ညေနလာယူလို႔ရျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္သြားပါတယ္ သူေနတဲ့ေနရာနဲ႔ သစ္ေနတဲ့ေနရာက ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ျဖစ္ေနေတာ့ ၂နာရီေလာက္ၾကိဳထြက္ရပါေသးတယ္ ။ ကားေမာင္းတဲ့သူကၽြမ္းက်င္မွဴေၾကာင့္သာ လိုရင္းေနရာကို လြယ္ကူစြာေရာက္ခဲ့တာပါ ။ ဟိုလမ္းၾကားကျဖတ္ ဒီလမ္းၾကားက၀င္နဲ႔ ၅ႏွစ္ေလာက္ေ၀းကြာခဲ့တဲ့ သစ္သစ္တစ္ကယ္ဆိုမ်က္စိလည္ရပါတယ္။ ခုတေခါက္ျပန္ေတာ့ အိမ္ကကားကိုသိပ္မသံုးျဖစ္ပါဘူး (လမ္းထိပ္မွာကြန္ကရစ္လမ္းေတြခင္းေနေတာ့ လမ္းထိပ္ကေနကားထြက္ဖို႔ေတာင္ လမ္းပိတ္ေနလို႔၁၅မိနစ္အနည္းဆံုး ေစာင့္ရပါတယ္)ဒါေၾကာင့္မသံုးျဖစ္ပဲ လမ္းထိပ္ကေနျဖတ္သြားေနတဲ့ မ်က္ျပဴးလို႔အမ်ားေခၚၾကတဲ့တက္ဆီေလးေတြပဲ စီးျဖစ္ပါတယ္။ မ်က္ျပဴးေလးေတြကသိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္ ဟိုေနရာမွာလမ္းအလယ္ပန္းအလွစိုက္တဲ့ေနရာေပၚတက္လည္း ယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ဆြဲခ်မရပါဘူး ဒီနားမွာေမွာက္ေနလဲ ဘီး၄ဘီးေကာင္းကင္မွာ ပက္လက္ေလးနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္ (ကေလးကစားစရာ ကားေလးေတြနဲ႔တူပါတယ္) ေနာက္ဆံုးအုန္းသီးေျခာက္ေပၚျဖတ္ရင္ေတာင္ ေအာက္ပိုင္းမလြတ္လို႔ တစ္ေနတတ္တဲ့အာဂမ်က္ျပဴးပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သစ္ကေတာ့ မ်က္ျပဴးတက္ဆီေလးေတြခ်စ္ပါတယ္ ။ တက္ဆီေမာင္းတဲ့သူတုိင္းမွာ ဟန္းဖုန္းေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္နဲ႔ လူေနမွူအဆင့္အတန္းျမင့္တာလား ေခတ္စနစ္ေျပာင္းလဲသြားသလား မွန္းလို႔ေတာင္မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး ။ ဒီတေခါက္ျပန္တာ ေရႊတိဂံုဘုရားေတာင္မေရာက္ခဲ့သလို ဘယ္သူငယ္ခ်င္းဘယ္ေနရာမွကို မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ။ လာရင္းကိစၥျပီးေတာ့ မိသားစုကိစၥေတြနဲ႔ လူလည္းခ်ာလပတ္ကိုရမ္းေနပါေတာ့တယ္ ။ လမ္းပိတ္တယ္ဆိုတဲ့နာမည္ေက်ာ္ လွည္းတန္းလမ္းဆံုေတာင္မျဖတ္ခဲ့ရပါဘူး ။ သြားလိုက္တိုင္း၈မိုင္ကေနပဲ ကမၻာေအးဘက္ကိုေကြ႔ျပီးသြားေတာ့ ျမိဳ႔ထဲဘက္ဆိုတာေယာင္လို႔ေတာင္ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သြားေလ့သြားထမရွိတဲ့ ေရေ၀းသုသာန္ကိုေတာ့ သစ္သစ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အေဖနဲ႔အပတ္စဥ္တူသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႔ဇနီးဆံုးလို႔ အေဖကလိုက္ပို႔ခ်င္ပါတယ္ဆိုလို႔ အေဖကိုစိတ္မခ်တဲ့သစ္သစ္လိုက္သြားခဲ့တာပါ။ မစည္ကားသင့္တဲ့အရပ္စည္ကားတယ္ေျပာရေလာက္ေအာင္ပါပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္တေယာက္ရဲ႔ေနာက္ဆံုးခရီးဟာလည္း ရဲကားေတြ စစ္တပ္ကကားေတြ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြနဲ႔ တိုးလို႔မေပါက္ေအာင္စည္ကားလွပါတယ္။ ငိုတဲ့သူသိပ္မရွိသလို အသုဘရွဴလာတဲ့သူေတြဟာ က်န္ရစ္သူဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းကိုပဲ ႏွဳတ္ဆက္ဖို႔ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနပါတယ္ (နည္းနည္းေတာ့သစ္သစ္လည္း ေၾကာင္ေနပါတယ္)။ သစ္သစ္တစ္ေယာက္အေခါင္းနားကိုသြားျပီး အန္တီၾကီးကိုေသခ်ာၾကည့္ရင္း ႏွဳတ္ဆက္ေနတဲ့အေဖကိုလည္း မ်က္ေျခမျပတ္ၾကည့္ေနရပါေသးတယ္ ေတာ္ၾကာလူတိုးျပီးလဲျပဳေနမွာစိုးလို႔ပါ ။ ဂူသြင္းမယ့္ေနရာကိုသြားေနတဲ့ တကယ့္ေကာင္းေပ့ညႊတ္ေပ့ဆိုတဲ့ကားေတြနဲ႔ ကားတန္းၾကီးကိုၾကည့္ျပီး ငါတစ္ေန႔ေသတဲ့ခါ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားရင္ေကာင္းမလဲဆိုတဲ့ အေတြးတစ္ခ်ိဳ႔ရခဲ့ပါတယ္ ။ ခြင့္ရက္နည္းနည္းေလးဆိုေတာ့ ဌာေနကိုျပန္ရပါေတာ့မယ္ ။ မျပန္ရင္လည္း က်မခ်စ္တဲ့သူလဲပါေတာ့မယ္ အိပ္ေရးမ၀လို႔ ..ဟိ ။ ညဘက္ေတြ၁၁နာရီကစလို႔ တစ္မိနစ္၂၅က်ပ္အခ်ိန္မွာဖုန္းစေျပာတာ မနက္တိုင္း၂နာရီ ၃နာရီေလာက္မွျပီးေတာ့ က်မတြက္ျပသနာမရွိေပမယ့္ မိုးလင္းတာနဲ႔တာ၀န္ေတြနဲ႔သူအတြက္ေတာ့ တကယ့္ကိုထိခိုက္လွပါတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ျမန္ျမန္ျပန္ပါေတာ့လို႔ မေျပာလို႔ ဟီးးးး။ ဒီတစ္ေခါက္မွာသစ္ဘ၀ရဲ႔ေက်းဇူးရွင္တစ္ေယာက္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရတဲ့ သစ္ရဲ႔ဆရာအိမ္ကို ၂ေခါက္တိတိေရာက္ခဲ့ရတာ အျမတ္ပါပဲ ။ ဆရာနဲ႔ဆရာ့မိသားစုနဲ႔ စကားေတြေအးေအးေဆးေဆးေျပာရင္း ေရွ႔ေရးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တိုင္ပင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ (စကၤာပူထြက္လာျပီးကတည္းက ဆရာနဲ႔ေအးေဆးစြာ မေတြ႔ခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီေလ)။ ေနာက္ရီစရာတစ္ခုေျပာျပပါဦးမယ္ အေမက သစ္ဟင္းခ်က္ရင္လိုက္ၾကည့္ေလ့ရွိပါတယ္ ။ သစ္သစ္ကနဂိုကတည္းက မိဘၾကိဳက္တာခ်က္ေကၽြးမယ္ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္မယ္ မိဘအ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ျပီးကုသိုလ္ယူမယ္ေတြးထားခဲ့ေတာ့ ေန႔တိုင္းဘာစားမလဲ ဘာခ်က္ရမလဲ ေမးေလ့ရွိပါတယ္ ။ မိဘနဲ႔အဆင္ေျပမယ့္ အစားအစာေရြးခ်ယ္ခ်က္ျပဳတ္ရင္း ထမင္းစားခ်ိန္ေတြလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုးအတူျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္စားေလ့ရွိပါတယ္ ။ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မယ္ဆိုျပီး ေစ်းကလိုအပ္တာေတြ၀ယ္လာျပီး ခ်က္မယ္ဆိုေတာ့ အေမ့စိတ္ေတြမထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး သစ္သစ္ကိုဟုတ္ရဲ႔လား နင္လုပ္တတ္ရဲ႔လား တစ္အိုးလံုးပ်က္ဆီးမယ္ေနာ္ ဆိုျပီး စိတ္မခ်ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ လိုအပ္တာထုေထာင္းေနတဲ့သစ္သစ္နားမွာ အိုးပြက္ပြက္ဆူတဲ့အထိ လာၾကည့္ေနပါတယ္ ။ ရီလည္းရီခ်င္္မိပါတယ္ သူတို႔မယံုတာလည္း မေျပာနဲ႔ေလ စကၤာပူမထြက္ခင္အခ်ိန္ထိ သစ္သစ္ကအိမ္မွာ ပန္းကန္ေတာင္ေဆးခဲ့တဲ့သူမ ွမဟုတ္တာ..ဟိ။ မိုးေတြရြာေတာ့သူတို႔နဲ႔အေဖာ္လုပ္ စကားေတြေျပာနဲ႔ဆိုေတာ့ သူတို႔သစ္သစ္ျပန္လာတာေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္ ။ ဒီလိုေလးျမင္ရေတာ့ သစ္သစ္လည္းအရမ္းစိတ္ခ်မ္းသာမိပါတယ္ ။ ျပန္ရမယ့္ေန႔ေရာက္လို႔ ကန္ေတာ့တဲ့ခါ ေနာက္တစ္ေခါက္ဆိုအျပီးျပန္လာေတာ့မွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မေနနဲ႔ ဟင္းေတြဒါထက္တတ္ေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ေလ့က်င့္ခဲ့မယ္ဆိုျပီး အေမ့ကိုနမ္း အေဖ့ကိုနမ္း ေလဆိပ္ကိုျပန္ခဲ့ေတာ့ ကားေပၚမတက္ခင္အေမက ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္းတိုးလို႔မရရင္ ထပ္ၾကိဳးစားမေနန ဲ႔ခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့ေနာ္ဆိုတဲ့ စကားေလးက သစ္သစ္ကိုမ်က္ရည္၀ဲေစမိပါတယ္ ။ အေမငါ့ကိုအနားမွာ ျပန္လာေနေစခ်င္တာ စကားေလးနဲ႔သက္ေသျပလိုက္တာပဲဆိုျပီး စိတ္ခ်ပါ ေနာက္ႏွစ္ဆိုေန႔တိုင္းအိမ္မွာဆူညံေနလို႔ အေမစိတ္ညစ္တယ္မေျပာနဲ႔ေနာ္ဆိုျပီး လက္ျပႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ေလဆိပ္က၀ိုင္ဖိုင္နဲ႔ခ်စ္သူကိုႏွဳတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ ရင္ထဲမွာ၀မ္းနည္းျခင္း ၀မ္းသာျခင္းေတြနဲ႔ စကၤာပူကိုဘယ္လိုျပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ။ ၾကားရက္ျဖစ္ေနေတာ့ ၾကိဳသူမဲ့ေလဆိပ္ၾကီးမွာ တက္ဆီငွားစီးျပီး မူရင္းဘ၀ကို ျပန္လည္၀င္ေရာက္ခိုတြယ္ရင္း ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ေန႔ရက္ေတြကို ေရတြက္မိေနပါေတာ့တယ္ ။
**သစ္သစ္**
ညေနလာယူလို႔ရျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေပ်ာ္သြားပါတယ္ သူေနတဲ့ေနရာနဲ႔ သစ္ေနတဲ့ေနရာက ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ျဖစ္ေနေတာ့ ၂နာရီေလာက္ၾကိဳထြက္ရပါေသးတယ္ ။ ကားေမာင္းတဲ့သူကၽြမ္းက်င္မွဴေၾကာင့္သာ လိုရင္းေနရာကို လြယ္ကူစြာေရာက္ခဲ့တာပါ ။ ဟိုလမ္းၾကားကျဖတ္ ဒီလမ္းၾကားက၀င္နဲ႔ ၅ႏွစ္ေလာက္ေ၀းကြာခဲ့တဲ့ သစ္သစ္တစ္ကယ္ဆိုမ်က္စိလည္ရပါတယ္။ ခုတေခါက္ျပန္ေတာ့ အိမ္ကကားကိုသိပ္မသံုးျဖစ္ပါဘူး (လမ္းထိပ္မွာကြန္ကရစ္လမ္းေတြခင္းေနေတာ့ လမ္းထိပ္ကေနကားထြက္ဖို႔ေတာင္ လမ္းပိတ္ေနလို႔၁၅မိနစ္အနည္းဆံုး ေစာင့္ရပါတယ္)ဒါေၾကာင့္မသံုးျဖစ္ပဲ လမ္းထိပ္ကေနျဖတ္သြားေနတဲ့ မ်က္ျပဴးလို႔အမ်ားေခၚၾကတဲ့တက္ဆီေလးေတြပဲ စီးျဖစ္ပါတယ္။ မ်က္ျပဴးေလးေတြကသိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္ ဟိုေနရာမွာလမ္းအလယ္ပန္းအလွစိုက္တဲ့ေနရာေပၚတက္လည္း ယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ဆြဲခ်မရပါဘူး ဒီနားမွာေမွာက္ေနလဲ ဘီး၄ဘီးေကာင္းကင္မွာ ပက္လက္ေလးနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္ (ကေလးကစားစရာ ကားေလးေတြနဲ႔တူပါတယ္) ေနာက္ဆံုးအုန္းသီးေျခာက္ေပၚျဖတ္ရင္ေတာင္ ေအာက္ပိုင္းမလြတ္လို႔ တစ္ေနတတ္တဲ့အာဂမ်က္ျပဴးပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သစ္ကေတာ့ မ်က္ျပဴးတက္ဆီေလးေတြခ်စ္ပါတယ္ ။ တက္ဆီေမာင္းတဲ့သူတုိင္းမွာ ဟန္းဖုန္းေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္နဲ႔ လူေနမွူအဆင့္အတန္းျမင့္တာလား ေခတ္စနစ္ေျပာင္းလဲသြားသလား မွန္းလို႔ေတာင္မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး ။ ဒီတေခါက္ျပန္တာ ေရႊတိဂံုဘုရားေတာင္မေရာက္ခဲ့သလို ဘယ္သူငယ္ခ်င္းဘယ္ေနရာမွကို မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ။ လာရင္းကိစၥျပီးေတာ့ မိသားစုကိစၥေတြနဲ႔ လူလည္းခ်ာလပတ္ကိုရမ္းေနပါေတာ့တယ္ ။ လမ္းပိတ္တယ္ဆိုတဲ့နာမည္ေက်ာ္ လွည္းတန္းလမ္းဆံုေတာင္မျဖတ္ခဲ့ရပါဘူး ။ သြားလိုက္တိုင္း၈မိုင္ကေနပဲ ကမၻာေအးဘက္ကိုေကြ႔ျပီးသြားေတာ့ ျမိဳ႔ထဲဘက္ဆိုတာေယာင္လို႔ေတာင္ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သြားေလ့သြားထမရွိတဲ့ ေရေ၀းသုသာန္ကိုေတာ့ သစ္သစ္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အေဖနဲ႔အပတ္စဥ္တူသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႔ဇနီးဆံုးလို႔ အေဖကလိုက္ပို႔ခ်င္ပါတယ္ဆိုလို႔ အေဖကိုစိတ္မခ်တဲ့သစ္သစ္လိုက္သြားခဲ့တာပါ။ မစည္ကားသင့္တဲ့အရပ္စည္ကားတယ္ေျပာရေလာက္ေအာင္ပါပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္တေယာက္ရဲ႔ေနာက္ဆံုးခရီးဟာလည္း ရဲကားေတြ စစ္တပ္ကကားေတြ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြနဲ႔ တိုးလို႔မေပါက္ေအာင္စည္ကားလွပါတယ္။ ငိုတဲ့သူသိပ္မရွိသလို အသုဘရွဴလာတဲ့သူေတြဟာ က်န္ရစ္သူဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းကိုပဲ ႏွဳတ္ဆက္ဖို႔ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနပါတယ္ (နည္းနည္းေတာ့သစ္သစ္လည္း ေၾကာင္ေနပါတယ္)။ သစ္သစ္တစ္ေယာက္အေခါင္းနားကိုသြားျပီး အန္တီၾကီးကိုေသခ်ာၾကည့္ရင္း ႏွဳတ္ဆက္ေနတဲ့အေဖကိုလည္း မ်က္ေျခမျပတ္ၾကည့္ေနရပါေသးတယ္ ေတာ္ၾကာလူတိုးျပီးလဲျပဳေနမွာစိုးလို႔ပါ ။ ဂူသြင္းမယ့္ေနရာကိုသြားေနတဲ့ တကယ့္ေကာင္းေပ့ညႊတ္ေပ့ဆိုတဲ့ကားေတြနဲ႔ ကားတန္းၾကီးကိုၾကည့္ျပီး ငါတစ္ေန႔ေသတဲ့ခါ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားရင္ေကာင္းမလဲဆိုတဲ့ အေတြးတစ္ခ်ိဳ႔ရခဲ့ပါတယ္ ။ ခြင့္ရက္နည္းနည္းေလးဆိုေတာ့ ဌာေနကိုျပန္ရပါေတာ့မယ္ ။ မျပန္ရင္လည္း က်မခ်စ္တဲ့သူလဲပါေတာ့မယ္ အိပ္ေရးမ၀လို႔ ..ဟိ ။ ညဘက္ေတြ၁၁နာရီကစလို႔ တစ္မိနစ္၂၅က်ပ္အခ်ိန္မွာဖုန္းစေျပာတာ မနက္တိုင္း၂နာရီ ၃နာရီေလာက္မွျပီးေတာ့ က်မတြက္ျပသနာမရွိေပမယ့္ မိုးလင္းတာနဲ႔တာ၀န္ေတြနဲ႔သူအတြက္ေတာ့ တကယ့္ကိုထိခိုက္လွပါတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ျမန္ျမန္ျပန္ပါေတာ့လို႔ မေျပာလို႔ ဟီးးးး။ ဒီတစ္ေခါက္မွာသစ္ဘ၀ရဲ႔ေက်းဇူးရွင္တစ္ေယာက္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရတဲ့ သစ္ရဲ႔ဆရာအိမ္ကို ၂ေခါက္တိတိေရာက္ခဲ့ရတာ အျမတ္ပါပဲ ။ ဆရာနဲ႔ဆရာ့မိသားစုနဲ႔ စကားေတြေအးေအးေဆးေဆးေျပာရင္း ေရွ႔ေရးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တိုင္ပင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ (စကၤာပူထြက္လာျပီးကတည္းက ဆရာနဲ႔ေအးေဆးစြာ မေတြ႔ခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီေလ)။ ေနာက္ရီစရာတစ္ခုေျပာျပပါဦးမယ္ အေမက သစ္ဟင္းခ်က္ရင္လိုက္ၾကည့္ေလ့ရွိပါတယ္ ။ သစ္သစ္ကနဂိုကတည္းက မိဘၾကိဳက္တာခ်က္ေကၽြးမယ္ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္မယ္ မိဘအ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ျပီးကုသိုလ္ယူမယ္ေတြးထားခဲ့ေတာ့ ေန႔တိုင္းဘာစားမလဲ ဘာခ်က္ရမလဲ ေမးေလ့ရွိပါတယ္ ။ မိဘနဲ႔အဆင္ေျပမယ့္ အစားအစာေရြးခ်ယ္ခ်က္ျပဳတ္ရင္း ထမင္းစားခ်ိန္ေတြလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုးအတူျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္စားေလ့ရွိပါတယ္ ။ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မယ္ဆိုျပီး ေစ်းကလိုအပ္တာေတြ၀ယ္လာျပီး ခ်က္မယ္ဆိုေတာ့ အေမ့စိတ္ေတြမထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး သစ္သစ္ကိုဟုတ္ရဲ႔လား နင္လုပ္တတ္ရဲ႔လား တစ္အိုးလံုးပ်က္ဆီးမယ္ေနာ္ ဆိုျပီး စိတ္မခ်ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ လိုအပ္တာထုေထာင္းေနတဲ့သစ္သစ္နားမွာ အိုးပြက္ပြက္ဆူတဲ့အထိ လာၾကည့္ေနပါတယ္ ။ ရီလည္းရီခ်င္္မိပါတယ္ သူတို႔မယံုတာလည္း မေျပာနဲ႔ေလ စကၤာပူမထြက္ခင္အခ်ိန္ထိ သစ္သစ္ကအိမ္မွာ ပန္းကန္ေတာင္ေဆးခဲ့တဲ့သူမ ွမဟုတ္တာ..ဟိ။ မိုးေတြရြာေတာ့သူတို႔နဲ႔အေဖာ္လုပ္ စကားေတြေျပာနဲ႔ဆိုေတာ့ သူတို႔သစ္သစ္ျပန္လာတာေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္ ။ ဒီလိုေလးျမင္ရေတာ့ သစ္သစ္လည္းအရမ္းစိတ္ခ်မ္းသာမိပါတယ္ ။ ျပန္ရမယ့္ေန႔ေရာက္လို႔ ကန္ေတာ့တဲ့ခါ ေနာက္တစ္ေခါက္ဆိုအျပီးျပန္လာေတာ့မွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မေနနဲ႔ ဟင္းေတြဒါထက္တတ္ေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ေလ့က်င့္ခဲ့မယ္ဆိုျပီး အေမ့ကိုနမ္း အေဖ့ကိုနမ္း ေလဆိပ္ကိုျပန္ခဲ့ေတာ့ ကားေပၚမတက္ခင္အေမက ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္းတိုးလို႔မရရင္ ထပ္ၾကိဳးစားမေနန ဲ႔ခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့ေနာ္ဆိုတဲ့ စကားေလးက သစ္သစ္ကိုမ်က္ရည္၀ဲေစမိပါတယ္ ။ အေမငါ့ကိုအနားမွာ ျပန္လာေနေစခ်င္တာ စကားေလးနဲ႔သက္ေသျပလိုက္တာပဲဆိုျပီး စိတ္ခ်ပါ ေနာက္ႏွစ္ဆိုေန႔တိုင္းအိမ္မွာဆူညံေနလို႔ အေမစိတ္ညစ္တယ္မေျပာနဲ႔ေနာ္ဆိုျပီး လက္ျပႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ေလဆိပ္က၀ိုင္ဖိုင္နဲ႔ခ်စ္သူကိုႏွဳတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ ရင္ထဲမွာ၀မ္းနည္းျခင္း ၀မ္းသာျခင္းေတြနဲ႔ စကၤာပူကိုဘယ္လိုျပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ။ ၾကားရက္ျဖစ္ေနေတာ့ ၾကိဳသူမဲ့ေလဆိပ္ၾကီးမွာ တက္ဆီငွားစီးျပီး မူရင္းဘ၀ကို ျပန္လည္၀င္ေရာက္ခိုတြယ္ရင္း ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ေန႔ရက္ေတြကို ေရတြက္မိေနပါေတာ့တယ္ ။
**သစ္သစ္**
No comments:
Post a Comment