ဆိုတဲ့ရြာေလး၊ မုံရြာကေန ကနီကိုသြားခ်င္ရင္ ေမာ္ေတာ္စီးသြားရင္သြား ဒါမွမဟုတ္ တရက္မွ
တစီးရွိတဲ့ ကန္နဲကားကိုစီးရင္စီး၊ ကနဲေရာက္တာနဲ႔ ကနီဖက္ကို ကူးတို႔ေလွေလးစီးလိုက္ရင္ေရာက္ျပီ၊ ျမိဳ့ေလးကျမစ္အေနာက္ဖက္ကမ္းမွာ ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ေရာက္တုန္းက ေမာ္ေတာ္ကားလဲမရွိဘူး၊ ကတၱရာလမ္းလဲ မရွိဘူး၊တစီးထဲေသာ မီးသတ္ကားကလဲ ဘီး ၄ ဘီးလုံး မရွိေတာ့လို႔ သစ္တုံးေတြ ခုထားရတယ္၊ လူကလဲ ကမ္းနားတဝိုက္ပဲ စည္တယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တု႔ိေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကလာတဲ့ျမိဳ့ၾကီးသား အရာရွိေလးေတြ လူေခ်ာေလးေတြ ( အဟင္း..ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဖၚရာေတာင္က်သြားျပီ..အင္း..မွန္တာေျပာတာပါေလ..ကိစၥ မရွိပါဘူး) ဆိုျပီး ကနီက အပ်ိဳေတြၾကား ရင္သိမ့္တုန္စရာေတြေပါ့ေလ၊ တယ္လဲေဖၚေရြပ်ဴငွာၾကတာပဲ ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ကလဲ ေရာက္ကထဲက တည္းတဲ့ျမိဳ့ခမ္းမမွာ ဖဲရုိက္လိုက္ၾက၊ အရက္ေသာက္လိုက္ၾကနဲ႔ ေနၾကတာေပါ့၊ အဲဒီအခ်ိန္က အဆိုေတာ္ေမဆိြရဲ့ ေခတ္ေဟာင္းအဆိုေတာ္ၾကီးေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚၾကည္ေအာင္တို႔ ေဒၚေမရွင္တို႔
ေဒၚေအးမိတို႔ သီခ်င္းေတြျပန္ဆိုထားတဲ့ အေခြကလဲေခတ္စားေနခ်ိန္ေပါ့၊ အဆိုေတာ္ၾကီးေဒၚေအးမိရဲ့ ...သိၾကားမင္းဖ်က္ေတာင္..မပ်က္နိုင္ပါဘူးရွင္..ပ်ိဳ႕စိတ္ထဲက ေမာင့္ကိုသာခ်စ္ခင္....အစခ်ီတဲ့ ေမတၱာအရင္းခံ သီခ်င္းမွာ..အရက္ေသာက္တာ ျမင္းေလာင္းတာေတြစုံလင္...ဒါ့ထက္ေတာင္ ကဲအုန္းကြယ္..ဆယ္ဆပင္.. ေအးေမတၱာ သို႔ေပမဲ့ မပ်က္ေပါင္ရွင္.. လို႔ ဆိုထားတာကို..၊ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔စတည္းခ်တဲ့နားက အပ်ိဳမမ်ားက ခနခနဖြင့္ျပီး ဖဲရုိက္တာ လို႔ေတာင္ျဖည့္ျပီးဆိုလိုက္ၾကေသး၊ ကဲ...ဒီလိုဆိုေတာ့ သားမယားေတြထားခဲ့ျပီး ကနီမွာ လာျပီးအလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ ေမာင္ၾကီးေတြ ရုန္းမထြက္နိုင္ေပဘူးေပါ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ရုိးသူေတြ
ချမာ စာဆိုေတာင္ခံရေတာ့တာပဲ ..ကနီကနဲ လင္ခိုးရဲတဲ့၊ မုံရြာသူ ၾကဳံရာယူတဲ့၊ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ဆရာဂ်စ္တို႕ ေတာ္ကီတို႕ ကိုရြာသားတို႕ ေမးၾကည့္ၾကပါေတာ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္သူငယ္ခ်င္း မုံရြာသူမ်ားကေတာ့ ခုထိေအာင္ အပ်ိဳၾကီးေတြပါပဲ..ၾကဳံရာယူမရလို႔နဲ႔တူပါရဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ကနီနယ္ထဲက ကဲေတာင္ဆိုတဲ့ ရြာေလးမွာ စခန္းခ်ေတာ့ တလတခါဆိုသလို ကနီကို ရုံးကိစၥအတြက္ဆင္းရတယ္၊ ကဲေတာင္က ကနီအထက္ ေန႔တဝက္ေလာက္ေမာ္ေတာ္နဲ႔ဆန္တက္ရတာေပါ့..၊ တရက္မွာေတာ့ ကနီကိုဆင္းစရာအေၾကာင္းရွိေတာ့ ကဲေတာင္ကေန ေမာ္ေတာ္ေလးစီးျပီးစုန္လာတယ္..၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရကလဲ ဧျပီလဆန္းဆိုေတာ့ ေရကေတာ္ေတာ္ နဲေနျပီ၊ အနက္ဆုံးေနရာေတာင္ ၃ ေပေလာက္ပဲရွိတယ္၊ ေရေလးကလဲ ၾကည္ျပီးစိမ္းလဲ့ေနလိုက္တာ..၊ ျမစ္ေၾကာင္းက်ဉ္းခ်ိန္ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႕ ခ်င္းတြင္းျမစ္ထဲ ေရဆင္းခ်ိဳးရင္ ဟိုဖက္ကမ္းသည္ဖက္ကမ္း အသာေလးေရကူးသြားလိုက္တာပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္စီးလာတဲ့ေမာ္ေတာ္ကလဲ တလမ္းလုံး ဟိုေနရာ ေသာင္တင္လိုက္ ဒီေနရာေသာင္တင္လိုက္၊ တေပ်ာ္တပါး ေရထဲဆင္းတြန္းလိုက္ၾက..၊
တြန္းမရရင္ ဂြဲၾကိတ္လိုက္ၾက၊ ဂြဲၾကိတ္တယ္ဆိုတာက ျမစ္ထဲမွာ သစ္သားဂြဲတိုင္စိုက္ျပီး ေမာ္ေတာ္ကို ေရနက္ထဲက်ေအာင္ၾကိဳးနဲ့႔ ဂြဲတိုင္မွာခ်ည္ျပီးခ်ရတာမ်ိဳး..၊ ဒီလိုနဲ႔ ညေနသာေစာင္းသြားတယ္ ေမာ္ေတာ္က ကနီကို မေရာက္ေသးဘူး၊ တေန႔လုံးလဲ ဘာမွ ေကာင္းေကာင္းမစားရေသးေတာ့ ဆာကလဲဆာေနျပီ..၊ ေမာ္ေတာ္ကလဲ ကနီအထက္ ၆ မိုင္ေလာက္မွာေသာင္တင္ေနတုန္း..၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ ဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး..ဆာဆာနဲ႔ ေမာ္ေတာ္ေပၚတညလုံး ပုဆိုးျခဳံျပီးေကြးမေနေတာ့ဘူး ကနီေရာက္ေအာင္ ေလွ်ာက္မွဆိုျပီး အနားရွိတဲ့ တံငါေလွေလးကို အေရွ႕ဖက္ကမ္းပို႔ခိုင္းျပီး လမ္းစေလွ်ာက္ေတာ့တာပဲ၊ ေလွ်ာက္စကေတာ့ ေနေရာင္ကလဲရွိေသးေတာ့ ေလွ်ာက္ရတာ
အဆင္ေျပတာေပါ့ေလ..၊ အေဝးက ကနီေတာင္ေပၚဘုရားကိုလဲ လွမ္းျမင္ေနရတာေပ့ါ၊ ၂မိုင္ေလာက္လဲ ေလွ်ာက္ျပီးေရာ တေျဖးေျဖး ေမွာင္လာတယ္..၊ ျမစ္နံေဘး ေျပာင္းဖူးခင္း၊ ေျမပဲခင္းေတြ ၾကားေလွ်ာက္ရတာဆိုေတာ့ လမ္းကလဲ ေကာင္းေကာင္းမရွိဘူး၊ အေဝးမွာျမင္ေနရတဲ့ ကန္နီေတာင္ေပၚဘုရားမီးေရာင္ကို ဦးတည္ျပီးေလွ်ာက္ေနရတာ..၊ ေျမပဲခင္းထဲက ေျမြတြန္သံၾကားေတာ့မွ ...ဟယ္...ညေနေနဝင္ျဖိဳးျဖ ေျမြအစာရွာထြက္ခ်ိန္ပဲ..၊ ဘိနပ္ကလဲ ေတာစီးဘိနပ္မဟုတ္ဘူး..၊ ညွပ္ဘိနပ္... နဲနဲေတာင္ ရင္ခုံသြားတယ္..၊ ဒါေပမဲ့ ဘဂဝါဟိုက္စကူးမွာ တႏွစ္တဝါ စာသင္လာတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားလက္ေဟာင္းေက်ာက္ပဲ..၊ေအးေဆးေပါ့.ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္လုံးရြတ္လာလိုက္တာ ..ရြတ္ရင္းနဲ႔ေနာက္စဉ္းစားမိတယ္..၊ ဟာ.....အဂၤုလိမာလသုတ္ေတာ့ ရြတ္လို႕မျဖစ္ေခ်ဘူး..၊ ေန႔ေစ့လေစ့ ေျမြေပြးမမ်ားၾကားရင္ေတာ့ ေျမြေပြးေလးေတြေပါက္ကုန္ရင္ေတာ့ ျပႆနာပဲေပါ့..၊ ေရွာင္စရာတိမ္းစရာေတြမ်ားေနရင္ ခက္ခ်ည္ရဲ့ဆိုျပီး ခႏၶသုတ္ပဲ ရြတ္ေတာ့တယ္..၊ အဂၤုလိမာလသုတ္ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း မင္းခ်စ္စိန္ကို သြားျပီးသတိရမိတယ္၊ မင္းခ်စ္စိန္က ေပါင္ျမိဳ့သား...မြန္..၊ သူ႕မိန္းမက မေဒစီတဲ့၊ မေဒစီကိုယ္ေလးလက္ဝန္ရွိလာေတာ့ မင္းခ်စ္စိန္ အဂၤုလိမာလသုတ္က်က္လိုက္တာ ဗ်မ္းဗ်မ္းကြဲပါေရာလား..၊ မေဒစီ ေမြးခါနီးေတာ့ မင္းခ်စ္စိန္ field ထဲကေန ခြင့္ယူျပီး ေပါင္ကိုျပန္သြားတယ္၊ မေဒစီ ဗိုက္နာျပီလဲဆိုေရာ မင္းခ်စ္စိန္က သူ႔အစြမ္းေတြ ျပခ်င္ေတာ့ အဂုၤလိမာလသုတ္ကို တရပ္လုံးၾကားေအာင္ ရြတ္ပစ္ပါေရာလား..၊ အရပ္ကလဲ မေဒစီေမြးေတာ့မယ္ေပါ့..၊ ဘယ္ဟုတ္မွာလဲ..လဘက္စားလို႔ ေလထိုးျပီး ဗိုက္နာတာ..၊ မေဒစီ အစားမွားလို႔ဗိုက္နာတိုင္း မင္းခ်စ္စိ္န္က ပရိတ္ထြက္ရြတ္လြန္းလို႔ မေဒစီချမာ ဗိုက္နာတယ္ေတာင္မေျပာဝံ့ေအာင္ ျဖစ္သြားရွာတယ္၊ မေဒစီလဲ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ အစအေနာက္ခံရတာပဲ..၊ မေဒစီရန္ကုန္လာျပီး ေပါင္ကိုျပန္ေတာ့ မီးရထားနဲ႔ျပန္တာကိုး..၊ မေဒစီက သူ႔ပစၥည္းေတြမွာ သူ႔နာမည္ေရးထားတယ္...မေဒစီ (ေပါင္) တဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ေနာက္က ဆက္ျဖည့္ေပးလိုက္တယ္..ေျဖးေျဖးကုတ္ ယားတတ္သည္ လို႔..၊ ကိုင္း..ခ်င္းတြင္းျမစ္ေဘး ျပန္သြားၾကစို႔.. ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ ေျမပဲခင္းေတြၾကား ခႏၶသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္လာလိုက္တာ....နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ရြတ္ရတာပ်င္းလာျပီ ၊ ဒါနဲ႔ ..ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ အဲဒီတုန္းက ကိုၾကီးေက်ာက္ ေဖးဘရိတ္ ခိုင္ထူး နဲ႔ပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့တာပဲ...အေဝးဆုံးကို..လွမ္း...လွမ္း...လွမ္းကာ ..လွမ္းေနမယ္..အင္း..အဝတ္လွမ္းတာလား ဘာလွမ္းတာလဲမသိ လွမ္းေနတုန္း ေနာက္က ေကာင္မေလးေတြ ရီသံသဲ့သဲ့ ၾကားရသဗ်..၊ ဟာ....ဟန္က်တာပဲ အေဖၚရတာျပီ..ဘယ္ရြာသြားမွာပါလိမ့္..၊ ဒါနဲ႔ ေနာက္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွမရွိသူးခင္ဗ် ၊ ဒါဆို အေဝး ကနဲရြာထဲက စကားသံ ရီသံေတြ အျပင္လွ်ံထြက္လာတာေနမွာေပါ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဆက္ေလ်ာက္လာျပန္ေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ေနာက္က ေကာင္မေလးေတြရဲ့ တခစ္ခစ္ ရီသံက ပိုပို က်ယ္လာျပီး..ကိုၾကီးေက်ာက္ ေနာက္ကထပ္ခ်ပ္ပါလာေတာ့တာေပါ့..၊ ဒါနဲ႔ ရပ္ျပီးေနာက္လွည့္ၾ့ကည့္လိုက္ေတာ့...ကိုၾကီးေက်ာက္နံေဘးကေန ဝွီးကနဲ ေလတိုး လိုက္ျပီး ေရွ႕က ရီသံၾကားရျပန္ေရာဗ်..၊ အင္း...ဒီနယ္က ေကာင္မေလးမ်ားကလဲ တယ္လဲ ေမတၱာပိုတတ္လိုက္ၾကတာ သရဲဘဝေတာင္ ၾကည္စယ္ၾကတုန္း...လို႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတြးမိတာတာနဲ႔..ကဲ...ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ေမတၱာေလးကို အရင္းခံျပီး ေမတၱာသုတ္ရြတ္လိုက္ေတာ့မွ တေျဖးေျဖး အသံေတြေဝးေဝးက်န္ေနခဲ့လိုက္တာ ကနဲရြာကူးတို႔ဆိပ္ထိေအာင္ေတာင္ လိုက္မလာေတာ့ပါဘူး...၊ (google က ပုံရွာထားပါသည္)
Posted by ေရႊရတုမွတ္တမ္း
ဆိုတဲ့ရြာေလး၊ မုံရြာကေန ကနီကိုသြားခ်င္ရင္ ေမာ္ေတာ္စီးသြားရင္သြား ဒါမွမဟုတ္ တရက္မွ
တစီးရွိတဲ့ ကန္နဲကားကိုစီးရင္စီး၊ ကနဲေရာက္တာနဲ႔ ကနီဖက္ကို ကူးတို႔ေလွေလးစီးလိုက္ရင္ေရာက္ျပီ၊ ျမိဳ့ေလးကျမစ္အေနာက္ဖက္ကမ္းမွာ ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ေရာက္တုန္းက ေမာ္ေတာ္ကားလဲမရွိဘူး၊ ကတၱရာလမ္းလဲ မရွိဘူး၊တစီးထဲေသာ မီးသတ္ကားကလဲ ဘီး ၄ ဘီးလုံး မရွိေတာ့လို႔ သစ္တုံးေတြ ခုထားရတယ္၊ လူကလဲ ကမ္းနားတဝိုက္ပဲ စည္တယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တု႔ိေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္ကလာတဲ့ျမိဳ့ၾကီးသား အရာရွိေလးေတြ လူေခ်ာေလးေတြ ( အဟင္း..ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဖၚရာေတာင္က်သြားျပီ..အင္း..မွန္တာေျပာတာပါေလ..ကိစၥ မရွိပါဘူး) ဆိုျပီး ကနီက အပ်ိဳေတြၾကား ရင္သိမ့္တုန္စရာေတြေပါ့ေလ၊ တယ္လဲေဖၚေရြပ်ဴငွာၾကတာပဲ ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ကလဲ ေရာက္ကထဲက တည္းတဲ့ျမိဳ့ခမ္းမမွာ ဖဲရုိက္လိုက္ၾက၊ အရက္ေသာက္လိုက္ၾကနဲ႔ ေနၾကတာေပါ့၊ အဲဒီအခ်ိန္က အဆိုေတာ္ေမဆိြရဲ့ ေခတ္ေဟာင္းအဆိုေတာ္ၾကီးေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚၾကည္ေအာင္တို႔ ေဒၚေမရွင္တို႔
ေဒၚေအးမိတို႔ သီခ်င္းေတြျပန္ဆိုထားတဲ့ အေခြကလဲေခတ္စားေနခ်ိန္ေပါ့၊ အဆိုေတာ္ၾကီးေဒၚေအးမိရဲ့ ...သိၾကားမင္းဖ်က္ေတာင္..မပ်က္နိုင္ပါဘူးရွင္..ပ်ိဳ႕စိတ္ထဲက ေမာင့္ကိုသာခ်စ္ခင္....အစခ်ီတဲ့ ေမတၱာအရင္းခံ သီခ်င္းမွာ..အရက္ေသာက္တာ ျမင္းေလာင္းတာေတြစုံလင္...ဒါ့ထက္ေတာင္ ကဲအုန္းကြယ္..ဆယ္ဆပင္.. ေအးေမတၱာ သို႔ေပမဲ့ မပ်က္ေပါင္ရွင္.. လို႔ ဆိုထားတာကို..၊ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔စတည္းခ်တဲ့နားက အပ်ိဳမမ်ားက ခနခနဖြင့္ျပီး ဖဲရုိက္တာ လို႔ေတာင္ျဖည့္ျပီးဆိုလိုက္ၾကေသး၊ ကဲ...ဒီလိုဆိုေတာ့ သားမယားေတြထားခဲ့ျပီး ကနီမွာ လာျပီးအလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ ေမာင္ၾကီးေတြ ရုန္းမထြက္နိုင္ေပဘူးေပါ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ရုိးသူေတြ
ချမာ စာဆိုေတာင္ခံရေတာ့တာပဲ ..ကနီကနဲ လင္ခိုးရဲတဲ့၊ မုံရြာသူ ၾကဳံရာယူတဲ့၊ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ဆရာဂ်စ္တို႕ ေတာ္ကီတို႕ ကိုရြာသားတို႕ ေမးၾကည့္ၾကပါေတာ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္သူငယ္ခ်င္း မုံရြာသူမ်ားကေတာ့ ခုထိေအာင္ အပ်ိဳၾကီးေတြပါပဲ..ၾကဳံရာယူမရလို႔နဲ႔တူပါရဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ကနီနယ္ထဲက ကဲေတာင္ဆိုတဲ့ ရြာေလးမွာ စခန္းခ်ေတာ့ တလတခါဆိုသလို ကနီကို ရုံးကိစၥအတြက္ဆင္းရတယ္၊ ကဲေတာင္က ကနီအထက္ ေန႔တဝက္ေလာက္ေမာ္ေတာ္နဲ႔ဆန္တက္ရတာေပါ့..၊ တရက္မွာေတာ့ ကနီကိုဆင္းစရာအေၾကာင္းရွိေတာ့ ကဲေတာင္ကေန ေမာ္ေတာ္ေလးစီးျပီးစုန္လာတယ္..၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္ေရကလဲ ဧျပီလဆန္းဆိုေတာ့ ေရကေတာ္ေတာ္ နဲေနျပီ၊ အနက္ဆုံးေနရာေတာင္ ၃ ေပေလာက္ပဲရွိတယ္၊ ေရေလးကလဲ ၾကည္ျပီးစိမ္းလဲ့ေနလိုက္တာ..၊ ျမစ္ေၾကာင္းက်ဉ္းခ်ိန္ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႕ ခ်င္းတြင္းျမစ္ထဲ ေရဆင္းခ်ိဳးရင္ ဟိုဖက္ကမ္းသည္ဖက္ကမ္း အသာေလးေရကူးသြားလိုက္တာပဲ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္စီးလာတဲ့ေမာ္ေတာ္ကလဲ တလမ္းလုံး ဟိုေနရာ ေသာင္တင္လိုက္ ဒီေနရာေသာင္တင္လိုက္၊ တေပ်ာ္တပါး ေရထဲဆင္းတြန္းလိုက္ၾက..၊
တြန္းမရရင္ ဂြဲၾကိတ္လိုက္ၾက၊ ဂြဲၾကိတ္တယ္ဆိုတာက ျမစ္ထဲမွာ သစ္သားဂြဲတိုင္စိုက္ျပီး ေမာ္ေတာ္ကို ေရနက္ထဲက်ေအာင္ၾကိဳးနဲ့႔ ဂြဲတိုင္မွာခ်ည္ျပီးခ်ရတာမ်ိဳး..၊ ဒီလိုနဲ႔ ညေနသာေစာင္းသြားတယ္ ေမာ္ေတာ္က ကနီကို မေရာက္ေသးဘူး၊ တေန႔လုံးလဲ ဘာမွ ေကာင္းေကာင္းမစားရေသးေတာ့ ဆာကလဲဆာေနျပီ..၊ ေမာ္ေတာ္ကလဲ ကနီအထက္ ၆ မိုင္ေလာက္မွာေသာင္တင္ေနတုန္း..၊ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ ဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး..ဆာဆာနဲ႔ ေမာ္ေတာ္ေပၚတညလုံး ပုဆိုးျခဳံျပီးေကြးမေနေတာ့ဘူး ကနီေရာက္ေအာင္ ေလွ်ာက္မွဆိုျပီး အနားရွိတဲ့ တံငါေလွေလးကို အေရွ႕ဖက္ကမ္းပို႔ခိုင္းျပီး လမ္းစေလွ်ာက္ေတာ့တာပဲ၊ ေလွ်ာက္စကေတာ့ ေနေရာင္ကလဲရွိေသးေတာ့ ေလွ်ာက္ရတာ
အဆင္ေျပတာေပါ့ေလ..၊ အေဝးက ကနီေတာင္ေပၚဘုရားကိုလဲ လွမ္းျမင္ေနရတာေပ့ါ၊ ၂မိုင္ေလာက္လဲ ေလွ်ာက္ျပီးေရာ တေျဖးေျဖး ေမွာင္လာတယ္..၊ ျမစ္နံေဘး ေျပာင္းဖူးခင္း၊ ေျမပဲခင္းေတြ ၾကားေလွ်ာက္ရတာဆိုေတာ့ လမ္းကလဲ ေကာင္းေကာင္းမရွိဘူး၊ အေဝးမွာျမင္ေနရတဲ့ ကန္နီေတာင္ေပၚဘုရားမီးေရာင္ကို ဦးတည္ျပီးေလွ်ာက္ေနရတာ..၊ ေျမပဲခင္းထဲက ေျမြတြန္သံၾကားေတာ့မွ ...ဟယ္...ညေနေနဝင္ျဖိဳးျဖ ေျမြအစာရွာထြက္ခ်ိန္ပဲ..၊ ဘိနပ္ကလဲ ေတာစီးဘိနပ္မဟုတ္ဘူး..၊ ညွပ္ဘိနပ္... နဲနဲေတာင္ ရင္ခုံသြားတယ္..၊ ဒါေပမဲ့ ဘဂဝါဟိုက္စကူးမွာ တႏွစ္တဝါ စာသင္လာတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားလက္ေဟာင္းေက်ာက္ပဲ..၊ေအးေဆးေပါ့.ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္လုံးရြတ္လာလိုက္တာ ..ရြတ္ရင္းနဲ႔ေနာက္စဉ္းစားမိတယ္..၊ ဟာ.....အဂၤုလိမာလသုတ္ေတာ့ ရြတ္လို႕မျဖစ္ေခ်ဘူး..၊ ေန႔ေစ့လေစ့ ေျမြေပြးမမ်ားၾကားရင္ေတာ့ ေျမြေပြးေလးေတြေပါက္ကုန္ရင္ေတာ့ ျပႆနာပဲေပါ့..၊ ေရွာင္စရာတိမ္းစရာေတြမ်ားေနရင္ ခက္ခ်ည္ရဲ့ဆိုျပီး ခႏၶသုတ္ပဲ ရြတ္ေတာ့တယ္..၊ အဂၤုလိမာလသုတ္ဆိုေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း မင္းခ်စ္စိန္ကို သြားျပီးသတိရမိတယ္၊ မင္းခ်စ္စိန္က ေပါင္ျမိဳ့သား...မြန္..၊ သူ႕မိန္းမက မေဒစီတဲ့၊ မေဒစီကိုယ္ေလးလက္ဝန္ရွိလာေတာ့ မင္းခ်စ္စိန္ အဂၤုလိမာလသုတ္က်က္လိုက္တာ ဗ်မ္းဗ်မ္းကြဲပါေရာလား..၊ မေဒစီ ေမြးခါနီးေတာ့ မင္းခ်စ္စိန္ field ထဲကေန ခြင့္ယူျပီး ေပါင္ကိုျပန္သြားတယ္၊ မေဒစီ ဗိုက္နာျပီလဲဆိုေရာ မင္းခ်စ္စိန္က သူ႔အစြမ္းေတြ ျပခ်င္ေတာ့ အဂုၤလိမာလသုတ္ကို တရပ္လုံးၾကားေအာင္ ရြတ္ပစ္ပါေရာလား..၊ အရပ္ကလဲ မေဒစီေမြးေတာ့မယ္ေပါ့..၊ ဘယ္ဟုတ္မွာလဲ..လဘက္စားလို႔ ေလထိုးျပီး ဗိုက္နာတာ..၊ မေဒစီ အစားမွားလို႔ဗိုက္နာတိုင္း မင္းခ်စ္စိ္န္က ပရိတ္ထြက္ရြတ္လြန္းလို႔ မေဒစီချမာ ဗိုက္နာတယ္ေတာင္မေျပာဝံ့ေအာင္ ျဖစ္သြားရွာတယ္၊ မေဒစီလဲ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ အစအေနာက္ခံရတာပဲ..၊ မေဒစီရန္ကုန္လာျပီး ေပါင္ကိုျပန္ေတာ့ မီးရထားနဲ႔ျပန္တာကိုး..၊ မေဒစီက သူ႔ပစၥည္းေတြမွာ သူ႔နာမည္ေရးထားတယ္...မေဒစီ (ေပါင္) တဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ေနာက္က ဆက္ျဖည့္ေပးလိုက္တယ္..ေျဖးေျဖးကုတ္ ယားတတ္သည္ လို႔..၊ ကိုင္း..ခ်င္းတြင္းျမစ္ေဘး ျပန္သြားၾကစို႔.. ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ ေျမပဲခင္းေတြၾကား ခႏၶသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္လာလိုက္တာ....နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ရြတ္ရတာပ်င္းလာျပီ ၊ ဒါနဲ႔ ..ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ အဲဒီတုန္းက ကိုၾကီးေက်ာက္ ေဖးဘရိတ္ ခိုင္ထူး နဲ႔ပဲ ဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့တာပဲ...အေဝးဆုံးကို..လွမ္း...လွမ္း...လွမ္းကာ ..လွမ္းေနမယ္..အင္း..အဝတ္လွမ္းတာလား ဘာလွမ္းတာလဲမသိ လွမ္းေနတုန္း ေနာက္က ေကာင္မေလးေတြ ရီသံသဲ့သဲ့ ၾကားရသဗ်..၊ ဟာ....ဟန္က်တာပဲ အေဖၚရတာျပီ..ဘယ္ရြာသြားမွာပါလိမ့္..၊ ဒါနဲ႔ ေနာက္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွမရွိသူးခင္ဗ် ၊ ဒါဆို အေဝး ကနဲရြာထဲက စကားသံ ရီသံေတြ အျပင္လွ်ံထြက္လာတာေနမွာေပါ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဆက္ေလ်ာက္လာျပန္ေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ေနာက္က ေကာင္မေလးေတြရဲ့ တခစ္ခစ္ ရီသံက ပိုပို က်ယ္လာျပီး..ကိုၾကီးေက်ာက္ ေနာက္ကထပ္ခ်ပ္ပါလာေတာ့တာေပါ့..၊ ဒါနဲ႔ ရပ္ျပီးေနာက္လွည့္ၾ့ကည့္လိုက္ေတာ့...ကိုၾကီးေက်ာက္နံေဘးကေန ဝွီးကနဲ ေလတိုး လိုက္ျပီး ေရွ႕က ရီသံၾကားရျပန္ေရာဗ်..၊ အင္း...ဒီနယ္က ေကာင္မေလးမ်ားကလဲ တယ္လဲ ေမတၱာပိုတတ္လိုက္ၾကတာ သရဲဘဝေတာင္ ၾကည္စယ္ၾကတုန္း...လို႔ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတြးမိတာတာနဲ႔..ကဲ...ကိုၾကီးေက်ာက္ရဲ့ ေမတၱာေလးကို အရင္းခံျပီး ေမတၱာသုတ္ရြတ္လိုက္ေတာ့မွ တေျဖးေျဖး အသံေတြေဝးေဝးက်န္ေနခဲ့လိုက္တာ ကနဲရြာကူးတို႔ဆိပ္ထိေအာင္ေတာင္ လိုက္မလာေတာ့ပါဘူး...၊ (google က ပုံရွာထားပါသည္)
Posted by ေရႊရတုမွတ္တမ္း
No comments:
Post a Comment