-တမလြန္က သူငယ္ခ်င္း-

>

ကိုၾကီးေက်ာက္ႏွမ ေမဓါဝီက ဘဝတပါးကို ေရာက္သြားတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ဆီဖုန္းဆက္ ဂ်ီေတာ့မွာ မီးစိမ္းေတြ ျပေနတာေတြ ဖတ္လိုက္ရေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆုံးသြားျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို လာႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာေလးကို သတိရမိတယ္၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ခုေခတ္လို hand phone ေတြ၊ အင္တာနက္ေတြ မေပၚေသးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ကိုယ္ထင္လာျပရတာေပါ့၊ ခုေခတ္လို ဆိုရင္ေတာ့ သရဲမေလးေတြနဲ႔ အီစီကလီ ျဖစ္ေနျပီတို႔ ဘာတို႔ text message ေတြ မပို႔ဘူးလို႔ မေျပာနိုင္ဘူးေလ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ မန္းတကၠသိုလ္မွာ ေနတုန္းက နယ္ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားစုက ေက်ာင္းကအေဆာင္ေတြမွာပဲေနၾကရတာကလား..၊ မန္းတကၠသိုလ္မွာက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္လို သူ႔ေမဂ်ာအလိုက္ ခြဲျပီးအေဆာင္ေတြ ထားတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ေမဂ်ာေပါင္းစုံကို အေဆာင္ေပါင္းစုံမွာ ထားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္သူငယ္ခ်င္းေတြမွာ ေမဂ်ာေပါင္းစုံက ရွိေနတာေပါ့၊ ဒီေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က ကိုယ့္ေမဂ်ာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ ဟိုသြားဒီလာလုပ္သလို တျခားေမဂ်ာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ သူတို႔ အတန္းေတြကို လိုက္တက္ရင္း ေက်ာင္းသူေတြ ငမ္းရတာေပါ့ေလ၊ ကိုယ့္အတန္းထဲမွာက ေက်ာင္းသူမွ မရွိတာကိုး၊ ေက်ာင္းသူမ်ားကလဲ စားမတတ္ဝါးမတတ္ ၾကည့္တတ္တဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဘူမိေက်ာင္းသားေတြဆို တယ္ေၾကာက္ၾကတာကိုး..၊ ေဟာ.....စင္ကာပူက ဘေလာ့ဂါ MKS တို႔ ဆိုရင္ ေတာင္ငူက တင့္တင့္ကိုအပိုး ေကာင္းလိုက္တာ..လန္႔ျဖန္႔ျပီး တခါထဲ လင္စိတ္သားစိတ္ေတြ ကုန္သြားပုံရတယ္ ခုထိ ေတာင္ငူမွာ အပ်ိဳၾကီးတဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ နယ္ကတက္တဲ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက ဗမာျပည္ အထက္ပိုင္းကမ်ားပါတယ္၊ မုံရြာသားျမင္းျခံသားေတြမ်ားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တြဲမိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြမွာ မုံရြာသားအေတာ္ပါတယ္၊
အဲ... မိန္းမပိုးတာေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က နယ္မေရြးပါဘူး..၊ မယ္ဆင္တို႔ျမိဳ့ နတၱလင္းကေတာင္ပါေသး.. ( ႏွမ ျဖစ္သူမယ္ဆင္လဲ မတ္လထဲ စုဗူးေဖာက္မယ္ေျပာတယ္..ကေလးေရာ လူၾကီးပါ က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစေၾကာင္း ကိုၾကီးေက်ာက္က ေန႔တိုင္းဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔လိုက္ပါတယ္ )၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားတုန္းက တခန္းထဲ အတူေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ေသာင္းထြန္းတဲ့၊ သူက မုံရြာသား..၊ နုနုရည္(အင္းဝ) တိုနဲ႔ တေမဂ်ာထဲ..၊ သခ်ာၤက၊ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူတို႔ေမဂ်ာက အေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ခင္တယ္၊ တတိယႏွစ္မွာေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ ေသာင္းထြန္းနဲ႔ အေဆာင္ကြဲသြားတယ္၊ သူက ေအာင္မဂၤလာမွာ ကိုၾကီးေက်ာက္က ေဇယ်ာေဆာင္မွာ၊ အေဆာင္ကြဲေပမဲ့လဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ ဟိုအေဆာင္ ဒီအေဆာင္ကူးသန္းေနၾကတာပါပဲ၊ ေသာင္းထြန္းက ေအာင္မဂၤလာမွာေနေတာ့ သူ႔ အခန္းေဖၚက မုံရြာသား သက္ဦး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က သူတို႔အေဆာင္သြားလို႔ စကားေတြေျပာ ညဉ့္နက္သန္းေကာင္ လဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္၊ တခါတေလ ကိုယ့္အေဆာင္ကို မျပန္ပဲ ကုတင္ေတြဆက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းတေတြ တိုးေခြ႔အိပ္ၾကတာကိုး၊ တရက္မွာေတာ့ သက္ဦးက မုံရြာျပန္သြားတယ္၊ ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္အတန္းမတက္ပဲ ျပန္သြားတာ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က ေသာင္းထြန္းကို သြားေခၚျပီး လထက္ရည္ဆိုင္ထိုင္၊ ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ေသာင္းထြန္းက "ငါ့အေဆာင္လိုက္အိပ္ကြာ..သက္ဦးမုံရြာျပန္သြားလို႔ သူ႕ကုတင္လြတ္ေနတာပဲ " ကိုၾကီးေက်ာက္က " ေအး...ေကာင္းသားပဲ " ဆိုျပီး ေအာင္မဂၤလာကို ျပန္လိုက္သြားေတာ့ အေဆာင္မွာရွိတဲ့ မုံရြာက ကိုထြန္းေက်ာ္ရယ္၊ ေျမာင္က မ်ိဳးျမင့္ေမာင္ရယ္ အခန္းထဲ အတူစကားေျပာေနၾကတာေပါ့..၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သက္ဦးက အခန္းကို ျပန္ေရာက္လာတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ကလဲ "သက္ဦး.. မင္း မျပန္ျဖစ္ဘူးလား " ဆိုေတာ့ " ေအး..." တဲ့၊ သူ႔ကုတင္ မွာခနထိုင္ျပီး အျပင္ျပန္ထြက္သြားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ဒီေကာင္အိမ္သာသြားတာေနမွာဆိုျပီး ထင္ေနတာေပါ့၊ အိပ္ခ်ိန္လဲ ျပန္မလာေတာ့ တခန္းခန္းမွာ ဝင္အိပ္ေနျပီပဲ ထင္တာေပါ့၊ မနက္ေရာက္ေတာ့ မုံရြာက သတင္းတခု ဝင္လာတယ္...၊ 

မေန႔က ညေနက သက္ဦးစီးသြားတဲ့ မုံရြာကားနဲ႔ တဖက္ကလာတဲ့ကား ျမင္းမူနားမွာ ကားခ်င္းအေရွာင္ ေဘးခ်င္းပြတ္ျပီး တိုက္မိတာ သက္ဦးလဲ ပြဲခ်င္းျပီးဆုံးသတဲ့...၊ ဟင္....ဒါဆို မေန႔ညက ေတြ႔တဲ့သက္ဦးက လူစင္စစ္မဟုတ္ေပဘူးေပါ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ မုံရြာ လိုက္သြားေတာ့ သက္ဦးအေလာင္းကို သျဂၤဳ လ္ဖို႔ိ ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ခ်ိန္မွာ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတေတြ မေန႔ညက သက္ဦးျပန္လာတာ အားလုံးအျမင္ပဲမို႔ အ့ံအားေတြသင့္ကုန္ၾကရတာပါပဲ..၊ ေသာင္းထြန္းကေတာ့ တပတ္ေလာက္ အခန္းျပန္မအိပ္ရဲဘူးျဖစ္သြားတယ္။ အင္း....ရုတ္တရက္ ဘဝေျပာင္းသြားေတာ့ သက္ဦးလဲ စြဲမိစြဲရာ အေဆာင္ကို ျပန္လာတာထင္ပါရဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေလာက္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ မေန႔တေန႔က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ခံစားမိေၾကာင္းပါ.... ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ NCI က trial မွာ ေဆးကုဖို႔ေစာင့္ေနရင္း အနားရေနေတာ့ တေန႔တေန႔ အလုပ္မရွိေတာ့ အစားအေသာက္အေၾကာင္းပဲ စဉ္းစားေနေတာ့တာပဲ၊ စာဖတ္ေတာ့လဲ အန္တီေဘဘီ၊ကူးကူး၊ မယ္ဆိြ၊ မိုးေကာင္းသူ၊ ထမင္းအိုး၊ မယ္ျမဴး၊ မယ္ေခ်ာတို႔ရဲ့ အရသာရွိလွတဲ့ ရသစာေပ စားစရာဘေလာ့ေတြပဲ ေရာက္ျဖစ္ျပီး သြားေရတျမားျမားနဲ႔ ျပန္ခဲ့ရတာပါပဲ၊ အေၾကာ္အေလွာ္ အေညွာ္ေတြမ်ားတဲ့ ဗမာဟင္းေတြကလဲ ေဆာင္းတြင္းမွာ အိမ္ထဲခ်က္ရင္ ဟင္းန႔ံေတြ အဝတ္ေတြမွာစြဲေနသလို ခံစားမိေတာ့ မခ်က္ျဖစ္ပါဘူး..ခ်က္မယ္ဆိုလဲ ေညွာ္စုတ္စက္က တဝူးဝူးေအာ္၊ အန႔ံေပ်ာက္ဖယာင္းတိုင္ေမႊးေတြကိုလဲ ဓါတ္ဆင္ဓါတ္ရုိက္မ်ားလုပ္ေနသလို တအိမ္လုံးထြန္းထားရေသးဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္စိတ္မရွိပါဘူး..၊ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ကေတာ့ ရာသီဥတုေလး သာယာလာေတာ့ အိမ္ေနာက္ေဖး ကျပင္မွာ ထြက္ျပီးသူတို႔ ဘေလာ့ေတြလမ္းညႊန္သလို ကိုယ္စားခ်င္တာေတြ ခ်က္ၾကည့္တာေပါ့ေလ၊ ကြန္ျပဴတာကလဲ ဖြင့္ထားရေသး၊ အျပင္ထြက္ခ်က္လိုက္..ေမ့သြားရင္ ကြန္ျပဴတာကို ေျပးလာဖတ္လိုက္၊ ဆားတဇြန္းပဲ ထည့္ရမွာလား တပုလင္းလုံး ဟင္းအိုးထဲထည့္ရမွာလား...ေျပးျပီးျပန္လာၾကည့္ရတာ အေမာ၊ ေတာ္ပါေသးရဲ့ သူတို႔ ေရးတဲ့ထဲမွာ ငံျပာရည္တပုလင္း၊ ဆားတဗူးထည့္ပါလို႔ေရးျပီး ေနာက္ဆုံးမွ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္...ငံျပာရည္တစက္ ဆား ႏွစ္ပြင့္သာခတ္ပါဆိုရင္ ျပႆနာ၊ ေဟာ...ခ်က္ျပဳတ္လဲျပီးေရာ လက္စြမ္းျပထားတဲ့ ကိုယ့္လက္ရာကို ကိုယ့္ဖာသာေကာင္းတယ္ဆိုျပီး အားေပးရင္း ငံညီးညီး တူးတူးခါးခါးေလးကို ၾကိတ္မွိတ္စားပလိုက္ေတာ့တာပါပဲ၊ ကဲ..ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ အျပင္ထြက္ ဟင္းခ်က္ေကာင္းလိုက္တာ အေအးမိသြားျပီး ေနမေကာင္းခ်င္ခ်င္ျဖစ္လို႔ စာလဲမေရးနိုင္တာ တပတ္ေလာက္ရွိျပီ၊ ဘေလာ့ေတြလဲ အကုန္မေရာက္ျဖစ္ပဲ တေန႔ တခုႏွစ္ခု သြားနိုင္ေတာ့တယ္၊ ၾကာၾကာမထိုင္နိုင္တာေၾကာင့္ေပါ့..၊ ခုေတာ့ သက္သာပါျပီ..ဟင္းခ်က္ဖို႔ အစီအစဉ္ေတာ့ spring ေရာက္ေအာင္ ေရႊ႕ဆိုင္းထားပါေၾကာင္း...။ google က ပုံကို သုံးထားပါသည္။


 Posted by ေရႊရတုမွတ္တမ္း

ကိုၾကီးေက်ာက္ႏွမ ေမဓါဝီက ဘဝတပါးကို ေရာက္သြားတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ဆီဖုန္းဆက္ ဂ်ီေတာ့မွာ မီးစိမ္းေတြ ျပေနတာေတြ ဖတ္လိုက္ရေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆုံးသြားျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို လာႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာေလးကို သတိရမိတယ္၊ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ခုေခတ္လို hand phone ေတြ၊ အင္တာနက္ေတြ မေပၚေသးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ကိုယ္ထင္လာျပရတာေပါ့၊ ခုေခတ္လို ဆိုရင္ေတာ့ သရဲမေလးေတြနဲ႔ အီစီကလီ ျဖစ္ေနျပီတို႔ ဘာတို႔ text message ေတြ မပို႔ဘူးလို႔ မေျပာနိုင္ဘူးေလ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ မန္းတကၠသိုလ္မွာ ေနတုန္းက နယ္ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားစုက ေက်ာင္းကအေဆာင္ေတြမွာပဲေနၾကရတာကလား..၊ မန္းတကၠသိုလ္မွာက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္လို သူ႔ေမဂ်ာအလိုက္ ခြဲျပီးအေဆာင္ေတြ ထားတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ေမဂ်ာေပါင္းစုံကို အေဆာင္ေပါင္းစုံမွာ ထားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္သူငယ္ခ်င္းေတြမွာ ေမဂ်ာေပါင္းစုံက ရွိေနတာေပါ့၊ ဒီေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က ကိုယ့္ေမဂ်ာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ ဟိုသြားဒီလာလုပ္သလို တျခားေမဂ်ာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ သူတို႔ အတန္းေတြကို လိုက္တက္ရင္း ေက်ာင္းသူေတြ ငမ္းရတာေပါ့ေလ၊ ကိုယ့္အတန္းထဲမွာက ေက်ာင္းသူမွ မရွိတာကိုး၊ ေက်ာင္းသူမ်ားကလဲ စားမတတ္ဝါးမတတ္ ၾကည့္တတ္တဲ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ ဘူမိေက်ာင္းသားေတြဆို တယ္ေၾကာက္ၾကတာကိုး..၊ ေဟာ.....စင္ကာပူက ဘေလာ့ဂါ MKS တို႔ ဆိုရင္ ေတာင္ငူက တင့္တင့္ကိုအပိုး ေကာင္းလိုက္တာ..လန္႔ျဖန္႔ျပီး တခါထဲ လင္စိတ္သားစိတ္ေတြ ကုန္သြားပုံရတယ္ ခုထိ ေတာင္ငူမွာ အပ်ိဳၾကီးတဲ့၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ နယ္ကတက္တဲ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက ဗမာျပည္ အထက္ပိုင္းကမ်ားပါတယ္၊ မုံရြာသားျမင္းျခံသားေတြမ်ားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တြဲမိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြမွာ မုံရြာသားအေတာ္ပါတယ္၊
အဲ... မိန္းမပိုးတာေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္က နယ္မေရြးပါဘူး..၊ မယ္ဆင္တို႔ျမိဳ့ နတၱလင္းကေတာင္ပါေသး.. ( ႏွမ ျဖစ္သူမယ္ဆင္လဲ မတ္လထဲ စုဗူးေဖာက္မယ္ေျပာတယ္..ကေလးေရာ လူၾကီးပါ က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစေၾကာင္း ကိုၾကီးေက်ာက္က ေန႔တိုင္းဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔လိုက္ပါတယ္ )၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသားတုန္းက တခန္းထဲ အတူေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ေသာင္းထြန္းတဲ့၊ သူက မုံရြာသား..၊ နုနုရည္(အင္းဝ) တိုနဲ႔ တေမဂ်ာထဲ..၊ သခ်ာၤက၊ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုၾကီးေက်ာက္လဲ သူတို႔ေမဂ်ာက အေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ခင္တယ္၊ တတိယႏွစ္မွာေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္နဲ႔ ေသာင္းထြန္းနဲ႔ အေဆာင္ကြဲသြားတယ္၊ သူက ေအာင္မဂၤလာမွာ ကိုၾကီးေက်ာက္က ေဇယ်ာေဆာင္မွာ၊ အေဆာင္ကြဲေပမဲ့လဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ ဟိုအေဆာင္ ဒီအေဆာင္ကူးသန္းေနၾကတာပါပဲ၊ ေသာင္းထြန္းက ေအာင္မဂၤလာမွာေနေတာ့ သူ႔ အခန္းေဖၚက မုံရြာသား သက္ဦး၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က သူတို႔အေဆာင္သြားလို႔ စကားေတြေျပာ ညဉ့္နက္သန္းေကာင္ လဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္၊ တခါတေလ ကိုယ့္အေဆာင္ကို မျပန္ပဲ ကုတင္ေတြဆက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းတေတြ တိုးေခြ႔အိပ္ၾကတာကိုး၊ တရက္မွာေတာ့ သက္ဦးက မုံရြာျပန္သြားတယ္၊ ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္အတန္းမတက္ပဲ ျပန္သြားတာ၊ ကိုၾကီးေက်ာက္က ေသာင္းထြန္းကို သြားေခၚျပီး လထက္ရည္ဆိုင္ထိုင္၊ ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ေသာင္းထြန္းက "ငါ့အေဆာင္လိုက္အိပ္ကြာ..သက္ဦးမုံရြာျပန္သြားလို႔ သူ႕ကုတင္လြတ္ေနတာပဲ " ကိုၾကီးေက်ာက္က " ေအး...ေကာင္းသားပဲ " ဆိုျပီး ေအာင္မဂၤလာကို ျပန္လိုက္သြားေတာ့ အေဆာင္မွာရွိတဲ့ မုံရြာက ကိုထြန္းေက်ာ္ရယ္၊ ေျမာင္က မ်ိဳးျမင့္ေမာင္ရယ္ အခန္းထဲ အတူစကားေျပာေနၾကတာေပါ့..၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သက္ဦးက အခန္းကို ျပန္ေရာက္လာတယ္၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ကလဲ "သက္ဦး.. မင္း မျပန္ျဖစ္ဘူးလား " ဆိုေတာ့ " ေအး..." တဲ့၊ သူ႔ကုတင္ မွာခနထိုင္ျပီး အျပင္ျပန္ထြက္သြားေတာ့ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔က ဒီေကာင္အိမ္သာသြားတာေနမွာဆိုျပီး ထင္ေနတာေပါ့၊ အိပ္ခ်ိန္လဲ ျပန္မလာေတာ့ တခန္းခန္းမွာ ဝင္အိပ္ေနျပီပဲ ထင္တာေပါ့၊ မနက္ေရာက္ေတာ့ မုံရြာက သတင္းတခု ဝင္လာတယ္...၊ 

မေန႔က ညေနက သက္ဦးစီးသြားတဲ့ မုံရြာကားနဲ႔ တဖက္ကလာတဲ့ကား ျမင္းမူနားမွာ ကားခ်င္းအေရွာင္ ေဘးခ်င္းပြတ္ျပီး တိုက္မိတာ သက္ဦးလဲ ပြဲခ်င္းျပီးဆုံးသတဲ့...၊ ဟင္....ဒါဆို မေန႔ညက ေတြ႔တဲ့သက္ဦးက လူစင္စစ္မဟုတ္ေပဘူးေပါ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ မုံရြာ လိုက္သြားေတာ့ သက္ဦးအေလာင္းကို သျဂၤဳ လ္ဖို႔ိ ျပင္ဆင္ေနတာ ေတြ႔ခ်ိန္မွာ ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတေတြ မေန႔ညက သက္ဦးျပန္လာတာ အားလုံးအျမင္ပဲမို႔ အ့ံအားေတြသင့္ကုန္ၾကရတာပါပဲ..၊ ေသာင္းထြန္းကေတာ့ တပတ္ေလာက္ အခန္းျပန္မအိပ္ရဲဘူးျဖစ္သြားတယ္။ အင္း....ရုတ္တရက္ ဘဝေျပာင္းသြားေတာ့ သက္ဦးလဲ စြဲမိစြဲရာ အေဆာင္ကို ျပန္လာတာထင္ပါရဲ့..၊ ကိုၾကီးေက်ာက္ကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေလာက္ၾကာခဲ့ေပမဲ့ မေန႔တေန႔က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သလို ခံစားမိေၾကာင္းပါ.... ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ NCI က trial မွာ ေဆးကုဖို႔ေစာင့္ေနရင္း အနားရေနေတာ့ တေန႔တေန႔ အလုပ္မရွိေတာ့ အစားအေသာက္အေၾကာင္းပဲ စဉ္းစားေနေတာ့တာပဲ၊ စာဖတ္ေတာ့လဲ အန္တီေဘဘီ၊ကူးကူး၊ မယ္ဆိြ၊ မိုးေကာင္းသူ၊ ထမင္းအိုး၊ မယ္ျမဴး၊ မယ္ေခ်ာတို႔ရဲ့ အရသာရွိလွတဲ့ ရသစာေပ စားစရာဘေလာ့ေတြပဲ ေရာက္ျဖစ္ျပီး သြားေရတျမားျမားနဲ႔ ျပန္ခဲ့ရတာပါပဲ၊ အေၾကာ္အေလွာ္ အေညွာ္ေတြမ်ားတဲ့ ဗမာဟင္းေတြကလဲ ေဆာင္းတြင္းမွာ အိမ္ထဲခ်က္ရင္ ဟင္းန႔ံေတြ အဝတ္ေတြမွာစြဲေနသလို ခံစားမိေတာ့ မခ်က္ျဖစ္ပါဘူး..ခ်က္မယ္ဆိုလဲ ေညွာ္စုတ္စက္က တဝူးဝူးေအာ္၊ အန႔ံေပ်ာက္ဖယာင္းတိုင္ေမႊးေတြကိုလဲ ဓါတ္ဆင္ဓါတ္ရုိက္မ်ားလုပ္ေနသလို တအိမ္လုံးထြန္းထားရေသးဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္စိတ္မရွိပါဘူး..၊ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ကေတာ့ ရာသီဥတုေလး သာယာလာေတာ့ အိမ္ေနာက္ေဖး ကျပင္မွာ ထြက္ျပီးသူတို႔ ဘေလာ့ေတြလမ္းညႊန္သလို ကိုယ္စားခ်င္တာေတြ ခ်က္ၾကည့္တာေပါ့ေလ၊ ကြန္ျပဴတာကလဲ ဖြင့္ထားရေသး၊ အျပင္ထြက္ခ်က္လိုက္..ေမ့သြားရင္ ကြန္ျပဴတာကို ေျပးလာဖတ္လိုက္၊ ဆားတဇြန္းပဲ ထည့္ရမွာလား တပုလင္းလုံး ဟင္းအိုးထဲထည့္ရမွာလား...ေျပးျပီးျပန္လာၾကည့္ရတာ အေမာ၊ ေတာ္ပါေသးရဲ့ သူတို႔ ေရးတဲ့ထဲမွာ ငံျပာရည္တပုလင္း၊ ဆားတဗူးထည့္ပါလို႔ေရးျပီး ေနာက္ဆုံးမွ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္...ငံျပာရည္တစက္ ဆား ႏွစ္ပြင့္သာခတ္ပါဆိုရင္ ျပႆနာ၊ ေဟာ...ခ်က္ျပဳတ္လဲျပီးေရာ လက္စြမ္းျပထားတဲ့ ကိုယ့္လက္ရာကို ကိုယ့္ဖာသာေကာင္းတယ္ဆိုျပီး အားေပးရင္း ငံညီးညီး တူးတူးခါးခါးေလးကို ၾကိတ္မွိတ္စားပလိုက္ေတာ့တာပါပဲ၊ ကဲ..ကိုၾကီးေက်ာက္တို႔ အျပင္ထြက္ ဟင္းခ်က္ေကာင္းလိုက္တာ အေအးမိသြားျပီး ေနမေကာင္းခ်င္ခ်င္ျဖစ္လို႔ စာလဲမေရးနိုင္တာ တပတ္ေလာက္ရွိျပီ၊ ဘေလာ့ေတြလဲ အကုန္မေရာက္ျဖစ္ပဲ တေန႔ တခုႏွစ္ခု သြားနိုင္ေတာ့တယ္၊ ၾကာၾကာမထိုင္နိုင္တာေၾကာင့္ေပါ့..၊ ခုေတာ့ သက္သာပါျပီ..ဟင္းခ်က္ဖို႔ အစီအစဉ္ေတာ့ spring ေရာက္ေအာင္ ေရႊ႕ဆိုင္းထားပါေၾကာင္း...။ google က ပုံကို သုံးထားပါသည္။


 Posted by ေရႊရတုမွတ္တမ္း