ဘူေနတဲ့အခါ...
ဘာမွမလုပ္ဘဲ...
ကဲ...ေလာကဓံ...
ေလာက...ဒဏ္ေတြခ်န္ရစ္...
ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ၾကကြ
ဆိုၿပီး... ေမာဟျမစ္ထဲ...
(ကိုယ့္ကိုယ္ကို) ေမွ်ာခ်ပစ္ေနမိပါတယ္။
တစ္ေရးႏိုးၿပီး...
ေရစီးရပ္ အ႐ွိန္ကုန္ မွ..
. ျပန္လည္ခုန္...ထထြက္...
မတ္တပ္ရပ္ၿပီး.... ေန႔သစ္တစ္ခုစ...
ေနာက္တစ္ဘဝလိုစတင္...
အသက္ဝင္လႈပ္႐ွား.... (ကြၽန္ေတာ္ဟာ)...
မနက္တိုင္းမွာ..မ်က္ႏွာသစ္...
နံနက္စာအျဖစ္....
လြတ္လပ္မႈကို စားေသာက္...
လမ္းေလ ်ွာက္ေနသူတစ္ဦးပါ။
////////////////////////////////////////////////////////////////////////
+ အိန္ခက္မ်ိဳး+
No comments:
Post a Comment