**က ်ဳိက္ဣသိယို**
ႏို၀င္ဘာ ဒီဇင္ဘာ အားလပ္ရက္ ခရီးသြား ဘုရားဖူးရာသီ
ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ခရီးသြား ဘုရားဖူး ၀ါသနာ ထုံသူေတြဟာ
ခရီးထြက္ဖို႔ ျပင္ၾကပါၿပီ။ စာေရးသူတို႔ မိသားစု အဘိုးအဘြားမ်ား၊
လူငယ္မ်ား၊ ကေလးမ်ား စုံလင္တဲ့ အားလပ္ရက္ ကာလရဲ႕
တနဂၤေႏြမွာ မြန္ျပည္နယ္ က ်ဳိက္ထီး႐ုိး ေန႔ခ်င္းျပန္ ဘုရားဖူး
ထြက္ၾကျပန္တယ္။ စူပါဆန္းေဒးျဖစ္လို႔ ေက ်ာင္းသူ ေက ်ာင္းသား
ကေလးငယ္ေတြ။ အဘိုးအဘြားေတြ၊ အစိုးရ၀န္ထမ္း
ေက ်ာင္းဆရာမေတြ၊ ႐ုပ္သံပရယ္ဇင္တာ၊ ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္း၊
အစိုးရ ၀န္ထမ္း၊ သတင္းအယ္ဒီတာ စသည္ျဖင့္ လူစုံတက္စုံ
အဖြဲ႕ဟာ စူပါကပ္စတန္ ကားေလးနဲ႔ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကတယ္။
ေန႔ခ်င္းျပန္ျဖစ္လို႔ နံနက္ေစာေစာ ၃ နာရီ စထြက္တယ္။
အိမ္ရွင္မေတြကေတာ့ နံနက္ ၁ နာရီကထလို႔ ျပင္ဆင္ထုပ္ပိုး
ခ်က္ျပဳတ္ရတာပါ။ နံနက္ ၃ နာရီမွာ ေတာင္ဥကၠလာက စထြက္တဲ့
စူပါကပ္စတန္က ေျမာက္ဒဂုံ မိသားစုကို ၀င္ေခၚၿပီးေနာက္
မဟာရန္ကုန္မွ ဥႆသာာပဲခူးဆီ ဦးတည္တယ္။
ေတာင္ကိုရီးယားေရာက္ မိတ္ေဆြ ကိုရဲတို႔ ေ၀ါၿမိဳ႕က ရတနာဦး စားေသာက္ဆိုင္မွာ တစ္ေထာက္နား လက္ဖက္ရည္ ေကာ္ဖီ မုန္႔ဟင္းခါး အသုပ္
စားၾကတယ္။ မန္းေလး စိန္ပန္း၊ စစ္ကိုင္း ခိုေတာင္တို႔ကို မမီေပမယ့္ ေ၀ါနန္းႀကီးသုပ္ ေကာင္းပါတယ္။ စားဖြယ္ေတြ
ေစ်းလည္းသင့္ၿပီး ဆိုင္ရွင္ကလည္း သေဘာေကာင္း၊
က ်န္းမာေရး တပိုတပါးလည္း အဆင္ေျပလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတာ့
စိမ္းလဲ့တင္ကိုမ၀င္ဘဲ ရတနာဦးမွာသာ မြန္ျပည္ နယ္သြားတိုင္း
အသြားအျပန္ နားၾကပါတယ္။
+ကင္ပြန္းစခန္း+
ကင္ပြန္းစခန္းကို နံနက္ ၇ နာရီေလာက္မွာ ေရာက္တယ္။
ရန္ကုန္ကကားကို ရပ္ထားခဲ့ၿပီး ေတာင္တက္ကားလိုင္းက
ကားေတြနဲ႔ တက္ၾကရတယ္။ ေတာင္တက္ကား အသင္းက
စနစ္က ်ပါတယ္။ တစ္လွည့္စီ တစ္သုတ္စီ ထြက္ရတာ။
ကားဂိတ္မွာ တန္းစီၿပီး တစ္ဖြဲ႕ခ်င္း တစ္စီးခ်င္း ကားေပၚ
တက္ၾကတယ္။ ကားခက လူႀကီး ၂၅၀၀၊ ကေလး ၁၀၀၀ ပါ။ ကားေတြကလည္း ေတာင္တက္လမ္းနဲ႔ သင့္ေတာ္ၿပီး
ဘရိတ္စနစ္ေတြ ေကာင္းတဲ့ ေခတ္မီ ကားသစ္ေတြပါ။
+က ်ဳိက္ထီး႐ုိး+
က ်ဳိက္ထီး႐ုိးရဲ႕ မူလမြန္ဘာသာနဲ႔ အမည္က က ်ဳိက္ဣသိယို
(ျမန္မာလို ရေသ့ရြက္) ဘုရားပါ။ တိႆရေသ ့ႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းနဲ
႔တူတဲ့ သိၾကားမင္း ဖန္ဆင္းတဲ့ ေက ်ာက္တုံးႀကီးထက္မွာ
ေစတီေတာ္ တည္ထားကိုးကြယ္တာကို အစြဲျပဳ ထားတာပါ။
မြန္ဘာသာမွာ သာမက ျမန္မာ့သမိုင္းက ်မ္း ေတြမွာလည္း
ဣသိယို ဘုရားလို႔သာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
က ်ဳိက္ထီး႐ုိး အမည္နာမကပင္လ ်ွင္ စိတ္၀င္စားစရာပါ။
က ်ဳိက္ဆိုတာ မြန္ဘာသာနဲ႔ ဘုရားပါ။ ေအဒီ ၁၈၃၀ ဖြား
စစ္ကဲႀကီး ဦးေရႊေနာ္က ယခု က ်ဳိက္ထီး႐ုိး နယ္ေျမမွာ
ထီးလုပ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ၀ါးေတြ ေပါက္ေရာက္တာကို
အစြဲျပဳၿပီး ထိုဘုရားကိုလည္း က ်ဳိက္ထီး႐ုိးဘုရားလို႔
ေခၚတြင္ေၾကာင္း တစ္မ်ဳိး မွတ္သားရပါတယ္။
က ်ဳိက္ထီး႐ုိး ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ေတာင္စဥ္ ေတာင္တန္း အထပ္ထပ္ေက ်ာ ္ၿပီး ျမင့္မားလွတဲ့ ေက ်ာက္ေတာင္ႀကီးထိပ္မွာ
ေရႊေတာင္ႀကီး ဆင့္ကဲ ေပါက္ေရာက္ေနသလို ထိလုမိုး ဆီက ်လု
တည္းတည္း ေမးတင္ေနတဲ့ ဧရာမ ေက ်ာက္တုံးႀကီး
ေပၚက တန္ခိုးႀကီးဘုရား တစ္ဆူလို႔ သိၾကပါတယ္။ ပင္လယ္
ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ ၃၆၁၅ ေပမွာ တည္ရွိတာပါ။ ေပါင္းေလာင္းေတာင္ရဲ႕ ေခ်ာက္ကမ္းပါးဘက္ျခမ္း
ေတာင္စြယ္ထိပ္မွာ ရွိတယ္။
ျမန္မာမွန္ရင္ ပုဂံေရာက္ရမယ္ဆိုတာလို က ်ဳိက္ထီး႐ုိး
မေရာက္ဖူးရင္ မျပည့္စုံဘူး။ တ႐ုတ္၊ ထိုင္း စတဲ့
လူမ်ဳိးျခားေတြေတာင္ ႏွစ္စဥ္လာၾကတယ္။
ဒီေန႔ ေခတ္မွာေတာ့ ေတာင္ေျခ ကင္ပြန္းစခန္းကေန
ေတာင္ေပၚ ရင္ျပင္ေတာ္အထိ ေတာင္တက္ကားလမ္း ေဖာက္ခဲ့ၿပီး
ခုဆိုရင္ ကြန္ကရစ္လမ္းႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ အဆင္ေျပလွတယ္။
လူငယ္လူရြယ္ေတြ သာမက ကေလးေတြ၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြပါ အလြယ္တကူ ေရာက္ႏိုင္ပါၿပီ။
+ဆံေတာ္ရွင္သမိုင္း+
ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ စည္း႐ုိးသဖြယ္ အေရွ႕႐ုိးမ
ေတာင္တန္း ေတာင္စဥ္ အတြင္းမွာ အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့
က ်ဳိက္ထီး႐ုိး ေစတီ ကိန္း၀ပ္ရာ ေတာင္မွာ
ေရွးအေခၚလုံး တင္ေတာင္ သို႔မဟုတ္ ေပါင္းေလာင္းေတာင္ထြတ္
ေနရာပါ။
က ်ဳိက္ထီး႐ုိးသမိုင္းဟာလည္း ခရစ္ေတာ္ မေပၚမီ ေရွးမဆြက
စတင္ခဲ့တာပါ။ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ မပြင့္မီ ႏွစ္၅၀ (ဘီစီ ၆၄၀) မွာ
ဂစၦဂီရိေခၚဇင္းက ်ဳိက္ေတာင္ (ယေန႔ေခတ္ မြန္ျပည္နယ္ ေပါင္ၿမိဳ႕နယ္
ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္ ကားလမ္း အေရွ႕ဘက္ ဇင္းက ်ဳိက္ရြာ
(အေရွ႕ဘက္) အနီးက သုဘိႏၵဂရျပည္မွာ တိႆဓမၼရာဇာမင္းနဲ႔
မိဖုရား သီရိကပ္ပါေဒ၀ီတို႔ ထီးနန္း စိုးစံခဲ့ၾကတယ္။ ထိုမင္း
မိဖုရားတို႔မွ သားေတာ္ႏွစ္ပါး ထြန္းကားရာမွာ သားေတာ္
အႀကီးက ခမည္းေတာ္နဲ႔ ဘြဲ႔အမည္တူ တိႆဓမၼမင္းသားျဖစ္ၿပီး
သားေတာ္ အငယ္ကေတာ့ သီဟကုမၼာပါ။
အသက္အရြယ္ ေထာက္လာသူ ခမည္းေတာ္ႀကီး နတ္ရြာစံေတာ္
မမူမီမွာ ဘုရင္က သားေတာ္ႀကီးက သုဘိႏၵဂရျပည္ကို မင္းျပဳရန္၊
သားေတာ္ငယ္က အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာလုပ္ရန္ မိန္႔မွာခဲ့တယ္။
ဒါေပမဲ့ သားႏွစ္ဦးစလုံး ထီးနန္း စည္းစိမ္ကို အလို မရွိၾကဘူး။
ေတာမွီရေသ့ ရဟန္း၀တ္ၿပီး တရားအားထုတ္ လိုၾကတယ္။
ဘုရင္ႀကီးက သားေတြကို ဘယ္လိုမွ နားခ်လို႔ နန္းအပ္လို႔
မရတဲ့အခါ သူတို႔သေဘာကို လိုက္ေလ ်ာရေတာ့တယ္။
သားေတာ္ ႏွစ္ပါးဟာ ၿမိဳ႕နန္းေတာင္ဘက္ တံခါးက
ေတာထြက္ေတာ္မူၿပီး ရေသ့ ရဟန္း ၀တ္သြားၾကေတာ့တယ္။
ညီရေသ့က ဗႏၶ၀ဂီရိေတာင္ (ဇြဲကပင္ေတာင္) အစ္ကို ျဖစ္သူက
ဂစၦဂီရိေတာင္ (ဇင္းက်ဳိက္ေတာင္) သို႔ အသီးအသီး သြားေရာက္
က ်င့္ၾကံၾကေတာ့တယ္။ ရေသ့ညီေနာင္အနက္ ညီရေသ့က
သီဟရေသ့၊ အစ္ကိုရေသ့က တိႆရေသ့ တြင္ေတာ့တယ္။
ထိုရေသ့ညီေနာင္ ေတာေတာင္ အသီးသီးမွာ တရားအားထုတ္ၾကစဥ္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳပါေလေရာ။
တစ္ေန႔မွာ ဟိမ၀ႏၱာေတာမွ ၀ိဇၹာထိုရ္ လုလင္တစ္ဦးဟာ
ေတာတြင္း လွည့္လည္ရင္း လူေယာင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့
နဂါးမနဲ႔ အေၾကာင္းပါကာ ကိုယ္လက္ႏွီးေႏွာၾကရာမွာ
ပဋိသေႏၶ ရခဲ့တယ္။ နဂါးမက ဥႏွစ္လုံးဥၿပီး နဂါးျပည္ကို
ျပန္သြားတယ္။ တိႆရေသ့က အဲဒီဥ ႏွစ္လုံးကိုေတြ႕ၿပီး
တစ္လုံးကို ညီငယ္ သီဟရေသ့ထံ ဆက္ကပ္တယ္။
ဘီစီ ၆၀၄ မွာ တိႆရရွိထားတဲ့ ဥက သားေယာက ်ာံးေမြးၿပီး
သီဟရေသ့ထံ ေရာက္တဲ့ ဥကလည္း ေယာက ်ာံးေလး ေမြးျပန္တယ္။
ရေသ့ေတြက လက္ညႇိဳးမွ အဓိဌာန္နဲ႔ ႏို႔ထြက္ေစၿပီး
ကေလးေတြကို တိုက္ေကြၽးၾကတယ္။ သီဟရေသ့ရဲ႕
ကေလးက ဘီစီ ၅၉၄ မွာ ေက ်ာက္ေရာဂါနဲ႔
ကြယ္လြန္တယ္။ တိႆရေသ့ကေတာ့
သူရိယကုမၼာ အမည္ရ သားငယ္နဲ႔အတူ ယခုလက္ရွိ
မုဆိုးေတာင္ ေနရာမွာ တရား အားထုတ္ေနပါတယ္။
သူရိယကုမၼာ အသက္၂၁ ႏွစ္ အရြယ္မွာ ဘီစီ ၅၈၃ မွာ
တိႆဓမၼသီဟရာဇာ အမည္နဲ႔ သု၀ဏၰဘူမိ ေနျပည္ေတာ္
သထုံျပည့္ရွင္ ဘုရင္ ျဖစ္လာတယ္။ ထိုႏွစ္မွာပဲ
ဂ၀ံပတိမေထရ္ ေလ ်ွာက္ထား ေတာင္းပန္မႈနဲ႔ ဗုဒၵျမတ္စြာ
ဘုရားရွင္ထံမွ ဆံေတာ္စစ္ ႏွစ္ဆူကို တိႆရေသ့ႀကီးက လက္ခံရရွိပါတယ္။ ေကလာသရေသ့ကလည္း
ဆံေတာ္တစ္ဆူ ရရွိပါတယ္။
ဘုရားရွင္ပင္လ ်ွင္ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေသာ ဇရာဗ်ာဓိမရဏာ
လမ္းစဥ္အတိုင္း အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္လာသူ တိႆရေသ့ႀကီးက
သိၾကားမင္းရဲ့ အကူအညီနဲ႔ ယခု က ်ဳိက္ထီး႐ုိးေစတီကို
ကမကထျပဳ တည္ေတာ္မူတယ္။ မိမိထံမွ ဆံေတာ္ႏွစ္ဆူ ေကလာသရေသ့ထံမွ ဆံေတာ္တစ္ဆူ၊
စုစုေပါင္း ဘုရားရွင္ ဆံေတာ္စစ္သုံးဆူ တိတိကို ဌာပနာကာ
ရေသ့ရြက္ က ်ဳိက္ဣသိယို ဘုရားအမည္နဲ႔ တည္ခဲ့တာပါ။
ပုဂံရာဇ၀င္ တုတ္ထမ္း ေျပာရသလို ထိုထက္ ေရွးက ်လွတဲ့
က ်ဳိက္ထီး႐ုိး ရာဇ၀င္ကလည္း မူကြဲအမ်ဳိးမ်ဳိး ဂမၻီရဆန္ဆန္နဲ႔
ဒ႑ာရီ အစားစား ရွိေနတာပါ။
စာေရးသူတို႔ ငယ္စဥ္ ၁၉၈၀- ၉၀ ကာလမွာ ကေတာ့
တျခားစီးပါ။ ဟိုတုန္းက က ်ဳိက္ထီးရုိး ဘုရားဖူးဆိုတာ
မဟာစြန္႔စားခန္းႀကီးပါ။
တ႐ုတ္ မဟာ၀င္ထဲက အေနာက္သို႔ ခရီးရွည္သဖြယ္
စြန္႔စားဖြယ္ အျပည့္နဲ႔ပါ။ ဒီေန႔လို ကားလမ္း မရွိဘူး။
ေတာထဲ ေတာင္တက္ လမ္းပါ။ ထိုေခတ္က က ်ဳိက္ထို၊
ဘီးလင္း၊ သထုံ ဆိုတာ အမည္းေရာင္ အညိဳေရာင္
ေရာင္စုံသူပုန္နယ္ေျမပါ။ ရန္ကုန္ကေန သူငယ္ခ်င္းတစ္ခု
ရထားနဲ႔ လစ္ၾကတာ ေတာင္ရထားက ညမွာ မခုတ္ရဲဘူး။
မနက္ ရန္ကုန္က ထြက္လာတဲ့ ရထားစီးတာ ညေနမွ
က ်ဳိက္ထို ေရာက္တယ္။ ကင္မြန္းစခန္းအထိ
လိုင္းကားစီးရတယ္။ ကင္မြန္းစခန္းမွာ ထမင္းဆိုင္ေတြက အခမဲ့တည္းခြင့္ ေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တည္းခ
သပ္သပ္ ယူၾကတယ္။ မနက္တက္ ညေနေရာက္တယ္။
+စခန္းစဥ္(၃၈)+
စခန္းစဥ္ (၃၈) ရွိရာမွာ ကင္ပြန္း စခန္းမွ ရင္ျပင္ေတာ္
အထိ ျဖစ္ပါတယ္။ ကင္ပြန္း စခန္း၊ ဆင္ဆြဲလမ္း၊
ေရေျမာင္ကေလး၊ ႐ုံးပင္၊ ဒညင္းပင္၊ မရမ္းတစ္ပင္၊
ဇင္ၿပြန္း၊ ေရႊရင္ဆို႔၊ ေရႊရင္သာ၊ ကဒပ္ေခ်ာင္း လမ္းခြဲ၊
သစ္ခ်ပင္၊ ေရတံခြန္၊ ေရြးပင္၊ ကြမ္းသီးေျမာင္၊
ေအာက္ေက ်ာက္ဖ်ာ၊ ျမင္ေတာ္မူ၊
ေမွ်ာ္ေတာ္မူ၊ ေရေျမာင္ႀကီး၊ ပန္းမေတာင္၊ မဟာၿမိဳင္၊
ကြမ္းသီးသံုးပင္၊ ထိန္ပင္၊ သရက္ပင္၊ ဘိုးျပန္ေတာင္၊
ဘန္႔ေဘြးပင္၊ သေျပညိဳ၊ ေအာက္စိုင္တေမာ့၊
အထက္ စိုင္တေမာ့၊ အထက္ ေက ်ာက္ဖ်ာ၊ ေက ်ာက္လက္၀ါး၊
စခန္းကေလး၊ ပန္းတင္ေက ်ာက္၊ လြမ္းေစတီ ျမေစတီ၊
ေရႊရင္ေအး၊ ေက ်ာက္သမၺန္၊
ေရႊနန္းက ်င္၊ ေရစည္ႀကီး၊ ရင္ျပင္ေတာ္တို႔ပါ။
ညတည္းခိုစရာ ထမင္းဆိုင္ေတြ ရွိတယ္။ ထမင္းဖိုး၊
ေရဖိုး ေစ်းႀကီးတယ္။ အာ႐ုဏ္တက္ ဘုရားထဖူးၿပီး
က ်ီးကန္းပါးစပ္၊ ရေသ့ေတာင္ ေနရာစုံ သြားၾကတယ္။
ေနာက္ေန႔ တစ္ေနကုန္ ေတာေတာင္လမ္းက ျပန္ရ ျပန္တယ္။
ဒီေန႔မွာ ေနခ်င္း ျပန္ႏိုင္ေပမယ့္ ဟိုတုန္းက သုံးရက္ေလာက္
အခ်ိန္ယူရတာ။ ဟိုတုန္းက ေနရာစုံ သြားတယ္။ ရင္ျပင္ေတာ္၊
နတ္ေတာင္၊ ဘိုးဘိုးႀကီး၊ ေက ်ာက္သမၼန္ ေစတီ။ ဘိုးဘိုးနီ၊
က ်ီးကန္းပါးစပ္၊ ျမသပိတ္ေစတီ၊ လင္လြန္းပင္ေစတီ၊
နတ္ေရတြင္း၊ မုဆိုးေတာင္၊ မုဆိုးဒူးေထာက္ ေအာင္ေျမ၊
အာေပါဂူ၊ မွန္ဂူ၊ ေနေရာင္ခံဂူ၊ ရေသ့ေတာင္၊ ဆုေတာင္းျပည့္
ေစတီ၊ အံေတာ္ေတာင္၊ ဘီလူးႏွစ္ေကာင္ေက ်ာင္း၊
ျမစိမ္းေတာင္ဘုရား၊စြန္ေတာင္၊၀ိဇၨာေတာင္၊ ေက ်ာက္ထပ္ႀကီး၊
ေက်ာက္ဆီယို၊ ေက ်ာက္ထပ္တစ္ရာ၊
ေက ်ာက္လႈပ္၊ နဂါးဘုရား၊ ဖားဘုရား၊ ေရတံခြန္ေတာင္၊ ကိုန၀င္း၊
ေရတံခြန္၊ ဟုန္းနတ္ စသည္ျဖင့္ပါ။ ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ စားသုတ္သုတ္ သြားသုတ္သုတ္ ေန႔ခ်င္းျပန္မို႔ ေနရာစုံေရာက္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။
ဘုရားဖူးၿပီးေနာက္ ေန႔ခင္းမွာ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚက
မဏၭာပ္ေတြမွာ အုပ္စုလိုက္ ေနရာယူၿပီး နားၾက
ထမင္းစားၾကတယ္။ ရန္ကုန္က ပါလာတဲ့ ထမင္း၊ ေကာ္ဖီ
စတာေတြကို စုဖြဲ႕ စားေသာက္ၾကတယ္။ ေန႔ခင္း ၁ နာရီမွာ
ေတာင္ေပၚက ျပန္ဆင္းလို႔ ရန္ကုန္ကုိ ေန၀င္မွ ျပန္ေရာက္တယ္။
ေတာင္ဆင္း ေတာင္တက္လမ္းက တစ္လမ္းေမာင္းသဖြယ္ ျဖစ္ေနလို႔
အတက္အဆင္း ကားအုပ္စုလိုက္ အလွည့္က ် ေစာင့္ေနရတာ
ခရီးဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ ပါတယ္။ အသြားအျပန္ ႏွစ္လမ္းေမာင္းျဖစ္ေအာင္
ေနာက္တစ္လမ္းရွိသင့္ပါၿပီ။ လမ္းသစ္အတြက္ အလွဴခံေနတာ ေတြ႕ရလို႔
ေနရာတကာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေဖာက္
ေနရတဲ့ ေခတ္ႀကီးလည္း ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ ျမင္မိပါေၾကာင္း . . .။
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
Writer: ကိုေန(မန္း)




No comments:
Post a Comment