တလက္လက္ထေနတဲ့ အတၱေတြ
စိ္တ္ဓါတ္ေအာက္တန္းက ်မႈေတြနဲ႕
ထုဆစ္ထားတဲ့ ေကာင္းကင္ဆီက …
အနိဌာရံုေတြပဲ ျပဳတ္ျပဳတ္က ်တတ္တယ္ဆိုတာ … ။
စိတ္ေတြကုိဒံုးဒံုးခ်ထားတဲ့
ဘ၀အပိုင္းအစေတြ လမ္းမေတြေပၚ တဘံုးဘံုးလဲၾက …
အဲဒီ့ညေနမွာ သက္ျပင္းေတြက ဂီတျဖစ္သြားတယ္ …။
ရိုက္ခ်ိဳးခံလိုက္ရတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို
မရွိမဲ့ရွိမဲ့ အားအင္နဲ႕က ်ားကန္
အဲဒီ့ မ်က္လံုးေတြက မေသခ်ာမႈတစ္ခုနဲ႕ ေလးလံေနၾကတယ္ …။
ဘာလဲဟဲ့ မနက္ျဖန္
ဘာလဲဟဲ့ အနာဂတ္ …
တစ္ေန႕တာကိုပဲ အႏိုင္ႏုိင္ေက ်ာ ္ျဖတ္ရင္း
နံနက္ခင္းတစ္ခုထဲက ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို
ညေနတစ္ခုနဲ႕အတူ ကြပ္မ်က္
အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ အိပ္မက္ေတြေတာင္ပါမလာခဲ့ … ။
ေခါင္းငံု႕ ဒူးေထာက္ စိတ္ဓါတ္ေတြကို
ကုန္းကုန္းေကာက္ေနတုန္း
လူက လူကိုနင္းတဲ့ေခတ္က
တံခါးေပါက္ေတြကို လိုက္လိုက္ေခါက္
ေက ်ာကုန္းေပၚဖိနပ္ရာေတြေရာက္ေရာက္လာတယ္ …။
ပါးစပ္တစ္ေပါက္အလႈပ္မွာ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ႏႈတ္ေတြဆြံ႕အသြား …
မတတ္ႏုိင္ျခင္းေတြကပဲ လက္က ်န္ စာရိတၱေတြကို တိုက္စားသြားတယ္ …။
အဲဒါပါပဲ …
တလက္လက္ထေနတဲ့ အတၱေတြ
စိ္တ္ဓါတ္ေအာက္တန္းက ်မႈေတြနဲ႕
ထုဆစ္ထားတဲ့ ေကာင္းကင္ဆီက …
သန္႕စင္မႈတစ္ခုကို ဘယ္လိုမွေမွ်ာ္လို႕မရဘူးဆိုတာ …
။ ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
+ဘုန္းမင္းဇြန္+
No comments:
Post a Comment