**တကယ္ေတာ္ၾကတယ္**
လူငယ္ေတြရဲ႕ လက္ရာ သတင္းစာေလးေစာင္ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ကိုယ့္မ်က္စိ ကိုယ္ မယံုနုိင္ေလာက္ေအာင္ကို တအံ့တၾသ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ သင္တန္းသားေတြရဲ႕ သင္တန္းဆင္း လက္ေတြ႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ လက္ရာဆိုေတာ့ အမွန္ဆိုရရင္ သိပ္ေမွ်ာ္လင့္မထားမိတာ အမွန္ပါ။ အျမင္သေဘာေလာက္ လုပ္ၾကမွာပဲလို႔ ထင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခါက်ေတာ့ တကယ္ကို အပီအျပင္ႀကီး လုပ္ထားၾကပါလား ဆိုၿပီး မအံ့ၾသဘဲကို မေနနုိင္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ တစ္ေစာင္ၿပီးတေစာင္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဒီေန႔ ထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ တေသြမတိမ္း တူေအာင္ကို လုပ္နုိင္ၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သတင္းေတြ ပါသလို ေဆာင္းပါးေတြလည္း ပါတယ္။ အယ္ဒီတာ့ စကားဆိုတာမ်ဳိးပါသလို စာအုပ္အညႊန္းေတြလည္းပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာေတြလည္းပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းကို တူပါတယ္။ လူငယ္ေတြ တကယ္ေတာ္ၾကပါတယ္လို႔ ခ်ီးမြမ္းလုိက္ရပါတယ္။
**တူေအာင္တုၾကတယ္**
ပုဂလိက သတင္းစာေတြ မရွိတာ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ သတင္းေထာက္၊ အယ္ဒီတာေတြ မ်ဳိးဆက္ျပတ္သြားၿပီ သတင္းစာေတြ ထုတ္ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာင္ လုပ္တတ္တဲ့သူ မက်န္ေတာ့မွာ စိုးရိမ္တာေၾကာင့္ စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း အတတ္ပညာဆုိင္ရာေတြ၊ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ေတြ၊ စာနယ္ဇင္း မူပိုင္ခြင့္ေတြလို စာမ်ဳိးစံုကို အဓိကထားၿပီး ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရးသားခဲ့သူမို႔ ဒီေခတ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ အစြမ္းကို ျမင္ရတာ အင္မတန္ ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အနာဂတ္အတြက္လည္း အားတက္သြားရပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ ဆရာမ်ားရဲ႕ ေျခရာကို ထပ္ခ်ပ္မကြာနင္းၿပီး လုိက္နုိင္ၾကေပတယ္လို႔လည္း ေကာက္ခ်က္ခ် လိုက္မိပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ ဆရာသမားမ်ားနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား တူေအာင္ လုပ္ၾကသလဲဆိုရင္၊ ေစာင္ေရတို႔ ေစ်းႏႈန္းတို႔လို အမွန္အတိုင္း မေဖၚျပၾကတာမ်ဳိး ထိေတာင္ တူေအာင္ တုၾကတာကို ေတြ႔ရသဗ်။
**တခုခုေပးမွ တာ၀န္ေက်**
ဂ်ာနယ္ထဲမွာ စာတစ္ေစာင္ ေပတစ္ဖြဲ႔ေရးၿပီး အမ်ားဖတ္ဖို႔ ပံုႏွိပ္ေဖၚျပမွာ ဆိုေတာ့၊ ဒါေလာက္နဲ႔တင္ ၿပီးလို႔မျဖစ္ေပဘူး။ စာဖတ္ပရိသတ္ကို သတင္းစကား (message)တစ္ခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ရသတစ္ခုခု ေပးနုိင္မွ စာေရးဆရာရဲ႕ တာ၀န္ေက်တာ မဟုတ္လား။ စာဖတ္ပရိသတ္အားလံုးအတြက္ မေက်နိုင္ရင္ေတာင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပရိသတ္တစ္ခု (Targer audience)အတြက္ေတာ့ တာ၀န္ေက်ရမယ္ေလ။ ဒီေလာကထဲ ၀င္ကတည္းက လူႀကီးသူမမ်ားက ဒီလိုပဲ ဆံုးမခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ အခုလည္း စာနယ္ဇင္းသမား လူငယ္ လံုမငယ္ေလးမ်ားအတြက္ အႀကံေပးခ်က္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ေျပာမွျဖစ္မွာေပါ့။ ေတာ္ပါတယ္၊ ေကာင္းပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္ကေတာ့ လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔စဥ္က ေျပာခဲ့ၿပီးသားပဲ၊ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ထပ္ေရးဖို႔ မလုိပါဘူး။
**အတုမခိုးနဲ႔ **
လူငယ္ေတြကို ေျပာခ်င္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းတည္း ရွိပါတယ္။ ေရွ႕ကလူႀကီးေတြ လုပ္တာကိုၾကည့္ပါ။ ေလ့လာပါ။ နာနာဖတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတုမခိုးပါနဲ႔ ဆိုတဲ့ စကားျဖစ္တယ္။ အတုခိုးရင္ အတုပဲျဖစ္မွာ။ အစစ္မျဖစ္နုိင္ဘူး။ လက္ေတြ႔လုပ္ထားတဲ့ သတင္းစာေလးေစာင္စလံုးဟာ လက္ရွိထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် တူေနတယ္။ ဆရာထက္တပည့္လက္ေစာင္းထက္ ဆိုတဲ့ စကားလို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ထိုးထြက္လာတာမ်ဳိး မေတြ႔ရဘူး။ ဒါသိပ္မေကာင္းဘူး။ အင္တာနက္ေခတ္ လူငယ္ေတြက ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပရမွာ မဟုတ္လား။ လက္ရွိထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္အမ်ားစုဟာ ေရွးက နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ သတင္းစာႀကီးေတြနဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြကို အတုခိုးထားၾကတာ ျဖစ္ ေလေတာ့၊ လူငယ္ေတြက အခုဂ်ာနယ္ေတြကို ထပ္တူပံုတူ ကူးတာဟာ ေရွးေရွးက အေဟာင္းေတြကို တုထားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ေရွးလူႀကီးေတြက ႏွစ္ဆယ္ရာစုနည္းပညာေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လုပ္ခဲ့ၾကတာေလ။ ဒီေခတ္လူငယ္ေတြက ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု နည္းပညာေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လုပ္ၾကမွ သဘာ၀က်မွာေပါ့။ ေခတ္မီတိုးတက္တယ္လို႔ ေခၚနုိင္ပါမွာေပါ့။
**သူရိယရဲ႕ နိဂံုးသင္ခန္းစာ**
ေရွးလူႀကီးေတြက သူတို႔ေခတ္မွာ သူတို႔တာ၀န္ေက်ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေခတ္လူငယ္ေတြက ဒီေခတ္ရဲ႕ တာ၀န္ကို ေက်ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္။ အတူယူတယ္ဆိုတာလည္း ယူထုိက္တာကိုသာ ယူရတယ္။ မယူထုိက္တာကို မယူရဘူး။ ေနာက္ၿပီး အတိတ္ကေန သင္ခန္းစာယူစရာကိုလည္း ယူတတ္ရတယ္။ အတိတ္ကို ေလ့လာတာ သင္ခန္းစာယူဖို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္။ အတုခိုးဖို႔ မျဖစ္ေစရဘူး။ ေရွးက သူရိယသတင္းစာဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာ အရွိန္အ၀ါ အႀကီးမားဆံုး သတင္းစာႀကီး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မွဳိင္း၊ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္း၊ ဆရာႀကီး ပီမိုးနင္းတို႔ တေတြ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾက တယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမလည္း ရန္ကုန္မွာ ရွိေနခ်ိန္အမ်ားစုကို သူရိယတုိက္မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေစခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူရိယက ဘႀကီးဘေဖက ၂၁ ဦး ဂိုဏ္းေထာင္ၿပီး ငါးေထာင္စားႀကီး လုပ္ၿပီး နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရနဲ႔ ေပါင္းသြားလိုက္၊ ေနာက္ပိုင္ရွင္သစ္ ဂဠဳန္ဦးေစာကလည္း သူ႔နုိင္ငံေရး၊ ၾသဇာထူေထာင္ဖို႔ သတင္းစာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး ျပည္သူလူထုကို ေက်ာခုိင္းခဲ့ေလေတာ့ သမုိင္းေကာင္းခဲ့တဲ့ သူရိယ သတင္းစာႀကီး အဖတ္ဆယ္လို႔ မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းၿပီး ရပ္စဲ သြားရေတာ့တယ္။
**ခုတံုးလုပ္မခံနဲ႔**
ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာက်ေတာ့ လူပုဂိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ ပါတီအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ အျဖစ္မခံခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသား အားလံုးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲမွန္သမွ် ေထာက္ခံအားေပးခဲ့တယ္။ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္သိန္းေဖစတဲ့ လူငယ္မ်ားကို အၿမဲ ကူညီပံ့ပိုးခဲ့တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႔က်င္ေရး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အၿမဲေထာက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေခတ္မွာမွ လူတစ္စု၊ ပါတီတစ္ခုရဲ႕ အသံုးခ်ခံဘ၀ကို အေရာက္မခံခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာႀကီးဟာ သက္တမ္းရွည္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ထင္ရွားတာတစ္ခုက ဦးအုန္းခင္ရဲ႕ ဗမာ့ေခတ္ျဖစ္တယ္။ ဦးအုန္းခင္က ကလိတဲ့ ရိတဲ့ အေရးအစားေတြ၊ ျပည့္တန္ဆာ ဘံုက်င္လည္ခဲ့စဥ္က ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမ်ဳိး ေတြ၊ နာမည္ႀကီး သူေဌးကေတာ္ႀကီးတစ္ဦးနဲ႔ ဘုိးေတာ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တိတ္တိတ္ပံုး ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး နာမည္ေက်ာ္ ျမန္မာတိုင္းရင္းေဆး ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မာယာၾကာျခည္ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိးေတြနဲ႔ သူ႔သတင္းစာကို ျမန္မာျပည္မွာ ေစာင္ေရအမ်ားဆံုး သတင္းစာႀကီးတစ္ေစာင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဗမာ့ေခတ္ၾသဇာႀကီးက အလြန္ႀကီးမားေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပိဳလဲမယ္ မထင္ရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သန္႔ရွင္းတည္ၿမဲ အကြဲမွာ ဦးအုန္းခင္က ဗမာ့ေခတ္ကို သူ႔လက္ကိုင္တုတ္အျဖစ္နဲ႔ နိုင္ငံေရးနယ္မွာ အသံုးခ်ခဲ့ေလေတာ့ ဗမာ့ေခတ္ႀကီးဟာ အရိပ္ကေလးေတာင္ မက်န္ေအာင္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရတယ္။
**ပါးနပ္တဲ့လူမ်ဳိး**
ဒီအျဖစ္ေတြကို ေရးျပတာက အတိတ္ကိုေလ့လာၿပီး လူငယ္ေတြ သင္ခန္းစာ ယူတတ္ေစခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္း၊ သူရိယနဲ႔ ဗမာ့ေခတ္တို႔ကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ နုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အင္မတန္ ပါးနပ္ၾကတယ္။ ဘယ္သူက လိမ္ေနတာ၊ ဘယ္ဟာက ညာထားတာ ဆိုတာမ်ဳိးကို ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားသိျမင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တျခားဘယ္ေနရာမဆို ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ ခြင့္လႊတ္နုိင္ေပမယ့္ နုိင္ငံေရး ကလိမ္ကက်စ္လုပ္တာမ်ဳိးကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္လႊတ္ေလ့ မရွိဘူးဆိုတာ သိသာထင္ရွားေစတယ္။ အင္မတန္ ၾသဇာႀကီးမားတဲ့ သူရိယသတင္းစာႀကီးကို ဘႀကီးဘေဖတို႔ ဦးေစာတို႔ေၾကာင့္ စာဖတ္ပရိသတ္က ဒဏ္ခတ္လိုက္တဲ့အတြက္ စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားခဲ့ရတာလည္း အင္မတန္ သင္ခနး္စာယူဖို႔ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ထပ္ၿပီး လူငယ္ေတြကို သတိေပးခ်င္တာကေတာ့ ေရွးလူႀကီးေတြ လုပ္ခဲ့တာေတြကို ေလ့လာပါ။ သင္ယူပါ။ နာနာဖတ္ပါ။ ညက္ေအာင္၀ါးၿပီး စာေၾကေအာင္ လုပ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတုမခိုးပါနဲ႔ ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
**လူထုဦးစိန္၀င္း**
(လူထုရနံ႔ စာစုမ်ားမွ၊ ၄- ၉- ၂၀၀၉)
သတင္းစာသင္တန္း တက္ေရာက္တဲ့ လူငယ္ေတြက လက္ေတြ႔ ေဆာင္ရြက္မႈအေနနဲ႔ အဖြဲ႔ေလးဖြဲ႔ခြဲၿပီး သတင္းစာေလးေစာင္ ထုတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီ သတင္းစာေလးေစာင္ကို လက္ေဆာင္ရၿပီးကတည္းက လူငယ္ လံုမငယ္ေလးေတြ တစ္ဖြဲ႔ၿပီးတစ္ဖြဲ႔ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ က်မတို႔ လုပ္ထားတာ ၾကည့္ေပးပါဦး၊ အႀကံေပးပါဦး၊ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးပါဦးလို႔ တစ္ေမးတည္း ေမးၾကပါတယ္။ လွ်ပ္တစ္ျပက္ကလည္း လာေမးတဲ့အတြက္ လိုတိုရွင္းေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ ကိုယ္တုိင္ လုပ္ၾကကိုင္ၾကတဲ့ လူငယ္ေလးမ်ားက ေမွ်ာ္လင့္အားထားစြာနဲ႔ လာလာၿပီး ေမးၾကတာကို ၀တ္ေက်တမ္းေက် ေျဖရံုေလာက္ေတာ့ မသင့္ဘူးထင္လို႔ စာတစ္ေစာင္ ေပတစ္ဖြဲ႔ ေရးလုိက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
**တကယ္ေတာ္ၾကတယ္**
လူငယ္ေတြရဲ႕ လက္ရာ သတင္းစာေလးေစာင္ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း ကိုယ့္မ်က္စိ ကိုယ္ မယံုနုိင္ေလာက္ေအာင္ကို တအံ့တၾသ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ သင္တန္းသားေတြရဲ႕ သင္တန္းဆင္း လက္ေတြ႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ လက္ရာဆိုေတာ့ အမွန္ဆိုရရင္ သိပ္ေမွ်ာ္လင့္မထားမိတာ အမွန္ပါ။ အျမင္သေဘာေလာက္ လုပ္ၾကမွာပဲလို႔ ထင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခါက်ေတာ့ တကယ္ကို အပီအျပင္ႀကီး လုပ္ထားၾကပါလား ဆိုၿပီး မအံ့ၾသဘဲကို မေနနုိင္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ တစ္ေစာင္ၿပီးတေစာင္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဒီေန႔ ထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ တေသြမတိမ္း တူေအာင္ကို လုပ္နုိင္ၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သတင္းေတြ ပါသလို ေဆာင္းပါးေတြလည္း ပါတယ္။ အယ္ဒီတာ့ စကားဆိုတာမ်ဳိးပါသလို စာအုပ္အညႊန္းေတြလည္းပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာေတြလည္းပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းကို တူပါတယ္။ လူငယ္ေတြ တကယ္ေတာ္ၾကပါတယ္လို႔ ခ်ီးမြမ္းလုိက္ရပါတယ္။
**တူေအာင္တုၾကတယ္**
ပုဂလိက သတင္းစာေတြ မရွိတာ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ သတင္းေထာက္၊ အယ္ဒီတာေတြ မ်ဳိးဆက္ျပတ္သြားၿပီ သတင္းစာေတြ ထုတ္ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာင္ လုပ္တတ္တဲ့သူ မက်န္ေတာ့မွာ စိုးရိမ္တာေၾကာင့္ စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း အတတ္ပညာဆုိင္ရာေတြ၊ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ေတြ၊ စာနယ္ဇင္း မူပိုင္ခြင့္ေတြလို စာမ်ဳိးစံုကို အဓိကထားၿပီး ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရးသားခဲ့သူမို႔ ဒီေခတ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ အစြမ္းကို ျမင္ရတာ အင္မတန္ ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အနာဂတ္အတြက္လည္း အားတက္သြားရပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ ဆရာမ်ားရဲ႕ ေျခရာကို ထပ္ခ်ပ္မကြာနင္းၿပီး လုိက္နုိင္ၾကေပတယ္လို႔လည္း ေကာက္ခ်က္ခ် လိုက္မိပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႔ ဆရာသမားမ်ားနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား တူေအာင္ လုပ္ၾကသလဲဆိုရင္၊ ေစာင္ေရတို႔ ေစ်းႏႈန္းတို႔လို အမွန္အတိုင္း မေဖၚျပၾကတာမ်ဳိး ထိေတာင္ တူေအာင္ တုၾကတာကို ေတြ႔ရသဗ်။
**တခုခုေပးမွ တာ၀န္ေက်**
ဂ်ာနယ္ထဲမွာ စာတစ္ေစာင္ ေပတစ္ဖြဲ႔ေရးၿပီး အမ်ားဖတ္ဖို႔ ပံုႏွိပ္ေဖၚျပမွာ ဆိုေတာ့၊ ဒါေလာက္နဲ႔တင္ ၿပီးလို႔မျဖစ္ေပဘူး။ စာဖတ္ပရိသတ္ကို သတင္းစကား (message)တစ္ခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ရသတစ္ခုခု ေပးနုိင္မွ စာေရးဆရာရဲ႕ တာ၀န္ေက်တာ မဟုတ္လား။ စာဖတ္ပရိသတ္အားလံုးအတြက္ မေက်နိုင္ရင္ေတာင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပရိသတ္တစ္ခု (Targer audience)အတြက္ေတာ့ တာ၀န္ေက်ရမယ္ေလ။ ဒီေလာကထဲ ၀င္ကတည္းက လူႀကီးသူမမ်ားက ဒီလိုပဲ ဆံုးမခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ အခုလည္း စာနယ္ဇင္းသမား လူငယ္ လံုမငယ္ေလးမ်ားအတြက္ အႀကံေပးခ်က္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ေျပာမွျဖစ္မွာေပါ့။ ေတာ္ပါတယ္၊ ေကာင္းပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္ကေတာ့ လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔စဥ္က ေျပာခဲ့ၿပီးသားပဲ၊ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ထပ္ေရးဖို႔ မလုိပါဘူး။
**အတုမခိုးနဲ႔ **
လူငယ္ေတြကို ေျပာခ်င္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းတည္း ရွိပါတယ္။ ေရွ႕ကလူႀကီးေတြ လုပ္တာကိုၾကည့္ပါ။ ေလ့လာပါ။ နာနာဖတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတုမခိုးပါနဲ႔ ဆိုတဲ့ စကားျဖစ္တယ္။ အတုခိုးရင္ အတုပဲျဖစ္မွာ။ အစစ္မျဖစ္နုိင္ဘူး။ လက္ေတြ႔လုပ္ထားတဲ့ သတင္းစာေလးေစာင္စလံုးဟာ လက္ရွိထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် တူေနတယ္။ ဆရာထက္တပည့္လက္ေစာင္းထက္ ဆိုတဲ့ စကားလို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ထိုးထြက္လာတာမ်ဳိး မေတြ႔ရဘူး။ ဒါသိပ္မေကာင္းဘူး။ အင္တာနက္ေခတ္ လူငယ္ေတြက ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပရမွာ မဟုတ္လား။ လက္ရွိထြက္ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္အမ်ားစုဟာ ေရွးက နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ သတင္းစာႀကီးေတြနဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြကို အတုခိုးထားၾကတာ ျဖစ္ ေလေတာ့၊ လူငယ္ေတြက အခုဂ်ာနယ္ေတြကို ထပ္တူပံုတူ ကူးတာဟာ ေရွးေရွးက အေဟာင္းေတြကို တုထားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ေရွးလူႀကီးေတြက ႏွစ္ဆယ္ရာစုနည္းပညာေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လုပ္ခဲ့ၾကတာေလ။ ဒီေခတ္လူငယ္ေတြက ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု နည္းပညာေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လုပ္ၾကမွ သဘာ၀က်မွာေပါ့။ ေခတ္မီတိုးတက္တယ္လို႔ ေခၚနုိင္ပါမွာေပါ့။
**သူရိယရဲ႕ နိဂံုးသင္ခန္းစာ**
ေရွးလူႀကီးေတြက သူတို႔ေခတ္မွာ သူတို႔တာ၀န္ေက်ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေခတ္လူငယ္ေတြက ဒီေခတ္ရဲ႕ တာ၀န္ကို ေက်ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္။ အတူယူတယ္ဆိုတာလည္း ယူထုိက္တာကိုသာ ယူရတယ္။ မယူထုိက္တာကို မယူရဘူး။ ေနာက္ၿပီး အတိတ္ကေန သင္ခန္းစာယူစရာကိုလည္း ယူတတ္ရတယ္။ အတိတ္ကို ေလ့လာတာ သင္ခန္းစာယူဖို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္။ အတုခိုးဖို႔ မျဖစ္ေစရဘူး။ ေရွးက သူရိယသတင္းစာဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာ အရွိန္အ၀ါ အႀကီးမားဆံုး သတင္းစာႀကီး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မွဳိင္း၊ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္း၊ ဆရာႀကီး ပီမိုးနင္းတို႔ တေတြ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾက တယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမလည္း ရန္ကုန္မွာ ရွိေနခ်ိန္အမ်ားစုကို သူရိယတုိက္မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေစခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူရိယက ဘႀကီးဘေဖက ၂၁ ဦး ဂိုဏ္းေထာင္ၿပီး ငါးေထာင္စားႀကီး လုပ္ၿပီး နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရနဲ႔ ေပါင္းသြားလိုက္၊ ေနာက္ပိုင္ရွင္သစ္ ဂဠဳန္ဦးေစာကလည္း သူ႔နုိင္ငံေရး၊ ၾသဇာထူေထာင္ဖို႔ သတင္းစာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး ျပည္သူလူထုကို ေက်ာခုိင္းခဲ့ေလေတာ့ သမုိင္းေကာင္းခဲ့တဲ့ သူရိယ သတင္းစာႀကီး အဖတ္ဆယ္လို႔ မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းၿပီး ရပ္စဲ သြားရေတာ့တယ္။
**ခုတံုးလုပ္မခံနဲ႔**
ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာက်ေတာ့ လူပုဂိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ ပါတီအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ အျဖစ္မခံခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသား အားလံုးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲမွန္သမွ် ေထာက္ခံအားေပးခဲ့တယ္။ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္သိန္းေဖစတဲ့ လူငယ္မ်ားကို အၿမဲ ကူညီပံ့ပိုးခဲ့တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႔က်င္ေရး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အၿမဲေထာက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေခတ္မွာမွ လူတစ္စု၊ ပါတီတစ္ခုရဲ႕ အသံုးခ်ခံဘ၀ကို အေရာက္မခံခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာႀကီးဟာ သက္တမ္းရွည္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ထင္ရွားတာတစ္ခုက ဦးအုန္းခင္ရဲ႕ ဗမာ့ေခတ္ျဖစ္တယ္။ ဦးအုန္းခင္က ကလိတဲ့ ရိတဲ့ အေရးအစားေတြ၊ ျပည့္တန္ဆာ ဘံုက်င္လည္ခဲ့စဥ္က ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမ်ဳိး ေတြ၊ နာမည္ႀကီး သူေဌးကေတာ္ႀကီးတစ္ဦးနဲ႔ ဘုိးေတာ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တိတ္တိတ္ပံုး ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး နာမည္ေက်ာ္ ျမန္မာတိုင္းရင္းေဆး ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မာယာၾကာျခည္ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိးေတြနဲ႔ သူ႔သတင္းစာကို ျမန္မာျပည္မွာ ေစာင္ေရအမ်ားဆံုး သတင္းစာႀကီးတစ္ေစာင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဗမာ့ေခတ္ၾသဇာႀကီးက အလြန္ႀကီးမားေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပိဳလဲမယ္ မထင္ရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သန္႔ရွင္းတည္ၿမဲ အကြဲမွာ ဦးအုန္းခင္က ဗမာ့ေခတ္ကို သူ႔လက္ကိုင္တုတ္အျဖစ္နဲ႔ နိုင္ငံေရးနယ္မွာ အသံုးခ်ခဲ့ေလေတာ့ ဗမာ့ေခတ္ႀကီးဟာ အရိပ္ကေလးေတာင္ မက်န္ေအာင္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရတယ္။
**ပါးနပ္တဲ့လူမ်ဳိး**
ဒီအျဖစ္ေတြကို ေရးျပတာက အတိတ္ကိုေလ့လာၿပီး လူငယ္ေတြ သင္ခန္းစာ ယူတတ္ေစခ်င္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္း၊ သူရိယနဲ႔ ဗမာ့ေခတ္တို႔ကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ နုိင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အင္မတန္ ပါးနပ္ၾကတယ္။ ဘယ္သူက လိမ္ေနတာ၊ ဘယ္ဟာက ညာထားတာ ဆိုတာမ်ဳိးကို ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားသိျမင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တျခားဘယ္ေနရာမဆို ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ ခြင့္လႊတ္နုိင္ေပမယ့္ နုိင္ငံေရး ကလိမ္ကက်စ္လုပ္တာမ်ဳိးကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္လႊတ္ေလ့ မရွိဘူးဆိုတာ သိသာထင္ရွားေစတယ္။ အင္မတန္ ၾသဇာႀကီးမားတဲ့ သူရိယသတင္းစာႀကီးကို ဘႀကီးဘေဖတို႔ ဦးေစာတို႔ေၾကာင့္ စာဖတ္ပရိသတ္က ဒဏ္ခတ္လိုက္တဲ့အတြက္ စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားခဲ့ရတာလည္း အင္မတန္ သင္ခနး္စာယူဖို႔ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ထပ္ၿပီး လူငယ္ေတြကို သတိေပးခ်င္တာကေတာ့ ေရွးလူႀကီးေတြ လုပ္ခဲ့တာေတြကို ေလ့လာပါ။ သင္ယူပါ။ နာနာဖတ္ပါ။ ညက္ေအာင္၀ါးၿပီး စာေၾကေအာင္ လုပ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတုမခိုးပါနဲ႔ ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
**လူထုဦးစိန္၀င္း**
(လူထုရနံ႔ စာစုမ်ားမွ၊ ၄- ၉- ၂၀၀၉)
No comments:
Post a Comment