+အိပ္ပ်က္တဲ့ညရဲ႕ ရင္ခုန္သံ+

ဆူေဝေနတဲ့ ေခါင္းထဲက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ၊ အေတြးစေတြ၊ ရႈပ္ေထြးမႈေတြႏွင့္ လတ္တေလာ လုပ္ေဆာင္ေပးရမည့္ ကိစၥရပ္ မ်ားကို ေမ့ပစ္ၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၿခဳိက္ၿခဳိက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည့္အခ်ိန္သည္ သာမန္အိပ္ခ်ိန္ထက္ အမ်ားႀကီး ေစာသည့္အခ်ိန္.. ည ရွစ္နာရီခဲြ… စူးစူးဝါးဝါးထုိးေဟာင္လုိက္သည့္ ေခြးအူသံမ်ားေၾကာင့္ အလန္႔တၾကားႏုိးထလာသည့္အခ်ိန္သည္ ည ၁း၃၀ အတိ.. ေမွာင္မည္းတိတ္ဆိတ္ကာ မီးမွိတ္ထားသည့္အခန္းအတြင္း က ်မရဲ႕ေမြ႕ရာနံေဘးမွာ အၿမဲတမ္း ထားထားသည့္ လက္ကုိင္ဖုန္းက နာရီလက္တံေတြက ည ၁း၃၀ တိတိကုိ ညႊန္ျပေနခဲ့သည္.. အဲ့သည့္ ေခြးအူသံ.. က်မ ေၾကာက္လွသည့္ အဲ့သည့္ ေခြးအူသံသည္ အခ်ိန္တိတိက ်က ်ရွိလွသည္.. အရင္ေန႔ေတြတုန္းကေတာ့ အဲ့ဒီေခြးအူသံသည္ က ်မရဲ႕နားႏွစ္ဖက္ကုိ ပိတ္ထားတတ္သည့္ နားက ်ပ္၂ဖက္ေၾကာင့္ ၾကားခြင့္ရေပမဲ့ မေၾကာက္တတ္လွ.. ဒီေန႔ကေတာ့ အလြန္အမင္းအိပ္ေမာက ်ေနသည္ျဖစ္သည့္အျပင္ ကုိယ့္ေခါင္းရင္းနားက စဲြစဲြငင္ငင္ အူလုိက္သံက ကုိယ့္ေျခရင္းမွာပင္ ရပ္ၾကည့္ေနသလုိ.. အလင္းေရာင္ဝုိးတဝါးေအာက္က အရိပ္တခ်ဳိ႕က စိတ္ကုိအေရာင္ျပေနခဲ့.. ဟုိးလမ္းမတဖက္ထိပ္ဆီကေန အူလာသည့္ေခြးေတြရဲ႕အသံက ေၾကာက္လန္႔တၾကားႏုိင္လွၿပီး အဲ့သည့္အသံေတြက ေနရာအပုိင္းလုိက္ စဥ္လုိက္တစုိက္ ၾကားေနရၿပီး က ်မတုိ႔အိမ္ေရွ႕က လမ္းမထိပ္ တဖက္ကုိ ေရာက္သြားေသာအခါ အသံေတြက တိခနဲကုိ ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့ေတာ့သည္.. အဲ့သည့္ အခ်ိန္မွန္မွန္ ေနရာမွန္မွန္ ၾကားေနရသည့္ ေခြးအူသံေတြကုိ စတင္သတိထားမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္က ေတာ့ ၁၃ ရက္က ်သည့္ ေသာၾကာေန႔ တေန႔ပင္ျဖစ္သည္.. စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္ အိမ္ေရွ႕က ဝရံတာဝုိင္းေလးမွာ စကားဝုိင္းထုိင္ေျပာေနၾကသည့္အခုိက္ေပါ့.. ပထမေတာ့ ေနၾကာေစ့အထုပ္ႀကီးကုိ အလယ္ခ်.. ဂစ္တာတလက္ဆဲြကိုင္ထားသူက သံစဥ္ေတြ ဆုိတီးေနၿပီး ေရာက္တတ္ရာရာ စကားေျပာေနၾကရင္းမွ.. ေနာက္ေတာ့ တေယာက္က ဘီယာဘူးေတြ သြားဝယ္လာခဲ့သည္. ညက ထမင္းစားၿပီး လက္က်န္ ၾကက္သားဟင္းခြက္ကုိ သယ္ခ်လာၿပီး ဝရန္တာ တံစက္ၿမိတ္ေအာက္က အိမ္ေရွ႕မွာ စကားေကာင္းေန လုိက္ၾကတာ.. ည ၁၂ နာရီေက ်ာ္လုိ႔ ၁ နာရီပင္ ထုိးလုၿပီ.. ေကာင္းကင္မွာ ညက လအေရာင္ေၾကာင့္ ၾကည္လင္ေနေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္း မည္းေမွာင္လာခဲ့တဲ့ အလင္းေရာင္ကုိ သတိထား ေနရင္းပင္ တိမ္တအုပ္က အဲ့သည္လေရာင္ကုိ ဖုံးအုပ္ဖုိ႔ အႀကံခံလုိက္ရတာပါပဲ.. အဲ့သည့္အခ်ိန္မွာပဲ စဲြစဲြငင္ငင္ စူးစူးရွရွအူလုိက္တဲ့ ေခြးတေကာင္ရဲ႕ အသံကုိ မထိတ္သာမလန္႔သာ စတင္ၾကားလုိက္မိေတာ့တာ.. က ်မတုိ႔ရဲ႕စကားဝုိင္းမွာ အသံတိတ္ ဂစ္တာသံဆိတ္သြားေတာ့သည္။ .. အဲ့သည့္ ေခြးအူသံက လမ္းမ ဟုိဖက္ထိပ္ကေန စၾကားလာရတာျဖစ္ၿပီး လမ္းတေလ ်ွာက္ ေခြးေတြက ေရာေယာင္အူေနေတာ့တာ ျဖစ္သည္.. က ်မတုိ႔ စကားဝုိင္းနားမွာ ေနၿပီး အကင္အစအနေတြ၊ ၾကက္ရုိးေတြကုိ လာေရာက္စားေနတဲ့ ေခြးကေတာ့ ေစာေစာဏကတင္ လမ္းမဆီ ေျပးထြက္သြားခဲ့ၿပီ.. အဲ့သည့္ေခြးက လမ္းမ အလယ္ေခါင္တည့္တည့္မွာ ရပ္ေနၿပီး စူးစမ္းဟန္က အျပည့္ရွိေနခဲ့သည္. ပုိထူးျခားတာကေတာ့ သူ႕ရဲ႕အၿမီးပဲျဖစ္သည္.. သူ႕ရဲ႕အၿမီးက ပထမေတာ့ အေပၚကုိ ေထာင္ေထာင္မတ္မတ္ျဖစ္ေနၿပီး အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ အူေနတဲ့ ေခြးအူသံေတြ တစထက္ တစ နီးလာေသာအခါ အဲ့သည့္အၿမီးက ေခြလာၿပီး ေနာက္ေတာ့ အိန္ အိန္ ဆုိၿပီး အၿမီးကုပ္ကာ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ထြက္ေျပးသြားေတာ့သည္.. က ်မတုိ႔စကားဝုိင္းရဲ႕ အေရွ႕ အိမ္ၿခံဝန္းသံပန္းတံခါး အေရာက္မွာေတာ့ အဲ့သည့္အူေနတဲ့ အူသံေတြေရာ ေခြးေတြရဲ႕အသံပါ ဓားနဲ႔ျဖတ္ပုိင္းလိုက္သလုိပင္ တိတိပပ ရပ္ဆုိင္းသြားခဲ့ေတာ့သည္.. ရုတ္တရက္ျဖစ္ေပၚသြားတဲ့ ထူးျခားတဲ့အေျခအေနမွာ တကုိယ္လုံးၾကက္သီးေမြးညွင္းေတြ တဖ်င္းဖ်င္း ထလာခဲ့ၿပီး လူက စိတ္နဲ႔ကုိယ္နဲ႔ မကပ္ျဖစ္သြားေတာ့သည္.. မတ္တပ္ထရပ္လုိက္ဟန္ရွိတဲ့ တေယာက္ေၾကာင့္ ဘီယာပုလင္းခြံကုိ တုိက္မိပီး ျပဳတ္က ်သြားသည့္ အသံသည္ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ညမွာ ေယာင္ယမ္း ေအာ္ဟစ္လုိက္သံႏွင့္ ေတာင္ တူေနေတာ့သည္.. ေနာက္ေတာ့ က ်မတုိ႔ေတြ စကားဝုိ္င္းသိမ္းကာ အိမ္ထဲဝင္ခဲ့ၾကေတာ့သည္.. အဲ့ဒီညက ဘယ္သူမွ ေကာင္းေကာင္း အိပ္မေပ်ာ္ၾကပါ. သံပန္းတံခါးရဲ႕ျပင္ပဆီကေန စူးစုိက္ၾကည့္ေနသည္လုိ႔ သံသယရွိလွသည့္ အထင္တလုံးႏွင့္ က ်မတုိ႔ေတြ ေနာက္ပုိင္းစကားဝုိင္းေတြကုိ အဲ့သည့္ဝရံတာေလးမွာ ထပ္မလုပ္ျဖစ္ၾကေတာ့.. မွတ္မွတ္ရရ ရွိလွသည္ကေတာ့ အဲ့ဒီေခြးအူသံသည္ ည ၁း၃၀ တိတိတြင္ ၾကားရျခင္းျဖစ္ေလသည္.. မေန႔က ညသည္ အိပ္ေမာက်ေနရာက ရုတ္တရက္ႏုိးထလုိက္ရသည့္ ညျဖစ္ၿပီး ျပန္အိပ္ဖုိ႔ႀကဳိးစားေသာ အခါ အိပ္မက္ဆုိးမ်ားႏွင့္ နပန္းလုံးရေသာ ညျဖစ္ေလသည္.. ဒီေန႔ည ၁း၃၀ တြင္လည္း ဒီေခြးအူသံကုိ က ်မၾကားရဦးမွာပင္ျဖစ္ေလသည္..။ 

 ...........................................................

 +ျပည့္စုံ+

Read More...

Summary only...

"ေမွာ္ထံုဆင္း ေသတၱာ"

တစ္ခါတုန္းကေပါ့ကြယ္ ... ေလာကႀကီးမွာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာရွိသတဲ့ ...။ အဲ့ဒီ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာက လူတိုင္းမွာရွိတဲ့ လ ်ွဳိ ့ဝွက္အခ်က္အလက္ေလးေတြကို သိမ္းဆည္းေပးတဲ့ေမွာ္ေသတၱာပဲျဖစ္ၿပီး လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္မွာရွိေနတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာကို မျမင္ႏိုင္ၾကဘူး ...တဲ့။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ကလူတိုင္းမွာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေလာကႀကီးရဲ႕ လ ်ွဳိ ့ဝွက္ခ်က္ကို သူကရွာေတြ႕သြားခဲ့တယ္။ ဒီလိုသိသြားတဲ့အခိုက္အတန္႔မွာ သူဟာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာမွာ ရွိတ့ဲ လ ်ွဳိ ့ဝွက္ခ်က္ေတြမွန္သမွ်အားလံုးကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖို႔ႀကိဳးစားတာေပါ့။ ဒီလိုရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ႀကံစည္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဘိုးေတာ္ႀကီးတစ္ပါးေရာက္လာတယ္....။ ဘိုးေတာ္ႀကီးရဲ႕တစ္ကိုယ္လံုးက အေမြးအမွ်င္ေတြဟာ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနၿပီးေတာ့ အဝတ္အစားဝတ္မထားဘဲ သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးမွာ အျဖဴေရာင္အခိုးအေငြ႕မ်ားသာ ရစ္ပတ္ ဖံုးအုပ္ထားကာ သူ႔ထံမွ စံပယ္ပန္းနံ႔သင္းသင္းေလးကို လည္းရေနပါသတဲ့ .... ။ ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ - "လူေလး ... မင္းဟာ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုရွာေဖြေနတယ္လို႔ အထက္ကေျပာလို႔ အဘသိရတယ္ ...၊ ဒီေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး မင္းဘာသိထားတာရွိလဲ .." လို႔ေျပာလိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ငါ့ကို မစမယ့္သူလာၿပီဆိုၿပီး ဝမ္းသာသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ စကားေတြဆက္ေျပာၾကျပန္တယ္ ..။ "ကၽြန္ေတာ္ ေမွာ္ထံုဆင္း ေသတၱာကို လိုခ်င္တယ္ဆိုတာက အမွန္တကယ္ပါပဲ ...၊ ဒါေပမယ့္ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ေနရာဆိုတာကိုေတာ့သိထားတယ္ ..." "ေကာင္းၿပီလူေလး ....မင္းေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကို ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔အရင္ ေတြ႕ရမယ္ ..။ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုေတာ့ နတၳိဆိုတဲ့သူ ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မင္းရဲ႕ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာပြင့္ႏိုင္မွသာ ရလိမ့္မယ္ ...၊ သူဟာေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာထဲမွာပဲေနထိုင္ေလ့ရွိတယ္ ...၊ သူ႔ကိုေတြ႕ဖို႔အတြက္ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုဖြင့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ .. ၊ အဲ့ဒါပြင့္လာရင္ေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းရဲ႕ေစာင့္ေရွာက္သူ ထြက္လာပါလိမ့္မယ္ ... ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာပြင့္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဘယ္သူ႔ကိုမွအသိမေပးဘဲ လ ်ွဳိ ့ဝွက္ထားပါ .. လ ်ွဳိ ့ဝွက္ခ်က္ေတြမ်ားလာရင္ လ ်ွဳိ ့ဝွက္ခ်က္သိုေလွာင္တဲ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာနဲ႔မဆံ့ခ်ိန္ ပြင့္ထြက္လာပါလိမ့္မယ္ ..." ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ အဲ့ဒီလိုေ ေပာၿပီးေနာက္အျဖဴေရာင္အခိုးအေငြ႕မ်ားျဖစ္ၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အဲ့ဒီေကာင္ေလးဟာ အရာအားလံုးကို လ ်ွဳိ ့ဝွက္ပါေတာ့တယ္ ..။ သူနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြ၊ သူပိုင္ပစၥည္းေတြ၊ သူတတ္ထားတဲ့ပညာေတြ ..၊ အဲ့ဒါေတြကစလ ်ွဳိ ့ဝွက္ထားလိုက္ၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ သူလ ်ွဳိ ့ဝွက္ခ်က္ေတြကို ေျပာမျပဘဲေနပါေတာ့တယ္..။ တစ္ေန႔ သူတို႔ရြာထဲကို လူရမ္းကားအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ဝင္လာခဲ့တယ္။ သူနဲ႔သူ႔ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ေနခ်ိန္မွာ လူရမ္းကားအဖြဲ႕ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကိုႀကိဳးနဲ႔တုပ္ကာ သူ႔ခ်စ္သူကို ဝိုင္းၿပီး မုဒိန္းက ်င့္ၾကတယ္ ..၊ ပထမဆံုး ေကာင္မေလးရဲ႕ အဝတ္ေတြအားလံုးကိုခၽြတ္လိုက္တယ္ ..၊ ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူကေန ေကာင္မေလးရဲ ့ ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကို စုပ္ယူနမ္းရိႈက္လိုက္တယ္ ..။ ဆက္လက္ၿပီး ေကာင္မေလးရဲ႕တစ္ကိုယ္လံုးကို ပြတ္သပ္ ကိုင္တြယ္ကာရက္စက္စြာနဲ႔ပဲမုဒိန္းက ်င့္ၾကပါေတာ့တယ္..။ ေကာင္ေလးကေတာ့ မ်က္လံုးေတြ မဖြင့္ရဲဘဲ မွိတ္ထားေပမယ့္ သူ႔မ်က္လံုးေတြ ပိတ္လိုက္တိုင္းမွာ လူရမ္းကားအဖြဲ႕ထဲက တစ္ေယာက္ကေန ၾကည့္ကိုၾကည့္ရမယ္ဆိုၿပီး ေကာင္ေလးရဲ႕မ်က္လံုးေတြကို ဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။ မ်က္လံုးကဖြင့္ထားၿပီး မ်က္လံုးထဲက မွန္ဘီလူးကို အေကြးအဆန္႔လုပ္ကာမွိတ္ထားလို႔ရေပမယ့္ ေကာင္ေလးခမ်ာမွာေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ မခ်ိမဆန္႔ခံစား ညည္းျငဴေနရသံေတြကို ၾကားေနရျပန္တယ္ ...။ ဒီလိုနဲ႔ ကိစၥေတြၿပီးေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ခ်စ္သူကို လူရမ္းကားေတြေခၚသြားၿပီးေနာက္ ေကာင္ေလးကိုေတာ့ ေနာက္မွ ရြာသားေတြေတြ႕ၿပီး ႀကိဳးျဖည္ေပးလိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ကိစၥကို ထံုးစံအတိုင္းဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာဘဲလွ်ိဳ႕ဝွက္ထားခဲ့တယ္ ..။ ေနာက္ေန႔မနက္ သူ႔ရင္ဘတ္ေတြေအာင့္လာတယ္ ..။ သူ႔ေကာင္မေလးကို လူရမ္းကားေတြ ေစာ္ကားခဲ့တဲ့ပံုေတြကို ခဏခဏျမင္ေယာင္ရင္း သူ႔ခံစားခ်က္ေတြ တျဖည္းျဖည္းဆိုး လာတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ခံစားရမွာကို ေၾကာက္ရြံ႔လာတယ္ ..။ ဒီေတာ့ ဒီကိစၥကို မျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳးေမ့ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ အစပိုင္းကေတာ့ သူ႔အတြက္ ခက္ခဲေပမယ့္ အခ်ိန္နည္းနည္း ၾကာလာေတာ့ သူ႔အတြက္ေမ့ေပ်ာက္စျပဳလာတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ လံုးဝကိုေမ့သြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ငါးႏွစ္ေလာက္ၾကာလာ တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူဟာအလုပ္ေတြဘာေတြရလို႔ ၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းသြားတယ္။ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာေလးကိုေတာ့ သူဟာ လွ်ိဳ႔ဝွက္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပြင့္အံထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတုန္းပါပဲ ...။ တစ္ရက္မွာ သူနဲ႔အတူေနတဲ့သူ႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ကိုေခၚၿပီး ဇာတ္လမ္းတစ္ကားျပတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ့ (၁၈)ႏွစ္အထက္ကားေတြေပါ့။ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ လူေတြအမ်ားႀကီးက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ထဲကို ေစာ္ကားၾကၿပီးေတာ့ ေခါင္းေဆာင္က ေကာင္မေလးရဲ ႕ႏႈတ္ခမ္းကို အရင္စနမ္းပါတယ္။ ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို ပြတ္သပ္ကာ ဆက္လက္ၿပီးေစာ္ကားေနပါေတာ့တယ္။ ေကာင္မေလး ခမ်ာမွာေတာ့ နာက ်င္လြန္းလို႔ ေအာ္ဟစ္ေနတဲ့အသံေတြကိုလည္း ေကာင္ေလးၾကားရလာပါတယ္ ..။ "ဒီအသံ .... ဒီအသံ .. . ဒီအသံကို ငါဘယ္မွာၾကားမိပါလိမ့္ ...." သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ အရင္ကပံုရိပ္ေတြဟာ တစ္ခ်က္ခ်င္းေပၚလာၿပီးေနာက္ လက္ေတြ႕မွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၊ လူေပါင္းမ်ားစြာ ...၊ ညည္းျငဴသံ ...၊ လူပံုရိပ္မ်ားကလည္း သူ႔ဘက္ကိုလွည့္ရင္း- "ဘယ္လိုလဲေကာင္ေလး ...မင္းမင္းရဲ႕ခ်စ္သူကို ခ်စ္လွပါခ်ည္ရဲ႕ဆို ...၊ ခုေတာ့ ငါတို႔ သူ႔ကို ဒီလိုဝိုင္းေစာ္ကားတာေတာင္မွ မင္းက အဲ့ကိစၥကို ေမ့ပစ္ၿပီး ငါးႏွစ္လံုးလံုး ဘာမွမျဖစ္ခဲ့သလိုပဲ ေနတယ္တဲ့လား .... ဟားဟားဟား ..၊ တကယ္တမ္းေတာ့ မင္းဟာ တစ္ကိုယ္ ေကာင္းဆန္ၿပီး ကိုယ့္ဘက္ကိုၾကည့္တဲ့ အတၱသမားပဲကြ ... အတၱသမားပဲ ...." "ေဟ့ေကာင္ ...... မင္းကေယာက ်ာ္းဆို ..၊ ေယာက ်ာ္းဆိုရင္ ျဖစ္လာတဲ့ကိစၥကို ရင္ဆိုင္ရဲရတယ္ကြ ...၊ ခုေတာ့မင္းက မင္းခ်စ္သူကိုေတာင္မွ မင္းကမေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ဘဲ အေစာ္ကားခံေနရတဲ့ကိၥကိုေတာင္မွ ကိုယ့္မွာအျပစ္မရွိသလိုခံစားေနတယ္ေနာ္ ...၊ ေဟ့ေကာင္ ... ငါရွင္းရွင္းပဲေျပာမယ္ ... မင္းဟာ အေၾကာက္သမားပဲကြ .. အေၾကာက္သမားပဲ .." "ဒီမွာေဟ့ေကာင္ .... မင္းက အတၱသမားဆိုလည္းဟုတ္တယ္ ...၊ အေၾကာက္သမားဆိုလည္းဟုတ္တယ္ ..၊ ေနာက္ၿပီး ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုေတာင္ ကိုယ္ေမ့ထားႏိုင္တဲ့ ႏွလံုးသားမရွိတဲ့ ေကာင္ပဲကြ ... ႏွလံုးသားမရွိတဲ့ေကာင္ ... ငါတို႔အားလံုးသူ႔ကိုေစာ္ကားေနတယ္ ..... သူဘယ္သူလဲမင္းသိလား ..... သူ႔နာမည္ေကာမွတ္မိေသးရဲ႕လားကြ ... သူ႔ကေကာ မင္းနဲ႔ဘယ္လိုပတ္သတ္လဲသိရဲ႕လား ..ကြ .. ဟင္ .. ေဟ့ေကာင္ .. မင္းေျဖစမ္း .. မင္းေျဖစမ္း ... မင္းေျဖစမ္း" ေကာင္ေလးကေတာ့ ေဘးကသူ႔သူငယ္ခ်င္းကို အကူညီရလိုရညား ေတာင္းဆိုရန္လွည့္ၾကည့္မိသည္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း၏ပံုစံကလည္း အခိုးအေငြ႕သ႑ာန္ ...။ "ဟုတ္တယ္ ... ငါကအေၾကာက္သမား ... ငါကႏွလံုးသား မရွိတဲ့ေကာင္ ... ငါကအတၱသမား .... ငါက တာဝန္ယူလို စိတ္မရွိတဲ့ေကာင္ . ......ကြ ..၊ ဟုတ္တယ္ ..... အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး" ေကာင္ေလးခင္ဗ်ာ ငယ္သံပါေအာင္ အားကုန္ထည့္ေအာ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ေခါင္းမ်ားခဲလာကာ ေလာကအလင္းေရာင္ႀကီးတစ္ခုလံုး မီးျပတ္သြားသည္ကိုသာျမင္လိုက္ရပါေတာ့သည္ ...။ xxxxxxx အမည္းထဲမွအျဖဴေရာင္အခိုးအေငြ႕ေလးက ရစ္သီရစ္သီႏွင့္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းမ်ားလာၿပီး ဘိုးေတာ္တစ္ဦးျပန္ျဖစ္လာသည္။ ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ ေကာင္ေလးကို ဂရုဏာမ်က္လံုးႏွင့္ၾကည့္ကာ စကား စေျပာလိုက္သည္။ "ေကာင္ေလး .... မင္း အဘကိုမွတ္မိေသးရဲ႕လား ...." "မွတ္မိပါတယ္ ... အဘကေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာကိုရွာႏိုင္ေအာင္ လမ္းျပေပး ခဲ့တဲ့သူလားခင္ဗ်ာ ..." "ေအး ... မွန္ေပတယ္ ... အခု မင္းရဲ႕ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဟာ ပြင့္သြားခဲ့ေခ်ၿပီ ..." "ဒါ ... ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္မျမင္ရတာပါလဲခင္ဗ်ား .... " "မင္းဟာ နတၳိကို မေအာင္ႏိုင္ခဲ့လို႔ပဲ ..." "ဘယ္လို" "ဟုတ္ေပတယ္ .... မင္းရဲ႕ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဟာ မင္းရဲ႕ခ်စ္သူကို လူရမ္းကားေတြ ေစာ္ကားတဲ့ကိစၥျဖစ္ၿပီး ကတည္းက ပြင့္သြားခဲ့ေခ်ၿပီ ...။ ထိုအခ်ိန္မွာ နတၳိဆိုတဲ့သူကို အသင္ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္ ...၊ နတၳိဆိုတာဟာ ဘာမွန္းမသိတဲ့အရာကို ေၾကာက္ရြ႔႔ျခင္းပဲေကာင္ေလး ...၊ မင္းမွာလည္း အဲ့ဒီဘာမွန္းမသိတဲ့အရာေၾကာင့္ နာက ်င္ ေၾကာက္ရြ႔ေနရၿပီး မင္းခ်စ္သူကို ေစာ္ကားခဲ့တဲ့ ကိစၥကိုမင္းဟာ ေမ့ေပ်ာက္ထားခဲ့လိုက္တယ္ ...၊ ဒါေပမယ့္ ဘာမွန္းမသိတဲ့အရာကို နာက ်င္ေၾကာက္ရြံ႔႕ျခင္းဆိုတဲ့အရာဟာ မင္းအရင္ကလ ွဳိ ့ဳဝွက္ထားတဲ့ကိစၥေတြရွိၿပီး ကတည္းကပိုမို အားေကာင္း လႈပ္ရွားလာခဲ့တယ္ ..၊ တကယ္တမ္းေတာ့ ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာဆိုတာက မင္းရဲ႕ႏွလံုးသားကိုယ္တိုင္ပဲ ေကာင္ေလး ..၊ မင္းရဲ႕ႏွလံုးသားလႈပ္ရွားလြယ္လာေတာ့ နတၳိကလည္း ျပန္လည္ႏိုးထလာတယ္ ...၊ မင္းနတၳိကို က ်ရံႈးခဲ့ၿပီ ...၊ အရာအားလံုးကို ေမွာ္ထံုဆင္းေသတၱာထဲမွာ လ ွဳိ ့ဳဝွက္ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခ်က္အလက္မ်ားလာေလေလ ကိုယ့္လ ွဳိ ့ဳဝွက္ခ်က္ ဘယ္သူေတြသိသြားမွာလဲ ဆိုတာ စိုးရြ႔ံတဲ့ ဘာမွမရွိတဲ့အရာကိုေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း နတၳိဆိုတဲ့အရာက ျဖစ္ေပၚလာေလပဲကြ ..၊ ေမွာ္ထံုဆင္း ေသတၱာထဲမွာ အခ်က္အလက္မ်ားလာေလေလ..မင္းတို႔ရဲ႕စိတ္မွာ ေမွာ္ပညာနဲ႔ ျပဳစားခံထားရသလို ထံုအၿပီး စိတ္ဓာတ္က ်ဆင္း လာေလပဲကြ ...၊ မင္းဟာ နတၳိကိုႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့ကြာ .... အခုေတာ့မင္းကနတၳိကိုရံႈးနိမ့္ခဲ့ေတာ့ မင္းခုဘယ္ေနရာကိုေရာက္ေနသလဲဆိုတာကို ၾကည့္လိုက္ပါဦးကြ..." ဘိုးေတာ္ႀကီးက ရွည္လ ်ားစြာေျပာၿပီးေနာက္မွာ သူ႔ရဲ႕ေမွာ္ႏွင္တံေလးကို ေဝွ႕ယမ္းေပးလိုက္တယ္။ အေမွာင္ထုႀကီးျပန္လင္းလာေတာ့ သူလံုးဝကိုထင္မထားတဲ့ ေနရာတစ္ခုကို သူျမင္လိုက္ရတယ္ ...။ ဘိုးေတာ္ႀကီးကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အျဖဴေရာင္အေငြ႕ေတြ ျဖစ္ၿပီးျပန္လည္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ...။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္စြာနဲ႔ပဲ 
"အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး" လို႔ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေတာ့ စိတၱဇေဆးရံုကလူေတြအားလံုး ရုတ္တရက္ လန္႔ဖ်တ္ သြားၾကပါေတာ့တယ္။

 /////////////////////////////////////////////////////////////////// 


 +ေရာေရာသမေမႊေမာင္စိုး+

Read More...

Summary only...

="ကမ္းေၿခ အလြမ္းမေၿပ ေခါင္းေလာင္းပန္းတေစၦ"=

အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုေလးကိုေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္..အဲ့ဒါကဘာလဲ ဆိုေတာ့သရဲေၿခာက္ခံရတာေပါ့ေနာ္ က ်မ ၆တန္း၊၇တန္း ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္ႏွစ္ႏွစ္ပဲ..ေသခ်ာေတာ့မမွတ္မိေတာ့ဘူး ခုႏွစ္ကို.. က ်မအေမကေငြေဆာင္ကေဟာ္တယ္မွာတာ၀န္က ်တာေပါ့ေနာ္ ..နာမည္ေတာ့ေၿပာၿပေတာ့ဖူး ပံုေတာ့ေပးလိုက္မယ္ရွာလို႔ ရသေလာက္.. (သြားရင္ကို႔ဘာသာရေအာင္ရွာ) က ်မလည္းေႏြရာသီေက ်ာင္းသံုးလပိတ္လို႔ အေမ့ဆီကိုအလည္သြားတာေပါ့ အဲ့မွာ၂လေလာက္ေနခဲ့ပါတယ္..အဲ့ေတာ့က ်မလည္းအေမ့ လက္ေအာက္ကတပည့္ေတြ အေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ေဟာ္တယ္လံုးနဲ႕ရင္းႏွီးေနတာေပါ့..၀န္ထမ္းေလးေတြ ကလည္းအားလပ္ခ်ိန္ဆိုက ်မနဲ႕ေဆာ့ေဆာ့ေပးပါတယ္ ေဟာ္တယ္တစ္ခုလံုးကိုပတ္ပီးေလ ်ွာက္ေဆာ့တာ.. ေဟာ္တယ္ရဲ႕ ဘန္ဂလိုေလးေတြကေရွ႕ေရာ ေနာက္ေရာတံခါးေပါက္နဲ႕ ေကာ္ရစ္ဒါေလးပါပါတယ္.. တစ္ထပ္အေဆာက္အဦးေလးပါပဲ..ေဟာ္တယ္ရဲ႕အဓိက Bar,Reception,Business Centre ကအမိုးၾကီး ၾကီးေအာက္မွာတစ္ခုတည္းေဆာက္ထားတာပါ။.. မ်က္လံုးထဲၿမင္ေအာင္ေၿပာရရင္… ၀င္၀င္ခ်င္း ဘယ္မွာ Reception ညာမွာBusinessCentre ဆက္သြားရင္ Bar ပီးရင္း ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ခံုေတြကိုေတာက္ေလ ်ွာက္ေရကူးကန္အထိခင္းက ်င္းထားပါတယ္။ .. အဲ့Bar နားေလာက္ကေနစပီး ေရကူးကန္မတိုင္ခင္အထိကို အေပၚတစ္ထပ္ ဆည္းဆာView အေနနဲ႕ေဆာက္ထားပါတယ္.. အဲ့အေပၚထပ္မွာေတာ့ထိုင္ခံုေလးေတြ ပန္းအိုးအလွေလးေတြနဲ႕ညေနဆိုလွလို႔ပလို႔ ညဆိုေၾကာက္စရာေပါ့ အဲ့ဆည္းဆာ View ရဲ႕ ပင္လယ္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူရင္ ညာဘက္ အလယ္နားမွာအုန္းပင္လားထန္းပင္လားမခြဲတတ္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ရွည္ပါတယ္တၿခားအပင္ေတြနဲ႕မတူေအာင္ အနည္းငယ္ပိုရွည္ပါတယ္..ေၿပာသံၾကားတာကေတာ့ အဲ့အပင္မွာတေစၦရွိပါတယ္ဆိုလားပဲ..ကိုကေတာ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ကေလးဆိုေတာ့ဘာမွဂရုမစိုက္မိပါဘူး ဒီလိုပဲအမွတ္မထင္ ၾကားမိတာပါ.. အဲ့ထန္းပင္ရဲ႕ေဘးမွာ မာစက္ (Massage) ရွိပါတယ္..တကယ့္ကပ္ရပ္ကေလးပါပဲ..အဲ့မွာလည္း သရဲေၿခာက္တယ္တဲ့ ၀န္ထမ္းအမေတြေၿပာသံၾကားမိတာပါ.. ဒီလိုနဲ႕တစ္ရက္ေပါ့..က ်မလည္းေရကူးကန္နားမွာေရကူးကန္ ေဆးတဲ့သူ(ဘယ္လိုေၿပာရမလဲ..
ရာထူးလဲမေၿပာတတ္ဘူး.. အဲ့အစ္ကိုက ေရကူးကန္ထဲကအမွိဳက္ေတြေရကူးကန္ေဘး ေတြသန္႔ရွင္းေရးလုပ္တယ္)... အဲ့လူကေပါ့ ေရကူးကန္ေဆးေနတာ က်မနဲ႕ေဆာ့ပီးစကားေၿပာရင္းေပါ့..အခ်ိန္က ညေနေမွာင္ရီပ်ိဴးစ ၆း၃၀ေလာက္ၿဖစ္မယ္..အဲ့အစ္ကိုကက ်မကိုစတာေပါ့ေရကန္ ထဲတြန္းခ်လိုက္မယ္ဘာညာနဲ႕ က ်မလည္း တူတူပုန္းတိုင္းေဆာ့မယ္လို႔ေၿပာလိုက္တာ..အဲ့အစ္ကိုက သူဒီဟာပီးရင္အားပီတဲ့ ခနေနအံုးတဲ့ အဲ့ဒါနဲ႕က ်မလည္း ဟိုရစ္သီရစ္သီဒီရစ္သီရစ္သီနဲ႕ေစာင့္ေနတာေပါ့ေရကူးကန္ေဘးမွာ ကေလးဆုိေတာ့ဂနာမၿငိမ္အဲ့နားကေနဟိုသြား ဟိုကေနဒီသြားနဲ႕အဲ့နားတစ္၀ိုက္မွာ.. က ်မလည္းေရကူးကန္နားၿပန္ေရာက္လာေတာ့ အဲ့အစ္ကို ကခနေလး အေပၚကိုပန္းအိုးသြားေရႊ႔လိုက္အုံးမယ္ဆိုျပီး တက္သြားတာ က ်မလည္းလိုက္သြားတယ္.. ဒါနဲ႕ေလွခါးက ဘယ္ဘက္ ေရွ႕ေနာက္ေပါင္း ၂ခုရွိတယ္..ေရွ႕ကေနတက္ျပီး အေနာက္ကေနက ်မတို႔ၿပန္ဆင္းတာေပါ့..အဲ့အေနာက္ကေနဆင္းရင္ Kitchen တံခါး၀ကိုတည့္တည့္ပဲ.. အဲ့ကေနမွဘယ္ကိုသြားရင္Bar ကိုၿပန္၀င္တဲ့အေပါက္ ညာက ဘန္ဂလိုေတြကိုဦးတည္ေနတဲ့လမ္းေလးေပါ့.. ၂ေယာက္သား ဆင္းလားပီး အဲ့Kitchen အ၀မွာပဲ Kitchen ကလူႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္..သူတို႔ကက ်မကိုေတြ႕ေတာ့ စတာေပါ့ ဟိတ္ေကာင္မေလး နင္ဘာလို႔သူနဲ႕အဲ့အေပၚလိုက္သြားတာလည္း..အဲ့အေပၚမွာ သရဲေၿခာက္တယ္ မေၾကာက္ဖူးလားဘာညာနဲ႕ က ်မကလည္း စကားၿပန္ေၿပာ စကားေကာင္းေနတုန္း ေရကူးကန္ေဆးတဲ့ အစ္ကိုက Bar ဘက္၀င္သြားပါတယ္.. က ်မစိတ္ထင္ေတာ့သူပီးရင္ၿပန္လာမယ္ေပါ့..အဲ့နားမွာပဲ ေစာင့္ေနတာ Kitchen အ၀မွာ.. အဲ့ပန္းၿခံေတြထဲမွာ စက္ကူပန္း(တစ္နည္းအားၿဖင့္မသာပန္း)လို႔လည္းေခၚၾကတယ္.. အဲ့ပန္းအိုးေတြရွိတယ္..အဲ့ပန္းကပန္းခရမ္းေရာင္အိုးေပါ့ေနာ္ .. ေလွခါးအဆင္းဆင္းဆင္းၿခင္းေဘးမွာ Decoration လွေအာင္ခ်ထားတယ္ နည္းနည္းအလတ္စားဆိုဒ္ေလာက္..တၿခားေနရာေတြမွာ လည္းအေရာင္စံုပဲရွိပါတယ္… က ်မကလည္းညဘက္ၾကီးကိုေယာင္ပီးအဲ့ပန္းကိုသြားခူးပီးပန္းေတြ ကိုက ်မေခါင္းေပၚကိုၾကဲတိုင္းေဆာ့ေနတာ ဟိဟိ Kitchen ကလူႏွစ္ေယာက္ကလည္းအထဲကိုၿပန္၀င္သြားတယ္ က ်မကလည္း ပန္းခူးတာေတာင္လူလိုမခူးဘူး ေမ်ာက္လိုပဲ ေလွခါးရဲ႕သံုးပံု ပံုတစ္ပံုေလာက္ကေနပီးခူးျပီး ပန္းမင္းသမီးအလုပ္ေကာင္းေနတုန္း အဲ့အေပၚကေန ေက ်ာက္စရစ္ခဲနဲ႕ေပါက္တာ (အမေလးေၿပာရင္းၾကက္သီးေတာင္ထတယ္..ၿပန္ေတြးပီးေရးေနတဲ့ အခ်ိန္လည္းၾကည့္အံုးေလ ၁၁း၅၅တဲ့ ) ပထမတစ္လံုး..နည္းနည္းေၾကာင္သြားတယ္..အံမယ္..ငါ့ကို ရန္စတယ္ေပါ့..ဟိုအစ္ကိုပဲထင္ပီး..ေတြ႕မယ္ပီးမွဆိုပီးေနေန ျပီးပန္းေတြနဲ႕ထပ္ေဆာ့.... ဒုတယတစ္လံုး..ေသေတာ့မယ္ ငါ့ကိုတူတူပုန္းတမ္းေဆာ့မယ္ဆိုပီး အေပၚကေနပုန္းျပီးခဲနဲ႕မ်ားေပါက္ရလားဆိုပီး ထပ္ေန ေနေသးတယ္ တတိယတစ္လံုးမွာ ၂လံုးဆက္တိုက္ေပါက္တာေတာ့..၃လံုးေၿမာက္အလံုးက က ်မေနာက္ေစ့ကိုမွန္သြားတယ္ က ်မေတာ္ေတာ္စိတ္တိုသြားတယ္..ေခါင္းထိေအာင္မ်ား ေပါက္ရလားဆိုပီး က ်မအဲ့ေက ်ာက္စရစ္ခဲ၄လံုးကိုေကာက္တစ္ဖက္လက္ကကိုင္ ေနာက္လက္တဖက္က မသာပန္းေတြကိုကိုင္ပီး ေတြ႕မယ္ဆိုပီး အေပၚကိုတက္သြားတာစိတ္တိုတိုနဲ႕ အေပၚလည္းေရာက္ေရာ..က ်မေတြ႕လိုက္တာက ဘာမွမရွိပါ ဘူးလို႔ အေပၚမွာမ်က္လံုးကစားလိုက္တာ..တကယ္ပါ.. ေနရာကလည္းရွင္းေနတာပဲလူဆိုတာကလည္းဘာမွမရွိဖူး က ်မကပန္းအိုးနဲ႕ကြယ္ပီးမ်ားပုန္းေနလားဆိုပီး အေရွ႕ေလွခါးရဲ႕ေဒါင့္ကေန ပန္းအိုးနားကိုၾကည့္ေတာ့လည္းဘာမွမရွိဖူး..အဲ့ခ်ိန္ထိ သရဲေၿခာက္ခံရတယ္လို႔လည္းမထင္မိဖူး.. ငါ့ကိုခဲနဲ႕ေပါက္ပီး ငါတက္လာၿမင္လို႔ အေရွ႕ေလွခါးကေန ဒင္းေၿပးဆင္းသြား တာေနမွာဆိုပီး အေရွ႕ေလွခါးေနဆင္းပီး က ်မ Bar ကိုသြားေမးတယ္.. ေရကူးကန္ေဆးတဲ့အဲ့လူေရာလို႔ ဘယ္မွာလည္းလို႔ သမီးနဲ႕ေဆာ့ဖို႔ေၿပာပီးေစာင့္ေနတာ ဘယ္ေရာက္သြားလည္းဆိုေတာ့…. ၿပန္ေၿဖလိုက္တာက..ခုနကပဲသမီးနဲ႕တူတူဆင္းလာပီး မန္ေနဂ်ာကLaundryကိုဘာသြားပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္ဆိုလား ..ခနေစာင့္ေနၿပန္လာလိမ့္မယ္တဲ့…. အဲ့မွာစေတြ႕တာပဲေသေရာ..အဲ့ဒါနဲ႕က ်မကလည္းလက္ထဲ ကေနကုိင္လာတဲ့ေက ်ာက္စရစ္ေလးလံုးကိုၿပပီး ဒီမွာက ်မကိုအဲ့အေပၚကေနေပါက္တယ္ေပါ့..အ့ဲလူမဟုတ္ဖူးလား ..သမီးကိုမေနာက္နဲ႕ေနာ္လို႔ေၿပာတာ..ဟာ နင္ေတာ့သရဲေၿခာက္ခံ လိုက္ရျပီတဲ့ အဲ့အစ္ကိုကခုနတည္းကသြားတာမယံု Reception ကအမေတြကိုသြားေမးလိုက္တဲ့ သူအဲ့ဘက္ကို၀င္ပီးမွသြားတာတဲ့.. က ်မလည္းနည္းနည္းၿဖံဳသြားတယ္..က ်မလည္းအဲ့ဒါကို အမွတ္မရွိေသးဖူး အဲ့ခဲလံုးေတြကိုမွတ္မွတ္ရရ အခန္းထဲထိ သယ္လာျပီး က ်မခရုေတြေကာက္ပီးစုထားတယ္ ပလတ္စတစ္အိပ္ထဲထည့္သိမ္းလိုက္တယ္ တကယ္တကယ္အေၾကာက္လန္႔မရွိတာ.. လူကပဲကံၿမင့္ေနလို႔ လားမသိဖူး လူလံုးလိုက္မၿမင္ရတာကံေကာင္း.. က ်မလည္း ေန႕ဘက္ေလာက္ကလြဲရင္အဲ့အေပၚကို တေယာက္တည္းဘယ္ေတာ့မွမသြားေတာ့ဘူး.. က ်မ ၿပန္ခါနီးအေမ့ဆီကေၿပာသံၾကားရတာေတာ့..ဒီလို………………. ဧည့္သည္ေတြ Taiwan လူမ်ိဳး စံုတြဲေတြ ၇၊၈တြဲေလာက္ရွိမယ္ လာတည္းတာ.. က ်မေတာင္ၿမင္လိုက္ပါေသးတယ္ အဲ့အတြဲေတြ ေရကူးကန္ထဲမွာစပ္စလူးခါေနၾကတာ လာတည္းပီးသိပ္မၾကာဖူး ည၁နာရီေနာက္ပိုင္းပဲ အခ်ိန္ေတာ့ေသခ်ာမမွတ္မိဖူး.. သူတို႔အတြဲေတြတည္းက တစ္ေယာက္က ညဘိုက္ဆာလို႔ဆိုပီး Bar ကိုသြားမွာမယ္ ဆိုျပီးအဲ့လူက တစ္ေယာက္တည္းထြက္လာတာ..ဘီယာ ေသာက္ထားတဲ့အရွိန္ေလးကနည္းနည္းရွိတယ္တဲ့.. အဲ့လူကဘာမွာလည္းမသိဖူး သူက ဆည္းဆာ view အေပၚထပ္မွာေလွညွင္းခံရင္းေစာင့္မယ္ဆိုပီးတစ္ေယာက္တည္း တက္သြားပီး အဲ့ကထိုင္ခံုရွည္မွာထိုင္ေနတာတဲ့ ထိုင္ေနတဲ့ပံုစံကလည္း ေၿခေထာက္ကိုခ်ိတ္ပီး ခံုတန္းရွည္ေပၚမွာလက္ႏွစ္ဖက္ကိုဆန္႕တန္းပီးတင္ထားတာ. .အဲ့ခ်ိန္မွာ သူ႕ေဘးနားကိုမိန္းမတစ္ ေယာက္လာထိုင္တာတဲ့ အဲ့လူကလည္း သူ႕အခန္းထဲက မဒီေလးကသူတစ္ေယာက္တည္းၿဖစ္ေနမွာဆိုးလို႔ လိုက္လာ တယ္ထင္ပီ ပုခံုးဖက္လိုက္တာတ့ဲ လူကလည္းနည္းနည္းမူး ေနတဲ့အရွိန္ မီးေရာင္ကလည္း အဲ့ေလာက္မေကာင္း(ေအာက္ကပံုမွာၿပထားပါတယ္) ဆိုေတာ့ မ်က္ႏွာကိုသတိမထားမိလိုက္ဖူးတဲ့ ..ဆင္းခါနီးက ်မွသူကသြားမယ္လာဆိုပီးလက္ဆြဲအေခၚ မ်က္ႏွာကသူ႕မဒီေလးလည္းမဟုတ္ဖူး ေၾကာက္စရာၾကီး ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ႕မိန္းမတစ္ေယာက္ပဲတဲ့.. သူလည္းလန္႔ပီးေအာက္ကိုခ်က္ခ်င္းဆင္းေၿပး Kitchen ကလူေတြကိုေၿပးေၿပာ အ့ဲလူခမ်ာတစ္ေယာက္တည္းမၿပန္ရဲ ရွာလို႔ Bar က၃ေယာက္ေလာက္ကၿပန္လိုက္ပို႔လိုက္ရပီး အစားေတာင္မစားႏိုင္တဲ့အၿဖစ္ပါအဲ့ညက.. ဒါကအဲ့လူကိုယ္တိုင္၀န္ထမ္းေတြကိုေၿပာၿပလို႔တစ္ေယာက္ စကားတစ္ေယာက္နားမွာဆိုတ့ဲအတိုင္း ကိုယ္ေတြလည္းသိ ခဲ့ရတာေပါ့..ကိုယ္သာလူခ်င္းမေတြ႕ခဲ့ရတာေတာ္ေတာ္ ကံေကာင္းခဲ့တယ္မွတ္.... ေဟာ္တယ္ပံုစံကိုေတာ့ထည့္ေပး လိုက္တယ္ေနာ္..သူငယ္ခ်င္းတို႔သြားရင္လည္းသတိထားသြားအံုး ဒါကေတာ့မွတ္မွတ္ရရက ်မရဲ႕တခုတည္းေသာ သရဲေၿခာက္ခံလိုက္ရတဲ့အၿဖစ္ေပါ့။ 


Credit to Rosabel LOlli 

 ေရးသားသူ- mg soe

Read More...

Summary only...

=" ဝုန္း..!!!! " ကလူကလူ.. လန့္လိုက္တာ.. ဘာလဲဆိုၿပီးလွန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္တံခါးက ပြင့္သြားတယ္." (သရဲတေစၦ က႑)=

က ်ေနာ္ ့အတြက္ ကိုယ္ရံေတာ္ လို့ပဲေခၚမလား.. သူေတာ္ေကာင္း သရဲမ လို့ပဲေခၚမလား..။ အဲ တစ္ခုေသခ်ာတာကေတာ့ က ်ေနာ္ ့ကိုေတာ့ ေကာင္းက ်ဳိးေပးတာပဲ..။အရင္တုန္းက က ်ေနာ္တို့ မန္းေလးမွာ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ဖြင့္ဖူးပါတယ္..။ စဖြင့္တုန္းက က ်ေနာ္ေတာင္ အသက္ ငယ္ငယ္ေလးပဲရွိေသးတယ္.. စားေသာက္ဆိုင္ဆိုေပမဲ့ ဘီယာပါတြဲေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေပါ့.. အဲ...လြယ္လြယ္ကူကူ ဘီယာဆိုင္ေပါ့ဗ်ာ..။ အခု.. က ်ေနာ္ အသက္ ၁ရ ေက ်ာ္လို့ ၁၈ ထဲဝင္လာပါၿပီ.. ဒါေပမဲ့ ဒီအိမ္မက္ကို က ်ေနာ္ ့အသက္ ၆ႏွစ္ ၇ႏွစ္ထဲက မက္တာပါ.. ဒီလို၁၀ႏွစ္ေက ်ာ္ေလာက္ၾကာတဲ့အိပ္မက္ကိုၿပန္မွတ္မိတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတယ္ဗ်..။ က ်ေနာ္မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ညက ေလေတြမိုးေတြၾကီးေနတဲ့ည.. ။ အခုထိစဥ္းစားရင္အေသးစိပ္ကိုမွတ္မိတယ္.. ။ ဘယ္သူေတြပါတယ္ဆိုတာ...။ က်ြန္ေတာ္တို့မိသားစုမွာ က ်ေနာ္ရယ္ ေမေမရယ္ ေဖေဖရယ္ ကိုကိုရယ္ ဘြားဘြားရယ္ ရွိတယ္.. အဲ ေမေမ့ ညီမ တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိတယ္.. သူမွာက သမီး၃ေယာက္ရွိတယ္..။ က ်ေနာ္တို့ေတြက ဘယ္ေလာက္ရင္းႏွီးလဲ ဆိုရင္ ဘယ္သူေမးေမး ေမာင္ႏွမ ၅ ေယာက္ရွိတယ္လို့ပဲေၿဖတာ..။ အဲ့ေလာက္ကိုရင္းႏွီးတာ..။အဲ့ေန့ညက က ်ေနာ္မက္တဲ့အိပ္မက္က ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့..။က ်ေနာ္ ့ကို က ်ေနာ္ ့ေဒၚေလးက ေပြ့ထားတယ္...။ေဘးကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အမ၂ေယာက္နဲ့ ညီမေလးက ေဘးမွာ ရပ္ေနတယ္..။ အေရွ့မွာက ဘြားဘြားရယ္ ေမေမရယ္.. ။ ပတ္ဝန္းက ်င္ကိုမ်က္စိကစားလိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေမွာင္မဲ ေနတာပဲ...။ မ်က္လံုးက ်င့္သားရမွ ေမေမ့ကိုလွမ္းေမးလိုက္တယ္.. ။ "ေမေမ.. ေဖေဖနဲ့ကိုကိုဘယ္သြားလဲဗ်.. ဘာလို့ဆိုင္ကလဲအဲ့ေလာက္ေမွာင္ေနတာလဲ ? ""ေၾသာ္.. သားေတာင္ႏိုးလာၿပီလား... သားေဖေဖနဲ့ ကိုကိုက မီးေခ်ာင္းသြားဝယ္တယ္ေလ..။မီးေတြအကုန္ကၽႊမ္းကုန္လို့ေလ.. ။ သားကအိပ္ေနလိုက္တာ ညေနကတည္းက အခုမွႏိုးတယ္.. ။ အခုည ၃နာရီေတာင္ ရွိေနၿပီ..။ " ည၃နာရီ.. ? ည၃နာရီမွဘာလို့ေဖေဖနဲ့ကိုကိုနဲ့က မီးေခ်ာင္းသြားဝယ္ရတာလဲ..? ဘာလို့အားလံုးကလဲ ဘာလို့မအိပ္ၾကေသးတာလဲ..?ေမးမယ္လို့ပါးစပ္ၿပင္လိုက္ေတာ့... ။ " ဝုန္း..!!!! " ကလူကလူ.. လန့္လိုက္တာ.. ဘာလဲဆိုၿပီးလွန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဆိုင္တံခါးက ပြင့္သြားတယ္...။ အၿပင္မွာ မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ရပ္ေနတယ္.. ဘယ္သူလဲ.? ဘာလို့အဲ့မိန္းမၾကီးက ဆံပင္ကို မ်က္ႏွာအေရွ့ခ်ထားရတာလဲ ? ဘာလုိ့အၿဖဴေရာင္ဝတ္ၿပီး ေလေပၚမွာပ်ံေနတာလဲ ? က ်ေနာ္ၾကည့္ဖူးတဲ့ ကာတြန္းကားထဲက ဟို စူပါမန္းဆိုလား ဘာလား.. ။ အဲ အဲ့လိုအေကာင္လား.. ။ ဒါေပမဲ့ ဟိုကာတြန္းကားက အၿဖဴမဝတ္ပါဘူး..။ ဒါကဘာလဲ ?အဲ့တုန္းက ငယ္ငယ္ေလးဆိုေတာ့ အကုန္ေလ ်ွာက္ေတြးတာ.. ။ က ်ေနာ္မညာဘူး.. ။ က ်ေနာ္အဲ့ေလာက္ထိကိုအေသးစိပ္မွတ္မိေနတာ..။ တစ္သက္မွာ ဒါမိ်ဳးအိပ္မက္ ၂ခါပဲမက္ဖူးတယ္.. ဒါက တစ္ခု.. ေနာက္တစ္ခုကိုေနာက္မွေရးမယ္..။ ထားပါေတာ့..။ က ်ေနာ္အဲ့လိုစဥ္းစားေနတုန္းမွာ အားလံုးက ၾကက္ေသ ေသသြားတယ္.. "မင္းတို့ထဲက ဘယ္သူကိုငါေစာင့္ေရွာက္ရမလဲ..? ငါဒီအိမ္မွာေနတဲ့ သူ.. " ဆိုတဲ့ အသံအက္အက္ၾကီးက ၾကီးစိုးေနတဲ့ အေမွာင္ထုနဲ့ အသံထုကို လႊမ္းမိုးသြားတယ္..။ ရုတ္တရက္ က ်ေနာ္ ့ကိုေပြ့ထားတဲ့ေဒၚေလးက " သားငယ္ေလးကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ.. သားငယ္ေလးကိုလုပ္ေပးပါ " ဆိုၿပီးေအာ္ေၿပာၿပီး က ်ေနာ္ ့ကို သူ့ေခါင္းအေက ်ာ္ကို တင္လိုက္တယ္.. ။ အဲ့ခ်ိန္မွာ အဲ့သရဲမ ဆံပင္ေတြက ရုတ္တရက္ ေလေပၚကိုေရာက္လာၿပီး ေလေတြထြက္လာသလိုပဲ က ်ေနာ္ခံစားလိုက္ရတယ္..။စိမ့္ကနည္း ၿဖစ္သြားတယ္....။ ရုတ္တရက္ သူ့ရဲ့ မ်က္ႏွာေၿပာင္ၾကီး ၿမင္ၿပီး အိပ္ယာ လန့္ႏိုးလာတယ္..။ ၿပီးေတာ့ ငိုလို္က္တာဆိုတာ တစ္ညလံုးပဲ.. ေၾကာက္လို့ ၿပန္လဲမအိပ္ရဲ.. လူၾကီးေတြကို သြားႏိုးလဲ ဆူခံရမွာဆိုးတာမႏိုးရဲ.. ေတာ္ေတာ္မွတ္မိလိုက္တဲ့တစ္ညပဲ.. ေစာင္ေလးေခါင္းၿမီးၿခံဳလို့ တစ္ေယာက္ထဲေၾကာက္ေနခဲ့ရတာ..။ေနာက္ေန့ကစၿပီးလူက ကံေကာင္းတာလား ဒါမွမဟုတ္ အဲ့သရဲမက ပဲေစာင့္ေရွာက္လို့လားေတာ့မသိဘူး..။ ဘာမွကိုမၿဖစ္တာလူက.. ။ ဥပမာ က ်ေနာ္ ငယ္ငယ္က ရန္ခဏခဏ ၿဖစ္တယ္.. အဲ့လို အိပ္မက္ မက္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရန္ၿဖစ္ၿပီဆိုရင္က ်ေနာ္ ႏိုင္တာမ်ားတယ္... မွတ္မွတ္ရရ က ်ေနာ္ ့ကို အေနာက္ကေန လူတစ္ေယာက္ လာရိုက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ နားထဲမွာ သူ့အလိုလို " သတိထား...!!! " ဆိုတဲ့ စကားတိုးတိုးေလး ၾကားရတယ္.. အဲ့ဆို အေနာက္က ေကာင္ကလဲ ရုတ္တရက္ ခဏရပ္သြားတာတို့ ေခ်ာ္လဲတာတို့ၿဖစ္သြားတယ္. အစကေတာ့ ကံေကာင္းလို့ ပဲလုိ့ထင္တာေပါ့.. ေနာက္ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ မဟုတ္မွန္းသိတာ.. ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆို စာေမးပြဲမွာ စာတစ္လံုးမွမက ်က္ဘူး.. ရမ္းေၿဖတာေတာင္ ေအာင္တယ္.. အက ်လို့ကိုထင္တာ.. ပိုးစိုးပတ္ဆက္မက ်ပါေစနဲ့လို့ပဲ ဆုေတာင္းခ်ိန္မွာ စာေမးပြဲေတာင္ေအာင္တယ္.. ကဲ အဲ့ေလာက္ ဆိုေတာ့ မူမမွန္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္.. ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ အဲ့လိုပဲေနခဲ့တယ္.. တစ္ခါတစ္ေလဆို..က ်ေနာ္ ့နားမွာလူတစ္ေယာက္ ရပ္ေနတယ္လို့ေတာင္ခံစားရတယ္..။ က ်ေနာ္ ့အသက္ ၁၀ႏွစ္ေက ်ာ္လည္း ေရာက္ေရာ က ်ေနာ္ ့ကိုအိမ္က ကိုရင္ဝတ္ေပးတယ္...။ က ်ေနာ္တို့အိမ္က ကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးရွိတယ္.. အဲ့ဘုန္းၾကီးကဆိုရင္ ဝိနည္းနဲ့အရမ္းကိုညီတာ...။ စ်ာန္ပါၾကြတယ္..လို့ လူေတြေၿပာၾကတယ္။ က ်ေနာ္ ့ကိုအဲ့ဘုန္းၾကီးေက ်ာင္းမွာ ရွင္ၿပဳေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ က ်ေနာ္ ့ကိုဘုန္းဘုန္းက တစ္ခ်ိန္လံုးပဲၾကည့္ေနတာ.. က ်ေနာ္လဲ နဲနဲေတာ့ ေနရထိုင္ရက ်ပ္တာေပါ့.. ။ညေန အားလံုုးၿပီးလို့ ခဏနားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုန္းဘုန္းက က ်ေနာ္ ့ကိုအေခၚလြတ္လိုက္တယ္.။ ၿပီးေတာ့ က ်ေနာ္ ့ကိုေမးတယ္..။ "ဒီလို ပရေလာကသားေတြနဲ့ပတ္သတ္ဘူးလား...??? "တဲ့. ။ ဘာလဲေပါ့ ပရေလာကဆိုတာ..။ က ်ေနာ္ကလဲ ဘုန္းဘုန္းကိုေလ ်ွာက္တယ္.. တပည့္ေတာ္မသိပါဘူးဘုရား ေပါ့.. က ်ေနာ္ ့ကို.." ဝိညာဥ္ေတြနဲ့ပတ္သက္ဖူးလား...???" တဲ့ ( က ်ေနာ္တို့ရဲ့ အက္မင္ ဝိညာဥ္ ကိုေၿပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္..:P ) က ်ေနာ္ကလည္း က ်ေနာ္မက္ဖူးတဲ့ အိမ္မက္ကိုေၿပာၿပလိုက္တယ္.. ၿပီးေတာ့ အဲ့လို ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြကိုပါေၿပာၿပလိုက္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းက သူေမာင္းထုတ္ေပးမယ္တဲ့.. အဲ့လိုနာနာဘာဝေတြနဲ့ မပတ္သတ္ ရဘူးတဲ့.. အသက္တိုၿပီးကံနိမ့္တတ္တယ္.. ကိုယ့္ကိုၿပဳစားလို့ ရတယ္တဲ့.. အဲ့တုန္းကေတာ့ ဘုန္းဘုန္းေၿပာတာေတြနားမလည္ေပမဲ့လည္း ေၾကာက္ရေတာ့ လည္း ေခါင္းညိမ့္ရတာေပါ့.. ။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းဘုန္းက ေၿပာတယ္ သူအဲ့သရဲမကို အမွ်ေပးတယ္တဲ့ ဒါေပမဲ့ မကၽႊတ္ဘူးတဲ့. သူကေတာ့ သူအရင္ရွိေနတဲ့ ေနရာမွရွိေနမွာတဲ့. အဲ့ေတာ့သတိထားေနဖို့ေၿပာတယ္.. က ်ေနာ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း တင္ပါ့ဘုရားေပါ့.. ၿပီးေတာ့ က ်ေနာ္ ့ကိုလည္း ဘုရားတရားမ်ားမ်ားလုပ္ခုိင္းတယ္. ကံအရမ္းနိမ့္ေနလို့တဲ့...။ အလကားေနရင္းနဲ့ေတာင္ ဖ်ားတယ္.. ေတာ္ေတာ္ကိုဖ်ားတာ.. ေနာက္မွ ဘုရားတရားကိုေတာ္ေတာ္လုပ္မွ လူက ကံၿပန္ေကာင္းလာတာ...။ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္ထဲေနလို့အေပၚထပ္မ်ားသြားလိုက္ရင္ ၿဖတ္ကနဲ နဲ့ေတြ့လိုက္တယ္.. အၿဖဴေ၇ာင္ေလးကို...။ အဲ့တုန္းက ဆို ဘုရားစာရြတ္ၿပီး ေၿပးတာ လံုးေနတာပဲ.. အခုေတာ့က ်ေနာ္တို့ဆိုင္လည္းပိတ္လိုက္ၿပီ.. ဒီလည္းေၿပာင္းလာၿပီ...။ အဲ့ဆိုင္မွာဘာဆက္ၿဖစ္လည္းေတာ့ မသိဘူး..။ ဒါက ်ေနာ္ဘဝမွာ ပထမဆံုး အားလံုးကိုၿပန္မွတ္မိတဲ့အိပ္မက္..။ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္. အဲ့တာက သရဲေတာ့မဟုတ္ဘူး..။ အဲ့တာလဲ မွတ္မွတ္ရရပဲ.. ေနာက္ၾကံဳရင္ေတာ့ေရးမွာပါ..။ အခုေတာ့ အိပ္ေတာ့မယ္.. ည ၃း၃၀ ရွိေနၿပီ...။ လူလည္းနည္းနည္းေတာ့ေၾကာက္လာၿပီ..။တာ့တာ..။- 


။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ 

+ေမာင္စိုး(ေရာေရာသမေမႊ)+

Read More...

Summary only...

" လူႏွင့္ သရဲၾကားက ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ ခင္မင္မႈ (ျဖစ္ရပ္မွန္) "

သူ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ဆိုတာ က ်ေနာ္မသိပါ.. က ်ေနာ့့္ရဲ ့ အနီးအနား ဝန္းက ်င္မွာေတာ့ သူဟာ အရိပ္တစ္ခုအေနနဲ ့ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို က ်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းသိေနပါတယ္။တစ္ခါတေလ အသံေပး အရိပ္ၿပတတ္တဲ့ သူ႔ကို က ်ေနာ္ရုတ္တရက္ ေတြ႔လိုက္ ႀကားလိုက္ရရင္ ေႀကာက္စိတ္ဝင္မိေပမယ့္ ဒီထက္ပိုၿပီး ထူးၿခားမွဳ မၿပတဲ့သူ႔ကို တစ္ခါတရံ သတိရေနမိသလိုလို… ဒီလိုအေတြး စိတ္ထဲဝင္လာရင္ သူ႔အတြက္ ဆုေတာင္းေပးမိပါတယ္။ဒါေပမယ့္ သူဒီေနရာဝန္းက ်င္ကေန စြန္႔ခြာသြားမွာကိုေတာ့က ်ေနာ္တစ္ကယ္မလိုလားပါဘူး.. ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနခဲ့တဲ့ဒီေနရာေလးကို စြန္႔ခြာသြားဖို႔ အတြက္သူလဲဝန္ေလးမွာေပါ့.. ဒီေနရာကိုသူပိုင္ပါတယ္… သူကကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ အမည္လဲမသိ လူေကာင္မေပၚတဲ့ ခုလက္ရွိ က်ေနာ္ေနေနတဲ့ အခန္းရဲ႔ အိမ္ရွင္ေလးလို႔ ထင္ပါတယ္… ဘာေႀကာင့္လဲ ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္ အခုလက္ရွိေနတဲ့ အခန္းေလးက အရင္က လူသူ မေနတဲ့ ဂိုေဒါင္ အေဟာင္းေလး တစ္ခုပါ.. ဂိုေဒါင္သက္တမ္းကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ထက္ ထက္ဝက္ မက ႀကီးတယ္လို႔ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီး ကေၿပာပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေရစက္ပါတဲ့ဒီဂိုေဒါင္ေလးက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေက ်ာ္က ်ေနာ္ စေရာက္ ကတည္းက အလုပ္ရွာရင္း လစဥ္ ပံုမွန္ လာရွင္းၿဖစ္ခဲ့တယ္… ေဟာင္းအို ေနတဲ့ဂိုေဒါင္ေဘးမွာလဲ ေလးထပ္တိုက္ အၿမင့္သာသာ ရွိတဲ့ယူကလစ္ပင္ တစ္ပင္ ရွိတယ္ေလ… မႏွစ္က အိမ္ရွင္အဖြားက အပင္ႀကီး ၿမင့္လာလို႔ ခုတ္ေပးပါဆိုလာတယ္… ဒါနဲ႔ က ်ေနာ္လဲ အပင္ကို ဂိုေဒါင္ အေပၚကေန တက္ၿပီး စခုတ္ပါတယ္.. စိတ္ထဲမွာ ထစ္ေနလို႔ အပင္ကို မတက္ခင္ ေတာင္းပန္ရွိခိုးၿပီး ခုတ္ေပမယ့္ က ်ေနာ္ ခုတ္ေနတုန္းမွာ ရုတ္တရက္ တစ္ေယာက္ေယာက္က တြန္းခ်သလို ခံစားရၿပီး မထင္မွတ္ ပဲ အပင္ေပၚကေန ၿပဳတ္က်တယ္… ေလးထပ္အၿမင့္ဆိုေတာ့ ေအာက္မွာ ေသြးမထြက္ မလွဳပ္ႏိုင္တဲ့ က ်ေနာ့္ကို အားလံုးကေသၿပီးလို႔ကို ထင္ခဲ့တယ္… ဒါေပမယ့္ အၿမင့္ေပၚကေန အတားအဆီး မရွိ က ်လာတဲ့က ်ေနာ္ ေသြးတစ္စက္မွ မထြက္ပဲ ေၿခေထာက္ သာက ်ဳိးသြားတယ္… အကုန္လံုးက အံံ့ၾသၾကတယ္… ကၽ ်ေနာ္ကိုယ္တိုင္အံ့ၾသတယ္.. အပင္ေပၚကေန တစ္ေယာက္ေယာက္က တြန္းခ်သလိုခံစားရတယ္.. ေအာက္ေရာက္ေတာ့လဲ အင္းဂေတကိုင္ထားတဲ့ ႀကမ္းၿပင္ ေနရာက က ်ေနာ္အတြက္ တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ခုခုခံေပးထားသလို ခံစားရတာကိုပါ… ေမွာက္လဲ က ်တာ ေၿခကားလက္ကားနဲ႔ က ်ျပီးေတာ့ ညာဘက္ေၿခေထာက္က က ်ဳိးသြားခဲ့တယ္.. တစ္ခုသိလိုက္တာက ဒီေနရာမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိေနတယ္ ဒီအပင္ကို ခုတ္တာ မႀကိဳက္ဖူး ဆိုတာကို သိလိုက္ရတယ္… ဒါေႀကာင့္ သံုးလေလာက္ နားၿပီး ေၿခေထာက္ ၿပန္ေကာင္းလာေတာ့လဲ ဒီအပင္ကို ထပ္ခုတ္ဖို႔ စိတ္မကူးေတာ့ပဲ လာရွင္းေပးေနႀက အလုပ္ကိုေတာင္ နားလိုက္မိတယ္… ေရစက္ကမကုန္ဘူးထင္ပါတယ္… က ်ေနာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းက ်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္စိတ္ကေပၚတယ္… (အရင္ကေတာ့ စုၿပီးေနတာ ၿပႆသနာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ပါ)… ဒါေႀကာင့္ တစ္ေယာက္တည္း ေနလို႔ရႏိုင္မယ့္ တိုက္ခန္းက ်ဥ္းက ်ဥ္းေလး ကိုလိုက္ရွာတယ္ေလ.. ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ခန္းေနရမယ့္ ေနရာမိ်ဳး.. ဒီလို ႏိုင္ငံမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေနဖို႔က မၿဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ရလိုရညားေတာ့ အားလံုးကိုေမးထား ေၿပာထားတယ္… တစ္ေန႔ေတာ့ အဖြားက စကားမစပ္ပဲ ဖုန္းဆက္ၿပီး ခုဘာေတြလုပ္ေနလဲ သူဆီလာေတြပါဦးဆိုေတာ့ က ်ေနာ္ သြားေတြ႔ခဲ့ၿပီး က ်ေနာ္ အခန္းရွာေနေႀကာင္းပါ ေၿပာၿဖစ္လိုက္တယ္… အဲဒီမွာ အိမ္ရွင္အဖြားက က ်ေနာ္ေနခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဒီဂိုေဒါင္ေလးကို ၿပင္ၿပီးလာေနလို႔ ရေၾကာင္း.. ၿပင္စရိတ္ကို က ်ေနာ္ေပးရမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္း.. အခန္းခကိုေတာ့ သူယူမွာမဟုတ္ေၾကာင္း… တစ္ခုရွိတာက ဒီေနရာမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိေနေၾကာင္း..မေၾကာက္တတ္ရင္ေနလို႔ ရေၾကာင္း ေၿပာလာတယ္ေလ… နဂိုကလည္း တစ္ေယာက္ထည္း ေနခ်င္သူ ဆိုေတာ့ အခ်ိန္မဆိုင္းခ်င္ပဲ အဖြားကို ေနမယ္ေၿပာၿပီး တစ္လအတြင္း အခန္းၿဖစ္ေအာင္ ၿပင္လိုက္တယ္ေလ.. မေၾကာက္ဖူးဆိုေပမယ့္ အိမ္ရွင္အဖြားကိုယ္တိုင္ ေၿပာထားဖူးတဲ့အခံလဲရွိ ကိုယ္တိုင္လဲ ေတြ႔ႀကံဳခံစားဖူးထားေတာ့ နည္းနည္းလန္႔ တာေပါ့ေလ… ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အခန္းေလးကို စိတ္ႀကိဳက္ၿပင္ၿပီး အိမ္ေၿပာင္းလာခဲ့ေတာ့တယ္… က ်ေနာ္ အခန္းေၿပာင္းတဲ့ ညမွာပဲ သူ႔ကို စေတြ ့တယ္… ႀကိဳတင္ ဆံုးၿဖတ္ၿပီးသားဆိုေတာ့ ႀကိဳဆိုတဲ့သေဘာလို႔ စိတ္ထဲမွတ္ထားလိုက္မိတယ္… သူ က လူလိုပါပဲ… အရိပ္လိုလို ဘာလိုလို စိတ္ထဲက သိတာပဲရွိတယ္… ကိုယ္လံုးကုိယ္ထည္မၿမင္ရတဲ့ မဲမဲႀကီးပါ..အထီးအမ မသဲကြဲေပမယ့္ ဟန္ပန္က အသက္(၅၀) သာသာ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ပံုစံမိ်ဳးပါ… ညဘက္အလုပ္က ၿပန္လာတာမို႔ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ မွာ ဆိုင္ကယ္ မီးထိုးၿပီး ဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မည္းမည္းအရိပ္ႀကီးကိုေတြ႔ လိုက္ရတဲ့ က ်ေနာ့္ရဲ့ ပထမဆံုးညက ေတာ္ေတာ္ကို တုန္လွဳပ္မိတယ္… အဲဒီ ပထမဆံုးညက ဆိုအိပ္လို႔ လဲမရဘူး.. အခန္းထဲ ေႀကာက္ေႀကာက္နဲ႔ ဝင္ၿပီးေတာ့ အၿပင္လည္းမထြက္ရဲဖူး.. ဒါေပမယ့္ သူရွိေနလား တကယ္မ်ားလား ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔လဲ ထြက္ၾကည့္ခ်င္ ေနတယ္ေလ.. ဘာမွမလွဳပ္ရွားေပမဲ့ သူဒီအနီး အနားမွာရွိေနမွာ ေသခ်ာတာကိုေတာ့ ခံစားမိတယ္… ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ေန႔ ေတြမွာ က ်ေနာ္ အခန္းမွာ ပရိတ္ႀကီး(၁၁) သုတ္ တရားေခြကိုဖြင့္ၿပီး ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝပါတယ္… သူၾကားေအာင္လည္း အဂၤလိပ္လို တစ္မ်ိဳး ၿမန္မာလို တစ္ဖံု ဂရိလို တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးနဲ႔… “ဒါကနင့္ေနရာပါ.. ငါ့ကိုေပးေနတဲ့ အတြက္ ေက ်းဇူးတင္ပါတယ္.. နင့္ကိုလဲ ငါမေမာင္းထုတ္ပါဘူး.. ငါကို လဲေၾကာက္ေအာင္လန္႔ ေအာင္မလုပ္ပါနဲ႔ နင္ေနသာသလိုေနပါ” ဆိုၿပီးအၿမဲေၿပာတယ္ေလ… သူႀကားေအာင္လဲ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝတဲ့ အလုပ္ကို ပိုလုပ္ၿဖစ္ပါတယ္… ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ က ်ေနာ္ အိမ္အၿပန္ ေနာက္က ်တဲ့ ေနေတြမွာဆို သူ႔ကို က ်ေနာ္ ့ တံခါးဝမွာရပ္ေစာင့္ေနတာမိ်ဳးကို က ်ေနာ္ဆိုင္ကယ္မီးေရာင္နဲ႔ လွမ္းၿမင္ရေလ့ရွိတယ္.. က ်ေနာ္က ခပ္တည္တည္နဲ႔ (စိတ္ထဲကေတာ့ ေႀကာက္မိတာေပါ့) “ေစာင့္ေနတာလား… ေက ်းဇူးတင္ပါတယ္” လို႔ ဆိုလိုက္ရင္ အရိပ္ကေၿပာက္သြားတယ္… တစ္ခါတုန္းကဆို ညဘက္ က ်ေနာ္ အလုပ္လုပ္တာကို သိတဲ့သူခိုးက က ်ေနာ့္ အခန္းကို ဝင္မယ္ႀကံေတာ့ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ေၿပးတာ အိမ္ရွင္အဖြားက ၿပန္ေၿပာၿပလို႔ သိရတယ္… ဘာေႀကာင့္ ေအာ္ေၿပးသြားမွန္း မသိေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ သူေႀကာင့္လို႔ ထင္မိပါတယ္… ညနက္မွ အိပ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ ရဲ ့အရိပ္လိုလို စိတ္ထဲက ေတြ႔ရင္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ စကား လွမ္းေၿပာတတ္လာတယ္.. တစ္ခါတစ္ေလ အခန္းဝမွာ ရစ္သီရစ္သီ လုပ္ေနတတ္တယ္ လို႔ထင္မိၿပန္တယ္… ဒါေပမယ့္ စည္းေက ်ာ္ျပီးေတာ့ အိမ္ထဲထိ ဝင္လာေႏွာက္ယွက္ တာမ်ိဳးေတာ့မႀကံဳဖူးဘူး… တစ္ခါတစ္ရံ သူပ်င္းလို႔ရွိရင္ က ်ေနာ္ရဲ႔ စာၾကည့္မီးေခ်ာင္း ကိုစသလိုလို နဲ႔ မွိတ္တာမ်ိဳး လုပ္တတ္တယ္ေလ.. ပထမေတာ့ မီးေခ်ာင္းကၿဖစ္တာပါလို႔ ထင္ေပမယ့္ ေနာက္က ်ေတာ့ မရည္ရြယ္ပဲနဲ႔ “မလုပ္ပါနဲ႔ ကြာ.. စာလုပ္ေနလို႔ ပါ..ၿပန္ဖြင့္ေပးပါ” လို႔ ညင္ညင္သာသာ ေၿပာလိုက္ရင္ေတာ့မီးက အလုိလို ၿပန္ပြင့္လာတယ္… အၿမဲမဟုတ္ေပမယ့္ လာလာစတတ္တယ္လို႔ ထင္မိတယ္… တစ္ခုရွိတာက က ်ေနာ္ညနက္ အိပ္တာကိုေတာ့သေဘာက ်ပံုမေပၚဘူး.. မီးေရာင္ေႀကာင့္ လို႔ထင္ပါတယ္… မီးလင္းတာမ်ိဳးေတြ႔ ရင္အၿပင္ကေန အသံ တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိုဳးၾကားရတတ္တယ္.. မီးပိတ္ၿပီးသာ ၿငိမ္ေနလိုက္ရင္ေတာ့ အသံလဲအလိုလို ေပ်ာက္သြားတတ္တယ္… ေနာက္ပိုင္း က ်ေနာ္လဲ ေနသားက ်သြားတယ္ ထင္ပါတယ္… သူရွိေနတယ္ဆိုတဲ့အသိေလးနဲ႔ က ်ေနာ္လဲလံုၿခံဳေနသလို ခံစားမိတယ္… (က ်ေနာ္ညဘက္ အလုပ္သြားတုန္း က ်ေနာ္ဆီမွာ လာအိပ္လာစားႀကတဲ့ ဧည့္သည္ သေဘာၤသားႏွစ္ေယာက္က ေတာ့ တစ္ညမွာ ေကာင္းေကာင္း ပညာၿပခံလိုက္ရပါတယ္… ေနာက္ေန႔ကစလို႔ က ်ေနာ့္အခန္းကို က ်ေနာ္မရွိပဲ အလည္မလာက ်သလို ညဘက္ကို လံုးဝ အိပ္ဖို႔ ၿငင္းဆန္သြားပါတယ္)… ဘာေႀကာင့္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ သူ႔ကိုလဲဲ မေမာင္းထုတ္ရက္ဘူး… က ်ေနာ္ေႀကာင့္ သူထြက္သြားမွာ ကိုလည္းမလိုလားဖူး… ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးေနလာတဲ့ ဒီေနေလးကို က ်ေနာ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနလာတဲ့သူ႔ အတြက္ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္… ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို ကၽြတ္လြတ္တဲ့ ဘဝကိုလဲရေစခ်င္ပါတယ္… သူႀကားႏိုင္ေအာင္လို႔ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝဆဲပါ… စိတ္အေႏွာက္အယွက္ တစ္စံုတစ္ရာမွမေပးပဲ က ်ေနာ့့္ကို ေနခြင့္ေပးထားတဲ့အတြက္ ကိုလည္းေက ်းဇူးတင္မိတယ္… အခုေတာ့သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အေဖာ္ေကာင္းေလးပါ… သူ ရွိေနတဲ့အတြက္လည္း က ်ေနာ္ဘယ္လို မွမခံစားရပါဘူး.. အရင္ဘဝက ပါလာတဲ့ေရစက္လို႔ ပဲသတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္… သူ႔ကို ကၽြတ္ရာ လြတ္ရာကိုလဲ ေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္… အခုတစ္ေလာ အလုပ္နဲ႔ ေန႔ေန႔ ညည နပန္းလံုးေနတဲ့ က ်ေနာ္ဟာ ဒီည အလုပ္ေနာက္က ်လို႔ ညဥ့္နက္မွၿပန္ေရာက္လာေတာ့ သူႀကိဳေနတာကို ေတြလုိက္ရတယ္… အိမ္ရွင္ အဖြားေၿပာပံု အရဆိုရင္ ဒီတစ္ေယာက္က အိမ္ရွင္အဖြားရဲ႕ အေဖၿဖစ္ႏိုင္တယ္… က ်ေနာ္ေနတဲ့ ဂိုေဒါင္မွာပဲ သူအၿမဲေနတယ္… ထမင္းစားခ်ိန္နဲ႔ အိပ္ခ်ိန္ပဲ ၿပန္တက္လာၿပီး ဒီဂိုေဒါင္မွာ ေရဒီယိုတစ္လံုး နဲ႔ အလုပ္ရွဳတ္ေနတတ္သလို ေႏြမွာ အရိပ္ရေအာင္ ဂိုေဒါင္ေဘးမွာ အပင္စိုက္ခဲ့တယ္ ဆိုပါတယ္… ဘာကိုစြဲလမ္းၿပီး ဘယ္လိုဆံုးတယ္ ဆိုတာေတာ့ မသိပါဘူး… ဘဝမွာ သူ႔ နဲ႔ က ်ေနာ္အတြက္ အမွတ္တရၿဖစ္သလို ဒီဂိုေဒါင္ အခန္းေလးထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တစ္ေယာက္တည္း ေနရတဲ့ အတြက္လဲ ေက ်နပ္ပီတိၿဖစ္ပါတယ္…..။ ။ ။


 ( စိတ္ကူးယဥ္ေရးဖြဲ႕ထားျခင္း မဟုတ္ပါ ) 


Credit : newmyanmarpyi

 ေရာေရာသမေမႊ

Read More...

Summary only...

=သရဲလား ပေယာဂလား=

ရံုးမွာ ခုတေလာ ထူးဆန္းတာေတြ ႀကံဳေတြ႔ေနေတာ့ ေမးရင္းျမန္းရင္း အရင္ငယ္ငယ္တုန္းက သရဲေတြ႔ဖူးတာပါ ျပန္သတိရသြားတယ္.။. ငယ္ငယ္တုန္းက ရန္ကင္းမွာ ေနရေတာ့ အဲ့ဒီတိုက္က အရင္ အမ်ိဳးသားဇာတ္ရံုေဆာက္တုန္းက တရုတ္အင္ဂ်င္နီယာေတြကို အေဆာင္သေဘာမ်ိဳး ထားတဲ့တိုက္တဲ့.. ေနာက္သူတို႔ ျပန္သြား၊ ဇာတ္ရံုလည္းေဆာက္ၿပီးသြားေတာ့မွ အႏုပညာဦးစီးဘက္က ဝန္ထမ္းေတြကို ဝန္ထမ္းအိမ္ရာသေဘာမ်ိဳးထားတာေပါ့.. အဲ့ဒီတိုက္ကို ေျပာင္းလာၾကေတာ့ ကိုယ္က အသက္ ၈ ႏွစ္ေလာက္၊ အိဖူးက ၅ ႏွစ္ေလာက္လား.. အဲ့မွာ ေျပာင္းလာခါစႀကီး တိုက္အသစ္ေနရာအသစ္ဆိုေတာ့ ၂ ေယာက္သား တိုက္အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလုိက္နဲ႔ ေဆာ့ၾကတာေပါ့။.. ေဆာ့ရင္းနဲ႔ ေအာက္ဆံုးထပ္ ေထာင့္ခန္းနဲ႔ကပ္လ ်က္အခန္းက ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းနဲ႔ လူလည္းမရွိတဲ့ပံုႀကီးဆိုေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ျပတင္းေပါက္ကေန သြားေခ်ာင္းၾကည့္တာ။.. ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အထဲမွာ ေယာက ်ာ္းခပ္ႀကီးႀကီးေတြ ၄ ေယာက္ ၅ ေယာက္ေလာက္လားမသိဘူး ရွိေနတယ္။.ထိုင္သူကထိုင္ ရပ္တဲ့လူကရပ္ေပါ့..။ မွတ္မွတ္ရရ အက်ႌခၽြတ္ႀကီးနဲ႔ အဝတ္လွမ္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ျမင္တယ္။.. အဲ့ဒါနဲ႔ ညီအစ္မ ၂ ေယာက္ လန္႔သြားၿပီး "လူရွိတယ္ဟ"ဆိုၿပီး အျမန္လစ္ေျပးတာေပါ့ေနာ္.. ၿပီးေတာ့လည္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲ။ .ခုခ်ိန္ျပန္စဥ္းစားေတာ့လည္း အိမ္ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းမွာ လူေတြ ဟိုတေယာက္ဒီတေယာက္နဲ႔ကို ဝိုးတဝါးပဲ မွတ္မိေတာ့တယ္။.. ေနာက္ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီတိုက္မွာ မနက္ခင္း ၄ နာရီ ၅ နာရီေလာက္ဆို ငရုတ္သီးေထာင္းရင္ ငရုတ္ဆံုကျမည္သလို ထုသံမ်ိဳးေတြ အၿမဲၾကားရတယ္။.ကိုယ့္အခန္းရဲ႕အေပၚထပ္ကထုေနတယ္ပဲ လူတိုင္းက ထင္တာေပါ့။.တစ္ရက္က ်ေတာ့ တိုက္ကလူေတြ အလွဴတစ္ခုမွာ ဆံုမိစကားစပ္မိမွ အဲ့ဒီအသံဟာ ဘယ္အခန္းကမွ လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ဘယ္သူမွလည္း မနက္ေစာေစာႀကီးထၿပီး ငရုတ္သီးမေထာင္းဘူးေပါ့။အဲ့ဒီမွာ လူႀကီးေတြ စကားေျပာၾကရင္း အဲ့ဒီေျမညီထပ္အခန္းက လူမရွိတဲ့အေၾကာင္းရယ္၊ အသံဗလံျမည္တာေတြရယ္ေျပာၾကေတာ့ ကိုယ္တို႔ ညီအစ္မက ဝင္ေျပာတာေပါ့.။. အဲ့အခန္းက လူႀကီးေတြကလုပ္ေနတာလား.. အ့ဲအခန္းမွာ လူေတြရွိတယ္ေပါ့။.. ျမင္ခဲ့တယ္ေပါ့.။. အဲ့ဒီမွာ လူႀကီးေတြက ျငင္းေတာ့တာပဲ.။. မရွိပါဘူး။ လူမေနဘူး.။. သမီးတို႔ အျမင္မွားတာပါတို႔.. ေဘးခန္းနဲ႔ မွားၾကည့္တာေနမွာပါတို႔။.. ကိုယ္တို႔ကလည္း ျမင္ကိုျမင္ခဲ့တာဆိုေတာ့ အတင္းျငင္းတာေပါ့။.. မေက ်နပ္လို႔ ေနာက္တစ္ခါ အဲ့အခန္းသြားေခ်ာင္းေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါက ်ေတာ့ ဘာမွ မရွိျပန္ဘူး။.. မည္းေမွာင္ေနတာပဲ.။. ခပ္ငယ္ငယ္ဆိုေတာ့ ဘာရယ္ညာရယ္လည္း မေတြးေတာ့ဘဲ အဲ့အခန္းကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ထားခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ေတာ့ အိမ္ေျပာင္းၾကေတာ့မွ (အသက္လည္းပိုႀကီးလာၿပီဆိုေတာ့) ေမႀကီးကေျပာျပတာ။ အမွန္က တရုတ္အင္ဂ်ီနီယာတဖဲြ႔ အဲ့အခန္းမွာေနတာ။ေနရင္း တရက္က ်ေတာ့ ဇာတ္ရံုေဆာက္ရင္း ျငမ္းၿပိဳတာလား။ ဘာျဖစ္တာလဲေတာ့မသိဘူး.. တဖဲြ႔လံုး ေသထားတာတဲ့.။အဲဒီေတာ့မွ "အမေလး ငါတို႔ ေတြ႔လိုက္တာက သရဲအဖြဲ႔ႀကီးပါလားဟ"ဆိုၿပီး ၂ ေယာက္သား မ်က္စိျပဴးခဲ့ၾက။ဒါေပမဲ့ အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုအေနနဲ႔ ျပန္ေျပာဖို႔ၾကေတာ့လည္း သရဲမွန္းမသိခဲ့ေတာ့ ေသခ်ာမမွတ္ထားမိတာ။မ်က္စိထဲ ျပန္ျမင္ၾကည့္ရင္ မီးပ်က္ေနတဲ့အေဆာင္ခန္းထဲက လူေတြကိုျမင္ခဲ့သလိုေလာက္ပဲ ဝိုးတဝါးျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။.. တလက္စထဲ ကိုယ္ေတြမ်က္စိျပဴးသလို လူႀကီးေတြ ျပဴးခဲ့တဲ့အေၾကာင္းပါမွတ္မိေနတာက.. အဲ့ဒီတိုက္မွာေနတုန္းက ညေနဘက္ေတြဆိုရင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တိုက္ရဲ႕ အေပၚဆံုးထပ္ကိုသြားၿပီး အဂၤလိပ္စာ သခၤ်ာက ်ဴရွင္ေတြ တက္ရတယ္။၂ ေယာက္စလံုးသြားၾကတာေပါ့.။အဲ့မွာဘာလဲဆိုေတာ့ တိုက္ ၂ တိုက္ၾကားမွာ ေျမနီလမ္းခပ္ဆိုးဆိုးတစ္ခုျခားေနေတာ့ ညေနဘက္သြားတိုင္း အဲ့ဒီလမ္းကိုျဖတ္တဲ့အခါမွာ လမ္းမွာ အုပ္စုဖဲြ႔ၿပီးေနတဲ့ ေခြးတစ္အုပ္က စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ေဟာင္လိုက္ လိုက္ဆဲြမလိုလုပ္လိုက္နဲ႔ ဟန္ေရးျပတာပဲ။အရြယ္ေတြကလည္း ၉ ႏွစ္ေလာက္နဲ႔ ၅ ႏွစ္ေလာက္ေတြဆိုေတာ့ စပ္စလူးထၿပီး ျဖတ္သြားရင္ ေခြးေတြက အျမင္မၾကည္ဘူးေနမွာပါ။ကိုယ္ေတြကလည္း အဲလိုဆိုေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့.။အဲ့ဒါနဲ႔ ဘာလုပ္သလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္တိုက္ကေန ေအာက္ကိုဆင္းတိုင္းမွာ တိုက္ေအာက္ကေန ေက ်ာက္ခဲ ခပ္ေသးေသးအရြယ္ေတာ္ေလး ၂ ခုစီေကာက္သြားတယ္။ လမ္းမွာ ေခြးကေဟာင္ရင္ ထုမယ္ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေပါ့။ပထမ ၂ ရက္ေလာက္က အဆင္ေျပတယ္။ေက ်ာက္ခဲေလးေတြေကာက္.. က ်ဴရွင္ေရာက္ရင္ စားပဲြေဘးခ်ထားေပါ့။ေနာက္ေတာ့ ဆရာမက ဘာလို႔ ေက ်ာက္ခဲေတြအိမ္ထဲယူလာလဲ။ သဲေတြေပတယ္ဘာညာေျပာေတာ့ ကိုယ္ေတြလညး္အၾကံထုတ္ၿပီး ေနာက္က ် ဘယ္လိုလုပ္လဲဆိုေတာ့ ေကာက္လာတဲ့ ေက်ာက္ခဲေလး ၄ လံုးကို က ်ဴရွင္ရွိတဲ့တိုက္ ေလွခါးအေကြ႔က ပန္းအိုးေတြတင္တဲ့ေဘာင္ေပၚမွာ တင္ထားခဲ့တယ္။. ညေနေစာင္း က ်ဴရွင္အလာမွာ ေက ်ာက္ခဲ ၂ လံုးစီေကာက္.. ေလွခါးေကြ႔မွာတင္ခဲ့.. ညက ်က ်ဴရွင္ၿပီးေတာ့ အေကြ႔ေဘာင္ေပၚက ေက ်ာက္ခဲေလးေတြ လက္ထဲ ျပန္ဆုပ္ၿပီး ျပန္ၾက.. အဲလိုလုပ္ေနတာ.. အဲ့ဒါလည္း ၄ ရက္ ၅ ရက္ေလာက္ အဆင္ေျပေနေသးတယ္.. ေနာက္ေတာ့က်ေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြညေနေစာင္းမွာ ထားခဲ့တဲ့ ေက ်ာက္ခဲေလးေတြက က်ဴရွင္ဆင္းရင္ ၾကည့္ရင္ မရွိေတာ့ဘူး.. ကိုယ္ေတြလည္းမေက ်နပ္ဘူး.. ေနာက္တစ္ရက္ ထပ္ၿပီးေကာက္လာ.. တင္ထား.. ညဘက္ျပန္ရင္ မရွိေတာ့ျပန္ဘူး.. အဲလိုနဲ႔ ၃ရက္ေလာက္ျဖစ္လာေတာ့ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘဲနဲ႔ ဉာဏ္ႀကီးရွင္မယ္ညီက စဥ္းစားၿပီး အေတြးေခၚရွင္ အူးဖိကို တိုင္ပင္တာေပါ့ ။"ငါတုိ႔ ေက ်ာက္ခဲေတြကို အမိႈက္ထင္ၿပီး ဖယ္ပစ္တာေနမွာ.. ဒီေတာ့ အမိႈက္လုိ႔မထင္ေအာင္လို႔ ငါတို႔ အိမ္ကေန ၾကက္သြန္နီဥေလးေတြ ယူသြားမယ္.. ဒါဆို မဖယ္ပစ္ေလာက္ေတာ့ဘူး"ဆိုၿပီး.. ၂ ဦၤးသားသေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ ၾကက္သြန္နီဥေလးေတြ ၂ ဥစီ ကိုင္သြားၿပီး တင္ထားခဲ့တာေပါ့ေနာ္.. ဒီတခါေတာ့ ေအာင္ျမင္ပဟ ဆိုတဲ့ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ေပါ့။.. အဲလိုနဲ႔ အဲ့ဒီညက ်ဴရွင္ဆင္းေတာ့ ေလွခါးအေကြ႔လည္းေရာက္ေရာ.. လူႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲ့ဒီ ေဘာင္ကေလးနားမွာ.. မ်က္စိမ်က္ႏွာေတြလည္းပ်က္ၿပီး ကၽြတ္စီကၽြတ္စီနဲ႔.. အဲ့ဒီေဘာင္ကေလးရွိတဲ့အခန္းပိုင္ရွင္ အန္တီကလည္း ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိ။အလုပ္ေတြမ်ားေနပံုရလို႔ ကိုယ္ေတြ ၂ ေယာက္လည္း ဒီတစ္ခါလည္း ငါတို႔ ေခြးကိုထုစရာ ၾကက္သြန္ယူလုိ႔မရျပန္ဘူးဆိုၿပီး အသာေလး ဆင္းလာခဲ့ၾကတာေပါ့။ၿပီးေတာ့ အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ ေမႀကီးကိုေျပာျပတာေပါ့။သမီးတို႔ေပါ့.. ေခြးထုဖို႔ အဲလိုအဲလိုေတြ ျပင္ဆင္တာ မေအာင္ျမင္ဘူးေပါ့။အၿမဲ အႀကံစည္ေတြပ်က္တယ္ေျပာေတာ့မွ .. အေမ့ခမ်ာ မ်က္စိျပဴးၿပီး "ဟဲ့ အဲ့ဒါသမီးတုိ႔ လုပ္ေနတာလား.. အမေလး လာ လိုက္ခဲ့ၾက"ဆိုၿပီး ကိုယ္ေတြ ၂ ေယာက္ကို လက္ဆဲြ.. အဲ့တိုက္ကိုကူး.. အေပၚထပ္ကိုတက္ၿပီး ခုနက လူအုပ္ထဲသြားၿပီး ကိုယ္ေတြရဲ႕ ေခြးထုပေရာဂ်က္ႀကီးကိုရွင္းျပခိုင္းတယ္။ ဘာေၾကာင့္တုန္းဆိုေတာ့.. အဲ့ဒိအစြန္ဆံုးကအခန္းပိုင္ရွင္ ေဘာင္ကေလးရွိတဲ့အခန္းပိုင္ရွင္ အန္တီက ဒီတေလာေတြ သူ႔အခန္းေဘာင္မွာ ေက ်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ ေတြ႔တယ္ေပါ့။အၿမဲ ၄ လံုးပဲ.. အၿမဲ ဒီလိုအရြယ္ size ေလးေတြပဲေပါ့.. သတိထားၿပီး ၾကည့္ေတာ့ ညေနေစာင္းဆို ေပၚလာၿပီး ည ဆို မရွိေတာ့ဘူး။ အ့ဲလိုမ်ိဳး ၆ ရက္ ၇ ရက္ တစ္ပတ္ျဖစ္လာေတာ့ သူလည္း ေၾကာက္လာၿပီး ဘာအေမွာင့္လဲ ဘာပေယာဂလဲဆိုၿပီး အဲ့ဒါေတြကို ဖယ္ဖယ္ပစ္တယ္ေပါ့။ဒါေပမဲ့ အဲလိုမ်ိဳးဖယ္ပစ္တာ ၃ ခါေလာက္လည္းက ်ေရာ ဒီေန႔က ်ေတာ့ အဆင့္ျမင့္လာၿပီး ၾကက္သြန္ဥပါ ေရာက္လာပါၿပီ ။သူ႔ကို တေယာက္ေယာက္က ပေယာဂတိုက္ေနပါၿပီဆိုၿပီး ငိုမလို ရယ္မလိုနဲ႔ ဘုန္းႀကီးပင့္မယ္ေတြ ပရိတ္ရြတ္မယ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာတဲ့ဗ်ိဳ႕.. အဲ့သတင္းက ကိုယ္ေတြ ကေလးေတြသာ မသိတာ.. ကိုယ္ေတြေက ်ာက္ခဲတင္ၿပီး ၁ ပတ္ေလာက္ကတည္းက တိုက္ ၂ တိုက္က လူႀကီးေတြၾကားမွာ သတင္းျပန္႔ေနၿပီး ဘူမသိကိုးမသိ ေၾကာက္ေနၾကတာဆိုပဲ။. အဲလိုပါဆို ငယ္စဥ္ေတာင္ေက ်းကတည္းက မယ္ညီနဲ႔အူးဖိဆိုတာ့ တိုက္ ၂ တိုက္ (မိသားစုေပါင္း ၄၈ ခု) ကို ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားေစခဲ့သူေတြပါဆိုေန.. ....။ 


 //////////////////////////////////////////////////////////////////
+နန္းညီ+

Read More...

Summary only...

" လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ေက ်ာ္က ဘီလူးသံုးႁမႊာပူး အေၾကာင္း "

လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ေက ်ာ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခု
 ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္း ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ထဲကေက ်းရြာေလး
တစ္ခုတြင္ မခင္ၾကည္ ဆုိသည့္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးေလသည္။
 (အခုထိလည္း သက္ရွိထင္ရွား ရွိဆဲျဖစ္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ၎ေက ်းရြာမွ
 ၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းခဲ့ေရႊ႕ သြားခဲ့သည္မွာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။) ထုိအမ်ိဳးသမီး၏
 ေယာက ်ာ္းျဖစ္သူမွာ ကိုေအာင္ေမာ္ ဟူ၍ ျဖစ္ေလသည္။ ၎တို႕၏
အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၂ ႏွစ္အၾကာတြင္ ပထမဆံုး သား ရတနာ
တစ္ဦးကို ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေနာက္ထပ္ ၃ ႏွစ္ခန္႕အၾကာ၊
၎တုိ႕၏ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္ခန္႕ အၾကာတြင္မူ မခင္ၾကည္မွာ
 ထူးျခားသည့္ ကိုယ္ဝန္ကို စတင္ လြယ္ထားခဲ့ရသည္။


ထုိကိုယ္ဝန္ တျဖည္းျဖည္း ရင့္မွည့္လာသည္ႏွင့္အမွ် မခင္ၾကည္မွာ
ထူးျခားသည့္ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားကို ေတာင့္တခဲ့ေလသည္။ ထုိခ်ဥ္ျခင္းမ်ားအား
 သူမ၏ ေယာက ်ာ္းျဖစ္သူ ကိုေအာင္ေမာ္ မွတစ္ပါး အျခားသူမ်ားအား
 မေျပာရဲခဲ့ေပ။ ၎ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားမွာ အသားမ်ားကို အစိမ္းလိုက္
 စားလုိျခင္း၊ ေသြးတုိ႕ကို ေသာက္လုိျခင္း စသည္တို႕ျဖစ္ၿပီး
တစ္ခါတစ္ရံ ကိုေအာင္ေမာ္အား တရႈပ္ရႈပ္ နမ္းရင္း
 ကိုေအာင္ေမာ္အား ” ေအာင္ေမာ္ နင့္အသားေတြက ေမႊးေနတာပဲ။
ငါ စားခ်င္လိုက္တာဟာ ” ဟူ၍ ေျပာတတ္ေလသည္။ ထုိအခါမ်ိဳး၌ကား
 ကိုေအာင္ေမာ္မွာမူ မ်က္လံုးျပဴး ၊ မ်က္ဆံျပဴး ျဖစ္သြားကာ
“ဟာ … နင္ကလည္း” ဟူ၍ ေျပာၿပီး မခင္ၾကည္၏ ေဘးမွ
ကမန္းကတန္း ထြက္သြားရတတ္၏။

 ထုိကဲ့သုိ႕ ထူးျခားေနေသာ မခင္ၾကည္၏ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားအား
ကိုေအာင္ေမာ္မွာ ရြာထဲရွိ ေခါင္းသံုးလံုး ပညာရွိမ်ားထံသုိ႕
လည္းေကာင္း၊ လူႀကီးသူမမ်ား ထံသုိ႕လည္းေကာင္း သြားေရာက္
 ေျပာျပရေလသည္။ မေျပာလို႕လည္း မျဖစ္။ ၎၏ အသားကိုပင္
 စားခ်င္ေလာက္ေသာ ခ်ဥ္ျခင္းကို ကိုေအာင္ေမာ္တစ္ေယာက္ 
လန္႕ေနရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိခ်ဥ္ျခင္းအား ၾကားသိရခ်ိန္မွ
စ၍ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ မခင္ၾကည္ႏွင့္ မအိပ္ရဲေတာ့ေပ။
 ေခါင္းသံုးလံုး ပညာရွိမ်ားႏွင့္ လူႀကီးသူမ မ်ားက ၎တို႕၏ 
အေတြ႕အႀကံဳ ႏွင့္ ဗဟုသုတ မ်ားအရ ထိုကဲ့သုိ႕ ထူးျခား
 ၾကမ္းၾကဳပ္ေသာ ခ်ဥ္ျခင္းမ်ားကို ေထာက္ဆ၍ မခင္ၾကည္မွာ
 စင္စစ္ ဘီလူးကဲ့သုိ႕ ရက္စက္၊ ၾကမ္းၾကဳပ္မည့္သူကို
 ကိုယ္ဝန္လြယ္ထားရသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳၾကေလသည္။ 

ဤသုိ႕ျဖင့္ မခင္ၾကည္၏ ကိုယ္ဝန္မွာ ရင့္မွည့္ရာမွ ေမြးဖြားခ်ိန္သို႕
 ေရာက္ရွိ လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ 

+++++++++++++++++++++++++++++++ 

” အူဝဲ … အူဝဲ … အူဝဲ “ ” ေအာင္မေလး ….. “ 
မခင္ၾကည္အားမီးဖြားေပးေသာ လက္သည္ အေဒၚႀကီး လန္႕ျဖတ္
 ေအာ္လိုက္မိသည္။ ထုိေအာ္သံေၾကာင့္ မီးဖြားရာအခန္း၏
 ေရွ႕တြင္ မိမိ၏ မိန္းမ မခင္ၾကည္ လြယ္လင့္တကူ မီးဖြားႏိုင္ေစရန္အတြက္ အဂၤုလိမာလသုတ္ကို လည္းေကာင္း၊ လူႀကီးသူမမ်ား ေျပာသကဲ့သုိ႕ ဘီလူးေလး ေမြးမလာေစရန္ လည္းေကာင္း ဆုေတာင္း ရြတ္ဆိုေနသည့္ ကိုေအာင္ေမာ္မွာလည္း စုိးရိမ္မႈႏွင့္အတူ လန္႕သြားေလသည္။ ” ေဒၚေဒၚတင္ ဘာျဖစ္တာလဲ … “ ” ဘာျဖစ္လို႕ အလန္႕တၾကား ေအာ္ရတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိရေအာင္ ေျပာပါဦး” ကိုေအာင္ေမာ္က ထုိသုိ႕ စုိးရိမ္တႀကီး လွမ္းေမးလိုက္သည့္အခါ - ” ဘာ … ဘာ … ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ေအာင္ေမာ္၊ ခဏေနရင္ မင္းလည္း ဝင္ၾကည့္လို႕ ရၿပီပဲ” ဟူ၍ မီးဖြားခန္းထဲမွ ေဒၚတင္က ကိုေအာင္ေမာ္အား လွမ္းေျပာလိုက္ေလသည္။ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ ေဒၚတင္၏ စကားထစ္သြားပံုကို ေထာက္ဆ၍ မခင္ၾကည္မွာ အမွန္ပင္ ဘီလူးေလးကို ေမြးဖြားလိုက္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္လိုက္သည္။ သုိ႕ရာတြင္ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ မိမိ၏ မူရင္းစိတ္မွ လက္ခံ နားလည္လိုက္သည့္ အေၾကာင္းအရာအား ဖံုးကြယ္ပစ္ရန္အတြက္ မ်က္စိကို စံုမွိတ္၍ လက္အုပ္ခ်ီကာ

 ” မဟုတ္ပါေစနဲ႕ ..၊ မဟုတ္ပါေစနဲ႕ ..၊ သမၺဳေဒၶ x x x ၊ ဣတိပိေတာ x x x …” စသည္ျဖင့္ တသြင္သြင္ ရြတ္ဆိုေနေတာ့သည္။ ” ေအာင္ေမာ္ .. ၊ ေအာင္ေမာ္ ..” ” ေဟ့ … ေအာင္ေမာ္ “ ” အမေလးဗ် … ဘီလူးေလး မဟုတ္ပါေစနဲ႕ ၊ ဣတိပိေတာ …” မီးဖြားခန္းမွ ထြက္လာေသာ ေဒၚတင္မွာ ကိုေအာင္ေမာ္အား ျဖည္းျဖည္း သက္သာ ေခၚမရသည့္အဆံုး ကိုေအာင္ေမာ္၏ ေက်ာကို အသာရုိက္၍ ေခၚလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း စိုးရိမ္ၿပီး အေၾကာက္လြန္ေနသည့္ ကုိေအာင္ေမာ္မွာ လန္႕သြားကာ ဆုိမိဆိုရာ ရြတ္ခ်လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ” ေဒၚေဒၚတင္ … ဘာေလးလဲဗ် …၊ က်ဳပ္ကို ျမန္ျမန္ေျပာစမ္းပါ …” ” မင္းဟာမင္းပဲ ဝင္ၾကည့္ေတာ့ ေအာင္ေမာ္၊ ေဒၚေဒၚတင္ မေျပာခ်င္ဘူး “ ေဒၚတင္၏ မ်က္ႏွာမွာ မေကာင္းေပ။ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ တံခါးသဖြယ္ ပိတ္ကာထားသည့္ ခန္းစီးစကို ကိုင္၍ အတန္ငယ္ တြန္႕ဆုတ္ေနေလသည္။ ယခင္ သားႀကီး ေကာင္းေက်ာ္ အား ေမြးဖြားခဲ့စဥ္က လက္သည္ အေဒၚႀကီး ေဒၚေဒၚတင္၏ မီးဖြားခန္းမွ အထြက္ကိုပင္ မေစာင့္။ ေဒၚတင္မွ ” ေအာင္ေမာ္ေရ ၊ ဝင္လာလို႕ရၿပီ ” ဟု ဆုိကာမွရွိေသး။ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ အခန္းတြင္းသို႕ ေရာက္ရွိေနေပၿပီ။ ယခုမူ မိမိ မျမင္ေတြ႕ခ်င္သည့္ ျမင္ကြင္းအား ျမင္ေတြ႕ရမည္ကို သိေနသည့္အတြက္ အတန္ငယ္ တြန္႕ဆုတ္ေနျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ” အို … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕ရင္ေသြးပဲ ” ဟူေသာ ဖခင္စိတ္ကို ျဖစ္ေစၿပီး ခန္းစီးစကို မတင္ကာ အခန္းတြင္းသုိ႕ ဝင္သြားေလသည္။ ” ေအာင္ေမာ္လား …” ” ဟုတ္တယ္ ခင္ၾကည္ … ငါပဲ” ေမာဟိုက္ ႏြမ္းလ်ေနသည့္ မခင္ၾကည္၏ အသံတြင္ ဝမ္းနည္းေနသည့္ ဓာတ္တို႕ပါေနသည္ကို ေအာင္ေမာ္ သိသည္။ ” ကေလးေရာ ခင္ၾကည္ …” ေမြးဖြားလာသည့္ ကေလးကို မျမင္၍ ကိုေအာင္ေမာ္ ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ” ကေလးေတြက ငါ့ ေစာင္ေအာက္မွာ၊ နင္ ျမင္သြားရင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႕ ေစာင္နဲ႕ ဖံုးထားတာ” ” ခင္ၾကည္ရယ္ … ငါ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္တာက အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူးဟာ၊ ကေလး မြန္းၿပီး အသက္ရွဴၾကပ္ေနပါ့မယ္” ” ေစာင္ကို ခပ္ဖြဖြေလးပဲ ဖံုးထားတာပါ၊ ၿပီးေတာ့ နင္ထင္သလုိ …… “ ” ကေလး မဟုတ္ဘူး၊ ကေလးေတြ … ၊ တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဘူး ေအာင္ေမာ္၊ သံုးေယာက္ေတာင္ ေမြးတာ” ” ဟင္ …. သံုးေယာက္ေတာင္ …” ကိုေအာင္ေမာ္ အလန္႕တၾကား ေရရြတ္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ကိုေအာင္ေမာ္သည္ မိမိ၏စိတ္ကိုတင္းကာ ” အို … ငါက ဘာကိုေၾကာက္ေနရမွာလဲ၊ ဒါ ငါ့ရဲ႕ကေလးေတြပဲ” ဟူ၍ စိတ္တြင္းမွ ေရရြတ္ရင္း ကေလးမ်ားကို ဖံုးလႊမ္းထားသည့္ ေစာင္အား အသာအယာ ဆြဲဖယ္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္၌ မခင္ၾကည္မွာမူ မ်က္စိကို အသာပိတ္၍ သက္ျပင္းကို အသာခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ 

” ဟာ …….”

 ျမင္လိုက္ရသည့္ ျမင္ကြင္းက ကိုေအာင္ေမာ္ကို မ်က္လံုးျပဴးသြား ေစသည့္အျပင္ ပါးစပ္ပါ အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားေစသည္။ ကိုေအာင္ေမာ္ ျမင္လိုက္ရသည္မွာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးလံုးခန္႕ရွိေသာ မ်က္လံုးေျခာက္လံုးပင္ ျဖစ္ေလသည္။ 
” ခင္ၾကည္ရယ္ … ကေလးေတြ မ်က္လံုးက ႀကီးလွခ်ည္လား၊ ၿပီးေတာ့လည္း မ်က္လံုးက နီစပ္စပ္နဲ႕ …” 

ထုိသုိ႕ ကိုေအာင္ေမာ္မွ ေျပာလိုက္သည့္အခါ မခင္ၾကည္သည္ -
 ” ကေလးေတြကို အႏွီးနဲ႕ပတ္ထားလို႕ နင္က မ်က္လံုးကိုပဲ ျမင္ရေသးတာ …”

 ” က ်န္တဲ့ ေနရာေတြကေရာ ဘာလိုျဖစ္ေနတုန္း၊ ငါ့ကို ေျပာပါဦး ခင္ၾကည္”

 ” သူတို႕ လက္သည္း၊ ေျခသည္းေတြကလည္း အရွည္ႀကီးေတြပဲ ေအာင္ေက ်ာ္၊ ၿပီးေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကလည္း အဖ်ားရႈးသြားတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ …” 

ဤသုိ႕ ကေလးေမြးၿပီးစ မခင္ၾကည္မွ အားနည္းေသာ ေလသံျဖင့္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာလိုက္သည့္ အခါ ကိုေအာင္ေမာ္မွာ ကေလးမ်ားကို အႏွီးျဖည္၍ ထပ္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ ထို႕ေနာက္ ၎၏ မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ၾကည္အား -
 ” ခင္ၾကည္ရယ္ … ဘာမွစိတ္မေကာင္း မျဖစ္ပါနဲ႕ဟာ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေလးေတြက ငါတို႕ရဲ႕ ကေလးေတြပဲ၊ နင္ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္ဝန္လြယ္ၿပီး ေမြးခဲ့ရတာ မဟုတ္လား၊ နင္လည္း ကေလးေမြးထားရလို႕ ပင္ပန္းေနၿပီ၊ အနားယူလိုက္ဦးေနာ္”

 ” ဒီကိစၥကို ငါ လူႀကီးေတြနဲ႕ သြားၿပီးတိုင္ပင္လိုက္ဦးမယ္ …”

 ” အင္း ………….“ 

+++++++++++++++++++++++++++++++ 

” အခု ကိစၥက ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာထားလို႕ရမယ့္ ကိစၥမဟုတ္ဘူး ေအာင္ေမာ္၊ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး လုပ္သင့္တာကိုေတာ့ လုပ္ရလိမ့္မယ္ “ 

ရြာသူႀကီး ျဖစ္သူ ဦးသာေအးမွ ကိုေအာင္ေမာ္အား ေျပာလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
 ” ဟုတ္ကဲ့ပါ သူႀကီး၊ သူႀကီးတို႕က လုပ္သင့္တာကို လုပ္ၾကပါ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ 
ကၽြန္ေတာ္လုိက္နာဖုိ႕ အသင့္ပါပဲ”
 ” ေအးကြယ္ …၊ ငါ ေျပာတဲ့အတိုင္း မင္းတုိ႕ လုိက္နာမယ္ဆိုတာ 
ငါလည္း သိၿပီးသားပါ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥက ငါ တစ္ေယာက္တည္း 
ဆံုးျဖတ္လို႕ ၿပီးမယ့္ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ရြာက
 လူႀကီးေတြကို ေခၚၿပီး စည္းေဝးရတာေပါ့ကြယ္၊ ဒီဘက္က
 ဦးႀကီးတင္ျမက ဘယ္လို ျဖစ္သင့္တယ္ ထင္သလဲဆုိတာ ေျပာပါဦး” 

သူႀကီးဦးသာေအးသည္ ၎၏ ညာဘက္၌ ထုိင္ေနေသာ ဦးႀကီးတင္ျမအား လွမ္း၍ ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဦးႀကီးတင္ျမက -
 ” ခင္ၾကည္ ေမြးလာတာ ဘီလူးေလးေတြလို႕ပဲ ဦးႀကီးကေတာ့
 ေျပာရလိမ့္မယ္၊ ဒါကို မင္းနားထဲမွာ ရိုင္းတယ္လို႕ မေအာက္ေမ့နဲ႕
 ေအာင္ေမာ္ “ 
” ဟုတ္ကဲ့ပါ ဦးႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ မေအာက္ေမ့ပါဘူး “
 ” အဲဒီ ဘီလူးေလးေတြ ေမြးလာတဲ့ကိစၥက ေတာ္ရုံကိစၥ မဟုတ္ေပဘူး၊
 အခုလို သူတို႕ အရြယ္မေရာက္ေသးခင္မွာ ျပႆသနာ မရွိႏိုင္ေပမယ့္
 ႀကီးလာတဲ့အခါက ်ရင္ တစ္ရြာလံုး ဒုကၡေရာက္သြားႏိုင္တယ္၊ 
ဒါေၾကာင့္ ဦးႀကီး အႀကံျပဳခ်င္တာကေတာ့ … “

 ဦးႀကီးတင္ျမသည္ သူ၏ စကားအား ဆက္ေျပာရေကာင္းႏုိး၊
 မေျပာရေကာင္းႏုိးျဖင့္ ကုိေအာင္ေမာ္၏ မ်က္ႏွာအား 
လွမ္းၾကည့္လိုက္ေလသည္။ ထုိအခါ ကိုေအာင္ေမာ္က -
 ” ဦးႀကီး ေျပာခ်င္တာကို ဆက္ေျပာပါ ဦးႀကီး “ 

” ေအးကြယ္ … ဆက္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိဘခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းမစာ
လို႕ေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး၊ ဒီဘီလူးေလးေတြကို အခုခ်ိန္ကတည္းကပဲ
 သုတ္သင္ ရွင္းလင္းသင့္တယ္လို႕ ဦးႀကီးကေတာ့ အႀကံျပဳခ်င္တယ္ “

 ဦးႀကီးတင္ျမသည္ လူႀကီးပီပီ စကားကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္း၍
 ေျပာေလသည္။ ထိုသုိ႕ ဦးႀကီးတင္ျမက အႀကံျပဳလိုက္သည္တြင္
 သူႀကီးမွ ဦးႀကီးတင္ျမ၏ေဘးတြင္ ထိုင္ေနေသာ ဘႀကီးရန္ေအး အား
 လွမ္း၍ ေမးလိုက္သည္။
 ” ဘႀကီးရန္ေအးကေရာ ဘယ္လိုမ်ား အႀကံျပဳခ်င္ပါေသးလဲ ခင္ဗ်ာ”

 ထုိအခါ ဘႀကီးရန္ေအးသည္ ကိုေအာင္ေမာ္အား တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး 
သူႀကီး ဘက္သုိ႕ မ်က္ႏွာမူကာ - 
” ဘႀကီးကေတာ့ျဖင့္ ဘီလူး ေမြးလာတဲ့ကိစၥကို ၾကားဖူးပါရဲ႕၊ 
ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕ေတာ့ မျမင္ခဲ့ဖူးပါဘူး၊ အခုမွသာ ျမင္ဖူးတာ “

 ” ဟုတ္ကဲ့၊ ေျပာပါဦး ဘႀကီး “ 

သူႀကီးျဖစ္သူ ဦးသာေအးမွ ဝင္ေထာက္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ 
” ဘႀကီး ၾကားဖူးတဲ့အတုိင္းဆိုရင္ ေစာေစာက ကိုတင္ျမ ေျပာသြားတဲ့
အတိုင္း လုပ္ပစ္ခဲ့ၾကတာပဲ “

 ထို႕ေနာက္ ဘႀကီးရန္ေအးသည္ ကိုေအာင္ေမာ္ဘက္သုိ႕ လွည့္၍ - 
” ေအာင္ေမာ္၊ အႏၱရာယ္ဆိုတာ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ၿပီး အႏိုင္ယူရ
တယ္ဆိုေပမယ့္ ခံတပ္ေတြ အထပ္ထပ္ခ်ၿပီး ႀကိဳတင္ကာကြယ္တာထက္
 စာရင္ အဲဒီ အႏၱရာယ္က ကိုယ္နဲ႕ လက္တစ္ကမ္းမွာလည္း ရွိေနမယ္၊
 ၿပီးေတာ့ အင္အားနည္းေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခံတပ္ေတြ
 ေဆာက္ထားဖုိ႕ထက္ အဲဒီအႏၱရာယ္ ႀကီးထြားမလာခင္ ေခ်မႈန္းပစ္သင့္တယ္လို႕ 
ဘႀကီးကေတာ့ ထင္တယ္ “

 ထိုသို႕ ဘႀကီးရန္ေအးမွ ကိုေအာင္ေမာ္အား ေျပာလိုက္
သည့္အခါ သူႀကီးဦးသာေအး၏ ဘယ္ဘက္တြင္ ထုိင္ေနေသာ ဘႀကီးထြန္းေငြက - 

” ဟုတ္တယ္ ေအာင္ေမာ္၊ ဘႀကီးထြန္း လည္း ကိုရန္ေအး ေျပာသလုိ ျဖစ္သင့္
တယ္လို႕ ထင္တယ္ “ 

” ဟုတ္ကဲ့ ဘႀကီးထြန္း “

 ” ဦးႀကီးတင္ျမတို႕၊ ဘႀကီးရန္ေအးတုိ႕၊ ဘႀကီးထြန္းတုိ႕ကေတာ့ 
သူတို႕ရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ၊ အေျမာ္အျမင္ေတြနဲ႕ အခုကိစၥမွာ ျဖစ္သင့္တယ္ 
ထင္တာကို ေျပာၿပီးသြားၾကၿပီ ၊ ဒီဘက္က ဦးႀကီး၊ ဘႀကီး တို႕ရဲ႕ 
အႀကံညဏ္ေတြကိုလည္း သိပါရေစဦး ခင္ဗ်ာ “ 

သူႀကီးမွ က ်န္သည့္ လူႀကီးမ်ားအား ေမးျမန္းလိုက္ေလသည္။ ထိုအခါ 
က ်န္သည့္ လူႀကီးမ်ားမွ အထူးအေထြ ေျပာစရာ မရွိသည့္အေၾကာင္း၊
 ဦးႀကီးတင္ျမႏွင့္ ဘႀကီးရန္ေအးတို႕၏ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားအတုိင္း 
လုပ္သင့္ေၾကာင္းကို ေျပာဆိုေလသည္။ 

” ကဲ … ေအာင္ေမာ္ေရ၊ ဒီကလူႀကီးေတြရဲ႕ စကားကို မင္းလည္းၾကားၿပီ 
မဟုတ္လား၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႕ လုပ္သင့္တာဟာ ….. “ 

သူႀကီးမွာ စကားကို မဆက္ေသးဘဲ ကိုေအာင္ေမာ္ကို ၾကည့္ကာ
 အားနာေနသေယာင္ ရွိေလသည္။ သို႕ရာတြင္ မေျပာ၍လည္း
 မၿပီးသည့္ ကိစၥျဖစ္သည့္အတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာရမွာပဲ ဟူေသာ
 မ်က္ႏွာျဖင့္ -

 ” ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာေတာ့မယ္ ေအာင္ေမာ္၊ ဒီဘီလူးေလး သံုးေကာင္
ကို ငါတို႕ေတြ အခုကတည္းက သတ္ၿပီး ေျမျမဳပ္ပစ္တာဟာ အေကာင္းဆံုး၊ ဒါဟာ ေရရွည္ကိုၾကည့္ၿပီး ေျပာတယ္ဆိုတာ မင္းလည္း သိတာပဲ၊ 
အခုကစၿပီး မင္းမိန္းမ ခင္ၾကည္ကိုလည္း ဘီလူးေလးေတြကို ႏုိ႕မတုိက္ဖုိ႕
 ေျပာလိုက္ကြာ၊ ၿပီးေတာ့ မနက္ျဖန္က ်ရင္ ရြာအေနာက္ဘက္က  
က ်ီးအာရုိးနားမွာ ေျမျမဳပ္ၾကမယ္ “

 ” ဟုတ္ကဲ့ပါ သူႀကီး “ 

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ရုိး ဆိုသည္မွာ ေရေကာေနသည့္ ေခ်ာင္းက ်ဥ္းတစ္ခုႏွင့္ 
တူေလသည္။ က ်ီးအာရုိး ……….။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရြာ၏ အမိႈက္သရိုက္
မ်ားကို စြန္႕ပစ္ရာ ေနရာ ျဖစ္ေလသည္။ ထုိက ်ီးအာရုိး ၏ မလွမ္းမကမ္းတြင္
 လူတစ္စု တလႈပ္လႈပ္ တရြရြျဖင့္ ရွိသည္ကို ေတြ႕ရေလသည္။ 
၎လူစုထဲမွ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ 
ဓားႀကီးတစ္လက္အား ကိုင္ေဆာင္ထားသည္။ ၎၏ ေရွ႕၌ ေမြးဖြားစ 
ကေလးငယ္ နီတာရဲေလး သံုးေယာက္ကို ပက္လက္ အေနအထားျဖင့္
 ေတြ႕ရေလသည္။ အဆိုပါ ျမင္ကြင္းအား ေဘးသူစိမ္း တစ္ေယာက္သာ
 ျမင္ပါက အလြန္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္ေသာ လူတစ္စု ဟူ၍ မွတ္ခ်က္ျပဳ
သြား ေပလိမ့္မည္။ အမွန္စင္စစ္မွာမူ ေနာက္အခါတြင္ လာလတၱံ႕ေသာ
 လြန္စြာႀကီးမားသည့္ အႏၱရာယ္အား ႀကိဳတင္ ဖယ္ရွားျခင္းသာ
 ျဖစ္ေပသည္။ ရြာတြင္ အမဲသား ေပၚရာ၌ ႏြားမ်ားကို သတ္ျဖတ္ေပးေလ့
 ရွိသည့္ ကိုဖုိးေထာင္သည္ ၎၏ ဓားႀကီးအား အားျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ 
အသာအယာ ေျမွာက္ကာ နီတာရဲ ကေလးသံုးေယာက္၏ ခ်က္အနား
ဆီသုိ႕ ဦးတည္၍ ခုတ္ခ်လိုက္ေလသည္။ ထုိအခိုက္ အနီးအနားရွိ 
လူႀကီးမ်ားမူ မ်က္စိအား အသာ ပိတ္ထားလိုက္ၾကသည္။ မလုပ္ မျဖစ္၍ 
လုပ္သင့္ေသာ အလုပ္ကို လုပ္ရျခင္း ျဖစ္ေစကာမူ ေမြးဖြားစ ကေလးငယ္ 
သံုးဦးအား ဓားျဖင့္ ပိုင္းျဖတ္ေသာ ျမင္ကြင္းအား အဘယ္သို႕ မ်က္လံုးျပဴး၍
 ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါလိမ့္မည္နည္း။

 ” ဟာ ….. “ 

ကိုဖုိးေထာင္၏ အလန္႕တၾကား ေအာ္လိုက္သံေၾကာင့္ အနီးအနားတြင္
 ရွိေသာ လူႀကီးမ်ား မ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။ 

” ဘာျဖစ္တာလဲ ဖိုးေထာင္ … မင္းဟာက အလန္႕တၾကား “

 ” သူႀကီး … ဒီဘီလူးေလးေတြကို ခုတ္လုိ႕မရဘူးဗ် “

 ” ေဟ … ဘာျဖစ္လို႕ ခုတ္လို႕မရတာလဲဟ၊ အသားက မာေနလုိ႕လား “

 ” မဟုတ္ဘူး သူႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္ ခုတ္ၿပီး ဓားကိုလည္း ျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္ေရာ ခုတ္ထားတဲ့ ေနရာက ျပန္ဆက္သြားတယ္ သူႀကီး “

 ” ေဟ ….. “ 

သူႀကီးပါမက လူႀကီးမ်ား အပါအဝင္ ကေလးမ်ား၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ကိုေအာင္ေမာ္ပါ အံ့ၾသစြာ ေရရြတ္လိုက္မိသည္။

 ” ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ၿပီး စမ္းၾကည့္စမ္းပါဦးကြာ … “ 

” ဟုတ္ကဲ့ သူႀကီး “ 

ကိုဖုိးေထာင္မွာ ယင္းကဲ့သုိ႕ သူႀကီးအား ေျပာၾကားၿပီးေနာက္ အစကဲ့သုိ႕
 မဟုတ္ဘဲ ဓားကို အားျဖင့္ ေျမွာက္ကာ ကေလးမ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္ 
အလယ္တည့္တည့္သုိ႕ ခုတ္ပိုင္း ခ်လိုက္ေလသည္။ ၎၏ ဓားခ်က္ေၾကာင့္ 
ကေလးငယ္မ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ ႏွစ္ပိုင္းစီ ျပတ္သြားေလသည္။ 
သုိ႕ရာတြင္ ေသြးကေတာ့ ထြက္မလာေပ။ သူႀကီး အပါအဝင္ ေဘးနားမွ 
လူႀကီးမ်ားမွာ မည္သုိ႕ မည္ဖံု ျဖစ္လာမည္ကို ေတြ႕ျမင္လုိေသာ မ်က္လံုး
မ်ားျဖင့္ ႏွစ္ပိုင္း ျပတ္သြားသည့္ ကေလးငယ္ သံုးဦးအား ဝုိင္းဝန္း
 ၾကည့္ရႈေနၾကသည္။ ကိုဖုိးေထာင္သည္ ၎၏ ဓားႀကီးအား ေျမျပင္မွ
 ျပန္ႏုတ္သည့္အခုိက္ အလြန္ ထူးဆန္းစြာပင္ ႏွစ္ပိုင္းျဖစ္ေနေသာ 
အႏွီ ဘီလူးေလးမ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္သည္ တေရြ႕ေရြ႕ ျပန္ဆက္သြားၾကသည္ကို အထင္းသား ျမင္လိုက္ရေလသည္။ ေၾသာ္ … အံ့ဖြယ္ရွိစြတကား။ အနီးအနားမွ
 လူမ်ားလည္း အဆုိပါ ျမင္ကြင္းအား လက္ေတြ႕ ျမင္လိုက္ရသျဖင့္ အံ့ၾသ မွင္သက္
 သြားၾကသည္။ ခဏ အၾကာတြင္ သူႀကီး၏အသံ ထြက္လာသည္။

 ” ဘႀကီးရန္ေအး က ်ဳပ္တုိ႕ ဘယ္လိုလုပ္ၾကရင္ ေကာင္းမလဲ “ 

” အေတာ္ေတာ့ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းသား၊ ဒါေပမယ့္ အလုပ္တစ္ခုကို
 ေလးနက္ေစခ်င္ရင္ သံုးႀကိမ္ လုပ္ရတယ္၊ ဘႀကီးတို႕ ၾသကာသကို သံုးႀကိမ္ 
ဆုိတာပဲ ၾကည့္ပါလား၊ ဒီေတာ့ … ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္စမ္းၾကည့္ကြာ၊ 
မရေတာ့လည္း တစ္မ်ိဳး ႀကံၾကေသးတာေပါ့ “ 

ယင္းသို႕ ဘႀကီးရန္ေအးမွ ေျပာလုိက္သည့္အခါ သူႀကီးမွ ႏြားသတ္သမား 
ကိုဖုိးေထာင္အား လွမ္းေျပာလိုက္ေလသည္။ 

” ေဟ့ … ဖုိးေထာင္၊ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္လုပ္ကြာ “ 

ကိုဖုိးေထာင္ ထပ္ပိုင္းလိုက္ေသာ္လည္း ယခင္ အတုိင္းပင္ ျပန္ဆက္
သြားၾကသည္။ ေရာ္ … ခက္ၿပီ။ ဒီလုိသာ ျပန္ျပန္ၿပီး ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္
 အလုပ္က ၿပီးေတာ့မည္မဟုတ္။ ေဘးနားမွ လူႀကီးမ်ားလည္း မည္သုိ႕
 လုပ္ၾကရမည္ကို ႀကံဆေနပံုရသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္ ၎တုိ႕၏
 မ်က္လံုးမ်ားသာမက စကားသံမ်ားပါ တိတ္ဆိတ္ ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

 ” သူႀကီး ၊ ဒီလုိ လုပ္ၾကည့္ပါလား … “ 

” ဘယ္လိုလဲ၊ ဘႀကီးထြန္း “ 

” အရင္ဆံုး တြင္းႏွစ္တြင္းကို ခပ္ေဝးေဝးမွာ တူး၊ ၿပီးေတာ့ ဘီလူးေလးေတြကို
 ခုတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း တစ္ပိုင္းစီကို ယူၿပီး တူးထားတဲ့ တြင္းႏွစ္တြင္းထဲမွာ
 ျမွဳပ္လိုက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား၊ ဒီလုိဆုိ ျပန္ဆက္လို႕လည္း မရေတာ့သလုိ ျမွဳပ္ၿပီးသားလည္း ျဖစ္သြားတာေပါ့ “

 ” ဟာ ဟုတ္တာေပါ့၊ ဘႀကီးထြန္း ေျပာသလုိဆိုရင္ ျပန္မဆက္ေတာ့ဘူးေပါ့၊ 
ဒီလုိဆုိ တြင္းႏွစ္တြင္း အရင္တူးၾကရေအာင္ေဟ့ “ 

သူႀကီးဦးသာေအးမွ ထိုသို႕ ေလာေဆာ္ ေျပာၾကားရင္း ၎ကိုယ္တုိင္ ေပါက္ျပားတစ္လက္အား ေကာက္ယူကာ တူးေလေတာ့သည္။ တြင္းႏွစ္တြင္းမွာ ေျခလွမ္းငါးဆယ္ခန္႕ ကြားေဝးေလသည္။

 ” ေဟ့ အသင့္ျပင္ထားၾကေနာ္၊ ခုတ္ၿပီးတာနဲ႕ တစ္ခါတည္းယူၿပီး ပစ္ၾက “ 

သူႀကီးမွ ကိုေအာင္ေမာ္ အပါအဝင္ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ ေလးေယာက္အား
 ေျပာလိုက္သည္။ သူႀကီးအပါအဝင္ ထုိေျခာက္ေယာက္ လူစုသည္ နီတာရဲ 
ဘီလူးေလး သံုးေယာက္၏ ေခါင္းပိုင္းႏွင့္ ဖင္ပိုင္းတြင္ သံုးေယာက္စီ
 ေနရာယူထားၾကသည္။ ဤေနရာ၌ သူႀကီးမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ၎ကိုယ္တုိင္ 
ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနသနည္း ဟူမူ သူႀကီးေအာက္ ငယ္ေသာ သူမွာ 
ကုိေအာင္ေမာ္၊ ကိုဖုိးေထာင္ႏွင့္ အျခား ေလးေယာက္သာ ရွိၿပီး က ်န္သည့္ 
လူမ်ားမွာ သူႀကီးထက္ အသက္ႀကီးေသာ ရြာ၏ ရပ္မိရပ္ဖ လူႀကီးမ်ားသာ
 ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။ ကေလး၊ လူငယ္၊ မိန္းမ စသူတုိ႕အား 
ယခု ေနရာသို႕ မလာရန္ သူႀကီးမွ တားျမစ္ထားၿပီး ျဖစ္ေလသည္။
 ” ေဟ့ ဖုိးေထာင္၊ ခုတ္ကြာ “

 ကိုဖုိးေထာင္သည္ ၎၏ ဓားႀကီးအား ဘီလူးေလးမ်ားကို ခုတ္ပိုင္းရန္ 
အသင့္ျပင္လုိက္သည္။ သနားၾကင္နာမႈ မရွိ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း မရွိသည့္
 ႏြားသတ္သမား ကိုဖုိးေထာင္ အတြက္မူ ယခုကိစၥသည္ ထမင္းစား
 ေရေသာက္ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ပိုင္းျပတ္သြားမည့္ ဘီလူးေလးမ်ား၏
 ေျခပိုင္းမွ ဆြဲရမည့္ လူမ်ားမွာ ခၽြန္သည့္ သ႑ာန္ရွိေသာ ေျခသည္းရွည္
ႀကီး မ်ားကို ၾကည့္၍ အနည္းငယ္ ရြံ႕ေနဟန္ ရွိေလသည္။ ထုိ႕ထက္ 
ဘီလူးေလးမ်ား၏ ေခါင္းပိုင္းကို ယူရမည့္ လူမ်ားမွာ နီေၾကာင္ေၾကာင္ 
မ်က္လံုးႀကီး မ်ားႏွင့္ လက္သည္း ရွည္ႀကီးမ်ားကို ၾကည့္ကာ ပို၍ ရြံ႕ေနဟန္
 ရွိၾကသည္။ အႏွီ ဘီလူးေပါက္စေလးမ်ားမွာ မူကား ၎တုိ႕အား သတ္ျဖတ္ 
ခံရျခင္းထက္ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္သည့္ အသံမ်ားျဖင့္ ” အူဝဲ ” ဟူေသာ
 ေမြးဖြားစ ကေလးငယ္တို႕၏ အစြမ္းထက္ ဂါထာ မႏၱာန္ကိုသာ တြင္တြင္ႀကီး 
ရြတ္ဆိုေနေတာ့သည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ ဘီလူးေလးမ်ား၏ အေပၚပိုင္း သံုးပိုင္းကို
 တြင္းတစ္တြင္း၌ လည္းေကာင္း၊ ေအာက္ပိုင္းကို တြင္းတစ္တြင္း၌ လည္းေကာင္း
 ျမွဳပ္ႏွံၿပီး ရြာဆီသုိ႕ ျပန္ခဲ့ၾကေလသည္။ ယင္းကိစၥမွာလည္း ရြာထဲ၌ ေရပန္း 
အစားဆံုး သတင္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားက စိုးရိမ္လြန္းေသာ ေလသံျဖင့္ ေျပာၾကေသးသည္။ 
” ဘီလူးေလးေတြ ေျမႀကီးထဲမွာ ျပန္ဆက္သြားရင္ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မလဲ “ 
” ေအ ညည္းကလည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး “ 
” မျဖစ္ႏုိင္ဘူး မေျပာနဲ႕ေတာ္ေရ … ၊ တကယ္လို႕သာ က ်ဳပ္ေျပာတဲ့ 
အတုိင္း ျဖစ္ခဲ့ရင္ က ်ဳပ္တို႕ရြာေတာ့ ျပာက ်မွာပဲ “
 ” ဖြဟဲ့ ..၊ လြဲပါေစ ၊ ဖယ္ပါေစ “ 

ထုိရက္ပုိင္းက ကိုေအာင္ေမာ္ႏွင့္ မခင္ၾကည္တုိ႕မွာလည္း အိမ္ျပင္သုိ႕ 
မထြက္ဝံ့ၾကေပ။ ယင္းသို႕ အိမ္ျပင္ မထြက္ရျခင္း၏ ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းမွာ
လည္း မီးဖြားၿပီးစ မခင္ၾကည္အား စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ရန္ ကိုေအာင္ေမာ္က
 အားေပးစကားမ်ား ေျပာရင္း မခင္ၾကည္၏ ေဘးတြင္ အေနမ်ားေနျခင္း
 ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေလသည္။ ၎တုိ႕၏ သားဦးျဖစ္သူ ေမာင္ေကာင္းေက ်ာ္ကို
 ေလာေလာဆယ္ ဘြားေအ၏ အိမ္၌သာေနရန္ မွာထားေလသည္။ 

ဤကဲ့သုိ႕ ဘီလူးေလးမ်ားအား ျမွဳပ္ႏွံၿပီး တစ္ပတ္ခန္႕အၾကာ တစ္ခုေသာ
 ေနဝင္ၿဖိဳးဖ် အခ်ိန္တြင္ သူႀကီးျဖစ္သူ ဦးသာေအး၏ အိမ္ဆီသုိ႕ တစ္ေယာက္ေသာ 
လူတစ္ဦးသည္ တန္းတန္းမတ္မတ္ ေလ ်ွာက္လွမ္းလာေလသည္။ ထုိအခ်ိန္၌ သူႀကီးဦးသာေအးမွာ ေရေႏြးၾကမ္းအုိးအား ေရွ႕၌ခ်ကာ အိမ္ေရွ႕ကြပ္ပ်စ္တြင္
 ေအးေအးလူလူ တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေနသည့္အခုိက္ ျဖစ္သည္။ 
” ေအာင္ေမာ္ပါလား၊ လာေလကြယ္ “
 ” မင္းလက္ထဲမွာ ေပါက္ျပားႀကီးနဲ႕ ပါလား၊ ဘယ္ကျပန္လာတာလဲကြယ့္၊ 
ယာထဲကလား “
 ” မဟုတ္ပါဘူး သူႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္ …. “ 
ကိုေအာင္ေမာ္မွာ စကားအား ေရွ႕ဆက္မေျပာေသးဘဲ ေရေႏြးၾကမ္း တစ္ခြက္အား ေကာက္ယူ၍ ေမာ့ခ်လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ -
 ” ကၽြန္ေတာ္ က ်ီးအာရုိးက ျပန္လာတာ သူႀကီး “
 ” ေဟ … မင္းက ဘာသြားလုပ္တာလဲ “ 
” ကၽြန္ေတာ့္ သားေလးေတြျဖစ္တဲ့ ဘီလူးေလးေတြကို သြားေဖာ္ၾကည့္တာပါ
 သူႀကီး၊ ဒါေပမယ့္ …. “
 ” ဒါေပမယ့္၊ ဘာျဖစ္လဲ ေအာင္ေက ်ာ္၊ ဘာေတြ႕ခဲ့လို႕လဲ “

 သူႀကီးဦးသာေအးမွ သိခ်င္ေဇာျဖင့္ အေလာတႀကီး ေမးလုိက္သည္။ 
ကိုေအာင္ေမာ္၏ စကားမ်ားတြင္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ထူးျခားသည့္ 
အေၾကာင္းမ်ား ပါေနသည္ကို သူႀကီးဦးသာေအး သိေနသည္။
 ” ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေတြ႕ခဲ့ဘူး သူႀကီး၊ တြင္းႏွစ္တြင္းလံုးကို ေဖာ္ၾကည့္ခဲ့တာ
 ေျမစာေတြက လြဲလို႕ ဘာမွ မေတြ႕ေတာ့ဘူး သူႀကီး “ 
” ေဟ …. “ 
” ေခြးေတြ ဘာေတြမ်ား တူးယက္ၿပီး စားသြားတာလားကြယ္ “
 ” မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး သူႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တူးခဲ့တဲ့တြင္းကလည္း နက္ေတာ့
 ေခြးေတြ တူးယက္ဖုိ႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး သူႀကီး၊ ဒါ့ထက္ တြင္းႏွစ္တြင္းလံုးက
 လက္ရာ ေျခရာ မပ်က္ဘူး “ 

သူႀကီး ဦးသာေအးသည္ အေဝးသုိ႕ေငးၾကည့္ရင္း စဥ္းစား ေတြးေတာဟန္ျဖင့္
 ဤသို႕ ေျပာလိုက္ေလသည္။ 
” ဒါဆုိ အေတာ္ စဥ္းစားဖုိ႕ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပဲ … “

 +++++++++++++++++++++++++++++++

 ေနာက္တစ္ေန႕ နံနက္တြင္ သူႀကီးသည္ ရြာထဲမွ ကိုေအာင္ေမာ္ အပါအဝင္
 လူငယ္၊ လူလတ္ပိုင္းမ်ားအား ေခၚေဆာင္ကာ ဘီလူးေလးမ်ားကို ျမွဳပ္ႏွံထားခဲ့ရာ
 တြင္းႏွစ္တြင္းအား သြားေရာက္ တူးေဖာ္ၾကည့္ၾကေလသည္။ ကိုေအာင္ေမာ္
 ေျပာသည့္အတုိင္းပင္ ဘီလူးေလးမ်ားမွာ ရွိမေနေတာ့ေပ။ အဆိုပါ
 တြင္းႏွစ္တြင္း ၾကားကိုလည္း တူးေဖာ္ၾကည့္ၾက သကဲ့သုိ႕ ဘီလူးေလးမ်ားကို
 ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ရာ က ်ီးအာရုိးနားတစ္ဝုိက္ တူးေဖာ္ျဖင့္ ရွာေဖြ ခဲ့ၾကေလသည္။
 သို႕ရာတြင္ ဘီလူးေလးမ်ား၏ အစအနကိုပင္ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။ ထုိေန႕ 
ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ကိုေအာင္ေမာ္ႏွင့္ မခင္ၾကည္တုိ႕မွ သံုးျမႊာပူး ေမြးဖြားလာခဲ့ေသာ ဘီလူးေလးမ်ားမွာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ေလေတာ့သတည္း။ 


+မဟာရာဇာ အံစာတံုး+

Read More...

Summary only...

=သရဲ....တကယ္ရွိသလား=

သင္ဟာ သရဲေတြတကယ္ရွိတယ္လို ့ယံုၾကည္သူဆိုရင္ သင္တစ္ဦးထဲသာ ယံုၾကည္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ လူထု အျမင္စစ္တမ္း ေကာက္ယူမွဳအရ ၃၇ ရာခိုင္နွဳန္းေသာ အေမရိကန္လူမ်ိဳးမ်ားက သရဲေျခာက္တဲ့အိမ္ေတြနဲ ့ပတ္သက္ျပီး အယံုအၾကည္ ရွိၾကျပီးလူဦးေရရဲ ့၃ ပံု ၁ ပံုကေတာ့ သရဲတကယ္ရွိတယ္လို ့ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ကမၻာမအနွ ့ံလူေသာင္းေပါင္းမ်ားစြာက မိမိတို ့၀ါသနာအရ သရဲကို တက္တက္ၾကြၾကြ လိုက္လံ ရွာေဖြၾကပါတယ္။ Doubtful Newsblog မွ သုေတသန ပညာရွင္ Sharon Hill ဟာ အေမရိကန္မွာ သရဲကို လိုက္လံရွာေဖြေနသူ ၀ါသနာရွင္မ်ား ၂၀၀၀ေက ်ာ္ရွိတယ္လို ့ ေရတြက္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ သရဲေတြဟာ နွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ ၀ီလ ်ံရွိတ္စပီးယားေရးသားခဲ့တဲ့ နာမည္ၾကီး Macbeth ၀ထၳဳကေနျပီး သမၼာက ်မ္းစာအထိ မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားလွတဲ့ စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ပါ၀င္ခဲ့ျပီး အလြန္လူေျပာမ်ားတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ သလို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ သရဲနဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ ပါးစပ္ရာဇ၀င္ေတြကို ေပၚေပါက္လာေစပါတယ္။ သရဲေတြဟာ ကမၻာေပၚမွာ ျမင္ေတြ ့ၾကားသိရဆံုး သဘာ၀လြန္ ယံုၾကည္မွဳတစ္ရပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သရဲေတြ တကယ္ရိွတယ္လို ့ ယံုၾကည္တာဟာ ေသခါနီး ေတြ ့ၾကံဳခံစားရတာေတြ၊ ေသျပီးေနာက္ ဘ၀ေတြကို ယံုၾကည္တာ နဲ့ နာနာဘာ၀ ၀ိညာဥ္ေတြနဲ ့ ဆယ္သြယ္တာကို ယံုၾကည္တာ စတာေတြ အပါအ၀င္ ယင္းနဲ့ဆက္စပ္ရာ သဘာ၀လြန္ ယံုၾကည္မွဳေတြ စုဆံုရာ ကြန္ယက္ရဲ ့တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ ယင္းအေၾကာင္းရင္းရဲ ့ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပါပဲ။ ေသျပီးသားလူဟာ ၀ိညာဥ္အျဖစ္နဲ ့ကၽြန္ေတာ္တို ့နဲ ့ ့အတူရွိေနေသးတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ ေရွးက ်တဲ့ အယူအဆျဖစ္ျပီး မိမိခ်စ္ခင္တဲ့သူေတြ ေသဆံုးသြားျပီးတဲ့အခါ မိမိတို ့အနားမွာမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာကို မယံုၾကည္ခ်င္တဲ့သူေတြ အဖို ့ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္တာ္တို ့လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရွိေနေစဖို ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့အခါ ေက ်နပ္ႏွစ္သိမ့္မွဳကို ေပးတဲ့ အယူအဆမ်ိဳးပါပဲ။ကိုယ္ပိုင္ အေတြ ့အၾကံဳေၾကာင့္ သရဲတကယ္ရွိတယ္လို ့ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။သူတို ့ မရွင္းျပနိုင္တဲ့ တည္ရွိမွဳတစ္ခုခုကို ေတြ ့ျမင္ခဲ့တာမ်ိဳး အာရံုခံစားမိတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ +သရဲမ်ားရဲ ့သိပၸံနည္းက ် နဲ ့ယုတၱိတန္မွဳ+ ကိုယ္ေတြ ့ အေတြ ့အၾကံဳဟာ အေၾကာင္းအရာ တစ္ရပ္ျဖစ္သလို သိပၸံပညာအရ သက္ေသအေထာက္ အထားကလည္း အေရးၾကီးတဲ့ အေၾကာင္းရပ္တစ္ခုပါပဲ။ သရဲတကယ္ရွိသလားဆိုတာကို ရွာေဖြေထာက္လွမ္းမွဳမွာ ေတြ ့ရတဲ့ အခက္အခဲ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကေတာ့ သူရဲ ဟာ ဘယ္လိုမ်ိဳးဆိုတာကို အားလံုးက သေဘာတူညီလက္ခံ ထားတဲ့ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုမွဳမ်ိဳး မရွိတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ့ကေတာ့ သူရဲဆိုတာဟာ တစ္ဖက္ကမၻာကို ကူးတဲ့ လမ္းမွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ေသသူေတြရဲ ့၀ိညာဥ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ကလည္း သူရဲဆိုတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့စိတ္ေတြကေန ဒီကမၻာၾကီးဆီကို ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္လာတဲ့ စိတ္ခံစားဆက္သြယ္မွဳ သီးျခားျဖစ္တည္မွဳတစ္ရပ္လို ့ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ကလည္း သူတို ့ဘာသာသူတို ့သူရဲအမ်ိဳးမ်ိဳးရဲ ့ အမ်ိဳးအစားေတြကို ခဲြျခားသတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ပုဏၰကတိုက္တဲ့သူရဲ၊ အိမ္ေတြမွာ ကပ္ျပီး ေျခာက္လွန္ ့ ေနတဲ့သူရဲ၊ စြမ္းအား အနည္းငယ္ရွိတဲ့သူရဲ ၊ ဖုတ္ စတာေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ နတ္သမီးပံုျပင္ ၊ နဂါးပံုျပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးလိုမ်ိဳး ဟာေတြလို ေတြးေတာျပီးလုပ္ၾကံဖန္တီး ထားတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ သင္လိုခ်င္သလို သင္ဖန္တီးခ်င္သလို သရဲ အမ်ိဳးအစား ေတြ ရွိနိုင္ပါတယ္။ သရဲ နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အယူအဆေတြကေန ဖယ္ထုတ္လို ့ မရတဲ့ ဆန္႔က်င္ခ်က္ေတြလည္း အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။ ဥပမာ သရဲဆိုတာဟာ ကိုင္္တြယ္လို ့ရတဲ ့ျဒပ္ရွိလား၊ မရွိဘူးလား။သူတို ့ေတြဟာ အရာ၀တၱဳေတြကို မထိေတြ ့မကိုင္တြယ္ပဲ ေရြ ့ပစ္နိုင္သလား။ ဒါမွမဟုတ္ တံခါးေတြကို ေဆာင့္ပိတ္ျပီး အခန္းထဲမွာ ပစၥည္းေတြကို ေလွ်ာက္ပစ္နိုင္သလား။ သရဲေတြဟာ လူေတြရဲ ့စိတ္၀ိညာဥ္သာျဖစ္တယ္ဆိုရင္ သူတို ့ေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ ၀တ္စံုအျပည့္နဲ ့ျဖစ္ေနရာတာလဲ။ သရဲ ပူး ေနတဲ့ ရထား၊ သရဲပူးေနတဲ့ကား၊သက္မဲ့ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ ဦးထုပ္ေတြ၊ တုတ္ေကာက္ေတြ၊ အျခား၀တ္ရံုေတြ ၀တ္လွ်က္သား ေပၚလာရတာလဲ။သူတို ့ေတြက ကိုတြယ္မရတဲ့ စိတ္၀ိညာဥ္ သာသာမဟုတ္ဘူးလား။ သရဲေတြဟာ လူဘ၀က လက္စားေခ်ခြင့္မရပဲ မတရားေသဆံုးခဲ့ရသူေတြရဲ ့၀ိညာဥ္ေတြသာဆိုရင္ ဘာလို ့ေျဖရွင္းလို ့မရတဲ့ လူသတ္မွဳေတြ ရွိေနရေသး တာလဲ။တစ္ခ်ိဳ ့ေသာ ၀ိညာဥ္ေတြဟာ နတ္၀င္သည္ေတြနဲ ့ဆက္သြယ္ေျပာဆိုနိုင္တယ္လို ့ အဆိုေတြရွိတဲ့အတြက္ သူတို ့ေတြဟာ ဘာလို ့ရဲေတြကို သူတို ့ကို သတ္သြားတဲ့ လူသတ္သမားေတြအေၾကာင္း မေျပာျပရတာလဲ။ ဒါေၾကာင့္ သရဲ တကယ္ရိွသလားဆိုတာ နဲ ့ ပတ္သပ္ျပီး သံသယျဖစ္ဖို ့ယုတၱိတန္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြ ရွိလာရပါတယ္။ သရဲရွာေဖြ ေထာက္လွမ္းသူေတြဟာ ၀ိညာဥ္ျဖစ္တည္မွဳကို ေထာက္လွမ္းမွဳဖို ့ ရူပေဗဒ နညးလမ္း ေတြအပါအ၀င္ တီထြင္ဖန္တီးထားတဲ့ ( သံသယရွိဖြယ္ရာ) နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ သရဲကို စံုစမ္း ေထာက္လွမ္းသူေတြဟာ သူတို ့သိပၸံနည္းက ် လုပ္ေဆာင္တယ္ဆိုတာကို လည္း အခိုင္အမာေျပာၾက ပါတယ္။ သူတို ့ဒီလို အခိုင္အမာေျပာေနၾကတာဟာ ေရဒီယိုသတၱိၾကြ တာကို တိုင္းတာတဲ့ ကိရိယာ၊ လ ်ွပ္စစ္သံလိုက္စက္ကြင္းကို တိုင္းတာတဲ့ ကိရိယာေတြ၊ အိုင္ယြန္း လို့ေခၚတဲ ့လ ်ွပ္စစ္ အဖိုဓာတ္၊အမဓာတ္သီးသန္ ့ ေဆာင္တဲ့ အမွဳန္ေလးေတြကို ေထာက္လွမ္းတဲ့ ကိရိယာေတြ၊ အေမွာင္ထဲမွာ ျမင္နိုင္တဲ့ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္ကင္မရာေတြ နဲ ့ အသံဖမ္းအားေကာင္းလြန္းတဲ့ မိုက္ခရိုဖုန္း စတဲ့ နည္းပညာျမင့္ သိပၸံကိရိယာမ်ားကို အသံုးျပဳတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ယင္း ကိရိယာေတြဟာ သရဲေတြကို အမွန္တကယ္ ေထာက္လွမ္းမိေၾကာင္းကို ေတာ့ သက္ေသ အေထာက္အထား လံုး၀မေတြ ့ရွိရေသးပါ။ သရဲ တကယ္ရွိေၾကာင္း သက္ေသအေထာက္အထား ေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ နွစ္ကေရာ၊ ဆယ္စုနွစ္ တစ္စုကေရာ၊ ရာစုႏွစ္တစ္စုကေရာ ပိုမိုေကာင္းမြန္စြာ ရွာေဖြမေတြ ့ရွိ ရေသးပါ။သရဲ ရွာေဖြေထာက္လွမ္းသူေတြ သရဲတကယ္ ရွိေၾကာင္း ရွာေဖြေတြ ့ရွိေၾကာင္း သက္ေသအေထာက္ အထားေတြကို မရွာေတြ ့နိုင္ရသလဲဆိုတဲ့ ျဖစ္နိုိင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္း ၂ ရပ္ရွိပါတယ္။ တစ္ခ်က္ကေတာ ့ သရဲဆိုတာ တကယ္မရွိပါဘူး။သရဲ အေၾကာင္းမွတ္တမ္းတင္ထားတာေတြအားလံုးဟာလည္း စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျဖစ္စဥ္အရ ၊ အမွားေတြ၊ လုပ္ၾကံဖန္တီး ခ်က္ေတြ၊ တလဲြထင္ေယာင္ျမင္မွားမွဳေတြနဲ ့ရွင္းခ်က္ထုတ္ ထားတာပါ။ဒုတိယ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ သရဲ တကယ္ ရွိေနတယ္ ဆိုရင္လည္း သရဲ ရွာေဖြသူေတြက အရည္အခ်င္း မျပည့္မီမွဳ မရွိတာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ ့ေျပာရရင္ေတာ့ သရဲ ရွာေဖြတာဟာ သက္ေသအေထာက္အထား ရွာေဖြတာနဲ ့မဆိုင္ပါဘူး(သက္ေသရွာေဖြတာ သက္ေသရွာေတြ ့တာဟုတ္တယ္ဆိုရင္ သရဲရွာေဖြတဲ့ လုပ္ရပ္ကို ဟိုးအရင္ကတည္းက စြန္႔ပစ္ျပီးေလာက္ပါျပီ)။ အဲ့ဒီအစား သရဲ ရွာတယ္ဆိုတာဟာ ၄င္းတို ့မသိတာကို ရွာေဖြ ေနသေယာင္ျပဳရင္း မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကို ပံုျပင္ေတြေျပာရင္း အေပ်ာ္ရွာတဲ့သေဘာ ဒါမွမဟုတ္ ေျခာက္လွန့္တဲ့ သေဘာသာသာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ လူတိုင္းက သရဲပံုျပင္ေကာင္းတစ္ပုဒ္ ကိုေတာ့ ၾကိဳက္နွစ္သက္ၾကတာခ်ည္းပဲေလ။ 

Ref-livescience.com 
From: Trend Myanmar

Read More...

Summary only...

" မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ အေၾကာင္းေျပာၿပီး ကေလးေတြပါတဲ႔ ကားကို သမုဒၵရာထဲ ထိုးေမာင္းခဲ႔တဲ႔ မိခင္ "

ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္တစ္ဦးဟာ သူ႔ရဲ႕ ကေလး ၃ ေယာက္ ပါတဲ႔ Honda Odyssey ကားကို အတၱလႏၱိတ္သမုဒၵရာထဲ ထိုးေမာင္းခဲ႔ပါတယ္။ သူမဟာ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ အေၾကာင္းေျပာခဲ႔တာ မွန္ေပမဲ႔ ရဲေတြစစ္ေဆးၾကည္႕ ေတာ႔လည္း အေကာင္းအတိုင္း ပါပဲလို႔ အာဏာပိုင္ေတြ က ေမလ ၅ရက္ေန႔မွာ ေျပာခဲ႔ပါတယ္။ Honda Odyssey အနက္ေရာင္ကားဟာ လႈိင္းလံုးေတြၾကား ျမႈပ္ေတာ႔မွာမို႔ အသက္ ၉ႏွစ္နဲ႔ ၁၀ႏွစ္႐ွိတဲ႔ ကေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ သူ႕တို႔အသက္႐ွင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားခဲ႔ၾကတယ္ လို႔ ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန္႔ခဲ႔ရတဲ႔ ေဘးကျမင္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ အေၾကာင္းေျပာတဲ႔ ကေလးအေမဟာ လိႈင္းလံုးေတြဆီ ကားကို ထိုးမေမာင္းခင္ အေနာက္မွာ Tim Tesseneer ဆိုသူနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဇနီးဟာ ကားေမာင္း ေနခဲ႔ပါတယ္။ “အေမျဖစ္သူရဲ႕ ေပါင္ေပၚကေန စတီယာရင္ကို လုယူဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ကြ ်န္ေတာ္တို႔ ေတြ႕ခဲ႔တယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေရျပင္နဲ႔ ေ၀းရာကို လမ္းေၾကာင္းေ ေျပာင္းေနခဲ႔တယ္။ အေနာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ႔ ကေလးေတြက ‘ကယ္ပါဦး၊ ကယ္ပါဦး၊ ေမေမ ငါတို႔ကို သတ္ေနတယ္’ လို႔ ေအာ္ဟစ္ေနတယ္။” လို႔ Tesseneer ကေျပာပါတယ္။ ကမ္းေျခမွာ အပန္းေျဖေနတဲ႔ သူေတြကလည္း ကေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာ္ဟစ္ အကူအညီေတာင္းသံကို ၾကားၾကတယ္။ သူတို႔ဟာ ၉ႏွစ္နဲ႔ ၁၀ႏွစ္သား ကေလးေတြကို အရင္ဆံုးဆြဲထုတ္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ၃ႏွစ္သား ကေလးတစ္ေယာက္ တုပ္ေႏွာင္ခံထားရတယ္ဆိုတာကို သိလိုက္ရတယ္။ တုပ္ေႏွာင္ခံထားရတဲ႔ ကေလးကိုလည္း ကမ္းေျခကို အႏၱရာယ္ကင္းကင္းနဲ႔ ေခၚလာႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူလည္း အိုေကခဲ႔တယ္။ အတၱလႏၱိတ္ ထဲကို တစ္စတစ္စ နစ္ေနတဲ႔ မီနီဗမ္ နားကို ဦးဆံုး ေရာက္႐ွိသြား သူေတြကေတာ႔ Tesseneer နဲ႔ တျခားသူ တစ္ေယာက္ေပါ႔။ “ကေလးေတြဟာ ေအာ္ဟစ္ေနတယ္။ ‘ကေလးတစ္ေယာက္ေဟ႔၊ ကေလးတစ္ေယာက္’ လို႔ Tesseneer ကျပန္ေခၚခဲ႔တယ္။ အဲ႔ဒီ႔ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဗမ္ကားဆီ ျပန္ေျပးသြားတယ္။ ေရနစ္ရင္ကယ္ဖို႔ အေစာင္႔ခ်ထားတဲ႔ အေစာင္႔ႏွစ္ေယာက္လဲ ေရာက္လာၿပီး ၀ိုင္းကူၾကတယ္။ ထုိင္ခံုမွာ တုပ္ေႏွာင္ခံထားရတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ကိုလည္း ႐ွာေတြ႕ၿပီး ကယ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။” လို႔ Tesseneer နဲ႔ တစ္ခ်ိန္တည္းေရာက္လာတဲ႔ ေနာက္လူ တစ္ေယာက္က ေျပာပါတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူဟာ Ebony Wilkerson လို႔ သိရပါတယ္။ မီနီဗမ္ထဲကေန ေရထဲခုန္ခ်သြားတာကိုလည္း ေတြ႕ရ တယ္လို႔ မ်က္ျမင္သက္ေသေတြ ေျပာပါတယ္။ “ျပဴတင္းေပါက္ကေန သူမ ဆင္းသြားတာ။ ယာဥ္ေမာင္း ျပဴတင္းေပါက္ကေန။ ခါး၀က္ေလာက္ ျမဳပ္ေနတဲ႔ ေရထဲကိုေပါ႔။” လို႔ Tesseneer ကေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ မိခင္ျဖစ္သူဟာ ကေလးေတြကို လံုး၀ အကူအညီမေပးဘဲ တစ္ေယာက္ထဲ လမ္းေလ ်ွာက္ထြက္ သြားတယ္။ Ebony Wilkerson ဟာ ကေလးေတြနဲ႔ ေရထဲ ထိုးမေမာင္းခင္ နာရီအနည္းငယ္ အလိုတုန္းက Wilkerson ရဲ႕ညီမျဖစ္သူက 911 ကို ဖုန္းဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ Wilkerson ဟာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ႔ အမ်ိဳးသားျဖစ္သူ ဆီက ထြက္ေျပးလာခဲ႔တာျဖစ္ၿပီး မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ အေၾကာင္းေျပာေနခဲ႔တယ္လို႔ ညီမျဖစ္သူက ေျပာပါတယ္။ Ebony Wilkerson ဟာ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ ျပဳမူခဲ႔တာ ျဖစ္ေပမဲ႔ ေထာင္ခ်ဖို႔ က ်ေတာ႔လည္း အေၾကာင္း႐ွာမရဘူးလို႔ ရဲေတြက ဆိုပါတယ္။


 ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ 

Ref--:cbsnews.com 

+ေရာေရာသမေမႊ+

Read More...

Summary only...

=" ပရေလာက၏ သည္းထိတ္ရင္ဖို ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ား (*ေလခၽြန္နတ္*)=

အခန္းေလးက ဆယ္ေပပတ္ပတ္လည္ ေလာက္ရွိတယ္။ အခန္းထဲမွာ ခုံတစ္ခုံရွိတယ္။ ခုံေပၚမွာ ဘိုးမင္းေခါင္အရုပ္နဲ ့ သူ႕ေရွ႕မွာ ကန္ေတာ႔ပြဲ သုံးပြဲ ထိုးထားတယ္။ အခန္းထဲမွာ မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုေလးေယာက္ ရယ္ ဆရာဆိုတဲ႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္ပဲ ရွိတယ္။ တျခားဘာပစၥည္းမွ မရွိဘူး။ အခန္းက ျပတင္းေပါက္ေတြ ဖြင္႔ထားေပမယ္႔ ထူးထူးျခားျခားေမွာင္ေနတယ္။ လိုက္ကာစေတြေၾကာင္႔ေတာ႔ ဟုတ္ဟန္မတူဘူး။ အားလုံးဟာ တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ ထိုင္ေနၾကတယ္။ တစ္စုံတစ္ခုကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနသလိုမ်ဳိး။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဘာစကား မွမေျပာၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ထဲမွာ အနည္းငယ္ ထိတ္လန္႕ လာတယ္။ ပထမဆုံးစကားစေျပာတာက ဆရာဆိုတဲ႔သူပဲ။ သူက အနည္းငယ္ ရုပ္ရည္သန္႕ျပန္႕ျပီး ဥပဓိရုပ္ေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ႔ တည္တည္ ျငိမ္ျငိမ္ရွိတယ္။ သူ႕ကိုယ္သူလည္း ယုံၾကည္မႈရွိပုံရတယ္။ Rest of your post သူစကား ေျပာတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရွ႕က မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ကိုပဲ။ 
“ညည္းေယာက ်ာံးနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ” 
“ဦးတင္႔လြင္႔ပါ” 

မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ထဲက အသက္အနည္းငယ္ပိုၾကီးပုံရတဲ႔ မိန္းမၾကီးက အိေျႏၵရရ ျပန္ေျဖတယ္။ ခပ္ငယ္ငယ္ မိန္းမၾကီးက ေခါင္းကိုေအာက္ငုံထားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူနားေထာင္ေနတဲ႔ ပုံပါပဲ။ ဆရာက မ်က္လုံးကိုမွိတ္ျပီး သူ႕အနားမွာ တစ္စုံတစ္ေယာက္ ရွိေနသလိုမ်ဳိး စကားေတြေျပာေနတယ္။ ျပီးေတာ႔ ေခါင္းညိတ္လိုက္ ေခါင္းခါ လိုက္လုပ္ေနျပန္တယ္။ လူခုႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတဲ႔ အခန္းထဲမွာ တျခားတစ္ေယာက္ရွိေနသလိုမ်ဳိး ဆရာကျပဳမႈေနတယ္။ အားလုံးက စိတ္၀င္ တစားနဲ႔ ေစာင္႔ၾကည္႕ေနၾကတယ္။ ျပတင္းေပါက္က လိုက္ကာစေတြ ေ၀႔သြားေအာင္ ေလက ေအးခနဲတိုက္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးေတြ ဖ်င္းဖ်င္းထသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ႔နားကို ပိုျပီးတိုးကပ္လိုက္မိတယ္။ အဲ႔ဒီအခ်ိန္ ဆရာက ေနာက္ဆုံးတစ္ ခ်က္ ေခါင္းညိတ္ျပီး မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ဘက္ကို လွည္႕လိုက္တယ္။ 

“ညည္းတို႕ ႏွစ္ေယာက္က တင္တင္ခိုင္ နဲ႔ သြယ္သြယ္စိုး လို႕ေျပာတယ္”
 မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္လုံး အံ႕ၾသ၀မ္းသာသြားျပီး ဟုတ္ပါတယ္ လို႕ အလ ်င္အျမန္ေျဖၾကတယ္။
 ဆရာက ဆက္ေျပာတယ္။ “ သူက အခ်ိန္သိပ္မရဘူးလို႕ေျပာတယ္။ သြားစရာရွိေသးတယ္လို႕ ေျပာတယ္ ” “ ဆရာ..သူကၽြန္မတို႕ကို ဘာေျပာသြားေသးလဲ.ဆရာ” ဒီတစ္ခါ၀င္ေမးတာက အသက္ငယ္ငယ္နဲ႔ သြယ္သြယ္စိုးဆိုတဲ႔ မိန္းမၾကီးပဲ။ သူ႕အသံေတြက ၀မ္းနည္းလြန္းလို႕ တုန္ေနပုံ ရတယ္။ ဆရာက သက္ျပင္း တစ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။ “တင္တင္ခိုင္႕ကိုေတာ႔ သူဘဏ္မွာ အပ္ထားတဲ႔ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ သူ႕ဟမ္းခ်ိန္း ေလးကို ေရာင္းျပီး သူ႕အတြက္ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ျပဳေပးပါတဲ႔ ။ သူ႕သား အငယ္ေကာင္ကိုလည္း ရွင္ျပဳေပးပါတဲ႔..” “ဟုတ္ကဲ႔ပါ..ဆရာ” လို႕ေျပာရင္း တင္တင္ခိုင္ဆိုတဲ႔ မိန္းမၾကီးက မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲေနတယ္။ ငိုခ်င္တာကို ထိန္းထားပုံရတယ္။ “ ဆရာ ကၽြန္မကိုေရာ ဘာမွာသြားေသးလဲဟင္” သြယ္သြယ္စိုးတဲ႔ မိန္းမၾကီးက သိခ်င္ေဇာနဲ႔ ေမးလိုက္တယ္။ ဆရာက ခပ္ေလးေလးၾကည္႕ျပီး ေျပာတယ္။ “ညည္းကိုေတာ႔ အမ်ားၾကီး မေျပာသြားဘူး။ တစ္ခုပဲေျပာသြားတယ္” ဆရာက စကားကို ခဏရပ္ထားျပီး သြယ္သြယ္စိုးကို ၾကည္႕လိုက္တယ္။ ျပီးမွ ခပ္ျဖည္းျဖည္းေျပာတယ္။ “သူ႕ကို ခြင္႔လႊတ္ပါတဲ႔ ” သြယ္သြယ္စိုးရဲ႕ ဟီးခနဲ ငိုသံက တင္တင္ခိုင္ရဲ႕ အင္႔ခနဲ႔ ရႈိက္သံကို ဖုံးသြား တယ္။ သြယ္သြယ္စိုးက တစ္ကိုယ္လုံး သိမ္႔သိမ္႔ခါေနေအာင္ ငိုေနတယ္။ သူ႔ပါးစပ္ကလည္း နင္႔နင္႔နဲနဲေျပာေနရွာတယ္။ “ခြင္႔လႊတ္ပါတယ္...ကိုၾကီးရယ္..ခြင္႔လႊတ္ပါတယ္.. သြယ္သြယ္ ကိုၾကီးရဲ႕ အငယ္အေႏွာင္းဘ၀နဲ႔ ေနခဲ႕ရလည္း ေက ်နပ္ပါတယ္။ ဘယ္ဘ၀ကို ေရာက္ ေရာက္ ဒီလိုအျဖစ္ဆုိးမ်ဳိးနဲ႔ မၾကဳံပါရေစနဲ႔လို႕ ဆုေတာင္း ပါတယ္..ကိုၾကီးရယ္ ဆုေတာင္းပါတယ္..” တင္တင္ခိုင္က သြယ္သြယ္စိုးရဲ႕ ပုခုံးကိုကိုင္ျပီး ႏွစ္သိမ္႔ေပး ေနရွာတယ္။ သူလည္း မငိုေပမယ္႔ မ်က္ရည္ေတြက ်ေနတာကိုေတာ႔ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ရွာဘူး။ ဆရာက စိတ္မေကာင္းၾကီးစြာနဲ႔ ေျပာတယ္။ “အဲ႔ေလာက္မငိုနဲ႔ေလ သူျမင္သြားျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနဦးမယ္ ထိန္းမွ ေပါ႔ကြယ္ ” ဒါေပမယ္႔ ဆရာရဲ႕ ေလသံက အေတာ္ေပ်ာ႔ေနတာအမွန္ပဲ။ သူလည္း ၀မ္းနည္း ေနပုံရတယ္။ ျမင္ရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုေတာင္မွ ဘာမွန္း မသိေပမယ္႔ ရင္ထဲမွာ ဆို႕ေနမိတယ္။ အေတာ္ေလး ငိုလို႕အားရေတာ႔မွာ ျပန္သြားၾကတယ္။ ဒုတိယေျမာက္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုအလွည္႕ေပါ႔။ အေမက ေရွ႕ကို နည္းနည္းတိုးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လိုက္တိုးလိုက္တယ္။ အကိုၾကီး နဲ႔ အမက ေနရာမေရြ႕ဘူး။ အခုထိ ဒါဟာ ဘာလုပ္ေနမွန္း ကၽြန္ေတာ္ မသိေသးဘူး။ အဲ႔အတြက္ သိခ်င္စိတ္ေတြ ျပင္းျပလာတယ္။ ဆရာက ခုနက ကိစၥအတြက္ စိတ္ေျပေသးပုံမေပၚဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ထုံးစံအတိုင္းပဲ အေမ႔ကို ေမးတယ္။ “ ညည္းေယာက ်ာံးနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ” “ဦးျမင္႔ေငြပါ ဆရာ” အေမကေတာ႔ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ပဲ။ အကိုၾကီးလည္း တည္တည္ပဲ။ သူက သိပ္ယုံၾကည္ပုံမရဘူး။ သူက စစ္သားကို။ အမၾကီးကေတာ႔ နည္းနည္းစိတ္လႈပ္ရွားေနပုံ ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္လႈပ္ရွားေနတယ္။ ဆရာက ခုနက အတိုင္းပဲ ဘာမွမရွိတဲ႔ အေမွာင္ထဲကို တစ္စုံတစ္ေယာက္ရွိ ေနသလိုမ်ဳိး မ်က္လုံးမွိတ္ျပီး တြတ္တြတ္ေျပာေနတယ္။ ျပီးမွ အေမ႔ကို လွည္႕ေျပာတယ္။ 
 “ညည္းတို႕ကို သူမသိဘူးတဲ႔ ” 

အေမ အံ႕ၾသသြားတယ္။ ျပီးမွ တစ္ခုခုကို သတိရသြားျပီး ဆရာ႔ကို ျပန္ေမးတယ္။ “ဘာလူမ်ဳိးလဲလို႕ ေမးေပးပါ” 
ဆရာက အေမွာင္ထဲကို လွမ္းေမးလိုက္တယ္။
 “တရုတ္လူမ်ဳိးတဲ႕ ” 
 “တရုတ္ဆိုမဟုတ္ဘူးဆရာ...သူက ကရင္ပါ” 

ဆရာက လွမ္းေျပာျပန္တယ္။ ခဏၾကာေတာ႔ အေမ႕ဘက္ကို လွည္႕လာတယ္။
 “ညည္းက မသန္းေမာ္ လို႕ေျပာတယ္။ သူ႕မိန္းမတဲ႔ ” 
“ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ ”

 အေမ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာက ဆက္ေျပာတယ္။ 
“သူ႕သမီးၾကီးကို စိတ္မခ်ဖူးတဲ႔။ အစစအရာရာ ေစာင္႔ေရွာက္ပါလို႔ ေျပာေနတယ္” အမၾကီးက မ်က္ရည္ေတြစီးက ်လာတယ္။ အမၾကီးမွာ ကေလးေလးေယာက္ ရွိတယ္။ သူ႕ေယာက ်ာံးက မယားငယ္ယူလို႕ ကြာရွင္းထားၾကတယ္။ ဒုကၡေရာက္ ေနတာေပါ႔။ ဒါကို အေဖက သူ႕သမီးမ်က္ႏွာငယ္မွာကို စိတ္မခ်ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အမၾကီးက ငိုေနရင္းက ေျပာတယ္။
 “အေဖ႕ကို စိတ္ခ်ပါလို႕ ေျပာေပးပါဆရာ” ဆရာက ေခါင္းျငိတ္ျပီးဆက္ေျပာတယ္။ 
 “ သူ႕သားၾကီးကိုလည္း အသက္အႏၱရာယ္ ဂရုစိုက္ပါတဲ႔။ အရက္ေတြ အရမ္းမေသာက္ပါနဲ႔တဲ႕” 

ဆရာရဲ႕ စကားအဆုံးမွာေတာ႔ အကိုၾကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ တည္ေနရာကေန မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလာတယ္။ ျပီးမွ ဟုတ္ကဲ႕ လို႕ ေခါင္းျငိတ္တယ္။ အေဖက တစ္ခုခုကို သိေနတဲ႔ပုံပဲ။ အဲ႕ဒါကို အကိုၾကီးလည္း သိေနပုံရတယ္။ “ သူ႕စကားေျပာတာ သိပ္မပီဘူး။ လ ်ွာေလျဖတ္သြားတယ္ လို႕ေျပာတယ္။ သူအခုျပန္ေတာ႔မယ္တဲ႔ ညည္းတို႕ဘာေမးဦးမလဲ ” အေမက ျပာျပာသလဲ ျဖစ္သြားတယ္။
 “ သူဘယ္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာကို ေမးေပးပါဆရာ ” 
ဆရာက ခုနကအတိုင္းပဲ စကားေျပာေနတယ္။ ေခါင္းျငိတ္လိုက္ ေခါင္းခါ လိုက္နဲ႔ ဆရာၾကည္႕ရတာ ႏွစ္ခါျပန္ေမးေနပုံရတယ္။ 
“ သူအခု ဘားမဲ႕ဆရာေတာ္ဆီမွာ ေရာက္ေနတယ္တဲ႔ သူ႕အတြက္ ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႔တဲ႔ ” 
အေဖက ဘုရားတရား လုပ္တယ္။ဘားမဲ႕ဆရာေတာ္ ပုံေရွ႕မွာ ပုတီးေတြ အရမ္းစိပ္တာေတြ႕တယ္။ မေသခင္ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ သူ႕အမ်ဳိးေတြ အကုန္လုံးကို လိုက္ႏူတ္ဆက္ေနေသးတယ္။ အေမက သက္ျပင္းေလးခ်ရင္း ျပတင္းေပါက္ကို ေငးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေဖဘယ္မွရွိမလဲလို႕ လိုက္ရွာတယ္။ မေတြ႕ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႕စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာ ေသသြားတဲ႔လူနဲ႔ ဒီကလူေတြကို ဆက္သြယ္ေပးတာလို႕ သိလာတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္မယုံဘူး။ အေဖက ကၽြန္ေတာ္အတြက္ က ်ေတာ႔ ဘာမွ မမွာသြားဘူးေလ။ အဲ႔ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာ က ်ိတ္ျပီး ေျပာလိုက္တယ္။ အေဖ..အေဖသာ ဒီအခန္းထဲမွာ တကယ္ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို တစ္ခုခုလုပ္ျပပါလို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ အားလုံးျပီးသြားေတာ႔ အေမလည္း ဆရာ႔ကို ပိုက္ဆံကန္ေတာ႔ျပီး ျပန္ဖို႕လုပ္ၾကတယ္။ အကိုၾကီးနဲ႔ အမၾကီးက အရင္ထြက္သြားတယ္။ အေမက ဆရာ႔ကို ႏူတ္ဆက္ေနတယ္။ ျပီးမွ ေနာက္ဆုံးက ထြက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေမ႕ေနာက္က လိုက္ထြက္လိုက္တယ္။ အဲ႔ဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ဂုတ္ကို တစ္စုံတစ္ေယာက္ ဖ်စ္ညွစ္လိုက္သလို ဖ်စ္ခနဲျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လန္႕ျပီး အေမ႕လက္ကို အတင္းဆုပ္လိုက္တယ္။ ၾကက္သီးေမႊးညင္းေတြလည္း တစ္ကုိယ္လုံးထလာတယ္။ ေရွ႕ကိုလည္းခပ္သြက္သြက္ေလ ်ွာက္လိုက္တယ္။ 
 ေၾကာက္လည္းေၾကာက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မငိုမိေအာင္ မနည္းစိတ္ထိန္းရင္း အေမ႔လက္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ထားမိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ႔ အဲ႔ဒီအျပဳအမႈဟာ အေဖ အသက္ရွင္ေနစဥ္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္႔ကို မၾကာခဏ က ်ီစားတဲ႔ အျပဳအမူျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ (အထက္ပါ ေလခၽြန္နတ္ကို ဟိုအရင္ကေတာ႔ သာေကတ ေ၀ဇယႏၱာမွတ္တိုင္ တြင္သြားေရာက္ေမးျမန္းရပါသည္။ ယခုအခါ မရွိေတာ႔ဟု သိရပါသည္။ ထို႕သို႕ တမလြန္ဘ၀ႏွင္႔ ဆယ္သြယ္ေပးေသာ သူမ်ား အမ်ားအျပား ရွိသည္ ဟုလည္း ၾကားသိရပါသည္။) 


ဇာတ္လမ္းေရးသားေပးပို႔ ေသာ မန္ဘာ ကို Ro Lex ကို အက္ဒမင္မ်ားမွ အထူးေက ်းဇူးတင္ရွိပါသည္....။ (ေရာေရာသမေမႊ) 
Credit : http://payalawkahorror.blogspot.co.uk/

Read More...

Summary only...

=တေစၦမေၾကာက္ေသာ … သူ=

ေႏြညသည္ လေရာင္ေအာက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းလ ်က္ရွိ၏။ အိမ္ေနာက္ေဖး ေရတြင္းအနီးက ၀ါးကြပ္ပ်စ္ကေလး ေပၚမွာထိုင္ရင္း အုန္းလက္ၾကိဳ အၾကားက လေရာင္ လင္းလက္ ညကို ခံစားေနမိသည္။ ေလရူး တခ်က္တခ်က္ တိုက္ခတ္လိုက္တိုင္း အုန္းပင္ထက္မွ ရွည္လ ်ားလ ်ား အုန္းလက္မ်ား ယိမ္းထိုး လႈပ္ရွားသြား ၾကသည္က တေစၦၾကီး တေကာင္ ေနာက္ေျပာင္ေနသည့္ႏွယ္။ တေစၦ …တေစၦ … ဟု ေတြးလိုက္မိသည္ႏွင့္ … သူ႔စိတ္ထဲ စိမ့္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ သူဟာ တေစၦကို ေၾကာက္တဲ့ သူလား။ သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္ေမးေနမိ၏။ ငယ္ငယ္တုန္းက သရဲကားေတြ ၾကည့္ျပီး တေယာက္ထဲ အေမွာင္ခန္းထဲ မ၀င္ရဲ။ အိမ္သာသို႔ မသြားရဲ၊ ခြၽတ္ဆိုလွ်င္ လန္႔ခ်င္ျပီ။ ထို တေစၦ သရဲ ရုပ္ရွင္ေတြ မၾကည့္ဘဲလည္း မေနႏိုင္၊ ၾကည့္မိရင္လည္း ေၾကာက္ျပန္သည္။ တေစၦ သရဲဆိုတာ ဘယ္လို သတၱ၀ါလဲ မ်က္ျမင္ဒိ႒ မေတြ႔ဖူးပါလ်က္ … အလကားေနရင္း စိတ္ထဲက ေျခာက္ျခား ေၾကာက္ရြံ႕ ေနမိသည္။ အခုေရာ … တေစၦေတြကို ေၾကာက္ေသးသလား … ။ ေသခ်ာစဥ္းစား ၾကည့္မိျပန္၏။ ဒီလို ေမးရင္းေတြးရင္း ခုလို ေႏြညေတြမွာ တမက္ေမာေမာ နားေထာင္ခဲ့ရေသာ တေစၦပံုျပင္မ်ားကို ျပန္သတိရမိေလသည္။ ၾကာေတာ့လည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီ … ။ ဟိုး ငယ္စဥ္အခါက … အညာေဒသ တခုမွာေပါ့ … ။ *** ေႏြေက ်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ တခုမွာ သူတို႔မိသားစု အညာသို႔ အလည္အပတ္ သြားခဲ့ၾကသည္။ ညည ဆိုလ ်ွင္ လူၾကီးေတြက သစ္သား ကြပ္ပ်စ္ၾကီးေတြေပၚမွာ ေရေႏြးၾကမ္း၀ိုင္း ၀ိုင္းဖြဲ႕ကာ စကားစျမည္ေျပာၾကသည္။ သူတို႔လို ကေလးေတြကေတာ့ အိမ္ေရွ႕ ေျမတလင္း ေျပာင္ေျပာင္မွာ ထုပ္ဆီးတိုးတမ္း၊ ကုလားမစည္း နင္းတမ္း .. ၾကက္ဖခြပ္တမ္း .. ကစားၾကေလ့ရွိ၏။ ဒီလိုႏွင့္ လူၾကီးေတြ စကား၀ိုင္း သိမ္းခ်ိန္မွာ သူတို႔လည္း ေမာေနျပီ။ လူၾကီးေတြ၀ိုင္းက က ်န္ခဲ့သည့္ ေရေႏြးၾကမ္း ႏွင့္ အုန္းထန္းလ ်က္၊ ဇီးထန္းလ ်က္၊ ေျမပဲဆားေလွာ္ .. စတာေတြကို ႏိႈက္စားရင္း အေမာေျဖၾကသည္။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ထံ ေရာက္လာတတ္တာက … အရီးေလးမိ။အရီးေလးမိက ေရေႏြးၾကမ္း အသစ္ျဖည့္ေပး . .ေျမပဲေလွာ္ေတြ ပန္းကန္ထဲ ထပ္ျဖည့္ေပးရင္း သူတို႔ေတြကို ပံုျပင္ ေျပာျပေလ့ရွိ၏။ အရီးေလးမိ ပံုျပင္ေတြက စိတ္၀င္စားစဖြယ္။ တေစၦ သရဲ ဖုတ္ သဘက္ ျပိတၱာ ပံုျပင္မ်ား။ သူတို႔ေတြ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ထိတြယ္ ပူးကပ္ထိုင္ၾကရင္း ညစဥ္လိုလို တေစၦပံုျပင္ေတြ နားေထာင္ခဲ့ရသည္။ အရီးေလးမိ ပံုေျပာခ်ိန္ဆိုလ ်ွင္ သူတို႔ႏွင့္ မတိမ္းမယိမ္း အရြယ္ရွိ ေကာင္မေလးတေယာက္ အျမဲေရာက္ေရာက္ လာတတ္သည္။ ကစားခ်ိန္ဆို ေရာက္မလာ၊ ပံုေျပာခ်ိန္မွ သစ္ကိုင္းေျခာက္ကေလး ကိုင္ျပီး ကြပ္ပ်စ္ အစြန္အဖ်ားမွာ ထိုင္လ ်က္ အရီးေလးမိ ေျပာသည့္ ပံုျပင္ကို ေငးေမာ နားေထာင္ေလ့ရွိ၏။ တညဥ့္တာ ပံုေျပာျခင္း ဆံုးျပီဆိုလ ်ွင္ေတာ့ သူတို႔တေတြက အိမ္ထဲ၀င္ဖို႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ တြန္းထိုး ဆြဲေခၚ ေနၾကစဥ္မွာ ထို ေကာင္မေလးကေတာ့ တေယာက္ထဲပင္ သစ္ကိုင္းေျခာက္ကေလး တယမ္းယမ္းျဖင့္ အေမွာင္ထုထဲ ၀င္ေရာက္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေလေတာ့သည္။ “အဲဒါ ရြာေျမာက္ျပင္က ေအးမ … တဲ့” တေယာက္ေယာက္က သူ႔ကိုေျပာျပ၍ အမည္ကို သိခဲ့ရျပီး ေနာက္မွာေတာ့ … တားမရေသာ သူ၏ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ေအးမ ႏွင့္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။ အဲဒီညက လမိုက္ည။ .အရီးေလးမိ၏ တေစၦပံုျပင္ အျပီး ကြပ္ပ်စ္အစြန္မွာ ထိုင္ေနေသာ ေအးမထံ သူသြားလိုက္သည္။ “ေအးမ …ျပန္ေတာ့မလား” ဦးေခါင္းတခုလံုး ခ်ာခနဲ ျဖစ္ျပီး သူ႔ဘက္ လွည့္ၾကည့္သည္။ “အင္း …ျပန္ေတာ့မယ္” တခြန္းပဲ ေျပာျပီး ျပန္လွည့္သြားျပန္သည္။ “နင္ ျပန္ရမွာ အရမ္းေမွာင္တာပဲ …ျပီးေတာ့ နင့္အိမ္က ေျမာက္ျပင္မွာဆို …” “အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲ” သူ႔ကို ေက ်ာခိုင္းလ ်က္ အသံတိုးတိမ္စြာ ျပန္ေျပာသည္။ “နင္ … ဟိုဒင္း … သင္း …. အဲ .. သခ်ၤဳ ိင္းကုန္းကို ျဖတ္သြားရမယ့္ဟာ … မေၾကာက္ဖူးလား … ဟင္” ေမးမိသည့္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေက ်ာထဲစိမ့္ခနဲ ျဖစ္သြားျပီး ဟိုသည္ ၀ဲယာ ၾကည့္ေနစဥ္မွာ ေအးမႏႈတ္ဖ်ားမွ ခပ္တိုးတိုး အသံတခု ထြက္လာသည္။ ဘာရယ္ေတာ့ မသဲကြဲ။ “နင္ … မီးခြက္လည္း မပါဘူး မဟုတ္လား … တေယာက္ထဲ ျပန္လို႔ျဖစ္ပါ့မလား …ေမွာင္ၾကီးမည္းထဲမွာ သရဲ မေၾကာက္ဖူးလား” သူက ဆက္ေျပာေတာ့ ေအးမ ဆတ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္သည္။ သူ႔မ်က္၀န္းမ်ားက ရန္လိုစြာ ေဒါသအေရာင္ ထြက္လ ်က္၊ သို႔ေသာ္ ခ်က္ခ်င္းပင္ မႈန္မႈိင္းသြားျပီး … ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းေစ့ကာ … “ရပါတယ္ … ငါဒီလိုပဲ ေမွာင္ထဲမွာ သြားေနက ် … မေၾကာက္ဘူး” “ေအး .. ဒါဆိုလဲ ျပီးေရာဟာ … နင္လိုမယ္ဆိုရင္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး ေပးလိုက္မလို႔ … ငါ့မွာ ပါလာတယ္ … ဒီမွာၾကည့္” သူက လက္ႏွိ္ပ္ဓာတ္မီးကို မွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္ ျဖစ္ေအာင္ ခလုတ္ကို ဖြင့္ခ်ည္ ပိတ္ခ်ည္ ကစားျပသည္။ ေအးမက လွည့္၍ပင္မၾကည့္။ သစ္ကိုင္းေျခာက္ ကေလးကို တဆဆ လုပ္ရင္း အေမွာင္ထုထဲ ေလ ်ွာက္လွမ္း သြားေလေတာ့၏။ ဒီလိုႏွင့္ ေက ်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္ခါနီး ကိုယ့္ေဒသကိုယ္ မျပန္ခင္မွာ ေအးမအေၾကာင္း တစြန္းတစ ၾကားလိုက္ရသည္။ “ဘယ္လို ေကာင္မေလးလည္း မသိဘူး၊ ေျပာလိုက္ရင္ ထံုေပေပနဲ႔ … စကားလည္း နားမေထာင္ဘူး၊ သူလုပ္ခ်င္ရာ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာပဲ၊ ဘုရားရွိခိုး တို႔ ငါးပါးသီလတို႔ သင္ေပးလည္း လိုက္မဆိုဘူး … လူကသာ မ်က္စိမျမင္တယ္ … လက္က လ ်င္လိုက္တာ မႊတ္ေနတာပဲ၊ ေျခေဆာ့ လက္ေဆာ့နဲ႔ …ဒီဘ၀မွာ ခုလို ျဖစ္ေနတာေတာင္ သူ႔ကိုယ္သူ နားမလည္တာေလ … ” “ဟင္ …ေအးမက …ေအးမက …” လူၾကီးေတြ စကား၀ိုင္းမို႔ သူ၀င္မေမးရဲ … ဘာမွလဲ ၀င္မေျပာရဲ။ သို႔ေသာ္ … သူအံ့အား အသင့္ၾကီး သင့္ခဲ့ရပါသည္။ *** ငယ္စဥ္တုန္းက အရီးေလးမိ ေျပာျပသည့္ တေစၦပံုျပင္ ဆိုတာေတြသည္ ဘုရားေဟာ ဇာတ္နိပါတ္ ေတြထဲမွ ပံုျပင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပုိင္း ကိုယ္တိုင္ စာအုပ္ေတြ ဖတ္ေတာ့ သိလာခဲ့ရသည္။ တကယ္ေတာ့ အရီးေလးမိက ကေလးေတြကို ေၾကာက္လန္႔ေစလို၍ ေျခာက္လွန္႔ျခင္းမဟုတ္။ ဒီလို တေစၦ သရဲ ေတြကို ေၾကာက္လ ်ွင္ တေစၦ သရဲ မလာႏိုင္ေအာင္ ဘုရားရွိခိုး၊ ေမတၱာပို႔ စသျဖင့္ လုပ္ေစေအာင္ မသိမသာ လမ္းညႊန္ ေပးခဲ့ျခင္းပင္။ ဒါ့အျပင္ မေကာင္းတာ လုပ္လ ်ွင္ မေကာင္းက ်ဳိးခံစားရမည္ … ဆိုသည့္ အခ်က္ကိုလည္း ဒီပံုျပင္မ်ားမွ တဆင့္ ေခါင္းထဲ ထည့္ေပး ခဲ့သည္ပဲ။ သူတို႔သည္လည္း ထိုစဥ္က ဘာရယ္မသိ သရဲ ေၾကာက္ တာေၾကာင့္ပင္ ညတိုင္း ဘုရားရွိခိုး သမၺဳေဒၶ ရြတ္ကာ အိပ္ခဲ့ၾက၏။ တကယ္ေတာ့ တေစၦ သရဲႏွင့္တူေသာ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ျပဳသူေတြကို အမွားအမွန္ ေ၀ဘန္ ပိုင္းျခား ႏိုင္သူေတြက ေၾကာက္ရြံ႕ၾကသည္။ ေ၀းစြာ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကသည္။ အေမွာင္လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္း ရမည့္ အခါမ်ဳိးမွာ အလင္းေပးႏိုင္မည့္ ပစၥည္း တမ်ဳိးမ်ဳိးေတာ့ ေဆာင္သြားၾကသည္။ အေမွာင္ထုထဲကို ရမ္းသမ္း မတိုး။ ဒီလို တိုးလို႔လည္း ကိုယ့္မွာ အက ်ဳိးမရွိ။ ေအးမ လိုမ်ဳိး အေမွာင္မွာ အသားက ်ေနသူ … အေမွာင္ႏွင့္ ယဥ္ပါးေနသူက ်ေတာ့ အလင္းေပး ပစၥည္းလည္း သူ႔အတြက္ မလိုအပ္၊ တေစၦ သရဲဆိုတာလည္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္ဟု သူမထင္ … ။ ဒါေၾကာင့္ပင္ “မ်က္ကန္း တေစၦမေၾကာက္” ဆိုသည့္ စကားပံု ေပၚလာတာ ျဖစ္မည္ဟု သူေတြးေနမိပါ၏။ *** ညက တျဖည္းျဖည္း နက္လို႔ လာေခ်ျပီ။ ေစာေစာက အုန္းလက္ၾကားမွာရွိေသာ လမင္းသည္ပင္.. အုန္းပင္ထိပ္ဖ်ား ေရာက္လို႔သြားျပီ။ ညနက္သည့္တိုင္ တရွဲရွဲ ေအာ္ျမည္ ယိမ္းထုိးေနၾကေသာ အုန္းပင္ထိပ္ဖ်ားမွာ လမင္းက ကမၻာၾကီးကို အလင္း ျဖန္႔ေ၀ေနဆဲ …

 ။ ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ 

+ေမဓာ၀ီ+

Read More...

Summary only...

" သူေနတဲ့ အပင္ေအာက္ အေပါ့လာသြားေသာ ေယာက ်ာ္းေလးကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သြားကာ ေပါင္းသင္းဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ သရဲမ(ျဖစ္ရပ္မွန္) "

ဘိုကေလး ျမိဳ ့နယ္ထဲ က ရြာ ေလးတစ္ရြာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ က နာ ဂစ္ မျဖစ္ခင္ ၂၀၀၇ ေလာက္ က ပါ။ အဲဒီ မွာ NGO တစ္ဖြဲ ့ က ပတ္ ၀န္း က ်င္ ထိန္း သိမ္း ေရး အတြက္ ဒီေရေတာ သစ္ပင္ ေတြ ကို ေတာ ထဲ က စိုက္ လို ့ ေကာင္း တဲ ့ ေျမလြတ္ ေတြ မွာ ေရြး ခ်ယ္ ျပီး ျခံဳ ခုတ္၊ ေျမ ေန ရာ ရွင္း၊ ပနၱက္ ရိုက္၊ က ်င္းတူး ျပီး အပင္ ေတြ စိုက္ မွာ ပါ။ အဲ ဒီ မွာ ေက ်းရြာ တစ္ ရြာ နဲ ့ တစ္ရြာ က ကုန္းလမ္း ဆက္စပ္ မွဳ နည္းျပီး ေရ လမ္း နဲ ့ပဲ သြား ၾက ရ တာ ဆို ေတာ့ တစ္ ခ်ိဳ ့ ဒီေရတက္တဲ့ ရက္ေတြ မွာ စခန္းကို မျပန္ ျဖစ္ပဲ ေတာထဲ မွာ ယာယီ စ ခန္း ေဆာက္ ျပီး ည အိပ္ တာ မ်ိဳး ေတြ ရွိ ပါ တယ္။ မွတ္ မွတ္ ရ ရ အဲ ဒီ ေန ့ က ည ေန ေစာင္း တစ္ ခု မွာ ေပါ့။ က ်ြန္ ေတာ္ တုိ ့ အဖြဲ ့ က ေတာ ထဲ မွာ ခုတ္ ထြင္ ရွင္း လင္း ျပီး ခ ရီး အ ေတာ္ ေရာက္ လာ တဲ ့ အခါ အ နား ယူ ခ်က္ ျပဳတ္ ေရး အတြက္ ျပင္ ဆင္ ေန တုန္း အဖြဲ ့ထဲ မွာ ပါ တဲ့ လူ တစ္ ေယာက္ က ေန မ ေကာင္း ျဖစ္ တယ္။ လွဲ သိပ္ အနား ယူ ျပီး သိပ္ မ ၾကာ ပါ ဘူး။ သူ ့ ပံု စံ က မူ မ မွန္ ျဖစ္ လာပါတယ္။ က ေယာင္ က တမ္း ေတြ ေျပာ ျပီး အဖြဲ ့ထဲ က ကု လား ေမာင္ ျမင့္ ကို လွမ္း လွမ္း ၾကည့္ ေန ပါ တယ္။ အ ေတြ ့ အ ႀကံဳ ရွိ တဲ့ လူ တစ္ ခ်ိဳ ့က အဲ ဒါ ပ ေယာ ဂ တစ္ ခုခု ၀င္ ပူး တာ ထင္ တယ္ လို ့ ေျပာ တယ္။ က ်ြန္ ေတာ္ တို ့ အဖြဲ ့ထဲ က ေခါင္း ေဆာင္ " ဆ ရာ ေက ်ာ ္" လို ့ ေခၚ တဲ့ လူ က ပါး နွပ္ တယ္။ တစ္ ခ်ိန္ က လည္း သစ္ေတာ မွာ အ ရာ ရွိ လုပ္ ဖူး ေတာ့ ဓား ရွည္ တစ္ ေခ်ာင္း ကိုင္ ျပီး အဲ ဒီ ေန မ ေကာင္း တဲ့ လူ ကို သူ ့ အ ေရွ ့ ေခၚ လာ ခိုင္း တယ္။ အား လံုး က ရင္ တ ထိတ္ ထိတ္ ျဖစ္ ေန ခ်ိန္ မွာ သူ က ခပ္ တည္တည္ နဲ ့ " ခင္ ဗ်ား ဘယ္ သူ လဲ၊ သူ ့ ကို ဘာ လို ့ လိုက္ ေနွာက္ ယွက္ တာ လဲ၊ က်ဳပ္ တို ့ က အ စို း ရ အ မိန္ ့ နဲ ့ ဒီ မွာ ေတာ ခုတ္ ရွင္း လင္း ျပီး အ ပင္ ေတြ စိုက္ မ လို ့ လာ တာ၊ ခင္ ဗ်ား မင္း ျပစ္ မင္း ဒဏ္ သင့္ မွာ မ ေၾကာက္ ဘူး လား" ဆို ပဲ...။ အဲ ဒီ အ ခ်ိန္ မွာ ေန မ ေကာင္း ျဖစ္ သူ က မိန္း မ အ သံ နဲ ့ " က ်ြန္ မ နာ မည္ ၾကည္ ေမ ပါ။ လြန္ ခဲ ့ တဲ့ ၁၀ နွစ္ ေက ်ာ ္ က ဟို ဘက္ ရြာ မွာ ဆံုး သြား သူ ပါ။ သူ ့ ကို ( ကု လား ေမာင္ ျမင့္ ကို လက္ ညိုး ထို း ျပ ျပီး) ၾကိုက္ လို ့ လိုက္ လာ တာ ပါ" တဲ့။ ...
 (ဆရာaက ်ာ္)." ခင္ ဗ်ား ဘာ ကိစၥ သူ ့ ကို ၾကိုက္ ရ တာ လဲ"?.........
 ( ၾကည္ ေမ .).." သူ က က ်ြန္ မ ေန တဲ့ သစ္ ပင္ ေရွ ့ မွာ ေသး လာ ေပါက္ ပါ တယ္ သူ ့ ကို ျမင္ ေတာ့ က ်ြန္ မ ၾကိုက္ လို ့ လုိက္ လာ တာ ပါ" တဲ့...။.... . 
(ဆ ရာေက. ်ာ္).. " ခင္ ဗ်ား သူ ့ ကို ၾကိုက္ လို ့ မ ရ ဘူး။ ဘ ၀ ခ်င္း လဲ မ တူ ဘူး"...
 ( ၾကည္ ေမ.).. " သိ ပါ တယ္ သူ နဲ ့ ဘ ၀ ခ်င္း တူ သြား ေအာင္ က ်ြန္ မ ဆြဲ ေခၚ မွာ ေပါ့" တဲ့ ဗ်ာ...။. .. (ဆရာ ေက ်ာ္)..." မ ရ ဘူး ခင္ ဗ်ား ဒီ လို လုပ္ လို ့ မ ရ ဘူး။ သူ ့ မွာ မိန္း မ ရွိ တယ္...။ ခင္ ဗ်ား ဒု..သ...န...ေသာ... ျဖစ္ မွာ မ ေၾကာက္ ဘူး လား"...

 (ၾကည္ ေမ.).. ( နဲ နဲ ေတြ ေ၀ သြား ျပီး ).. " ေၾကာက္ ပါ တယ္"..
. (ဆရာ ေက ်ာ္)." ဒီ လို ဆို သူ ့ ကို ေတာင္း ပန္ ျပီး ျပန္ ေတာ့ ေနာက္ ဘယ္ သူ ့ ကို မွ မ ေနွာင့္ ယွက္ နဲ ့ ေတာ့". ...
 (ၾကည္ေမ.).." ဟုတ္ ကဲ့ ေတာင္း ပန္ ပါ့ မယ္... ဒါ ေပ မယ့္ က ်ြန္ မ မွာ ေန စ ရာ မ ရွိ လို ့ ဒီ ေတာ ထဲ က သစ္ ပင္ မွာ ပဲ ဆက္ ေန ခြင့္ ေပး ပါ".. .
 (ဆရာေက ်ာ္)...( စိုက္ ခင္း လုပ္ ငန္း က ၾကာ ဦး မွာ ဆို ေတာ့ သူ ့ လူ ေတြ စိတ္ အ ေနွာင့္ အ ယွက္ ျဖစ္ မွာ လည္း စိုး တာ နဲ ့) " ခင္ ဗ်ား ဒီ မွာ ေန လို ့ ေတာ့ မ ျဖစ္ ဘူး.....ဒါ အ စိုး ရ ပိုင္ နယ္ ေျမ သူ တို ့ ခြင့္ မ ျပဳ ရင္ ေန လို ့မ ရ ဘူး ... တစ္ ျခား သြား ေန ပါ"....
 ( ၾကည္ ေမ.).. " က ်ြန္ မ မွာ အ ျခား ေန စ ရာ မ ရွိ ပါ ဘူး .. . သင့္ ေတာ္ တဲ့ ေန စ ရာ တစ္ ေန ရာ ေပး ဖို ့ ေတာင္း ပန္ ပါ တယ္ ရွင္"....
 (ဆရာေက ်ာ္)...( မ်က္ စိ ကို မွိတ္ ျပီး စဥ္း စား သ လို အာ ရံု ခံ ေန သ လို မ်ိဳး ခဏ လုပ္ လိုက္ ျပီး)... " ဒီ ေတာ ရဲ ့ ဟို ဘက္ ကမ္း မွာ ေတာ တစ္ ခု ရွိ တယ္... ဟို ကမ္း စပ္ မွာ ျမင္ ေန ရ တဲ့ သ မဲ ့ ပင္ ႀကီး မွာ သြား ေန" 
(.ၾကည္ ေမ)... (၀မ္း သာ အား ရ နွင့္) " ေက ်း ဇူး တင္ ပါ တယ္ ရွင့္...အခု မွ ပဲ ေန စ ရာ အ စစ္ ရ ေတာ့ တာ.. .အ ရင္ ေန တဲ့ ေန ရာ က ကိုယ္ ပိုင္ မ ဟုတ္ ဘူး.. ..ဌား ေန ရ တာ... သြား ေတာ့ မယ္" ဆို ျပီး ထိုင္ကန္ ေတာ့ ျပီး ထြက္ သြား ပါ တယ္.......။ 

သူ မ ထြက္ သြား မွ လူ အား လံုး လည္း သက္ ျပင္း ခ် နိုင္ ျပီး....။ ေနာက္ ရက္ ေတြ မွာ သူ မ ေျပာ တဲ့ ဟို ဘက္ ရြာ ဘက္ ေရာက္ သြား ေတာ့ ရြာ လူ ႀကီး ေတြ ကို ေမး ၾကည့္ ရာ မွာ ေဒၚ ၾကည္ ေမ ဆို တဲ့ အ မ်ိဳး သ မီး တစ္ ေယာက္ က သူ တို ့ ရြာ က ျဖစ္ ျပီး လြန္ ခဲ့ တဲ့ ဆယ္ နွစ္ ေက ်ာ္ ေလာက္ က ခု န က ေတာ ထဲ မွာ ပဲ ပိုး ထိ ျပီး ဆံုး သြားတယ္ ဆို တဲ့ အ ေၾကာင္း သိ ရွိ ရ ပါ တယ္.........။ ဆ ရာေက ်ာ္သာ အ တည္ ေပါက္ ထို ကဲ့ သို ့ မ လုပ္ ပဲ အား လံုး ေၾကာက္ ေန လ ်ွင္ ေန မ ေကာင္း တဲ့ သူ ( သို ့ မ ဟုတ္) ကု လား ေမာင္ ျမင့္ တစ္ ဦး ဦး မွာ ဒုကၡေရာက္ နုိင္ ပါ သည္။ (စာ ႀကြင္း- အ ေၾကာင္း အ ရာ ပါ အ ခ်က္ အ လက္ မ်ား မွာ တစ္ ကယ္ ျဖစ္ ခဲ့ ျပီး မိ မိ မွတ္ မွိ သ ေလာက္ ကို အ ဆင္ ေျပ ေျပ ဖတ္ လို ့ ေကာင္း ေအာင္ ဇာတ္ လမ္း ဆင္ စာ စီ ကံုး ထား ပါ သည္) ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးကို ေျပာျပေပးေသာ ကို Tayzar Minn ကို က ်ြန္ေတာ္တို႔ Admin မ်ားက ေက ်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ေနာ္.....။ ။


 ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။


 +ေရာသမေမႊေမာင္စိုး+

Read More...

Summary only...