တစ္ခါက အလြယ္တကူ စိတ္ဆိုး၊ စိတ္တို၊ ေဒါသထြက္လြယ္္ေသာ လူတစ္ဦးရွိသည္။ သူ႔ဖခင္က သူအား သံေခ်ာင္းတစ္အိတ္ေပးျပီး စိတ္တို ေဒါသထြက္တိုင္း သံေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္းကို အိမ္ေနာက္ေဖး ျခံစည္းရုိးတြင္ ရုိက္ေစသည္။ ပထမတစ္ရက္တြင္ပင္ သံေခ်ာင္း ၃၇ ေခ်ာင္းကို ျခံစည္းရိုးတြင္ သူရိုက္ထည့္မိသည္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရိုက္ထည့္မိေသာ သံေခ်ာင္း အေရအတြက္မွာ တေျဖးေျဖး နည္းလာခဲ့သည္။ မိမိေဒါသကို ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းက သံေခ်ာင္း ရိုက္ထည့္တာထက္ပင္ လြယ္ကူေၾကာင္း တေျဖးေျဖး သူသိလာခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ မိမိေဒါသစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ျပီး အလြယ္တကူေဒါသ မထြက္ေတာ့ေၾကာင္း ဖခင္အား ေျပာေလသည္။
ဖခင္မွာ မိမိစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ျပီဟု ထင္တိုင္း ျခံစည္းရိုးေပၚရွိ ရိုက္ထားေသာ သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းအား ျပန္ နုတ္ေစသည္။ အခ်ိန္တစ္ေန႔ျပီး တစ္ေန႔ ကုန္ဆံုးသြားသည္။ သူသည္ ျခံစည္းရိုးေပၚရွိ သံေခ်ာင္းမ်ားအား ျပန္နုတ္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖခင္အားေျပာေလသည္။ ဖခင္မွာ သူ႔လက္ကိုဆဲြျပီး ေနာက္ေဖးသို႔ ေခၚသြားသည္။
“သားေတာ္တယ္... သားလုပ္တာ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္း နုတ္ျပီးတိုင္း သံေခ်ာင္းရာေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ ဒီျခံစည္းရိုးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ နဂိုအတိုင္း အေကာင္းျပန္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
သံေခ်ာင္းရာေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့ေတာ့မွာ။ သားစိတ္ဆိုးတိုင္း ေဒါသထြက္တိုင္း ေျပာလိုက္တဲ့ စကား၊ လုပ္လိုက္တဲ့ အရာေတြဟာ သံေခ်ာင္းရိုက္လို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ အရာေတြလိုပဲ။ တစ္ပါးသူရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ သံမိႈစဲြသလို တစ္သက္လံုး က်န္ေနခဲ့တတ္တယ္။ ေတာင္းပန္စကားေတြ ဘယ္လိုဆိုဆို အနာက အမာရြတ္အျဖင့္ က်န္ေနခဲ့တတ္တယ္” ဟုေျပာသည္။
လူလူျခင္း ဆက္ဆံရာတြင္ တစ္ခါတရံ ေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ အမွားကို ၀န္မခံတတ္ၾကဘဲ တစ္ဖက္သားကို အလြယ္တကူ စိတ္အနာတရ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မိတတ္ၾကသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္က အရာရာတိုင္းကို သည္းခံျခင္းျဖင့္ စတင္ခဲ့လွ်င္ ကိုယ္မေမွ်ာ္လင့္ ထားေသာ ရလဒ္မ်ားကို ရနိုင္မွာ မလဲြမေသြျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါးအတြက္ ျပဳတင္းတစ္ခ်ပ္ ဖြင့္ေပးလိုက္ျခင္းသည္ အေျပာက်ယ္ျပီး လွပေသာ ေကာင္းကင္ကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ျမင္ ခံစားရသည္နွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။
ေရးသားသူ... ႏုိင္းႏုိင္းစေန
တစ္ခါက အလြယ္တကူ စိတ္ဆိုး၊ စိတ္တို၊ ေဒါသထြက္လြယ္္ေသာ လူတစ္ဦးရွိသည္။ သူ႔ဖခင္က သူအား သံေခ်ာင္းတစ္အိတ္ေပးျပီး စိတ္တို ေဒါသထြက္တိုင္း သံေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္းကို အိမ္ေနာက္ေဖး ျခံစည္းရုိးတြင္ ရုိက္ေစသည္။ ပထမတစ္ရက္တြင္ပင္ သံေခ်ာင္း ၃၇ ေခ်ာင္းကို ျခံစည္းရိုးတြင္ သူရိုက္ထည့္မိသည္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရိုက္ထည့္မိေသာ သံေခ်ာင္း အေရအတြက္မွာ တေျဖးေျဖး နည္းလာခဲ့သည္။ မိမိေဒါသကို ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းက သံေခ်ာင္း ရိုက္ထည့္တာထက္ပင္ လြယ္ကူေၾကာင္း တေျဖးေျဖး သူသိလာခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ မိမိေဒါသစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ျပီး အလြယ္တကူေဒါသ မထြက္ေတာ့ေၾကာင္း ဖခင္အား ေျပာေလသည္။
ဖခင္မွာ မိမိစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ျပီဟု ထင္တိုင္း ျခံစည္းရိုးေပၚရွိ ရိုက္ထားေသာ သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းအား ျပန္ နုတ္ေစသည္။ အခ်ိန္တစ္ေန႔ျပီး တစ္ေန႔ ကုန္ဆံုးသြားသည္။ သူသည္ ျခံစည္းရိုးေပၚရွိ သံေခ်ာင္းမ်ားအား ျပန္နုတ္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖခင္အားေျပာေလသည္။ ဖခင္မွာ သူ႔လက္ကိုဆဲြျပီး ေနာက္ေဖးသို႔ ေခၚသြားသည္။
“သားေတာ္တယ္... သားလုပ္တာ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္း နုတ္ျပီးတိုင္း သံေခ်ာင္းရာေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ ဒီျခံစည္းရိုးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ နဂိုအတိုင္း အေကာင္းျပန္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
သံေခ်ာင္းရာေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့ေတာ့မွာ။ သားစိတ္ဆိုးတိုင္း ေဒါသထြက္တိုင္း ေျပာလိုက္တဲ့ စကား၊ လုပ္လိုက္တဲ့ အရာေတြဟာ သံေခ်ာင္းရိုက္လို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ အရာေတြလိုပဲ။ တစ္ပါးသူရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ သံမိႈစဲြသလို တစ္သက္လံုး က်န္ေနခဲ့တတ္တယ္။ ေတာင္းပန္စကားေတြ ဘယ္လိုဆိုဆို အနာက အမာရြတ္အျဖင့္ က်န္ေနခဲ့တတ္တယ္” ဟုေျပာသည္။
လူလူျခင္း ဆက္ဆံရာတြင္ တစ္ခါတရံ ေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ အမွားကို ၀န္မခံတတ္ၾကဘဲ တစ္ဖက္သားကို အလြယ္တကူ စိတ္အနာတရ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မိတတ္ၾကသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္က အရာရာတိုင္းကို သည္းခံျခင္းျဖင့္ စတင္ခဲ့လွ်င္ ကိုယ္မေမွ်ာ္လင့္ ထားေသာ ရလဒ္မ်ားကို ရနိုင္မွာ မလဲြမေသြျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါးအတြက္ ျပဳတင္းတစ္ခ်ပ္ ဖြင့္ေပးလိုက္ျခင္းသည္ အေျပာက်ယ္ျပီး လွပေသာ ေကာင္းကင္ကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ျမင္ ခံစားရသည္နွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။
ေရးသားသူ... ႏုိင္းႏုိင္းစေန
No comments:
Post a Comment