ေဆးစြမ္းေကာင္း

>
တစ္ရက္မွာ လူမႈေရးရာကိစၥမ်ားကို အတိုင္ပင္ခံ အၾကံေပးေနတဲ႔ အဖြဲ႔တစ္ခုရဲ႕ ရံုးခန္းဆီကို အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္ အနည္းငယ္ရွိျပီျဖစ္တဲ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာၾကကာ သူတို႕ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ မေျပမလည္ ျဖစ္ေနတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ေအးစက္ေနတဲ႔ ဆက္ဆံေရး အေၾကာင္းကို ေျပာျပ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျပီး အၾကံဥာဏ္ေတာင္းခံဖို႔အတြက္ ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အခန္းတစ္ခုတြင္းက အၾကံေပးျဖစ္သူရဲ႕ စားပြဲေရွ႕က ခံုတစ္လံုးစီမွာ ထိုင္လုိက္ၾကျပီးေနာက္မွာဘဲ ႏွစ္ဦးစလံုးက သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ႔ အေျခအေနေတြကို သူ႕ထက္ငါ ဦးေအာင္ ေျပာျပၾကပါေတာ႔တယ္။ ေျပာေနသမွ် စကားေတြမွာ သူတို႕ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ကို တစ္ေယာက္က ပံုခ်ေျပာဆိုေနၾကတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပစ္ေတြ ျမင္ေနၾကတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားတယ္ဆိုရင္ အလုအယက္ေျပာေနၾကတာဟာ အသက္ေတာင္ မရွဴၾကဘူးလို႔ေတာင္ ထင္ရပါတယ္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျပီးတဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာမွ သူ႕ထက္ငါ ဦးေအာင္ ျပစ္တင္ ေျပာဆိုေနၾကတာကို ေမာပန္းလာဟန္နဲ႔ ရပ္လိုက္ၾကပါေတာ႔တယ္။ သူတို႕ကိုၾကည္႔ရတာ ဒီေတာ႕မွဘဲ အသက္ဝဝ ရွဴေနၾကရပံု ေပၚပါတယ္။ သူတို႕စကားသံ ရပ္သြားေတာ႔မွ အၾကံေပးသူက "ကဲ.. ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ေတြ၊ မေကာင္းတဲ႔အခ်က္ေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပိဳင္အဆိုင္ ေျပာဆိုျပီးၾကလို႔ ကုန္ေလာက္ျပီထင္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ ခုခ်ိန္က စျပီး ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ေယာက္စီမွာ ရွိတဲ႔ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို ျမင္တဲ႔အတိုင္း ေျပာၾကည္႔ၾကစို႔လားဗ်ာ" အဲဒီစကားသံအဆံုးမွာ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ၾကား လံုးဝတိတ္ဆိတ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဘာသံမွ ဆက္ျပီး ထြက္မလာေတာ႔ပါဘူး။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတဲ႔အထိလည္း ဘယ္သူကမွ စျပီး စကားမေျပာေတာ႔ပါဘူး။ အၾကံေပးျဖစ္သူကလည္း စကားမေျပာဘဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးကိုသာ စိုက္ၾကည္႔ျပီး အကဲခတ္ေနတဲ႔အတြက္ အခန္းတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျခင္းနဲ႔ ေအးစက္မႈန္မိႈင္းျခင္မ်ားသာ လြမ္းမိုးလို႔ေနပါတယ္။

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတဲ႔အထိ ဘယ္သူကမွ စျပီးမေျပာလာတဲ႔အတြက္ အၾကံေပးသူက ထိုလင္မယားႏွစ္ေယာက္ကို ေဘာလ္ပင္ တစ္ေယာက္တစ္ေခ်ာင္းစီနဲ႔ စာရြက္တစ္ရြက္စီ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔မွ "ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို တစ္ေယာက္က ပါးစပ္နဲ႔ ထုတ္ေျပာျပဖို႔ ခက္ခဲေနတယ္ဆိုရင္လည္း ဒီစာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးေပးပါ" လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ စာရြက္နဲ႔ ေဘာလ္ပင္ကိုယ္စီ လက္ထဲေရာက္လာေပမဲ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ဘယ္သူကမွ ခ်မေရးၾကပါဘူး.. ငုတ္တုတ္ထိုင္ျပီး လက္ထဲက စာရြက္ကို ႏွစ္ဦးသား စိုက္ၾကည္႔လို႔သာ ေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္အတန္ၾကာတဲ႔အထိေတာင္ ဘယ္သူကမွ တုတ္တုတ္ မလႈပ္ပါဘူး။ အၾကံေပးျဖစ္သူကလည္း ေနာက္ထပ္ ဘာမွ မတိုက္တြန္းဘဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ဒီအတိုင္းသာ ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။ မၾကာခင္မွာဘဲ လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူဟာ ေခါင္းငံု႕လိုက္ျပီး စာရြက္ေပၚကို တစ္စံုတစ္ခုကိုခ်ေရးပါေတာ႔တယ္။ ေယာက္်ားျဖစ္သူ ေဘာလ္ပင္ေကာက္ကိုင္ျပီး ေရးတာကိုျမင္လိုက္ေတာ႔မွ မယားျဖစ္သူကလည္း ေဒါသတၾကီးနဲ႔ စာရြက္ကိုဆြဲယူကာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရးျခစ္ပါေတာ႔တယ္။

မၾကာခင္မွာ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ေရးေနတာကို ရပ္လိုက္ၾကျပီး စကားတစ္ခြန္းမွ ဆက္မေျပာဘဲ ျငိမ္သက္ေနၾကပါတယ္။ အခန္းကေလးထဲမွာေတာ႔ ဘာသံမွ မၾကားရေတာ႔ဘဲ လူသံုးဦးအၾကား ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္သြားခဲ႔႔ပါတယ္။

ခဏအၾကာမွာ မယားျဖစ္သူက သူမ ေရးျခစ္ထားတဲ႔စာရြက္ကို အၾကံေပးသူေရွ႕ကို တြန္းပို႔လိုက္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း အၾကံေပးသူက သူမ ေဘးက လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူထံကိုသာ ထိုစာရြက္ကို ေပးလိုက္ဖို႔ အရိပ္အကဲျပပါတယ္။ မယားျဖစ္သူက အင္တင္တင္ျဖင္႔ စာရြက္ကို သူတို႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ၾကားက ကြက္လပ္ေရွ႕ကိုသာ တြန္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူက သူ႕စာရြက္ကိုလည္း မယားေရွ႕ကို တြန္းပို႕လိုက္ျပီး မိန္းမျဖစ္သူရဲ႕ စာရြက္ကို ဆြဲယူလိုက္ကာ စာရြက္ေပၚက အေၾကာင္းအရာေတြကို စဖတ္ပါတယ္။ မိန္းမျဖစ္သူကလည္း ေယာက်္ားရဲ႕ စာရြက္ကို ကဗ်ာကယာ ဆြဲယူလိုက္ျပီး ဘာေတြေရးထားမလဲ သိလိုစိတ္ျဖင္႔ ဖတ္ပါေတာ႔တယ္။

အၾကံေပးသူကလည္း စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာေတာ႔ဘဲ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို တိတ္ဆိတ္စြာ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။

မၾကာခင္မွာ စာဖတ္ေနတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ ပါးျပင္ေပၚကို မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာပါေတာ႔တယ္။ သူမရဲ႕လက္ထဲမွာေတာ႔ သူ႕ေယာက်္ားရဲ႕လက္ေရးေတြပါတဲ႔ စာရြက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္လို႕ ထားပါတယ္။ စာရြက္ေပၚမွာ သူမရဲ႕ ေကာင္းတဲ႔အခ်က္ေလးေတြကို ေယာက်္ားျဖစ္သူက ေရးထားခဲ႔မယ္ဆိုတာ မလြဲႏိုင္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးအတြက္ ေယာက်္ားျဖစ္သူက သူမရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို ခ်ီးက်ဳးထားတဲ႔ စာရြက္ေလးထဲက အေၾကာင္းအရာေတြဟာ သူမရဲ႕ႏွလံုးသားကို ႏူးညံ႕စြာ ထိခိုက္ ခံစားသြားေစခဲ႔ဟန္ တူပါတယ္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူဟာလည္း အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ စာရြက္ေလးကို ဖတ္ျပီး မ်က္ရည္မက်ေသာ္လည္း ေအာက္မ်က္ဝန္းမ်ား တစ္ဆတ္ဆတ္ လႈပ္ခုန္ေနတာကို ၾကည္႔ခ်င္းအားျဖင္႔ သူကိုယ္တိုင္လည္း ထိခိုက္ခံစားေနရဟန္ တူပါတယ္။

အခန္းတြင္းရဲ႕ အေျခကေနဟာ ထိုလင္မယားစံုတဲြ ဝင္လာကာစ အေျခအေနနဲ႔ မတူေတာ႔ဘဲ ေျပာင္းလဲသြားလို႔ သြားပါျပီ။ ေအးစက္စက္ မႈန္မိႈင္းမိႈင္း အခန္းေလးဟာ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ေႏြးေထြးလို႔လာျပီး ေနခ်င္႔စဖြယ္ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ အၾကံေပးသူဟာ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ ထိုလင္မယားႏွစ္ဦးၾကားမွာ ဘယ္လိုစကားတစ္ခြန္းကိုမွ ဆက္ေျပာဖို႔ မလိုေတာ႔ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ေတြကို တစ္ေယာက္က အျမဲတမ္း ျပစ္တင္ ေျပာဆိုေနျခင္းသာ ရွိခဲ႔ၾကျပီး တစ္ဦးရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို တစ္ဦးက ေျပာဆို ခ်ီးမြမ္းဖို႔ ေမ႔ေလ်ာ႕ေနခဲ႔ၾကဟန္ တူပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ၾကားက ဆက္ဆံေရးဟာ ေအးခဲလာခဲ႔ၾကဟန္ ရွိပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ ေကာင္းကြက္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းထားတဲ႔ စာရြက္ကေလးမ်ားက သူတို႔ႏွစ္ဦးၾကားက ေအးစက္ေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ျပန္လည္ေႏြးေထြးေစခဲ႔ပါျပီ။

လင္မယား၊ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္မ်ားကို တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျမင္တတ္ကာ ခ်ီးမြမ္း ေျပာဆိုျခင္းဟာလည္း မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္သင္႔ေၾကာင္းကို အတိုင္ပင္ခံျဖစ္သူက ေကာင္းမြန္စြာ နားလည္ေနခဲ႔ပါတယ္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ စာရြက္ကေလးေတြကို လက္တစ္ဖက္က တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ျပီး အျခားလက္တစ္ဖက္ျဖင္႔ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္တြဲကာ အခန္းထဲမွ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ထြက္ခြာသြားၾကတာကို ပီတိအျပံဳးနဲ႔ ေငးၾကည္႔ရင္း က်န္ရစ္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။

လူတစ္ဦး၏ ေကာင္းကြက္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုျခင္းသည္ ထိုသူ၏ ႏွလံုးသားတြင္းမွ ဒဏ္ရာမ်ားစြာတို႔ကို ကုစားေပးႏိုင္စြမ္းရွိေသာ ေဆးေကာင္းတစ္လက္ ျဖစ္ေလသည္။ 



**To heal a thousand wounds
( Carlos Valles) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။**

Posted by ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

တစ္ရက္မွာ လူမႈေရးရာကိစၥမ်ားကို အတိုင္ပင္ခံ အၾကံေပးေနတဲ႔ အဖြဲ႔တစ္ခုရဲ႕ ရံုးခန္းဆီကို အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္ အနည္းငယ္ရွိျပီျဖစ္တဲ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာၾကကာ သူတို႕ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ မေျပမလည္ ျဖစ္ေနတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ေအးစက္ေနတဲ႔ ဆက္ဆံေရး အေၾကာင္းကို ေျပာျပ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျပီး အၾကံဥာဏ္ေတာင္းခံဖို႔အတြက္ ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အခန္းတစ္ခုတြင္းက အၾကံေပးျဖစ္သူရဲ႕ စားပြဲေရွ႕က ခံုတစ္လံုးစီမွာ ထိုင္လုိက္ၾကျပီးေနာက္မွာဘဲ ႏွစ္ဦးစလံုးက သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ႔ အေျခအေနေတြကို သူ႕ထက္ငါ ဦးေအာင္ ေျပာျပၾကပါေတာ႔တယ္။ ေျပာေနသမွ် စကားေတြမွာ သူတို႕ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ကို တစ္ေယာက္က ပံုခ်ေျပာဆိုေနၾကတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပစ္ေတြ ျမင္ေနၾကတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားတယ္ဆိုရင္ အလုအယက္ေျပာေနၾကတာဟာ အသက္ေတာင္ မရွဴၾကဘူးလို႔ေတာင္ ထင္ရပါတယ္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျပီးတဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာမွ သူ႕ထက္ငါ ဦးေအာင္ ျပစ္တင္ ေျပာဆိုေနၾကတာကို ေမာပန္းလာဟန္နဲ႔ ရပ္လိုက္ၾကပါေတာ႔တယ္။ သူတို႕ကိုၾကည္႔ရတာ ဒီေတာ႕မွဘဲ အသက္ဝဝ ရွဴေနၾကရပံု ေပၚပါတယ္။ သူတို႕စကားသံ ရပ္သြားေတာ႔မွ အၾကံေပးသူက "ကဲ.. ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ေတြ၊ မေကာင္းတဲ႔အခ်က္ေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပိဳင္အဆိုင္ ေျပာဆိုျပီးၾကလို႔ ကုန္ေလာက္ျပီထင္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ ခုခ်ိန္က စျပီး ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ေယာက္စီမွာ ရွိတဲ႔ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို ျမင္တဲ႔အတိုင္း ေျပာၾကည္႔ၾကစို႔လားဗ်ာ" အဲဒီစကားသံအဆံုးမွာ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ၾကား လံုးဝတိတ္ဆိတ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဘာသံမွ ဆက္ျပီး ထြက္မလာေတာ႔ပါဘူး။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာတဲ႔အထိလည္း ဘယ္သူကမွ စျပီး စကားမေျပာေတာ႔ပါဘူး။ အၾကံေပးျဖစ္သူကလည္း စကားမေျပာဘဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးကိုသာ စိုက္ၾကည္႔ျပီး အကဲခတ္ေနတဲ႔အတြက္ အခန္းတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျခင္းနဲ႔ ေအးစက္မႈန္မိႈင္းျခင္မ်ားသာ လြမ္းမိုးလို႔ေနပါတယ္။

မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတဲ႔အထိ ဘယ္သူကမွ စျပီးမေျပာလာတဲ႔အတြက္ အၾကံေပးသူက ထိုလင္မယားႏွစ္ေယာက္ကို ေဘာလ္ပင္ တစ္ေယာက္တစ္ေခ်ာင္းစီနဲ႔ စာရြက္တစ္ရြက္စီ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔မွ "ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို တစ္ေယာက္က ပါးစပ္နဲ႔ ထုတ္ေျပာျပဖို႔ ခက္ခဲေနတယ္ဆိုရင္လည္း ဒီစာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးေပးပါ" လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ စာရြက္နဲ႔ ေဘာလ္ပင္ကိုယ္စီ လက္ထဲေရာက္လာေပမဲ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ဘယ္သူကမွ ခ်မေရးၾကပါဘူး.. ငုတ္တုတ္ထိုင္ျပီး လက္ထဲက စာရြက္ကို ႏွစ္ဦးသား စိုက္ၾကည္႔လို႔သာ ေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္အတန္ၾကာတဲ႔အထိေတာင္ ဘယ္သူကမွ တုတ္တုတ္ မလႈပ္ပါဘူး။ အၾကံေပးျဖစ္သူကလည္း ေနာက္ထပ္ ဘာမွ မတိုက္တြန္းဘဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ဒီအတိုင္းသာ ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။ မၾကာခင္မွာဘဲ လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူဟာ ေခါင္းငံု႕လိုက္ျပီး စာရြက္ေပၚကို တစ္စံုတစ္ခုကိုခ်ေရးပါေတာ႔တယ္။ ေယာက္်ားျဖစ္သူ ေဘာလ္ပင္ေကာက္ကိုင္ျပီး ေရးတာကိုျမင္လိုက္ေတာ႔မွ မယားျဖစ္သူကလည္း ေဒါသတၾကီးနဲ႔ စာရြက္ကိုဆြဲယူကာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရးျခစ္ပါေတာ႔တယ္။

မၾကာခင္မွာ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ေရးေနတာကို ရပ္လိုက္ၾကျပီး စကားတစ္ခြန္းမွ ဆက္မေျပာဘဲ ျငိမ္သက္ေနၾကပါတယ္။ အခန္းကေလးထဲမွာေတာ႔ ဘာသံမွ မၾကားရေတာ႔ဘဲ လူသံုးဦးအၾကား ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္သြားခဲ႔႔ပါတယ္။

ခဏအၾကာမွာ မယားျဖစ္သူက သူမ ေရးျခစ္ထားတဲ႔စာရြက္ကို အၾကံေပးသူေရွ႕ကို တြန္းပို႔လိုက္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း အၾကံေပးသူက သူမ ေဘးက လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူထံကိုသာ ထိုစာရြက္ကို ေပးလိုက္ဖို႔ အရိပ္အကဲျပပါတယ္။ မယားျဖစ္သူက အင္တင္တင္ျဖင္႔ စာရြက္ကို သူတို႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ၾကားက ကြက္လပ္ေရွ႕ကိုသာ တြန္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူက သူ႕စာရြက္ကိုလည္း မယားေရွ႕ကို တြန္းပို႕လိုက္ျပီး မိန္းမျဖစ္သူရဲ႕ စာရြက္ကို ဆြဲယူလိုက္ကာ စာရြက္ေပၚက အေၾကာင္းအရာေတြကို စဖတ္ပါတယ္။ မိန္းမျဖစ္သူကလည္း ေယာက်္ားရဲ႕ စာရြက္ကို ကဗ်ာကယာ ဆြဲယူလိုက္ျပီး ဘာေတြေရးထားမလဲ သိလိုစိတ္ျဖင္႔ ဖတ္ပါေတာ႔တယ္။

အၾကံေပးသူကလည္း စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာေတာ႔ဘဲ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို တိတ္ဆိတ္စြာ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။

မၾကာခင္မွာ စာဖတ္ေနတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ ပါးျပင္ေပၚကို မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာပါေတာ႔တယ္။ သူမရဲ႕လက္ထဲမွာေတာ႔ သူ႕ေယာက်္ားရဲ႕လက္ေရးေတြပါတဲ႔ စာရြက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္လို႕ ထားပါတယ္။ စာရြက္ေပၚမွာ သူမရဲ႕ ေကာင္းတဲ႔အခ်က္ေလးေတြကို ေယာက်္ားျဖစ္သူက ေရးထားခဲ႔မယ္ဆိုတာ မလြဲႏိုင္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးအတြက္ ေယာက်္ားျဖစ္သူက သူမရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို ခ်ီးက်ဳးထားတဲ႔ စာရြက္ေလးထဲက အေၾကာင္းအရာေတြဟာ သူမရဲ႕ႏွလံုးသားကို ႏူးညံ႕စြာ ထိခိုက္ ခံစားသြားေစခဲ႔ဟန္ တူပါတယ္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူဟာလည္း အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ စာရြက္ေလးကို ဖတ္ျပီး မ်က္ရည္မက်ေသာ္လည္း ေအာက္မ်က္ဝန္းမ်ား တစ္ဆတ္ဆတ္ လႈပ္ခုန္ေနတာကို ၾကည္႔ခ်င္းအားျဖင္႔ သူကိုယ္တိုင္လည္း ထိခိုက္ခံစားေနရဟန္ တူပါတယ္။

အခန္းတြင္းရဲ႕ အေျခကေနဟာ ထိုလင္မယားစံုတဲြ ဝင္လာကာစ အေျခအေနနဲ႔ မတူေတာ႔ဘဲ ေျပာင္းလဲသြားလို႔ သြားပါျပီ။ ေအးစက္စက္ မႈန္မိႈင္းမိႈင္း အခန္းေလးဟာ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ေႏြးေထြးလို႔လာျပီး ေနခ်င္႔စဖြယ္ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ အၾကံေပးသူဟာ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ ထိုလင္မယားႏွစ္ဦးၾကားမွာ ဘယ္လိုစကားတစ္ခြန္းကိုမွ ဆက္ေျပာဖို႔ မလိုေတာ႔ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပစ္ေတြကို တစ္ေယာက္က အျမဲတမ္း ျပစ္တင္ ေျပာဆိုေနျခင္းသာ ရွိခဲ႔ၾကျပီး တစ္ဦးရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို တစ္ဦးက ေျပာဆို ခ်ီးမြမ္းဖို႔ ေမ႔ေလ်ာ႕ေနခဲ႔ၾကဟန္ တူပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ဦးသားရဲ႕ၾကားက ဆက္ဆံေရးဟာ ေအးခဲလာခဲ႔ၾကဟန္ ရွိပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ ေကာင္းကြက္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းထားတဲ႔ စာရြက္ကေလးမ်ားက သူတို႔ႏွစ္ဦးၾကားက ေအးစက္ေနတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ျပန္လည္ေႏြးေထြးေစခဲ႔ပါျပီ။

လင္မယား၊ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္မ်ားကို တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျမင္တတ္ကာ ခ်ီးမြမ္း ေျပာဆိုျခင္းဟာလည္း မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္သင္႔ေၾကာင္းကို အတိုင္ပင္ခံျဖစ္သူက ေကာင္းမြန္စြာ နားလည္ေနခဲ႔ပါတယ္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဟာ စာရြက္ကေလးေတြကို လက္တစ္ဖက္က တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ျပီး အျခားလက္တစ္ဖက္ျဖင္႔ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္တြဲကာ အခန္းထဲမွ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ထြက္ခြာသြားၾကတာကို ပီတိအျပံဳးနဲ႔ ေငးၾကည္႔ရင္း က်န္ရစ္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။

လူတစ္ဦး၏ ေကာင္းကြက္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုျခင္းသည္ ထိုသူ၏ ႏွလံုးသားတြင္းမွ ဒဏ္ရာမ်ားစြာတို႔ကို ကုစားေပးႏိုင္စြမ္းရွိေသာ ေဆးေကာင္းတစ္လက္ ျဖစ္ေလသည္။ 



**To heal a thousand wounds
( Carlos Valles) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။**

Posted by ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)