“အစ္ကိုတို႔ဗ်ာ …… အစ္ကိုတို႔ဗ်ာ …..”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ေနေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုထဲသို႔ သံေခ်ာင္းတစ္ေယာက္၀င္လာရင္း ေၿပာခ်င္တာေတြ မ်ားေနေသာေၾကာင့္ထင္ရသည္ ။ စကားမဆက္ၿဖစ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ငွဲ႕ထားေသာ ေရေႏြးခြက္ကို ေကာက္ေမာ့လိုက္ေသးသည္ ။ သံေခ်ာင္းဆိုတဲ႔ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲထဲမွာ အသက္အငယ္ဆံုး ။ သူ႕ကို အသက္ငယ္တယ္လို႔ေၿပာလိဳ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း အသက္ၾကီးတယ္လို႔မထင္နဲ႔အံဳး။ အခုမွ ၃၅ ေက်ာ္ခါစ လူပ်ိဳေလးေတြပါ ။ ဒီေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ခင္တာမၾကာေသးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဖြဲလံုးက ညီေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနၾကတာ … ။ သံေခ်ာင္းက အရမ္းဆင္းရဲ႕တဲ႔သူမဟုတ္ေပမယ့္ ခ်မ္းသာတဲ႔သူလည္း မဟုတ္ဘူး။ ပံုမွန္အသင့္အတင့္ေပါ့ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီးဖြင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာ လာလာသံုးရင္းနဲ႔ ခင္သြားတာပါ ။ ေက်ာင္းၿပီးကာစ ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေသးတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့ ။
“အစ္ကိုတို႔ …. ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ႔သူေတြပဲ …. အခုလိုေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးဗ်ာ”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုလည္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေမးဆက္ ၿပရင္း ဘာမ်ားလုပ္မိၾကလဲလို႔ စဥ္းစားရၿပီေပါ့ ။ ဒီေကာင္ေလးက အငယ္ဆံုးလည္းၿဖစ္ ညီတစ္ေယာက္လိုလဲ ၿဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူ႔ကို မၾကာခဏ စေနၾက ၿဖစ္ေနတာကိုး ။
“ဘာေတြၿဖစ္ေနတာလဲ ေကာင္ေလးရ …. ေအးေဆးေၿပာပါအံုး …. ဒီေကာင္ေတြ ဘာေတြ ၾကပ္ လိုက္လို႔လဲ”
သံေခ်ာင္းက ကၽြန္ေတာ့ကို မ်က္ေဒါင့္နီၾကီးၿဖင့္လွည့္ၾကီးၿပီး …
“ဘယ္သူမွ က်ပ္တာမဟုတ္ဘူး ကိုသူရပဲ လုပ္တာေလ”
ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္ေနတဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းေတာင္ သီးသြားတယ္ ….
“ဟ … ေကာင္ေလးရ … ငါဘာလုပ္မိလို႔လဲဟ ….”
သံေခ်ာင္းက ရႈတည္တည္ မ်က္ႏွာၿဖင့္ပင္ စားပြဲေပၚသို႔ ဖိတ္စာတစ္ေဆာင္ ပစ္တင္ေပးရင္း
“အစ္ကို ဘာလုပ္လဲဆိုတာ ဒီမွာၾကည့္ေလ …. တစ္ၿခားဟာ စတာ ဘာမွ မၿဖစ္ပါဘူးဗ်ာ … ဒါမ်ိဳးမွာ စတာေတာ့ မေကာင္းပါဘူး အစ္ကိုရာ … အခုဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ ဖိတ္စာေတြက ေ၀ၿပီးတာေတြေ၀ၿပီးေနၿပီ …. ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုတို႔ကို ယံုလို႔ ေသခ်ာၿပန္မစစ္မိဘူး … အစ္ကိုတို႔ ဒီေလာက္ထိ စမယ္ ေနာက္မယ္လို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္မထင္လို႔ေပါ့ ….”
ဒီေကာင္ေလး ဘာေတြေၿပာေနပါလိမ့္ ဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ …. စာပြဲေပၚက ဖိတ္စာကိုူၾကည့္လိုက္တယ္ ။ တစ္ၿခားဖိတ္စာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး သံေခ်ာင္းနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာပါ ။ ၿမင္တာန႔ဲသိတယ္ ။ သိမွာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ရိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုင္က ထုပ္ေပးလိုက္တာကိုး ….။
“ၾကည့္စရာ မလိုပါဘူးကြ အဲဒါ ငါကိုယ္တိုက္ ရိုက္ေပးလိုက္တဲ့ ဖိတ္စာပဲဟာ …. ဖိတ္စာက ဘာၿဖစ္လို႔လဲ …”
သံေခ်ာင္းက စိတ္မရွည္သလိုပံုစံၿဖင့္ …
“ဟာ… အစ္ကိုကလဲ … ဒီမွာၾကည့္ဗ်ာ … ဒီမွာၾကည့္”
ဖိတ္စာ ထိပ္စည္းမွ ပန္းစလံုးကို ေရႊေရာင္ ေတာက္ေတာက္ၿဖစ္ လွပစြာေရးထားသည္က.....
“မဂၤလာလုပ္ထပ္ပြဲ ဖိတ္ၾကားလႊာ”
ေသၿပီဆရာ …. ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုယ္ ေသခ်ာပြတ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ၿပန္ၾကည့္ၾကည့္တယ္ စလံုးေတြကေတာ့ ေၿပာင္းမသြားဘူး လုပ္ထပ္ပြဲကေတာ့ လုပ္ထပ္ပြဲပါပဲ ။ အင္း… လပ္ထပ္ပြဲနဲ႔ လုပ္ထပ္ပြဲ အဓိပၸာယ္ခ်င္းေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး ဟီး….။
ေထာင္းကနဲထလာတဲ႔ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို အတင္းၾကိတ္မွိတ္မ်ိဳသိပ္ၿပီး ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ ဖိေသာက္လိုက္တယ္ ။ ဟုတ္တယ္ေလ ဒီအခ်ိန္မွာ ထရယ္ရင္ လူသတ္မႈေတြေတာင္ ၿဖစ္ႏိုင္တာကိုး …။သူငယ္ခ်င္းေတြကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ကလည္း ၿပံဳးစိၿပံဳးစိႏွင့္ ။
ဒါေလာက္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးဗ် ။ ေမာင္သံေခ်ာင္း ကၽြန္ေတာ့ကို ထပ္ၿပေသးတယ္ ။ ဖိတ္စာရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာေရးထားတာ …
“လက္မဖြဲ႕ၿခင္းသည္းခံပါ”
အမွန္က “လက္ဖြဲၿခင္းသည္းခံပါ” ဆိုတာ ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္ ။ အင္း ၿမန္မာစာ ၿမန္မာစကား ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ “မ” ေလးတစ္လံုးပိုတာနဲ႔….
ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရတဲ႔ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို ေခ်ာင္းဆိုးသံအၿဖစ္ေၿပာင္းၿပီး မသိမသာ ခိုးရယ္ရတာေပါ့ ။
“အဟြတ္ …. အဟြတ္ … အဟြတ္ …. ဟုတ္သားပဲဟ …. အဲေန႔က မင္းဖိတ္စာေရာ တစ္ၿခား အသုဘ ဖိတ္စာေရာ အေရးၾကီးလို႔ဆိုၿပီး တစ္ညလံုး ထိုင္ၿပီး ရိုက္ေနလိုက္တာ အဲဒါေရာသြားတာၿဖစ္မယ္ …. ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ၾကမတံုး …”
“မင္းတို႔ ေကာင္ေတြကလဲ ဖိတ္စာထုပ္တာ စာလံုးေပါင္းေလး ဘာေလး ၿပန္မစစ္ဘူးလား…”
မေၿပးေသာ္လည္း ကန္ရာရွိ ဆိုသလိုပဲ ဘာမွ မဆိုင္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေဟာက္ၾကည့္ေသးပါတယ္ ။ မရပါဘူး ….
“ငါတို႔နဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲဟ မင္းဟာမင္း အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ စာစီၿပီးေတာ့ … မင္းထုပ္ဆိုလို႔ ငါတို႔ထုပ္တာေပါ့ …. မင္းမွားတာလဲၾကည့္အံုးေလ ေခါင္းစည္းစာလံုးၾကီးမွ မွားရလား”
“ေဆာ္ရီးပါ သံေခ်ာင္းရာ ငါမင္းကို စတာမဟုတ္ပါဘူး အဲဒါ တစ္ကယ္ကို မွားသြားတာပါကြာ … typing error ေပါ့”
“အခု ဖိတ္စာေတြက ဘယ္ေလာက္ဖိတ္ၿပီးၿပီလဲ အကုန္ၿပီးၿပီလား”
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၀င္ေမးသည္။
“အကုန္လံုးေတာ့ မဖိတ္ရေသးပါဘူးဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲပဲ ဖိတ္ရေသးတယ္ …. ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ၀ိုင္းစမွ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသခ်ာၾကည့္မိတာ … ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုတို႔ကို ယံုေတာ့ ၿပန္မစစ္မိဘူး”
ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက
“ဒါဆိုေတာ္ေသးတာေပါ့ …. စိတ္မညစ္ပါနဲ႔ကြာ ငါတို႔ ဖိတ္စာေတြအကုန္လံုးကို ဒီညအၿပီးၿပန္ရိုက္ေပးမယ္ …ဟုတ္ၿပီးလား မနက္က်ရင္ လာယူလိုက္”
“ဒါဆိုရင္လည္း ၿပီးေရာဗ်ာ … ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြကေတာ့ ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး …. ၿပီးမွ အက်ိဳးအေၾကာင္းေၿပာၿပီး ဖိတ္စာအသစ္ၿပန္ေ၀လိုက္ေတာ့မယ္ … မနက္ေတာ့ၿပီးေအာင္လုပ္ေပးေနာ္”
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးနဲ႔ပဲ ….
“စိတ္ခ်ပါ သံေခ်ာင္းရယ္ ….. အခုကလည္း စခ်င္လုို႔မဟုတ္ပါဘူး …. Typing error ပါကြာ tyipng error ပါ”
ေအာ္ typing error ေၾကာင့္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညေနခင္း လက္ဖက္ရည္၀ိုင္းေလးမွ အလုပ္ခန္းစီသို႔ ၿပန္လည္ သုပ္ေၿခတင္ခဲ႔ရပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ။
“အစ္ကိုတို႔ဗ်ာ …… အစ္ကိုတို႔ဗ်ာ …..”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ေနေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုထဲသို႔ သံေခ်ာင္းတစ္ေယာက္၀င္လာရင္း ေၿပာခ်င္တာေတြ မ်ားေနေသာေၾကာင့္ထင္ရသည္ ။ စကားမဆက္ၿဖစ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ငွဲ႕ထားေသာ ေရေႏြးခြက္ကို ေကာက္ေမာ့လိုက္ေသးသည္ ။ သံေခ်ာင္းဆိုတဲ႔ေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲထဲမွာ အသက္အငယ္ဆံုး ။ သူ႕ကို အသက္ငယ္တယ္လို႔ေၿပာလိဳ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း အသက္ၾကီးတယ္လို႔မထင္နဲ႔အံဳး။ အခုမွ ၃၅ ေက်ာ္ခါစ လူပ်ိဳေလးေတြပါ ။ ဒီေကာင္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ခင္တာမၾကာေသးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဖြဲလံုးက ညီေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနၾကတာ … ။ သံေခ်ာင္းက အရမ္းဆင္းရဲ႕တဲ႔သူမဟုတ္ေပမယ့္ ခ်မ္းသာတဲ႔သူလည္း မဟုတ္ဘူး။ ပံုမွန္အသင့္အတင့္ေပါ့ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီးဖြင့္ထားတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာ လာလာသံုးရင္းနဲ႔ ခင္သြားတာပါ ။ ေက်ာင္းၿပီးကာစ ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေသးတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့ ။
“အစ္ကိုတို႔ …. ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ႔သူေတြပဲ …. အခုလိုေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးဗ်ာ”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုလည္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေမးဆက္ ၿပရင္း ဘာမ်ားလုပ္မိၾကလဲလို႔ စဥ္းစားရၿပီေပါ့ ။ ဒီေကာင္ေလးက အငယ္ဆံုးလည္းၿဖစ္ ညီတစ္ေယာက္လိုလဲ ၿဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူ႔ကို မၾကာခဏ စေနၾက ၿဖစ္ေနတာကိုး ။
“ဘာေတြၿဖစ္ေနတာလဲ ေကာင္ေလးရ …. ေအးေဆးေၿပာပါအံုး …. ဒီေကာင္ေတြ ဘာေတြ ၾကပ္ လိုက္လို႔လဲ”
သံေခ်ာင္းက ကၽြန္ေတာ့ကို မ်က္ေဒါင့္နီၾကီးၿဖင့္လွည့္ၾကီးၿပီး …
“ဘယ္သူမွ က်ပ္တာမဟုတ္ဘူး ကိုသူရပဲ လုပ္တာေလ”
ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္ေနတဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းေတာင္ သီးသြားတယ္ ….
“ဟ … ေကာင္ေလးရ … ငါဘာလုပ္မိလို႔လဲဟ ….”
သံေခ်ာင္းက ရႈတည္တည္ မ်က္ႏွာၿဖင့္ပင္ စားပြဲေပၚသို႔ ဖိတ္စာတစ္ေဆာင္ ပစ္တင္ေပးရင္း
“အစ္ကို ဘာလုပ္လဲဆိုတာ ဒီမွာၾကည့္ေလ …. တစ္ၿခားဟာ စတာ ဘာမွ မၿဖစ္ပါဘူးဗ်ာ … ဒါမ်ိဳးမွာ စတာေတာ့ မေကာင္းပါဘူး အစ္ကိုရာ … အခုဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ ဖိတ္စာေတြက ေ၀ၿပီးတာေတြေ၀ၿပီးေနၿပီ …. ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုတို႔ကို ယံုလို႔ ေသခ်ာၿပန္မစစ္မိဘူး … အစ္ကိုတို႔ ဒီေလာက္ထိ စမယ္ ေနာက္မယ္လို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္မထင္လို႔ေပါ့ ….”
ဒီေကာင္ေလး ဘာေတြေၿပာေနပါလိမ့္ ဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ …. စာပြဲေပၚက ဖိတ္စာကိုူၾကည့္လိုက္တယ္ ။ တစ္ၿခားဖိတ္စာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး သံေခ်ာင္းနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာပါ ။ ၿမင္တာန႔ဲသိတယ္ ။ သိမွာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္ရိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုင္က ထုပ္ေပးလိုက္တာကိုး ….။
“ၾကည့္စရာ မလိုပါဘူးကြ အဲဒါ ငါကိုယ္တိုက္ ရိုက္ေပးလိုက္တဲ့ ဖိတ္စာပဲဟာ …. ဖိတ္စာက ဘာၿဖစ္လို႔လဲ …”
သံေခ်ာင္းက စိတ္မရွည္သလိုပံုစံၿဖင့္ …
“ဟာ… အစ္ကိုကလဲ … ဒီမွာၾကည့္ဗ်ာ … ဒီမွာၾကည့္”
ဖိတ္စာ ထိပ္စည္းမွ ပန္းစလံုးကို ေရႊေရာင္ ေတာက္ေတာက္ၿဖစ္ လွပစြာေရးထားသည္က.....
“မဂၤလာလုပ္ထပ္ပြဲ ဖိတ္ၾကားလႊာ”
ေသၿပီဆရာ …. ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုယ္ ေသခ်ာပြတ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ၿပန္ၾကည့္ၾကည့္တယ္ စလံုးေတြကေတာ့ ေၿပာင္းမသြားဘူး လုပ္ထပ္ပြဲကေတာ့ လုပ္ထပ္ပြဲပါပဲ ။ အင္း… လပ္ထပ္ပြဲနဲ႔ လုပ္ထပ္ပြဲ အဓိပၸာယ္ခ်င္းေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး ဟီး….။
ေထာင္းကနဲထလာတဲ႔ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို အတင္းၾကိတ္မွိတ္မ်ိဳသိပ္ၿပီး ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ ဖိေသာက္လိုက္တယ္ ။ ဟုတ္တယ္ေလ ဒီအခ်ိန္မွာ ထရယ္ရင္ လူသတ္မႈေတြေတာင္ ၿဖစ္ႏိုင္တာကိုး …။သူငယ္ခ်င္းေတြကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ကလည္း ၿပံဳးစိၿပံဳးစိႏွင့္ ။
ဒါေလာက္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးဗ် ။ ေမာင္သံေခ်ာင္း ကၽြန္ေတာ့ကို ထပ္ၿပေသးတယ္ ။ ဖိတ္စာရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာေရးထားတာ …
“လက္မဖြဲ႕ၿခင္းသည္းခံပါ”
အမွန္က “လက္ဖြဲၿခင္းသည္းခံပါ” ဆိုတာ ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္ ။ အင္း ၿမန္မာစာ ၿမန္မာစကား ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာပဲ “မ” ေလးတစ္လံုးပိုတာနဲ႔….
ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရတဲ႔ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို ေခ်ာင္းဆိုးသံအၿဖစ္ေၿပာင္းၿပီး မသိမသာ ခိုးရယ္ရတာေပါ့ ။
“အဟြတ္ …. အဟြတ္ … အဟြတ္ …. ဟုတ္သားပဲဟ …. အဲေန႔က မင္းဖိတ္စာေရာ တစ္ၿခား အသုဘ ဖိတ္စာေရာ အေရးၾကီးလို႔ဆိုၿပီး တစ္ညလံုး ထိုင္ၿပီး ရိုက္ေနလိုက္တာ အဲဒါေရာသြားတာၿဖစ္မယ္ …. ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ၾကမတံုး …”
“မင္းတို႔ ေကာင္ေတြကလဲ ဖိတ္စာထုပ္တာ စာလံုးေပါင္းေလး ဘာေလး ၿပန္မစစ္ဘူးလား…”
မေၿပးေသာ္လည္း ကန္ရာရွိ ဆိုသလိုပဲ ဘာမွ မဆိုင္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေဟာက္ၾကည့္ေသးပါတယ္ ။ မရပါဘူး ….
“ငါတို႔နဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲဟ မင္းဟာမင္း အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ စာစီၿပီးေတာ့ … မင္းထုပ္ဆိုလို႔ ငါတို႔ထုပ္တာေပါ့ …. မင္းမွားတာလဲၾကည့္အံုးေလ ေခါင္းစည္းစာလံုးၾကီးမွ မွားရလား”
“ေဆာ္ရီးပါ သံေခ်ာင္းရာ ငါမင္းကို စတာမဟုတ္ပါဘူး အဲဒါ တစ္ကယ္ကို မွားသြားတာပါကြာ … typing error ေပါ့”
“အခု ဖိတ္စာေတြက ဘယ္ေလာက္ဖိတ္ၿပီးၿပီလဲ အကုန္ၿပီးၿပီလား”
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၀င္ေမးသည္။
“အကုန္လံုးေတာ့ မဖိတ္ရေသးပါဘူးဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲပဲ ဖိတ္ရေသးတယ္ …. ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ၀ိုင္းစမွ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသခ်ာၾကည့္မိတာ … ကၽြန္ေတာ္လည္း အစ္ကိုတို႔ကို ယံုေတာ့ ၿပန္မစစ္မိဘူး”
ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက
“ဒါဆိုေတာ္ေသးတာေပါ့ …. စိတ္မညစ္ပါနဲ႔ကြာ ငါတို႔ ဖိတ္စာေတြအကုန္လံုးကို ဒီညအၿပီးၿပန္ရိုက္ေပးမယ္ …ဟုတ္ၿပီးလား မနက္က်ရင္ လာယူလိုက္”
“ဒါဆိုရင္လည္း ၿပီးေရာဗ်ာ … ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြကေတာ့ ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး …. ၿပီးမွ အက်ိဳးအေၾကာင္းေၿပာၿပီး ဖိတ္စာအသစ္ၿပန္ေ၀လိုက္ေတာ့မယ္ … မနက္ေတာ့ၿပီးေအာင္လုပ္ေပးေနာ္”
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးနဲ႔ပဲ ….
“စိတ္ခ်ပါ သံေခ်ာင္းရယ္ ….. အခုကလည္း စခ်င္လုို႔မဟုတ္ပါဘူး …. Typing error ပါကြာ tyipng error ပါ”
ေအာ္ typing error ေၾကာင့္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညေနခင္း လက္ဖက္ရည္၀ိုင္းေလးမွ အလုပ္ခန္းစီသို႔ ၿပန္လည္ သုပ္ေၿခတင္ခဲ႔ရပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ။
No comments:
Post a Comment