ဤပံုကို ေသခ်ာစြာၾကည့္ပါ။ သင္ဘာျမင္သလဲဆိုတာ ေျပာျပရန္ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ဖက္ရွင္ပံုသဖြယ္၊ ႏွေခါင္းငယ္ေလးနဲ႔ အိေျဒၶပိုင္ရွင္ေလးေပါ့။ တကယ္လို႔ သင္ဟာ လူလြတ္တစ္ဦးျဖစ္ရင္ သူမကို ခ်ိန္းေတြ႔ခ်င္စိတ္ျဖစ္လာမယ္။ သင္ဟာ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ရင္ သူမကို သင့္ဆိုင္အတြက္ ဖက္ရွင္မိုဒယ္ မိန္းခေလးအျဖစ္ ခန္႔ထားခ်င္လာမယ္။
ဒါေပမဲ့ .. သင္ေျပာတာမွားတယ္။ အသက္၆၀၊ ၇၀ အရြယ္ရွိတဲ့ မိန္မၾကီးတစ္ဦးျဖစ္ျပီး၊ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ပံု၊ ႏွာေခါင္းရွည္ရွည္ၾကီးနဲ႔၊ ေသခ်ာေပါက္ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ ပံုမက်၊ ပန္းမက်ၾကီးေပါ့၊ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားမွာ ေတြ႔ရမဲ့ သင္က သူ႔ကို ကူညီေပးရမဲ့ မိန္းမၾကီးပံုပါဗ်ာ ..လို႔ ေျပာလာရင .. ဘယ္သူမွန္သလဲ ?........
ဒီ ဒုတိယပံုကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။
တခ်ိဳ႔မိတ္ေဆြမ်ား ပထမပံုကိုၾကည့္ျပီး မိန္းမငယ္၊ မိန္မၾကီး ကြဲကြဲျပားျပား မျမင္ႏိုင္ျဖစ္ေနေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒုတိယပံုက
ပိုျပီးလြယ္လြယ္ကူကူ ျမင္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။
ဒုတိယပံုမွာ မိန္းမ ၂ ဦးစလံုးကို ျမင္ရျပီလား ခင္ဗ်ာ ...
.
ကြ်န္ေတာ့ လက္ေတြ႔အေတြ႔အၾကံဳတခု
တနဂၤေႏြ တရက္ မနက္ခင္းအခ်ိန္ ရန္ကုန္ အင္းယားကန္ေဘာင္မွာ ဆိတ္ျငိမ္တိတ္ဆိတ္ေနခ်ိန္ေပါ့။ တခ်ိဳ႔
သတင္းစာဖတ္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးနဲ႔ ေငးေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ သူတို႔မ်က္လံုးေတြ ေမွးျပီး
ကန္ေဘာင္ေဘးမွာ ဇိမ္ယူေနၾကတယ္။ တကယ္ပဲ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကေလးပါ။
ရုတ္တရက္ ကားတစ္စီးနဲ႔ ကန္ေဘာင္ ကားရပ္တဲ့ေနရာကို ၀ုန္းဒိုင္းနဲ႔ ေမာင္းလာျပီး ရပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္
လူတေယာက္နဲ႔ ကေလးမ်ား ဆူညံစြာ ဗရုတ္သုတ္ခပဲ ဆင္းလာျပီး ကန္ေဘာင္ဘက္ကို ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။
အဲဒီလူကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အနားမွာ မ်က္လံုးကေလးေမွးျပီး လာထိုင္တယ္။ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို
ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ပံုစံနဲ႔ေပါ့။ ကေလးမ်ားကေတာ့ ေအာ္ဟစ္ ဟိုေျပးသည္ေျပး လုပ္ေနၾကတယ္။ ေတြ႔႕ရာေကာက္ျပီး
ဟိုပစ္သည္ပစ္ လုပ္ၾကတာ အနားယူေနတဲ့ လူမ်ားရဲ့ သတင္းစာစကၠဴေတြေတာင္ ေကာက္ယူ၊ ပစ္ေပါက္
ေဆာ့ကစားတဲ့အထိ ေသာင္းက်န္းလာၾကတယ္။ အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ဆိုးလာေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့ေဘးနားက လူကေတာ့
ဘာမွမျဖစ္သလိုပဲ၊ ျငိမ္ေနပါတယ္။
အေျခအေနအရ ကြ်န္ေတာ္ ၾကား၀င္ေျပာဖို႔ ႏႈတ္ယားေနပါျပီ။ သူကေလးေတြ ဒါေလာက္ဆူညံေႏွာက္ရွက္ေနတာကို
အနားယူေနတဲ့ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြကိုမွ အားမနာ၊ ကေလးေတြကို မထိန္းပဲ ေနပဲေနႏိုင္လြန္းလွတယ္။
ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လူေတြလည္း တေယာက္ကို တေယာက္ၾကည့္ေနတဲ့ ပံုစံအရ ေနမထိ၊ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၾကျပီဆိုတာ
ထင္ရွားလွပါတယ္။ ဒီေတာ့ .. ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သည့္ခံႏိုင္စြမ္းအား ကုန္သြားပါျပီ။ သူဖက္ကို လွည့္ျပီး
သူၾကားေလာက္တဲ့အသံနဲ႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ "အကိုၾကီး.. အကိုၾကီးရဲ့ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေဆာ့ကစားေနတာ
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အေႏွာက္အရွက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ နဲနဲေလာက္ ကေလးေတြကို ထိန္းေပးရင္
ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ" .. လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့တယ္။
အဲဒီေတာ့မွ မ်က္လံုးဖြင့္ျပီး ေငးငိုင္တက္အၾကည့္ျပန္ၾကည့္တယ္။ အေျခအေန နဲ႔ ကေလးေတြ ဆူညံသံကို အခုမွ
ပထမဆံုးၾကားသိလိုက္ရတဲ့ မ်က္နွာပံုစံနဲ႔ ျငိမ္ေနျပီးမွ စကားသံ ေပ်ာ့ေျပာင္းစြာနဲ႔ ေျပာလာပါတယ္။ "ေအးဗ်ာ
ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္တယ္ဗ်ာ.. ကြ်န္ေတာ့္ကေလးေတြကို ထိန္းဖို႔ တခုခုေတာ့ လုပ္ဖို႔လိုျပီ။ ကြ်န္ေတာ္
ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးက အခုေလးတင္ျပန္လာတာ... လြန္ခဲ့တဲ့ တနာရီက ဒီကေလးေတြရဲ့ အေမ ဆံုးသြားတယ္ဗ်ာ ..
ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း လံုး၀မသိေတာ့သလို .. ဒီကေလးေတြလည္း အေျခအေန ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာ
မသိၾကရွာဘူးဗ်ာ" ... လို႔ ေျပာခ်လိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုခံစားသြားရသလဲဆိုတာ သင္ေတြးၾကည့္ပါ။ ပတ္၀န္က်င္
လူေတြရဲ့အေျခအေနလည္း ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ခုန.. ကြ်န္ေတာ့္အျမင္မ်ား ေျပာင္းလဲသြားျခင္းဟာ
မသိေသးတဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းတခုကို သိသြားလို႔ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့ အေတြးေတြ ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ ခံစားမႈမ်ား
ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ကြန္ေတာ့ပံုစံလည္း ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ ရင္ထဲက ယားက်ိက်ိ၊ ေနမထိ၊ထိုင္မသာ
ျဖစ္မႈလဲ ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ့ အတြင္းစိတ္သေဘာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့အျပင္အမူအယာ ေတြအတြက္
စိတ္ပူေနစရာမရွိေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္က ရင္ထဲ တဟုန္ထိုး ၀င္လာပါေတာ့တယ္။
ခင္ဗ်ား ဇနီးသယ္ ခုနေလးတင္ ဆံုးသြားတာလား .. အိုး .. စိတ္မရွိပါနဲ႔ဗ်ာ .. ဘယ္လိုျဖစ္ပီး ဒီကေလးေတြရဲ့ အေမ
ဆံုးသြားရသလဲဗ်ာ .. ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီ၊ လုပ္ေပးဖို႔ လုိပါသလဲ ..
အေျခအေန အားလံုးဟာ ရုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲသြားပါေတာ့တယ္။
ကိုယ္ဖက္ကၾကည့္ရင္ ဘယ္ျပသနာမဆို ကိုယ္ကမွန္ပါတယ္။ ထို႔အတူ သူ႔ဖက္ကၾကည့္ရင္လဲ မွန္ပါတယ္။ အဆံုးသတ္ေတာ့ ခြန္အားၾကီးသူပဲ အႏိုင္ရရွိသြားေလ့ရွိပါတယ္။ ျပသနာမ်ားကို သူဖက္က ၾကည့္ရႈတတ္ရင္ ဘ၀မွ ၾကိတ္မႏိုင္ခဲမရ၊ ျဖစ္ရေလျခင္း .. မတရားဖူး ခံစားခ်က္ေတြ နည္းပါးသြားမယ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အဖြဲ႔အစည္း၊ မိသားစု ေတြမွာ မတူညီတဲ့ လူမ်ား စုေပါင္းေနထိုင္၊လုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။ ျပႆနာကို
ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာ ျပႆနာမွာပါ၀င္ေနတဲ့ လူေတြရဲ့ ခံစားခ်က္၊ အျမင္ေတြကို သိေအာင္ၾကိဳးစားျပီးမွာ ေျဖရွင္းရင္
ျပႆနာေျပလည္းသြားခ်ိန္မွာ မေၾကမနပ္ခံစားမႈ နည္းမယ္ (သို႔မဟုတ္) မေၾကမနပ္ျဖစ္မႈ လံုး၀မရွိပဲ
မိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းေတြနဲ႔ ဆက္လက္ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါမယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိသားစု၊ ဇနီး၊ခင္ပြန္း၊သားသမီး
ေတြနဲ႔ပဲ စတင္ ေလ့က်င့္ၾကရေအာင္။
**ေဇာ္ေအာင္ (မံုရြာ)**
စတီဗင္ကိုေဗး - အက်င့္တရား (၇) ပါး 7 Habits စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ ျမန္မာမႈျပဳထားပါသည္။
**From-ေမမြန္ေက်ာ္**
ဤပံုကို ေသခ်ာစြာၾကည့္ပါ။ သင္ဘာျမင္သလဲဆိုတာ ေျပာျပရန္ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ဖက္ရွင္ပံုသဖြယ္၊ ႏွေခါင္းငယ္ေလးနဲ႔ အိေျဒၶပိုင္ရွင္ေလးေပါ့။ တကယ္လို႔ သင္ဟာ လူလြတ္တစ္ဦးျဖစ္ရင္ သူမကို ခ်ိန္းေတြ႔ခ်င္စိတ္ျဖစ္လာမယ္။ သင္ဟာ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ရင္ သူမကို သင့္ဆိုင္အတြက္ ဖက္ရွင္မိုဒယ္ မိန္းခေလးအျဖစ္ ခန္႔ထားခ်င္လာမယ္။
ဒါေပမဲ့ .. သင္ေျပာတာမွားတယ္။ အသက္၆၀၊ ၇၀ အရြယ္ရွိတဲ့ မိန္မၾကီးတစ္ဦးျဖစ္ျပီး၊ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ပံု၊ ႏွာေခါင္းရွည္ရွည္ၾကီးနဲ႔၊ ေသခ်ာေပါက္ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ ပံုမက်၊ ပန္းမက်ၾကီးေပါ့၊ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားမွာ ေတြ႔ရမဲ့ သင္က သူ႔ကို ကူညီေပးရမဲ့ မိန္းမၾကီးပံုပါဗ်ာ ..လို႔ ေျပာလာရင .. ဘယ္သူမွန္သလဲ ?........
ဒီ ဒုတိယပံုကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။
တခ်ိဳ႔မိတ္ေဆြမ်ား ပထမပံုကိုၾကည့္ျပီး မိန္းမငယ္၊ မိန္မၾကီး ကြဲကြဲျပားျပား မျမင္ႏိုင္ျဖစ္ေနေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒုတိယပံုက
ပိုျပီးလြယ္လြယ္ကူကူ ျမင္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။
ဒုတိယပံုမွာ မိန္းမ ၂ ဦးစလံုးကို ျမင္ရျပီလား ခင္ဗ်ာ ...
.
ကြ်န္ေတာ့ လက္ေတြ႔အေတြ႔အၾကံဳတခု
တနဂၤေႏြ တရက္ မနက္ခင္းအခ်ိန္ ရန္ကုန္ အင္းယားကန္ေဘာင္မွာ ဆိတ္ျငိမ္တိတ္ဆိတ္ေနခ်ိန္ေပါ့။ တခ်ိဳ႔
သတင္းစာဖတ္ေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးနဲ႔ ေငးေနၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔ သူတို႔မ်က္လံုးေတြ ေမွးျပီး
ကန္ေဘာင္ေဘးမွာ ဇိမ္ယူေနၾကတယ္။ တကယ္ပဲ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကေလးပါ။
ရုတ္တရက္ ကားတစ္စီးနဲ႔ ကန္ေဘာင္ ကားရပ္တဲ့ေနရာကို ၀ုန္းဒိုင္းနဲ႔ ေမာင္းလာျပီး ရပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္
လူတေယာက္နဲ႔ ကေလးမ်ား ဆူညံစြာ ဗရုတ္သုတ္ခပဲ ဆင္းလာျပီး ကန္ေဘာင္ဘက္ကို ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။
အဲဒီလူကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အနားမွာ မ်က္လံုးကေလးေမွးျပီး လာထိုင္တယ္။ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို
ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ပံုစံနဲ႔ေပါ့။ ကေလးမ်ားကေတာ့ ေအာ္ဟစ္ ဟိုေျပးသည္ေျပး လုပ္ေနၾကတယ္။ ေတြ႔႕ရာေကာက္ျပီး
ဟိုပစ္သည္ပစ္ လုပ္ၾကတာ အနားယူေနတဲ့ လူမ်ားရဲ့ သတင္းစာစကၠဴေတြေတာင္ ေကာက္ယူ၊ ပစ္ေပါက္
ေဆာ့ကစားတဲ့အထိ ေသာင္းက်န္းလာၾကတယ္။ အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ဆိုးလာေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့ေဘးနားက လူကေတာ့
ဘာမွမျဖစ္သလိုပဲ၊ ျငိမ္ေနပါတယ္။
အေျခအေနအရ ကြ်န္ေတာ္ ၾကား၀င္ေျပာဖို႔ ႏႈတ္ယားေနပါျပီ။ သူကေလးေတြ ဒါေလာက္ဆူညံေႏွာက္ရွက္ေနတာကို
အနားယူေနတဲ့ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြကိုမွ အားမနာ၊ ကေလးေတြကို မထိန္းပဲ ေနပဲေနႏိုင္လြန္းလွတယ္။
ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လူေတြလည္း တေယာက္ကို တေယာက္ၾကည့္ေနတဲ့ ပံုစံအရ ေနမထိ၊ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၾကျပီဆိုတာ
ထင္ရွားလွပါတယ္။ ဒီေတာ့ .. ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သည့္ခံႏိုင္စြမ္းအား ကုန္သြားပါျပီ။ သူဖက္ကို လွည့္ျပီး
သူၾကားေလာက္တဲ့အသံနဲ႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ "အကိုၾကီး.. အကိုၾကီးရဲ့ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေဆာ့ကစားေနတာ
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အေႏွာက္အရွက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ နဲနဲေလာက္ ကေလးေတြကို ထိန္းေပးရင္
ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ" .. လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့တယ္။
အဲဒီေတာ့မွ မ်က္လံုးဖြင့္ျပီး ေငးငိုင္တက္အၾကည့္ျပန္ၾကည့္တယ္။ အေျခအေန နဲ႔ ကေလးေတြ ဆူညံသံကို အခုမွ
ပထမဆံုးၾကားသိလိုက္ရတဲ့ မ်က္နွာပံုစံနဲ႔ ျငိမ္ေနျပီးမွ စကားသံ ေပ်ာ့ေျပာင္းစြာနဲ႔ ေျပာလာပါတယ္။ "ေအးဗ်ာ
ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္တယ္ဗ်ာ.. ကြ်န္ေတာ့္ကေလးေတြကို ထိန္းဖို႔ တခုခုေတာ့ လုပ္ဖို႔လိုျပီ။ ကြ်န္ေတာ္
ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးက အခုေလးတင္ျပန္လာတာ... လြန္ခဲ့တဲ့ တနာရီက ဒီကေလးေတြရဲ့ အေမ ဆံုးသြားတယ္ဗ်ာ ..
ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း လံုး၀မသိေတာ့သလို .. ဒီကေလးေတြလည္း အေျခအေန ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာ
မသိၾကရွာဘူးဗ်ာ" ... လို႔ ေျပာခ်လိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုခံစားသြားရသလဲဆိုတာ သင္ေတြးၾကည့္ပါ။ ပတ္၀န္က်င္
လူေတြရဲ့အေျခအေနလည္း ရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ခုန.. ကြ်န္ေတာ့္အျမင္မ်ား ေျပာင္းလဲသြားျခင္းဟာ
မသိေသးတဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းတခုကို သိသြားလို႔ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့ အေတြးေတြ ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ ခံစားမႈမ်ား
ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ကြန္ေတာ့ပံုစံလည္း ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ ရင္ထဲက ယားက်ိက်ိ၊ ေနမထိ၊ထိုင္မသာ
ျဖစ္မႈလဲ ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ့ အတြင္းစိတ္သေဘာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့အျပင္အမူအယာ ေတြအတြက္
စိတ္ပူေနစရာမရွိေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္က ရင္ထဲ တဟုန္ထိုး ၀င္လာပါေတာ့တယ္။
ခင္ဗ်ား ဇနီးသယ္ ခုနေလးတင္ ဆံုးသြားတာလား .. အိုး .. စိတ္မရွိပါနဲ႔ဗ်ာ .. ဘယ္လိုျဖစ္ပီး ဒီကေလးေတြရဲ့ အေမ
ဆံုးသြားရသလဲဗ်ာ .. ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီ၊ လုပ္ေပးဖို႔ လုိပါသလဲ ..
အေျခအေန အားလံုးဟာ ရုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲသြားပါေတာ့တယ္။
ကိုယ္ဖက္ကၾကည့္ရင္ ဘယ္ျပသနာမဆို ကိုယ္ကမွန္ပါတယ္။ ထို႔အတူ သူ႔ဖက္ကၾကည့္ရင္လဲ မွန္ပါတယ္။ အဆံုးသတ္ေတာ့ ခြန္အားၾကီးသူပဲ အႏိုင္ရရွိသြားေလ့ရွိပါတယ္။ ျပသနာမ်ားကို သူဖက္က ၾကည့္ရႈတတ္ရင္ ဘ၀မွ ၾကိတ္မႏိုင္ခဲမရ၊ ျဖစ္ရေလျခင္း .. မတရားဖူး ခံစားခ်က္ေတြ နည္းပါးသြားမယ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အဖြဲ႔အစည္း၊ မိသားစု ေတြမွာ မတူညီတဲ့ လူမ်ား စုေပါင္းေနထိုင္၊လုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။ ျပႆနာကို
ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာ ျပႆနာမွာပါ၀င္ေနတဲ့ လူေတြရဲ့ ခံစားခ်က္၊ အျမင္ေတြကို သိေအာင္ၾကိဳးစားျပီးမွာ ေျဖရွင္းရင္
ျပႆနာေျပလည္းသြားခ်ိန္မွာ မေၾကမနပ္ခံစားမႈ နည္းမယ္ (သို႔မဟုတ္) မေၾကမနပ္ျဖစ္မႈ လံုး၀မရွိပဲ
မိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းေတြနဲ႔ ဆက္လက္ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါမယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိသားစု၊ ဇနီး၊ခင္ပြန္း၊သားသမီး
ေတြနဲ႔ပဲ စတင္ ေလ့က်င့္ၾကရေအာင္။
**ေဇာ္ေအာင္ (မံုရြာ)**
စတီဗင္ကိုေဗး - အက်င့္တရား (၇) ပါး 7 Habits စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ ျမန္မာမႈျပဳထားပါသည္။
**From-ေမမြန္ေက်ာ္**
No comments:
Post a Comment