ေတြးေခၚရွုျမင္ ဥာဏ္နွင့္ယွဥ္

>

တစ္ခါတုန္းက သူေဌးျကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္. သူ့မွာလည္း တစ္ဦးတ ည္းေသာ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိ သည္။ ဒီသမီးေလးက ရုပ္ကေလး ကလည္းေခ်ာ အေျပာအဆို အေနအထိုင္ကလည္း လိမၼာေရးျခားရွိျပန္ေ လေတာ့ သူ ့ကို လက္ဆက္ခ်င္တဲ့ သူေတြကလည္း တစ္ပံုတစ္ပင္ျကီးေ ပါ့။ သူေဌးျကီးကလည္း သူ ့သမီးင ယ္ေ လးအဖို ့ ပစၥည္းဥစၥာ ရတ နာေ ၇ႊေငြဆိုတာမ်ိဳးေတြက ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိေနတာမို့ သူေဌးသား၊ အရာ ၇ွိအ ရာခံဆိုတာေတြ ဘာေတြထက္ ဥာဏ္ပညာရွိတဲ့ သူနဲ့သာလွ်င္ လက္ ထပ္ ထိမ္းျမားေပးခ်င္ရွာ တယ္. ဥာဏ္ ပညာဆိုတာ ကလည္း စာေပ က်မ္းဂန္ေတြကို အလြတ္အာဂံုရြတ္နိုင္ရံုနဲ့ ျပီးတာမွ မဟုတ္ပဲကိုး. ဒီေ တာ့ဥာဏ္ ပ ညာရွိသူကို ဘယ္လိုေ၇ြးရပါ့မလဲ ဆိုတာ အမိ်ဳးမ်ိဳးျကံစည္စဥ္းစားေနမိသတဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ အျကံရျ ပီးေတာ့ တစ္ေန့မွာ လူခ်ီး(ေခ်း) အရသာကို တိတိက်က်ေျပာျပနိုင္သူ နဲ့ သူ့သမီးကို လက္ထပ္ ထိမ္းျမားေပး မယ္ လို့ ေျကညာလိုက္သတဲ့။ အဲဒီစကားေျကာင့္ တစ္ျမိဳ့လံုးမွာ အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ သူေဌးသမီးကို လိုခ်င္ျကတာေျကာင့္ ကာလသားေတြက ခ်ီး(ေခ်း)ကို လက္ေတြ ့ျမည္းစားျကည့္တဲ့ သူေတြ လည္း တစ္ပံုျကီးေပါ့။ (မင္းတို့လိုေကာင္မ်ိဳး ေတြရွိမွာ ေပါ့ကြာ) သူတို့က သူေဌးျကီးဆီသြားျက၊ သူတို့ ေခ်း အရသာကို ေကာင္းစြာ ေျပာနိုင္ေျကာင္း တင္ျပျကတာေပါ့။ ဒီအခါမွာ သူေဌးျကီးက “ေမာင္ရင္က ဘယ္လို လုပ္ျပီး သိလဲ” လို့ ေမးလိုက္ေတာ့ “ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ျမည္းျကည့္ျပီး ေျပာတာပါ” လို့ ေျဖျက တာေပါ့။ ဒီေတာ့ သူေဌးျကီးက “ေကာင္းပါျပီ ေမာင္ရင္၊ ခဏေတာ့ ေစာင့္လိုက္ပါဦး၊ တျခား ျပိဳင္ဖက္ေ တြကိုလည္း ေ မးျကည့္ရပါ ဦးမယ္” စသည္ျဖင ့္ ေကာင္းေအာင္ျကည့္ေျပာလႊတ္လိုုက္ရတာေပါ့။
 အဲဒါနဲ့ တစ္ေန့ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပန္တယ္။ သူကလည္း ေခ်းအရသာ သိပါတယ္ေပါ့။ သူေဌးျကီိးက “ ဘယ္လိုအ ရသာရွိသလဲ ေျပာစမ္းပါဦဒ ေမာင္ရင္ရယ္” လို့ ေမးလိုက္ေတာ့ အဲဒီလု လင္ပ်ိဳက “လူ ့ေခ်းဟာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မွာ ခ်ိဳပါတယ္။ ရက္နည္း နည္း ခ်ိဳ့သြားေတာ့ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ေနပါတ ယ္။ ေျခာက္သြားေ တာ့ ခါးပါ တယ္၊ ခင္ဗ်” လို့ ေျဖလိုက္သတဲ့။ ဒီေတာ့ သူေဌးကလည္း အံံ့အားသင့္ျ ပီး “တယ္လည္း ေစ့စပ္ေ သခ်ာလိုက္ပါလား။ ေမာင္ရင္ရယ္ ကိုယ္တိုင္ေ သခ်ာျမည္းျကည့္ ဟန္တူရဲ့” လို့ေျပာလုိက္ေတာ့ လုလင္က “ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရတာ ပါ” လို့ဆိုေတာ့ သူေဌးျကီးက “စဥ္းစားဆင္ျခင္ျကည့္ ရံုကေလးနဲ့ ေခ်းအရသာကို တိတိက်က် သိနိုင္တယ္ ဆိုတာ ယံုနိုင္စရာေတာ့ မရွိဘူး ေမာင္ရင္ရဲ့” လို့ေျပာျ ပတယ္။ ဒီေတာ့ လုလင္ကေလးက “ဒီလိုပါခင္ဗ်ား၊ လူ ့ေခ်းလတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္မွာ ယင္မည္း ရိုင္းျကီးေ တြလာျပီး စားေလ့ရွိပါတယ္။ ယင္မည္းရိုင္းမ်ားဟာ အခ်ိဳကို ျကိုက္ တတ္ျကပါတယ္။ သရက္သီးမည့္ေတြ ကို ျကိုက္တတ္ျကသလိုပါပဲ။ ဒါေျကာင့္ လတ္လတ္ ဆတ္ ဆတ္မွာ ေခ်း ဟာ ခ်ိဳေျကာင္းသိနိုင္ပါတယ္။ ရက္ခ်ိဳ ့သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယင္မည္းရိုင္းေတြမလာေ တာ့ပါဘူး။ ျဖဳတ္ မ်ားသာ ၀ိုင္းအံုးျပီး စားေနျက ပါေတာ့တယ္။ ျဖဳတ္မ်ားဟာ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္အရသာ ကို ျကိုက္ တတ္ျကပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ရက္ခ်ိဳ့သြားတဲ့ ေခ်း ရဲ့ အရသာဟာ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ျဖစ္ေျကာင္းကို တထစ္ခ် သိနိုင္ ပါတယ္။ ေျခာက္ သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယင္မည္းရိုင္းေရာ ျဖဳတ္မ်ားေရာ လာမစားျကေတာ့ဘဲ ကင္းလိပ္ေ ခ်ာ မ်ားသာ လာျပီး စားျကပါေတာ့တယ္။ ကင္းလိပ္ေခ်ာ မ်ားဟာ ခါးတဲ့ အရသာကို ျကိုက္ျကပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေခ်း ဟာ ေျခာက္သြားတဲ့ အခါမွာ ခါးတဲ့ အရသာရွိေျကာင္းကို သိရပါတယ္၊ ခင္ဗ်။ ” လို့ ျပန္ေျဖ လိုက္ပါတယ္ အဲဒီမွာတင္ သူေဌးျကီးက အလြန္ေျကနပ္သြားျပီး “ေတာ္ပါေပရဲ့ ေမာင္ရင္” လို့ ခ်ီးက်ဴးလိုက္ျပီး “သမီးေရ လာစမ္းကြဲ ့ ငါ့သမီးနဲ့ ထိုက္တန္တဲ့ သတို့သားကို ေတြ့ေပါ့” လို့ေခၚျပီးေပးစားလိုက္သတဲ့။

 ေအာင္သင္း 

 Be Happy, Moe Moe.

တစ္ခါတုန္းက သူေဌးျကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္. သူ့မွာလည္း တစ္ဦးတ ည္းေသာ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိ သည္။ ဒီသမီးေလးက ရုပ္ကေလး ကလည္းေခ်ာ အေျပာအဆို အေနအထိုင္ကလည္း လိမၼာေရးျခားရွိျပန္ေ လေတာ့ သူ ့ကို လက္ဆက္ခ်င္တဲ့ သူေတြကလည္း တစ္ပံုတစ္ပင္ျကီးေ ပါ့။ သူေဌးျကီးကလည္း သူ ့သမီးင ယ္ေ လးအဖို ့ ပစၥည္းဥစၥာ ရတ နာေ ၇ႊေငြဆိုတာမ်ိဳးေတြက ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိေနတာမို့ သူေဌးသား၊ အရာ ၇ွိအ ရာခံဆိုတာေတြ ဘာေတြထက္ ဥာဏ္ပညာရွိတဲ့ သူနဲ့သာလွ်င္ လက္ ထပ္ ထိမ္းျမားေပးခ်င္ရွာ တယ္. ဥာဏ္ ပညာဆိုတာ ကလည္း စာေပ က်မ္းဂန္ေတြကို အလြတ္အာဂံုရြတ္နိုင္ရံုနဲ့ ျပီးတာမွ မဟုတ္ပဲကိုး. ဒီေ တာ့ဥာဏ္ ပ ညာရွိသူကို ဘယ္လိုေ၇ြးရပါ့မလဲ ဆိုတာ အမိ်ဳးမ်ိဳးျကံစည္စဥ္းစားေနမိသတဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ အျကံရျ ပီးေတာ့ တစ္ေန့မွာ လူခ်ီး(ေခ်း) အရသာကို တိတိက်က်ေျပာျပနိုင္သူ နဲ့ သူ့သမီးကို လက္ထပ္ ထိမ္းျမားေပး မယ္ လို့ ေျကညာလိုက္သတဲ့။ အဲဒီစကားေျကာင့္ တစ္ျမိဳ့လံုးမွာ အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ သူေဌးသမီးကို လိုခ်င္ျကတာေျကာင့္ ကာလသားေတြက ခ်ီး(ေခ်း)ကို လက္ေတြ ့ျမည္းစားျကည့္တဲ့ သူေတြ လည္း တစ္ပံုျကီးေပါ့။ (မင္းတို့လိုေကာင္မ်ိဳး ေတြရွိမွာ ေပါ့ကြာ) သူတို့က သူေဌးျကီးဆီသြားျက၊ သူတို့ ေခ်း အရသာကို ေကာင္းစြာ ေျပာနိုင္ေျကာင္း တင္ျပျကတာေပါ့။ ဒီအခါမွာ သူေဌးျကီးက “ေမာင္ရင္က ဘယ္လို လုပ္ျပီး သိလဲ” လို့ ေမးလိုက္ေတာ့ “ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ျမည္းျကည့္ျပီး ေျပာတာပါ” လို့ ေျဖျက တာေပါ့။ ဒီေတာ့ သူေဌးျကီးက “ေကာင္းပါျပီ ေမာင္ရင္၊ ခဏေတာ့ ေစာင့္လိုက္ပါဦး၊ တျခား ျပိဳင္ဖက္ေ တြကိုလည္း ေ မးျကည့္ရပါ ဦးမယ္” စသည္ျဖင ့္ ေကာင္းေအာင္ျကည့္ေျပာလႊတ္လိုုက္ရတာေပါ့။
 အဲဒါနဲ့ တစ္ေန့ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပန္တယ္။ သူကလည္း ေခ်းအရသာ သိပါတယ္ေပါ့။ သူေဌးျကီိးက “ ဘယ္လိုအ ရသာရွိသလဲ ေျပာစမ္းပါဦဒ ေမာင္ရင္ရယ္” လို့ ေမးလိုက္ေတာ့ အဲဒီလု လင္ပ်ိဳက “လူ ့ေခ်းဟာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မွာ ခ်ိဳပါတယ္။ ရက္နည္း နည္း ခ်ိဳ့သြားေတာ့ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ေနပါတ ယ္။ ေျခာက္သြားေ တာ့ ခါးပါ တယ္၊ ခင္ဗ်” လို့ ေျဖလိုက္သတဲ့။ ဒီေတာ့ သူေဌးကလည္း အံံ့အားသင့္ျ ပီး “တယ္လည္း ေစ့စပ္ေ သခ်ာလိုက္ပါလား။ ေမာင္ရင္ရယ္ ကိုယ္တိုင္ေ သခ်ာျမည္းျကည့္ ဟန္တူရဲ့” လို့ေျပာလုိက္ေတာ့ လုလင္က “ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ့ပဲ ဆံုးျဖတ္ရတာ ပါ” လို့ဆိုေတာ့ သူေဌးျကီးက “စဥ္းစားဆင္ျခင္ျကည့္ ရံုကေလးနဲ့ ေခ်းအရသာကို တိတိက်က် သိနိုင္တယ္ ဆိုတာ ယံုနိုင္စရာေတာ့ မရွိဘူး ေမာင္ရင္ရဲ့” လို့ေျပာျ ပတယ္။ ဒီေတာ့ လုလင္ကေလးက “ဒီလိုပါခင္ဗ်ား၊ လူ ့ေခ်းလတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္မွာ ယင္မည္း ရိုင္းျကီးေ တြလာျပီး စားေလ့ရွိပါတယ္။ ယင္မည္းရိုင္းမ်ားဟာ အခ်ိဳကို ျကိုက္ တတ္ျကပါတယ္။ သရက္သီးမည့္ေတြ ကို ျကိုက္တတ္ျကသလိုပါပဲ။ ဒါေျကာင့္ လတ္လတ္ ဆတ္ ဆတ္မွာ ေခ်း ဟာ ခ်ိဳေျကာင္းသိနိုင္ပါတယ္။ ရက္ခ်ိဳ ့သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယင္မည္းရိုင္းေတြမလာေ တာ့ပါဘူး။ ျဖဳတ္ မ်ားသာ ၀ိုင္းအံုးျပီး စားေနျက ပါေတာ့တယ္။ ျဖဳတ္မ်ားဟာ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္အရသာ ကို ျကိုက္ တတ္ျကပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ရက္ခ်ိဳ့သြားတဲ့ ေခ်း ရဲ့ အရသာဟာ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ျဖစ္ေျကာင္းကို တထစ္ခ် သိနိုင္ ပါတယ္။ ေျခာက္ သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယင္မည္းရိုင္းေရာ ျဖဳတ္မ်ားေရာ လာမစားျကေတာ့ဘဲ ကင္းလိပ္ေ ခ်ာ မ်ားသာ လာျပီး စားျကပါေတာ့တယ္။ ကင္းလိပ္ေခ်ာ မ်ားဟာ ခါးတဲ့ အရသာကို ျကိုက္ျကပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ေခ်း ဟာ ေျခာက္သြားတဲ့ အခါမွာ ခါးတဲ့ အရသာရွိေျကာင္းကို သိရပါတယ္၊ ခင္ဗ်။ ” လို့ ျပန္ေျဖ လိုက္ပါတယ္ အဲဒီမွာတင္ သူေဌးျကီးက အလြန္ေျကနပ္သြားျပီး “ေတာ္ပါေပရဲ့ ေမာင္ရင္” လို့ ခ်ီးက်ဴးလိုက္ျပီး “သမီးေရ လာစမ္းကြဲ ့ ငါ့သမီးနဲ့ ထိုက္တန္တဲ့ သတို့သားကို ေတြ့ေပါ့” လို့ေခၚျပီးေပးစားလိုက္သတဲ့။

 ေအာင္သင္း 

 Be Happy, Moe Moe.