> -တြံေတးၿမိဳ႕က မသန္ေသာ္လည္းစြမ္းသူတစ္ဦး- 

ဒီဇင္ဘာ မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕စက္ရုံက အျမဲတန္း ဘုရားဖူး
ထြက္ေလ့ရွိသည္။ ထုိ႕အတြက္ စက္ရုံက ႏွစ္ရက္ ဆက္
ပိတ္ေပးသည္။ ဒီႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစု ဘယ္ကုိမွမသြားျဖစ္သည့္အတြက္
 နီးလည္းနီး အလြယ္တကူ သြားလုိ႕ရကာ လမ္းလည္းေကာင္း
ေနျပီျဖစ္ေသာ တြံေတး ေရႊဆံေတာ္ဘုရားႏွင့္ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္
ဘုရား။ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဘုရား၊ က်ိဳက္ဖူးက်ိဳက္ပါ ဘုရား
စသည္တုိ႕ကို ဖူးေမွ်ာ္ရန္ ကိုလူစိမ္းတုိ႕မိသားစု ကိုအေဖာ္စပ္၍
မိသာစုႏွစ္စု ၾကိဳတင္မရည္ရြယ္ဘဲ picnic ဘုရားဖူး
ထြက္ျ့ဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ မနက္အေစာ ၇ နာရီတြင္ လႈိင္သာယာ
 သေျပရိပ္မွာ မနက္စာ စားျပီး ဘီအိုစီတြင္ ဆီျဖည့္ကာ
တြံေတးတံတား (လႈိင္သာယာ)ကို ျဖတ္ျပီး ဘယ္သူမွ မေရာက္ဖူးဘဲ ေျခဦးတည့္ရာေမာင္းခဲ့ၾကသည္။ ယခင္က
လမ္းမေကာင္း၍ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္ ဂ်စ္ကားေလာက္သာ သြားခဲ့ေသာ
 လမ္းမွာ ယခုလမ္းေကာင္းသျဖင့္ ကားမ်ိဳးစုံ သြားလာ ေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ ပါတ္ဝန္းက်င္တြင္ တေျမာ္တစ္ေခၚ လယ္ကြင္းျပင္မ်ား တြံေတးျမိဳ႕ဝင္ကာနီးတြင္ ရာဘာေတာစိုက္ခင္းမ်ား စိမ္းလမ္းစိုေျပစြာ ေတြ႕ရသျဖင့္ ျမိဳ႕၏မြန္းက်ပ္ေသာ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ခတၱ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရသျဖင့္ စိတ္ၾကည္ႏူးမိသည္။ တြံေတးမေရာက္ခင္ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္သို႕ ခြဲေသာ ေျမနီလမ္းကေလးသို႕ခ်ိဳးဝင္ခဲ့သည္ ။ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္မွာ ေနာက္ေခၚတြင္ေသာနာမည္ျဖစ္ျပီး ယခင္နာမည္မွာ ေဗာင္းေတာ္က် ျဖစ္ေၾကာင္း လုိက္လံရွင္းျပေသာ ဦးဇင္းတစ္ပါးမွ မိန္႕ၾကားပါသည္။ နတ္တို႕ စုေဝးရာ ႒ာေနတစ္ခုျဖစ္မည္။ ကိုေပါင္ေပါင္ သြားသင့္သည့္ ေနရာပါ(သူက နတ္ကိုးကြယ္လို႕)။ ေနာက္ ယခ ုမွ အသစ္တည္ေနေသာ ေဗာဓိတစ္ေထာင္သို႕လည္း ေရာက္ခဲ့သည္ ။ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားစြာကို တစ္ပုံစံတည္း တည္ထားသည္မွာ ၾကည့္လို႕ သပၸါယ္လွပါသည္။ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္သည္ မႏၱေလးနားက စစ္ကိုင္းေတာင္အလား သာသနာ့နယ္ေျမတစ္ခုသဖြယ္ျဖစ္သည္။ ပါတ္ဝန္းက်င္တြင္လညး္ သစ္ေတာၾကီးမ်ား ရွင္သန္ေနၾကသည္မွာ က်ိဳက္ထီးရိုး မ်ားေရာက္ေနသလား ထင္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္မွ ထြက္ကာနီးတြင္ ဗုဒၶဂါယာ ႏွင့္ ဆင္ေအာင္တည္ထားေသာ ဘုရားသို႕ဝင္ဖူး သည္။ ေအးခ်မ္းျပီး သစ္ပင္မ်ား ေပါမ်ားေသာျခင္း။ ဆိတ္ျငိမ္ျပီး သာယာလွသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ လာဦးမည္ဟု စိတ္မွာ မွန္းထားသည္။ မိသားစု ႏွစ္စု ယူလာေသာ လက္ဖက္ႏွင့္အေက်ာ္ တုိ႕ကို ဘုရားရိပ္ခိုရင္း ဝုိင္းထို္င္ကာ လက္ယာယစ္ လွည့္ျပီး လက္ဆင့္ကမ္းစားၾကရာ ဆယ္ပါတ္ေလာက္တြင္ လဘက္ကုန္သြားေလသည္။ ဆာေနၾကတာကိုး ေန႕လည္စာကို တြံေတးက နာမည္ၾကီးထမင္းဆုိင္မွာ စားၾကမည္ ဟုအားခဲထားၾက၍ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ရုပ္တုကို သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ျပီး ျပန္ရန္ ထြက္လာ ၾကစဥ္ ဘုရားဝင္းလမ္းေဘးတြင္ အက်ီခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ဝတ္ထားကာ လက္ႏွစ္ဖက္ လက္ေမာင္းရင္းမွ မပါေသာ(ေမြးရာပါ) လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ထုိင္ျပီး တစ္စုံတစ္ခု ျပဳလုပ္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ကိုယ္လက္အဂၤါ ခ်ိဳ႕ယြင္းေသာအသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ လူရြယ္ေလး တစ္ေယာက္ကုိ ျမင္ရသျဖင့္ (အက်ီႏြမ္းႏြမ္း ေလးႏွင့္ ေခါင္းမွာလည္း ဆီႏွင့္ ေဝးေနသျဖင့္ စုတ္ဖြာေနျခင္း) တုိ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီး မွာ အလႈခံစားသူ (ရင့္ရင့္သီးသီးေျပာရပါမူ ေငြေတာင္းစားေနရသူ) ဟု အထင္လြဲကာ ကၽြန္ေတာ့္အား မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲျဖင့္ ေငြေပးရမလားဟု ႏွစ္ရာတန္ေလးကို ကိုင္ကာ လွမ္းေမးသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကေခါင္းျငိမ့္ျပရာ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးက ေပးမယ္
အလုပ္--
 ``ဟို --- ဟုိ သားက ေက်ာင္းသား
ပါခင္ဗ်---`` ဟု ျပာျပာသလဲရွင္းျပ
သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္းေခါင္းန
ပမ္းၾကီးကာ (ၾကီးမွာေပါ့ လူတစ္ေယာက္
ကုိ အေပၚယံျမင္ျပီးလြယ္လြယ္သတ္မွတ္
လုိက္တာကိုး) ထုိ လူငယ္ေလးအားၾကည့္လုိက္ရာ ဗလာစာအုပ္ကို ေျမတြင္ခ်ျပီး ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ျဖင့္ ေဘာလ္ပင္ကို ေျခမႏွင့္ ေျခညိဴးၾကား ညွပ္ျပ္ီး စာေရးေနျဖင္းျဖစ္သည္။ ေရးေနတာက အဂၤလိပ္လို အေဆာက္အဦးေတြအေၾကာင္း ဗိသုကာႏွင့္ ပါတ္သတ္ေသာ စာတမ္းျပဳစုေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ လညး္ ဘုရားဝင္းအတြင္း ဟိုဟိုဒီဒီ သြားၾကည့္ကာ လမ္းေဘးတြင္ ျဖစ္သလုိ ထုိင္ေရးရာက မွားယြင္းမိျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ အားနာျခင္း ေတာင္းပန္ျခင္း ေလးစားျခင္း စေသာ အမည္မေဖာ္ႏွိုင္ေသာ ခံစားခ်က္တို႕ျဖင``့္ ညီေလး အကိုတုိ႕ မုန္႕ဘုိးေပးတာေတာ့လက္ခံေပးပါ`` ဟု ေျပာေျပာဆုိဆုိ မုန္႕ဘိုး တစ္ေသာင္းခြဲကို သူ၏ လြယ္အိပ္ထဲသို႕ ထည့္ေပးျပီး စကားစျမည္ေျပာျဖစ္သည္။ သူႏွင့္စကားေျပာမိမွ သူ၏အမည္မွာ ပိုင္ေလး ဟုေခၚေၾကာင္း။ သူသည္ ဆယ္တန္းကို ေလးဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း။ ေဆးတကၠသိုလ္ တတ္ရန္ အမွတ္ေပါင္း ေလးရာကိုးဆယ္ကိုး ရမွတ္ျဖင့္ မီွခဲ့ေသာ္လည္း သူ၏ ကိုယ္အဂၤါ ခ်ဳိ႕ယြင္းမွဳေၾကာင့္ စက္မႈတကၠသိုလ္ Civil တတ္ေနေၾကာင္း။ အမွတ္တရ စာေရးေပးပါမည့္အေၾကာင္း။ ကၽြန္ျပဴတာလည္း တတ္ကၽြမ္းပါေၾကာင္း (လုံးဝ ၾကြားဝါလိုျခင္း မာန္တတ္လုိျခင္း မရွိပဲ ) ရွင္းျပပါသည္။ ဘဝကို လုံးဝလက္မေလွ်ာ့ အားမငယ္ပဲ ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ အလံမလွဲမည့္ စိတ္ဓါတ္မွာ တစ္ခါတစ္ေလ အေၾကာင္းမဲ့ စိတ္ဓါတ္က်ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ မ်ားစြာရွက္မိပါသည္။ သူ႕တြင္ ကိုင္စရာ လက္ႏွစ္ဖက္လုံးမပါသျဖင့္ ဖယ္ရီကို တစ္လ သုံးေသာင္းခြဲေပးစီးရသည္။ ကဲ------ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ေရ ---- အားငယ္သူအားေပးပါ လဲေနသူ ထူေပးပါ ဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္နဲ႕ ဒို႕တေတြ တတ္အားသ၍ ေလး ကူညီၾကရင္ ေကာင္းမလားကြယ္။ လုိအပ္တဲ့ တစ္ခုခုေပါ့။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ေငြေၾကးလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့မယ့္ပုံ ေပၚလို႕ပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အမ်ားသိတဲ့`` စုပုံခ်စ္`` က သူ႕ပါတ္ဝန္းက်င္မွာ ျပည့္စုံတဲ့ မိသားစုေလး ရွိတာ အားသာခ်က္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမွတ္မထင္ေတြ႕ ခဲ့တဲ့ ေမာင္ပိုင္ေလး ကေတာ့ျဖင့္ အဲဒီအပိုင္းပါ အားနဲ သိမ္ငယ္ေနရမယ္လုိ႕ ထင္မိလို႕ပါခင္ဗ်ာ။

အားလုံးကို ေလးစားခင္မင္လွ်က္

 **ကိုစုိးႏိုင္(ျမန္မာ့အရုဏ္သစ္)**
 ဲJoin us at https://www.facebook.com/groups/Myanma.ArunThit.Org/

-တြံေတးၿမိဳ႕က မသန္ေသာ္လည္းစြမ္းသူတစ္ဦး- 

ဒီဇင္ဘာ မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕စက္ရုံက အျမဲတန္း ဘုရားဖူး
ထြက္ေလ့ရွိသည္။ ထုိ႕အတြက္ စက္ရုံက ႏွစ္ရက္ ဆက္
ပိတ္ေပးသည္။ ဒီႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစု ဘယ္ကုိမွမသြားျဖစ္သည့္အတြက္
 နီးလည္းနီး အလြယ္တကူ သြားလုိ႕ရကာ လမ္းလည္းေကာင္း
ေနျပီျဖစ္ေသာ တြံေတး ေရႊဆံေတာ္ဘုရားႏွင့္ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္
ဘုရား။ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ ဘုရား၊ က်ိဳက္ဖူးက်ိဳက္ပါ ဘုရား
စသည္တုိ႕ကို ဖူးေမွ်ာ္ရန္ ကိုလူစိမ္းတုိ႕မိသားစု ကိုအေဖာ္စပ္၍
မိသာစုႏွစ္စု ၾကိဳတင္မရည္ရြယ္ဘဲ picnic ဘုရားဖူး
ထြက္ျ့ဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ မနက္အေစာ ၇ နာရီတြင္ လႈိင္သာယာ
 သေျပရိပ္မွာ မနက္စာ စားျပီး ဘီအိုစီတြင္ ဆီျဖည့္ကာ
တြံေတးတံတား (လႈိင္သာယာ)ကို ျဖတ္ျပီး ဘယ္သူမွ မေရာက္ဖူးဘဲ ေျခဦးတည့္ရာေမာင္းခဲ့ၾကသည္။ ယခင္က
လမ္းမေကာင္း၍ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္ ဂ်စ္ကားေလာက္သာ သြားခဲ့ေသာ
 လမ္းမွာ ယခုလမ္းေကာင္းသျဖင့္ ကားမ်ိဳးစုံ သြားလာ ေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ ပါတ္ဝန္းက်င္တြင္ တေျမာ္တစ္ေခၚ လယ္ကြင္းျပင္မ်ား တြံေတးျမိဳ႕ဝင္ကာနီးတြင္ ရာဘာေတာစိုက္ခင္းမ်ား စိမ္းလမ္းစိုေျပစြာ ေတြ႕ရသျဖင့္ ျမိဳ႕၏မြန္းက်ပ္ေသာ အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ခတၱ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရသျဖင့္ စိတ္ၾကည္ႏူးမိသည္။ တြံေတးမေရာက္ခင္ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္သို႕ ခြဲေသာ ေျမနီလမ္းကေလးသို႕ခ်ိဳးဝင္ခဲ့သည္ ။ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္မွာ ေနာက္ေခၚတြင္ေသာနာမည္ျဖစ္ျပီး ယခင္နာမည္မွာ ေဗာင္းေတာ္က် ျဖစ္ေၾကာင္း လုိက္လံရွင္းျပေသာ ဦးဇင္းတစ္ပါးမွ မိန္႕ၾကားပါသည္။ နတ္တို႕ စုေဝးရာ ႒ာေနတစ္ခုျဖစ္မည္။ ကိုေပါင္ေပါင္ သြားသင့္သည့္ ေနရာပါ(သူက နတ္ကိုးကြယ္လို႕)။ ေနာက္ ယခ ုမွ အသစ္တည္ေနေသာ ေဗာဓိတစ္ေထာင္သို႕လည္း ေရာက္ခဲ့သည္ ။ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားစြာကို တစ္ပုံစံတည္း တည္ထားသည္မွာ ၾကည့္လို႕ သပၸါယ္လွပါသည္။ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္သည္ မႏၱေလးနားက စစ္ကိုင္းေတာင္အလား သာသနာ့နယ္ေျမတစ္ခုသဖြယ္ျဖစ္သည္။ ပါတ္ဝန္းက်င္တြင္လညး္ သစ္ေတာၾကီးမ်ား ရွင္သန္ေနၾကသည္မွာ က်ိဳက္ထီးရိုး မ်ားေရာက္ေနသလား ထင္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဗာင္းေတာ္ခ်ဳပ္မွ ထြက္ကာနီးတြင္ ဗုဒၶဂါယာ ႏွင့္ ဆင္ေအာင္တည္ထားေသာ ဘုရားသို႕ဝင္ဖူး သည္။ ေအးခ်မ္းျပီး သစ္ပင္မ်ား ေပါမ်ားေသာျခင္း။ ဆိတ္ျငိမ္ျပီး သာယာလွသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ လာဦးမည္ဟု စိတ္မွာ မွန္းထားသည္။ မိသားစု ႏွစ္စု ယူလာေသာ လက္ဖက္ႏွင့္အေက်ာ္ တုိ႕ကို ဘုရားရိပ္ခိုရင္း ဝုိင္းထို္င္ကာ လက္ယာယစ္ လွည့္ျပီး လက္ဆင့္ကမ္းစားၾကရာ ဆယ္ပါတ္ေလာက္တြင္ လဘက္ကုန္သြားေလသည္။ ဆာေနၾကတာကိုး ေန႕လည္စာကို တြံေတးက နာမည္ၾကီးထမင္းဆုိင္မွာ စားၾကမည္ ဟုအားခဲထားၾက၍ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ရုပ္တုကို သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ျပီး ျပန္ရန္ ထြက္လာ ၾကစဥ္ ဘုရားဝင္းလမ္းေဘးတြင္ အက်ီခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ဝတ္ထားကာ လက္ႏွစ္ဖက္ လက္ေမာင္းရင္းမွ မပါေသာ(ေမြးရာပါ) လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ထုိင္ျပီး တစ္စုံတစ္ခု ျပဳလုပ္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ကိုယ္လက္အဂၤါ ခ်ိဳ႕ယြင္းေသာအသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ လူရြယ္ေလး တစ္ေယာက္ကုိ ျမင္ရသျဖင့္ (အက်ီႏြမ္းႏြမ္း ေလးႏွင့္ ေခါင္းမွာလည္း ဆီႏွင့္ ေဝးေနသျဖင့္ စုတ္ဖြာေနျခင္း) တုိ႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီး မွာ အလႈခံစားသူ (ရင့္ရင့္သီးသီးေျပာရပါမူ ေငြေတာင္းစားေနရသူ) ဟု အထင္လြဲကာ ကၽြန္ေတာ့္အား မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲျဖင့္ ေငြေပးရမလားဟု ႏွစ္ရာတန္ေလးကို ကိုင္ကာ လွမ္းေမးသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကေခါင္းျငိမ့္ျပရာ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီးက ေပးမယ္
အလုပ္--
 ``ဟို --- ဟုိ သားက ေက်ာင္းသား
ပါခင္ဗ်---`` ဟု ျပာျပာသလဲရွင္းျပ
သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္းေခါင္းန
ပမ္းၾကီးကာ (ၾကီးမွာေပါ့ လူတစ္ေယာက္
ကုိ အေပၚယံျမင္ျပီးလြယ္လြယ္သတ္မွတ္
လုိက္တာကိုး) ထုိ လူငယ္ေလးအားၾကည့္လုိက္ရာ ဗလာစာအုပ္ကို ေျမတြင္ခ်ျပီး ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ျဖင့္ ေဘာလ္ပင္ကို ေျခမႏွင့္ ေျခညိဴးၾကား ညွပ္ျပ္ီး စာေရးေနျဖင္းျဖစ္သည္။ ေရးေနတာက အဂၤလိပ္လို အေဆာက္အဦးေတြအေၾကာင္း ဗိသုကာႏွင့္ ပါတ္သတ္ေသာ စာတမ္းျပဳစုေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ လညး္ ဘုရားဝင္းအတြင္း ဟိုဟိုဒီဒီ သြားၾကည့္ကာ လမ္းေဘးတြင္ ျဖစ္သလုိ ထုိင္ေရးရာက မွားယြင္းမိျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ အားနာျခင္း ေတာင္းပန္ျခင္း ေလးစားျခင္း စေသာ အမည္မေဖာ္ႏွိုင္ေသာ ခံစားခ်က္တို႕ျဖင``့္ ညီေလး အကိုတုိ႕ မုန္႕ဘုိးေပးတာေတာ့လက္ခံေပးပါ`` ဟု ေျပာေျပာဆုိဆုိ မုန္႕ဘိုး တစ္ေသာင္းခြဲကို သူ၏ လြယ္အိပ္ထဲသို႕ ထည့္ေပးျပီး စကားစျမည္ေျပာျဖစ္သည္။ သူႏွင့္စကားေျပာမိမွ သူ၏အမည္မွာ ပိုင္ေလး ဟုေခၚေၾကာင္း။ သူသည္ ဆယ္တန္းကို ေလးဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း။ ေဆးတကၠသိုလ္ တတ္ရန္ အမွတ္ေပါင္း ေလးရာကိုးဆယ္ကိုး ရမွတ္ျဖင့္ မီွခဲ့ေသာ္လည္း သူ၏ ကိုယ္အဂၤါ ခ်ဳိ႕ယြင္းမွဳေၾကာင့္ စက္မႈတကၠသိုလ္ Civil တတ္ေနေၾကာင္း။ အမွတ္တရ စာေရးေပးပါမည့္အေၾကာင္း။ ကၽြန္ျပဴတာလည္း တတ္ကၽြမ္းပါေၾကာင္း (လုံးဝ ၾကြားဝါလိုျခင္း မာန္တတ္လုိျခင္း မရွိပဲ ) ရွင္းျပပါသည္။ ဘဝကို လုံးဝလက္မေလွ်ာ့ အားမငယ္ပဲ ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ အလံမလွဲမည့္ စိတ္ဓါတ္မွာ တစ္ခါတစ္ေလ အေၾကာင္းမဲ့ စိတ္ဓါတ္က်ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ မ်ားစြာရွက္မိပါသည္။ သူ႕တြင္ ကိုင္စရာ လက္ႏွစ္ဖက္လုံးမပါသျဖင့္ ဖယ္ရီကို တစ္လ သုံးေသာင္းခြဲေပးစီးရသည္။ ကဲ------ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ေရ ---- အားငယ္သူအားေပးပါ လဲေနသူ ထူေပးပါ ဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္နဲ႕ ဒို႕တေတြ တတ္အားသ၍ ေလး ကူညီၾကရင္ ေကာင္းမလားကြယ္။ လုိအပ္တဲ့ တစ္ခုခုေပါ့။ သူ႕ၾကည့္ရတာ ေငြေၾကးလည္း ခ်ိဳ႕တဲ့မယ့္ပုံ ေပၚလို႕ပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အမ်ားသိတဲ့`` စုပုံခ်စ္`` က သူ႕ပါတ္ဝန္းက်င္မွာ ျပည့္စုံတဲ့ မိသားစုေလး ရွိတာ အားသာခ်က္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမွတ္မထင္ေတြ႕ ခဲ့တဲ့ ေမာင္ပိုင္ေလး ကေတာ့ျဖင့္ အဲဒီအပိုင္းပါ အားနဲ သိမ္ငယ္ေနရမယ္လုိ႕ ထင္မိလို႕ပါခင္ဗ်ာ။

အားလုံးကို ေလးစားခင္မင္လွ်က္

 **ကိုစုိးႏိုင္(ျမန္မာ့အရုဏ္သစ္)**
 ဲJoin us at https://www.facebook.com/groups/Myanma.ArunThit.Org/