၁။ နစၥ = အကမ်ိဳးစံုကုိယ္တုိင္ 'က' တတ္ရပါမယ္။ သူတစ္ပါးကုိလည္းသင္ျပႏုိင္ရမည္။
၂။ ၀ါဒန = အတီးအမွဳတ္မ်ိဳးစံု တီးခတ္ႏုိင္ရမယ္။ ဒီအထဲမွာ ဂီတသီခ်င္းသီဆုိမွဳလည္း အက်ံဳး၀င္ပါသည္။
၃။ ဝတၱာလကၤာရ သႏၶာန = လူတုိ႔ႏွင့္သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ အခါရာသီအလုိက္ အ၀တ္တန္ဆာကုိ ဆင္ယင္ ေပးမွဳ၊ ကုိုယ္တုိင္လည္းဆင္ယင္တတ္မွဳ။
၄။ အေနကရူပ၀ိဘာဂ ကရဏ = ရုပ္ႏွင့္လုိက္ေအာင္ အမွဳန္းအျခယ္ အျပင္အဆင္ (အခုေခတ္အေခၚေတာ့ မိတ္ကပ္ေပါ့)
၅။ ေသယ်တၳရဏာဘိသံေယာဂပုပၹါဒိဂႏၳရ = အိပ္ရာခုတင္ စသည္တုိ႔ကုိ တင့္တယ္ေအာင္ စီရင္ျခင္း၊ ပန္းပြင့္ပန္းႏြယ္မ်ားကုိ တင့္တယ္ေအာင္ျပဳျပင္ျခင္း။
၆။ အေနကကီဠာရဥၨန = လူအမ်ိဳးအမ်ိဳးတုိ႔အား ကလူက်ီစယ္ျခင္းျဖင့္ ႏွစ္သက္ေစမွဳ။
၇။ အေနကာသန သႏၶာနရတိဇာနန = (ေျပာပါရေစေတာ့...ဦးႏွင့္ဆံႏွင့္ကန္ေတာ့ပါရဲ႕) ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔၌ နည္းအမ်ိဳးအမ်ိဳးျဖင့္ ေမြ႔ေလ်ာ္ပံုတုိ႔ကုိ သိေသာအတတ္။
၈။ မဇၨာသ၀ါဒိကရက = ေသရည္ေသရက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ေရာစပ္မွဳ၌ လိမၼာျခင္း။
၉။ သလဟာရဏ၀ဏာ၀ိဇၥ်န = ဒဏ္ရာ (ေလးျမွားက်ည္ဆန္)တုိ႔ကုိ ခြဲစိတ္ကုသျခင္း။
၁၀။ အနာဒိပစန = အခ်က္အျပဳတ္အမွန္သမွ် ကၽြမ္းက်င္လိမၼာေသာ စားဖုိအတတ္။
၁၁။ စိတၱာဒ်ေလခ = ပန္းခ်ီပညာ။
၁၂။ ဒုဒၶေဒါဟာဒိ၀ိညာန = ႏုိ႔ေထာပတ္တုိ႔ကုိ စီရင္တတ္ျခင္းအတတ္။
၁၃။ ကဥၥနကာဒိသဗၺန = အက်ႌအ၀တ္အစားတုိ႔ကုိ လွပဆန္းၾကယ္ေအာင္ ခ်ဳပ္လုပ္ျခင္း။ ၁၄။ ေဂဟဘ႑ဘဇၨန = အိမ္တြင္းတန္ဆာဆင္နည္း၊ ပရိေဘာဂ ထားသုိနည္း။
၁၅။ မေနာႏုကုလေသ၀ါကရဏ = အရွင္သခင္၊ လင္ေယာက်္ားတုိ႔၏ စိတ္တုိင္းက်ေအာင္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြး နည္းပရိယာယ္။
၁၆။ သုသုသံရကၡဏဒါရဏႀကိယာ = ကေလးသူငယ္တုိ႔အား ေစာင့္ေရွာက္ေမြးျမဴေခ်ာ့ေမာ့ထိန္းသိမ္းေရး။ ၁၇။ နာနာေဒသိယ ၀ဏၰေလခန = ဘာသာမ်ိဳးစံုကုိ ေရးႏုိင္ဖတ္ႏုိင္ျခင္း။
၁၈။ တမၺဳလာရကၡာဒိႀကိယာ = ကြမ္းယာျခင္းအတတ္။
ကဲ...... အဲသည္အတတ္တုိ႔ကုိ အကဲခတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ေပါ့ေပါ့ဆဆ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ေနရံုမွ်နဲ႔ ဤပညာေတြကုိမရႏုိင္ပါဘူး။ အပတ္တကုတ္ႀကိဳးစားအားထုတ္ၿပီး သင္ၾကပါရတယ္။ ျပည့္တန္ဆာ ဆုိတာ လမ္းမေပၚက ကေလကေခ်မိန္းမလုိ႔ ထင္ရင္မွားပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမြ႕သေလာက္ ဉာဏ္ ပညာအရည္အေသြးေတာက္ေျပာင္ရပါမယ္။ အမ်ိဳးအႏြယ္အားျဖင့္လည္း ဂုဏ္သေရရွိမင္းမ်ိဳး၊ မွဴးမတ္မ်ိဳး ျဖစ္ရပါဦးမယ္။ ကၽြန္မ၏ မိခင္ျဖစ္သည့္ သာလ၀တီ ကုိပဲၾကည့္ပါေတာ့။ ေ၀သာလီ ျပည္မွာ 'ဂဏ' အမတ္ႀကီးတစ္ဦးရဲ႕သမီး အမၺပါလီ ဆုိတဲ့ျပည့္တန္အမ်ိဳးသမီးေၾကာင့္ တုိင္းျပည္သာယာေနပါတယ္လုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ ရာဇၿဂိဳလ္က ခရီး သြားကုန္သည္ႀကီးေတြက ေလွ်ာက္ထားသတင္းေပးၾကတဲ့အတြက္ ဘုရင္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးက မွဴးမတ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မ၏မိခင္ကုိ ျပည္ႀကီးတန္ဆာအျဖစ္ ခန္႔ထားသတ္မွတ္လုိက္ျခင္းပါသည္။ ခရီးသြားကုန္သည္ ႀကီးေတြဟာ အမွန္မွာေတာ့ မိမိတုိင္းျပည္အတြက္ကုန္ကူးရင္း တုိင္းျပည္ေရးရာ သူလွ်ိဳႀကီးေတြလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏မိခင္မွာ ဘုရင္ဧကရာဇ္က သတ္မွတ္ခန္႔ထားသာျဖစ္လုိ႔ ဥယ်ာဥ္၊ ပန္းၿခံ၊ရထားႏွင့္တကြ အခစား အေျခြအရံမိန္းမပ်ိဳကေလးမ်ားစြာအျပင္ အေစာင့္အေရွာက္အရံအတားအလုပ္သမားအမွဳထမ္းတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံု ခမ္းနားစြာေနရပါသည္။ သြားလာ၀င္ထြက္ဆက္ဆံခြင့္ရသူမ်ားလည္း ေသးသိမ္ႏုပ္မြဲတဲ့ ဆင္းရဲသားမ်ားမဟုတ္တဲ့ ဂုဏ္သေရရွိ သူေ႒းသူၾကြယ္မ်ားက အနိမ့္ဆံုး အတန္းအစားမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ တုိင္းေရးျပည္မွဳ ၾကည့္ရွဳစီမံရတဲ့ မင္းညီမင္းသား၊ မွဴးမတ္မ်ား ျပည္တြင္းျပည္ပရန္ကုိ ခုခံခ်ီတက္ေအာင္ပြဲရလာသည့္ စစ္ေရးစစ္ရာစစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ား၊ တုိင္းတပါး မွလာၾကေသာ ဧည့္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဒီလုိပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ဧည့္ခံ အပန္းေျပေစရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စရိုက္အဖံုဖံု ၀ါသနာစံုျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီးကုိ လုိက္ေလ်ာညီေထြ က်င့္တတ္ေစဖုိ႔က ကၽြန္မ ေျပာခဲ့တဲ့ အတတ္ပညာ (၁၈)ရပ္ကုိ ႏွံ႔စပ္လိမၼာရပါသည္။ ကိေလသာကာမ ရသတဏွာ ကိစၥတစ္ခုသာ မဟုတ္ပဲ မင္းမွဳထမ္း၊ စစ္မွဳထမ္းမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းသည္ထက္ႀကိဳးပမ္းႏုိင္ၾကေအာင္ အားေပးေသြးထုိးရတာမ်ိဳးမ်ားရွိသလုိ ႏုိင္ငံရပ္ျခား တုိင္းတစ္ပါးက ဧည့္သည္ေတာ္ သံတမန္ႀကီးမ်ားထံမွ လွ်ိဴ႕၀ွက္သတင္းမ်ိဳးစံုကုိလည္း အစ္ေအာက္ေမးျမန္း စံုစမ္းတီးေခါက္ယူရပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာအမ်ိဳးမ်ိဳး ၊စာအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေျပာႏုိင္၊ ဆုိႏုိင္၊ ဖတ္ႏုိင္၊ေရးႏုိင္ရမည္ေပါ့။ တကယ္ဆုိေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔မွာ ႏုိင္ငံ၀န္ထမ္း ဌာနတစ္ခုလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္မ၏မိခင္မွာ တစ္ခါကဘုရင့္သားေတာ္ အဘယ မင္းသားကုိစြဲ၍ ကုိယ္၀န္ရခဲ့ပါသည္။ ေမြးဖြားလာတဲ့ အခါ သားေယာက်္ားေလးျဖစ္ေနေတာ့ ကေလးရဲ႕ေနာင္ေရးဂုဏ္သိမ္မေမွးရေအာင္ ဖခင္ အဘယ မင္းသား ကုိယ္တုိင္ ေမြးစားဖုိ႔ အစီအစဥ္လုပ္ရပါသည္။ အဘယ မင္းသားကလည္း သူ႔ရင္ေသြးျဖစ္ေၾကာင့္သိေလ ေတာ့ 'ဇီ၀က' ဟုအမည္ေပးၿပီး ေကာင္းမြန္စြာေမြးစားခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မကုိေမြးဖြားတဲ့အခါမွာေတာ့ သမီးမိန္းကေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔အရုိက္အရာကုိဆက္ခံႏုိင္ေအာင္ ပညာစြယ္စံုသင္ၾကားေပးခဲ့ပါသည္။ မိခင္ႀကီးကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္မ၏အစ္ကုိႀကီးက သမားေတာ္ႀကီး ဇီ၀က ဟုထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေနသလုိ ကၽြန္မမွာလည္း ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ႀကီးမွာ ရုပ္ဆင္းသ႑ာန္ၾကန္အင္ လကၡဏာ ဗဟုသုတအျဖာျဖာႏွင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာတဲ့ မင္းအသိအမွန္ျပဳ တုိင္းျပည္၀န္ထမ္း ျပည္ႀကီး တန္ဆာျဖစ္လာခဲ့ျခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာဟူ၍ ေအာက္တန္းစား၊ ပညာမဲ့မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါသည္။ ကၽြန္မမိခင္သာ လွ်င္ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားခဲ့ေသာ္လည္း ကၽြန္မမိခင္ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္တန္းတူ အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးႀကီး သည္ကားဆုိလွ်င္ ေ၀သာလီျပည္က မွဴးႀကီး၊မတ္ႀကီး၊ ပ႑ိတ္ပညာရွိႀကီးမ်ားထက္ အရည္အခ်င္းသာလြန္ လွတဲ့ ဗုဒၶသမီးေတာ္ ေထရီမယ္ႀကီးျဖစ္ေနရၿပီေလ။ ဒါကုိေထာက္ဆလုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ကုိ အထင္မႀကီးခ်င္လွ်င္ ေနပါ၊ အထင္ေတာ့မေသးပါနဲ႔လုိ႔။ ေၾကာင္းက်ိဳးသိျမင္ လူ႔သခင္တုိ႔က ေန႔စဥ္မျပတ္သင္ၾကားသည္ရွိေသာ္ တိရစၦာန္ေမြး ေတာမွၾကက္တူေရြး ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း လူတုိ႔ဘာသာ ေထြလာထူးျပားလူ႔စကားကုိ သာယာျမည္ေၾကြးဆုိတတ္ပါေသးသည္။ မၿငိမ္လွဳပ္ေခ်ာက္ ေတာထဲမွေမ်ာက္တုိ႔ပင္လွ်င္ လွပယဥ္ေက်း ...က..တတ္ပါေသးသည္။ ထုိ႔အတူ ရွင္ေတာ္ ဗုဒၶေဟာေဖာ္ျပတဲ့ ဓမၼအရသာမ်ားကုိ ခံစားနာၾကားရတဲ့ တစ္ေန႔က်လွ်င္ ကၽြန္မအဖုိ႔အရာမွာအဘယ္ ေၾကာင့္ ေႏွး အျမင္ေမွး၍ မယဥ္ေက်းပဲ ရွိႏုိင္ပါ့့မလဲရွင္။ တစ္ေန႔ေသာနံနက္ခင္းအခါ ကၽြန္မရဲ႕ သီးသန္႔သဥၨာလီေဆာင္အတြင္း ခင္းထားအပ္ေသာ ခုတင္ေပၚမွာ အသာအယာလွဲေလ်ာင္း၍ ေနပါသည္။ ကၽြန္မရဲ႕ အေျခြအရံမိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္က ေဒါင္းၿမီးယပ္နဲ႔ခပ္ေပး ေန၍ တစ္ဦးကေတာ့ ကၽြန္မ၏ လက္သည္းမ်ားကုိ စပယ္ဖူးကေလးမ်ားနဲ႔တူေအာင္ ကုိက္ညွပ္ေပးေနစဥ္ ၀ယ္..တစ္ဦးကေတာ့ ေျခရင္းကထုိင္၍ ေျခသည္းကေလးမ်ားကုိ ဒန္းဆုိးေပးေနပါသည္။ ကၽြန္မရဲ႕ခါးေပၚမွာ ပါးလႊာတဲ့ ပုိးသားကေလးသာ ေလ်ာ့ရိေလ်ာ့ရဲ တင္ထားပါသည္။ အဲသည့္ပုိးသားေအာက္ ကကၽြန္မရဲ႕ ေျဖာင့္စင္းတဲ့ ေပါင္တံကုိ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေမႊးႀကိဳင္ေသာ နံ႔သာဆီႏွင့္ လိမ္းက်ံႏွိပ္နယ္ ေပးေနပါသည္။မနီးမေ၀းမွာ ေစာင္းအတီးသင္ေနၾကတဲ့ ကေလးမမ်ားကျဖင့္ ေစာင္းခ်င္းမ်ားကုိ ထံတ်ာျဖည့္ စြက္၍ လက္သံျပေနၾကဆဲအခါျဖစ္ပါ၏။ ထုိအေတာအတြင္းမွာ အိပ္ခန္းအျပင္၀ယ္ တာ၀န္က်ေနေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးက အိပ္ခန္းထဲ ကမန္းကတန္း ၀င္လာခဲ့ၿပီး ကၽြန္မရဲ႕အိပ္ယာေဘးမွာ ပုဆစ္ဒူးတုပ္ထုိင္လုိက္ရင္း.... " မမ၊ ကၽြန္မတုိ႔ဥယ်ာဥ္တြင္းကုိ ရထားေပါင္းခ်ဳပ္တစ္စင္း၀င္လာပါတယ္" "ဟဲ့....ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ကဧည့္သည္မ်ားလာေနတာလဲ၊ ငါ့ဆီကုိ ႀကိဳတင္အခ်ိန္းအဆုိမရွိပဲနဲ႔ ဘယ္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွမလာရဘူးဆုိတာ ေျပာလုိက္" သူငယ္မေလးက သြက္လက္ဖ်တ္လတ္စြာ ထ,ထြက္သြားပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ မၾကာမတင္ျပန္၀င္လာပါသည္။ " မမ၊ ဧည့္သည္က အလြန္က်က္သေရရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးပါ၊ သူ..အခုအေဆာင္၀ ေလွကားမွာ ရထားက ဆင္းေနပါၿပီ " " ေဟ.....အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး " ကၽြန္မကထူးဆန္းေနေသာေၾကာင့္ လဲေလ်ာင္းေနရာမွ အသာအယာထလုိက္ရာ အႏွိပ္သည္မေလးကေဖးမ ၿပီး ထူေပးလုိက္ပါသည္။ " ဘာကိစၥတဲ့လဲ၊ ဘယ္သူဆုိတာ သြားေမေခ်အံုး၊ ငါ အခ်ိန္ေတြအလကား မျဖဳန္းႏုိင္ဘူး " " ဟုတ္ကဲ့...မမ " ကၽြန္မက အေပၚရံုအက်ႌခပ္ပြပြကုိ လွမ္းလင့္၍ေတာင္းလုိက္သည္၊ အရိပ္အကဲကုိသိတတ္ၾကေသာ အေျခြအရံတုိ႔က စံပယ္နဲ႔သင္းထားေသာ ေကာဋဳမၺရာဇ္ ပုိးအေပၚရံုအက်ႌကုိ တစ္ေယာက္ တစ္ဖက္ကုိင္ကာ အဆင္သင့္၀တ္ေပးၾကသည္၊ သရဖီနံ႔ထံုေသာေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ထားခါစ ကၽြန္မ၏ဆံေကသာတုိ႔ မွာပခံုးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္က ေလ်ာ့က်ေကာ့က်၍ ဒူးဖ်ား၀ယ္ ဖံုးအုပ္ေနၾကသည္၊ ကၽြန္မေရွ႕၀ယ္လာ၍ ေထာင္ျပေသာ ေၾကးမံုျပင္၀ယ္ ကၽြန္မ၏မ်က္ႏွာသြင္ျပင္ကုိ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ပါေသးသည္။ " မမ၊ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသမီးက မမနဲ႔သာေတြ႔ပါရေစလို႔ေတာင္းဆုိေနပါတယ္၊ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာကိစၥတစ္ခု ပါလာတယ္လုိ႔လည္းေျပာပါတယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အထက္တန္းက်က်သေဘာသကာယေကာင္းတာကုိေတာ့ ကၽြန္မေျပာ၀ံ့ပါတယ္၊ သူ႔အမူအရာဟာ ခင္မင္ႏွစ္လုိဖြယ္ရွိပါတယ္ " " အမယ္ေလး၊ ငါ့ထက္မ်ားလွေနပလားကြယ္၊ ကဲ..ကဲ..မုဒရက္ေဖ်ာ္ရည္ကေလးမ်ားနဲ႔ ဧည့္ခန္းမွာဧည့္၀တ္ ျပဳထားလုိက္ၾက " မၾကာမတင္ အခန္းႀကီးထဲကုိကၽြန္မ၀င္သြားပါသည္။ စိန္႔ျပည္မွလုပ္ေသာ စႏၵကူးေညာင္ေစာင္းေပၚတြင္ ကၽြန္မႏွင့္အသက္အရြယ္မတိမ္းမယိမ္းရွိေသာမိန္းမပ်ိဳကုိျမင္လုိက္ပါသည္။ သူကမူကၽြန္မကုိမျမင္ေသး၊ အဖိုးထုိက္တန္ေသာ ပရိေဘာဂႏွင့္မြမ္းမံျခယ္လွယ္ထားေသာ အဆင္အျပင္မ်ားကုိ စိတ္၀င္စားေနပံုရ သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္သာပင္ ကၽြန္မက ကၽြန္မေလာက္မလွေသာ္လည္း က်က္သေရရွိေသာ သူ႔မ်က္ႏွာ၏ ထူးျခားခ်က္ကုိ ေကာင္းစြာသတိျပဳႏုိင္ေလာက္ေအာင္အခ်ိန္ရလုိက္ပါသည္။ ကၽြန္မက ေလးတြဲ႕ယဥ္ႏြဲ႕ေသာ ေျခလွမ္းျဖင့္ သူ႔အပါးကုိေလွ်ာက္သြားၿပီးကာ... " ကၽြန္မ သီရိမာပါ " ဟု ႏွဳတ္ခြန္းဆက္လုိက္ပါသည္။ သူကကၽြန္မကုိၾကည့္၍ တစ္ခဏကေလးေလာက္အံ့ၾသသြားပံုရပါသည္။ ေနာက္မွခင္မင္ေသာအၿပံဳးကုိ ေဆာင္၍ မတ္တတ္ထလုိက္ပါသည္။ " ဒီေလာက္လွတာဟာ သီရိမာပဲျဖစ္ရမွာေပါ့၊ ကၽြန္မကေတာ့ ဥတၱရာပါ " သူကသူ႔ကုိယ့္သူ မိတ္ဆက္ရင္း လက္ႏွစ္ဘက္ကုိ ကမ္းလင့္ပါသည္။ သူကမ္းလင့္ေသာ လက္ႏွစ္ဘက္ကုိ ကၽြန္မက ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးကိုင္၍ ႏွစ္ေယာက္သား ယွဥ္ထုိင္မိၾကပါသည္။ သူသည္အဆင့္အတန္းအနိမ့္အျမင့္ကုိ ပဓာနျပဳပံုမရ၊ မိန္းမတုိ႔မည္သည္ ၀န္တုိျခင္း၊ မစၦရိယပြားျခင္း၊ တစ္ ဖက္လူအား ႏွိမ့္ခ်ျခင္းျမင့္သာ မာန္မာနတက္ၾကြၾကပါသည္။ " ဥတၱရာ လုိ႔ကၽြန္မၾကားဖူးေနတာေတာ့ ၾကာပါပေကာ " " ဟုတ္ကဲ့....သုမနသူေ႒းႀကီးရဲ႕ ေခၽြးမပါ " " ေၾသာ္...ေၾသာ္....နႏၵသူေ႒းကေလးရဲ႕ သက္ထားၾကင္ယာေပါ့ေနာ္ " " ဟုတ္ပါတယ္..သီရိမာ၊ ကၽြန္မေယာက်္ားကုိမ်ားေတြ႔ဖူးပါသလား " " အုိ..အုိ..သူ႔ခမ်ာကုိ အထင္မမွားလုိက္ပါနဲ႔၊ ကၽြန္မအပါးကုိ သူမေရာက္ဖူးပါဘူး" ဟုကၽြန္မက ရယ္သြမ္းေသြး လုိက္ေသာအခါ ကၽြန္မစကားကုိ သံသယကင္းစြာလက္ခံပါသည္။ " အင္း..သူသီရိမာနဲ႔မေတြ႕ဖူးတာ..ကၽြန္မအတြက္ နစ္နာတာပဲ" " ဘာကုိဆုိလုိတာလဲ ဥတၱရာရဲ႕" ဤအတြင္းကၽြန္မရဲ႕အေျခြအရံက မေနာလင္ပန္း၀ယ္ ေရႊခြက္ႏွစ္ခြက္ႏွင့္ထည့္လာအပ္ေသာ မုဒရက္ေဖ်ာ္ ရည္မ်ားကုိ တရုိတေသေပးလာ၏။ ကၽြန္မက ဥတၱရာအား ရုိရုိေသေသ တစ္ခြက္လွမ္းေပးလုိက္ၿပီး ကၽြန္မက တစ္ခြက္ကိုင္ထားလုိက္သည္။ အေျခြအရံကေလးသည္ မေနာလင္ပန္းကုိ ရင္၀ယ္ပိုက္လ်က္ မတ္တပ္စံုရပ္ ကာ အေစအပါးကုိ ခံယူလ်က္ရွိသည္။ ဥတၱရာသည္ ထုိမိန္းကေလးအားၿပံဳးၾကည့္လုိက္သည္။ ကၽြန္မ သူ႔ဆႏၵကုိခ်က္ခ်င္းသိလုိက္ပါသည္။ " မင္းသြားႏုိင္ၿပီကြယ္၊ ငါလိုေတာ့မွေခၚလုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္" မိန္းမပ်ိဳေလးက ရုိ႕ရုိ႕က်ိဳ႕က်ိဳ႕ေနာက္တဆုတ္ဆုတ္ျဖင့္အခန္းအတြင္းမွကြယ္ေပ်ာက္သြားသည္။ " သီရိမာနဲ႔သာ ေတြ႕ဖူးရင္ ကၽြန္မ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီး ဥပုသ္ျပဳႏုိင္မွာေပါ့၊ အခု ကၽြန္မကုိ ကူညီပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ရေအာင္ လာခဲ့တာပဲ သီရိမာ" သူကကၽြန္မအား အေဖ်ာ္ရည္ကုိ ဦးစားျပဳ၍ေသာက္ရန္ေရႊခြက္ကုိ ေျမွာက္ျပလုိက္သည္။ ကၽြန္မကအိမ္ရွင္ ပီပီသူ႔ကုိျပန္၍ ဦးစားေပးလုိက္ရသည္၊ ထုိအခ်ိန္မွ သူကႏွဳတ္ခမ္းပါးကေလးမွ်သာ စြတ္ေအာင္ ေရႊခြက္ကုိ ပင့္လုိက္သည္။ ယဥ္ေက်းမွဳကုိ အေတာ္ရုိေသပါကလားဟု ကၽြန္မမွတ္ခ်က္ခ်လုိက္မိပါေတာ့သည္။ " အစ္မႀကီးစကားၾကားရတာ ကၽြန္မထူးဆန္းေနတယ္၊ ဂုဏ္သေရရွိတဲ့ဇနီးမယားမွန္သမွ် သူတုိ႔လင္သားကုိ ကၽြန္မဆီမသြားမလာၾကေအာင္ပဲ ထိန္းကြပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားေလ့ရွိပါတယ္၊ အစ္မႀကီးကေတာ့အစ္မႀကီးခင္ပြန္း နဲ႔ကၽြန္မကုိ ေတြ႔ေပးေစခ်င္တဲ့သေဘာလား၊ ေၾသာ္...ခြင့္ျပဳပါေနာ္၊ ကၽြန္မရွင့္ကုိအစ္မႀကီး ေခၚခ်င္လာတယ္" "ေခၚပါညီမငယ္၊ အစ္မႀကီး၀မ္းသာပါတယ္၊ ညီမငယ္က အစ္မႀကီးထက္ေတာင္လွပပ်ိဳျမစ္ေနတာပဲ၊ အစ္မႀကီးဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ဒါထက္ရိုင္းတယ္လုိ႔မထင္ရင္ေမးပါရေစ၊ ငါ့ညီမရဲ႕အဖုိးစားနားက ဘယ္ေလာက္ သတ္မွတ္ပါသလဲ " " ေၾသာ္..ေဟာ္..ေဟာ္.." ကၽြန္မက ဂုဏ္ယူစြာမပြင့္တပြင့္ေလးရယ္ျပလုိက္သည္။ " ဒီရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွာ ကၽြန္မရဲ႕အဖုိးစားနားကုိ မၾကားဖူးတဲ့လူမရွိပါဘူး၊ တစ္ေန႔ကုိ အသျပာတစ္ေထာင္ဆုိ တာနန္းတြင္း၊နန္းျပင္သိေနၾကပါတယ္၊ အင္းေလ....အစ္မႀကီးကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေပကုိး၊ ကာမစၦႏၵနီ၀ရဏ ေတြကုိဂရုမစုိက္ေၾကာင္းလည္းညီမေလးရိပ္မိပါၿပီ၊ ဧကႏၱ အစ္မႀကီးဟာ ဗုဒၶရဲ႕အဘိဓမၼာကုိ သက္၀င္ယုံ ၾကည္ေနတယ္မွတ္တယ္ " " ဘယ့္ႏွယ္ေျပာပါလိမ့္ညီမရယ္၊ ညီမေကာ....မယံုၾကည္ဘူးလား " " အင္း..တစ္ေန႔ေန႔မွာ ယံုၾကည္လာမလားေတာ့မသိဘူး " " ဟုတ္တာေပါ့..ညီမရဲ႕၊ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဗုဒၶရဲ႕အဘိဓမၼာဟာဆက္စပ္မွဳရတဲ့ တစ္ေန႔ျဖစ္မွာေပါ့၊ ေ၀သာလီက အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးဟာ ညီမတုိ႔လုိပဲေလ၊ သူကေတာ့ ဘုရားသာသနာေတာ္ကုိေတာင္၀င္ၿပီး ခိဏာသ၀ ရဟႏၱာမႀကီးျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ၾကားပါကလား " " အင္း...သူ႔အသက္ကႀကီးလာလုိ႔ထင္ပါရဲ႕၊ ကၽြန္မရဲ႕မိခင္နဲ႔မွ သူကတစ္ရြယ္ထဲကုိး၊ ဒါထားပါေတာ့၊ ကၽြန္မ အစ္မႀကီးအတြက္ ဘယ္လုိေဆာင္ရြက္ေပးရမလဲ၊ ေျပာသာေျပာပါ " ဥတၱရာက ဘာမွမေျပာခင္ ကၽြန္မကုိၿပံဳးၾကည့္ေနပါေသးသည္။ " ေျပာရမွာေတာ့အားနာတယ္.သီရိမာ၊ ကၽြန္မခင္ပြန္း နႏၵသူေ႒းသားကေလးဟာ သူ႔ဖခင္ သုမနသူေ႒းႀကီး လုိပဲ၊ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမကုိလက္မခံေသးဘူး၊ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕မိဘကဆင္းသက္ၿပီး ရတနာသံုးပါးနဲ႔ ဒါန၊သီလ၊ဘာ၀နာကုိအားကုိးျပဳၿပီးေနတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႔အေၾကာင္းပါတဲ့ေန႔ကစၿပီး အ႒ဂၤဥပုသ္ကုိ ေစာင့္ထိန္းခြင့္မေပးပဲ သူ႔ကုိသာ ေန႔ရွိသမွ် လုပ္ေကၽြးေနရတယ္ေလ " ကၽြန္မကသူ႔စကားဆံုးေတာ့ ခစ္ခနဲ ရယ္လုိက္မိပါသည္။ " ကၽြန္မအျဖစ္က ရယ္စရာေကာင္းတယ္ေနာ္..သီရိမာ " " မဟုတ္ဘူးအစ္မႀကီး၊ ကၽြန္မျပက္ရယ္ျပဳတာမဟုတ္ပါဘူး၊ အစ္မႀကီးရဲ႕ခင္ပြန္းဟာ အစ္မႀကီးကုိ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆုိတာ ရိပ္မိႏုိင္လုိ႔ရယ္မိတာပါ " " ဒါ...ခ်စ္တယ္လုိ႔ေခၚသလား..သီရိမာ၊ အုိတဲ့..နာတဲ့..ေသတဲ့..အထိသူခ်စ္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ အဆင္းလွ တုန္း၊ အရြယ္ႏုပ်ိဳတုန္းက်န္းမာသန္စြမ္းတုန္းသာခ်စ္စရာလုိ႔သေဘာထားႏုိင္တာပါ၊ တကယ္ဆုိေတာ့ သူ႔ ကုိယ္ေတာင္ သူမသိေသးပါဘူး " အင္း..ဒါစဥ္းစားစရာပဲ၊ ကၽြန္မအေမအရြယ္လြန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွအေရးမစုိက္ၾကေတာ့ဘူး၊ ပ်ိဳႏု စဥ္မွာလူတုိင္းအနမ္းခံရတဲ့ ပန္းကေလးလုိဘ၀က အုိလာေတာ့ အမွိဳက္သရိုက္လုိသေဘာထားလာၾကတယ္၊ ကၽြန္မရဲ႕ဒီအလွအပနဲ႔ႏုနယ္ပ်ိဳျမစ္ျခင္းဟာလည္း ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကာၾကာခံပါ့မလဲ၊ ေနာက္ငါးႏွစ္၊ေနာက္ ဆယ္ႏွစ့္........................ ကၽြန္မက အထိတ္တလန္႔ႏွင့္ေရွ႕ေရးကုိ ေတြးေနမိေသာေၾကာင့္စကားစျပတ္ေနၾကသည္။ " ဘာေတြမ်ားေတြးေနသလဲ..သီရိမာ၊ လွလြန္းတဲ့မိန္းကေလးကုိ ဇရာအေၾကာင္းေျပာမိတာ စိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ေပးရာမ်ား က်သြားပလား " " အင္း..ကၽြန္မစဥ္းစားမိတယ္ဆုိပါေတာ့၊ ဒါေပမယ့္ အခုလွေနတာကေလးကုိေတာ့ ကၽြန္မေက်နပ္ေနေသး တယ္ေလ" ျပည့္ၿဖိဳးေသာ ကၽြန္မ၏လက္ေမာင္းကေလးကုိ သံုးသပ္ရင္းေျပာလုိက္မိသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ကၽြန္မလက္ေမာင္းကေလးဟာ အသားအေရက ေရႊလုိ၀င္းပေနပါသည္။ အရုိးအဆစ္မေပၚပဲ သြယ္သြယ္ေပ်ာင္းေပ်ာင္းေရႊငွက္ေပ်ာပင္ကထြက္လာတဲ့ အစုိ႔ကေလးလုိႏူးညံ့သန္႔စင္ေနပါသည္၊ ေရႊေရာင္ ေျပးေနတဲ့ အေမြးႏုကေလးမ်ားက ခပ္ေရးေရးကေလးရွိပါသည္။ ဥတၱရာသည္ ကၽြန္မရုပ္ပသာဒကုိ ကၽြန္မတပ္မက္ေနေၾကာင္းသိ၍ ကရုဏာသက္ေသာအၿပံဳးျဖင့္ေခါင္း တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနပါသည္။ ကၽြန္မသူ႔အရိပ္အကဲကုိသိ၍ ခ်စ္စႏုိးစြာ စကားဆက္လုိက္ရသည္။ " ကဲေလ...ကၽြန္မဘယ္လုိကူညီရမလဲ " " ဆယ့္ငါးရက္တိတိ ကၽြန္မအိမ္မွာလာေနၿပီး ကၽြန္မကုိယ္စားကၽြန္မရဲ႕ခင္ပြန္းကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးေပးပါ သီရိမာ၊ ကၽြန္မ ဗုဒၶကုိအိမ္မွာဆြမ္းပင့္ေကၽြးခ်င္တယ္၊ အ႒ဂၤသီလ ေဆာက္တည္ခ်င္တယ္၊ တရားနာခ်င္ တယ္၊ သီရိမာအတြက္ က်သင့္တဲ့ေငြ တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ကုိ အခုေပးသြင္းခဲ့ပါမယ္ " " ေနပါဦးေလအစ္မႀကီး၊ ဆယ့္ငါးရက္ေတာင္မ်ားလွခ်ည့္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစ္မႀကီးရဲ႕ခင္ပြန္းကကၽြန္မကုိ ႏွစ္သက္လိမ့္မယ္လုိ႔အစ္မႀကီးေျပာရဲလုိ႔လား" ဟု မခ်ိဳမခ်ဥ္ႏွင့္တမင္ေသြးတုိးစမ္းၾကည့္လုိက္သည္။ " အမယ္ေလးေလ၊ ငါ့ညီမေလာက္လွတာ ရာဇၿဂိဳလ္မွာ အရွားသားကလားကြယ္၊ ဒါကုိလက္မခံဘူးဆုိရင္ ကာယဂတာသတိအၿမဲရွိေနတဲ့ ေယာဂီသာျဖစ္ေတာ့မေပါ့၊ အစ္မႀကီးခင္ပြန္းအေၾကာင္းအစ္မႀကီးသိပါတယ္" ဥတၱရာကၿပံဳးရံုသာၿပံဳးလုိက္ေစကာမူ ကၽြန္မကညိဳးညိဳးညံညံကေလးျဖစ္ေအာင္ရယ္၍ သူ႔ေရွ႕၀ယ္မတ္တပ္ ထလုိက္ပါသည္။ ေက်နပ္စြာလွဳပ္ရွား၍ခါးကေလးေပၚသုိ႔လက္ႏွစ္ဘက္တင္ကာတစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္း ေလွ်ာက္ လုိက္ပါသည္။ ေမးမည့္သာေမးလုိက္သည္၊ ကၽြန္မရဲ႕ရူပါရံုကြန္ခ်က္က ေျပးထြက္ႏိုင္ေသာသူအလြန္ရွား သျဖင့္သူ႔ေယာက်ာ္းလည္း ဘာသားႏွင့္ထုသနည္းဟု သိၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ဥတၱရာက လက္ခုပ္သံုးခ်က္တီးလိုက္သည္၊ ဧည့္ခန္းႀကီးအျပင္၀ယ္ေစာင့္ေနရစ္ခဲ့ရေသာသူ႔အေျခြအရံက ေငြထုပ္ပုိက္ၿပီး ၀င္လာပါသည္။ " ေဟာဒီမွာေငြတစ္ေသာင္းငါးေထာင္ပါ သီရိမာ၊ အစ္မႀကီးရဲ႕ကုသုိလ္ကမၼပထကုိ ကူညီတဲ့အတြက္ညီမမွာ လည္းေကာင္းမွဳရဲ႕အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ " " အင္း....ကၽြန္မကေတာ့ ဇနီးသည္တစ္ေယာက္က သူ႔ခင္ပြန္းအတြက္ ကုိယ္တုိင္လာေခၚရတယ္ဆုိတာပဲ ဂုဏ္ယူခ်င္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မဘ၀ဟာ ပုဂၢလိကပစၥည္းမဟုတ္တာေတာ့အစ္မႀကီးသိေကာင္းပါရဲ႕၊ ဆယ့္ငါးရက္ေတာ့ ကၽြန္မအခ်ိန္ေပးႏုိင္ပါ့မလားမသိဘူး " " ေကာင္းပါၿပီ၊ ေကာင္းပါၿပီ၊ ငါ့ညီမဆႏၵရွိရာျပည့္စံုပါေစေတာ့၊ မနက္ျဖန္မနက္ရထားလႊတ္လိုက္ပါ့မယ္ " " အုိ....ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ကၽြန္မရထားနဲ႔ပဲလာခဲ့ပါ့မယ္ " ဥတၱရာက ကၽြန္မလက္ႏွစ္ဘက္ကုိလွမ္းကိုင္လိုက္ျပန္ပါသည္။ ကၽြန္မကသူ႔ကုိတြဲဖက္ရင္း ရထားေပါင္းခ်ဳပ္ ေပၚအေရာက္လိုက္ပုိ႔ပါသည္၊ သူ႔ရထားဥယ်ာဥ္မွထြက္သည္အထိၿပံဳးၾကည့္ေနမိသည္။
************************************************************************** ကၽြန္မ၏ျမင္းျဖဴေလးေကာင္'က'ေသာရထားက နႏၵသူေ႒း၏တုိက္၀သုိ႔ဆုိက္လိုက္ပါသည္။ ရထားေနာက္ၿမီး တြင္ရပ္ပါလာၾကေသာ အမွဳထမ္းႏွစ္ေယာက္က လ်င္ျမန္သြက္လက္စြာဆင္း၍တံခါးဖြင့္ေပးလုိက္သည့္ အခ်ိန္၀ယ္ ဥတၱရာသည္ရထားေပၚက ကၽြန္မအားသူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကမ္း၍ လွမ္းႀကိဳလုိက္ပါသည္။ " ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ အစ္မႀကီး " ကၽြန္မက သူ႔ယုယမွဳကုိ အသိအမွတ္ျပဳကာ ရထားေပၚမွဆင္းလုိက္ပါသည္၊ အဆင္သင့္ရွိေနေသာ သူ႔ေျခြရံ သင္းပင္းမ်ားက ကၽြန္မ၏တံတင္းေသတၱာမ်ားကုိ က်င္လည္စြာသယ္ယူသြားၾကပါသည္၊ အလွအပအသံုး အေဆာင္အ၀တ္တန္ဆာမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ႀကီးမားက်ယ္၀န္းေသာခန္းမႀကီးသုိ႔ေရာက္လွ်င္ အိမ္မွဳလုပ္သား ေယာက်္ား၊မိန္းမအကုန္ကၽြန္မကုိၾကည့္၍ အထူးအဆန္းသဖြယ္အံ့ၾသေနၾကပါသည္၊ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္သူမ်ားလည္းအမ်ားအျပား၊ ဒီၾကားထဲ " နာမည္ႀကီးသေလာက္လည္း လွသကုိး" ဟုေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏အသံကကၽြန္မကုိေ၀ဖန္ ေနသျဖင့္ နႏၵသူေ႒းျဖစ္ေလမလားဟု ေခါင္းငဲ့၍ၾကည့္လုိက္မိသည္၊ အေတာ္သားနားေသာ ေ၀ဖန္သည့္ ေယာက်္ားကား သူ႔စကားသူရွက္စႏုိး၍ အခန္းအတြင္းမွခပ္လွ်ိဳးလွ်ိဳးထြက္သြားသည္ကုိ မိန္းကေလးမ်ားက က်ိတ္ၿပီးရယ္လိုက္ၾကပါသည္။ " သူေ႒းမင္းအေပၚေဆာင္မွာရွိပါလိမ့္မယ္၊ သြားၾကရေအာင္ေနာ္ " ကၽြန္မကစကားမျပန္ပဲ ေခါင္းကုိဆတ္ခနဲ ညိတ္ျပလုိက္ပါသည္။ ပြတ္လံုးမ်ားျဖင့္ႀကီးမားက်ယ္၀န္းေသာေလွကားကုိႏွစ္ေယာက္သားတက္လာခဲ့ၾကသည္။ ေလွကားထိပ္ အေပၚေဆာင္တြင္အဆင္သင့္ရွိေနၾကေသာ မိန္းမပ်ိဳႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္မတုိ႔အား အရုိအေသေပးလုိက္ သည္။ " ညည္းတုိ႔အရွင္ အခန္းတြင္းမွာပဲလား " " ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ၊ ဧည့္သည္အတြက္လည္း ဤအခန္းနဲ႔ကပ္လ်က္အေဆာင္မွာ ျပဳျပင္ထားပါၿပီ " " ေအး..ေအး..မင္းတုိ႔လြတ္လပ္စြာေနၾကေတာ့ " ခန္းေဆာင္ႀကီးတစ္ခုကုိ ျဖတ္သန္းသြားၿပီးေနာက္ ကတၱီပါသေျပႏုေရာင္စည္းထားသည့္ အတြင္းခန္းသုိ႔ ဥတၱရာကေရွ႕ေဆာင္ျပဳၿပီး၀င္သည္။ကၽြန္မကသူ႔ေနာက္ပါးမက်တက်ကလုိက္သြားသည္။ ကၽြန္မထက္ငါးႏွစ္ေလာက္သာႀကီးမည္ဟုခန္႔မွန္းရေသာ သူေ႒းေလးကုိသလြန္ေညာင္ေစာင္းတစ္ခုေပၚ တြင္ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။ သူသည္ေသအရက္ကုိေရႊခြက္ႏွင့္ေသာက္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၾကန္အင္လကၡဏာမွာ ခံ့ညားမြန္ရည္၍အပူအပင္အေၾကာင့္အၾကစိတ္ေသာကကုိ သူ႔အဇၥ်တၱအတြင္းသုိ႔အေရာက္မခံသည့္လူစား မ်ိဳးျဖစ္ဟန္ရွိသည္။ ဥပဓိရုပ္ေကာင္းသေလာက္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ က်င့္သံုးပံုကုိအကဲခတ္ႏုိင္သည္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ သေဘာထားေျဖင့္စင္းလ်က္ ႏွစ္လုိဖြယ္ေသာအဆင္းရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းကုိကား ကၽြန္မသိလုိက္ပါၿပီ။ " ေဟာဒီမွာ..သီရိမာ ေရာက္လာပါၿပီ အရွင့္သား " သူက ကၽြန္မကုိေစာင္းငဲ့၍ၾကည့္လုိက္သည္။ ကၽြန္မကလည္းသူ႔ကုိသာ တည္တည္ၾကည္ၾကည္စူးစူးစုိက္ စုိက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္၊ သူ႔စကၡဳ၀ိညာဥ္ႏွင့္ကၽြန္မရူပါရံုသည္ သံလုိက္ႏွင့္အပ္သဖြယ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ " ကဲ - သီရိမာ၊ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာလုိ သေဘာထားၿပီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနပါေနာ္၊ အိမ္ေစအမွဳလုပ္မ်ားက လည္း 'ကၽြန္' မနဲ႔မျခား ခ,စားရုိေသၾကပါလိမ့္မယ္ " ဥတၱရာ၏စကားကုိကၽြန္မက လက္ခံလုိက္သည့္သေဘာႏွင့္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ နႏၵကေတာ့ ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ သူအၾကည့္ရဲသေလာက္ကၽြန္မက လည္းပသာဒကုိစြန္႔ႀကဲေနပါသည္။ သူေ႒းကေတာ္သည္သူ႔ခင္ပြန္း၏အကဲခတ္ပံုကုိခပ္ၿပံဳးၿပံဳးႏွင့္ လ်စ္လ်ဴ ျပဳလုိက္သည္။ မဆြကပင္အစစအရာရာ လင္ႏွင့္မယား သေဘာတူစီစဥ္ထားသည့္အလား ေနာက္ထပ္ ထူးထူးေထြေထြမေျပာေတာ့ပဲ ဥတၱရာက ကၽြန္မကုိယဥ္ေက်းစြာႏွဳတ္ဆက္၍ ထြက္သြားၿပီးသည့္ေနာက္ ကတၱီပါခန္းဆီးကာထားသည့္အျပင္ဘက္တံခါးမႀကီးပိတ္လိုက္သံၾကားရပါသည္။ မတုန္မလွဳပ္ျဖစ္ေနေသးသူႏွင့္ကၽြန္မႏွစ္ဦးတည္းသာလြတ္လပ္စြာက်န္ရစ္ခဲ့မွန္းသိသျဖင့္ သူရွိရာသုိ႔ ရဲရဲ ၀ံ့၀ံ့တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းတုိးသြားၿပီး သူ႔ေရွ႕တည့္တည့္မတ္မတ္မွာရပ္လုိက္သည္။ " သီရိမာကုိမႏွစ္လုိရင္ အေႏွာင့္အယွက္မေပးခ်င္ပါဘူး ေမာင္ေမာင္ " ကၽြန္မစကားက ငုိက္ျမည္းေနသူကုိ ထိပ္ပုတ္၍ အႏွိဳးခံရသကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ " အုိ - အုိ..ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး" " ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ကုိပ်ဴပ်ဴငွာငွာမရွိပံုက ဧည့္ခံတာမဟုတ္ပဲ ျပန္ႏွင္ေနတာနဲ႔မတူဘူးလား၊ ဒါမွ မဟုတ္လည္း အာသေ၀ါကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာႀကီးမ်ား ကၽြန္မဖူးေတြ႕ေနရၿပီလားလုိ႔ " " ျဗဳန္းခနဲ ဆုိေတာ့ အံ့ၾသသြားမိလုိ႔ပါ..သီရိမာ " " အံ့ၾသတယ္...ဘာျဖစ္လုိ႔...အံ့ၾသရတာလဲ " " ေၾသာ္..အိပ္မက္မ်ား..မက္ေနတာလားလုိ႔ " " ထမင္းလံုးတေစၦအေျခာက္ခံေနရတယ္လုိ႔မ်ား မက္ေနတာလားဟင္ " " ကုိယ့္အလွကုိယ္သိရက္သားနဲ႔ေတာ့..တစ္ဖက္လူကုိေငါ့ဖုိ႔မေကာင္းပါဘူးကြယ္ " ကၽြန္မကတမင္အသံသာသာကေလးျဖစ္ေအာင္ ရယ္လုိက္ပါသည္၊ သူကေတာ့မရယ္ႏိုင္၊မၿပံဳးႏုိင္ မ်က္ ေတာင္မခတ္ ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္ေနဆဲပင္ရွိပါေသးသည္။ ဒါကုိပင္ကၽြန္မက ေက်နပ္ေနရသည္။ " လွံသြားျဖင့္အသားကုိထုိးေသာ္ တရားစြဲႏုိင္၏၊ မ်က္စိျဖင့္အသဲအတြင္းသုိ႔ ထုိးနစ္ေသာ္ တရားမစြဲႏုိင္၊ သုိ႔ ေသာ္ဒဏ္ရာက တူမွ်ေခ်၏ လုိ႔နီတိဆရာက ဆုိပါတယ္ေမာင္ေမာင္ " ထုိအခါမွ သူကပထမဆံုးၿပံဳးျခင္းျဖင့္ ၿပံဳးျပလုိက္ကာျပန္၍ေခ်ပလိုက္သည္။ " ေမတၱာသည္ အသဲသုိ႔စူး၀င္ေသာျမွားဆိပ္ကုိပင္ေျပေစပါသည္ သီရိမာ၊ ဤေနရာတြင္ထုိင္စမ္းပါအံုး" ဟုသူ႔အနားက ကတၱီပါေနရာခင္းကုိ လက္ႏွင့္သပ္၍ဖိတ္ေခၚလုိက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ကၽြန္မက ျဗဳန္းခနဲမထုိင္ ေသးပါ၊ သူကုိယ္တုိင္ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ေခၚငင္ျခင္းကုိဂုဏ္ယူလိုက္ခ်င္ပါေသးသည္။ ထုိ႔ထက္ေျပာရ လွ်င္ကၽြန္မ၏ အလွအပေအာက္၀ယ္ ဒူးေထာက္၍အညံ့ခံေစခ်င္ေသးသည္။ ေငြေၾကးႏွင့္၀ယ္ယူရသည္ဟု သူစြဲမွတ္ထားတာမ်ိဳးကုိကား သူ႔ပုိင္နက္မုိ႔ ကၽြန္မကလံုး၀လက္မခံလုိပါ။ " အခ်ိဳ႕ေသာသက္ညွာသည့္ေယာက်ာ္းမ်ားဟာ မိန္းမသားရဲ႕အက်ႌ၀တ္ရံုကုိ ကူညီၿပီးသိမ္းဆည္းေပးတတ္ တယ္ဆုိပါကလား....ေမာင္ေမာင္ရယ္.." ကၽြန္မ၏အေပၚယံဖဲ၀တ္ရံုကုိ ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မည္ဟန္ျပဳဆဲတြင္ သူကထုိင္ေနရာမွထ၍ ေလာက၀တ္ျပဳပါ သည္။ကၽြန္မက သူအက်ႌခၽြတ္ယူႏုိင္ေအာင္ သူ႔ကုိေက်ာေပး၍ အဆင္သင့္အေနအထားတြင္ရပ္လုိက္ပါ သည္။ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကုိကုိင္ကာ ကၽြန္မ၏၀တ္ရံုကုိ ခၽြတ္ခြာလုိက္ေသာအခါကား သူ႔ႏွာတံမွ ပူေႏြးေသာ အႆာယ ထြက္ေလသည္..ဆံႏု၊ဆံယဥ္ကေလးမ်ား၀ဲေနသည့္ ကၽြန္မ၏လည္ကုပ္ကုိ တုိးေ၀ွ႕သြားသည္။ ၀င္သက္အေနႏွင့္ကား ကၽြန္မကုပ္ေပၚက ကတုိးနံ႔ကုိ သူသယ္ယူသြားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ အေပၚယံ၀တ္ရံုမွ ကင္းကြာသြားၿပီျဖစ္ေသာ ကၽြန္မ၏ခႏၶာကုိယ္အထက္ပိုင္းမွာ သိပ္သည္းေသာကုိယ္ၾကပ္ အက်ႌလက္တုိကေလးေအာက္၌ တစ္တစ္ရစ္ရစ္ျဖစ္ေနပါသည္။ အေ၀့အ၀ုိက္ အရွိဳက္အဖုိတုိ႔သည္ လည္ဟုိက္အက်ႌအၾကားမွ ၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြားျပေနၾကသည္။ အက်ႌႏွင့္ပုိးသားထဘီ မွီေအာင္ဖံုးမထားႏုိင္သည့္ကၽြန္မ၏ ခါးသား မူကား..ေရႊခါးပတ္အထက္က သူ႔လက္ ထြာဆုိင္အတြင္းမွာ ၀င္း၀င္း၀ါ၀ါရွိေနပါသည္။ ပုိးသားထဘီေအာက္တြင္မူ ဆင္ႏွာေမာင္းကဲ့သုိ႔ ေျဖာင့္စင္း ရွဴးသြယ္သြားၾကသည့္ ေပါင္တံမ်ားကုိ အထင္းသားေလာက္ျမင္ေနႏုိင္သည္။ ကၽြန္မ၏အေငြ႕၊ ကၽြန္မ၏အနံ႔၊ ကၽြန္မ၏အလွသည္ သူ၏ရုပ္ေရာနာမ္ကုိပါ မလွဳပ္ႏုိင္ေအာင္ဆုပ္ကုိင္၍ ဖမ္းလုိက္သည့္ ကြန္ယက္တစ္ခုျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။ ဒါဟာကၽြန္မအလုပ္ပဲမဟုတ္ပါလား။ " လွလိုက္တာ..သီရိမာ၊ လွလုိက္တာ၊ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ သီရိမာကုိမေတြ႕ခဲ့ရတာေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေတာင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာ မရွိပါဘူး " ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ သိမ္းက်ံဳး၍ဖက္ၿပီး ညည္းညည္းညဴညဴအငမ္းမရျဖစ္လာပါၿပီ။ " ေလာမႀကီးပါနဲ႔..ေမာင္ေမာင္..၊ တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေသာ ကာလပတ္လံုးေျခရင္းမွာ လုပ္ေကၽြးဖုိ႔ ေငြေပး ထားတာေျပးသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး " သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကုိျဖည္၍ ကၽြန္မက သလြန္ေညာင္ေစာင္းမွာ ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလးထုိင္လိုက္ပါသည္။ သူကေရႊကရားမွ ေသအရက္ကုိငွဲ႕ေပးရင္း...... " သီရိမာကုိစေတြ႕တဲ့ မဂၤလာအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေသာက္လိုက္ၾကစုိ႔လား " ကၽြန္မကအလိုက္သင့္ယူလုိက္ပါသည္။ သူ႔ေရႊခြက္ႏွင့္တစ္ခ်က္ထိလိုက္သည္။ သူႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ေမာ့ ေသာက္လိုက္သည္ကုိၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မက ႏွဳတ္ခမ္းကုိဆြတ္လုိက္ရပါသည္။ " ေမာင္ေမာင္...ေသအရက္ကုိႏွစ္သက္သလားဟင္ " " ဘာျဖစ္လုိ႔ေမးတာလဲ သီရိမာ၊ ေသအရက္ဆုိတာ ႏွဳတ္ၿမိန္တယ္၊ ၀မ္းမီးေကာင္းတယ္၊ ကုိယ္စိတ္ေပါ့ပါး တယ္ေလ၊ အင္အားဗလသန္မာတယ္မဟုတ္လား " ကၽြန္မက လက္ထဲကေရႊခြက္ကုိ လွည့္ပတ္ၾကည့္ၿပီးမွ ေရႊလင္ပန္းထဲ့သုိ႔အသာကေလးအႏုပညာဆန္ဆန္ ခ်ထားလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာကုိခပ္ၿပံဳးၿပံဳး ခပ္ေထ့ေထ့ မ်က္လႊာကုိပင့္ၾကည့္လုိက္ပါ သည္။ ထုိအၾကည့္မ်ိဳးကုိ မည္သည့္ေယာက်္ားမွ ခံႏုိင္စြမ္းမရွိ။ " ဘာေျပာခ်င္လုိ႔လဲ သီရိမာ၊ ဘယ္လုိေ၀ဖန္မွာတုန္း၊ ေသအရက္ကုိမုန္းသလား " " မင္းေယာက်္ားမ်ားအဖုိ႔ ' သူရာဓုတၱ၊ ဣတၱိဓုတၱ ' ရယ္လို႔ရွိၾကတယ္မလား၊ မိန္းမကုိခ်စ္တဲ့လူဟာ အရက္ကုိ မခ်စ္ရဘူး၊ အရက္ကုိခ်စ္တဲ့လူဟာလည္း မိန္းမကုိခ်စ္ရာမေရာက္ဘူး " " ဒါျဖင့္အရက္ကုိေသာက္ၿပီး မိန္းမကုိခ်စ္တယ္ဆုိရင္ေကာ " " လူတစ္ေယာက္ဟာ ပခံုးတစ္ဖက္ထဲနဲ႔ေရအိုးႏွစ္လံုးမရြက္ႏုိင္ဘူးေလ " " ပုခံုးႏွစ္ဖက္မွာ ေရအုိးတစ္လံုးစီထားရင္ေကာ" " ဒီေရအုိးေတြကုိ လက္ဘယ့္ႏွယ္ထားၿပီး ကိုင္ပါ့မလဲ " " ဟဲ..ဟဲ..ဟဲ..သီရိမာ.....ႏွဳတ္မွဳေရးရာလကၤာတယ္ဆန္ပါလားကြယ္၊ တခ်ိဳ႕ပညာရွိမ်ားကေတာ့ အရက္ကုိ တစ္က်ိဳက္၊ မိန္းကေလးကုိ တစ္နမ္း၊ ကဗ်ာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္၊ ဒါကုိပဲ ကာမစည္းစိမ္ဟူ၍ သမုတ္ပါကလား" " ပညာရွိေျပာတာမွန္ပါတယ္၊ အရက္ကုိတစ္ငံုတစ္က်ိဳက္ကမပုိရင္ေလ၊ အဲသည့္ႏွဳန္းနဲ႔ဆုိရင္ မိန္းကေလး ကုိလည္း တစ္နမ္းေလာက္နဲ႔ပဲ အာသာေျဖေပါ့၊ ကဗ်ာသီခ်င္းကိုလည္း တစ္ပုဒ္ပဲနားေထာင္ရမယ္ေနာ္ " " ေၾသာ္...ေၾသာ္..မင္းေျပာတာကုိသေဘာေပါက္ပါၿပီ..သီရိမာ၊ မင္းဟာတကယ္ဆုိေတာ့ နယူပေဒသ ကထိက ကေလးပါလား " သူက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရယ္ေမာေနပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူ၏ရယ္ေမာျခင္းသည္ ေပါ့ေပါ့ ဆဆ ျပက္ရယ္ျပဳျခင္းမဟုတ္ပဲ ကၽြန္မအား တကယ္ေလးစားလာေၾကာင္းသိသာေနပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မဟာေလးေလးနက္နက္စကားကုိဆက္ရပါေတာ့သည္။ " ဧကဂၢတာဆုိတာ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုကုိ အာရံုျပဳတဲ့သေဘာေခၚပါတယ္၊ ဘယ္သတၱ၀ါျဖစ္ေစ၊ တစ္ၿပိဳင္တည္း စိတ္ႏွစ္မ်ိဳးမထားႏုိင္ၾကပါဘူး " " ဟုတ္ပါၿပီ...ဟုတ္ပါၿပီ၊ က်ဳပ္သေဘာေပါက္ပါၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ အရက္ဟာ ကာမဂုဏ္အရာမွာ ရသာယန ေဆးစြမ္းေကာင္းတစ္လက္ဆုိတာကေရာ " " အာဂႏၱဳက ခဏလာလည္တဲ့ ဧည့္သည္ကုိ တစ္သက္လံုးအားကုိးရမွာလား..ေမာင္ေမာင္၊ ေသအရက္ထဲ မွာခဏေလးသာ ေသြးသားေတြဆူပြက္ၿပီ ရမၼက္ဆုိတာကုိ ႏွိဳးဆြႏုိင္တဲ့ သတၱိမ်ိဳးပါ၀င္ပါတယ္၊ အင္မတန္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ေနရင္းကုိျပန္သြားေတာ့ ဧည့္သည္မေရာက္ခင္ကထက္ ပ်င္းရိ ေျခာက္ေသြ႕လာတယ္လုိ႔မထင္မွတ္ခဲ့ဖူးဘူးလား၊ ဒီသေဘာတရားပါပဲ၊ အာဂႏၱဳကသတၱိၾသဇာကုန္သြားရင္ မေသာက္ခင္ကထက္ ႏြမ္းလ်မိန္းေမာေနတတ္ပါတယ္ " " အမယ္ေလး....ဓာတုရသ ေဘသဇၨဆရာမေလးရယ္ " အားရပါးရခ်ီးက်ဴးရင္း ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ သိမ္းက်ံဳးေပြ႕ဖက္ယူလုိက္ပါသည္။ " ေမာင္ေမာင္ေနအံုးေလ၊ သီရိမာ..ဟာသမားေတာ္ဇီ၀ကရဲ႕ႏွမဆုိတာမေမ့နဲ႔အံုး " " အမယ္ေလး..ထူးဆန္းလွခ်ည့္လား..သီရိမာ၊ ဘယ္ပံုေတာ္စပ္ၾကတာလဲ " " ရာဇၿဂိဳလ္ျပည့္ရွင္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးက ခန္႔အပ္ထားတဲ့ျပည့္တန္ဆာအမ်ိဳးသမီး သာလ၀တီဟာ သီရိမာရဲ႕ ေမြးသမိခင္ပါ..ေမာင္ေမာင္...၊ သီရိမာကုိ မဖြားခင္က မယ္ေတာ္နဲ႔ဘုရင့္သားေတာ္ အဘယ မင္းသားတုိ႔ ယဥ္ပါးေတာ္မူၾကတဲ့အတြက္ ဇီ၀ကကုိဖြားျမင္ခဲ့ရပါတယ္၊ တကယ္ဆုိေတာ့ ဇီ၀ကနဲ႔သီရိမာဟာ မေအတူ ဖေအကြဲေမာင္ႏွမလုိ႔ဆုိရမွာေပါ့ " " ကဲ..ကဲ..ဒီလုိျဖင့္ ပုရိသေယာက်္ား ေမာင္တုိ႔လုိေလာကီသားေတြအတြက္ ေဆးေကာင္းတစ္လက္ ေဖာ္စပ္ ေပးႏုိင္ပါ့မလား...သီရိမာ " ကၽြန္မက ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ရယ္သြမ္းေသြးၿပီး သူ႔ေမးေစ့ကုိလက္ညွိဳးျဖင့္ပင့္တင္၍ မခ်ိဳမခ်ဥ္ၾကည့္လုိက္ ပါသည္။ " ဒီစိတ္ေတြေၾကာင့္ မယားအလွ ဥတၱရာဟာ အ႒ဂၤသီလမေဆာက္တည္ႏုိင္ရွာတာထင္ပါရဲ႕ေနာ္ " ကၽြန္မစကားက သူ႔အရွိဳက္ၾကားကုိ ကလိ၍ကစားသလုိျဖစ္သြားပါသည္။ " ဟုတ္တယ္ေလ၊ ဒါဘာျဖစ္လဲ....၊ ေမာင္တုိ႔ဖခင္လက္ထက္ကတည္းက ကုိးကြယ္လာတဲ့ နိဂ႑ဆရာႀကီး ေတြက အရြယ္ေကာင္းတုန္း ကာမဂုဏ္ကုိသံုးေဆာင္ခံစားၿပီး လူအုိလုိ႔ကာမကုန္ခမ္းတဲ့အခါ ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္ တယ္လုိ႔ဆုိထားတာပဲ " " ကာမဆုိတာ လုိခ်င္တာမွန္သမွ် ကာမလုိ႔ဆုိၾကတယ္ေလ...ေမာင္ေမာင္၊ မလိုခ်င္ဘူးလုိ႔ဘယ္အခါမွ ရွိပါ့ မလဲ " " ကဲပါကြယ္...မင္းနဲ႔က်ဳပ္နဲ႔ ၀ါဒခ်င္းၿပိဳင္ရေအာင္ ဒီအခန္းထဲယွဥ္ထုိင္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေဆးနည္း ေကာင္းကေလးမ်ားသာ တတ္ႏုိင္ရင္ေဖာ္စပ္ေပးစမ္းပါ " " ရသာယနလုိ႔ေခၚတဲ့ စားဖြယ္တစ္မ်ိဳးေတာ့အက်ိဳးအာနိသင္ရွိတာေတြ႕ရပါတယ္၊ ေရမထည့္ေသာ ကၽြဲႏုိ႔မွ ျဖစ္ေသာစတုတၳႏုိ႔ဓမ္းေျခာက္ဆယ့္ေလးပုိလ္၊ ျဖဴေသာသၾကား သံုးဆယ့္ႏွစ္ပုိလ္၊ ႏြားႏုိ႔တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ ပုိလ္တုိ႔ကုိ ေရာေႏွာေမႊေႏွာက္၍၊ ေျမအုိးသစ္အ၀တြင္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာပိတ္ကုိစည္း၍ ေႏွာၿပီးေသာ ၀တၳဳစုကုိ အတန္ငယ္စီယူ၍၊ ပိတ္ေပၚတြင္ ေလးညွင္း၊ငရုတ္ေကာင္းတုိ႔ကုိမီးသင္း၍၊ ၎အမွဳန္႔တုိ႔ကုိ ေမႊးရံု မွ်ခတ္၊ ပရုတ္လည္းစဥ္းငယ္မွ်ခတ္၊ ၀သႏၱဥတုမွတစ္ပါး အျခားေသာဥတု၌ အၿမဲစားသံုးအပ္၏ ဟု ဆုိပါ တယ္......ေမာင္ေမာင္....." " အင္း.....အက်ိဳးကေကာကြယ္...." " အားကုိျဖစ္ေစတတ္၏၊ ေႏြအခါျဖစ္ေသာ ဂိမွန္ဥတု၊သရဒဥတုတုိ႔၌ ေနပူျဖင့္ ႏွိပ္စက္ကုန္ေသာ ေျခာက္ ကပ္ကုန္ေသာသူတုိ႔သည္လည္းေကာင္း၊ မယားမ်ားကုန္ေသာသူတုိ႔သည္လည္းေကာင္းသံုးေဆာင္အပ္ ကုန္၏လုိ႔ညႊန္းပါတယ္..ေမာင္ေမာင္......၊ ေနာက္ၿပီး ႏြားႏုိ႔မွျဖစ္ေသာေထာပတ္သည္လည္း ဉာဏ္ပညာ တင့္တယ္ျခင္း၊ က်က္သေရရွိျခင္း၊ အုိျခင္း၊ နာျခင္းကုိေဖ်ာက္၍ အသက္ရွည္ႏုိင္၏လုိ႔ ရသာယန အေနနဲ႔ ဆုိပါတယ္ " " ေက်းဇူးႀကီးပါေပ့ ပညာရွင္မေလးရယ္၊ ေမာင္ေမာင္ဒီေန႔ကစၿပီး ေသရည္ကုိမသံုးေတာ့ပါဘူး၊ ေထာပတ္နဲ႔ တကြ အလိုရွိသမွ်ပစၥည္းေတြကုိမင္းလက္ထဲအပ္ပါ့မယ္၊ မင္းရဲ႕ကုိယ္ပုိင္သီးသန္႔ခန္းမွာခ်က္စပ္၍ ေပးပါ လား.....သီရိမာ " " ေမာင္ေမာင္ အလုိရွိသမွ် ေပးဆပ္ရမယ့္ တာ၀န္ရွိသူပါ...သူေ႒းမင္းရယ္ " သူကအျမတ္တႏုိးရင္ခြင္တြင္းမွာေပြ႕လ်က္ တင္းတိမ္ကာထားေသာ သဥၨာလီဘက္သုိ႔ကၽြန္မကုိေဆာင္ယူ သြားပါသည္။ ထုိအခိုက္ တုိက္ေအာက္ထပ္အိမ္ေရွ႕ခန္းဆီမွ ရုတ္ရုတ္သဲသဲမသဲမကြဲအသံကုိၾကားလုိက္ ျခင္းေၾကာင့္...... " ဘာသံေတြလဲ ေမာင္ေမာင္ " ဟုအထိတ္တလန္႔ေမးမိသည္။ " အုိကြယ္....ဗုဒၶၾကြလာခ်ိန္နီးလုိ႔ ဥတၱရာတုိ႔ျပင္ဆင္ၾကတာေပါ့ " ကၽြန္မစိတ္ထဲ၀ယ္ ထိတ္ခနဲေတာ့ျဖစ္သြားပါသည္။ ကိေလသာအာရံု ကာမဂုဏ္တုိ႔ကုိ သုတ္သင္ေတာ္မူေန ေသာဗုဒၶႏွင့္တစ္တုိက္တည္းအတူရွိေနလ်က္ ကၽြန္မမွာေတာ့ ကိေလသာပြားေအာင္ ေယာက်္ားတစ္ ေယာက္ကုိအေမွာင္ထဲဆြဲသြင္းေနရပါတကား- ဟုရွက္စႏုိးျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ သူကကၽြန္မကုိငံု႔၍ေျပာ လုိက္သည္။ " ဧကဂၢတာ ဆုိတာ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုလုိ႔ သီရိမာေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္ "
************************************************************************** နႏၵသူေ႒း၏ ရင္ခြင္ထဲေရာက္သည္မွာ သီတင္းႏွစ္ပတ္ၾကာလြန္ခဲ့ပါၿပီ။ ေရမုိးသံုးသပ္ရန္၊ နံ႕သာျခယ္သရန္ အ၀တ္အစားလဲလွယ္ရန္ ကၽြန္မကုိယ္ပုိင္အခန္းကုိ ေန႔စဥ္ကကဲ့သုိ႔ျပန္လာခဲ့သည့္အခိုက္၊ ယေန႔မွာေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ မယ္မယ္ရရမလုပ္ျဖစ္ေသးပဲ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ လမ္းသလားရင္းစဥ္းစားေနမိသည္။ သေမဏန သမေဏာ၊ ေဂါေဏန ေဂါေဏာ။ မွန္ပါသည္။ ကိေလသာ ေခါင္းပါးသူႏွင့္တရားက်င့္သူတုိ႔သည္ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔၊ ရာဂထူ ေျပာသည့္ ႏြားသုိးႀကိဳးျပတ္ႏွင့္ ႏြားငတ္ေရခ်တုိ႔မွာ အလြန္အင္ေျပေသာ မိႆက ျဖစ္ေနပါ၏။ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥျဖင့္ အ႒ဂၤသီလၿမဲေနေသာ ဥတၱရာႏွင့္ ကာမေဘာဂီ၊ ေလာကီဘံုသား နႏၵတုိ႔ စည္း၀ါး မကုိက္ေရွ႕သြားေနာက္လုိက္ မညီသည္မွာ သဘာ၀အတုိင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မႏွင့္နႏၵအျဖစ္မွာေတာ့ သံလုိက္ႏွင့္အပ္သြားကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ တစ္ဖက္သား၏ ရမၼက္အားကုိ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သိမ္းသြင္းရသည္မွာ ျပည့္တန္ဆာမ၏ လုပ္ငန္းမွ်သာျဖစ္၍ သံလုိက္ႏွင့္ပမာတူ ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ သံလုိက္ကျမွဴ၍ အပ္သြားကေျပးကပ္ေသာအခါ ထုိအပ္သြားကုိ သံလုိက္က ျပန္၍ ဆုတ္ ခြာတြန္းလွန္ျခင္းမျပဳႏုိင္ေပ၊ အငင္အားသာစြမ္း၍ အႏွင္အားမစြမ္း၊ အပ္သြားကပ္ေနသေလာက္ သံလိုက္က အကပ္ခံေနရမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္နည္းဆုိေသာ္ သံလုိက္ကပင္ အကြာမခံခ်င္သည့္ သဘာ၀ဓမၼ မဟုတ္ ပါေလာ။ ကၽြန္မစိတ္ကုိ ကၽြန္မသိပါသည္၊ ကၽြန္မ နႏၵကုိ တစ္ကယ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ေနမိပါၿပီ။ ဥတၱရာအား ကၽြန္မ သစၥာေဖာက္ေနပါပေကာ၊ ယခု ကၽြန္မဘ၀ကုိ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္လုပ္ရမည္လား။ ကၽြန္မသစၥာေဖာက္ျခင္းမဟုတ္ပါ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္က သာမန္ဇနီးမယားအျဖစ္ သုိ႔ ေတာင့္တလာျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ နႏၵႏွင့္ေတြ႕လုိက္ျခင္းသည္ တကယ့္တကယ္အိမ္ယာတည္ေထာင္ သည့္ လင္ခ်စ္၊မယားခ်စ္၊ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ကုိ သရုပ္သကန္ထင္ရွားလာပါသည္။ ဇနီးမယားအျဖစ္၊ သမီး သားေတြကုိခ်စ္လာခ်င္ပါသည္။ ကုိယ့္လင္ကုိယ့္သား ကုိယ့္အုိးကုိယ့္အိမ္ႏွင့္တင့္တင့္တယ္တယ္ ထည္ ထည္၀ါ၀ါ ေနလုိျခင္းမွာ မိန္းမတုိ႔၏ ဓမၼတာျဖစ္ရာ၊ ျပည့္တန္ဆာစိတ္ထား....ျပည့္တန္ဆာ၏ဘ၀ကုိ ရြံမုန္း စက္ဆုပ္လာခဲ့ရပါၿပီ။ သန္႔ရွင္းေသာ လူ႔ေလာက၀ယ္ ျပည့္တန္ဆာ ဟူသည္ကား မလုိလားအပ္ေသာ ဆူးေျငာင့္မ်ားပါေပ။ ယခု ကၽြန္မျဖစ္ရေသာဘ၀ကား ကၽြန္မရဲ႕ကုိယ္ကအမ်ားပုိင္ျဖစ္ပါသည္။ ပုဂၢလိက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္သာမဟုတ္၊ ရာဂ၏ေသာင္းက်န္းမွဳသည္ ေမတၱာ၏ၾကင္နာမွဳႏွင့္ ဆီႏွင့္ေရ ကြာသလုိကြာေၾကာင္း ရက္ရွည္ေပါင္းလာရသျဖင့္ ေကာင္းေကာင္းႀကီးရိပ္မိရပါေတာ့သည္။ " ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ဘာမ်ားေကာ တတ္ႏုိင္ပါေသးသလဲ " မ်က္ႏွာကုိ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္အုပ္၍ တရွဳပ္ရွဳပ္ငုိခ်လုိက္မိသည္။ ေယာက်္ားတကာ၏ အာသာငမ္းငမ္း စြဲလမ္း တပ္မက္မွဳသည္ ကုိယ္ပုိင္လင္သား၏ ကရုဏာတရားေလာက္ ေလးေလးပင္ပင္အရသာမရွိပါတကား။ ကၽြန္မအားရေအာင္ငုိၿပီးသည့္ေနာက္ ျပတင္းေပါက္သုိ႔အမွတ္မထင္သြားရပ္ေနလိုက္သည္။ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥ ျဖင့္ ေက်းကၽြန္အမွဳထမ္းမ်ားအား တပင္တပန္း ေျပာဆုိခန္႔ခြဲေနသည့္ ဥတၱရာ၏အသံကုိ ၾကားလုိက္ရသည္။ သူ႔မွာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႏွင့္ ကၽြန္မရပ္ေနရာျပတင္းေပါက္ေအာက္တည့္တည့္မွာရွိသည္။ ကၽြန္မကသူ႔ကုိပင္ မလုိတမာျဖစ္လာရသည္။ တဏွာေပမႏွင့္ မဆက္ဆံဘူးထား၊ သူ႔မွာအဖုိးတန္ လင္ေယာက်္ားရွိေသးသည္။ ကၽြန္မတြင္ေယာက်္ားေတြအမ်ားႀကီးရွိလ်က္ လင္အျဖစ္ႏွင့္တစ္ေယာက္မွ မရခဲ့့။ နက္ျဖန္ဆယ့္ငါးရက္ျပည့္လွ်င္ လင္သားကင္းမဲ့ေသာ အိမ္သုိ႔ျပန္၍ စက္ဆုပ္ဖြယ္၀ဲၾသဃ၌သာလည္ေနရ မည္။ အကယ္၍ ဥတၱရာေသၿပီး..ငါသာ နႏၵ၏တရား၀င္ဇနီးျဖစ္ရလွ်င္............ ဆက္၍ မေတြး၀ံ့ေတာ့ပဲ သူ႔ကုိၾကည့္ရာကမ်က္ႏွာလႊဲလုိက္ရသည္။ ကၽြန္မ၏မ်က္စိေရာက္သြားေနရာကား အခန္းထဲတြင္ ရသာယန ေဆးအတြက္က်ိဳခ်က္ထားေသာ ေထာပတ္အုိးျဖစ္သည္။ မီးက်ည္းခဲရဲရဲေတာက္ ေနေသာ မီးဖုိေပၚတြင္ေထာပတ္က ပြက္ပြက္ဆူလ်က္ရွိသည္။ တစ္ပိႆာေလာက္ရွိေသာ က်ိဳက္က်ိက္ဆူ ေနသည့့္ ေထာပတ္အပူသည္ လူတစ္ေယာက္၏ အသက္ဇီ၀ကုိတစ္ခဏခ်င္းျဖဳတ္ေျခြႏုိင္ေၾကာင္း ကၽြန္မ စဥ္းစားမိလုိက္သည္။ ထုိအခိုက္ကေလးမွာ ဘီလူးသရဲစိတ္၀င္၍ ဥတၱရာအား ငံု႔ၾကည့္လုိက္ျပန္သည္။ ႊဤအခါတြင္ ဥတၱရာက အမွတ္မထင္ကၽြန္မကုိျမင္၍ ၿပံဳးျပလုိက္သည္။ သူ႔အၿပံဳးမွာ အလြန္ၾကည္လင္သန္႔ ရွင္းလွေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မ၏ဦးေခါင္းကုိ တူႏွင့္ႏွက္သလုိ ခံစားလုိက္ရသည္။ ကၽြန္မအမုန္းကုိ သူ၏အၿပံဳး ကတုိက္ခုိက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ " ဒင္းက အခုအထိ ငါ့ကုိအႏုိင္ယူထားတုန္းပါကလား " ကၽြန္မဘာမွမစဥ္းစားႏုိင္ေတာ့ပါ၊ မီးဖုိေပၚက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနေသာ ေထာပတ္အုိးကုိ သတိႀကီးစြာျဖင့္ သယ္ယူလာၿပီး ဥတၱရာေခါင္းေပၚသုိ႔ေလာင္းခ်လုိက္ပါေတာ့သည္။ " အမယ္ေလး...ဘယ့္ႏွယ္လုပ္လိုက္တာတုန္း " ဟု၀ုိင္းေအာ္ၾကေသာအသံကုိ ၾကားလုိက္ရပါသည္။ ဥတၱရာ ၏အသံကုိကား လံုး၀မၾကားရေတာ့။ မၾကာခင္တုိက္အတြင္းရွိလူအကုန္ရုတ္ရုတ္သည္းသည္းျဖစ္သြားၾကသည္။ တုိက္ေပၚသုိ႔ေျပးတက္လာၾက ေသာဆူဆူညံညံအသံေတြၾကားရသည္။ ကၽြန္မ၏ အခန္းတံခါးကုိ အတင္းဖြင့္၍ေယာက်္ား၊မိန္းမမ်ားစြာက ကၽြန္မကုိ ဆြဲထုတ္သြားၾကပါသည္။ ဟစ္ေအာ္ဆဲေရး၍ ရုိက္ပုတ္ႏွိပ္စက္ၾကပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မေနာကံ ျမန္ဆန္သေလာက္ ကာယကံကပါသြားၿပီးလွ်င္ ယခုကၽြန္မအရုိက္အႏွက္ခံရသည့္အခါ မတၱကေလးအထိ ဘာမွ်ၾကာလုိက္သည္မဟုတ္။ နႏၵကဘုမသိ၊ဘမသိႏွင့္အလန္႔တၾကား သူ႔အခန္းမွထြက္၍တားလုိက္သည္။ " ဟဲ့ - ဟဲ့...သီရိမာကုိဘယ္လုိျပဳေနၾကတာလဲ " " မဟုတ္ဘူးအရွင့္သား၊ သူ သခင္မကုိေထာပတ္ပူေတြနဲ႔ေလာင္းခ်တယ္၊ သူေသေၾကာင္းႀကံတဲ့မိန္းမယုတ္" " ဟင္.....ဥတၱရာ..ေသရွာပလား " နႏၵ၏ ကရုဏာအသံသည္ ကၽြန္မ၏ဘ၀မွန္သုိ႔ခ်က္ခ်င္းျပန္ပုိ႔လိုက္ပါသည္။ ငါကား အခစား ျပည့္တန္ဆာ မွ်သာျဖစ္၍ ဥတၱရာကား နႏၵ၏ ၾကင္ရာသက္ထား တရား၀င္ဇနီးမယားပါတကား။ ဇဂၤမ မယားက ထာ၀ရ မယားျဖစ္လုိျဖစ္ျငားျပဳမိမွားသည့္တုိင္ေအာင္ နႏၵ၏ေမတၱာစစ္ကား ငါ့အေပၚမွာမဟုတ္၊ ဥတၱရာပင္ျဖစ္ ေၾကာင္းကၽြန္မသိရပါေလၿပီ။ " ဟဲ့ - ဟဲ့...ငါ့ခင္ပြန္းမကုိအႏၱရာယ္အျပဳၾကပါနဲ႔...ဖယ္ၾက..ဖယ္ၾက.." ေျပး၀င္လာေသာ ဥတၱရာကုိၾကည့္၍ ကၽြန္မလန္႔၍မ်ားပင္သြားသည္။ သူ႔တစ္ကုိယ္လံုးမွာ ေထာပတ္ပူမ်ား ႏွင့္ရႊဲစုိနစ္လ်က္ရွိေသာ္လည္း ထုိအပူသည္ သူ၏ ေမတၱာေရခ်မ္းကုိမလႊမ္းႏုိင္ေၾကာင္း ဒိ႒ ေတြ႕လိုက္ရ သည္။ အံ့ၾသဘနန္းပါလား။ ေထာင္းထုရုိက္ပုတ္၍ ေပ်ာ့ေခြေနေသာ ကၽြန္မကုိ ဥတၱရာက ၀င္၍ေပြ႕ထူလုိက္သည္။ " သူမေတာ္တဆျပဳမိတာျဖစ္မွာပါကြယ္ " ဟုေဒါသျဖစ္ေနေသာသူမ်ားအား ႏွစ္သိမ့္လိုက္သည္။ " မဟုတ္ဘူး..သခင္မ၊ သူ က်က်နန ေလာင္းလုိက္တာ ကၽြန္မတုိ႔ေတြ႕ရတယ္ " " ကဲ - ေကာင္းၿပီ၊ ထားပါေတာ့၊ ငါ့မွာမွ အႏၱရာယ္မျဖစ္ပဲ၊ စိတ္မဆုိးၾကပါနဲ႔၊ သူ႔ေက်းဇူးေတြတုိ႔ခံစားရတယ္ မဟုတ္လား၊ သူလာၿပီး အရွင့္သားကုိျပဳစုေဖာ္ရလုိ႔ တုိ႔တစ္ေတြမွာ ၀ိတက္၊၀ိစာရေတြရွင္းရွင္းနဲ႔ ဗုဒၶ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးႏိုင္ၾကတာမဟုတ္လား၊ ၾကည့္စမ္းပါဦးကြယ္၊ သူ႔ခမ်ာ ဒဏ္ရာေတြေတာင္ ရေနပါၿပီ " ကၽြန္မကုိယ္ေပၚမွ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကုိပင္ ကုိယ္တုိင္ေဆး၀ါးလိမ္းက်ံေပးရွာသည္ ။ ဥတၱရာ၏ အျပဳအမူ ႏွင့္အယုအယတုိ႔သည္ ေထာင္းထုပုတ္ခတ္ေသာ ဒဏ္ခ်က္ေတြထက္ ကၽြန္မအသဲကုိ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေစ ပါသည္။ နႏၵကလည္း ကၽြန္မကုိတစ္ခ်က္ၾကည့္၍ အပါးမွလွည့္ထြက္သြားပါၿပီ။ ဟုတ္ပါသည္။ သူ႔မယား အေပၚရက္စက္မွဳေၾကာင့္ ကၽြန္မကုိစက္ဆုပ္သြားပါပေကာ။ ကၽြန္မ၏ရင္တြင္း၀ယ္ မဟာသမုဒၵရာက လွိဳင္းတံပုိးႀကီးမ်ားရုိက္ခတ္သလုိ မုိက္မဲျပစ္မွားမွဳေနာင္တလွိဳင္းလံုး ႀကီးမ်ားက ရုိက္ခတ္ေနပါသည္။ ကၽြန္မမ်က္ရည္သည္ ေႏြလအခါ ဟိမ၀ႏၱာမွ ဆီးႏွင္းခဲမ်ားအရည္ေပ်ာ္က် သလုိ က်ခဲ့ရပါၿပီ။ " ကၽြန္မမွားပါၿပီ အစ္မႀကီးရယ္၊ သူေတာ္ေကာင္းမႀကီးရယ္ " " မငုိပါနဲ႔ညီမ...မငုိနဲ႔၊ ပုထုဇဥ္ဆုိတာ ရာဂပြားသေလာက္ မွားၾကတာပါပဲ " " အစ္မႀကီး ကၽြန္မအေပၚမွာခြင့္လႊတ္ႏုိင္တာ အံ့ၾသမိပါတယ္ အစ္မႀကီး " "ညီမေလးကလည္း တစ္ေန႔က်ရင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တတ္လာပါလိမ့္မယ္ကြယ္ " " ကၽြန္မကုိ မုန္းတီးစက္ဆုပ္သြားေတာ့မွာေပါ့ေနာ္ " " ညီမကုိမုန္းလိုက္ရင္ ေထာပတ္ပူေတြက တစ္ကုိယ္လံုးႏွိပ္စက္ေတာ့မွာေပါ့၊ အခုအစ္မႀကီးမွာ ဘာမွမျဖစ္ တာ ၾကည့္ပါလား၊ ဒါဟာ ညီမကုိမမုန္းတဲ့ အထင္ရွားဆံုးသက္ေသပါကြယ္ " ကၽြန္မက သူ႔ကုိအားရပါးရဖက္၍ငုိလုိက္ရသည္။ သုိ႔ကလုိမွကၽြန္မအပူသက္သာသည္ဟု ထင္ရသည္။ ဆီပူ ေလာင္းခ်သူမွာ ကၽြန္မျဖစ္သည္၊ ထုိအပူေလာင္ၿမိွဳက္ျခင္းခံရသူကား သူမဟုတ္၊ ကၽြန္မပင္လွ်င္တည္း။ အျပင္ခႏၶာကုိသာလွ်င္မက ကၽြန္မ၏ႏွလံုးသားကုိ ဆီပူႏွင့္အေၾကာ္ခံရသည့္ႏွယ္။ " ကၽြန္မမုိက္ျပစ္ႀကီးကုိ အစ္မႀကီးက သည္းခံေပမယ့္ အကုသုိလ္က သည္းခံပါေတာ့မလား၊ ကၽြန္မေၾကာက္ လွခ်ည္ရဲ႕ " " အကုသုိလ္ကံက သည္းခံႏုိင္ေအာင္ အဖဗုဒၶရွိပါတယ္ကြယ္၊ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ထံမွာ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ ထားပါ၊ တရားေရေအးတုိက္ေကၽြးေတာ္မူပါလိမ့္မယ္ " " ဗုဒၶက ......ဗုဒၶက..ျပည့္တန္ဆာမကုိ လက္ခံမွာတဲ့လား၊ ကၽြန္မရဲ႕ဆြမ္းကုိဘုဥ္းေပးမွာတဲ့လား၊ ကၽြန္မကုိ မစက္ဆုပ္မေရွာင္ဖယ္ေပဘူးလား၊ ကၽြန္မကုိအျပစ္မတင္ေပဘူးလား..အစ္မႀကီးရယ္ " " မုိက္ပါဘိ..ညီမရယ္၊ ေ၀ေနယ်ကုိ ရင္၌ျဖစ္ေသာသားကဲ့သုိ႔သနားေတာ္မူတဲ့ မဟာကရုဏာရွင္ႀကီးပါကြယ္၊ မမေျပာဖူးတယ္ေလ..ေမ့သြားပလား၊ ျပည့္တန္ဆာမျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးကုိေတာင္ ရဟန္းမိန္းမ အျဖစ္လက္ခံေတာ္မူေသးတာပဲ၊ ေနာက္ၿပီး မမညီမကုိေျပာခဲ့တာေကာ၊ မမကုိယ္စားသူေ႒းေလးကုိ လာေရာက္ျပဳစုတာဟာ ငါ့ညီမအတြက္ ေကာင္းမွဳကုသုိလ္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လုိ႔...... ကဲ..ကဲ.. ထ ပါကြယ္...ထပါ.....ထပါ "
************************************************************************* မွန္ပါသည္။ နႏၵအား သူ႔ကုိယ္စားေဆာင္ရြက္ေပးမွဳက ကၽြန္မအတြက္ ကုသုိလ္အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္ မည္ဆုိေသာ စကားက အမွန္ႀကီးမွန္ေနပါေလၿပီ။ ယခုဗုဒၶျမတ္စြာအားလုပ္ေကၽြးရန္ ငါးရာေသာဆြမ္းပြဲကုိ ကၽြန္မက ဦးေဆာင္၍ အေျခြအရံငါးရာျဖင့္ ကၽြန္မ အိမ္မွတကူးတကသယ္ခဲ့ပါသည္။ သူေ႒းနႏၵထံ ခစားရန္လာစဥ္က ျမင္းျဖဴေလးေကာင္..က..ေသာရထား ေပါင္းခ်ဳပ္ကုိစီး၍ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီသည့္စိတ္ႏွင့္ ကုိယ္တြင္မြမ္းမံျခယ္သ လွသထက္လွေအာင္ မာန ေဆာင္လာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ယခုတစ္ေခါက္မွာကားႏွိမ့္ခ်က်ိဳးႏြံေသာစိတ္၊ ၀င့္၀ါတက္ၾကြမွဳမရွိေသာ ကုိယ္၊ ပကာသနမဆန္ေသာ အ၀တ္တန္ဆာတုိ႔ျဖင့္ ေျခလ်င္သာလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ရာ တစ္ရက္အတြင္းထူးျခား လာေသာ မိမိ၏ အျဖစ္ကုိႏွစ္ေထာင္းအားရေက်နပ္သကဲ့သုိ႔ လမ္းသြားလမ္းလာရာဇၿဂိဳလ္လူထုကပင္ ကၽြန္မကုိၾကည့္ရင္း ရင္သပ္ရွဳေမာအံ့ၾသေနရပါသည္။ ကၽြန္မမွာကား ဗုဒၶႏွင့္ရင္ဆုိင္ရမည္ကုိ တထိတ္ထိတ္။ ဥတၱရာထံေရာက္၍ ဆြမ္းပြဲမ်ားကုိ သူ႔ကုိအပ္လိုက္ပါသည္။ သူက သာဓုသံုးႀကိမ္ေခၚ၍ ႀကိဳလင့္သည္။ သူ႔ ေမတၱာကား တကယ့္အထုအထည္ႀကီးမားပါေပသည္။ ကၽြန္မအားဆက္ဆံပံုမွာ သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သီတင္း ေလြ႕ေလြ႕ေပါင္းဖက္ေတြ႕လုိက္ရသကဲ့သုိ႔ပင္၊ ထုိအတြက္ ကၽြန္မတစ္အားတက္ရပါသည္။ မၾကာမတင္ ငါးရာေသာ ရဟန္းတုိ႔အား အမွဴးျပဳ၍ ဥတၱရာ၏ အိမ္ေရွ႕ခန္းသုိ႔ၾကြလွမ္း၀င္လာေသာ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရားအားဖူးျမင္လုိက္ရပါေတာ့သည္။ လူအေပါင္းက တိတ္ဆိတ္လ်က္ လက္စံုမုိးေနၾကရာ ဗုဒၶ၏ အဆင္းက တုိက္ႀကီးခန္းမတစ္ခုလံုးကုိ အလင္းေရာင္ဟပ္လုိက္သကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အဆင္းကုိျမင္လွ်င္ ျမင္ခ်င္း နႏၵက ကၽြန္မကုိေျပာေသာစကားကုိသြား၍သတိရပါသည္ " လွလုိက္တဲ့သီရိမာရယ္၊ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ သီရိမာကုိမေတြ႕ပဲ ေနခဲ့ရတာေတာ့..ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေတာင္ ခြင့္ လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာမရွိဘူး " ယခုကၽြန္မက ကုိယ့္ကုိကုိယ္ က်ိန္ဆဲမိပါၿပီ။ " ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ မဖူးေတြ႕ပဲေနခဲ့တာေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာ မရွိပါဘူး သီရိမာရယ္ " ျပည္သူတုိ႔ႏွလံုးကုိ ယူက်ံဳးဆြဲငင္ႏုိင္အားရွိသည္ဟုထင္ခဲ့ေသာ ကၽြန္မအလွမွာ ျမင္သူကုိ ရာဂဆူပြက္၊ မီး အလွ်ံေတြတက္ေစေသာ အလွမွ်သာျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အဆင္းေတာ္ကေတာ့ ဆူပြက္ေသာ မီးလွ်ံမီး ေတာက္ကုိေပ်ာက္ေစကြယ္ေစ၊ ၿငိမ္းေအးေစေသာ ေရၾကည္ခ်မ္းျမ အလွမ်ိဳးပါတကား။ ယခုမွ " အဖဘုရား " ဟုဥတၱရာက တင္စားေခၚေ၀ၚျခင္းကုိသေဘာေပါက္ရပါေတာ့သည္။ ဆရာလုိၾကည္ညိဳ ၍၊ ဖေအလုိခ်စ္ဖြယ္ေသာ ရူပနိကာယ္ပုိင္ရွင္ႀကီးပါတကား၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမြးသဖခင္ေက်းဇူးရွင္၏ ေမတၱာကုိ ယံုမွတ္အားကုိး ရဲ၀ံ့ေစသကဲ့သုိ႔ ကၽြန္မက သံဃအလယ္လူပံုအလယ္တြင္ ျပတ္သားရဲ၀ံ့စြာ ေလွ်ာက္ထား လိုက္ပါသည္။ " ဘုန္းေတာ္အနႏၱ အဖရွင္ေတာ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မသည္ ခင္ပြန္းေကာင္းဥတၱရာအား ယမန္ေန႔ကပင္ မျပဳေကာင္း၊မျပဳရာ ေထာပတ္ဆီပူေလာင္း၍ ေသေၾကာင္းႀကံခဲ့မိပါသည္ဘုရား၊ ထုိအျပစ္မ်ားမွ ခ်မ္းသာရန္ ဘုရားျမတ္စြာအား တပည့္ေတာ္မက ေနာင္တႀကီးစြာျဖင့္ေလွ်ာက္ထားခြင့္ပန္ရပါသည္ ဘုရား " ဗုဒၶသည္ ကၽြန္မ၏ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကုိ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေတာ္မူေၾကာင္း ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းျဖင့္ ဥေပကၡာ ျပဳေတာ္မူသည္၊ အတန္ကေလးၾကာမွ အဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ အသံျဖင့္.... " ခ်စ္သမီး သီရိမာ၊ သူေတာ္ေကာင္းကုိျပစ္မွားျခင္း၌ ႀကီးမားေသာအျပစ္ရွိသည္ဟု မွတ္ေလေလာ့ " ဗုဒၶက ကၽြန္မအား ' ခ်စ္သမီး' ဟုေခၚလုိက္ပါသည္။ ဤသုိ႔အေခၚခံရျခင္းပင္လွ်င္ ကၽြန္မတစ္ကုိယ္လံုး ၾကက္သီးေမြးညွင္းထသြားပါသည္။ ကၽြန္မေက်နပ္ပါၿပီ။ ကၽြန္မဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ညစ္ညဴးခဲ့သမွ် စိတ္ဓာတ္က်ေနသမွ် ယခုအားရေက်နပ္ပါေလၿပီ။ " ခ်စ္သမီး ဥတၱရာ၊ သီရိမာသည္ က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေသာ ေထာပတ္ႏွင့္ေလာင္းေသာကာလ အသုိ႔ႏွလံုးရွိ သနည္း" ဟုေမးေတာ္မူေလသည္။ " တပည့္ေတာ္မကား သီရိမာေၾကာင့္ ဒါန၊ သီလကုိျပဳခြင့္ရေပသည္၊ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ဖူးခြင့္ရေပသည္၊ တရားေတာ္ကုိ နာခြင့္ရေပသည္၊ ဤသီရိမာကား ေက်းဇူးရွင္ေပတည္းဟု လြန္စြာခ်စ္ၾကည္ေသာ ေမတၱာ ဓာတ္ျဖင့့္သာ ခံေနပါသည္ဘုရား" " သာဓု သာဓု သာဓု ဥတၱရာ၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထက္ေစာင္းမာန္အမ်က္ႀကီးသူကုိ အမ်က္မရွိျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ သူေတာ္မဟုတ္ အက်င့္ယုတ္သူကုိ သူေတာ္အက်င့္ျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ ၀န္တုိစဥ္းလဲ ေစးႏွဲသူကုိ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ ခၽြတ္လြဲေဖာက္ျပန္ မမွန္စကားဆုိသူကုိ သစၥာ စကားျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏ " ကၽြန္မသည္ မ်က္ရည္တေတြေတြက်သည္အထိ ပီတိအျဖစ္ႀကီးျဖစ္ရပါသည္။ ဤမွ်ေသာ တရားအစုျဖင့္ပင္ ကၽြန္မစိတ္ကုိကၽြန္မလွစ္ခနဲသိလိုက္ပါသည္။ အယူအဆအလြဲအမ်ားတုိ႔ကုိ ဒိ႒သိလိုက္ျခင္းႏွင့္ ေျမြသတၱ၀ါ ကဲ့သုိ႔ အေဟာင္းကုိ ကြင္းလံုးကၽြတ္စြန္႔ျခင္းျဖင့္ သိမ့္ခနဲတုန္သြားပါသည္။ ျမတ္စြာဗုဒၶ၏ တစ္ခုတည္းေသာတရားကုိ ပုိင္ႏိုင္ရဲရင့္စြာ သံုးသပ္ႏုိင္လိုက္သည္။ ထုိမွတစ္ပါးေသာယံုၾကည္ အပ္ေသာတရားသည္ အဘယ္မွာမွ မရွိဟု ျပတ္ျပတ္သားသားသိလိုက္ပါၿပီ။ ကၽြန္မ၏စိတ္မွာ ဓမၼအရသာကုိ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္တိက်စြာျမဴးကြန္႔က်က္စားေနပါသည္။ ေနေရာင္ဟပ္ ေသာ ထက္ေကာင္းကင္က တိမ္ျဖဴလြလြသည္ အဆံုးအစမရွိ ပကတိျဖဴဆြတ္ေပါ့ပါးေနသည့္အလားပင္။ " သာဓု သာဓု သာဓု သီရိမာ၊ သင္ခ်စ္သမီးကား အရိယာမဂ္အယဥ္သုိ႔ ပထမအဆင့္ဆုိက္ေရာက္ခုိ၀င္ၿပီး ျဖစ္ေပၿပီ " ဗုဒၶ၏စကားသည္ ဥတၱရာတုိ႔တုိက္ႀကီးတစ္ခုလံုး ဥေကၠာေဋယ် လွဳပ္လွဳပ္ရြရြ ျဖစ္သြားေၾကာင္း ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းသတိထားလုိက္မိပါေတာ့သတည္း။ ကၽြန္မမ်က္ရည္ကား ရႊဲရြဲစုိလ်က္။ (နႏၵမာတာဥတၱရာ ေထရီအပဒါန္)
Credit - စာေရးဆရာႀကီး (ဦး)သုခ ၏ အေက်ာ္ေဒးယ်ဗုဒၶသမီးေတာ္မ်ား စာအုပ္ထဲမွ " ျပည့္တန္ဆာမကေလး" ဆုိေသာအပုဒ္ကုိျပန္လည္ရုိက္ႏွိပ္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စာလံုးေပါင္းမွားယြင္း မွဳရွိခဲ့ပါက..ထုိအမွားသည္ မူရင္းစာေရးဆရာႏွင့္လံုး၀မသက္ဆုိင္ပဲ..ကၽြန္ပ္၏အမွားသာျဖစ္ပါမည္။
အားလံုးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
**တြတ္တြတ္**
၁။ နစၥ = အကမ်ိဳးစံုကုိယ္တုိင္ 'က' တတ္ရပါမယ္။ သူတစ္ပါးကုိလည္းသင္ျပႏုိင္ရမည္။
၂။ ၀ါဒန = အတီးအမွဳတ္မ်ိဳးစံု တီးခတ္ႏုိင္ရမယ္။ ဒီအထဲမွာ ဂီတသီခ်င္းသီဆုိမွဳလည္း အက်ံဳး၀င္ပါသည္။
၃။ ဝတၱာလကၤာရ သႏၶာန = လူတုိ႔ႏွင့္သင့္ေလ်ာ္ေအာင္ အခါရာသီအလုိက္ အ၀တ္တန္ဆာကုိ ဆင္ယင္ ေပးမွဳ၊ ကုိုယ္တုိင္လည္းဆင္ယင္တတ္မွဳ။
၄။ အေနကရူပ၀ိဘာဂ ကရဏ = ရုပ္ႏွင့္လုိက္ေအာင္ အမွဳန္းအျခယ္ အျပင္အဆင္ (အခုေခတ္အေခၚေတာ့ မိတ္ကပ္ေပါ့)
၅။ ေသယ်တၳရဏာဘိသံေယာဂပုပၹါဒိဂႏၳရ = အိပ္ရာခုတင္ စသည္တုိ႔ကုိ တင့္တယ္ေအာင္ စီရင္ျခင္း၊ ပန္းပြင့္ပန္းႏြယ္မ်ားကုိ တင့္တယ္ေအာင္ျပဳျပင္ျခင္း။
၆။ အေနကကီဠာရဥၨန = လူအမ်ိဳးအမ်ိဳးတုိ႔အား ကလူက်ီစယ္ျခင္းျဖင့္ ႏွစ္သက္ေစမွဳ။
၇။ အေနကာသန သႏၶာနရတိဇာနန = (ေျပာပါရေစေတာ့...ဦးႏွင့္ဆံႏွင့္ကန္ေတာ့ပါရဲ႕) ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔၌ နည္းအမ်ိဳးအမ်ိဳးျဖင့္ ေမြ႔ေလ်ာ္ပံုတုိ႔ကုိ သိေသာအတတ္။
၈။ မဇၨာသ၀ါဒိကရက = ေသရည္ေသရက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ေရာစပ္မွဳ၌ လိမၼာျခင္း။
၉။ သလဟာရဏ၀ဏာ၀ိဇၥ်န = ဒဏ္ရာ (ေလးျမွားက်ည္ဆန္)တုိ႔ကုိ ခြဲစိတ္ကုသျခင္း။
၁၀။ အနာဒိပစန = အခ်က္အျပဳတ္အမွန္သမွ် ကၽြမ္းက်င္လိမၼာေသာ စားဖုိအတတ္။
၁၁။ စိတၱာဒ်ေလခ = ပန္းခ်ီပညာ။
၁၂။ ဒုဒၶေဒါဟာဒိ၀ိညာန = ႏုိ႔ေထာပတ္တုိ႔ကုိ စီရင္တတ္ျခင္းအတတ္။
၁၃။ ကဥၥနကာဒိသဗၺန = အက်ႌအ၀တ္အစားတုိ႔ကုိ လွပဆန္းၾကယ္ေအာင္ ခ်ဳပ္လုပ္ျခင္း။ ၁၄။ ေဂဟဘ႑ဘဇၨန = အိမ္တြင္းတန္ဆာဆင္နည္း၊ ပရိေဘာဂ ထားသုိနည္း။
၁၅။ မေနာႏုကုလေသ၀ါကရဏ = အရွင္သခင္၊ လင္ေယာက်္ားတုိ႔၏ စိတ္တုိင္းက်ေအာင္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြး နည္းပရိယာယ္။
၁၆။ သုသုသံရကၡဏဒါရဏႀကိယာ = ကေလးသူငယ္တုိ႔အား ေစာင့္ေရွာက္ေမြးျမဴေခ်ာ့ေမာ့ထိန္းသိမ္းေရး။ ၁၇။ နာနာေဒသိယ ၀ဏၰေလခန = ဘာသာမ်ိဳးစံုကုိ ေရးႏုိင္ဖတ္ႏုိင္ျခင္း။
၁၈။ တမၺဳလာရကၡာဒိႀကိယာ = ကြမ္းယာျခင္းအတတ္။
ကဲ...... အဲသည္အတတ္တုိ႔ကုိ အကဲခတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ေပါ့ေပါ့ဆဆ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ေနရံုမွ်နဲ႔ ဤပညာေတြကုိမရႏုိင္ပါဘူး။ အပတ္တကုတ္ႀကိဳးစားအားထုတ္ၿပီး သင္ၾကပါရတယ္။ ျပည့္တန္ဆာ ဆုိတာ လမ္းမေပၚက ကေလကေခ်မိန္းမလုိ႔ ထင္ရင္မွားပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမြ႕သေလာက္ ဉာဏ္ ပညာအရည္အေသြးေတာက္ေျပာင္ရပါမယ္။ အမ်ိဳးအႏြယ္အားျဖင့္လည္း ဂုဏ္သေရရွိမင္းမ်ိဳး၊ မွဴးမတ္မ်ိဳး ျဖစ္ရပါဦးမယ္။ ကၽြန္မ၏ မိခင္ျဖစ္သည့္ သာလ၀တီ ကုိပဲၾကည့္ပါေတာ့။ ေ၀သာလီ ျပည္မွာ 'ဂဏ' အမတ္ႀကီးတစ္ဦးရဲ႕သမီး အမၺပါလီ ဆုိတဲ့ျပည့္တန္အမ်ိဳးသမီးေၾကာင့္ တုိင္းျပည္သာယာေနပါတယ္လုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ ရာဇၿဂိဳလ္က ခရီး သြားကုန္သည္ႀကီးေတြက ေလွ်ာက္ထားသတင္းေပးၾကတဲ့အတြက္ ဘုရင္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးက မွဴးမတ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မ၏မိခင္ကုိ ျပည္ႀကီးတန္ဆာအျဖစ္ ခန္႔ထားသတ္မွတ္လုိက္ျခင္းပါသည္။ ခရီးသြားကုန္သည္ ႀကီးေတြဟာ အမွန္မွာေတာ့ မိမိတုိင္းျပည္အတြက္ကုန္ကူးရင္း တုိင္းျပည္ေရးရာ သူလွ်ိဳႀကီးေတြလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏မိခင္မွာ ဘုရင္ဧကရာဇ္က သတ္မွတ္ခန္႔ထားသာျဖစ္လုိ႔ ဥယ်ာဥ္၊ ပန္းၿခံ၊ရထားႏွင့္တကြ အခစား အေျခြအရံမိန္းမပ်ိဳကေလးမ်ားစြာအျပင္ အေစာင့္အေရွာက္အရံအတားအလုပ္သမားအမွဳထမ္းတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံု ခမ္းနားစြာေနရပါသည္။ သြားလာ၀င္ထြက္ဆက္ဆံခြင့္ရသူမ်ားလည္း ေသးသိမ္ႏုပ္မြဲတဲ့ ဆင္းရဲသားမ်ားမဟုတ္တဲ့ ဂုဏ္သေရရွိ သူေ႒းသူၾကြယ္မ်ားက အနိမ့္ဆံုး အတန္းအစားမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ တုိင္းေရးျပည္မွဳ ၾကည့္ရွဳစီမံရတဲ့ မင္းညီမင္းသား၊ မွဴးမတ္မ်ား ျပည္တြင္းျပည္ပရန္ကုိ ခုခံခ်ီတက္ေအာင္ပြဲရလာသည့္ စစ္ေရးစစ္ရာစစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ား၊ တုိင္းတပါး မွလာၾကေသာ ဧည့္သည္ေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဒီလုိပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ဧည့္ခံ အပန္းေျပေစရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စရိုက္အဖံုဖံု ၀ါသနာစံုျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီးကုိ လုိက္ေလ်ာညီေထြ က်င့္တတ္ေစဖုိ႔က ကၽြန္မ ေျပာခဲ့တဲ့ အတတ္ပညာ (၁၈)ရပ္ကုိ ႏွံ႔စပ္လိမၼာရပါသည္။ ကိေလသာကာမ ရသတဏွာ ကိစၥတစ္ခုသာ မဟုတ္ပဲ မင္းမွဳထမ္း၊ စစ္မွဳထမ္းမ်ားကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းသည္ထက္ႀကိဳးပမ္းႏုိင္ၾကေအာင္ အားေပးေသြးထုိးရတာမ်ိဳးမ်ားရွိသလုိ ႏုိင္ငံရပ္ျခား တုိင္းတစ္ပါးက ဧည့္သည္ေတာ္ သံတမန္ႀကီးမ်ားထံမွ လွ်ိဴ႕၀ွက္သတင္းမ်ိဳးစံုကုိလည္း အစ္ေအာက္ေမးျမန္း စံုစမ္းတီးေခါက္ယူရပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာသာအမ်ိဳးမ်ိဳး ၊စာအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေျပာႏုိင္၊ ဆုိႏုိင္၊ ဖတ္ႏုိင္၊ေရးႏုိင္ရမည္ေပါ့။ တကယ္ဆုိေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔မွာ ႏုိင္ငံ၀န္ထမ္း ဌာနတစ္ခုလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္မ၏မိခင္မွာ တစ္ခါကဘုရင့္သားေတာ္ အဘယ မင္းသားကုိစြဲ၍ ကုိယ္၀န္ရခဲ့ပါသည္။ ေမြးဖြားလာတဲ့ အခါ သားေယာက်္ားေလးျဖစ္ေနေတာ့ ကေလးရဲ႕ေနာင္ေရးဂုဏ္သိမ္မေမွးရေအာင္ ဖခင္ အဘယ မင္းသား ကုိယ္တုိင္ ေမြးစားဖုိ႔ အစီအစဥ္လုပ္ရပါသည္။ အဘယ မင္းသားကလည္း သူ႔ရင္ေသြးျဖစ္ေၾကာင့္သိေလ ေတာ့ 'ဇီ၀က' ဟုအမည္ေပးၿပီး ေကာင္းမြန္စြာေမြးစားခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မကုိေမြးဖြားတဲ့အခါမွာေတာ့ သမီးမိန္းကေလးျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔အရုိက္အရာကုိဆက္ခံႏုိင္ေအာင္ ပညာစြယ္စံုသင္ၾကားေပးခဲ့ပါသည္။ မိခင္ႀကီးကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္မ၏အစ္ကုိႀကီးက သမားေတာ္ႀကီး ဇီ၀က ဟုထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေနသလုိ ကၽြန္မမွာလည္း ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ႀကီးမွာ ရုပ္ဆင္းသ႑ာန္ၾကန္အင္ လကၡဏာ ဗဟုသုတအျဖာျဖာႏွင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာတဲ့ မင္းအသိအမွန္ျပဳ တုိင္းျပည္၀န္ထမ္း ျပည္ႀကီး တန္ဆာျဖစ္လာခဲ့ျခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာဟူ၍ ေအာက္တန္းစား၊ ပညာမဲ့မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါသည္။ ကၽြန္မမိခင္သာ လွ်င္ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားခဲ့ေသာ္လည္း ကၽြန္မမိခင္ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္တန္းတူ အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးႀကီး သည္ကားဆုိလွ်င္ ေ၀သာလီျပည္က မွဴးႀကီး၊မတ္ႀကီး၊ ပ႑ိတ္ပညာရွိႀကီးမ်ားထက္ အရည္အခ်င္းသာလြန္ လွတဲ့ ဗုဒၶသမီးေတာ္ ေထရီမယ္ႀကီးျဖစ္ေနရၿပီေလ။ ဒါကုိေထာက္ဆလုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ကုိ အထင္မႀကီးခ်င္လွ်င္ ေနပါ၊ အထင္ေတာ့မေသးပါနဲ႔လုိ႔။ ေၾကာင္းက်ိဳးသိျမင္ လူ႔သခင္တုိ႔က ေန႔စဥ္မျပတ္သင္ၾကားသည္ရွိေသာ္ တိရစၦာန္ေမြး ေတာမွၾကက္တူေရြး ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း လူတုိ႔ဘာသာ ေထြလာထူးျပားလူ႔စကားကုိ သာယာျမည္ေၾကြးဆုိတတ္ပါေသးသည္။ မၿငိမ္လွဳပ္ေခ်ာက္ ေတာထဲမွေမ်ာက္တုိ႔ပင္လွ်င္ လွပယဥ္ေက်း ...က..တတ္ပါေသးသည္။ ထုိ႔အတူ ရွင္ေတာ္ ဗုဒၶေဟာေဖာ္ျပတဲ့ ဓမၼအရသာမ်ားကုိ ခံစားနာၾကားရတဲ့ တစ္ေန႔က်လွ်င္ ကၽြန္မအဖုိ႔အရာမွာအဘယ္ ေၾကာင့္ ေႏွး အျမင္ေမွး၍ မယဥ္ေက်းပဲ ရွိႏုိင္ပါ့့မလဲရွင္။ တစ္ေန႔ေသာနံနက္ခင္းအခါ ကၽြန္မရဲ႕ သီးသန္႔သဥၨာလီေဆာင္အတြင္း ခင္းထားအပ္ေသာ ခုတင္ေပၚမွာ အသာအယာလွဲေလ်ာင္း၍ ေနပါသည္။ ကၽြန္မရဲ႕ အေျခြအရံမိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္က ေဒါင္းၿမီးယပ္နဲ႔ခပ္ေပး ေန၍ တစ္ဦးကေတာ့ ကၽြန္မ၏ လက္သည္းမ်ားကုိ စပယ္ဖူးကေလးမ်ားနဲ႔တူေအာင္ ကုိက္ညွပ္ေပးေနစဥ္ ၀ယ္..တစ္ဦးကေတာ့ ေျခရင္းကထုိင္၍ ေျခသည္းကေလးမ်ားကုိ ဒန္းဆုိးေပးေနပါသည္။ ကၽြန္မရဲ႕ခါးေပၚမွာ ပါးလႊာတဲ့ ပုိးသားကေလးသာ ေလ်ာ့ရိေလ်ာ့ရဲ တင္ထားပါသည္။ အဲသည့္ပုိးသားေအာက္ ကကၽြန္မရဲ႕ ေျဖာင့္စင္းတဲ့ ေပါင္တံကုိ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေမႊးႀကိဳင္ေသာ နံ႔သာဆီႏွင့္ လိမ္းက်ံႏွိပ္နယ္ ေပးေနပါသည္။မနီးမေ၀းမွာ ေစာင္းအတီးသင္ေနၾကတဲ့ ကေလးမမ်ားကျဖင့္ ေစာင္းခ်င္းမ်ားကုိ ထံတ်ာျဖည့္ စြက္၍ လက္သံျပေနၾကဆဲအခါျဖစ္ပါ၏။ ထုိအေတာအတြင္းမွာ အိပ္ခန္းအျပင္၀ယ္ တာ၀န္က်ေနေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးက အိပ္ခန္းထဲ ကမန္းကတန္း ၀င္လာခဲ့ၿပီး ကၽြန္မရဲ႕အိပ္ယာေဘးမွာ ပုဆစ္ဒူးတုပ္ထုိင္လုိက္ရင္း.... " မမ၊ ကၽြန္မတုိ႔ဥယ်ာဥ္တြင္းကုိ ရထားေပါင္းခ်ဳပ္တစ္စင္း၀င္လာပါတယ္" "ဟဲ့....ဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္ကဧည့္သည္မ်ားလာေနတာလဲ၊ ငါ့ဆီကုိ ႀကိဳတင္အခ်ိန္းအဆုိမရွိပဲနဲ႔ ဘယ္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွမလာရဘူးဆုိတာ ေျပာလုိက္" သူငယ္မေလးက သြက္လက္ဖ်တ္လတ္စြာ ထ,ထြက္သြားပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ မၾကာမတင္ျပန္၀င္လာပါသည္။ " မမ၊ ဧည့္သည္က အလြန္က်က္သေရရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးပါ၊ သူ..အခုအေဆာင္၀ ေလွကားမွာ ရထားက ဆင္းေနပါၿပီ " " ေဟ.....အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး " ကၽြန္မကထူးဆန္းေနေသာေၾကာင့္ လဲေလ်ာင္းေနရာမွ အသာအယာထလုိက္ရာ အႏွိပ္သည္မေလးကေဖးမ ၿပီး ထူေပးလုိက္ပါသည္။ " ဘာကိစၥတဲ့လဲ၊ ဘယ္သူဆုိတာ သြားေမေခ်အံုး၊ ငါ အခ်ိန္ေတြအလကား မျဖဳန္းႏုိင္ဘူး " " ဟုတ္ကဲ့...မမ " ကၽြန္မက အေပၚရံုအက်ႌခပ္ပြပြကုိ လွမ္းလင့္၍ေတာင္းလုိက္သည္၊ အရိပ္အကဲကုိသိတတ္ၾကေသာ အေျခြအရံတုိ႔က စံပယ္နဲ႔သင္းထားေသာ ေကာဋဳမၺရာဇ္ ပုိးအေပၚရံုအက်ႌကုိ တစ္ေယာက္ တစ္ဖက္ကုိင္ကာ အဆင္သင့္၀တ္ေပးၾကသည္၊ သရဖီနံ႔ထံုေသာေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ျဖင့္ ေလွ်ာ္ထားခါစ ကၽြန္မ၏ဆံေကသာတုိ႔ မွာပခံုးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္က ေလ်ာ့က်ေကာ့က်၍ ဒူးဖ်ား၀ယ္ ဖံုးအုပ္ေနၾကသည္၊ ကၽြန္မေရွ႕၀ယ္လာ၍ ေထာင္ျပေသာ ေၾကးမံုျပင္၀ယ္ ကၽြန္မ၏မ်က္ႏွာသြင္ျပင္ကုိ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ပါေသးသည္။ " မမ၊ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသမီးက မမနဲ႔သာေတြ႔ပါရေစလို႔ေတာင္းဆုိေနပါတယ္၊ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာကိစၥတစ္ခု ပါလာတယ္လုိ႔လည္းေျပာပါတယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အထက္တန္းက်က်သေဘာသကာယေကာင္းတာကုိေတာ့ ကၽြန္မေျပာ၀ံ့ပါတယ္၊ သူ႔အမူအရာဟာ ခင္မင္ႏွစ္လုိဖြယ္ရွိပါတယ္ " " အမယ္ေလး၊ ငါ့ထက္မ်ားလွေနပလားကြယ္၊ ကဲ..ကဲ..မုဒရက္ေဖ်ာ္ရည္ကေလးမ်ားနဲ႔ ဧည့္ခန္းမွာဧည့္၀တ္ ျပဳထားလုိက္ၾက " မၾကာမတင္ အခန္းႀကီးထဲကုိကၽြန္မ၀င္သြားပါသည္။ စိန္႔ျပည္မွလုပ္ေသာ စႏၵကူးေညာင္ေစာင္းေပၚတြင္ ကၽြန္မႏွင့္အသက္အရြယ္မတိမ္းမယိမ္းရွိေသာမိန္းမပ်ိဳကုိျမင္လုိက္ပါသည္။ သူကမူကၽြန္မကုိမျမင္ေသး၊ အဖိုးထုိက္တန္ေသာ ပရိေဘာဂႏွင့္မြမ္းမံျခယ္လွယ္ထားေသာ အဆင္အျပင္မ်ားကုိ စိတ္၀င္စားေနပံုရ သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္သာပင္ ကၽြန္မက ကၽြန္မေလာက္မလွေသာ္လည္း က်က္သေရရွိေသာ သူ႔မ်က္ႏွာ၏ ထူးျခားခ်က္ကုိ ေကာင္းစြာသတိျပဳႏုိင္ေလာက္ေအာင္အခ်ိန္ရလုိက္ပါသည္။ ကၽြန္မက ေလးတြဲ႕ယဥ္ႏြဲ႕ေသာ ေျခလွမ္းျဖင့္ သူ႔အပါးကုိေလွ်ာက္သြားၿပီးကာ... " ကၽြန္မ သီရိမာပါ " ဟု ႏွဳတ္ခြန္းဆက္လုိက္ပါသည္။ သူကကၽြန္မကုိၾကည့္၍ တစ္ခဏကေလးေလာက္အံ့ၾသသြားပံုရပါသည္။ ေနာက္မွခင္မင္ေသာအၿပံဳးကုိ ေဆာင္၍ မတ္တတ္ထလုိက္ပါသည္။ " ဒီေလာက္လွတာဟာ သီရိမာပဲျဖစ္ရမွာေပါ့၊ ကၽြန္မကေတာ့ ဥတၱရာပါ " သူကသူ႔ကုိယ့္သူ မိတ္ဆက္ရင္း လက္ႏွစ္ဘက္ကုိ ကမ္းလင့္ပါသည္။ သူကမ္းလင့္ေသာ လက္ႏွစ္ဘက္ကုိ ကၽြန္မက ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးကိုင္၍ ႏွစ္ေယာက္သား ယွဥ္ထုိင္မိၾကပါသည္။ သူသည္အဆင့္အတန္းအနိမ့္အျမင့္ကုိ ပဓာနျပဳပံုမရ၊ မိန္းမတုိ႔မည္သည္ ၀န္တုိျခင္း၊ မစၦရိယပြားျခင္း၊ တစ္ ဖက္လူအား ႏွိမ့္ခ်ျခင္းျမင့္သာ မာန္မာနတက္ၾကြၾကပါသည္။ " ဥတၱရာ လုိ႔ကၽြန္မၾကားဖူးေနတာေတာ့ ၾကာပါပေကာ " " ဟုတ္ကဲ့....သုမနသူေ႒းႀကီးရဲ႕ ေခၽြးမပါ " " ေၾသာ္...ေၾသာ္....နႏၵသူေ႒းကေလးရဲ႕ သက္ထားၾကင္ယာေပါ့ေနာ္ " " ဟုတ္ပါတယ္..သီရိမာ၊ ကၽြန္မေယာက်္ားကုိမ်ားေတြ႔ဖူးပါသလား " " အုိ..အုိ..သူ႔ခမ်ာကုိ အထင္မမွားလုိက္ပါနဲ႔၊ ကၽြန္မအပါးကုိ သူမေရာက္ဖူးပါဘူး" ဟုကၽြန္မက ရယ္သြမ္းေသြး လုိက္ေသာအခါ ကၽြန္မစကားကုိ သံသယကင္းစြာလက္ခံပါသည္။ " အင္း..သူသီရိမာနဲ႔မေတြ႕ဖူးတာ..ကၽြန္မအတြက္ နစ္နာတာပဲ" " ဘာကုိဆုိလုိတာလဲ ဥတၱရာရဲ႕" ဤအတြင္းကၽြန္မရဲ႕အေျခြအရံက မေနာလင္ပန္း၀ယ္ ေရႊခြက္ႏွစ္ခြက္ႏွင့္ထည့္လာအပ္ေသာ မုဒရက္ေဖ်ာ္ ရည္မ်ားကုိ တရုိတေသေပးလာ၏။ ကၽြန္မက ဥတၱရာအား ရုိရုိေသေသ တစ္ခြက္လွမ္းေပးလုိက္ၿပီး ကၽြန္မက တစ္ခြက္ကိုင္ထားလုိက္သည္။ အေျခြအရံကေလးသည္ မေနာလင္ပန္းကုိ ရင္၀ယ္ပိုက္လ်က္ မတ္တပ္စံုရပ္ ကာ အေစအပါးကုိ ခံယူလ်က္ရွိသည္။ ဥတၱရာသည္ ထုိမိန္းကေလးအားၿပံဳးၾကည့္လုိက္သည္။ ကၽြန္မ သူ႔ဆႏၵကုိခ်က္ခ်င္းသိလုိက္ပါသည္။ " မင္းသြားႏုိင္ၿပီကြယ္၊ ငါလိုေတာ့မွေခၚလုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္" မိန္းမပ်ိဳေလးက ရုိ႕ရုိ႕က်ိဳ႕က်ိဳ႕ေနာက္တဆုတ္ဆုတ္ျဖင့္အခန္းအတြင္းမွကြယ္ေပ်ာက္သြားသည္။ " သီရိမာနဲ႔သာ ေတြ႕ဖူးရင္ ကၽြန္မ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီး ဥပုသ္ျပဳႏုိင္မွာေပါ့၊ အခု ကၽြန္မကုိ ကူညီပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ရေအာင္ လာခဲ့တာပဲ သီရိမာ" သူကကၽြန္မအား အေဖ်ာ္ရည္ကုိ ဦးစားျပဳ၍ေသာက္ရန္ေရႊခြက္ကုိ ေျမွာက္ျပလုိက္သည္။ ကၽြန္မကအိမ္ရွင္ ပီပီသူ႔ကုိျပန္၍ ဦးစားေပးလုိက္ရသည္၊ ထုိအခ်ိန္မွ သူကႏွဳတ္ခမ္းပါးကေလးမွ်သာ စြတ္ေအာင္ ေရႊခြက္ကုိ ပင့္လုိက္သည္။ ယဥ္ေက်းမွဳကုိ အေတာ္ရုိေသပါကလားဟု ကၽြန္မမွတ္ခ်က္ခ်လုိက္မိပါေတာ့သည္။ " အစ္မႀကီးစကားၾကားရတာ ကၽြန္မထူးဆန္းေနတယ္၊ ဂုဏ္သေရရွိတဲ့ဇနီးမယားမွန္သမွ် သူတုိ႔လင္သားကုိ ကၽြန္မဆီမသြားမလာၾကေအာင္ပဲ ထိန္းကြပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားေလ့ရွိပါတယ္၊ အစ္မႀကီးကေတာ့အစ္မႀကီးခင္ပြန္း နဲ႔ကၽြန္မကုိ ေတြ႔ေပးေစခ်င္တဲ့သေဘာလား၊ ေၾသာ္...ခြင့္ျပဳပါေနာ္၊ ကၽြန္မရွင့္ကုိအစ္မႀကီး ေခၚခ်င္လာတယ္" "ေခၚပါညီမငယ္၊ အစ္မႀကီး၀မ္းသာပါတယ္၊ ညီမငယ္က အစ္မႀကီးထက္ေတာင္လွပပ်ိဳျမစ္ေနတာပဲ၊ အစ္မႀကီးဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ဒါထက္ရိုင္းတယ္လုိ႔မထင္ရင္ေမးပါရေစ၊ ငါ့ညီမရဲ႕အဖုိးစားနားက ဘယ္ေလာက္ သတ္မွတ္ပါသလဲ " " ေၾသာ္..ေဟာ္..ေဟာ္.." ကၽြန္မက ဂုဏ္ယူစြာမပြင့္တပြင့္ေလးရယ္ျပလုိက္သည္။ " ဒီရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွာ ကၽြန္မရဲ႕အဖုိးစားနားကုိ မၾကားဖူးတဲ့လူမရွိပါဘူး၊ တစ္ေန႔ကုိ အသျပာတစ္ေထာင္ဆုိ တာနန္းတြင္း၊နန္းျပင္သိေနၾကပါတယ္၊ အင္းေလ....အစ္မႀကီးကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေပကုိး၊ ကာမစၦႏၵနီ၀ရဏ ေတြကုိဂရုမစုိက္ေၾကာင္းလည္းညီမေလးရိပ္မိပါၿပီ၊ ဧကႏၱ အစ္မႀကီးဟာ ဗုဒၶရဲ႕အဘိဓမၼာကုိ သက္၀င္ယုံ ၾကည္ေနတယ္မွတ္တယ္ " " ဘယ့္ႏွယ္ေျပာပါလိမ့္ညီမရယ္၊ ညီမေကာ....မယံုၾကည္ဘူးလား " " အင္း..တစ္ေန႔ေန႔မွာ ယံုၾကည္လာမလားေတာ့မသိဘူး " " ဟုတ္တာေပါ့..ညီမရဲ႕၊ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဗုဒၶရဲ႕အဘိဓမၼာဟာဆက္စပ္မွဳရတဲ့ တစ္ေန႔ျဖစ္မွာေပါ့၊ ေ၀သာလီက အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးဟာ ညီမတုိ႔လုိပဲေလ၊ သူကေတာ့ ဘုရားသာသနာေတာ္ကုိေတာင္၀င္ၿပီး ခိဏာသ၀ ရဟႏၱာမႀကီးျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ၾကားပါကလား " " အင္း...သူ႔အသက္ကႀကီးလာလုိ႔ထင္ပါရဲ႕၊ ကၽြန္မရဲ႕မိခင္နဲ႔မွ သူကတစ္ရြယ္ထဲကုိး၊ ဒါထားပါေတာ့၊ ကၽြန္မ အစ္မႀကီးအတြက္ ဘယ္လုိေဆာင္ရြက္ေပးရမလဲ၊ ေျပာသာေျပာပါ " ဥတၱရာက ဘာမွမေျပာခင္ ကၽြန္မကုိၿပံဳးၾကည့္ေနပါေသးသည္။ " ေျပာရမွာေတာ့အားနာတယ္.သီရိမာ၊ ကၽြန္မခင္ပြန္း နႏၵသူေ႒းသားကေလးဟာ သူ႔ဖခင္ သုမနသူေ႒းႀကီး လုိပဲ၊ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမကုိလက္မခံေသးဘူး၊ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕မိဘကဆင္းသက္ၿပီး ရတနာသံုးပါးနဲ႔ ဒါန၊သီလ၊ဘာ၀နာကုိအားကုိးျပဳၿပီးေနတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႔အေၾကာင္းပါတဲ့ေန႔ကစၿပီး အ႒ဂၤဥပုသ္ကုိ ေစာင့္ထိန္းခြင့္မေပးပဲ သူ႔ကုိသာ ေန႔ရွိသမွ် လုပ္ေကၽြးေနရတယ္ေလ " ကၽြန္မကသူ႔စကားဆံုးေတာ့ ခစ္ခနဲ ရယ္လုိက္မိပါသည္။ " ကၽြန္မအျဖစ္က ရယ္စရာေကာင္းတယ္ေနာ္..သီရိမာ " " မဟုတ္ဘူးအစ္မႀကီး၊ ကၽြန္မျပက္ရယ္ျပဳတာမဟုတ္ပါဘူး၊ အစ္မႀကီးရဲ႕ခင္ပြန္းဟာ အစ္မႀကီးကုိ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆုိတာ ရိပ္မိႏုိင္လုိ႔ရယ္မိတာပါ " " ဒါ...ခ်စ္တယ္လုိ႔ေခၚသလား..သီရိမာ၊ အုိတဲ့..နာတဲ့..ေသတဲ့..အထိသူခ်စ္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ အဆင္းလွ တုန္း၊ အရြယ္ႏုပ်ိဳတုန္းက်န္းမာသန္စြမ္းတုန္းသာခ်စ္စရာလုိ႔သေဘာထားႏုိင္တာပါ၊ တကယ္ဆုိေတာ့ သူ႔ ကုိယ္ေတာင္ သူမသိေသးပါဘူး " အင္း..ဒါစဥ္းစားစရာပဲ၊ ကၽြန္မအေမအရြယ္လြန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွအေရးမစုိက္ၾကေတာ့ဘူး၊ ပ်ိဳႏု စဥ္မွာလူတုိင္းအနမ္းခံရတဲ့ ပန္းကေလးလုိဘ၀က အုိလာေတာ့ အမွိဳက္သရိုက္လုိသေဘာထားလာၾကတယ္၊ ကၽြန္မရဲ႕ဒီအလွအပနဲ႔ႏုနယ္ပ်ိဳျမစ္ျခင္းဟာလည္း ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကာၾကာခံပါ့မလဲ၊ ေနာက္ငါးႏွစ္၊ေနာက္ ဆယ္ႏွစ့္........................ ကၽြန္မက အထိတ္တလန္႔ႏွင့္ေရွ႕ေရးကုိ ေတြးေနမိေသာေၾကာင့္စကားစျပတ္ေနၾကသည္။ " ဘာေတြမ်ားေတြးေနသလဲ..သီရိမာ၊ လွလြန္းတဲ့မိန္းကေလးကုိ ဇရာအေၾကာင္းေျပာမိတာ စိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ေပးရာမ်ား က်သြားပလား " " အင္း..ကၽြန္မစဥ္းစားမိတယ္ဆုိပါေတာ့၊ ဒါေပမယ့္ အခုလွေနတာကေလးကုိေတာ့ ကၽြန္မေက်နပ္ေနေသး တယ္ေလ" ျပည့္ၿဖိဳးေသာ ကၽြန္မ၏လက္ေမာင္းကေလးကုိ သံုးသပ္ရင္းေျပာလုိက္မိသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ကၽြန္မလက္ေမာင္းကေလးဟာ အသားအေရက ေရႊလုိ၀င္းပေနပါသည္။ အရုိးအဆစ္မေပၚပဲ သြယ္သြယ္ေပ်ာင္းေပ်ာင္းေရႊငွက္ေပ်ာပင္ကထြက္လာတဲ့ အစုိ႔ကေလးလုိႏူးညံ့သန္႔စင္ေနပါသည္၊ ေရႊေရာင္ ေျပးေနတဲ့ အေမြးႏုကေလးမ်ားက ခပ္ေရးေရးကေလးရွိပါသည္။ ဥတၱရာသည္ ကၽြန္မရုပ္ပသာဒကုိ ကၽြန္မတပ္မက္ေနေၾကာင္းသိ၍ ကရုဏာသက္ေသာအၿပံဳးျဖင့္ေခါင္း တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနပါသည္။ ကၽြန္မသူ႔အရိပ္အကဲကုိသိ၍ ခ်စ္စႏုိးစြာ စကားဆက္လုိက္ရသည္။ " ကဲေလ...ကၽြန္မဘယ္လုိကူညီရမလဲ " " ဆယ့္ငါးရက္တိတိ ကၽြန္မအိမ္မွာလာေနၿပီး ကၽြန္မကုိယ္စားကၽြန္မရဲ႕ခင္ပြန္းကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးေပးပါ သီရိမာ၊ ကၽြန္မ ဗုဒၶကုိအိမ္မွာဆြမ္းပင့္ေကၽြးခ်င္တယ္၊ အ႒ဂၤသီလ ေဆာက္တည္ခ်င္တယ္၊ တရားနာခ်င္ တယ္၊ သီရိမာအတြက္ က်သင့္တဲ့ေငြ တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ကုိ အခုေပးသြင္းခဲ့ပါမယ္ " " ေနပါဦးေလအစ္မႀကီး၊ ဆယ့္ငါးရက္ေတာင္မ်ားလွခ်ည့္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစ္မႀကီးရဲ႕ခင္ပြန္းကကၽြန္မကုိ ႏွစ္သက္လိမ့္မယ္လုိ႔အစ္မႀကီးေျပာရဲလုိ႔လား" ဟု မခ်ိဳမခ်ဥ္ႏွင့္တမင္ေသြးတုိးစမ္းၾကည့္လုိက္သည္။ " အမယ္ေလးေလ၊ ငါ့ညီမေလာက္လွတာ ရာဇၿဂိဳလ္မွာ အရွားသားကလားကြယ္၊ ဒါကုိလက္မခံဘူးဆုိရင္ ကာယဂတာသတိအၿမဲရွိေနတဲ့ ေယာဂီသာျဖစ္ေတာ့မေပါ့၊ အစ္မႀကီးခင္ပြန္းအေၾကာင္းအစ္မႀကီးသိပါတယ္" ဥတၱရာကၿပံဳးရံုသာၿပံဳးလုိက္ေစကာမူ ကၽြန္မကညိဳးညိဳးညံညံကေလးျဖစ္ေအာင္ရယ္၍ သူ႔ေရွ႕၀ယ္မတ္တပ္ ထလုိက္ပါသည္။ ေက်နပ္စြာလွဳပ္ရွား၍ခါးကေလးေပၚသုိ႔လက္ႏွစ္ဘက္တင္ကာတစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္း ေလွ်ာက္ လုိက္ပါသည္။ ေမးမည့္သာေမးလုိက္သည္၊ ကၽြန္မရဲ႕ရူပါရံုကြန္ခ်က္က ေျပးထြက္ႏိုင္ေသာသူအလြန္ရွား သျဖင့္သူ႔ေယာက်ာ္းလည္း ဘာသားႏွင့္ထုသနည္းဟု သိၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ဥတၱရာက လက္ခုပ္သံုးခ်က္တီးလိုက္သည္၊ ဧည့္ခန္းႀကီးအျပင္၀ယ္ေစာင့္ေနရစ္ခဲ့ရေသာသူ႔အေျခြအရံက ေငြထုပ္ပုိက္ၿပီး ၀င္လာပါသည္။ " ေဟာဒီမွာေငြတစ္ေသာင္းငါးေထာင္ပါ သီရိမာ၊ အစ္မႀကီးရဲ႕ကုသုိလ္ကမၼပထကုိ ကူညီတဲ့အတြက္ညီမမွာ လည္းေကာင္းမွဳရဲ႕အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ " " အင္း....ကၽြန္မကေတာ့ ဇနီးသည္တစ္ေယာက္က သူ႔ခင္ပြန္းအတြက္ ကုိယ္တုိင္လာေခၚရတယ္ဆုိတာပဲ ဂုဏ္ယူခ်င္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မဘ၀ဟာ ပုဂၢလိကပစၥည္းမဟုတ္တာေတာ့အစ္မႀကီးသိေကာင္းပါရဲ႕၊ ဆယ့္ငါးရက္ေတာ့ ကၽြန္မအခ်ိန္ေပးႏုိင္ပါ့မလားမသိဘူး " " ေကာင္းပါၿပီ၊ ေကာင္းပါၿပီ၊ ငါ့ညီမဆႏၵရွိရာျပည့္စံုပါေစေတာ့၊ မနက္ျဖန္မနက္ရထားလႊတ္လိုက္ပါ့မယ္ " " အုိ....ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ကၽြန္မရထားနဲ႔ပဲလာခဲ့ပါ့မယ္ " ဥတၱရာက ကၽြန္မလက္ႏွစ္ဘက္ကုိလွမ္းကိုင္လိုက္ျပန္ပါသည္။ ကၽြန္မကသူ႔ကုိတြဲဖက္ရင္း ရထားေပါင္းခ်ဳပ္ ေပၚအေရာက္လိုက္ပုိ႔ပါသည္၊ သူ႔ရထားဥယ်ာဥ္မွထြက္သည္အထိၿပံဳးၾကည့္ေနမိသည္။
************************************************************************** ကၽြန္မ၏ျမင္းျဖဴေလးေကာင္'က'ေသာရထားက နႏၵသူေ႒း၏တုိက္၀သုိ႔ဆုိက္လိုက္ပါသည္။ ရထားေနာက္ၿမီး တြင္ရပ္ပါလာၾကေသာ အမွဳထမ္းႏွစ္ေယာက္က လ်င္ျမန္သြက္လက္စြာဆင္း၍တံခါးဖြင့္ေပးလုိက္သည့္ အခ်ိန္၀ယ္ ဥတၱရာသည္ရထားေပၚက ကၽြန္မအားသူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကမ္း၍ လွမ္းႀကိဳလုိက္ပါသည္။ " ေက်းဇူးတင္လွပါတယ္ အစ္မႀကီး " ကၽြန္မက သူ႔ယုယမွဳကုိ အသိအမွတ္ျပဳကာ ရထားေပၚမွဆင္းလုိက္ပါသည္၊ အဆင္သင့္ရွိေနေသာ သူ႔ေျခြရံ သင္းပင္းမ်ားက ကၽြန္မ၏တံတင္းေသတၱာမ်ားကုိ က်င္လည္စြာသယ္ယူသြားၾကပါသည္၊ အလွအပအသံုး အေဆာင္အ၀တ္တန္ဆာမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ႀကီးမားက်ယ္၀န္းေသာခန္းမႀကီးသုိ႔ေရာက္လွ်င္ အိမ္မွဳလုပ္သား ေယာက်္ား၊မိန္းမအကုန္ကၽြန္မကုိၾကည့္၍ အထူးအဆန္းသဖြယ္အံ့ၾသေနၾကပါသည္၊ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္သူမ်ားလည္းအမ်ားအျပား၊ ဒီၾကားထဲ " နာမည္ႀကီးသေလာက္လည္း လွသကုိး" ဟုေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏အသံကကၽြန္မကုိေ၀ဖန္ ေနသျဖင့္ နႏၵသူေ႒းျဖစ္ေလမလားဟု ေခါင္းငဲ့၍ၾကည့္လုိက္မိသည္၊ အေတာ္သားနားေသာ ေ၀ဖန္သည့္ ေယာက်္ားကား သူ႔စကားသူရွက္စႏုိး၍ အခန္းအတြင္းမွခပ္လွ်ိဳးလွ်ိဳးထြက္သြားသည္ကုိ မိန္းကေလးမ်ားက က်ိတ္ၿပီးရယ္လိုက္ၾကပါသည္။ " သူေ႒းမင္းအေပၚေဆာင္မွာရွိပါလိမ့္မယ္၊ သြားၾကရေအာင္ေနာ္ " ကၽြန္မကစကားမျပန္ပဲ ေခါင္းကုိဆတ္ခနဲ ညိတ္ျပလုိက္ပါသည္။ ပြတ္လံုးမ်ားျဖင့္ႀကီးမားက်ယ္၀န္းေသာေလွကားကုိႏွစ္ေယာက္သားတက္လာခဲ့ၾကသည္။ ေလွကားထိပ္ အေပၚေဆာင္တြင္အဆင္သင့္ရွိေနၾကေသာ မိန္းမပ်ိဳႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္မတုိ႔အား အရုိအေသေပးလုိက္ သည္။ " ညည္းတုိ႔အရွင္ အခန္းတြင္းမွာပဲလား " " ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ၊ ဧည့္သည္အတြက္လည္း ဤအခန္းနဲ႔ကပ္လ်က္အေဆာင္မွာ ျပဳျပင္ထားပါၿပီ " " ေအး..ေအး..မင္းတုိ႔လြတ္လပ္စြာေနၾကေတာ့ " ခန္းေဆာင္ႀကီးတစ္ခုကုိ ျဖတ္သန္းသြားၿပီးေနာက္ ကတၱီပါသေျပႏုေရာင္စည္းထားသည့္ အတြင္းခန္းသုိ႔ ဥတၱရာကေရွ႕ေဆာင္ျပဳၿပီး၀င္သည္။ကၽြန္မကသူ႔ေနာက္ပါးမက်တက်ကလုိက္သြားသည္။ ကၽြန္မထက္ငါးႏွစ္ေလာက္သာႀကီးမည္ဟုခန္႔မွန္းရေသာ သူေ႒းေလးကုိသလြန္ေညာင္ေစာင္းတစ္ခုေပၚ တြင္ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။ သူသည္ေသအရက္ကုိေရႊခြက္ႏွင့္ေသာက္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၾကန္အင္လကၡဏာမွာ ခံ့ညားမြန္ရည္၍အပူအပင္အေၾကာင့္အၾကစိတ္ေသာကကုိ သူ႔အဇၥ်တၱအတြင္းသုိ႔အေရာက္မခံသည့္လူစား မ်ိဳးျဖစ္ဟန္ရွိသည္။ ဥပဓိရုပ္ေကာင္းသေလာက္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ က်င့္သံုးပံုကုိအကဲခတ္ႏုိင္သည္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ သေဘာထားေျဖင့္စင္းလ်က္ ႏွစ္လုိဖြယ္ေသာအဆင္းရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းကုိကား ကၽြန္မသိလုိက္ပါၿပီ။ " ေဟာဒီမွာ..သီရိမာ ေရာက္လာပါၿပီ အရွင့္သား " သူက ကၽြန္မကုိေစာင္းငဲ့၍ၾကည့္လုိက္သည္။ ကၽြန္မကလည္းသူ႔ကုိသာ တည္တည္ၾကည္ၾကည္စူးစူးစုိက္ စုိက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္၊ သူ႔စကၡဳ၀ိညာဥ္ႏွင့္ကၽြန္မရူပါရံုသည္ သံလုိက္ႏွင့္အပ္သဖြယ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ " ကဲ - သီရိမာ၊ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာလုိ သေဘာထားၿပီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနပါေနာ္၊ အိမ္ေစအမွဳလုပ္မ်ားက လည္း 'ကၽြန္' မနဲ႔မျခား ခ,စားရုိေသၾကပါလိမ့္မယ္ " ဥတၱရာ၏စကားကုိကၽြန္မက လက္ခံလုိက္သည့္သေဘာႏွင့္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ နႏၵကေတာ့ ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ သူအၾကည့္ရဲသေလာက္ကၽြန္မက လည္းပသာဒကုိစြန္႔ႀကဲေနပါသည္။ သူေ႒းကေတာ္သည္သူ႔ခင္ပြန္း၏အကဲခတ္ပံုကုိခပ္ၿပံဳးၿပံဳးႏွင့္ လ်စ္လ်ဴ ျပဳလုိက္သည္။ မဆြကပင္အစစအရာရာ လင္ႏွင့္မယား သေဘာတူစီစဥ္ထားသည့္အလား ေနာက္ထပ္ ထူးထူးေထြေထြမေျပာေတာ့ပဲ ဥတၱရာက ကၽြန္မကုိယဥ္ေက်းစြာႏွဳတ္ဆက္၍ ထြက္သြားၿပီးသည့္ေနာက္ ကတၱီပါခန္းဆီးကာထားသည့္အျပင္ဘက္တံခါးမႀကီးပိတ္လိုက္သံၾကားရပါသည္။ မတုန္မလွဳပ္ျဖစ္ေနေသးသူႏွင့္ကၽြန္မႏွစ္ဦးတည္းသာလြတ္လပ္စြာက်န္ရစ္ခဲ့မွန္းသိသျဖင့္ သူရွိရာသုိ႔ ရဲရဲ ၀ံ့၀ံ့တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းတုိးသြားၿပီး သူ႔ေရွ႕တည့္တည့္မတ္မတ္မွာရပ္လုိက္သည္။ " သီရိမာကုိမႏွစ္လုိရင္ အေႏွာင့္အယွက္မေပးခ်င္ပါဘူး ေမာင္ေမာင္ " ကၽြန္မစကားက ငုိက္ျမည္းေနသူကုိ ထိပ္ပုတ္၍ အႏွိဳးခံရသကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ " အုိ - အုိ..ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး" " ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ကုိပ်ဴပ်ဴငွာငွာမရွိပံုက ဧည့္ခံတာမဟုတ္ပဲ ျပန္ႏွင္ေနတာနဲ႔မတူဘူးလား၊ ဒါမွ မဟုတ္လည္း အာသေ၀ါကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာႀကီးမ်ား ကၽြန္မဖူးေတြ႕ေနရၿပီလားလုိ႔ " " ျဗဳန္းခနဲ ဆုိေတာ့ အံ့ၾသသြားမိလုိ႔ပါ..သီရိမာ " " အံ့ၾသတယ္...ဘာျဖစ္လုိ႔...အံ့ၾသရတာလဲ " " ေၾသာ္..အိပ္မက္မ်ား..မက္ေနတာလားလုိ႔ " " ထမင္းလံုးတေစၦအေျခာက္ခံေနရတယ္လုိ႔မ်ား မက္ေနတာလားဟင္ " " ကုိယ့္အလွကုိယ္သိရက္သားနဲ႔ေတာ့..တစ္ဖက္လူကုိေငါ့ဖုိ႔မေကာင္းပါဘူးကြယ္ " ကၽြန္မကတမင္အသံသာသာကေလးျဖစ္ေအာင္ ရယ္လုိက္ပါသည္၊ သူကေတာ့မရယ္ႏိုင္၊မၿပံဳးႏုိင္ မ်က္ ေတာင္မခတ္ ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည့္ေနဆဲပင္ရွိပါေသးသည္။ ဒါကုိပင္ကၽြန္မက ေက်နပ္ေနရသည္။ " လွံသြားျဖင့္အသားကုိထုိးေသာ္ တရားစြဲႏုိင္၏၊ မ်က္စိျဖင့္အသဲအတြင္းသုိ႔ ထုိးနစ္ေသာ္ တရားမစြဲႏုိင္၊ သုိ႔ ေသာ္ဒဏ္ရာက တူမွ်ေခ်၏ လုိ႔နီတိဆရာက ဆုိပါတယ္ေမာင္ေမာင္ " ထုိအခါမွ သူကပထမဆံုးၿပံဳးျခင္းျဖင့္ ၿပံဳးျပလုိက္ကာျပန္၍ေခ်ပလိုက္သည္။ " ေမတၱာသည္ အသဲသုိ႔စူး၀င္ေသာျမွားဆိပ္ကုိပင္ေျပေစပါသည္ သီရိမာ၊ ဤေနရာတြင္ထုိင္စမ္းပါအံုး" ဟုသူ႔အနားက ကတၱီပါေနရာခင္းကုိ လက္ႏွင့္သပ္၍ဖိတ္ေခၚလုိက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ကၽြန္မက ျဗဳန္းခနဲမထုိင္ ေသးပါ၊ သူကုိယ္တုိင္ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ေခၚငင္ျခင္းကုိဂုဏ္ယူလိုက္ခ်င္ပါေသးသည္။ ထုိ႔ထက္ေျပာရ လွ်င္ကၽြန္မ၏ အလွအပေအာက္၀ယ္ ဒူးေထာက္၍အညံ့ခံေစခ်င္ေသးသည္။ ေငြေၾကးႏွင့္၀ယ္ယူရသည္ဟု သူစြဲမွတ္ထားတာမ်ိဳးကုိကား သူ႔ပုိင္နက္မုိ႔ ကၽြန္မကလံုး၀လက္မခံလုိပါ။ " အခ်ိဳ႕ေသာသက္ညွာသည့္ေယာက်ာ္းမ်ားဟာ မိန္းမသားရဲ႕အက်ႌ၀တ္ရံုကုိ ကူညီၿပီးသိမ္းဆည္းေပးတတ္ တယ္ဆုိပါကလား....ေမာင္ေမာင္ရယ္.." ကၽြန္မ၏အေပၚယံဖဲ၀တ္ရံုကုိ ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မည္ဟန္ျပဳဆဲတြင္ သူကထုိင္ေနရာမွထ၍ ေလာက၀တ္ျပဳပါ သည္။ကၽြန္မက သူအက်ႌခၽြတ္ယူႏုိင္ေအာင္ သူ႔ကုိေက်ာေပး၍ အဆင္သင့္အေနအထားတြင္ရပ္လုိက္ပါ သည္။ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကုိကုိင္ကာ ကၽြန္မ၏၀တ္ရံုကုိ ခၽြတ္ခြာလုိက္ေသာအခါကား သူ႔ႏွာတံမွ ပူေႏြးေသာ အႆာယ ထြက္ေလသည္..ဆံႏု၊ဆံယဥ္ကေလးမ်ား၀ဲေနသည့္ ကၽြန္မ၏လည္ကုပ္ကုိ တုိးေ၀ွ႕သြားသည္။ ၀င္သက္အေနႏွင့္ကား ကၽြန္မကုပ္ေပၚက ကတုိးနံ႔ကုိ သူသယ္ယူသြားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ အေပၚယံ၀တ္ရံုမွ ကင္းကြာသြားၿပီျဖစ္ေသာ ကၽြန္မ၏ခႏၶာကုိယ္အထက္ပိုင္းမွာ သိပ္သည္းေသာကုိယ္ၾကပ္ အက်ႌလက္တုိကေလးေအာက္၌ တစ္တစ္ရစ္ရစ္ျဖစ္ေနပါသည္။ အေ၀့အ၀ုိက္ အရွိဳက္အဖုိတုိ႔သည္ လည္ဟုိက္အက်ႌအၾကားမွ ၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြားျပေနၾကသည္။ အက်ႌႏွင့္ပုိးသားထဘီ မွီေအာင္ဖံုးမထားႏုိင္သည့္ကၽြန္မ၏ ခါးသား မူကား..ေရႊခါးပတ္အထက္က သူ႔လက္ ထြာဆုိင္အတြင္းမွာ ၀င္း၀င္း၀ါ၀ါရွိေနပါသည္။ ပုိးသားထဘီေအာက္တြင္မူ ဆင္ႏွာေမာင္းကဲ့သုိ႔ ေျဖာင့္စင္း ရွဴးသြယ္သြားၾကသည့္ ေပါင္တံမ်ားကုိ အထင္းသားေလာက္ျမင္ေနႏုိင္သည္။ ကၽြန္မ၏အေငြ႕၊ ကၽြန္မ၏အနံ႔၊ ကၽြန္မ၏အလွသည္ သူ၏ရုပ္ေရာနာမ္ကုိပါ မလွဳပ္ႏုိင္ေအာင္ဆုပ္ကုိင္၍ ဖမ္းလုိက္သည့္ ကြန္ယက္တစ္ခုျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။ ဒါဟာကၽြန္မအလုပ္ပဲမဟုတ္ပါလား။ " လွလိုက္တာ..သီရိမာ၊ လွလုိက္တာ၊ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ သီရိမာကုိမေတြ႕ခဲ့ရတာေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေတာင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာ မရွိပါဘူး " ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ သိမ္းက်ံဳး၍ဖက္ၿပီး ညည္းညည္းညဴညဴအငမ္းမရျဖစ္လာပါၿပီ။ " ေလာမႀကီးပါနဲ႔..ေမာင္ေမာင္..၊ တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေသာ ကာလပတ္လံုးေျခရင္းမွာ လုပ္ေကၽြးဖုိ႔ ေငြေပး ထားတာေျပးသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး " သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကုိျဖည္၍ ကၽြန္မက သလြန္ေညာင္ေစာင္းမွာ ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလးထုိင္လိုက္ပါသည္။ သူကေရႊကရားမွ ေသအရက္ကုိငွဲ႕ေပးရင္း...... " သီရိမာကုိစေတြ႕တဲ့ မဂၤလာအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေသာက္လိုက္ၾကစုိ႔လား " ကၽြန္မကအလိုက္သင့္ယူလုိက္ပါသည္။ သူ႔ေရႊခြက္ႏွင့္တစ္ခ်က္ထိလိုက္သည္။ သူႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ေမာ့ ေသာက္လိုက္သည္ကုိၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မက ႏွဳတ္ခမ္းကုိဆြတ္လုိက္ရပါသည္။ " ေမာင္ေမာင္...ေသအရက္ကုိႏွစ္သက္သလားဟင္ " " ဘာျဖစ္လုိ႔ေမးတာလဲ သီရိမာ၊ ေသအရက္ဆုိတာ ႏွဳတ္ၿမိန္တယ္၊ ၀မ္းမီးေကာင္းတယ္၊ ကုိယ္စိတ္ေပါ့ပါး တယ္ေလ၊ အင္အားဗလသန္မာတယ္မဟုတ္လား " ကၽြန္မက လက္ထဲကေရႊခြက္ကုိ လွည့္ပတ္ၾကည့္ၿပီးမွ ေရႊလင္ပန္းထဲ့သုိ႔အသာကေလးအႏုပညာဆန္ဆန္ ခ်ထားလိုက္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာကုိခပ္ၿပံဳးၿပံဳး ခပ္ေထ့ေထ့ မ်က္လႊာကုိပင့္ၾကည့္လုိက္ပါ သည္။ ထုိအၾကည့္မ်ိဳးကုိ မည္သည့္ေယာက်္ားမွ ခံႏုိင္စြမ္းမရွိ။ " ဘာေျပာခ်င္လုိ႔လဲ သီရိမာ၊ ဘယ္လုိေ၀ဖန္မွာတုန္း၊ ေသအရက္ကုိမုန္းသလား " " မင္းေယာက်္ားမ်ားအဖုိ႔ ' သူရာဓုတၱ၊ ဣတၱိဓုတၱ ' ရယ္လို႔ရွိၾကတယ္မလား၊ မိန္းမကုိခ်စ္တဲ့လူဟာ အရက္ကုိ မခ်စ္ရဘူး၊ အရက္ကုိခ်စ္တဲ့လူဟာလည္း မိန္းမကုိခ်စ္ရာမေရာက္ဘူး " " ဒါျဖင့္အရက္ကုိေသာက္ၿပီး မိန္းမကုိခ်စ္တယ္ဆုိရင္ေကာ " " လူတစ္ေယာက္ဟာ ပခံုးတစ္ဖက္ထဲနဲ႔ေရအိုးႏွစ္လံုးမရြက္ႏုိင္ဘူးေလ " " ပုခံုးႏွစ္ဖက္မွာ ေရအုိးတစ္လံုးစီထားရင္ေကာ" " ဒီေရအုိးေတြကုိ လက္ဘယ့္ႏွယ္ထားၿပီး ကိုင္ပါ့မလဲ " " ဟဲ..ဟဲ..ဟဲ..သီရိမာ.....ႏွဳတ္မွဳေရးရာလကၤာတယ္ဆန္ပါလားကြယ္၊ တခ်ိဳ႕ပညာရွိမ်ားကေတာ့ အရက္ကုိ တစ္က်ိဳက္၊ မိန္းကေလးကုိ တစ္နမ္း၊ ကဗ်ာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္၊ ဒါကုိပဲ ကာမစည္းစိမ္ဟူ၍ သမုတ္ပါကလား" " ပညာရွိေျပာတာမွန္ပါတယ္၊ အရက္ကုိတစ္ငံုတစ္က်ိဳက္ကမပုိရင္ေလ၊ အဲသည့္ႏွဳန္းနဲ႔ဆုိရင္ မိန္းကေလး ကုိလည္း တစ္နမ္းေလာက္နဲ႔ပဲ အာသာေျဖေပါ့၊ ကဗ်ာသီခ်င္းကိုလည္း တစ္ပုဒ္ပဲနားေထာင္ရမယ္ေနာ္ " " ေၾသာ္...ေၾသာ္..မင္းေျပာတာကုိသေဘာေပါက္ပါၿပီ..သီရိမာ၊ မင္းဟာတကယ္ဆုိေတာ့ နယူပေဒသ ကထိက ကေလးပါလား " သူက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရယ္ေမာေနပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူ၏ရယ္ေမာျခင္းသည္ ေပါ့ေပါ့ ဆဆ ျပက္ရယ္ျပဳျခင္းမဟုတ္ပဲ ကၽြန္မအား တကယ္ေလးစားလာေၾကာင္းသိသာေနပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မဟာေလးေလးနက္နက္စကားကုိဆက္ရပါေတာ့သည္။ " ဧကဂၢတာဆုိတာ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုကုိ အာရံုျပဳတဲ့သေဘာေခၚပါတယ္၊ ဘယ္သတၱ၀ါျဖစ္ေစ၊ တစ္ၿပိဳင္တည္း စိတ္ႏွစ္မ်ိဳးမထားႏုိင္ၾကပါဘူး " " ဟုတ္ပါၿပီ...ဟုတ္ပါၿပီ၊ က်ဳပ္သေဘာေပါက္ပါၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ အရက္ဟာ ကာမဂုဏ္အရာမွာ ရသာယန ေဆးစြမ္းေကာင္းတစ္လက္ဆုိတာကေရာ " " အာဂႏၱဳက ခဏလာလည္တဲ့ ဧည့္သည္ကုိ တစ္သက္လံုးအားကုိးရမွာလား..ေမာင္ေမာင္၊ ေသအရက္ထဲ မွာခဏေလးသာ ေသြးသားေတြဆူပြက္ၿပီ ရမၼက္ဆုိတာကုိ ႏွိဳးဆြႏုိင္တဲ့ သတၱိမ်ိဳးပါ၀င္ပါတယ္၊ အင္မတန္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ေနရင္းကုိျပန္သြားေတာ့ ဧည့္သည္မေရာက္ခင္ကထက္ ပ်င္းရိ ေျခာက္ေသြ႕လာတယ္လုိ႔မထင္မွတ္ခဲ့ဖူးဘူးလား၊ ဒီသေဘာတရားပါပဲ၊ အာဂႏၱဳကသတၱိၾသဇာကုန္သြားရင္ မေသာက္ခင္ကထက္ ႏြမ္းလ်မိန္းေမာေနတတ္ပါတယ္ " " အမယ္ေလး....ဓာတုရသ ေဘသဇၨဆရာမေလးရယ္ " အားရပါးရခ်ီးက်ဴးရင္း ကၽြန္မ၏တစ္ကုိယ္လံုးကုိ သိမ္းက်ံဳးေပြ႕ဖက္ယူလုိက္ပါသည္။ " ေမာင္ေမာင္ေနအံုးေလ၊ သီရိမာ..ဟာသမားေတာ္ဇီ၀ကရဲ႕ႏွမဆုိတာမေမ့နဲ႔အံုး " " အမယ္ေလး..ထူးဆန္းလွခ်ည့္လား..သီရိမာ၊ ဘယ္ပံုေတာ္စပ္ၾကတာလဲ " " ရာဇၿဂိဳလ္ျပည့္ရွင္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးက ခန္႔အပ္ထားတဲ့ျပည့္တန္ဆာအမ်ိဳးသမီး သာလ၀တီဟာ သီရိမာရဲ႕ ေမြးသမိခင္ပါ..ေမာင္ေမာင္...၊ သီရိမာကုိ မဖြားခင္က မယ္ေတာ္နဲ႔ဘုရင့္သားေတာ္ အဘယ မင္းသားတုိ႔ ယဥ္ပါးေတာ္မူၾကတဲ့အတြက္ ဇီ၀ကကုိဖြားျမင္ခဲ့ရပါတယ္၊ တကယ္ဆုိေတာ့ ဇီ၀ကနဲ႔သီရိမာဟာ မေအတူ ဖေအကြဲေမာင္ႏွမလုိ႔ဆုိရမွာေပါ့ " " ကဲ..ကဲ..ဒီလုိျဖင့္ ပုရိသေယာက်္ား ေမာင္တုိ႔လုိေလာကီသားေတြအတြက္ ေဆးေကာင္းတစ္လက္ ေဖာ္စပ္ ေပးႏုိင္ပါ့မလား...သီရိမာ " ကၽြန္မက ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ရယ္သြမ္းေသြးၿပီး သူ႔ေမးေစ့ကုိလက္ညွိဳးျဖင့္ပင့္တင္၍ မခ်ိဳမခ်ဥ္ၾကည့္လုိက္ ပါသည္။ " ဒီစိတ္ေတြေၾကာင့္ မယားအလွ ဥတၱရာဟာ အ႒ဂၤသီလမေဆာက္တည္ႏုိင္ရွာတာထင္ပါရဲ႕ေနာ္ " ကၽြန္မစကားက သူ႔အရွိဳက္ၾကားကုိ ကလိ၍ကစားသလုိျဖစ္သြားပါသည္။ " ဟုတ္တယ္ေလ၊ ဒါဘာျဖစ္လဲ....၊ ေမာင္တုိ႔ဖခင္လက္ထက္ကတည္းက ကုိးကြယ္လာတဲ့ နိဂ႑ဆရာႀကီး ေတြက အရြယ္ေကာင္းတုန္း ကာမဂုဏ္ကုိသံုးေဆာင္ခံစားၿပီး လူအုိလုိ႔ကာမကုန္ခမ္းတဲ့အခါ ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္ တယ္လုိ႔ဆုိထားတာပဲ " " ကာမဆုိတာ လုိခ်င္တာမွန္သမွ် ကာမလုိ႔ဆုိၾကတယ္ေလ...ေမာင္ေမာင္၊ မလိုခ်င္ဘူးလုိ႔ဘယ္အခါမွ ရွိပါ့ မလဲ " " ကဲပါကြယ္...မင္းနဲ႔က်ဳပ္နဲ႔ ၀ါဒခ်င္းၿပိဳင္ရေအာင္ ဒီအခန္းထဲယွဥ္ထုိင္ေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေဆးနည္း ေကာင္းကေလးမ်ားသာ တတ္ႏုိင္ရင္ေဖာ္စပ္ေပးစမ္းပါ " " ရသာယနလုိ႔ေခၚတဲ့ စားဖြယ္တစ္မ်ိဳးေတာ့အက်ိဳးအာနိသင္ရွိတာေတြ႕ရပါတယ္၊ ေရမထည့္ေသာ ကၽြဲႏုိ႔မွ ျဖစ္ေသာစတုတၳႏုိ႔ဓမ္းေျခာက္ဆယ့္ေလးပုိလ္၊ ျဖဴေသာသၾကား သံုးဆယ့္ႏွစ္ပုိလ္၊ ႏြားႏုိ႔တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ ပုိလ္တုိ႔ကုိ ေရာေႏွာေမႊေႏွာက္၍၊ ေျမအုိးသစ္အ၀တြင္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာပိတ္ကုိစည္း၍ ေႏွာၿပီးေသာ ၀တၳဳစုကုိ အတန္ငယ္စီယူ၍၊ ပိတ္ေပၚတြင္ ေလးညွင္း၊ငရုတ္ေကာင္းတုိ႔ကုိမီးသင္း၍၊ ၎အမွဳန္႔တုိ႔ကုိ ေမႊးရံု မွ်ခတ္၊ ပရုတ္လည္းစဥ္းငယ္မွ်ခတ္၊ ၀သႏၱဥတုမွတစ္ပါး အျခားေသာဥတု၌ အၿမဲစားသံုးအပ္၏ ဟု ဆုိပါ တယ္......ေမာင္ေမာင္....." " အင္း.....အက်ိဳးကေကာကြယ္...." " အားကုိျဖစ္ေစတတ္၏၊ ေႏြအခါျဖစ္ေသာ ဂိမွန္ဥတု၊သရဒဥတုတုိ႔၌ ေနပူျဖင့္ ႏွိပ္စက္ကုန္ေသာ ေျခာက္ ကပ္ကုန္ေသာသူတုိ႔သည္လည္းေကာင္း၊ မယားမ်ားကုန္ေသာသူတုိ႔သည္လည္းေကာင္းသံုးေဆာင္အပ္ ကုန္၏လုိ႔ညႊန္းပါတယ္..ေမာင္ေမာင္......၊ ေနာက္ၿပီး ႏြားႏုိ႔မွျဖစ္ေသာေထာပတ္သည္လည္း ဉာဏ္ပညာ တင့္တယ္ျခင္း၊ က်က္သေရရွိျခင္း၊ အုိျခင္း၊ နာျခင္းကုိေဖ်ာက္၍ အသက္ရွည္ႏုိင္၏လုိ႔ ရသာယန အေနနဲ႔ ဆုိပါတယ္ " " ေက်းဇူးႀကီးပါေပ့ ပညာရွင္မေလးရယ္၊ ေမာင္ေမာင္ဒီေန႔ကစၿပီး ေသရည္ကုိမသံုးေတာ့ပါဘူး၊ ေထာပတ္နဲ႔ တကြ အလိုရွိသမွ်ပစၥည္းေတြကုိမင္းလက္ထဲအပ္ပါ့မယ္၊ မင္းရဲ႕ကုိယ္ပုိင္သီးသန္႔ခန္းမွာခ်က္စပ္၍ ေပးပါ လား.....သီရိမာ " " ေမာင္ေမာင္ အလုိရွိသမွ် ေပးဆပ္ရမယ့္ တာ၀န္ရွိသူပါ...သူေ႒းမင္းရယ္ " သူကအျမတ္တႏုိးရင္ခြင္တြင္းမွာေပြ႕လ်က္ တင္းတိမ္ကာထားေသာ သဥၨာလီဘက္သုိ႔ကၽြန္မကုိေဆာင္ယူ သြားပါသည္။ ထုိအခိုက္ တုိက္ေအာက္ထပ္အိမ္ေရွ႕ခန္းဆီမွ ရုတ္ရုတ္သဲသဲမသဲမကြဲအသံကုိၾကားလုိက္ ျခင္းေၾကာင့္...... " ဘာသံေတြလဲ ေမာင္ေမာင္ " ဟုအထိတ္တလန္႔ေမးမိသည္။ " အုိကြယ္....ဗုဒၶၾကြလာခ်ိန္နီးလုိ႔ ဥတၱရာတုိ႔ျပင္ဆင္ၾကတာေပါ့ " ကၽြန္မစိတ္ထဲ၀ယ္ ထိတ္ခနဲေတာ့ျဖစ္သြားပါသည္။ ကိေလသာအာရံု ကာမဂုဏ္တုိ႔ကုိ သုတ္သင္ေတာ္မူေန ေသာဗုဒၶႏွင့္တစ္တုိက္တည္းအတူရွိေနလ်က္ ကၽြန္မမွာေတာ့ ကိေလသာပြားေအာင္ ေယာက်္ားတစ္ ေယာက္ကုိအေမွာင္ထဲဆြဲသြင္းေနရပါတကား- ဟုရွက္စႏုိးျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ သူကကၽြန္မကုိငံု႔၍ေျပာ လုိက္သည္။ " ဧကဂၢတာ ဆုိတာ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုလုိ႔ သီရိမာေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္ "
************************************************************************** နႏၵသူေ႒း၏ ရင္ခြင္ထဲေရာက္သည္မွာ သီတင္းႏွစ္ပတ္ၾကာလြန္ခဲ့ပါၿပီ။ ေရမုိးသံုးသပ္ရန္၊ နံ႕သာျခယ္သရန္ အ၀တ္အစားလဲလွယ္ရန္ ကၽြန္မကုိယ္ပုိင္အခန္းကုိ ေန႔စဥ္ကကဲ့သုိ႔ျပန္လာခဲ့သည့္အခိုက္၊ ယေန႔မွာေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ မယ္မယ္ရရမလုပ္ျဖစ္ေသးပဲ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ လမ္းသလားရင္းစဥ္းစားေနမိသည္။ သေမဏန သမေဏာ၊ ေဂါေဏန ေဂါေဏာ။ မွန္ပါသည္။ ကိေလသာ ေခါင္းပါးသူႏွင့္တရားက်င့္သူတုိ႔သည္ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔၊ ရာဂထူ ေျပာသည့္ ႏြားသုိးႀကိဳးျပတ္ႏွင့္ ႏြားငတ္ေရခ်တုိ႔မွာ အလြန္အင္ေျပေသာ မိႆက ျဖစ္ေနပါ၏။ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥျဖင့္ အ႒ဂၤသီလၿမဲေနေသာ ဥတၱရာႏွင့္ ကာမေဘာဂီ၊ ေလာကီဘံုသား နႏၵတုိ႔ စည္း၀ါး မကုိက္ေရွ႕သြားေနာက္လုိက္ မညီသည္မွာ သဘာ၀အတုိင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မႏွင့္နႏၵအျဖစ္မွာေတာ့ သံလုိက္ႏွင့္အပ္သြားကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ တစ္ဖက္သား၏ ရမၼက္အားကုိ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သိမ္းသြင္းရသည္မွာ ျပည့္တန္ဆာမ၏ လုပ္ငန္းမွ်သာျဖစ္၍ သံလုိက္ႏွင့္ပမာတူ ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ သံလုိက္ကျမွဴ၍ အပ္သြားကေျပးကပ္ေသာအခါ ထုိအပ္သြားကုိ သံလုိက္က ျပန္၍ ဆုတ္ ခြာတြန္းလွန္ျခင္းမျပဳႏုိင္ေပ၊ အငင္အားသာစြမ္း၍ အႏွင္အားမစြမ္း၊ အပ္သြားကပ္ေနသေလာက္ သံလိုက္က အကပ္ခံေနရမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္နည္းဆုိေသာ္ သံလုိက္ကပင္ အကြာမခံခ်င္သည့္ သဘာ၀ဓမၼ မဟုတ္ ပါေလာ။ ကၽြန္မစိတ္ကုိ ကၽြန္မသိပါသည္၊ ကၽြန္မ နႏၵကုိ တစ္ကယ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ေနမိပါၿပီ။ ဥတၱရာအား ကၽြန္မ သစၥာေဖာက္ေနပါပေကာ၊ ယခု ကၽြန္မဘ၀ကုိ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္လုပ္ရမည္လား။ ကၽြန္မသစၥာေဖာက္ျခင္းမဟုတ္ပါ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္က သာမန္ဇနီးမယားအျဖစ္ သုိ႔ ေတာင့္တလာျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ နႏၵႏွင့္ေတြ႕လုိက္ျခင္းသည္ တကယ့္တကယ္အိမ္ယာတည္ေထာင္ သည့္ လင္ခ်စ္၊မယားခ်စ္၊ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ကုိ သရုပ္သကန္ထင္ရွားလာပါသည္။ ဇနီးမယားအျဖစ္၊ သမီး သားေတြကုိခ်စ္လာခ်င္ပါသည္။ ကုိယ့္လင္ကုိယ့္သား ကုိယ့္အုိးကုိယ့္အိမ္ႏွင့္တင့္တင့္တယ္တယ္ ထည္ ထည္၀ါ၀ါ ေနလုိျခင္းမွာ မိန္းမတုိ႔၏ ဓမၼတာျဖစ္ရာ၊ ျပည့္တန္ဆာစိတ္ထား....ျပည့္တန္ဆာ၏ဘ၀ကုိ ရြံမုန္း စက္ဆုပ္လာခဲ့ရပါၿပီ။ သန္႔ရွင္းေသာ လူ႔ေလာက၀ယ္ ျပည့္တန္ဆာ ဟူသည္ကား မလုိလားအပ္ေသာ ဆူးေျငာင့္မ်ားပါေပ။ ယခု ကၽြန္မျဖစ္ရေသာဘ၀ကား ကၽြန္မရဲ႕ကုိယ္ကအမ်ားပုိင္ျဖစ္ပါသည္။ ပုဂၢလိက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္သာမဟုတ္၊ ရာဂ၏ေသာင္းက်န္းမွဳသည္ ေမတၱာ၏ၾကင္နာမွဳႏွင့္ ဆီႏွင့္ေရ ကြာသလုိကြာေၾကာင္း ရက္ရွည္ေပါင္းလာရသျဖင့္ ေကာင္းေကာင္းႀကီးရိပ္မိရပါေတာ့သည္။ " ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ဘာမ်ားေကာ တတ္ႏုိင္ပါေသးသလဲ " မ်က္ႏွာကုိ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္အုပ္၍ တရွဳပ္ရွဳပ္ငုိခ်လုိက္မိသည္။ ေယာက်္ားတကာ၏ အာသာငမ္းငမ္း စြဲလမ္း တပ္မက္မွဳသည္ ကုိယ္ပုိင္လင္သား၏ ကရုဏာတရားေလာက္ ေလးေလးပင္ပင္အရသာမရွိပါတကား။ ကၽြန္မအားရေအာင္ငုိၿပီးသည့္ေနာက္ ျပတင္းေပါက္သုိ႔အမွတ္မထင္သြားရပ္ေနလိုက္သည္။ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥ ျဖင့္ ေက်းကၽြန္အမွဳထမ္းမ်ားအား တပင္တပန္း ေျပာဆုိခန္႔ခြဲေနသည့္ ဥတၱရာ၏အသံကုိ ၾကားလုိက္ရသည္။ သူ႔မွာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႏွင့္ ကၽြန္မရပ္ေနရာျပတင္းေပါက္ေအာက္တည့္တည့္မွာရွိသည္။ ကၽြန္မကသူ႔ကုိပင္ မလုိတမာျဖစ္လာရသည္။ တဏွာေပမႏွင့္ မဆက္ဆံဘူးထား၊ သူ႔မွာအဖုိးတန္ လင္ေယာက်္ားရွိေသးသည္။ ကၽြန္မတြင္ေယာက်္ားေတြအမ်ားႀကီးရွိလ်က္ လင္အျဖစ္ႏွင့္တစ္ေယာက္မွ မရခဲ့့။ နက္ျဖန္ဆယ့္ငါးရက္ျပည့္လွ်င္ လင္သားကင္းမဲ့ေသာ အိမ္သုိ႔ျပန္၍ စက္ဆုပ္ဖြယ္၀ဲၾသဃ၌သာလည္ေနရ မည္။ အကယ္၍ ဥတၱရာေသၿပီး..ငါသာ နႏၵ၏တရား၀င္ဇနီးျဖစ္ရလွ်င္............ ဆက္၍ မေတြး၀ံ့ေတာ့ပဲ သူ႔ကုိၾကည့္ရာကမ်က္ႏွာလႊဲလုိက္ရသည္။ ကၽြန္မ၏မ်က္စိေရာက္သြားေနရာကား အခန္းထဲတြင္ ရသာယန ေဆးအတြက္က်ိဳခ်က္ထားေသာ ေထာပတ္အုိးျဖစ္သည္။ မီးက်ည္းခဲရဲရဲေတာက္ ေနေသာ မီးဖုိေပၚတြင္ေထာပတ္က ပြက္ပြက္ဆူလ်က္ရွိသည္။ တစ္ပိႆာေလာက္ရွိေသာ က်ိဳက္က်ိက္ဆူ ေနသည့့္ ေထာပတ္အပူသည္ လူတစ္ေယာက္၏ အသက္ဇီ၀ကုိတစ္ခဏခ်င္းျဖဳတ္ေျခြႏုိင္ေၾကာင္း ကၽြန္မ စဥ္းစားမိလုိက္သည္။ ထုိအခိုက္ကေလးမွာ ဘီလူးသရဲစိတ္၀င္၍ ဥတၱရာအား ငံု႔ၾကည့္လုိက္ျပန္သည္။ ႊဤအခါတြင္ ဥတၱရာက အမွတ္မထင္ကၽြန္မကုိျမင္၍ ၿပံဳးျပလုိက္သည္။ သူ႔အၿပံဳးမွာ အလြန္ၾကည္လင္သန္႔ ရွင္းလွေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မ၏ဦးေခါင္းကုိ တူႏွင့္ႏွက္သလုိ ခံစားလုိက္ရသည္။ ကၽြန္မအမုန္းကုိ သူ၏အၿပံဳး ကတုိက္ခုိက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ " ဒင္းက အခုအထိ ငါ့ကုိအႏုိင္ယူထားတုန္းပါကလား " ကၽြန္မဘာမွမစဥ္းစားႏုိင္ေတာ့ပါ၊ မီးဖုိေပၚက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနေသာ ေထာပတ္အုိးကုိ သတိႀကီးစြာျဖင့္ သယ္ယူလာၿပီး ဥတၱရာေခါင္းေပၚသုိ႔ေလာင္းခ်လုိက္ပါေတာ့သည္။ " အမယ္ေလး...ဘယ့္ႏွယ္လုပ္လိုက္တာတုန္း " ဟု၀ုိင္းေအာ္ၾကေသာအသံကုိ ၾကားလုိက္ရပါသည္။ ဥတၱရာ ၏အသံကုိကား လံုး၀မၾကားရေတာ့။ မၾကာခင္တုိက္အတြင္းရွိလူအကုန္ရုတ္ရုတ္သည္းသည္းျဖစ္သြားၾကသည္။ တုိက္ေပၚသုိ႔ေျပးတက္လာၾက ေသာဆူဆူညံညံအသံေတြၾကားရသည္။ ကၽြန္မ၏ အခန္းတံခါးကုိ အတင္းဖြင့္၍ေယာက်္ား၊မိန္းမမ်ားစြာက ကၽြန္မကုိ ဆြဲထုတ္သြားၾကပါသည္။ ဟစ္ေအာ္ဆဲေရး၍ ရုိက္ပုတ္ႏွိပ္စက္ၾကပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မေနာကံ ျမန္ဆန္သေလာက္ ကာယကံကပါသြားၿပီးလွ်င္ ယခုကၽြန္မအရုိက္အႏွက္ခံရသည့္အခါ မတၱကေလးအထိ ဘာမွ်ၾကာလုိက္သည္မဟုတ္။ နႏၵကဘုမသိ၊ဘမသိႏွင့္အလန္႔တၾကား သူ႔အခန္းမွထြက္၍တားလုိက္သည္။ " ဟဲ့ - ဟဲ့...သီရိမာကုိဘယ္လုိျပဳေနၾကတာလဲ " " မဟုတ္ဘူးအရွင့္သား၊ သူ သခင္မကုိေထာပတ္ပူေတြနဲ႔ေလာင္းခ်တယ္၊ သူေသေၾကာင္းႀကံတဲ့မိန္းမယုတ္" " ဟင္.....ဥတၱရာ..ေသရွာပလား " နႏၵ၏ ကရုဏာအသံသည္ ကၽြန္မ၏ဘ၀မွန္သုိ႔ခ်က္ခ်င္းျပန္ပုိ႔လိုက္ပါသည္။ ငါကား အခစား ျပည့္တန္ဆာ မွ်သာျဖစ္၍ ဥတၱရာကား နႏၵ၏ ၾကင္ရာသက္ထား တရား၀င္ဇနီးမယားပါတကား။ ဇဂၤမ မယားက ထာ၀ရ မယားျဖစ္လုိျဖစ္ျငားျပဳမိမွားသည့္တုိင္ေအာင္ နႏၵ၏ေမတၱာစစ္ကား ငါ့အေပၚမွာမဟုတ္၊ ဥတၱရာပင္ျဖစ္ ေၾကာင္းကၽြန္မသိရပါေလၿပီ။ " ဟဲ့ - ဟဲ့...ငါ့ခင္ပြန္းမကုိအႏၱရာယ္အျပဳၾကပါနဲ႔...ဖယ္ၾက..ဖယ္ၾက.." ေျပး၀င္လာေသာ ဥတၱရာကုိၾကည့္၍ ကၽြန္မလန္႔၍မ်ားပင္သြားသည္။ သူ႔တစ္ကုိယ္လံုးမွာ ေထာပတ္ပူမ်ား ႏွင့္ရႊဲစုိနစ္လ်က္ရွိေသာ္လည္း ထုိအပူသည္ သူ၏ ေမတၱာေရခ်မ္းကုိမလႊမ္းႏုိင္ေၾကာင္း ဒိ႒ ေတြ႕လိုက္ရ သည္။ အံ့ၾသဘနန္းပါလား။ ေထာင္းထုရုိက္ပုတ္၍ ေပ်ာ့ေခြေနေသာ ကၽြန္မကုိ ဥတၱရာက ၀င္၍ေပြ႕ထူလုိက္သည္။ " သူမေတာ္တဆျပဳမိတာျဖစ္မွာပါကြယ္ " ဟုေဒါသျဖစ္ေနေသာသူမ်ားအား ႏွစ္သိမ့္လိုက္သည္။ " မဟုတ္ဘူး..သခင္မ၊ သူ က်က်နန ေလာင္းလုိက္တာ ကၽြန္မတုိ႔ေတြ႕ရတယ္ " " ကဲ - ေကာင္းၿပီ၊ ထားပါေတာ့၊ ငါ့မွာမွ အႏၱရာယ္မျဖစ္ပဲ၊ စိတ္မဆုိးၾကပါနဲ႔၊ သူ႔ေက်းဇူးေတြတုိ႔ခံစားရတယ္ မဟုတ္လား၊ သူလာၿပီး အရွင့္သားကုိျပဳစုေဖာ္ရလုိ႔ တုိ႔တစ္ေတြမွာ ၀ိတက္၊၀ိစာရေတြရွင္းရွင္းနဲ႔ ဗုဒၶ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးႏိုင္ၾကတာမဟုတ္လား၊ ၾကည့္စမ္းပါဦးကြယ္၊ သူ႔ခမ်ာ ဒဏ္ရာေတြေတာင္ ရေနပါၿပီ " ကၽြန္မကုိယ္ေပၚမွ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကုိပင္ ကုိယ္တုိင္ေဆး၀ါးလိမ္းက်ံေပးရွာသည္ ။ ဥတၱရာ၏ အျပဳအမူ ႏွင့္အယုအယတုိ႔သည္ ေထာင္းထုပုတ္ခတ္ေသာ ဒဏ္ခ်က္ေတြထက္ ကၽြန္မအသဲကုိ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေစ ပါသည္။ နႏၵကလည္း ကၽြန္မကုိတစ္ခ်က္ၾကည့္၍ အပါးမွလွည့္ထြက္သြားပါၿပီ။ ဟုတ္ပါသည္။ သူ႔မယား အေပၚရက္စက္မွဳေၾကာင့္ ကၽြန္မကုိစက္ဆုပ္သြားပါပေကာ။ ကၽြန္မ၏ရင္တြင္း၀ယ္ မဟာသမုဒၵရာက လွိဳင္းတံပုိးႀကီးမ်ားရုိက္ခတ္သလုိ မုိက္မဲျပစ္မွားမွဳေနာင္တလွိဳင္းလံုး ႀကီးမ်ားက ရုိက္ခတ္ေနပါသည္။ ကၽြန္မမ်က္ရည္သည္ ေႏြလအခါ ဟိမ၀ႏၱာမွ ဆီးႏွင္းခဲမ်ားအရည္ေပ်ာ္က် သလုိ က်ခဲ့ရပါၿပီ။ " ကၽြန္မမွားပါၿပီ အစ္မႀကီးရယ္၊ သူေတာ္ေကာင္းမႀကီးရယ္ " " မငုိပါနဲ႔ညီမ...မငုိနဲ႔၊ ပုထုဇဥ္ဆုိတာ ရာဂပြားသေလာက္ မွားၾကတာပါပဲ " " အစ္မႀကီး ကၽြန္မအေပၚမွာခြင့္လႊတ္ႏုိင္တာ အံ့ၾသမိပါတယ္ အစ္မႀကီး " "ညီမေလးကလည္း တစ္ေန႔က်ရင္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တတ္လာပါလိမ့္မယ္ကြယ္ " " ကၽြန္မကုိ မုန္းတီးစက္ဆုပ္သြားေတာ့မွာေပါ့ေနာ္ " " ညီမကုိမုန္းလိုက္ရင္ ေထာပတ္ပူေတြက တစ္ကုိယ္လံုးႏွိပ္စက္ေတာ့မွာေပါ့၊ အခုအစ္မႀကီးမွာ ဘာမွမျဖစ္ တာ ၾကည့္ပါလား၊ ဒါဟာ ညီမကုိမမုန္းတဲ့ အထင္ရွားဆံုးသက္ေသပါကြယ္ " ကၽြန္မက သူ႔ကုိအားရပါးရဖက္၍ငုိလုိက္ရသည္။ သုိ႔ကလုိမွကၽြန္မအပူသက္သာသည္ဟု ထင္ရသည္။ ဆီပူ ေလာင္းခ်သူမွာ ကၽြန္မျဖစ္သည္၊ ထုိအပူေလာင္ၿမိွဳက္ျခင္းခံရသူကား သူမဟုတ္၊ ကၽြန္မပင္လွ်င္တည္း။ အျပင္ခႏၶာကုိသာလွ်င္မက ကၽြန္မ၏ႏွလံုးသားကုိ ဆီပူႏွင့္အေၾကာ္ခံရသည့္ႏွယ္။ " ကၽြန္မမုိက္ျပစ္ႀကီးကုိ အစ္မႀကီးက သည္းခံေပမယ့္ အကုသုိလ္က သည္းခံပါေတာ့မလား၊ ကၽြန္မေၾကာက္ လွခ်ည္ရဲ႕ " " အကုသုိလ္ကံက သည္းခံႏုိင္ေအာင္ အဖဗုဒၶရွိပါတယ္ကြယ္၊ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ထံမွာ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ ထားပါ၊ တရားေရေအးတုိက္ေကၽြးေတာ္မူပါလိမ့္မယ္ " " ဗုဒၶက ......ဗုဒၶက..ျပည့္တန္ဆာမကုိ လက္ခံမွာတဲ့လား၊ ကၽြန္မရဲ႕ဆြမ္းကုိဘုဥ္းေပးမွာတဲ့လား၊ ကၽြန္မကုိ မစက္ဆုပ္မေရွာင္ဖယ္ေပဘူးလား၊ ကၽြန္မကုိအျပစ္မတင္ေပဘူးလား..အစ္မႀကီးရယ္ " " မုိက္ပါဘိ..ညီမရယ္၊ ေ၀ေနယ်ကုိ ရင္၌ျဖစ္ေသာသားကဲ့သုိ႔သနားေတာ္မူတဲ့ မဟာကရုဏာရွင္ႀကီးပါကြယ္၊ မမေျပာဖူးတယ္ေလ..ေမ့သြားပလား၊ ျပည့္တန္ဆာမျဖစ္ခဲ့တဲ့ အမၺပါလီအမ်ိဳးသမီးကုိေတာင္ ရဟန္းမိန္းမ အျဖစ္လက္ခံေတာ္မူေသးတာပဲ၊ ေနာက္ၿပီး မမညီမကုိေျပာခဲ့တာေကာ၊ မမကုိယ္စားသူေ႒းေလးကုိ လာေရာက္ျပဳစုတာဟာ ငါ့ညီမအတြက္ ေကာင္းမွဳကုသုိလ္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လုိ႔...... ကဲ..ကဲ.. ထ ပါကြယ္...ထပါ.....ထပါ "
************************************************************************* မွန္ပါသည္။ နႏၵအား သူ႔ကုိယ္စားေဆာင္ရြက္ေပးမွဳက ကၽြန္မအတြက္ ကုသုိလ္အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါလိမ့္ မည္ဆုိေသာ စကားက အမွန္ႀကီးမွန္ေနပါေလၿပီ။ ယခုဗုဒၶျမတ္စြာအားလုပ္ေကၽြးရန္ ငါးရာေသာဆြမ္းပြဲကုိ ကၽြန္မက ဦးေဆာင္၍ အေျခြအရံငါးရာျဖင့္ ကၽြန္မ အိမ္မွတကူးတကသယ္ခဲ့ပါသည္။ သူေ႒းနႏၵထံ ခစားရန္လာစဥ္က ျမင္းျဖဴေလးေကာင္..က..ေသာရထား ေပါင္းခ်ဳပ္ကုိစီး၍ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီသည့္စိတ္ႏွင့္ ကုိယ္တြင္မြမ္းမံျခယ္သ လွသထက္လွေအာင္ မာန ေဆာင္လာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ယခုတစ္ေခါက္မွာကားႏွိမ့္ခ်က်ိဳးႏြံေသာစိတ္၊ ၀င့္၀ါတက္ၾကြမွဳမရွိေသာ ကုိယ္၊ ပကာသနမဆန္ေသာ အ၀တ္တန္ဆာတုိ႔ျဖင့္ ေျခလ်င္သာလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ရာ တစ္ရက္အတြင္းထူးျခား လာေသာ မိမိ၏ အျဖစ္ကုိႏွစ္ေထာင္းအားရေက်နပ္သကဲ့သုိ႔ လမ္းသြားလမ္းလာရာဇၿဂိဳလ္လူထုကပင္ ကၽြန္မကုိၾကည့္ရင္း ရင္သပ္ရွဳေမာအံ့ၾသေနရပါသည္။ ကၽြန္မမွာကား ဗုဒၶႏွင့္ရင္ဆုိင္ရမည္ကုိ တထိတ္ထိတ္။ ဥတၱရာထံေရာက္၍ ဆြမ္းပြဲမ်ားကုိ သူ႔ကုိအပ္လိုက္ပါသည္။ သူက သာဓုသံုးႀကိမ္ေခၚ၍ ႀကိဳလင့္သည္။ သူ႔ ေမတၱာကား တကယ့္အထုအထည္ႀကီးမားပါေပသည္။ ကၽြန္မအားဆက္ဆံပံုမွာ သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သီတင္း ေလြ႕ေလြ႕ေပါင္းဖက္ေတြ႕လုိက္ရသကဲ့သုိ႔ပင္၊ ထုိအတြက္ ကၽြန္မတစ္အားတက္ရပါသည္။ မၾကာမတင္ ငါးရာေသာ ရဟန္းတုိ႔အား အမွဴးျပဳ၍ ဥတၱရာ၏ အိမ္ေရွ႕ခန္းသုိ႔ၾကြလွမ္း၀င္လာေသာ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရားအားဖူးျမင္လုိက္ရပါေတာ့သည္။ လူအေပါင္းက တိတ္ဆိတ္လ်က္ လက္စံုမုိးေနၾကရာ ဗုဒၶ၏ အဆင္းက တုိက္ႀကီးခန္းမတစ္ခုလံုးကုိ အလင္းေရာင္ဟပ္လုိက္သကဲ့သုိ႔ရွိပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အဆင္းကုိျမင္လွ်င္ ျမင္ခ်င္း နႏၵက ကၽြန္မကုိေျပာေသာစကားကုိသြား၍သတိရပါသည္ " လွလုိက္တဲ့သီရိမာရယ္၊ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ သီရိမာကုိမေတြ႕ပဲ ေနခဲ့ရတာေတာ့..ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေတာင္ ခြင့္ လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာမရွိဘူး " ယခုကၽြန္မက ကုိယ့္ကုိကုိယ္ က်ိန္ဆဲမိပါၿပီ။ " ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ ဒီေန႔ဒီရက္အထိ မဖူးေတြ႕ပဲေနခဲ့တာေတာ့ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေကာင္းစရာ မရွိပါဘူး သီရိမာရယ္ " ျပည္သူတုိ႔ႏွလံုးကုိ ယူက်ံဳးဆြဲငင္ႏုိင္အားရွိသည္ဟုထင္ခဲ့ေသာ ကၽြန္မအလွမွာ ျမင္သူကုိ ရာဂဆူပြက္၊ မီး အလွ်ံေတြတက္ေစေသာ အလွမွ်သာျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶ၏ အဆင္းေတာ္ကေတာ့ ဆူပြက္ေသာ မီးလွ်ံမီး ေတာက္ကုိေပ်ာက္ေစကြယ္ေစ၊ ၿငိမ္းေအးေစေသာ ေရၾကည္ခ်မ္းျမ အလွမ်ိဳးပါတကား။ ယခုမွ " အဖဘုရား " ဟုဥတၱရာက တင္စားေခၚေ၀ၚျခင္းကုိသေဘာေပါက္ရပါေတာ့သည္။ ဆရာလုိၾကည္ညိဳ ၍၊ ဖေအလုိခ်စ္ဖြယ္ေသာ ရူပနိကာယ္ပုိင္ရွင္ႀကီးပါတကား၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမြးသဖခင္ေက်းဇူးရွင္၏ ေမတၱာကုိ ယံုမွတ္အားကုိး ရဲ၀ံ့ေစသကဲ့သုိ႔ ကၽြန္မက သံဃအလယ္လူပံုအလယ္တြင္ ျပတ္သားရဲ၀ံ့စြာ ေလွ်ာက္ထား လိုက္ပါသည္။ " ဘုန္းေတာ္အနႏၱ အဖရွင္ေတာ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မသည္ ခင္ပြန္းေကာင္းဥတၱရာအား ယမန္ေန႔ကပင္ မျပဳေကာင္း၊မျပဳရာ ေထာပတ္ဆီပူေလာင္း၍ ေသေၾကာင္းႀကံခဲ့မိပါသည္ဘုရား၊ ထုိအျပစ္မ်ားမွ ခ်မ္းသာရန္ ဘုရားျမတ္စြာအား တပည့္ေတာ္မက ေနာင္တႀကီးစြာျဖင့္ေလွ်ာက္ထားခြင့္ပန္ရပါသည္ ဘုရား " ဗုဒၶသည္ ကၽြန္မ၏ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကုိ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေတာ္မူေၾကာင္း ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းျဖင့္ ဥေပကၡာ ျပဳေတာ္မူသည္၊ အတန္ကေလးၾကာမွ အဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ အသံျဖင့္.... " ခ်စ္သမီး သီရိမာ၊ သူေတာ္ေကာင္းကုိျပစ္မွားျခင္း၌ ႀကီးမားေသာအျပစ္ရွိသည္ဟု မွတ္ေလေလာ့ " ဗုဒၶက ကၽြန္မအား ' ခ်စ္သမီး' ဟုေခၚလုိက္ပါသည္။ ဤသုိ႔အေခၚခံရျခင္းပင္လွ်င္ ကၽြန္မတစ္ကုိယ္လံုး ၾကက္သီးေမြးညွင္းထသြားပါသည္။ ကၽြန္မေက်နပ္ပါၿပီ။ ကၽြန္မဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ညစ္ညဴးခဲ့သမွ် စိတ္ဓာတ္က်ေနသမွ် ယခုအားရေက်နပ္ပါေလၿပီ။ " ခ်စ္သမီး ဥတၱရာ၊ သီရိမာသည္ က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေသာ ေထာပတ္ႏွင့္ေလာင္းေသာကာလ အသုိ႔ႏွလံုးရွိ သနည္း" ဟုေမးေတာ္မူေလသည္။ " တပည့္ေတာ္မကား သီရိမာေၾကာင့္ ဒါန၊ သီလကုိျပဳခြင့္ရေပသည္၊ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ ဖူးခြင့္ရေပသည္၊ တရားေတာ္ကုိ နာခြင့္ရေပသည္၊ ဤသီရိမာကား ေက်းဇူးရွင္ေပတည္းဟု လြန္စြာခ်စ္ၾကည္ေသာ ေမတၱာ ဓာတ္ျဖင့့္သာ ခံေနပါသည္ဘုရား" " သာဓု သာဓု သာဓု ဥတၱရာ၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ခက္ထက္ေစာင္းမာန္အမ်က္ႀကီးသူကုိ အမ်က္မရွိျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ သူေတာ္မဟုတ္ အက်င့္ယုတ္သူကုိ သူေတာ္အက်င့္ျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ ၀န္တုိစဥ္းလဲ ေစးႏွဲသူကုိ စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏၊ ခၽြတ္လြဲေဖာက္ျပန္ မမွန္စကားဆုိသူကုိ သစၥာ စကားျဖင့္ ေအာင္ႏုိင္ရာ၏ " ကၽြန္မသည္ မ်က္ရည္တေတြေတြက်သည္အထိ ပီတိအျဖစ္ႀကီးျဖစ္ရပါသည္။ ဤမွ်ေသာ တရားအစုျဖင့္ပင္ ကၽြန္မစိတ္ကုိကၽြန္မလွစ္ခနဲသိလိုက္ပါသည္။ အယူအဆအလြဲအမ်ားတုိ႔ကုိ ဒိ႒သိလိုက္ျခင္းႏွင့္ ေျမြသတၱ၀ါ ကဲ့သုိ႔ အေဟာင္းကုိ ကြင္းလံုးကၽြတ္စြန္႔ျခင္းျဖင့္ သိမ့္ခနဲတုန္သြားပါသည္။ ျမတ္စြာဗုဒၶ၏ တစ္ခုတည္းေသာတရားကုိ ပုိင္ႏိုင္ရဲရင့္စြာ သံုးသပ္ႏုိင္လိုက္သည္။ ထုိမွတစ္ပါးေသာယံုၾကည္ အပ္ေသာတရားသည္ အဘယ္မွာမွ မရွိဟု ျပတ္ျပတ္သားသားသိလိုက္ပါၿပီ။ ကၽြန္မ၏စိတ္မွာ ဓမၼအရသာကုိ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္တိက်စြာျမဴးကြန္႔က်က္စားေနပါသည္။ ေနေရာင္ဟပ္ ေသာ ထက္ေကာင္းကင္က တိမ္ျဖဴလြလြသည္ အဆံုးအစမရွိ ပကတိျဖဴဆြတ္ေပါ့ပါးေနသည့္အလားပင္။ " သာဓု သာဓု သာဓု သီရိမာ၊ သင္ခ်စ္သမီးကား အရိယာမဂ္အယဥ္သုိ႔ ပထမအဆင့္ဆုိက္ေရာက္ခုိ၀င္ၿပီး ျဖစ္ေပၿပီ " ဗုဒၶ၏စကားသည္ ဥတၱရာတုိ႔တုိက္ႀကီးတစ္ခုလံုး ဥေကၠာေဋယ် လွဳပ္လွဳပ္ရြရြ ျဖစ္သြားေၾကာင္း ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းသတိထားလုိက္မိပါေတာ့သတည္း။ ကၽြန္မမ်က္ရည္ကား ရႊဲရြဲစုိလ်က္။ (နႏၵမာတာဥတၱရာ ေထရီအပဒါန္)
Credit - စာေရးဆရာႀကီး (ဦး)သုခ ၏ အေက်ာ္ေဒးယ်ဗုဒၶသမီးေတာ္မ်ား စာအုပ္ထဲမွ " ျပည့္တန္ဆာမကေလး" ဆုိေသာအပုဒ္ကုိျပန္လည္ရုိက္ႏွိပ္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စာလံုးေပါင္းမွားယြင္း မွဳရွိခဲ့ပါက..ထုိအမွားသည္ မူရင္းစာေရးဆရာႏွင့္လံုး၀မသက္ဆုိင္ပဲ..ကၽြန္ပ္၏အမွားသာျဖစ္ပါမည္။
အားလံုးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
**တြတ္တြတ္**
No comments:
Post a Comment