မနက္စာ မစားျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ ညံ့ဖ်င္းေစတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ျဖစ္တယ္။ မနက္စာ မရွိရင္ ေသြးေၾကာထဲမွာ သၾကားဓာတ္ နိမ့္က်ၿပီး ဦးေႏွာက္အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အာဟာရ မရွိဘဲ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းရည္ကို က်ဆင္း ေစပါတယ္။ လိုတာထက္ ပိုစားေသာက္ ျပန္ရင္လည္း ဦးေႏွာက္ထဲကို သြားတဲ့ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြ တင္းမာေစတဲ့ အတြက္ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ မွတ္မိႏိုင္စြမ္း၊ အသံုးျပဳ ႏိုင္စြမ္းနဲ႔ သိမ္းဆည္းႏိုင္စြမ္း ေတြကို က်ေစျပန္ပါတယ္။ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းဟာ နီကိုတင္းဓာတ္က စိတ္ကို စြဲလမ္းေစသလို ဦးေႏွာက္ကုိ က်ဳံ႕ေစၿပီး အယ္ဇိုင္းမားေရာ ဂါေခၚ လူ႔မွတ္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ ႏိုင္စြမ္းေတြကို က်ဆင္း ေစပါတယ္။ အခ်ဳိဓာတ္ လြန္ကဲစြာ စားသံုးရင္ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ အသံုးျပဳတဲ့ ပ႐ိုတိန္းနဲ႔ အစာေရ စုပ္ယူေနမႈကို အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစၿပီး အာဟာရ ခ်ဳိ႕တဲ့ကာ ဦးေႏွာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေလထု ညစ္ညမ္းျခင္းဟာ ေသြးေၾကာက တစ္ဆင့္ ဦးေႏွာက္ထဲကို ေအာက္ဆီဂ်င္ ေရာက္ရွိမႈ ေလ်ာ့နည္းေစလို႔ ညစ္ညမ္းတဲ့ ေလရွဴမိေလေလ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ က်ဆင္းေလေလ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အိပ္ခ်ိန္မွာေခါင္းကို ဖံုးအုပ္ထားရင္ ရွဴထုတ္လုိက္တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ ဆိုက္ စုစည္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစလို႔ ဦးေႏွာက္ ပ်က္စီးေစတဲ့ အက်ဳိးဆက္ကို ရရွိေစတယ္။ က်န္းမာေရး မေကာင္းခ်ိန္မွာ ဦးေႏွာက္ သံုးရတဲ့ အလုပ္ ျပင္းထန္စြာ လုပ္တာ၊ စာက်က္၊ စာဖတ္တာေတြဟာ ဦးေႏွာက္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေလ်ာ့က်ေစသလို ဦးေႏွာက္ကိုလည္း ပ်က္စီးေစတယ္။ ႏ်ဴ႐ိုတန္စမစ္သာ ယုတ္ေလ်ာ့မႈ လကၡဏာ စျပတာကို အသက္ ၅ဝ နဲ႔ ၆ဝ ႏွစ္ အတြင္းေရာက္ရင္ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ မွတ္ဉာဏ္ အေျပာင္းအလဲမွာ အက္ဆီတိုင္းကိုလင္းေခၚ ဓာတုပစၥည္း ေလ်ာ့ပါးလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ''ေဆးဝါးနဲ႔ ဓာတ္စာ'' စားေသာက္ဖို႔ လိုလာၿပီ။ တခ်ဳိ႕လူေတြက စဥ္းစားေတြးေခၚ ေပးရင္း၊ အာဟာရ စားသံုး ေပးရင္းက မွတ္ဉာဏ္ ျပန္ေကာင္းလာတယ္။ မွတ္ဉာဏ္ေလ်ာ့ပါးမႈကို အသက္ ၅ဝ နဲ႔ ၇ဝ ၾကားမွာ ေတြ႕ရတတ္ၿပီး ဦးေႏွာက္အတြင္း အက်ိတ္တည္ျခင္း၊ ဦးေႏွာက္ေသြးယိုျခင္း ၊ေသြးေၾကာ ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ ေလျဖတ္ျခင္း၊ သြိဳင္း႐ိြဳက္ပံုမွန္ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း၊ အရက္စြဲျခင္းနဲ႔ ဆိုးဆိုးရြားရြား စိတ္ဓာတ္ က်ေစတဲ့ ေရာဂါေတြ ေတြ႕ရ တယ္။ အယ္ဇိုင္းမားနဲ႔ ပါကင္ဆြန္နစ္ဇင္ ေရာဂါ ဦးေႏွာက္ ေသျခင္း ေရာဂါေတြဟာ ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးေစၿပီး မိမိနဲ႔လည္း ကိုယ့္ အသက္၊ ကိုယ့္ေမြးေန႔၊ ကိုယ့္လိပ္စာ၊ အလုပ္အကိုင္၊ ေဆြမ်ဳိးနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္က မိတ္ေဆြေတြပါ ေမ့ကုန္ေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ အမွီအခို လိုလာတယ္။
Written by ေကတု
မနက္စာ မစားျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ ညံ့ဖ်င္းေစတဲ့ အခ်က္တစ္ခု ျဖစ္တယ္။ မနက္စာ မရွိရင္ ေသြးေၾကာထဲမွာ သၾကားဓာတ္ နိမ့္က်ၿပီး ဦးေႏွာက္အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အာဟာရ မရွိဘဲ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းရည္ကို က်ဆင္း ေစပါတယ္။ လိုတာထက္ ပိုစားေသာက္ ျပန္ရင္လည္း ဦးေႏွာက္ထဲကို သြားတဲ့ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြ တင္းမာေစတဲ့ အတြက္ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ မွတ္မိႏိုင္စြမ္း၊ အသံုးျပဳ ႏိုင္စြမ္းနဲ႔ သိမ္းဆည္းႏိုင္စြမ္း ေတြကို က်ေစျပန္ပါတယ္။ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းဟာ နီကိုတင္းဓာတ္က စိတ္ကို စြဲလမ္းေစသလို ဦးေႏွာက္ကုိ က်ဳံ႕ေစၿပီး အယ္ဇိုင္းမားေရာ ဂါေခၚ လူ႔မွတ္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ ႏိုင္စြမ္းေတြကို က်ဆင္း ေစပါတယ္။ အခ်ဳိဓာတ္ လြန္ကဲစြာ စားသံုးရင္ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ အသံုးျပဳတဲ့ ပ႐ိုတိန္းနဲ႔ အစာေရ စုပ္ယူေနမႈကို အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစၿပီး အာဟာရ ခ်ဳိ႕တဲ့ကာ ဦးေႏွာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ေလထု ညစ္ညမ္းျခင္းဟာ ေသြးေၾကာက တစ္ဆင့္ ဦးေႏွာက္ထဲကို ေအာက္ဆီဂ်င္ ေရာက္ရွိမႈ ေလ်ာ့နည္းေစလို႔ ညစ္ညမ္းတဲ့ ေလရွဴမိေလေလ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ က်ဆင္းေလေလ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အိပ္ခ်ိန္မွာေခါင္းကို ဖံုးအုပ္ထားရင္ ရွဴထုတ္လုိက္တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ ဆိုက္ စုစည္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစလို႔ ဦးေႏွာက္ ပ်က္စီးေစတဲ့ အက်ဳိးဆက္ကို ရရွိေစတယ္။ က်န္းမာေရး မေကာင္းခ်ိန္မွာ ဦးေႏွာက္ သံုးရတဲ့ အလုပ္ ျပင္းထန္စြာ လုပ္တာ၊ စာက်က္၊ စာဖတ္တာေတြဟာ ဦးေႏွာက္ စြမ္းေဆာင္မႈ ေလ်ာ့က်ေစသလို ဦးေႏွာက္ကိုလည္း ပ်က္စီးေစတယ္။ ႏ်ဴ႐ိုတန္စမစ္သာ ယုတ္ေလ်ာ့မႈ လကၡဏာ စျပတာကို အသက္ ၅ဝ နဲ႔ ၆ဝ ႏွစ္ အတြင္းေရာက္ရင္ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ မွတ္ဉာဏ္ အေျပာင္းအလဲမွာ အက္ဆီတိုင္းကိုလင္းေခၚ ဓာတုပစၥည္း ေလ်ာ့ပါးလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ''ေဆးဝါးနဲ႔ ဓာတ္စာ'' စားေသာက္ဖို႔ လိုလာၿပီ။ တခ်ဳိ႕လူေတြက စဥ္းစားေတြးေခၚ ေပးရင္း၊ အာဟာရ စားသံုး ေပးရင္းက မွတ္ဉာဏ္ ျပန္ေကာင္းလာတယ္။ မွတ္ဉာဏ္ေလ်ာ့ပါးမႈကို အသက္ ၅ဝ နဲ႔ ၇ဝ ၾကားမွာ ေတြ႕ရတတ္ၿပီး ဦးေႏွာက္အတြင္း အက်ိတ္တည္ျခင္း၊ ဦးေႏွာက္ေသြးယိုျခင္း ၊ေသြးေၾကာ ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ ေလျဖတ္ျခင္း၊ သြိဳင္း႐ိြဳက္ပံုမွန္ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း၊ အရက္စြဲျခင္းနဲ႔ ဆိုးဆိုးရြားရြား စိတ္ဓာတ္ က်ေစတဲ့ ေရာဂါေတြ ေတြ႕ရ တယ္။ အယ္ဇိုင္းမားနဲ႔ ပါကင္ဆြန္နစ္ဇင္ ေရာဂါ ဦးေႏွာက္ ေသျခင္း ေရာဂါေတြဟာ ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးေစၿပီး မိမိနဲ႔လည္း ကိုယ့္ အသက္၊ ကိုယ့္ေမြးေန႔၊ ကိုယ့္လိပ္စာ၊ အလုပ္အကိုင္၊ ေဆြမ်ဳိးနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္က မိတ္ေဆြေတြပါ ေမ့ကုန္ေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ အမွီအခို လိုလာတယ္။
Written by ေကတု
No comments:
Post a Comment