---တို့ခ်စ္တဲ႕ “ေရႊဘ”---

>

ဟိုယခင္အခ်ိန္ ျမန္မာျပည္၏ ႐ုပ္ရွင္ေလာက၌အလြန္ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားလူႀကိဳက္မ်ားခဲ့ေသာ ေတာေရာ ၿမိဳ႕ပါမက်န္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ စြဲလမ္းခဲ့ရေသာ ျပည္ေတာ္ခ်စ္မင္းသားႀကီးတစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ သူ၏ နာမည္မွာ “ေရႊဘ” ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား ၾကားဖူးခ်င္မွၾကားဖူးပါေပလိမ့္မည္။ ႐ုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ “ေရႊဘ” ေခတ္ သိမီလိုက္သူမ်ား အမွတ္ရစိမ့္ေသာငွာ တင္ျပလုိက္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ကဲ့သို႔ စက္မႈနည္းပညာမ်ား မတုိးတက္ေသးခင္ အတိတ္ ကာလက ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သမုိင္းအစမွ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ဖခင္ႀကီးမ်ားသည္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သက္၀င္တည္တံ့ေရးအတြက္ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရပါသည္။ ကင္မရာအားကိုးႏွင့္ လွည့္စားႏုိင္ေသာCamera Trait တုိ႔၊ Special Effect တုိ႔ကို ကၽြမ္းက်င္စြာ မဖန္တီးႏုိင္ေသးသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ၾကမ္းကားမ်ား၊ စြန္႔စားခန္းမ်ား႐ိုက္ကူးရာတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ မ်ားသည္ အသားအနာခံကာ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ စြန္႔စားသေလာက္လည္း ပရိသတ္က အားေပးေျမႇာက္စားကာ စတန္႔ မင္းသားမ်ားဟု ခ်စ္စႏိုးတင္စားေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။ ေရႊဘသည္ စတန္႔ မင္းသားျဖစ္သည္။ ေရႊဘ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ ဇာတ္ႏုမရွိ၊ အားလုံးဇာတ္ၾကမ္းမ်ားသာ။ ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ေရႊဘကို ၁၉၂၇ ခုႏွစ္ ေသာၾကာေန႔တြင္ ဖခင္ ပန္းခ်ီဆရာ ဦးေအာင္ျမတ္၊ မိခင္ေဒၚဂြမ္းတို႔မွ ပုသိမ္ၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္နာမည္မွာ ေမာင္ေအးၾကည္ (ခ) ေရႊလုံး၊ ေမြးခ်င္း ငါးေယာက္ရွိသည့္ အနက္ ေရႊဘက ဒုတိယေျမာက္သား။ အရြယ္ေရာက္လာေသာအခါ ဂ်ပန္ ေခတ္ BDAတပ္ထဲ ၀င္ေရာက္စစ္မႈထမ္းခဲ့သည္။ တပ္မွထြက္ၿပီးေနာက္ လက္ေ၀ွ႔အေက်ာ္အေမာ္ “က်ားဘၿငိမ္း”ထံမွာ လက္ေ၀ွ႔ပညာမ်ား သင္ယူေန စဥ္ ႐ုပ္ကလည္းေျဖာင့္၊ လူကလည္းေတာင့္၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္၊ က်ားက်ားလ်ားလ်ားရွိသူမို႔ ပဲေရာ့႐ုပ္ရွင္မွ ကမ္းလွမ္း လာသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္နယ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ သူ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားအမ်ားစုမွာ မဟုတ္မခံ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္၊ အာဏာရွင္၊ ကုပ္ေသြးစုပ္၊ ေခါင္းပုံျဖတ္၊ လူၫြန္႔ခူးစားေသာ ဓနရွင္လူတန္းစား မ်ားကို ေတာ္လွန္ေလ့ရွိပါသည္။

ပစ္ၥည္းမဲ့လူတန္းစား၊ ေက်ာမြဲလူတန္းစား၊ အဖိႏွိပ္ခံလူတန္းစားမ်ားဘက္က အၿမဲရပ္တည္ေလ့ရွိသည့္အတြက္ မတရား မႈကို ရြံမုန္းေသာ၊ အမွန္တရားကို လိုလားေသာ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိသတ္မ်ား အဖို႔ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္းစိတ္ဓာတ္ခြန္အားပါ ျဖစ္ေစသည့္အတြက္ ေရႊဘကြ ဟု ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်ခ်င္ရေလာက္ေအာင္ စြဲလမ္းခဲ့သည္မွာ မဆန္းပါ။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ဒါ႐ုိက္တာ ပဲေရာ့ေဖႀကိဳင္႐ုိက္ကူးသည့္ ““သတိ္ၱ ဗ်တိ္ၱ”” အသံတိတ္ဇာတ္ကား ျဖစ္သည္။ မင္းသမီး ေမသန္းၾကည္ႏွင့္ တြဲဖက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ထုိဇာတ္ကားတြင္ ရန္ကုန္ (၁၀) မုိင္ကုန္းတြင္ ဇာတ္၀င္ခန္း ႐ိုက္ကူးစဥ္ ဆုိင္ကယ္စီးစြန္႔စားခန္း၌ ေခ်ာက္ထဲထုိးက်သည္။ ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ရခဲ့သည့္အတြက္ ေရႊဘေက်ာ႐ုိးကုိ စတီးေခ်ာင္းထည့္၍ ကုသခဲ့ရသည္။ ၄င္းႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိသည့္ လူၾကမ္းမ်ား၏ဘ၀ကုိ စာနာ ေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ သမ္ၼတ လူၾကမ္းအဖြဲ႕ကုိ တည္ေထာင္သည္။ ေမလဲ့၀င္း၊ ေမရီျမ၊ သင္းသင္းလဲ့၊ တင္တင္လွ၊ ႏွင္းဆီတို႔ျဖင့္ ကား ေပါင္းမ်ားစြာ တြဲဖက္႐ိုက္ကူးခဲ့ သည္။ အတြဲအမ်ားဆုံး လူရႊင္ေတာ္ မ်ားကေတာ့ သန္းႏြဲ႕၊ ျမင့္ေဖ၊ ဦးၾကယ္နီ၊ သာေဂါင္၊ ေဂ်ာ္လီေဆြ၊ မစိန္ခင္၊ သာဆန္းတို႔ ျဖစ္ၾကပါ သည္။ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္တြင္ ““ငါးမန္းစြယ္ ႏွင့္ ကၽြန္းသႏ္ၲာ”” ဇာတ္ကားကို ယေန႔တိုင္ မေမ့ႏုိင္ေသးသည္က စာေရးသူတို႔ငယ္စဥ္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္(၅၀) ၀န္းက်င္ခန္႔က စာေရးသူတို႔ ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕မွာ “ေရႊဥေဒါင္း” ဆုိေသာ ႐ုပ္ရွင္႐ုံႀကီးတစ္႐ုံရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ အဲသည္တုန္းက ေရွ႕တန္းက ဖ်ာႏွင့္ ၂၅ ျပား၊ ေနာက္တန္းက ကုလားထိုင္ႏွင့္ ျပား ၅၀၊ ဖ်ာတန္းက ဦးရာလူ၊ ကေလး ဘ၀ အ႐ုပ္ႀကီးႀကီးၾကည့္ရမွ အားရေတာ့ ဖ်ာေရွ႕ဆုံးတန္းရဖို႔အေရး ေခၽြး တလုံးလုံးႏွင့္ ေျပးလႊားတိုးေ၀ွ႔ေနရာဦးၾကရသည္။ ေရႊဘကားဆို ႐ုံျပည့္႐ုံလွ်ံ။ ဇာတ္လမ္းအရ ဇာတ္နာေအာင္ ေရွ႕ပုိင္းမွာေရႊဘ အၿမဲႏွိပ္စက္ခံရသည္။ လူဆိုးေတြ ၀ိုင္းသမခ်ိန္မွာ ပရိသတ္က ရင္တမမ၊ အသည္းတယားယား၊ ေတာက္တစ္ေခါက္ေခါက္၊ ဖင္တႂကြႂကြ၊ အားမလုိအားမရ၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ၀ုိင္းခ် လုိက္ခ်င္သည္။ ေရႊဘအႏုိင္ရမွ၊ ေရႊဘခံခ်ရၿပီဆုိတာနဲ႔ တစ္႐ုံလုံး ပြက္ပြက္ ညံ။ လက္ေခါက္မႈတ္သံေတြ၊ လက္ခုပ္တီးသံေတြ နားကြဲမတတ္။ စာေရးသူ တုိ႔ဖ်ာႏွင့္ ေရွ႕ဆုံးတန္းက ကေလးတစ္သုိက္ကေတာ့ လက္ခေမာင္းခတ္သူ ခတ္၊ ကၽြမ္းထုိးသူထုိး၊ ထကသူက၊ ဤမွ်ေရႊဘကုိ ခ်စ္ၾကသည္။ အားေပး ခဲ့ၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာနယ္မ်ားတြင္ ေရႊဘဟုေခၚလွ်င္ မႀကိဳက္၊ ဦးေရႊဘဟုေခၚမွ ေက်နပ္ၾကသည္။ ေရႊဘခံေနရခ်ိန္ၾကာျမင့္ပါက ႐ုံဆူလာတတ္သည္။ မခံမရပ္ ႏုိင္သူေတြက ေပါက္ကြဲ၊ ၾကားက ႐ုပ္ရွင္ပိတ္ကားက ခဲစာ၊ ေျပာင္းဖူး႐ုိးစာခံရ၊ သည္လုိျဖစ္ရပ္မ်ဳိးေတြရွိခဲ့သည့္အတြက္ အခ်ဳိ႕ေသာနယ္မ်ားတြင္ ““သည္းခံၿပီး ၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ၊ မၾကာမီ ေရႊဘျပန္ခ်မွာပါ၊ ေရႊဘအႏုိင္ရပါေစ့မယ္””ဟု ၾကားျဖတ္ေၾကာ္ျငာေပးရသည္အထိ ေရႊဘအေပၚ ခုေခတ္စကားႏွင့္ ေျပာရ လွ်င္ Crazy ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ေရႊဘသည္ ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီးေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ ႐ုိက္ကူးခဲ့သည္။ ထုိအထဲ တြင္ ၎င္းကုိယ္တုိင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ““သမ္ၼတ””႐ုပ္ရွင္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ ကားမ်ားလည္း ပါ၀င္ပါသည္။ ေရႊဘ ပထမဦးဆုံး႐ုိက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကား လူၾကမ္းမ်ား ကား႐ုိက္ခြင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္ရရွိေရး၊ ၎င္းတုိ႔၏ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပေစရန္ လစဥ္ လူၾကမ္း ၄၅ ဦးအား ဆန္၊ ဆီ၊ ရိက္ၡာႏွင့္ ေထာက္ပံ့ ေငြမ်ား ပ့ံပုိးေပးခဲ့သည္။ ထုိ႔ျပင္ ၎င္းတုိ႔၏ သာေရး၊ နာေရးႏွင့္ လူမႈေရးကိစ္ၥ ရပ္မ်ားကုိလည္း ပစ္မထား၊ တတ္စြမ္းသမွ် ေထာက္ပံ့ခဲ့သည္။ ထု႔ိအတြက္ လူၾကမ္းအဖြဲ႕သည္ ေရႊဘအား မိဘသဖြယ္ေလးစားခ်စ္ခင္႐ုိေသခဲ့ၾကသည္။ စမ္းေခ်ာင္း ရတနာသိခၤလမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနထုိင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ ႐ုိးရာ ျခင္းပညာကုိ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးသည့္အတြက္ ကုိယ္တုိင္လည္း ျခင္းခတ္ ကစားကာ ““ေရႊသစ္ၥာ””ျခင္းအဖြဲ႕ကုိ တည္ေထာင္သည္။ ျခင္း၀ါသနာရွင္ မ်ားအတြက္ ျခင္းလုံး႐ုံတည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ ကုိးန၀င္း ကပ္ေက်ာ္ေစတီေတာ္ဘုရားပြဲတြင္ ေရႊဘျခင္းအဖဲြ႕ ႏွစ္စဥ္ပါ၀င္ၿမဲ။ အျခား ေသာ ဘုရားပြဲ၊ ေက်ာင္းပြဲမ်ားက ဖိတ္ၾကားလွ်င္လည္း ဒါနျပဳသည့္အေနျဖင့္ ေရႊဘကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ကစားေပးေလ့ရွိသည္။ ေရႊဘသည္ ဘာသာေရးကုိင္း႐ႈိင္းသူျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ရလွ်င္ရသလုိ ေရႊတိဂုံဘုရားသို႔ တက္ေရာက္ၾကည္ညိဳေလ့ရွိပါသည္။ လူမႈေရးစိတ္ဓာတ္ အျပည့္အ၀ရွိသည္။ ႐ုိင္းပင္းကူညီတတ္သည့္အတြက္ ဇာတ္သဘင္အဖြဲ႕မ်ားက ၎တို႔ႏွင့္တြဲ၍ ကျပေပးရန္ ေမတ္ၱာရပ္ခံလာသည့္အခါတိုင္း မျငင္းခဲ့ပါ။ တကယ္ေတာ့ ေရႊဘ ဇာတ္မေထာင္ပါ။ ဇာတ္ကလို၍ မဟုတ္ပါ။ ဇာတ္သဘင္ အဖြဲ႕မ်ား၊ ပရိသတ္မ်ား အားေပးမႈပိုမိုရရွိေရးအတြက္ ၎အေနျဖင့္ လိုက္လံ ပံ့ပိုးေပးျခင္းသာ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္၀န္းက်င္ မႏ္ၲေလးတြင္ မႏ္ၲေလးသိန္းေဇာ္ ဗလာပြဲ ကေနစဥ္ကာလတြင္ ေရႊဘအား တြဲကေပးပါရန္ ေမတ္ၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ သို႔အတြက္ မႏ္ၲေလးသိန္းေဇာ္ႏွင့္ ေရႊဘ႐ုပ္ရွင္အဖြဲ႕ တြဲဖက္ၿပီး ႐ုံပြဲအဆင့္သို႔ တက္လွမ္းခဲ့ဖူးပါသည္။ အႏုပညာသည္အခ်င္းခ်င္း အားျဖည့္ေပးလိုသည္က ေရႊဘ၏ မြန္ျမတ္သည့္ မူရင္း စိတ္ဓာတ္ျဖစ္သည္။ စမ္းေခ်ာင္း ရတနာသိခၤလမ္းမွ ေျမနီကုန္း သံပုံခ်ဳိင့္ ယခု M-3 FoodCentreနင့္ ေက်ာခ်င္းကပ္ ဗဟန္းအားကစားကြင္း၏ေဘးသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္ စဥ ္ တစ္၀နး္တညး္ ေန ““လွျမန္မာ””ထမငး္ဆိုင္ ေ လးအား ““ဒါကၽြန္ေ တာ့္ အမ်ဳိး ထမင္းဆိုင္ပါ၊ အားေပးၾကပါ””ဟု ေရႊဘကိုယ္တုိင္ မိတ္ေခၚေပးခဲ့သည္။ ေရႊဘထမင္းဆိုင္ဟု အမည္တြင္ကာ ႏွစ္အတန္ၾကာ အလွဴေပးေနသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေရာင္းအားေကာင္းခဲ့ဖူးပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ထိုထမင္း ဆိုင္ႏွင့္ ေရႊဘတို႔ မည္သို႔မွ မပတ္သက္ပါ။ တစ္ဖက္သားအက်ဳိးမ်ားေစရန္ ရည္သန္၍ ႏႈတ္၏ ေစာင္မျခင္းျဖင့္ ကူညီခဲ့ျခင္းသာ။ ထိုထမင္းဆိုင္မွာ နာမည္ တပ္ထားေသာ္လည္း မည္သူမွ်သတိမထားမိပါ။ ေရႊဘထမင္းဆိုင္ဟုသာ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါသည္။ ထိုသာဓကေလးက ေရႊဘအေပၚ ပရိသတ္က မည္မွ်သံေယာဇဥ္ႀကီးသည္ကို ျပေနသေယာင္။ ႐ုပ္ရွင္နယ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိသည့္အခါ လက္ပံတန္းသူ စမ္းေခ်ာင္းမယ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး သင္းသင္းလဲ့ႏွင့္ ဖူးစာဆုံခဲ့သည္။ သားသမီး ရွစ္ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဇရာကို မည္သူမွ် တားမရပါ။ ခုခ်ိန္မွာ အေမအရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ေဒၚသင္းသင္းလဲ့သည္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနထိုင္လ်က္ရွိၿပီး အခြင့္သာတိုင္း ႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဗီဒီယုိကားမ်ားကို က်ရာအခန္းမွ ပီျပင္စြာ သ႐ုပ္ေဆာင္ေနဆဲပါ။ ေရႊဘႏွင့္ အတြဲအမ်ားဆုံး မင္းသမီးမွာ အကယ္ဒမီမ်ားရွင္ ၀ဏ္ၰေက်ာ္ထင္ ေဒၚၾကည္ၾကည္ေဌး ျဖစ္ပါသည္။ ျမင့္ျမင့္ခင္၊ သင္းသင္းလဲ့ႏွင့္ ေနာက္ဆုံး႐ိုက္ကူးခဲ့သည္။ အနိစ္ၥတရားကို လြန္ဆန္၍ မရသည့္အတြက္ မင္းသားႀကီးေရႊဘသည္ ၁၂-၁-၁၉၈၈ ရက္ေန႔ အသက္ (၆၁)ႏွစ္အတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာ သူခ်စ္ေသာ၊ သူကို႔ခ်စ္ေသာ ပရိသတ္ႀကီး ကို အၿပီးပိုင္ ေက်ာခိုင္းသြားခဲ့ပါေတာ့သည္။ ဇာတ္ကားတုိင္း၏ ဇာတ္သိမ္း ခန္းမွာ မင္းသားႀကီးအႏုိင္ရခဲ့ေပမယ့္ မရဏမင္းႏွင့္ စစ္ခင္းေသာပြဲမွာေတာ့ အေရးနိမ့္သြားခဲ့ပါသည္။ အႏုပညာရပ္၀န္းမွ ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေႂကြလြင့္သြားသည့္ပမာ၊ ၾကာေတာ့ လည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သူမရွိေတာ့ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕သတင္းကေတာ့ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ သမုိင္းမွာ၊ သူ႔ကိုခ်စ္ေသာ ပရိသတ္မ်ား၏ရင္ထဲမွာ သင္းပ်ံ႕ေနဆဲ.... ၄င္းႏွင္႕ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ႕ရွိသည္႕ လူၾကမ္း မ်ား၏ ဘ၀ကုိ စာနာေထာက္ထားေသာအားျဖင္႕ သမ္ၼတ လူၾကမ္းအဖြဲ႔ကုိ တည္ေထာင္သည္။ လူၾကမ္းမ်ား ကား ႐ုိက္ခြင္႕ စဥ္ဆက္မျပတ္ရရွိေရး၊ ၎တုိ့၏ စား၀တ္ ေနေရး အဆင္ေျပေစရန္ လစဥ္ လူၾကမ္း ၄၅ ဦးအား ဆန္၊ ဆီ၊ ရိက္ၡာႏွင္႕ ေထာက္ပံ႕ေငြမ်ား ပ႕ံပုိးေပးခဲ႕သည္။ ထုိ့ျပင္ ၎င္းတုိ့၏ သာေရး၊ နာေရးႏွင္႕ လူမႈေရးကိစ္ၥ ရပ္မ်ားကုိလည္း ပစ္မထား၊ တတ္စြမ္းသမွ် ေထာက္ပံ႕ခဲ႕ သည္။ ထုိ့အတြက္ လူၾကမ္းအဖြဲ႔သည္ ေရႊဘအား မိဘ သဖြယ္ ေလးစားခ်စ္ခင္႐ုိေသခဲ႕ၾကသည္။ (ေရႊဘေဆာင္းပါးျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကူညီပံ့ပိုးေပးၾကေသာ ေရႊဘ၏ က်န္ရစ္သူမိသားစုႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေဌးေအာင္ (ေဆြဗမာ)အား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း) 

**တုိ့ခ်စ္တဲ႕ေ.ရႊဘ** 
 ဩ ေရွးသေရာခါ
 ျပည္ျမန္မာ၀ယ္
 သမ္ၻာရင္႕က်က္ 
လူတကာႏွစ္သက္ 
မင္းသားႀကီးတစ္လက္ရွိခဲ႕ဖူးပါတယ္ . 

. . ဩ ပံုျပင္မဟုတ္၊ 
သ႐ုပ္ပီျပင္ အဟုတ္ထင္ေလေအာင္ဖမ္းစား
 ႐ုပ္ရွင္တစ္ေခတ္ ေနာက္ျပန္ရစ္ၾကည္႕ 
“ဟစ္” ျဖစ္ခဲ႕သရဖူ၊ 
သူမတူေလ
 ျပည္သူတို့ အသည္းစြဲ၊
 ရင္ထဲတို့ေခတ္ 
“ဟတ္ထိတယ္” ဆုိမလား
 ဩ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ 
ခုေတာ႕ၾကာခဲ႕ပါၿပီ
 ေရမွာအ႐ုပ္ေရးသည္႕ႏွယ္ . .
 . ေဆးျပယ္လို့မရ 
အမည္တြင္သည္က “ေရႊဘ” 
သူ့ကိုခ်စ္တဲ႕သူေတြ 
အနႏ္ၱမုိ့ ခ၀ါမခ်ႏုိင္ 
ကေလာင္ကုိင္ရင္းတပ္လွန့္၊
 ေရွ႔သို့ဆန့္လည္း ရပ္တန္႔မသြား၊ 
ထင္ရွားေနဆဲ 
သိမီသူေတြရဲ႔ ရင္ထဲမွာ . . . ။ 


(“ေရႊဘ”ေခတ္ သိမိမီသီသူမူမ်ား ျပန္လလည္အအမွတ္တရရစိမ္ေသာငွာ ဤ ကဗ်ာကိုို ေရးဖြဲြဲ႕ဲ႕ပါသည္။္။) 


*တင္႕့လြင္ဦး (စီးပြားေရးတက္ၠသိုလ္)*

ဟိုယခင္အခ်ိန္ ျမန္မာျပည္၏ ႐ုပ္ရွင္ေလာက၌အလြန္ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားလူႀကိဳက္မ်ားခဲ့ေသာ ေတာေရာ ၿမိဳ႕ပါမက်န္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ စြဲလမ္းခဲ့ရေသာ ျပည္ေတာ္ခ်စ္မင္းသားႀကီးတစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ သူ၏ နာမည္မွာ “ေရႊဘ” ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား ၾကားဖူးခ်င္မွၾကားဖူးပါေပလိမ့္မည္။ ႐ုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ “ေရႊဘ” ေခတ္ သိမီလိုက္သူမ်ား အမွတ္ရစိမ့္ေသာငွာ တင္ျပလုိက္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ကဲ့သို႔ စက္မႈနည္းပညာမ်ား မတုိးတက္ေသးခင္ အတိတ္ ကာလက ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သမုိင္းအစမွ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ဖခင္ႀကီးမ်ားသည္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္သက္၀င္တည္တံ့ေရးအတြက္ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရပါသည္။ ကင္မရာအားကိုးႏွင့္ လွည့္စားႏုိင္ေသာCamera Trait တုိ႔၊ Special Effect တုိ႔ကို ကၽြမ္းက်င္စြာ မဖန္တီးႏုိင္ေသးသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ၾကမ္းကားမ်ား၊ စြန္႔စားခန္းမ်ား႐ိုက္ကူးရာတြင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ မ်ားသည္ အသားအနာခံကာ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ စြန္႔စားသေလာက္လည္း ပရိသတ္က အားေပးေျမႇာက္စားကာ စတန္႔ မင္းသားမ်ားဟု ခ်စ္စႏိုးတင္စားေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။ ေရႊဘသည္ စတန္႔ မင္းသားျဖစ္သည္။ ေရႊဘ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ ဇာတ္ႏုမရွိ၊ အားလုံးဇာတ္ၾကမ္းမ်ားသာ။ ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ေရႊဘကို ၁၉၂၇ ခုႏွစ္ ေသာၾကာေန႔တြင္ ဖခင္ ပန္းခ်ီဆရာ ဦးေအာင္ျမတ္၊ မိခင္ေဒၚဂြမ္းတို႔မွ ပုသိမ္ၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္နာမည္မွာ ေမာင္ေအးၾကည္ (ခ) ေရႊလုံး၊ ေမြးခ်င္း ငါးေယာက္ရွိသည့္ အနက္ ေရႊဘက ဒုတိယေျမာက္သား။ အရြယ္ေရာက္လာေသာအခါ ဂ်ပန္ ေခတ္ BDAတပ္ထဲ ၀င္ေရာက္စစ္မႈထမ္းခဲ့သည္။ တပ္မွထြက္ၿပီးေနာက္ လက္ေ၀ွ႔အေက်ာ္အေမာ္ “က်ားဘၿငိမ္း”ထံမွာ လက္ေ၀ွ႔ပညာမ်ား သင္ယူေန စဥ္ ႐ုပ္ကလည္းေျဖာင့္၊ လူကလည္းေတာင့္၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္၊ က်ားက်ားလ်ားလ်ားရွိသူမို႔ ပဲေရာ့႐ုပ္ရွင္မွ ကမ္းလွမ္း လာသည့္အတြက္ ႐ုပ္ရွင္နယ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ သူ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားအမ်ားစုမွာ မဟုတ္မခံ နယ္ခ်ဲ႕အရင္းရွင္၊ အာဏာရွင္၊ ကုပ္ေသြးစုပ္၊ ေခါင္းပုံျဖတ္၊ လူၫြန္႔ခူးစားေသာ ဓနရွင္လူတန္းစား မ်ားကို ေတာ္လွန္ေလ့ရွိပါသည္။

ပစ္ၥည္းမဲ့လူတန္းစား၊ ေက်ာမြဲလူတန္းစား၊ အဖိႏွိပ္ခံလူတန္းစားမ်ားဘက္က အၿမဲရပ္တည္ေလ့ရွိသည့္အတြက္ မတရား မႈကို ရြံမုန္းေသာ၊ အမွန္တရားကို လိုလားေသာ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိသတ္မ်ား အဖို႔ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္းစိတ္ဓာတ္ခြန္အားပါ ျဖစ္ေစသည့္အတြက္ ေရႊဘကြ ဟု ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်ခ်င္ရေလာက္ေအာင္ စြဲလမ္းခဲ့သည္မွာ မဆန္းပါ။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ဒါ႐ုိက္တာ ပဲေရာ့ေဖႀကိဳင္႐ုိက္ကူးသည့္ ““သတိ္ၱ ဗ်တိ္ၱ”” အသံတိတ္ဇာတ္ကား ျဖစ္သည္။ မင္းသမီး ေမသန္းၾကည္ႏွင့္ တြဲဖက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ထုိဇာတ္ကားတြင္ ရန္ကုန္ (၁၀) မုိင္ကုန္းတြင္ ဇာတ္၀င္ခန္း ႐ိုက္ကူးစဥ္ ဆုိင္ကယ္စီးစြန္႔စားခန္း၌ ေခ်ာက္ထဲထုိးက်သည္။ ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ရခဲ့သည့္အတြက္ ေရႊဘေက်ာ႐ုိးကုိ စတီးေခ်ာင္းထည့္၍ ကုသခဲ့ရသည္။ ၄င္းႏွင့္ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိသည့္ လူၾကမ္းမ်ား၏ဘ၀ကုိ စာနာ ေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ သမ္ၼတ လူၾကမ္းအဖြဲ႕ကုိ တည္ေထာင္သည္။ ေမလဲ့၀င္း၊ ေမရီျမ၊ သင္းသင္းလဲ့၊ တင္တင္လွ၊ ႏွင္းဆီတို႔ျဖင့္ ကား ေပါင္းမ်ားစြာ တြဲဖက္႐ိုက္ကူးခဲ့ သည္။ အတြဲအမ်ားဆုံး လူရႊင္ေတာ္ မ်ားကေတာ့ သန္းႏြဲ႕၊ ျမင့္ေဖ၊ ဦးၾကယ္နီ၊ သာေဂါင္၊ ေဂ်ာ္လီေဆြ၊ မစိန္ခင္၊ သာဆန္းတို႔ ျဖစ္ၾကပါ သည္။ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္တြင္ ““ငါးမန္းစြယ္ ႏွင့္ ကၽြန္းသႏ္ၲာ”” ဇာတ္ကားကို ယေန႔တိုင္ မေမ့ႏုိင္ေသးသည္က စာေရးသူတို႔ငယ္စဥ္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္(၅၀) ၀န္းက်င္ခန္႔က စာေရးသူတို႔ ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕မွာ “ေရႊဥေဒါင္း” ဆုိေသာ ႐ုပ္ရွင္႐ုံႀကီးတစ္႐ုံရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ အဲသည္တုန္းက ေရွ႕တန္းက ဖ်ာႏွင့္ ၂၅ ျပား၊ ေနာက္တန္းက ကုလားထိုင္ႏွင့္ ျပား ၅၀၊ ဖ်ာတန္းက ဦးရာလူ၊ ကေလး ဘ၀ အ႐ုပ္ႀကီးႀကီးၾကည့္ရမွ အားရေတာ့ ဖ်ာေရွ႕ဆုံးတန္းရဖို႔အေရး ေခၽြး တလုံးလုံးႏွင့္ ေျပးလႊားတိုးေ၀ွ႔ေနရာဦးၾကရသည္။ ေရႊဘကားဆို ႐ုံျပည့္႐ုံလွ်ံ။ ဇာတ္လမ္းအရ ဇာတ္နာေအာင္ ေရွ႕ပုိင္းမွာေရႊဘ အၿမဲႏွိပ္စက္ခံရသည္။ လူဆိုးေတြ ၀ိုင္းသမခ်ိန္မွာ ပရိသတ္က ရင္တမမ၊ အသည္းတယားယား၊ ေတာက္တစ္ေခါက္ေခါက္၊ ဖင္တႂကြႂကြ၊ အားမလုိအားမရ၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ၀ုိင္းခ် လုိက္ခ်င္သည္။ ေရႊဘအႏုိင္ရမွ၊ ေရႊဘခံခ်ရၿပီဆုိတာနဲ႔ တစ္႐ုံလုံး ပြက္ပြက္ ညံ။ လက္ေခါက္မႈတ္သံေတြ၊ လက္ခုပ္တီးသံေတြ နားကြဲမတတ္။ စာေရးသူ တုိ႔ဖ်ာႏွင့္ ေရွ႕ဆုံးတန္းက ကေလးတစ္သုိက္ကေတာ့ လက္ခေမာင္းခတ္သူ ခတ္၊ ကၽြမ္းထုိးသူထုိး၊ ထကသူက၊ ဤမွ်ေရႊဘကုိ ခ်စ္ၾကသည္။ အားေပး ခဲ့ၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာနယ္မ်ားတြင္ ေရႊဘဟုေခၚလွ်င္ မႀကိဳက္၊ ဦးေရႊဘဟုေခၚမွ ေက်နပ္ၾကသည္။ ေရႊဘခံေနရခ်ိန္ၾကာျမင့္ပါက ႐ုံဆူလာတတ္သည္။ မခံမရပ္ ႏုိင္သူေတြက ေပါက္ကြဲ၊ ၾကားက ႐ုပ္ရွင္ပိတ္ကားက ခဲစာ၊ ေျပာင္းဖူး႐ုိးစာခံရ၊ သည္လုိျဖစ္ရပ္မ်ဳိးေတြရွိခဲ့သည့္အတြက္ အခ်ဳိ႕ေသာနယ္မ်ားတြင္ ““သည္းခံၿပီး ၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ၊ မၾကာမီ ေရႊဘျပန္ခ်မွာပါ၊ ေရႊဘအႏုိင္ရပါေစ့မယ္””ဟု ၾကားျဖတ္ေၾကာ္ျငာေပးရသည္အထိ ေရႊဘအေပၚ ခုေခတ္စကားႏွင့္ ေျပာရ လွ်င္ Crazy ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ေရႊဘသည္ ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီးေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ ႐ုိက္ကူးခဲ့သည္။ ထုိအထဲ တြင္ ၎င္းကုိယ္တုိင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ““သမ္ၼတ””႐ုပ္ရွင္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ ကားမ်ားလည္း ပါ၀င္ပါသည္။ ေရႊဘ ပထမဦးဆုံး႐ုိက္ကူးခဲ့ေသာ ဇာတ္ကား လူၾကမ္းမ်ား ကား႐ုိက္ခြင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္ရရွိေရး၊ ၎င္းတုိ႔၏ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပေစရန္ လစဥ္ လူၾကမ္း ၄၅ ဦးအား ဆန္၊ ဆီ၊ ရိက္ၡာႏွင့္ ေထာက္ပံ့ ေငြမ်ား ပ့ံပုိးေပးခဲ့သည္။ ထုိ႔ျပင္ ၎င္းတုိ႔၏ သာေရး၊ နာေရးႏွင့္ လူမႈေရးကိစ္ၥ ရပ္မ်ားကုိလည္း ပစ္မထား၊ တတ္စြမ္းသမွ် ေထာက္ပံ့ခဲ့သည္။ ထု႔ိအတြက္ လူၾကမ္းအဖြဲ႕သည္ ေရႊဘအား မိဘသဖြယ္ေလးစားခ်စ္ခင္႐ုိေသခဲ့ၾကသည္။ စမ္းေခ်ာင္း ရတနာသိခၤလမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနထုိင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ ႐ုိးရာ ျခင္းပညာကုိ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးသည့္အတြက္ ကုိယ္တုိင္လည္း ျခင္းခတ္ ကစားကာ ““ေရႊသစ္ၥာ””ျခင္းအဖြဲ႕ကုိ တည္ေထာင္သည္။ ျခင္း၀ါသနာရွင္ မ်ားအတြက္ ျခင္းလုံး႐ုံတည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ ကုိးန၀င္း ကပ္ေက်ာ္ေစတီေတာ္ဘုရားပြဲတြင္ ေရႊဘျခင္းအဖဲြ႕ ႏွစ္စဥ္ပါ၀င္ၿမဲ။ အျခား ေသာ ဘုရားပြဲ၊ ေက်ာင္းပြဲမ်ားက ဖိတ္ၾကားလွ်င္လည္း ဒါနျပဳသည့္အေနျဖင့္ ေရႊဘကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ကစားေပးေလ့ရွိသည္။ ေရႊဘသည္ ဘာသာေရးကုိင္း႐ႈိင္းသူျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ရလွ်င္ရသလုိ ေရႊတိဂုံဘုရားသို႔ တက္ေရာက္ၾကည္ညိဳေလ့ရွိပါသည္။ လူမႈေရးစိတ္ဓာတ္ အျပည့္အ၀ရွိသည္။ ႐ုိင္းပင္းကူညီတတ္သည့္အတြက္ ဇာတ္သဘင္အဖြဲ႕မ်ားက ၎တို႔ႏွင့္တြဲ၍ ကျပေပးရန္ ေမတ္ၱာရပ္ခံလာသည့္အခါတိုင္း မျငင္းခဲ့ပါ။ တကယ္ေတာ့ ေရႊဘ ဇာတ္မေထာင္ပါ။ ဇာတ္ကလို၍ မဟုတ္ပါ။ ဇာတ္သဘင္ အဖြဲ႕မ်ား၊ ပရိသတ္မ်ား အားေပးမႈပိုမိုရရွိေရးအတြက္ ၎အေနျဖင့္ လိုက္လံ ပံ့ပိုးေပးျခင္းသာ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္၀န္းက်င္ မႏ္ၲေလးတြင္ မႏ္ၲေလးသိန္းေဇာ္ ဗလာပြဲ ကေနစဥ္ကာလတြင္ ေရႊဘအား တြဲကေပးပါရန္ ေမတ္ၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ သို႔အတြက္ မႏ္ၲေလးသိန္းေဇာ္ႏွင့္ ေရႊဘ႐ုပ္ရွင္အဖြဲ႕ တြဲဖက္ၿပီး ႐ုံပြဲအဆင့္သို႔ တက္လွမ္းခဲ့ဖူးပါသည္။ အႏုပညာသည္အခ်င္းခ်င္း အားျဖည့္ေပးလိုသည္က ေရႊဘ၏ မြန္ျမတ္သည့္ မူရင္း စိတ္ဓာတ္ျဖစ္သည္။ စမ္းေခ်ာင္း ရတနာသိခၤလမ္းမွ ေျမနီကုန္း သံပုံခ်ဳိင့္ ယခု M-3 FoodCentreနင့္ ေက်ာခ်င္းကပ္ ဗဟန္းအားကစားကြင္း၏ေဘးသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္ စဥ ္ တစ္၀နး္တညး္ ေန ““လွျမန္မာ””ထမငး္ဆိုင္ ေ လးအား ““ဒါကၽြန္ေ တာ့္ အမ်ဳိး ထမင္းဆိုင္ပါ၊ အားေပးၾကပါ””ဟု ေရႊဘကိုယ္တုိင္ မိတ္ေခၚေပးခဲ့သည္။ ေရႊဘထမင္းဆိုင္ဟု အမည္တြင္ကာ ႏွစ္အတန္ၾကာ အလွဴေပးေနသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေရာင္းအားေကာင္းခဲ့ဖူးပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ထိုထမင္း ဆိုင္ႏွင့္ ေရႊဘတို႔ မည္သို႔မွ မပတ္သက္ပါ။ တစ္ဖက္သားအက်ဳိးမ်ားေစရန္ ရည္သန္၍ ႏႈတ္၏ ေစာင္မျခင္းျဖင့္ ကူညီခဲ့ျခင္းသာ။ ထိုထမင္းဆိုင္မွာ နာမည္ တပ္ထားေသာ္လည္း မည္သူမွ်သတိမထားမိပါ။ ေရႊဘထမင္းဆိုင္ဟုသာ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါသည္။ ထိုသာဓကေလးက ေရႊဘအေပၚ ပရိသတ္က မည္မွ်သံေယာဇဥ္ႀကီးသည္ကို ျပေနသေယာင္။ ႐ုပ္ရွင္နယ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိသည့္အခါ လက္ပံတန္းသူ စမ္းေခ်ာင္းမယ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး သင္းသင္းလဲ့ႏွင့္ ဖူးစာဆုံခဲ့သည္။ သားသမီး ရွစ္ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ဇရာကို မည္သူမွ် တားမရပါ။ ခုခ်ိန္မွာ အေမအရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ေဒၚသင္းသင္းလဲ့သည္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနထိုင္လ်က္ရွိၿပီး အခြင့္သာတိုင္း ႐ုပ္ရွင္ႏွင့္ ဗီဒီယုိကားမ်ားကို က်ရာအခန္းမွ ပီျပင္စြာ သ႐ုပ္ေဆာင္ေနဆဲပါ။ ေရႊဘႏွင့္ အတြဲအမ်ားဆုံး မင္းသမီးမွာ အကယ္ဒမီမ်ားရွင္ ၀ဏ္ၰေက်ာ္ထင္ ေဒၚၾကည္ၾကည္ေဌး ျဖစ္ပါသည္။ ျမင့္ျမင့္ခင္၊ သင္းသင္းလဲ့ႏွင့္ ေနာက္ဆုံး႐ိုက္ကူးခဲ့သည္။ အနိစ္ၥတရားကို လြန္ဆန္၍ မရသည့္အတြက္ မင္းသားႀကီးေရႊဘသည္ ၁၂-၁-၁၉၈၈ ရက္ေန႔ အသက္ (၆၁)ႏွစ္အတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာ သူခ်စ္ေသာ၊ သူကို႔ခ်စ္ေသာ ပရိသတ္ႀကီး ကို အၿပီးပိုင္ ေက်ာခိုင္းသြားခဲ့ပါေတာ့သည္။ ဇာတ္ကားတုိင္း၏ ဇာတ္သိမ္း ခန္းမွာ မင္းသားႀကီးအႏုိင္ရခဲ့ေပမယ့္ မရဏမင္းႏွင့္ စစ္ခင္းေသာပြဲမွာေတာ့ အေရးနိမ့္သြားခဲ့ပါသည္။ အႏုပညာရပ္၀န္းမွ ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေႂကြလြင့္သြားသည့္ပမာ၊ ၾကာေတာ့ လည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သူမရွိေတာ့ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕သတင္းကေတာ့ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ သမုိင္းမွာ၊ သူ႔ကိုခ်စ္ေသာ ပရိသတ္မ်ား၏ရင္ထဲမွာ သင္းပ်ံ႕ေနဆဲ.... ၄င္းႏွင္႕ တြဲဖက္သ႐ုပ္ေဆာင္ေလ႕ရွိသည္႕ လူၾကမ္း မ်ား၏ ဘ၀ကုိ စာနာေထာက္ထားေသာအားျဖင္႕ သမ္ၼတ လူၾကမ္းအဖြဲ႔ကုိ တည္ေထာင္သည္။ လူၾကမ္းမ်ား ကား ႐ုိက္ခြင္႕ စဥ္ဆက္မျပတ္ရရွိေရး၊ ၎တုိ့၏ စား၀တ္ ေနေရး အဆင္ေျပေစရန္ လစဥ္ လူၾကမ္း ၄၅ ဦးအား ဆန္၊ ဆီ၊ ရိက္ၡာႏွင္႕ ေထာက္ပံ႕ေငြမ်ား ပ႕ံပုိးေပးခဲ႕သည္။ ထုိ့ျပင္ ၎င္းတုိ့၏ သာေရး၊ နာေရးႏွင္႕ လူမႈေရးကိစ္ၥ ရပ္မ်ားကုိလည္း ပစ္မထား၊ တတ္စြမ္းသမွ် ေထာက္ပံ႕ခဲ႕ သည္။ ထုိ့အတြက္ လူၾကမ္းအဖြဲ႔သည္ ေရႊဘအား မိဘ သဖြယ္ ေလးစားခ်စ္ခင္႐ုိေသခဲ႕ၾကသည္။ (ေရႊဘေဆာင္းပါးျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကူညီပံ့ပိုးေပးၾကေသာ ေရႊဘ၏ က်န္ရစ္သူမိသားစုႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေဌးေအာင္ (ေဆြဗမာ)အား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း) 

**တုိ့ခ်စ္တဲ႕ေ.ရႊဘ** 
 ဩ ေရွးသေရာခါ
 ျပည္ျမန္မာ၀ယ္
 သမ္ၻာရင္႕က်က္ 
လူတကာႏွစ္သက္ 
မင္းသားႀကီးတစ္လက္ရွိခဲ႕ဖူးပါတယ္ . 

. . ဩ ပံုျပင္မဟုတ္၊ 
သ႐ုပ္ပီျပင္ အဟုတ္ထင္ေလေအာင္ဖမ္းစား
 ႐ုပ္ရွင္တစ္ေခတ္ ေနာက္ျပန္ရစ္ၾကည္႕ 
“ဟစ္” ျဖစ္ခဲ႕သရဖူ၊ 
သူမတူေလ
 ျပည္သူတို့ အသည္းစြဲ၊
 ရင္ထဲတို့ေခတ္ 
“ဟတ္ထိတယ္” ဆုိမလား
 ဩ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ 
ခုေတာ႕ၾကာခဲ႕ပါၿပီ
 ေရမွာအ႐ုပ္ေရးသည္႕ႏွယ္ . .
 . ေဆးျပယ္လို့မရ 
အမည္တြင္သည္က “ေရႊဘ” 
သူ့ကိုခ်စ္တဲ႕သူေတြ 
အနႏ္ၱမုိ့ ခ၀ါမခ်ႏုိင္ 
ကေလာင္ကုိင္ရင္းတပ္လွန့္၊
 ေရွ႔သို့ဆန့္လည္း ရပ္တန္႔မသြား၊ 
ထင္ရွားေနဆဲ 
သိမီသူေတြရဲ႔ ရင္ထဲမွာ . . . ။ 


(“ေရႊဘ”ေခတ္ သိမိမီသီသူမူမ်ား ျပန္လလည္အအမွတ္တရရစိမ္ေသာငွာ ဤ ကဗ်ာကိုို ေရးဖြဲြဲ႕ဲ႕ပါသည္။္။) 


*တင္႕့လြင္ဦး (စီးပြားေရးတက္ၠသိုလ္)*