>
ဖိုုးစီသည္ ဟင္းခ်က္ အင္မတန္ေတာ္ေသာ ေကာင္ေလးျဖစ္သည္။
တစ္ေန႔တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ တူမ တစ္ေယာက္၏ အိမ္သိုု႔ အလည္သြားသည္။ ထိုေန႔တြင္ တူမအိမ္၌ေန႔လည္စာ စားရာတြင္ ဝက္လက္ဟင္းရည္ေသာက္ တစ္ပြဲ ကိုု ၾကီးေတာ္ ခံတြင္းေတြ႔လာသည္။
ညေနအိမ္သိုု႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ ေကာင္းေၾကာင္းကိုု မၾကာခဏ ထုုတ္ေဖာ္ ခ်ီးမြမ္းေလသည္။ ထိုုအခါ ဖိုုးစီက ထိုုကဲ့သိုု႔ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူခ်က္တတ္ေၾကာင္း ၾကီးေတာ္ကိုု ေျပာမိေလသည္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ဖိုုးစီအိပ္ရာနိုုးခ်ိန္တြင္ ဝက္လက္တစ္ေခ်ာင္းသည္ ဖိုုးစီကိုု အသင့္ေစာင့္ေနျပီျဖစ္သည္။ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဟင္းတစ္ခြက္အတြက္ သူမ၏ မီးဖိုုေခ်ာင္ကိုု ဖိုုးစီလက္ထဲသိုု႔ အပ္လိုုက္သည္။
ဖိုုးစီသည္ ပိုုင္းျဖတ္ထားေသာ ဝက္လက္မ်ားကိုု Pressure Cooker ထဲသိုု႔ ထည့္၏။ ထိုု႔ေနာက္ ပဲငံျပာရည္၊ သၾကား၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း အစရွိေသာ သူသိသမွ် ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကိုု ထည့္ကာ မီးဖိုုေပၚတြင္ တင္ထားလိုုက္ေလသည္။
အခ်ိန္အတန္ၾကာျပီး၍ ဟင္းအိုုးကိုုဖြင့္ၾကည့္ေသာအခါ ဟင္းရည္အေရာင္သည္ သူေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အေရာင္မ်ိဳးျဖစ္မေနသည္ကိုု ေတြ႕ေလသည္။ အေရာင္မလွေနသည့္အတြက္ သူ မေက်နပ္ပါ။ ဟင္းရည္တြင္ အေရာင္လွ ေစရန္ သူစဥ္းစားသည္။ ထိုု႔ေနာက္ မက်ည္သီးမွည့္ကိုု အရည္ေဖ်ာ္၍ ထည့္လိုုက္ကာ ဟင္းရည္အိုုးကိုု ထပ္တည္ထားလိုုက္သည္။
ထမင္းစားခ်ိန္တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးစြားျဖင့္ ဖိုုးစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု ဦးစြာပထမ စားသံုုးေလသည္။ ျမည္းစမ္းၾကည့္ျပီးေသာအခါ ၾကီးေတာ္ သည္ သူမ၏ အမွားကိုု ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိျမင္သြားျပီျဖစ္သည္။
နွေျမာတတ္ေသာ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သြန္လည္းမသြန္ရက္၊ ပစ္လည္းမပစ္ရက္ေသာေၾကာင့္ ကုုန္ေအာင္စားေလသည္။
ထိုုမွစ၍ ဖိုုစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္သည္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအၾကားတြင္ နွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ နာမည္ၾကီးကာ က်န္ခဲ့ေလသည္။
ကာယကံရွင္ ၾကီးေတာ္မွာမူ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူမ၏ တစ္သက္တြင္ မည္သိုု႔ေသာ အေၾကာင္းနွင့္မွ ေမ့ေတာ့မည္ မဟုုတ္ပါ..။
*မမဝသုန္*
ဖိုုးစီသည္ ဟင္းခ်က္ အင္မတန္ေတာ္ေသာ ေကာင္ေလးျဖစ္သည္။
တစ္ေန႔တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ တူမ တစ္ေယာက္၏ အိမ္သိုု႔ အလည္သြားသည္။ ထိုေန႔တြင္ တူမအိမ္၌ေန႔လည္စာ စားရာတြင္ ဝက္လက္ဟင္းရည္ေသာက္ တစ္ပြဲ ကိုု ၾကီးေတာ္ ခံတြင္းေတြ႔လာသည္။
ညေနအိမ္သိုု႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ ေကာင္းေၾကာင္းကိုု မၾကာခဏ ထုုတ္ေဖာ္ ခ်ီးမြမ္းေလသည္။ ထိုုအခါ ဖိုုးစီက ထိုုကဲ့သိုု႔ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူခ်က္တတ္ေၾကာင္း ၾကီးေတာ္ကိုု ေျပာမိေလသည္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ဖိုုးစီအိပ္ရာနိုုးခ်ိန္တြင္ ဝက္လက္တစ္ေခ်ာင္းသည္ ဖိုုးစီကိုု အသင့္ေစာင့္ေနျပီျဖစ္သည္။ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဟင္းတစ္ခြက္အတြက္ သူမ၏ မီးဖိုုေခ်ာင္ကိုု ဖိုုးစီလက္ထဲသိုု႔ အပ္လိုုက္သည္။
ဖိုုးစီသည္ ပိုုင္းျဖတ္ထားေသာ ဝက္လက္မ်ားကိုု Pressure Cooker ထဲသိုု႔ ထည့္၏။ ထိုု႔ေနာက္ ပဲငံျပာရည္၊ သၾကား၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း အစရွိေသာ သူသိသမွ် ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကိုု ထည့္ကာ မီးဖိုုေပၚတြင္ တင္ထားလိုုက္ေလသည္။
အခ်ိန္အတန္ၾကာျပီး၍ ဟင္းအိုုးကိုုဖြင့္ၾကည့္ေသာအခါ ဟင္းရည္အေရာင္သည္ သူေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အေရာင္မ်ိဳးျဖစ္မေနသည္ကိုု ေတြ႕ေလသည္။ အေရာင္မလွေနသည့္အတြက္ သူ မေက်နပ္ပါ။ ဟင္းရည္တြင္ အေရာင္လွ ေစရန္ သူစဥ္းစားသည္။ ထိုု႔ေနာက္ မက်ည္သီးမွည့္ကိုု အရည္ေဖ်ာ္၍ ထည့္လိုုက္ကာ ဟင္းရည္အိုုးကိုု ထပ္တည္ထားလိုုက္သည္။
ထမင္းစားခ်ိန္တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးစြားျဖင့္ ဖိုုးစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု ဦးစြာပထမ စားသံုုးေလသည္။ ျမည္းစမ္းၾကည့္ျပီးေသာအခါ ၾကီးေတာ္ သည္ သူမ၏ အမွားကိုု ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိျမင္သြားျပီျဖစ္သည္။
နွေျမာတတ္ေသာ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သြန္လည္းမသြန္ရက္၊ ပစ္လည္းမပစ္ရက္ေသာေၾကာင့္ ကုုန္ေအာင္စားေလသည္။
ထိုုမွစ၍ ဖိုုစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္သည္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအၾကားတြင္ နွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ နာမည္ၾကီးကာ က်န္ခဲ့ေလသည္။
ကာယကံရွင္ ၾကီးေတာ္မွာမူ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူမ၏ တစ္သက္တြင္ မည္သိုု႔ေသာ အေၾကာင္းနွင့္မွ ေမ့ေတာ့မည္ မဟုုတ္ပါ..။
*မမဝသုန္*
No comments:
Post a Comment