အေကာင္းျမင္ကာ ဆိုးရက္ေရ အံခဲလို ့
အေႀကာင္းျမင္လာ တိုးတက္ေ၀ အလံမလွဲတဲ့ေျမမွာ..။
ဘ၀ဆိုတာ ထာ၀ရ မလန္းဆန္း
ဘုရားပန္းေတာင္ ႏြမ္းတတ္တာပဲ မဟုတ္လား
အတိတ္ဆိုတာ ထုဆစ္ကိုးကြယ္ဖို ့မဟုတ္
အတုအစစ္ ဆန္းစစ္ျပီး အမွား အမွန္ခဲြျခား
သစၥာတရားကိုေတာ့ ကိုးကြယ္ဖို ့မေမ့နဲ ့..။
ယမ္းေငြ ့ေ၀ ေသနတ္သံေတြ မႀကားခ်င္ေတာ့ဘူး
အခုတ္လွဲခံ သစ္ပင္မ်ားနဲ ့ေတာင္ကတံုးေတြ ျပံဳးဖို ့
ေက ်ာက္ပတ္တီးစီးထားတဲ့ ေသြးထြက္ေက ်းလက္ေတြ အငိုတိတ္
ကယ္သူမဲ့ ပက္လက္ေမ်ာေနစဲ ျမစ္ေတြ ရွင္သန္ဖို ့
မျငိမ္္မသက္ေျမမွာ ျငိမ္းးခ်မ္းေရးအိမ္မက္ေတြ ခါးပိုက္ႏိႈက္ခံ ေနရတယ္..။
နီယြန္ မီးေရာင္စံုေအာက္မွာ ကမၻာ့ ျမိဳ ့ျပေတြ လင္းလက္ေနလည္း
ရင္ကဲြပက္လက္ အေမ့အိမ္ေတြ ဖေယာင္းတိုင္ကို အေဖာ္လုပ္္
အသက္ရႈရပ္လု မြန္းႀကပ္ျမိဳ ့ျပေတြ ငါတို ့လို မလြတ္ေျမာက္ေသးဘူး..။
တိုင္းျပည္ မ်က္ခံုးေမႊးေပၚ စႀကၤ ံေလွ်ာက္ေနတဲ့ ျပႆသနာမ်ား
အရိုင္းဆန္ တသက္လံုး အေတြးအေခၚနဲ ့ အျပင္းအထန္ေရာက္လာ ဒုကၡမ်ား
ႏိုင္ငံ အေရျပားေပၚ တပ္လွန္ ့ေနတဲ့ ဒဏ္ရာမ်ား
အမာရြတ္ေတြကေတာ့ ျပတိုက္တခုစာ မကေတာ့
ျငိမ္းခ်မ္းေရး လေရာင္ေပ်ာက္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေခါက္သိမ္းထားရတယ္..။
ႏွစ္ ( ၆၀ ) ျပည္တြင္းစစ္နဲ ့လည္ပင္းဖက္ ႀကီးျပင္းခဲ့လို ့ ေခတ္သစ္မွာ အရြယ္လြန္ေနာက္က် က်န္ရစ္တဲ့ တိုင္းျပည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ကမၻာပတ္ ေတာင္းလို ့မရဘူး ရင္ဘတ္ထဲမွာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရိွရင္ မေျဖရွင္းပဲ ပစ္ထားတဲ့ အရာရာကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ လို ့ရတယ္..။ သမိုင္းအိမ္မက္ေတြ အေငြ ့ပ်ံ ေနလို ့ အရိုင္းလို လူအေတြ ့မခံပဲ ေတာခိုေနတဲ့ သစ္ပင္လို အတၱေတြ ခဏတျဖဳတ္ ေဘးခ်လို ့ အညတရ ဘ၀စုတ္မ်ား ေတြးဆ ျပဳျပင္ရေအာင္ အဆံုးသတ္ တိုက္ပဲြဆိုတာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစားပဲြ၀ိုင္းဆိုတာ သိခဲ့ျပီ..။ သမိုင္း အေႀကြးေတြ လည္ပင္းနစ္ျမဳပ္ေနလို ့ လိႈင္းထန္တဲ့ အေတြးေတြ ဒုကၡသည္လို ေျပးလႊား ေရႊေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္ အျပံဳးေတြ ဆင္ျမန္းဖို ့ ေနေလာင္ ေႀကာက္စရာ အမုန္းစကားေတြေပ်ာက္ရွေအာင္ တိုင္းျပည္မ်က္ႏွာမွာ လွလွပပ သနပ္ခါးလိမ္းထားတဲ့ စကားလံုးေတြ ခ်ယ္သရမယ္..။ ေရႊရတု ေငြရတု စိန္ရတုေတြမွာ အတုအေယာင္ေတြစုစည္းျပီး ပန္းတိုင္မေပ်ာက္ေစခ်င္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အေတြးေတြနဲ ့ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးလည္း မ်က္ေျခမျပတ္နဲ ့ စီးပြားေရး အသားစား သိန္းငွက္နဲ ့နဂါးမ်ား အရိုးေပၚအေရတင္ ေဒါင္းကို ေခ်ာင္းေနတယ္..။ ေအာင္ဆန္းေသြးမို ့ အေခ်ာင္လမ္း မေတြးဘူး အေတြးအေခၚ ညီညာမွ ျပည္သာမယ္ အိပ္မက္ေတြ အနာဂတ္မွာ ပိုင္ဆိုင္ႀကေပေတာ့..။ တသက္မွာ တခါ ရင္ခုန္မႈေတြနဲ ့ ( ၂၁ ) ႏွစ္ဆယ့္ တစ္ရာစု ပင္လုံ ရွက္စရာေတြ စုျပံဳေနတဲ့ ေျမမွာ ရက္ရာဇာကို အႏုလံု ပတၱိလံု စဥ္းစား စိုက္ပ်ိဳးေနတယ္..။ ................................................ +ေအာင္ခိုင္ျမင့္+ ၂၂ ေမလ ၂၀၁၆ ( ၂၁ ) ရာစုပင္လံုကို ရင္ခုန္တဲ့ကဗ်ာ
အေကာင္းျမင္ကာ ဆိုးရက္ေရ အံခဲလို ့
အေႀကာင္းျမင္လာ တိုးတက္ေ၀ အလံမလွဲတဲ့ေျမမွာ..။
ဘ၀ဆိုတာ ထာ၀ရ မလန္းဆန္း
ဘုရားပန္းေတာင္ ႏြမ္းတတ္တာပဲ မဟုတ္လား
အတိတ္ဆိုတာ ထုဆစ္ကိုးကြယ္ဖို ့မဟုတ္
အတုအစစ္ ဆန္းစစ္ျပီး အမွား အမွန္ခဲြျခား
သစၥာတရားကိုေတာ့ ကိုးကြယ္ဖို ့မေမ့နဲ ့..။
ယမ္းေငြ ့ေ၀ ေသနတ္သံေတြ မႀကားခ်င္ေတာ့ဘူး
အခုတ္လွဲခံ သစ္ပင္မ်ားနဲ ့ေတာင္ကတံုးေတြ ျပံဳးဖို ့
ေက ်ာက္ပတ္တီးစီးထားတဲ့ ေသြးထြက္ေက ်းလက္ေတြ အငိုတိတ္
ကယ္သူမဲ့ ပက္လက္ေမ်ာေနစဲ ျမစ္ေတြ ရွင္သန္ဖို ့
မျငိမ္္မသက္ေျမမွာ ျငိမ္းးခ်မ္းေရးအိမ္မက္ေတြ ခါးပိုက္ႏိႈက္ခံ ေနရတယ္..။
နီယြန္ မီးေရာင္စံုေအာက္မွာ ကမၻာ့ ျမိဳ ့ျပေတြ လင္းလက္ေနလည္း
ရင္ကဲြပက္လက္ အေမ့အိမ္ေတြ ဖေယာင္းတိုင္ကို အေဖာ္လုပ္္
အသက္ရႈရပ္လု မြန္းႀကပ္ျမိဳ ့ျပေတြ ငါတို ့လို မလြတ္ေျမာက္ေသးဘူး..။
တိုင္းျပည္ မ်က္ခံုးေမႊးေပၚ စႀကၤ ံေလွ်ာက္ေနတဲ့ ျပႆသနာမ်ား
အရိုင္းဆန္ တသက္လံုး အေတြးအေခၚနဲ ့ အျပင္းအထန္ေရာက္လာ ဒုကၡမ်ား
ႏိုင္ငံ အေရျပားေပၚ တပ္လွန္ ့ေနတဲ့ ဒဏ္ရာမ်ား
အမာရြတ္ေတြကေတာ့ ျပတိုက္တခုစာ မကေတာ့
ျငိမ္းခ်မ္းေရး လေရာင္ေပ်ာက္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေခါက္သိမ္းထားရတယ္..။
ႏွစ္ ( ၆၀ ) ျပည္တြင္းစစ္နဲ ့လည္ပင္းဖက္ ႀကီးျပင္းခဲ့လို ့ ေခတ္သစ္မွာ အရြယ္လြန္ေနာက္က် က်န္ရစ္တဲ့ တိုင္းျပည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ကမၻာပတ္ ေတာင္းလို ့မရဘူး ရင္ဘတ္ထဲမွာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ရိွရင္ မေျဖရွင္းပဲ ပစ္ထားတဲ့ အရာရာကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ လို ့ရတယ္..။ သမိုင္းအိမ္မက္ေတြ အေငြ ့ပ်ံ ေနလို ့ အရိုင္းလို လူအေတြ ့မခံပဲ ေတာခိုေနတဲ့ သစ္ပင္လို အတၱေတြ ခဏတျဖဳတ္ ေဘးခ်လို ့ အညတရ ဘ၀စုတ္မ်ား ေတြးဆ ျပဳျပင္ရေအာင္ အဆံုးသတ္ တိုက္ပဲြဆိုတာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစားပဲြ၀ိုင္းဆိုတာ သိခဲ့ျပီ..။ သမိုင္း အေႀကြးေတြ လည္ပင္းနစ္ျမဳပ္ေနလို ့ လိႈင္းထန္တဲ့ အေတြးေတြ ဒုကၡသည္လို ေျပးလႊား ေရႊေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္ အျပံဳးေတြ ဆင္ျမန္းဖို ့ ေနေလာင္ ေႀကာက္စရာ အမုန္းစကားေတြေပ်ာက္ရွေအာင္ တိုင္းျပည္မ်က္ႏွာမွာ လွလွပပ သနပ္ခါးလိမ္းထားတဲ့ စကားလံုးေတြ ခ်ယ္သရမယ္..။ ေရႊရတု ေငြရတု စိန္ရတုေတြမွာ အတုအေယာင္ေတြစုစည္းျပီး ပန္းတိုင္မေပ်ာက္ေစခ်င္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အေတြးေတြနဲ ့ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးလည္း မ်က္ေျခမျပတ္နဲ ့ စီးပြားေရး အသားစား သိန္းငွက္နဲ ့နဂါးမ်ား အရိုးေပၚအေရတင္ ေဒါင္းကို ေခ်ာင္းေနတယ္..။ ေအာင္ဆန္းေသြးမို ့ အေခ်ာင္လမ္း မေတြးဘူး အေတြးအေခၚ ညီညာမွ ျပည္သာမယ္ အိပ္မက္ေတြ အနာဂတ္မွာ ပိုင္ဆိုင္ႀကေပေတာ့..။ တသက္မွာ တခါ ရင္ခုန္မႈေတြနဲ ့ ( ၂၁ ) ႏွစ္ဆယ့္ တစ္ရာစု ပင္လုံ ရွက္စရာေတြ စုျပံဳေနတဲ့ ေျမမွာ ရက္ရာဇာကို အႏုလံု ပတၱိလံု စဥ္းစား စိုက္ပ်ိဳးေနတယ္..။ ................................................ +ေအာင္ခိုင္ျမင့္+ ၂၂ ေမလ ၂၀၁၆ ( ၂၁ ) ရာစုပင္လံုကို ရင္ခုန္တဲ့ကဗ်ာ
No comments:
Post a Comment