“ဘယ္လိုလည္းဆရာ။ က်ီးမႏိုးပဲြေလး ဘာေလးႏႊဲရေအာင္ ဘာအစီအစဥ္မ်ား ရွိလဲ။”
“ တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ပုန္းျဖစ္ေနပါလား မန္ယူ။ ႏွစ္လံုး သံုးလံုးကိုက္တဲ့အျပင္ ခုတေလာ ပဲြစဥ္ ေတြမွာ တ၀က္႐ွဳံးလိုက္၊ အျပည့္႐ွဳံးလိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ မင္းဘယ္ခြင္သြားရွာေနတာလဲ” မန္ယူ ခပ္ငိုင္ငိုင္ျဖစ္သြား သည္။ မန္ယူအေနအထားကို အကဲခတ္ၾကည့္ရသည္မွာ တစံုတခု ဖိစီးခံေနရသလိုပဲ။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္း တခ်က္ခ် လိုက္သည္။ ေဖ်ာ္ၿပီးသားလက္ဘက္ရည္ခြက္ကိုပဲ ကုန္း၍ ဇြန္းႏွင့္ ေမႊေခါက္ေနျပန္သည္။ အက်ီ ၤ အိပ္ႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္မ်ားကို ဟိုစမ္းသည္စမ္းလုပ္ျပန္၏။ ေဆးေပါ့လိပ္တိုကို ေကာက္ယူ၍ မီးညွိလိုက္ျပန္ သည္။ “ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္ေနလိုက္တာကြာ၊ မင္းေနာက္ကို ေတာေမာလိုက္ေနသလိုပဲ။ ဒီအလာ ရဲႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ျပာယာခတ္ေနတာလား။” မန္ယူ၏တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားပံုမွာ ကုန္တိုက္ က အေရာင္းထိုင္းပစၥည္း တည္ထားသလိုမ်ဳိး။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်ျပန္သည္။ “စိတ္ဆင္းရဲတယ္ကြာ၊ မင္းၾကည့္ ရတာ”။ ဒီေတာ့မွ မန္ယူ အသက္ျပန္၀င္လာ၏။
“ တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ပုန္းျဖစ္ေနပါလား မန္ယူ။ ႏွစ္လံုး သံုးလံုးကိုက္တဲ့အျပင္ ခုတေလာ ပဲြစဥ္ ေတြမွာ တ၀က္႐ွဳံးလိုက္၊ အျပည့္႐ွဳံးလိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ မင္းဘယ္ခြင္သြားရွာေနတာလဲ” မန္ယူ ခပ္ငိုင္ငိုင္ျဖစ္သြား သည္။ မန္ယူအေနအထားကို အကဲခတ္ၾကည့္ရသည္မွာ တစံုတခု ဖိစီးခံေနရသလိုပဲ။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္း တခ်က္ခ် လိုက္သည္။ ေဖ်ာ္ၿပီးသားလက္ဘက္ရည္ခြက္ကိုပဲ ကုန္း၍ ဇြန္းႏွင့္ ေမႊေခါက္ေနျပန္သည္။ အက်ီ ၤ အိပ္ႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္မ်ားကို ဟိုစမ္းသည္စမ္းလုပ္ျပန္၏။ ေဆးေပါ့လိပ္တိုကို ေကာက္ယူ၍ မီးညွိလိုက္ျပန္ သည္။ “ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္ေနလိုက္တာကြာ၊ မင္းေနာက္ကို ေတာေမာလိုက္ေနသလိုပဲ။ ဒီအလာ ရဲႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ျပာယာခတ္ေနတာလား။” မန္ယူ၏တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားပံုမွာ ကုန္တိုက္ က အေရာင္းထိုင္းပစၥည္း တည္ထားသလိုမ်ဳိး။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်ျပန္သည္။ “စိတ္ဆင္းရဲတယ္ကြာ၊ မင္းၾကည့္ ရတာ”။ ဒီေတာ့မွ မန္ယူ အသက္ျပန္၀င္လာ၏။
“တေလာက ေလထန္ကုန္းက ေလလွဳိင္းေတြ ထံုေထာင္းထဲကို ျဖတ္တိုက္သြားတာကိုစဥ္းစားမိတိုင္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ နင္ေနတာပဲဆရာရယ္”။ အတည္လိုလို မွင္နဲ ့ ၾကက္ေသေသ လွဳိက္လွဳိက္ေမာေမာ ေျပာေနသည့္ မန္ယူကို ၾကည့္၍ မန္ယူေတာ့ လိုင္းေျပာင္းသြားေလသလား၊ တခုခု မွီ၀ဲထားလို ့ ေၾကာင္ေလ ၿပီလား ထင္ေကာင္းထင္ႏိုင္ၾကေပမည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဇေ၀ဇ၀ါ။ ေဒါင္ခ်ာေမာင္စိုင္းႏွင့္ ဘိုးေတာ္ျမင့္သန္း ဆိုင္ထဲ၀င္လာ၍ မန္ယူ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သည္ကို ၾကည့္၍ “မင္းကလည္းကြာ၊ ကိုယ့္ တရပ္ကြက္ထဲ သားေတြ၊ သူတို ့လည္း သူတို ့ဖာသာသူတို ့ လက္ဘက္ရည္လာေသာက္တာပဲ၊ မင္းနဲ ့ဘာဆိုင္လို ့လဲ”။ “တိုးတိုးလုပ္စမ္းပါ ဆရာ ရာ၊ တေလာက ဒင္းတို ့ဆဲြေသာက္ထားတဲ့ တပိုင္းဘိုး မေပးရေသးဘူး၊ လုပ္အုန္းေလကြာ မန္ယူ၊ တပိုင္းေလာက္ဆိုရင္ ေျမြပဲ။ ဆရာတိုက္ခ်င္ရင္တိုက္လိုက္ေလ”။ “ဘုရွစ္”။
“မင္း နင္ေနတဲ့ကိစၥ တေလာကလံုး သိသြားေအာင္ “ျမန္မာျပည္သား”မွာ အိပ္ဖြင့္ေပးစာ ေရးလိုက္ပါလား”။
“မေလွာင္ပါနဲ ့ဆရာရယ္၊ ဒဲ့ႀကီးကို ခံစားေနရတာ”။ “ကဲ ဒဲ့ႀကီးမကလို ့တြတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မေျပာခ်င္ေန။ လက္ဘက္ရည္ဘိုးေဟ့”။ “ေဟ့ ေဟ့ မရွင္းေသးဘူးေဟ့။ ဆရာက လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ အဟမ္း”။ ဟိုေလဆရာ၊ အခြံခြ်န္တြန္းရဲ ့ ခ်စ္ကံအေၾကာင္းတရား၊ ကိုခ်ပါတီရဲ ့ႏွပ္ေရးငဲ့ ေငြနဖူးစာေတြ ရင္ကို ျဖတ္တိုက္သြားေတာ့ ေခါင္မွန္အကုန္သိမ္းသာၾကားဖူးခဲ့တာ ခုေတာ့ မွန္ရာအပံုေတာင္ အဆစ္ရတာေတြ သိရေတာ့ တေကာင္ၾကြက္ ကြ်န္ေတာ္မန္ယူ မနင္ဘဲရွိမလားဆရာ။ သီတင္းလည္းကြ်တ္ေပါင္းမ်ားၿပီေလ။ ဆရာေျပာသလို ႐ွဳံးပဲြဆက္ေနေတာ့ တန္းဆင္းရမယ့္ကိန္း။ ဆရာပါနည္းျပအလုပ္ကျပဳတ္ႏိုင္တယ္”။ “ေဟ့ေကာင္ ငါ့ဆဲြမထည့္နဲ ့ အလြတ္ႀကီး”။
“ေဟာင္းအားယူ မန္ယူ။ တပိုင္းလုပ္ေဟ့၊ ဂ်င္းသုတ္ပါယူခဲ့”။ ကဗ်ာဆရာ ေျမကမၻာ ဆိုင္ထဲ၀င္လာၿပီး ေအာ္ဟစ္မွာၾကားရင္း မန္ယူတို ့ဆရာတပည့္၀ိုင္းထဲ၀င္ထိုင္သည္။ “ရွင္းမယ္ေဟ့”။ “ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲကြာ။ ငါစာမူခေလး ရလာလို ့ အၾကင္နာေပးမလို ့ မင္းတို ့ဆရာတပည့္က ငါ့ျမင္တာနဲ ့ သုတ္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေျမကမၻာကြ ေသရြာကလာတာမဟုတ္ပါဘူး”။ “ဒီႏွစ္လည္း ယမကာေစာင့္ ၾကည့္ေရးအဖဲြ ့ကေပးတဲ့ ေရႊရည္စိမ္ဆုနဲ ့ လြဲသြားတယ္ေနာ္ဆရာေျမကမၻာ”။ “ေအး မင္းေျပာတာ ဒီတခါေတာ့ ငါလက္ခံတယ္။ တကယ္ေသာက္သံုးတဲ့ ငါလိုေကာင္မ်ဳိးကို မေပးဘဲ ခြက္ပုန္းကစ္တဲ့ ေကာင္ေတြကို ေရြးေရြးေပးေနေတာ့ ေရႊရည္စိမ္ပဲ ျဖစ္ေနတာေပါ့ကြာ ဟားဟားဟား” “ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေသာက္ပါအုန္း။ ေနာက္ႏွစ္ခါတန္ေဆာင္မုန္း ေတာရေက်ာင္းမွာ အလံဖုန္း”။ မန္ယူစာခ်ဳိးရင္း သူ ့ဆရာကို လက္ကုတ္၍ သုတ္သြားသည္ကို တဟားဟားျဖင့္ ဟားတိုက္ရယ္ေမာေနေသာ ဘိုးေတာ္ျမင့္သန္းႏွင့္ ေဒါင္ခ်ာေမာင္စိုင္းကို ဆရာေျမကမၻာ ဘုၾကည့္ၾကည့္ၿပီး လက္ခလယ္ ေထာင္ျပလိုက္ေလသည္။
x x x x x x x
“ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ လြယ္ကထုန္ေလ်ွာက္လည္ေနတယ္ထင္ပ။ လျပည့္ေန ့က ဆရာ့အိမ္မွာ ဘဲခ်က္ၿပီး ကိုင္ၾကေသးတယ္၊ ကာလသား ခ်က္ကေလးနဲ ့ ပုေလြတရာ နဲ ့ဗ်ာ”။ “ဘာလဲ ပေလြ တရာ”။
“ဟန္ဒရက္ပိုက္ပါ ဟန္ဒရက္ပိုက္ပါ ဟဲဟဲ၊ ဆပ္ေကာ့လပ္ေကာ့ ၀ီစကီေလဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္ကင္ရတာဗ်။ ေျမကမၻာတို ့၊ သက္မူးတို ၊့ ဂေဇာ္တူးတို ့သိမွာစိုးလို ့။ သိုသို၀ွက္၀ွက္ ငတတ္ျပား အခမ္းအနားေပါ့။ ဟီးဟီး။ ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ နွေခါင္းက ဘာျဖစ္တာလဲ ပဲ့ေနပါလား”။ “မန္ယူ မင္းပါးစပ္ပိတ္ထား ေသာက္ခြက္ကို ျဖတ္႐ိုက္မိလိမ့္မယ္”။ “ေဆာရီးေနာ္ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့၊ ကြ်န္ေတာ္က ႐ိုးရိုးသားသား ေမးမိတာပါဗ်ာ”။ “ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ မီးပံုပ်ံလႊတ္တင္တာ မီးပြားက ႏွေခါင္းေပၚ ျပတ္က်လို ့”။ “ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ရာ လွ်ာေပၚက်ရင္ ဒုကၡပဲ၊ ဟုိ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ ေျပာေျပာေနတဲ့ ကိစၥေလ၊ လ်ွာကအေရးအႀကီးဆံုးပဲဆိုတာေလ။ အေတာ္ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္ေနာ္”။
“မန္ယူ မင္းလွ်ာပဲ့ပါသြားခ်င္လား”။ မန္ယူ ၿငိမ္ကုတ္သြားသည္။ မန္ယူတခုခုကို ေျပာခ်င္ေနသည္။ မိတ္ေဆြႀကီးကိုေက်ာ္ညြန္ ့ကိုလည္း ခင္ေပမယ့္ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့က စိတ္ႀကီးသည္။ သူေဒါသထြက္လာရင္ ဆိုင္ ေလးငါးဆိုင္ေျပာင္း၍ ေငြ သံုးေလးေထာင္ တညထဲ ကုန္ေအာင္ျဖံဳးခ်င္ျဖံဳးတတ္သူ။ မန္ယူအရိပ္အကဲ ၾကည့္၍ “ေအာ္ ဒါနဲ ့ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ ေဆးခန္း သြားေသးလား”။ “အင္း”။ “ဘယ္ေဆးခန္းလဲဟင္”။ “ခ်ီကာဂို”။ “ေအာ္ ေစ်းႀကီးတာေပါ့ေနာ္”။ “ဒီကိစၥ ဆရာ မသိေစနဲ ့”။ “ဘယ္ဆရာ ေျပာတာလဲ”။
“မင္းပေထြး ေက်ာ္သက္ေထြး”။
ေက်ာ္သက္ေထြး
“ဘယ္လိုလည္းဆရာ။ က်ီးမႏိုးပဲြေလး ဘာေလးႏႊဲရေအာင္ ဘာအစီအစဥ္မ်ား ရွိလဲ။”
“ တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ပုန္းျဖစ္ေနပါလား မန္ယူ။ ႏွစ္လံုး သံုးလံုးကိုက္တဲ့အျပင္ ခုတေလာ ပဲြစဥ္ ေတြမွာ တ၀က္႐ွဳံးလိုက္၊ အျပည့္႐ွဳံးလိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ မင္းဘယ္ခြင္သြားရွာေနတာလဲ” မန္ယူ ခပ္ငိုင္ငိုင္ျဖစ္သြား သည္။ မန္ယူအေနအထားကို အကဲခတ္ၾကည့္ရသည္မွာ တစံုတခု ဖိစီးခံေနရသလိုပဲ။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္း တခ်က္ခ် လိုက္သည္။ ေဖ်ာ္ၿပီးသားလက္ဘက္ရည္ခြက္ကိုပဲ ကုန္း၍ ဇြန္းႏွင့္ ေမႊေခါက္ေနျပန္သည္။ အက်ီ ၤ အိပ္ႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္မ်ားကို ဟိုစမ္းသည္စမ္းလုပ္ျပန္၏။ ေဆးေပါ့လိပ္တိုကို ေကာက္ယူ၍ မီးညွိလိုက္ျပန္ သည္။ “ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္ေနလိုက္တာကြာ၊ မင္းေနာက္ကို ေတာေမာလိုက္ေနသလိုပဲ။ ဒီအလာ ရဲႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ျပာယာခတ္ေနတာလား။” မန္ယူ၏တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားပံုမွာ ကုန္တိုက္ က အေရာင္းထိုင္းပစၥည္း တည္ထားသလိုမ်ဳိး။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်ျပန္သည္။ “စိတ္ဆင္းရဲတယ္ကြာ၊ မင္းၾကည့္ ရတာ”။ ဒီေတာ့မွ မန္ယူ အသက္ျပန္၀င္လာ၏။
“ တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ပုန္းျဖစ္ေနပါလား မန္ယူ။ ႏွစ္လံုး သံုးလံုးကိုက္တဲ့အျပင္ ခုတေလာ ပဲြစဥ္ ေတြမွာ တ၀က္႐ွဳံးလိုက္၊ အျပည့္႐ွဳံးလိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ မင္းဘယ္ခြင္သြားရွာေနတာလဲ” မန္ယူ ခပ္ငိုင္ငိုင္ျဖစ္သြား သည္။ မန္ယူအေနအထားကို အကဲခတ္ၾကည့္ရသည္မွာ တစံုတခု ဖိစီးခံေနရသလိုပဲ။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္း တခ်က္ခ် လိုက္သည္။ ေဖ်ာ္ၿပီးသားလက္ဘက္ရည္ခြက္ကိုပဲ ကုန္း၍ ဇြန္းႏွင့္ ေမႊေခါက္ေနျပန္သည္။ အက်ီ ၤ အိပ္ႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္မ်ားကို ဟိုစမ္းသည္စမ္းလုပ္ျပန္၏။ ေဆးေပါ့လိပ္တိုကို ေကာက္ယူ၍ မီးညွိလိုက္ျပန္ သည္။ “ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ ဂဏွာမၿငိမ္ျဖစ္ေနလိုက္တာကြာ၊ မင္းေနာက္ကို ေတာေမာလိုက္ေနသလိုပဲ။ ဒီအလာ ရဲႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ျပာယာခတ္ေနတာလား။” မန္ယူ၏တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားပံုမွာ ကုန္တိုက္ က အေရာင္းထိုင္းပစၥည္း တည္ထားသလိုမ်ဳိး။ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်ျပန္သည္။ “စိတ္ဆင္းရဲတယ္ကြာ၊ မင္းၾကည့္ ရတာ”။ ဒီေတာ့မွ မန္ယူ အသက္ျပန္၀င္လာ၏။
“တေလာက ေလထန္ကုန္းက ေလလွဳိင္းေတြ ထံုေထာင္းထဲကို ျဖတ္တိုက္သြားတာကိုစဥ္းစားမိတိုင္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ နင္ေနတာပဲဆရာရယ္”။ အတည္လိုလို မွင္နဲ ့ ၾကက္ေသေသ လွဳိက္လွဳိက္ေမာေမာ ေျပာေနသည့္ မန္ယူကို ၾကည့္၍ မန္ယူေတာ့ လိုင္းေျပာင္းသြားေလသလား၊ တခုခု မွီ၀ဲထားလို ့ ေၾကာင္ေလ ၿပီလား ထင္ေကာင္းထင္ႏိုင္ၾကေပမည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဇေ၀ဇ၀ါ။ ေဒါင္ခ်ာေမာင္စိုင္းႏွင့္ ဘိုးေတာ္ျမင့္သန္း ဆိုင္ထဲ၀င္လာ၍ မန္ယူ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သည္ကို ၾကည့္၍ “မင္းကလည္းကြာ၊ ကိုယ့္ တရပ္ကြက္ထဲ သားေတြ၊ သူတို ့လည္း သူတို ့ဖာသာသူတို ့ လက္ဘက္ရည္လာေသာက္တာပဲ၊ မင္းနဲ ့ဘာဆိုင္လို ့လဲ”။ “တိုးတိုးလုပ္စမ္းပါ ဆရာ ရာ၊ တေလာက ဒင္းတို ့ဆဲြေသာက္ထားတဲ့ တပိုင္းဘိုး မေပးရေသးဘူး၊ လုပ္အုန္းေလကြာ မန္ယူ၊ တပိုင္းေလာက္ဆိုရင္ ေျမြပဲ။ ဆရာတိုက္ခ်င္ရင္တိုက္လိုက္ေလ”။ “ဘုရွစ္”။
“မင္း နင္ေနတဲ့ကိစၥ တေလာကလံုး သိသြားေအာင္ “ျမန္မာျပည္သား”မွာ အိပ္ဖြင့္ေပးစာ ေရးလိုက္ပါလား”။
“မေလွာင္ပါနဲ ့ဆရာရယ္၊ ဒဲ့ႀကီးကို ခံစားေနရတာ”။ “ကဲ ဒဲ့ႀကီးမကလို ့တြတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မေျပာခ်င္ေန။ လက္ဘက္ရည္ဘိုးေဟ့”။ “ေဟ့ ေဟ့ မရွင္းေသးဘူးေဟ့။ ဆရာက လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ အဟမ္း”။ ဟိုေလဆရာ၊ အခြံခြ်န္တြန္းရဲ ့ ခ်စ္ကံအေၾကာင္းတရား၊ ကိုခ်ပါတီရဲ ့ႏွပ္ေရးငဲ့ ေငြနဖူးစာေတြ ရင္ကို ျဖတ္တိုက္သြားေတာ့ ေခါင္မွန္အကုန္သိမ္းသာၾကားဖူးခဲ့တာ ခုေတာ့ မွန္ရာအပံုေတာင္ အဆစ္ရတာေတြ သိရေတာ့ တေကာင္ၾကြက္ ကြ်န္ေတာ္မန္ယူ မနင္ဘဲရွိမလားဆရာ။ သီတင္းလည္းကြ်တ္ေပါင္းမ်ားၿပီေလ။ ဆရာေျပာသလို ႐ွဳံးပဲြဆက္ေနေတာ့ တန္းဆင္းရမယ့္ကိန္း။ ဆရာပါနည္းျပအလုပ္ကျပဳတ္ႏိုင္တယ္”။ “ေဟ့ေကာင္ ငါ့ဆဲြမထည့္နဲ ့ အလြတ္ႀကီး”။
“ေဟာင္းအားယူ မန္ယူ။ တပိုင္းလုပ္ေဟ့၊ ဂ်င္းသုတ္ပါယူခဲ့”။ ကဗ်ာဆရာ ေျမကမၻာ ဆိုင္ထဲ၀င္လာၿပီး ေအာ္ဟစ္မွာၾကားရင္း မန္ယူတို ့ဆရာတပည့္၀ိုင္းထဲ၀င္ထိုင္သည္။ “ရွင္းမယ္ေဟ့”။ “ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲကြာ။ ငါစာမူခေလး ရလာလို ့ အၾကင္နာေပးမလို ့ မင္းတို ့ဆရာတပည့္က ငါ့ျမင္တာနဲ ့ သုတ္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေျမကမၻာကြ ေသရြာကလာတာမဟုတ္ပါဘူး”။ “ဒီႏွစ္လည္း ယမကာေစာင့္ ၾကည့္ေရးအဖဲြ ့ကေပးတဲ့ ေရႊရည္စိမ္ဆုနဲ ့ လြဲသြားတယ္ေနာ္ဆရာေျမကမၻာ”။ “ေအး မင္းေျပာတာ ဒီတခါေတာ့ ငါလက္ခံတယ္။ တကယ္ေသာက္သံုးတဲ့ ငါလိုေကာင္မ်ဳိးကို မေပးဘဲ ခြက္ပုန္းကစ္တဲ့ ေကာင္ေတြကို ေရြးေရြးေပးေနေတာ့ ေရႊရည္စိမ္ပဲ ျဖစ္ေနတာေပါ့ကြာ ဟားဟားဟား” “ ကဗ်ာဆရာႀကီး ေသာက္ပါအုန္း။ ေနာက္ႏွစ္ခါတန္ေဆာင္မုန္း ေတာရေက်ာင္းမွာ အလံဖုန္း”။ မန္ယူစာခ်ဳိးရင္း သူ ့ဆရာကို လက္ကုတ္၍ သုတ္သြားသည္ကို တဟားဟားျဖင့္ ဟားတိုက္ရယ္ေမာေနေသာ ဘိုးေတာ္ျမင့္သန္းႏွင့္ ေဒါင္ခ်ာေမာင္စိုင္းကို ဆရာေျမကမၻာ ဘုၾကည့္ၾကည့္ၿပီး လက္ခလယ္ ေထာင္ျပလိုက္ေလသည္။
x x x x x x x
“ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ လြယ္ကထုန္ေလ်ွာက္လည္ေနတယ္ထင္ပ။ လျပည့္ေန ့က ဆရာ့အိမ္မွာ ဘဲခ်က္ၿပီး ကိုင္ၾကေသးတယ္၊ ကာလသား ခ်က္ကေလးနဲ ့ ပုေလြတရာ နဲ ့ဗ်ာ”။ “ဘာလဲ ပေလြ တရာ”။
“ဟန္ဒရက္ပိုက္ပါ ဟန္ဒရက္ပိုက္ပါ ဟဲဟဲ၊ ဆပ္ေကာ့လပ္ေကာ့ ၀ီစကီေလဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္ကင္ရတာဗ်။ ေျမကမၻာတို ့၊ သက္မူးတို ၊့ ဂေဇာ္တူးတို ့သိမွာစိုးလို ့။ သိုသို၀ွက္၀ွက္ ငတတ္ျပား အခမ္းအနားေပါ့။ ဟီးဟီး။ ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ နွေခါင္းက ဘာျဖစ္တာလဲ ပဲ့ေနပါလား”။ “မန္ယူ မင္းပါးစပ္ပိတ္ထား ေသာက္ခြက္ကို ျဖတ္႐ိုက္မိလိမ့္မယ္”။ “ေဆာရီးေနာ္ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့၊ ကြ်န္ေတာ္က ႐ိုးရိုးသားသား ေမးမိတာပါဗ်ာ”။ “ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ မီးပံုပ်ံလႊတ္တင္တာ မီးပြားက ႏွေခါင္းေပၚ ျပတ္က်လို ့”။ “ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ရာ လွ်ာေပၚက်ရင္ ဒုကၡပဲ၊ ဟုိ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ ေျပာေျပာေနတဲ့ ကိစၥေလ၊ လ်ွာကအေရးအႀကီးဆံုးပဲဆိုတာေလ။ အေတာ္ျပႆနာရွိႏိုင္တယ္ေနာ္”။
“မန္ယူ မင္းလွ်ာပဲ့ပါသြားခ်င္လား”။ မန္ယူ ၿငိမ္ကုတ္သြားသည္။ မန္ယူတခုခုကို ေျပာခ်င္ေနသည္။ မိတ္ေဆြႀကီးကိုေက်ာ္ညြန္ ့ကိုလည္း ခင္ေပမယ့္ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့က စိတ္ႀကီးသည္။ သူေဒါသထြက္လာရင္ ဆိုင္ ေလးငါးဆိုင္ေျပာင္း၍ ေငြ သံုးေလးေထာင္ တညထဲ ကုန္ေအာင္ျဖံဳးခ်င္ျဖံဳးတတ္သူ။ မန္ယူအရိပ္အကဲ ၾကည့္၍ “ေအာ္ ဒါနဲ ့ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ ေဆးခန္း သြားေသးလား”။ “အင္း”။ “ဘယ္ေဆးခန္းလဲဟင္”။ “ခ်ီကာဂို”။ “ေအာ္ ေစ်းႀကီးတာေပါ့ေနာ္”။ “ဒီကိစၥ ဆရာ မသိေစနဲ ့”။ “ဘယ္ဆရာ ေျပာတာလဲ”။
“မင္းပေထြး ေက်ာ္သက္ေထြး”။
ေက်ာ္သက္ေထြး
No comments:
Post a Comment