HEADLINES
*************************************************************
NEWS ON REFUGEES
Karen refugees told to leave Thai camps
Refugees abroad; windows of survival for Chin people
*************************************************************
***(ေရြ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသတင္း)**
ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာစစ္တမ္း ထိုင္းအလုုပ္သမားဝန္ႀကီးထံ ေပးပို႔
ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားအေၾကာင္း ႐ုပ္ရွင္ ဘန္ေကာက္တြင္ျပမည္
ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား
**(ဒုကၡသည္မ်ားသတင္း)**
ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ေငြတုလုပ္သည့္ ပစၥည္းမ်ား ဖမ္းမိ
ႏွစ္ရွည္ထိန္းသိမ္းခံ ျမန္မာသူပုန္ေတြကုိ ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္မည္
*************************************************************
NEWS ON REFUGEES
*************************************************************
Karen refugees told to leave Thai camps
Nov 12, 2009 (DVB)
Refugees who fled to Thailand in June after fighting broke out in eastern Burma’s Karen state have been told by Thai authorities to leave the makeshift camps they had been living in.
Up to 5,000 Karen civilians are thought to have crossed into Thailand, where many found shelter in makeshift camps along the border. The exodus began as Burmese troops launched an offensive against the Karen National Union (KNU).
An official at one of the settlements near to Nu Po village in Thailand’s western Tak province said that Thai authorities had asked the refugees to leave their makeshift settlements.
“The Thai authorities have given a deadline for the refugees to move to Mae La refugee camp within 15 days,” he said. “They said that those who didn’t want to move to the new refugee camp may go back home [to Burma].”
Many of the refugees that left Burma spoke of repeated instances of forced recruitment by the Burmese army’s proxy militia, the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA).
The official said only four of the 29 families have gone back to Burma while the rest remained in Thailand at the houses of Thai-Karen sympathizers.
“Also the [Thai officials] claimed that some people among the refugees had links with the KNU and that they would be arrested,” he said, adding however that no arrests had yet been made.
The official said that a school that had opened for 200 children in the settlement was also ordered to close by Thai authorities.
Around 150,000 Burmese refugees live in camps along the Thai-Burma border. The Thai government has voiced concern about an increase in refugees fleeing heavy fighting in the run-up to elections in Burma next year.
A Karen man living in the camp near to Nu Po said that it was unlikely he would stay there for much longer.
“We are only temporarily staying here because we are afraid to stay in our village [in Burma],” he said. “We have no choice but to seek shelter here, but are also facing threats from the Thai authorities. I want to leave here too but I don’t know where to go.”
http://english.dvb.no/news.php?id=3048
*************************************************************
Refugees abroad; windows of survival for Chin people
12 November 2009
Mounting economic crisis is driving out people in Chin state, western Burma by the day, but refugees abroad continue to be windows of survival for Chin people.
Statistics show that there are many Chin people in Mizoram state, India from Chin state, western Burma.
Recently Mr. Hram Uk and his family fled to Mizoram in order to take refuge in New Delhi, India from Mang Kheng village, Falam township in Chin state.
Mr. Hram Uk said, “Usually the Burmese junta authorities call us to work for them and they collect some donation every month. We cannot afford it as we are very poor. We cannot send our children to school. Sometimes, patrolling military personnel demand our domestic animals. So we had to sell our properties and flee to India.”
He told Khonumthung News that there are many villagers, who wanted to go abroad. They are suffering from different kinds of problems in Burma, so they preferred to go to India as refugees.
Now most Chin people are suffering the effects of famine, which was brought by bamboo flowering in the state leading to multiplication of rats. Crops have been destroyed by rats, flies and bugs since late 2006.
Although some Chin people, who are abroad support them, they cannot cover all the villagers in the state. Therefore, they are doing whatever jobs they get to eke out a living. On the other hand, the military junta oppresses them making myriad demands.
A survey report states the population of Chin state was about 5 lakhs in the last two years, but now it has decreased to about 4 lakhs. Some NGOs’ statistics also show that there are about 2,000 Chin people in New Delhi, about 13,000 in Malaysia, United States and other European countries.
http://www.khonumthung.com/kng-news/09-news/refugees-abroad-windows-of-survival-for-chin-people/
*************************************************************
ေရြ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသတင္း
*************************************************************
ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာစစ္တမ္း ထိုင္းအလုုပ္သမားဝန္ႀကီးထံ ေပးပို႔
Thursday, 12 November 2009 19:13 ဘေစာတင္
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ ေနရေသာ ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာ အခက္အခဲမ်ား အတြက္ အႀကံျပဳစာႏွင့္ စစ္တမ္း ေကာက္ခ်က္ တေစာင္ကို ယမန္ေန႔က ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို႔ Migrant Working Group ကေပးပို ့ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ျမန္မာ့အေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ထိုင္း NGO မ်ားႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား ပူးေပါင္း ဖြဲ႔စည္းထားေသာ Migrant Working Group က အခ်ိန္ ၂ လ ယူ၍ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွ အဓိကက်ေသာ ေဒသ ၈ ခုတြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ သေဘာထားကို စစ္တမ္းမ်ားေကာက္ယူခဲ့ၾကၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို ့ ပို႔ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စစ္တမ္းေကာက္ရာတြင္ ပါ၀င္သည့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသား ညြန္႔ ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ ့မွ အလုပ္သမားေရးရာ တာ၀န္ခံ ဦးသက္ခိုင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ စိုးရိမ္စိတ္ေတြကို အေလးအနက္ထား စစ္တမ္းေကာက္ၿပီး ထိုင္းအစိုးရကို တင္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္မွလည္း အားလံုးပူပန္ေနရတဲ့ ေသာကေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္” ဟု ၎က ဆိုသည္။
ယင္း စစ္တမ္းကို ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္၊ မဟာခ်ိဳင္၊ ခ်င္းမိုင္၊ မဲေဆာက္၊ ဖူးကက္၊ ရေနာင္း၊ ဖန္င၊ စူရဌာနီ စသည့္ ေဒသ ၈ ခုရွိ ျမန္မာအလုပ္သမား ၃၀၀ ၀န္းက်င္ကို ေမးျမန္း၍ ျပဳစုထားျခင္း ျဖစ္သည္။
စစ္တမ္းအရ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ လုပ္လိုေသာ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပၾကၿပီး ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္ဗဟုသုတမွ် မရွိေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပ သည္ကို ေတြ ့ရသည္။ က်န္ ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းကမူ မလႊဲသာလွ်င္လုပ္မည္ဟု ဆိုသည္၊
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ရန္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရတို ့ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မည့္ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာ MoU အရ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတြက္ ထိုင္းဘက္မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္သည့္ ကုမၸဏီ ၃ ခုသည္ ျမန္မာပြဲစား မ်ား၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမ်ားမွ မန္ေနဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ အမွန္တကယ္ကုန္က်မည့္ စရိတ္ ဘတ္ ၃၀၀၀ ထက္ ပိုမိုေတာင္းခံေနၾကသည္ကိုေတြ ့ရသည္၊
ေတာင္းခံေငြမွာ တေနရာႏွင့္ တေနရာမတူဘဲ ကြဲျပား လ်က္ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ ဘတ္ေငြ ၇၂၀၀ ေပးရၿပီး မဟာခ်ိဳင္ကဲ့သို ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၅ သိန္းအထက္ရွိေသာ အရပ္မ်ားတြင္ ၁၅၀၀၀ အထိ ေတာင္းေနေၾကာင္းသိရသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ အဆိုပါ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကိုလည္း တိတိ က်က် သိလိုေၾကာင္း မဟာခ်ိဳင္ရွိ President မီးခံေသတၱာ စက္ရံုမွ ကိုစိုးေရႊကဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လိုဆိုးက်ိဳး ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ရွင္းလင္းလင္းလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဒီပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳး အာမခံခ်က္ ရွိသလဲေပါ့၊ ဆိုပါေတာ့ ရြာက မိဘေတြကို ေငြညႇစ္မညႇစ္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ” ဟု သူက ေျပာဆိုသည္။ ၎သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ ၆ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္သည္။
အထက္ပါ စစ္တမ္းတြင္ ထိုင္းအစိုးရထံသို႔ Migrant Working Group က ဆက္လက္အႀကံျပဳရာတြင္ “ယခုေဆာင္ရြက္ေနေသာ အစီအစဥ္မ်ားသည္ အလုပ္သမားမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထားမပါဘဲ အစိုးရမ်ား၏ သေဘာထားမ်ားအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေနေသာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ မလြယ္ကူဟု” ပါရွိသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားမွ အလုပ္သမားမ်ားလည္း ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားၾကေၾကာင္း သိရသည္။
လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားတို႔ကို ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ေပးစဥ္က သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံမ်ားမွ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ၀န္ထမ္းမ်ား ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီး မိမိႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းကို လူေတြ ့စစ္ေဆးကာ အတည္ျပဳေပးခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကိုမူ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္း အမွန္မ်ား တင္ျပႏိုင္မွသာ ထုတ္ေပးမည္ဟု ဆိုသည္။ အလုပ္သမားလက္မွတ္ျပဳလုပ္ထားသူ အမ်ားစုတြင္ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္းမရွိသူ မ်ားစြာပါ၀င္ ေနသည္။
ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနသို ့ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ကာ စာေပးပို ့ခဲ့သူ Action Network For Migrant (ANM) မွ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းေရးမႉး Bundit Panwiset ကလည္း “အခက္ခဲဆံုး အပိုင္းကေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြက ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳေရးကိစၥကို နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြမွာပဲ လုပ္ေပးၿပီး အလုပ္သမား မ်ားမ်ား စားစား ရွိတဲ့အရပ္မွာ မလုပ္ေပးတဲ့ အခ်က္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမား အမ်ားစုက ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကို ေၾကာက္လန္႔ၿပီး အမွန္မေပးတာေၾကာင့္လည္း ခက္ခဲပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။
၎တို ့့ေပးပို႔ေသာ စာကို ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီး၏ အႀကံေပးအရာရွိက လက္ခံရယူခဲ့ၿပီး လာမည့္ အစိုးရ ၀န္ႀကီးမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပမည္ဟုသိရသည္။ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစရန္ ႀကိဳးစားသြားမည္ဟု အဆိုပါ အရာရွိက ျပန္လည္ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း Bundit Panwiset က ေျပာသည္။
အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသား ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ႀကီး ဦးခြန္ျမင့္ထြန္းကလည္း “အခု ရရွိထားတဲ့ စစ္တမ္းကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အေလးအနက္ ေထာက္ခံ ပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ဆႏၵမပါဘဲနဲ႔ အလုပ္သမားအေရးကို အတင္း အဓမၼေဆာင္ရြက္ရင္ ေအာင္ျမင္စရာ မရွိပါဘူး” ဟု ဆိုသည္။
ဆက္လက္၍ ၎က ယခု ယာယီပတ္စ္ပို ့ကိစၥသည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေကာင္းမြန္သည္ဟု ဆိုႏုိင္ေသာ္ လည္း အလုပ္သမားမ်ားဘက္က ႀကံဳေတြ ့ေနရသည့္ အခက္အခဲ၊ အႏၱရာယ္မ်ားကို ထည့္မစဥ္စားလွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးသာ မ်ားလာႏိုင္ေၾကာင္း၊ ယခုစစ္္တမ္းႏွင့္ အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကို ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနက အေလးအနက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစား ေပးေစခ်င္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
ယခုအခါ အလုပ္သမားလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ျမန္မာ ၁ သန္းေက်ာ္အနက္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္သာ ၿပီးစီးေသးေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖဖ၀ါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ သက္တမ္းကုန္ဆံုးမည့္ သန္းႏွင့္ ခ်ီေသာ အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို ထိုင္းအစိုးရက မည္သို ့ဆက္လက္ကိုင္တြယ္သြားမည္ဆိုသည္မွာ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေၾကာင္း၊ ျမ၀တီ ေကာ့ေသာင္းႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ တေန႔လွ်င္ လူ ၂၀၀ ႏႈန္းခန္႔သာ ျပဳလုပ္ေပးလွ်က္ ရွိေသာေၾကာင့္ လူ တသန္းကို လာမည့္ ရက္ေပါင္း တရာေက်ာ္အတြင္း ၿပီးစီးရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဆိုသည္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ားက ေထာက္ျပ ၾကသည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္ေန႔က စတင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ေသာ ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေၾကာင့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားၾကားတြင္ စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈခံရမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား၊ ႏိုင္ငံတြင္း က်န္ခဲ့သည့္ မိဘမ်ား ထံမွ ေငြညႇစ္မည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ႀကီးထြားကာ ႀကီးမားေသာျပႆနာတရပ္အျဖစ္ ျဖစ္ေပၚေနသည္မွာ ၄ လခန္႔ ရွိၿပီျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2126:2009-11-12-12-16-58&catid=1:news&Itemid=2
*************************************************************
ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားအေၾကာင္း ႐ုပ္ရွင္ ဘန္ေကာက္တြင္ျပမည္
Thursday, 12 November 2009 17:52 ေအးလဲ့
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ အခက္အခဲ၊ ျဖစ္ရပ္မွွန္ကို ထင္ဟပ္္မည့္ “Colors of Our Hearts” အမည္ရွိ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို
၇ ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့႐ုပ္ရွင္ ပြဲေတာ္၌ ျပသမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ကမၻာ့ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ကို ယခုလ ၆ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ထိုင္းႏုိင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ Saim Paragon ၌ က်င္းပလ်က္ရွိၿပီး ၁၅ ရက္ေန႔ေနာက္ဆံုးဟု သိရသည္။ အထက္ပါ ဇာတ္ကားကို ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ျပသမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
ဇာတ္လမ္းတြင္ ပါဝင္ သရုပ္ေဆာင္သူမ်ားသည္ သာမန္ အလုပ္သမားမ်ား ကိုယ္တိုင္ပင္ ျဖစ္ၿပီး ထိုင္း ႏိုင္ငံသားဒါ႐ုိက္တာ Supamok Silarak က ႐ုိက္ကူးထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အခန္းဆက္ အပိုင္း ၄ ပို္င္း ပါဝင္ၿပီး မြန္၊ ဗမာ၊ ေျမာက္ပိုင္း ထိုင္းႏုိင္ငံသားတို႔၏ ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ ေျပာဆိုထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္ ၄ ဦး ပါဝင္ၿပီး ထိုင္းဘာသာစကားျဖင့္ စာတန္းထိုး ေဖာ္ျပမည္ ျဖစ္သည္။
ယင္း ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ညႊန္းေရးသား၊ ထုတ္လုပ္သူ Th’blay paw က ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားတို႔၏ ေျပာျပခ်က္ ကို အေျခခံေရးသား ႐ုိက္ကူးထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အဆိုပါ ဇာတ္ကားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ အစိုးရႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ နယ္စည္းမျခား မိတ္ေဆြမ်ားအဖြဲ႕က စီစဥ္႐ုိက္ကူးျခင္းျဖစ္သည္။
Th’blay paw က “ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ႕ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲကို ထိုင္း ျပည္သူ ေတြ သိရွိ နားလည္ဖို႔နဲ႔ သူတို႔ေတြလည္း လူသားေတြပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားရွိေစဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎ အေနႏွင့္ မဟာခ်ိဳင္ေဒသသို႔ သြားေရာက္ခဲ့စဥ္ ထိုင္းရဲက ဖမ္းဆီမည္ကို စိုးရိမ္ကာ ထြက္ေျပးေနသည့္ တရားမဝင္ ျမန္မာလုပ္သားမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ လြန္စြာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႐ုိက္ကူးရန္ ဆံုးျဖတ္ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း Th’blay paw က ဆက္ေျပာသည္။
ဇာတ္လမ္းအရ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ ေရာင္းစားခံခဲ့ရေသာ “အခါ” တိုင္းရင္းသူတဦး၏ ဘဝ ဇာတ္ေၾကာင္း၊ တရားမဝင္ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို စာသင္ၾကားပို႔ခ်ေနသည့္ ေက်ာင္းဆရာတဦး အေၾကာင္း၊ အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစခံခဲ့ရၿပီး လုပ္အားခမရသည့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ကရင္ တိုင္းရင္းသူ တေယာက္ အေၾကာင္းႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို မဖမ္းရန္ထိုင္းဘုရင္ကို ေတြ႕ဆုံေျပာျပခ်င္ေသာ မြန္ တိုင္းရင္းသား လူငယ္ အေၾကာင္းရိုက္ကူးထားသည့္ “Hongsa’s Schoolbag” ဇာတ္ကား ျဖစ္သည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္က “Hongsa’s Schoolbag” ဇာတ္ကားကို ျပသခဲ့ၿပီးျဖစ္ရာ အေကာင္းဆံုးဆု ရရွိခဲ့သည္။
အဆိုပါ ဇာတ္ကားကို ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ေရႊ႕ေျပာင္းျမန္မာလုပ္သား အမ်ားစုေနထိုင္၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကေသာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အနီး စမြတ္စခြန္ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ မဟာခ်ိဳင္ေဒသ၊ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တို႔တြင္ ႐ုိက္ကူး ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
မြန္ သရုပ္ေဆာင္ တဦးျဖစ္သူ Saorochai က “လူ႕အခြင့္အေရး၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး နဲ႔ လူသားခ်င္း စာနာတဲ့ စိတ္ရွိေအာင္ အခုလိုဇာတ္ကားမ်ိဳး ထုတ္ေပးတာ ေကာင္းတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္” ဟု ဧရာဝတီ သို႔ေျပာသည္။
ထိုင္းတႏိုင္ငံလံုးတြင္ ျမန္မာျပည္သားေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္သူ ၂ သန္းမွ ၄ သန္းအထိရွိေၾကာင္း အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ စာရင္းအရ သိရသည္။
အဆိုပါ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသည္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္မ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ အေရာင္းဆိုင္မ်ား၊ အိမ္ေဖာ္အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုပ္ကိုင္ၾကသည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2122:2009-11-12-10-53-33&catid=1:news&Itemid=2
*************************************************************
ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား
Thursday, 12 November 2009 18:39 အဲလက္စ္ အဲလ္ဂီး
“ရဲေတြ႔ရင္ ရင္တုန္ေၾကာက္ရြံ႕ မေနရေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေပ်ာ္လိုက္တာ။ က်ေနာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ခရီးသြားႏိုင္ေတာ့မယ္၊ ေငြညႇစ္ခံရမွာ၊ အဖမ္းခံရမွာလည္း ပူစရာ မလိုေတာ့ဘူး” ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သည့္ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ကိုေသာ္တာက ဆိုသည္။
ကိုေသာ္တာ ၁၀ ႏွစ္သား အရြယ္က သူ၏ မိသားစုႏွင့္အတူ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ား လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထိုင္း ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပး အေျခခ်ခဲ့ၾကသည္။ သူက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထိုင္း ရဲကို ေၾကာက္ရြံ႕ရင္း ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္။ ရံဖန္ရံခါ ေငြေၾကး လာဘ္ေပးရသည္လည္း ရွိခဲ့သည္။ မေပးလွ်င္ ေထာင္ခ်ႏိုင္သည္။ ပိုဆိုးသည္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ အတင္းအက်ပ္ ျပန္ပို႔ခံရမည့္ အႏၱရာယ္လည္း သူတို႔ ႀကံဳရႏိုင္ေသးသည္။
ေနာက္ထပ္ ၁၇ ႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ ကိုေသာ္တာက ဘန္ေကာက္ရွိ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးတခုတြင္ စားဖိုမႉး ျဖစ္ေနၿပီ။ ယခုေတာ့ ယာယီ ျမန္မာႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယ္သူ ဂုဏ္ယူေနမိသည္။
ေသခ်ာ ေရရာမႈ မရွိလွသည့္ တရားမ၀င္ေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္သားမ်ားဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းေပၚသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ သူ အရယူခဲ့သည္။ သူ၏လုပ္ငန္းရွင္က ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္၌ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေပးကာ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတြက္ အကူအညီေပးမည္ဟု ေျပာလာသျဖင့္ သူ၀မ္းအသာႀကီး သာခဲ့မိသည္။
တခ်ဳိ႕ေသာ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရလာသည့္ ကိုေသာ္တာ၏ အေနအထားကို ေအာင္ျမင္မႈ တခုအျဖစ္ ယူဆေနၾကသည္။ တကယ္လည္း ယူဆထုိက္၏၊ ကိုေသာ္တာ ထိုလက္မွတ္ရရန္ ထိုက္သင့္သည့္ေငြေၾကး ကုန္က်မႈထက္ တျပားတခ်ပ္မွ် ပိုမေပးခဲ့ရသည့္အျပင္ သူ႔ အလုပ္ရွင္က သူ႔ကို လံုၿခံဳစြာျဖင့္ နယ္စပ္အထိ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ ကူညီေပးခဲ့ေသးသည္။
သို႔ေသာ္လည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွား သူမ်ားကေတာ့ ယခုအခါ ထိုင္းႏိုင္ငံ အတြင္း ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္သားမ်ား တရား၀င္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေရးအတြက္ အစီအစဥ္မ်ားအေနႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားစြာ ရွိေနေသးသည္ဟု ေျပာဆိုေနၾကသည္။
ကိုေသာ္တာလို ကံေကာင္းသည္ကေတာ့ လူနည္းစုသာ ျဖစ္သည္။ ကိုေသာ္တာသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား ၂ သန္းေက်ာ္ အနက္၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိလာသူ ၂၀၀၀ ထဲမွ တဦးသာ ျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ႀကီး Phitoon Kaewthong ၏ အဆိုအရ ဤ လူ ၂၀၀၀ မွာ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ဌာနမ်ားတြင္ မွတ္ပံုတင္လာၾကသူ၊ တႏွစ္တာ (သက္တမ္းတို) ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရရွိၾကသူ အေရအတြက္ ျဖစ္သည္။
အလုပ္သမားမ်ားကိစၥ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ားက ယခုကဲ့သို႔ အလြန္နည္းေသာ လူဦးေရ အေရအတြက္ကသာ လက္မွတ္ လာလုပ္ၾကျခင္းကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ၾကရာ၌ လူအမ်ားအၾကား သိရွိေစရန္ သတင္းျဖန္႔ေ၀ေပးျခင္း၊ ေရႊ႔ေျပာင္း လူထုမ်ားအၾကား လူထုဆက္သြယ္ျပန္ၾကားေရး အားနည္းမႈေၾကာင့္ဟု ေထာက္ျပၾကသည္။ သူတို႔က ေျပာဆိုၾကရာ၌ အလုပ္သမားမ်ားက ယခု အစီအစဥ္ကို မသိရွိၾကေၾကာင္းႏွင့္ ၾကားသိသူမ်ားကလည္း ေကာလာဟလမ်ဳိးစံုႏွင့္ ရႈပ္ေထြး ေ၀၀ါး ေနၾကသည္ဟု ဆိုၾကသည္။
သူတို႔ ေထာက္ျပသည္မွာလည္း အမွန္ျဖစ္သည္။ မဲေဆာက္တြင္ စက္ရံုပိုင္ရွင္ အမ်ားစုက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ျပဳလုပ္ေရးကိစၥ သူတို႔လုပ္သားမ်ားထံ တလံုးတပါဒမွ် ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္း မရွိၾကပါ။
“မဲေဆာက္မွာက လုပ္ခေပးတာလည္း သိပ္နည္းတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အေျခအေနကလည္း သိပ္ဆိုးတယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြ က တကယ္လို႔ သူတို႔အလုပ္သမားေတြသာ တရား၀င္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရွိလာရင္ လြတ္လပ္ခြင့္ ရလာၾကမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ေနၾကတယ္” ဟု ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖြဲ႔မွ တာ၀န္ခံ ကိုမိုးေဆြက ရွင္းျပသည္။
အကယ္၍ အလုပ္သမားမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံသား စစ္မွန္ေၾကာင္း စိစစ္ၿပီးသည္ႏွင့္ လက္မွတ္ရခဲ့လွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲ၌ လြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္ရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။
“စက္ရံုပိုင္ရွင္ေတြက သူတို႔ အခု မဲေဆာက္မွာတေန႔ ဘတ္ ၅၀ (က်ပ္ ၁၅၀၀ ဝန္းက်င္) ေပးေနတဲ့အလုပ္ကေန တေန႔ကို ဘတ္ ၃၀၀ (က်ပ္ ၉၀၀၀ ဝန္းက်င္) ေလာက္ရႏိုင္မယ့္ ဘန္ေကာက္လို တျခားေဒသဘက္ကို အလုပ္သမားေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားမယ္ ဆိုတာ သိေနတယ္” ဟု ကိုမိုးေဆြက ဆိုသည္။
မဲေဆာက္တြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအဖို႔ မူလလုပ္ခကပင္ နည္းလြန္းေနရာ ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိေရးကိစၥအတြက္ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကရသည္။ ထိုမွ်မက အရာရွိမ်ားႏွင့္ ပြဲစားမ်ား၏ ျခစားမႈသတင္းမ်ား ၾကားေနၾကရေသာေၾကာင့္လည္း စိတ္မလန္းႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကရသည္။
မဲေဆာက္ေန စက္ရံုအလုပ္သမတဦးက သူ၏ စိတ္ပ်က္အားငယ္မႈမ်ားကို ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းထံ ေဖာ္ထုတ္ ေျပာျပခဲ့သည္။
သူ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ သိုးေမြးခ်ည္ထိုးစက္ရံုသို႔ ျမန္မာအရာရွိမ်ားႏွင့္ ထိုင္းလူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး အရာရွိ ၂ ဦး ပူးတြဲေရာက္ရွိလာၿပီး သူတို႔ အလုပ္ရွင္ကို ဖိအားေပးသည္။ အလုပ္သမားမ်ားကို ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားရန္ ေျပာဆိုသည္ဟု ၾကားေသာအခါ မူလက သူတို႔အားတက္ေပ်ာ္ရႊင္ ေနခဲ့ၾကသည္ဟု ထို အမ်ိဳးသမီးက ေျပာျပသည္။
စက္ရံုပိုင္ရွင္က ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အေနႏွင့္ လက္မွတ္ရရွိရန္ တဦးလွ်င္ ဘတ္ ၅၀၀၀ (က်ပ္ ၁ သိန္းခြဲခန္႔) ျဖင့္ ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳသာစြာ လုပ္ေပးမည္ဟု ေၾကညာေၾကာင္း၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရလိုပါက ယခုအခ်ိန္သည္ ေလွ်ာက္ထားၾကရန္ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုသူတို႔က ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
အလုပ္သမား အမ်ားစုက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကိစၥအတြက္ စတင္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ၾကေသာ္လည္း ၁၀ ရက္အၾကာတြင္ လုပ္ခေစ်းႏႈန္းက ဘတ္ ၇၅၀၀ (က်ပ္ ၂၃၀၀၀၀ ခန္႔) အထိ ေစ်းတက္သြားၿပီဟု ေၾကညာခဲ့သည္။
“လူေတြက ဘယ္ေစ်းႏႈန္းရွိတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ ကုန္က်မယ္ဆိုတာ ဘယ္သိမွာလဲ၊ အခုလို ေစ်းႏႈန္းေတြ ဘယ္လို ျမင့္ကုန္သလဲဆိုတာ က်မ နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ အခုေတာ့ အပိုအကုန္အက်ခံ ၿပီး လုပ္ၾကရေတာ့မယ္။ အခုလို မရိုးမသား လုပ္တာကိုလည္း သံသယျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေစ်းႏႈန္းေတြကို တရား၀င္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေၾကညာသင့္တယ္” ဟု အဆိုပါ အလုပ္သမက ေျပာသည္။
ပြဲစားကုမၸဏီ ၃ ခုက ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ကာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို ပံုစံမ်ား ျဖည့္သြင္းရန္ ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ဌာနမ်ားသို႔ ခရီးသြားလာေရးအတြက္ ကူညီေပးမည္ဟု ကမ္းလွမ္းခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္္။ ထိုအတြက္ ကုန္က်စားရိတ္ ပိုသြားျခင္းျဖစ္သည္။
အလုပ္သမားအဖြဲ႔အစည္း မ်ားကမူ လုပ္ခနည္းနည္းသာ ရရွိေနေသာ ျမန္မာအလုပ္ သမားမ်ားအတြက္ လက္မွတ္လုပ္ခ ေစ်းႏႈန္းျမင့္မားေနသည္ဟု ေဝဖန္ၾကသည္။ ဤသို႔အကုန္အက်မခံႏိုင္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ လက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားမႈကို ဟန္႔တားသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစသည္ဟု ဆိုသည္။
တခ်ိန္တည္း၌ပင္ တရားမ၀င္ ပြဲစားမ်ားကလည္း လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕သတင္းမ်ားအရ လူလိမ္ပြဲစားမ်ားကို ႏိုင္ငံ ကူးလက္မွတ္ အျမန္ရေစရန္ ဘတ္ ၁ ေသာင္းခန္႔ (က်ပ္ ၃ သိန္းေက်ာ္) ေပးၾကရၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ ျပန္မေတြ႔ ၾကရဘဲ အလိမ္ခံေနၾကရသည္ဟု သိရသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံပိုင္ လုပ္ငန္းမ်ား အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး အဖြဲ႔ (Thailand’s State Enterprise Workers Relations Confederation) ၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးကမူ ယခုလုပ္ငန္းစဥ္သည္ ေကာင္းမြန္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စတင္ ခဲ့သည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက သူတို႔၏ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ အမွားမ်ားကို လက္ခံ၍ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟု ဆိုသည္။
“အခုအစီအစဥ္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ထိုင္းအစိုးရက သူ႔ဘက္မွာ လာဘ္စားမႈေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို လက္ခံဖို႔ လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ေငြကုန္ေၾကးက်ပိုမ်ားၿပီး လုပ္ငန္း မတြင္က်ယ္ ျဖစ္ေနရတာ။ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ တခ်ဳိ႕တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေတြလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားပဲ ဆိုတာကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔ လိုတယ္။ သူတို႔လည္း ဗမာေတြလိုပဲ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ စိစစ္ၿပီး လက္မွတ္ရဖို႔ အခြင့္အေရးရွိသင့္တယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားၾကသူ ဗမာမဟုတ္ေသာ တခ်ဳိ႕ တိုင္းရင္းသားမ်ားမွာ ပို၍ အခက္အခဲမ်ား ႀကံဳေတြ႔ ၾကရသည္ဟုလည္း သတင္းမ်ားက ဆိုၾကသည္။
တာ့ခရိုင္ မဲေဆာက္ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးဌာနမွ အရာရွိတဦး၏ အဆိုအရ ျမန္မာ - မြတ္လင္မ်ား၏ ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိေရး ေလွ်ာက္ထားမႈတိုင္းကို ပိုမိုျငင္းပယ္ ခံရသည္ဟု သိရသည္။
“က်ေနာ္တို႔ ေလွ်ာက္ထားတဲ့သူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ကို စိစစ္ေပးေနပါတယ္၊ အခု အခ်ိန္အထိေတာ့ ျငင္းပယ္ခံရတဲ့ ျမန္မာ မြတ္စလင္ေတြကလြဲရင္ တျခား က်န္တဲ့သူေတြအတြက္ ျပႆနာ မရွိပါဘူး” ဟု သူက ေျပာျပသည္။
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုမူ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံသားမဟုတ္ဟု ျငင္းပယ္ထားခဲ့ၿပီး သူတို႔ကို ျပည္ပသို႔ ႏွင္ထုတ္ေနၾကသည္။ ၎ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားက ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ မေလးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိ ယာယီ ခိုလႈံေရးစခန္းမ်ားတြင္ ထြက္ေျပးေနထိုင္ ေနၾကရသည္။ ဤသို႔ ျငင္းပယ္ခံရမည္ ေသခ်ာေနျခင္းေၾကာင့္လည္း ထိုသူမ်ားအဖို႔ ပို၍နစ္နာဖြယ္၊ ပို၍ အခြင့္အေရး ခ်ဳိးႏွိမ္ခံရ၊ ဒုကၡႀကံဳေတြ႔ရဖြယ္ အေျခအေန ရွိေနသည္။
“ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတမ်ဳိးလို႔ အစိုးရက လက္ခံတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလူေတြေတာ့ သူတို႔က ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ စိစစ္အသိအမွတ္ျပဳ ခံရဖို႔ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိဘူး” ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာ ရိုဟင္ဂ်ာအသင္း အဖြဲ႔၀င္ Enayet Ullah က ေျပာသည္။
“ရိုဟင္ဂ်ာတဦးအဖို႔ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ရဖို႔ထက္စာရင္ အဖမ္းခံရဖို႔က ပိုမ်ားတယ္” ဟု သူက ျဖည့္စြက္ေျပာသည္။
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ရက္သို႔ နီးကပ္လာေနခ်ိန္တြင္ ကုလသမဂၢ အရာရွိ David Feingold ကလည္း လူအမ်ားအေနႏွင့္ ယခု ယာယီ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ ရရွိႏိုင္မည့္အခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးၾကရလိမ့္မည္ ဟု ယံုၾကည္ေနေၾကာင္း၊ ထိုသူမ်ားအေနႏွင့္ လူကုန္ကူး ေရာင္းစားခံရမႈ အႏၱရာယ္ တိုး၍ ႀကံဳရႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“အေပၚယံၾကည့္ရတာေတာ့ အကုန္လံုး အဆင္ေခ်ာေနၿပီး လာဘ္စားမႈေတြ ကင္းတယ္ ဆိုဦးေတာ့၊ ၂၀၁၀ မွာ လူအမ်ားႀကီး လာၿပီး မွတ္ပံုတင္ၾကမယ့္ အေနအထား မေတြ႔ရဘူး။ တကယ္လို႔ ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ရက္ကို ရက္ထပ္မတိုးဘူး ဆိုရင္ေတာ့ လူအမ်ားစုမွာ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ မရွိတဲ့ အတြက္ သူတို႔ ပိုၿပီးနစ္နာမယ္၊ အႏၱရာယ္ၾကံဳရဖို႔ ပို ျဖစ္ႏိုင္တယ္” ဟု David Feingold က ဆိုသည္။
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ အနီးတ၀ိုက္တြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသူ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား မ်ားသည္လည္း တိုင္းရင္းသား ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ၎တို႔ကို ညႇိဳး၍ဖိႏွိပ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ေရႊ႕ေျပာင္းျမန္မာမ်ား၏ အခြင့္အေရးကိစၥ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ MAP foundation မွ ကိုယ္စားလွယ္တဦးက ၎တို႔သိရေသာ သတင္းမ်ားအရ ေျပာျပရာတြင္ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား အလုပ္သမား ၇ ဦး ေလွ်ာက္လႊာတင္သြင္းခဲ့ရာ ၃ ဦး၏ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားမွာ ျငင္းပယ္ခံခဲ့ရၿပီး ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက မည္သို႔မွ် ရွင္းျပျခင္းမရွိဘဲ သူတို႔၏ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ျပန္မေပးဘဲ သိမ္းထားခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ အလုပ္သမားမ်ား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔က စုစည္း က်င္းပေသာ အစည္းအေ၀းတခုတြင္ လည္း ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားက သူတို႔၏ အလားတူ စိုးရိမ္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပခဲ့ၾကသည္။ ခ်င္းမိုင္ေဒသေန အလုပ္သမား ၂၀၀၀ ေက်ာ္က ယခုစီမံခ်က္ကို ျငင္းပယ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ၿပီး ထိုင္းအစိုးရထံသို႔ ယခင္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ အလုပ္သမား မွတ္ပံုတင္ေပးေရး အစီအစဥ္အတိုင္းသာ ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္ပါရန္ ေတာင္းဆို ခဲ့ၾကသည္။
လူအမ်ားစုက ျမန္မာျပည္ရွိ ၎တို႔၏ မိသားစု၀င္မ်ားအေပၚ ဒုကၡေပးမည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကသည္။ နယ္စပ္တြင္ အစုလုိက္ အၿပံဳလိုက္ ဖမ္းဆီးေနသည္။ စစ္သားမ်ားက အလုပ္သမားလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားထံမွ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္အတြက္ အတင္းအက်ပ္ ပိုက္ဆံလုယက္ ေတာင္းယူ ေနၾကသည္ ဟူေသာ ေကာလာဟလ သတင္းမ်ားလည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည္။
ကိုမိုးေဆြက ဘန္ေကာက္အနီး မဟာခ်ဳိင္ေဒသရွိ ငါးလုပ္ငန္းစက္ရံုတခုတြင္ အလုပ္ လုပ္ေနသည့္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးတဦးႏွင့္ စကားေျပာဆိုခဲ့ပံုကို ဧရာဝတီမဂၢဇင္းအား ျပန္လည္ ေျပာျပသည္။
အဆိုပါ အမ်ဳိးသမီးက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးအတြက္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ၿပီး ၂ လခန္႔ အၾကာတြင္ သူ၏ မိခင္ထံမွ ဖုန္းေခၚလာသည္ဟု ေျပာသည္။ စစ္သားမ်ားက သူ႔မိခင္ ေနထိုင္ရာ အိမ္သို႔ ေရာက္လာေၾကာင္း၊ သမီးျဖစ္သူ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္သြားလုပ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ တလလွ်င္ က်ပ္ ၃ ေသာင္းခန္႔ အခြန္ေပးရန္ လာေရာက္ေတာင္းခံၾကေၾကာင္း သူ႔ကို ျပန္ေျပာျပခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယခု စီမံခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ားစုေသာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း လူထုအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမွာ ေငြေၾကးဆံုးရႈံးရမည့္ ကိစၥ ပင္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက အနာဂတ္တြင္ သူတို႔ထံမွ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ေငြညႇစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကၿပီး ဤအခ်က္ ေၾကာင့္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ရန္ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကရသည္။
ေနာက္ေနာင္တြင္ အခြန္ေပးေဆာင္ရမည္ကို သိလိုက္ရေသာအခါ ကိုေသာ္တာ၏ အေပ်ာ္မ်ားလည္း ၿပိဳကြဲခဲ့ရသည္။
“က်ေနာ္ အစိုးရိမ္ဆံုးက ျမန္မာအစိုးရက လာမယ့္အနာဂတ္မွာ က်ေနာ္တို႔ဆီက အခြန္ေကာက္မယ့္ ကိစၥပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ ဒီေလာက္ ဆင္းရဲၿပီး လုပ္ခ နည္းနည္းပဲ ရေနတာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရွိေနေတာ့ သူတို႔ႀကံဖန္ အခြန္ ေကာက္ၾကမွာပဲ” ဟု ကိုေသာ္တာက ဆိုသည္။
ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကသည့္ ဌာန၊ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား အေနႏွင့္ ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးကိစၥတြင္ စိုးရိမ္မႈ အမ်ားအျပား ရွိေနၾကေၾကာင္း သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤအတြက္ေၾကာင့္ စီမံခ်က္ေအာင္ျမင္ ေရးအေပၚတြင္လည္း ပူပန္ေနၾကရသည္။
ယခု လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေျပာင္းလဲရန္ လိုအပ္ေနသည္ကေတာ့ အမွန္ ျဖစ္သည္။ ထိုင္းအစိုးရႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရအၾကား ပို၍ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ား လိုအပ္ေနေၾကာင္းလည္း လူအမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳထားၾကသည္။ ယခုလုပ္ငန္းစဥ္က ပို၍ ပြင့္လင္းျမင္သာရန္ လိုအပ္ေနၿပီး၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိႏိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကရာ၌ သူတို႔အတြက္ လံုၿခံဳသည္ ဟု ခံစားရေစရန္လည္း လိုအပ္ေနသည္။ ထိုမွ်မက သူတို႔တတ္ႏိုင္သည့္ ႏႈန္းထားျဖစ္ရန္လည္း လိုအပ္လ်က္ရွိပါသည္။
ALEX ELLGEE ေရးသားသည့္ Passport Unpopular with Burmese Migrants ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2125:2009-11-12-11-45-54&catid=2:articles&Itemid=30
*************************************************************
ဒုကၡသည္မ်ားသတင္း
*************************************************************
ႏွစ္ရွည္ထိန္းသိမ္းခံ ျမန္မာသူပုန္ေတြကုိ ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္မည္
12 November 2009
လက္နက္ေမွာင္ခုိမႈနဲ႔ အိႏၵိယမွာ ႏွစ္ရွည္ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား သူပုန္ေတြကုိ UNHCR ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံးက ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳလုိက္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ အိႏၵိယ ကာလကတၱား အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန အမႈရင္ဆုိင္ေနရတာ ျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ တရားေသ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ျပန္ပုိ႔ခံရႏုိင္တဲ့ အေနအထား မရွိေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းစုံကုိ ေမးျမန္းထားတဲ့ ဗြီအိုေအ ထုိင္းအေျခစုိက္ သတင္းေထာက္ ကုိေက်ာ္ထင္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။
လက္နက္ေမွာင္ခုိမႈနဲ႔ စြပ္စြဲခံထားရၿပီး အိႏၵိယ အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ ရခုိင္နဲ႔ ကရင္သူပုန္ ၃၄ ဦးကုိ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) က ဒုကၡသည္ေတြအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳလုိက္ပါတယ္။ ဒီသူပုန္ ၃၄ ဦးကေတာ့ ရခုိင္ျပည္ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္ေရးပါတီ (NUPA) က ၂၃ ဦးနဲ႔ KNU ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံးက ၁၁ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။
NUPA ဥကၠ႒ ေဒါက္တာခင္ေမာင္က အခုလုိ အသိအမွတ္ျပဳမႈကု္ိ ႀကိဳဆုိလုိက္္ပါတယ္။
“ဒါက က်ေနာ္တုိ႔ အင္မတန္မွ ၀မ္းသာတယ္၊ ဂုဏ္ယူတယ္၊ ေက်းဇူးတင္တယ္ဆုိတာ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလုိျဖစ္လာတာလည္းပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြ၊ တုိင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ အတုိက္ခံေတြက Signature Campaign လုပ္ၿပီးေတာ့ ဒီရဲေဘာ္ေတြအတြက္ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ Freedom Fighter ေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ ေတာင္းဆုိခဲ့မႈအေပၚမွာ၊ ေနာက္ၿပီး လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ႐ႈေထာင့္ကေနၿပီးေတာ့ UNHCR က လက္ခံလုိက္တာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ားႀကီး ၀မ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်။”
ေစာေစာပုိင္းကေတာ့ NUPA ပါတီဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရဲေဘာ္ေတြ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ခံရမႈကုိ အိႏၵိယ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မႉးႀကီး ဂရ၀ါနဲ႔ မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕ရဲ႕ လက္ခ်က္လုိ႔ စြပ္စြဲထုတ္ျပန္မႈေတြ ရွိေပမဲ့ အိႏၵိယစစ္ဘက္က တစုံတရာ တုံ႔ျပန္ေျပာဆုိမႈ မရွိခဲ့ပါဘူး။
KNU ဒု-ဥကၠ႒ ေဒးဗစ္ သာကေပါကလည္း အခုလုိ အသိအမွတ္ျပဳမႈဟာ အလားအလာ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
“ဟုတ္ကဲ့၊ အလားအလာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘာလု႔ိလဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔က အိႏၵိယနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ဘာေတြ ခ်ဳိးေဖာက္တာလည္းမရွိ၊ သူတုိ႔အေနနဲ႔ တဘက္လွည့္ အလိမ္ခံရတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။ သူတုိ႔ကလည္း ရခုိင္ဘက္ကုိ သြားတဲ့အခါမွာ အလိမ္ခံရၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း အသတ္ခံရ၊ ေနာက္ၿပီး ေထာင္ထဲမွာလည္း ႏွစ္ေပါင္းၾကာေနၿပီ၊ အဲဒီအေျခအေနမွာ ရွိပါတယ္။”
ဒီသူပုန္ေတြဟာ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ဆန္းပုိင္း ကတည္းက အိႏၵိယပုိင္ ဂရိတ္ နီကုိဘာကြ်န္းစုထဲက လန္းေဖာကြ်န္းမွာ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရတာပါ။ သူတုိ႔ဟာ အိႏၵိယ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မႉးႀကီး ဂရ၀ါနဲ႔ သေဘာတူညီခ်က္အရ လမ္းေဖာကြ်န္းမွာ အေျခခ်စခန္း တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ေရာက္လာၾကတာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ NUPA က ေျပာပါတယ္။ လမ္းေဖာကြ်န္းကုိ ေရာက္ၿပီး ေနာက္တေန႔မွာပဲ ဗုိလ္ခုိင္ရာဇာ၊ ဖဒုိမူးရယ္ အပါအ၀င္ ေခါင္းေဆာင္ ၆ ဦး သတ္ျဖတ္ခံလုိက္ရပါတယ္။ က်န္တဲ့သူပုန္ေတြကေတာ့ ဂရိတ္ နီကုိဘာ ကြ်န္းစုထဲက ပုိ႔ဘလဲယားကြ်န္းမွာ အမႈရင္ဆုိင္ခဲ့ရၿပီး ၂၀၀၆ ခုမွာ ကာလကတၱား အက်ဥ္းေထာင္ကုိ ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူပုန္ေတြအတြက္ ကူညီေပးေနသူေတြကေတာ့ အိႏၵိယအစုိးရ အေနနဲ႔ တရားဥပေဒ လမ္းေၾကာင္းအရ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔နဲ႔ အကယ္၍ လြတ္ေျမာက္လာရင္လည္း လုံၿခံဳေဘးကင္းတဲ့ ႏုိင္ငံတခုခုမွာ ႏုိင္ငံေရး ခုိလႈံခြင့္ရဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းကေတာ့ အေရွ႕တီေမာနဲ႔ ခ်က္သမၼတ ႏုိင္ငံတုိ႔က သူတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင့္ ေပးမယ္လုိ႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါတယ္။
http://www.voanews.com/burmese/2009-11-12-voa4.cfm
*************************************************************
+++From Thet Khaing Email+++
*************************************************************
HEADLINES
*************************************************************
NEWS ON REFUGEES
Karen refugees told to leave Thai camps
Refugees abroad; windows of survival for Chin people
*************************************************************
***(ေရြ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသတင္း)**
ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာစစ္တမ္း ထိုင္းအလုုပ္သမားဝန္ႀကီးထံ ေပးပို႔
ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားအေၾကာင္း ႐ုပ္ရွင္ ဘန္ေကာက္တြင္ျပမည္
ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား
**(ဒုကၡသည္မ်ားသတင္း)**
ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ေငြတုလုပ္သည့္ ပစၥည္းမ်ား ဖမ္းမိ
ႏွစ္ရွည္ထိန္းသိမ္းခံ ျမန္မာသူပုန္ေတြကုိ ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္မည္
*************************************************************
NEWS ON REFUGEES
*************************************************************
Karen refugees told to leave Thai camps
Nov 12, 2009 (DVB)
Refugees who fled to Thailand in June after fighting broke out in eastern Burma’s Karen state have been told by Thai authorities to leave the makeshift camps they had been living in.
Up to 5,000 Karen civilians are thought to have crossed into Thailand, where many found shelter in makeshift camps along the border. The exodus began as Burmese troops launched an offensive against the Karen National Union (KNU).
An official at one of the settlements near to Nu Po village in Thailand’s western Tak province said that Thai authorities had asked the refugees to leave their makeshift settlements.
“The Thai authorities have given a deadline for the refugees to move to Mae La refugee camp within 15 days,” he said. “They said that those who didn’t want to move to the new refugee camp may go back home [to Burma].”
Many of the refugees that left Burma spoke of repeated instances of forced recruitment by the Burmese army’s proxy militia, the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA).
The official said only four of the 29 families have gone back to Burma while the rest remained in Thailand at the houses of Thai-Karen sympathizers.
“Also the [Thai officials] claimed that some people among the refugees had links with the KNU and that they would be arrested,” he said, adding however that no arrests had yet been made.
The official said that a school that had opened for 200 children in the settlement was also ordered to close by Thai authorities.
Around 150,000 Burmese refugees live in camps along the Thai-Burma border. The Thai government has voiced concern about an increase in refugees fleeing heavy fighting in the run-up to elections in Burma next year.
A Karen man living in the camp near to Nu Po said that it was unlikely he would stay there for much longer.
“We are only temporarily staying here because we are afraid to stay in our village [in Burma],” he said. “We have no choice but to seek shelter here, but are also facing threats from the Thai authorities. I want to leave here too but I don’t know where to go.”
http://english.dvb.no/news.php?id=3048
*************************************************************
Refugees abroad; windows of survival for Chin people
12 November 2009
Mounting economic crisis is driving out people in Chin state, western Burma by the day, but refugees abroad continue to be windows of survival for Chin people.
Statistics show that there are many Chin people in Mizoram state, India from Chin state, western Burma.
Recently Mr. Hram Uk and his family fled to Mizoram in order to take refuge in New Delhi, India from Mang Kheng village, Falam township in Chin state.
Mr. Hram Uk said, “Usually the Burmese junta authorities call us to work for them and they collect some donation every month. We cannot afford it as we are very poor. We cannot send our children to school. Sometimes, patrolling military personnel demand our domestic animals. So we had to sell our properties and flee to India.”
He told Khonumthung News that there are many villagers, who wanted to go abroad. They are suffering from different kinds of problems in Burma, so they preferred to go to India as refugees.
Now most Chin people are suffering the effects of famine, which was brought by bamboo flowering in the state leading to multiplication of rats. Crops have been destroyed by rats, flies and bugs since late 2006.
Although some Chin people, who are abroad support them, they cannot cover all the villagers in the state. Therefore, they are doing whatever jobs they get to eke out a living. On the other hand, the military junta oppresses them making myriad demands.
A survey report states the population of Chin state was about 5 lakhs in the last two years, but now it has decreased to about 4 lakhs. Some NGOs’ statistics also show that there are about 2,000 Chin people in New Delhi, about 13,000 in Malaysia, United States and other European countries.
http://www.khonumthung.com/kng-news/09-news/refugees-abroad-windows-of-survival-for-chin-people/
*************************************************************
ေရြ ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသတင္း
*************************************************************
ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာစစ္တမ္း ထိုင္းအလုုပ္သမားဝန္ႀကီးထံ ေပးပို႔
Thursday, 12 November 2009 19:13 ဘေစာတင္
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ ေနရေသာ ယာယီႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ဆိုင္ရာ အခက္အခဲမ်ား အတြက္ အႀကံျပဳစာႏွင့္ စစ္တမ္း ေကာက္ခ်က္ တေစာင္ကို ယမန္ေန႔က ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို႔ Migrant Working Group ကေပးပို ့ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ျမန္မာ့အေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ထိုင္း NGO မ်ားႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား ပူးေပါင္း ဖြဲ႔စည္းထားေသာ Migrant Working Group က အခ်ိန္ ၂ လ ယူ၍ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွ အဓိကက်ေသာ ေဒသ ၈ ခုတြင္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ သေဘာထားကို စစ္တမ္းမ်ားေကာက္ယူခဲ့ၾကၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးထံသို ့ ပို႔ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စစ္တမ္းေကာက္ရာတြင္ ပါ၀င္သည့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသား ညြန္႔ ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ ့မွ အလုပ္သမားေရးရာ တာ၀န္ခံ ဦးသက္ခိုင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ စိုးရိမ္စိတ္ေတြကို အေလးအနက္ထား စစ္တမ္းေကာက္ၿပီး ထိုင္းအစိုးရကို တင္ျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္မွလည္း အားလံုးပူပန္ေနရတဲ့ ေသာကေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္” ဟု ၎က ဆိုသည္။
ယင္း စစ္တမ္းကို ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္၊ မဟာခ်ိဳင္၊ ခ်င္းမိုင္၊ မဲေဆာက္၊ ဖူးကက္၊ ရေနာင္း၊ ဖန္င၊ စူရဌာနီ စသည့္ ေဒသ ၈ ခုရွိ ျမန္မာအလုပ္သမား ၃၀၀ ၀န္းက်င္ကို ေမးျမန္း၍ ျပဳစုထားျခင္း ျဖစ္သည္။
စစ္တမ္းအရ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ လုပ္လိုေသာ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပၾကၿပီး ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္ဗဟုသုတမွ် မရွိေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပ သည္ကို ေတြ ့ရသည္။ က်န္ ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းကမူ မလႊဲသာလွ်င္လုပ္မည္ဟု ဆိုသည္၊
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ရန္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရတို ့ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မည့္ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာ MoU အရ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတြက္ ထိုင္းဘက္မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္သည့္ ကုမၸဏီ ၃ ခုသည္ ျမန္မာပြဲစား မ်ား၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမ်ားမွ မန္ေနဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ အမွန္တကယ္ကုန္က်မည့္ စရိတ္ ဘတ္ ၃၀၀၀ ထက္ ပိုမိုေတာင္းခံေနၾကသည္ကိုေတြ ့ရသည္၊
ေတာင္းခံေငြမွာ တေနရာႏွင့္ တေနရာမတူဘဲ ကြဲျပား လ်က္ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ ဘတ္ေငြ ၇၂၀၀ ေပးရၿပီး မဟာခ်ိဳင္ကဲ့သို ့ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၅ သိန္းအထက္ရွိေသာ အရပ္မ်ားတြင္ ၁၅၀၀၀ အထိ ေတာင္းေနေၾကာင္းသိရသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ အဆိုပါ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကိုလည္း တိတိ က်က် သိလိုေၾကာင္း မဟာခ်ိဳင္ရွိ President မီးခံေသတၱာ စက္ရံုမွ ကိုစိုးေရႊကဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လိုဆိုးက်ိဳး ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ရွင္းလင္းလင္းလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဒီပတ္စ္ပို ့လုပ္ၿပီးရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳး အာမခံခ်က္ ရွိသလဲေပါ့၊ ဆိုပါေတာ့ ရြာက မိဘေတြကို ေငြညႇစ္မညႇစ္ ဆိုတာမ်ိဳးပါ” ဟု သူက ေျပာဆိုသည္။ ၎သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ ၆ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္သည္။
အထက္ပါ စစ္တမ္းတြင္ ထိုင္းအစိုးရထံသို႔ Migrant Working Group က ဆက္လက္အႀကံျပဳရာတြင္ “ယခုေဆာင္ရြက္ေနေသာ အစီအစဥ္မ်ားသည္ အလုပ္သမားမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထားမပါဘဲ အစိုးရမ်ား၏ သေဘာထားမ်ားအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေနေသာေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ မလြယ္ကူဟု” ပါရွိသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားမွ အလုပ္သမားမ်ားလည္း ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားၾကေၾကာင္း သိရသည္။
လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားတို႔ကို ယာယီႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ေပးစဥ္က သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံမ်ားမွ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ၀န္ထမ္းမ်ား ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီး မိမိႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းကို လူေတြ ့စစ္ေဆးကာ အတည္ျပဳေပးခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကိုမူ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္း အမွန္မ်ား တင္ျပႏိုင္မွသာ ထုတ္ေပးမည္ဟု ဆိုသည္။ အလုပ္သမားလက္မွတ္ျပဳလုပ္ထားသူ အမ်ားစုတြင္ မွတ္ပံုတင္ သန္းေခါင္စာရင္းမရွိသူ မ်ားစြာပါ၀င္ ေနသည္။
ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနသို ့ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ကာ စာေပးပို ့ခဲ့သူ Action Network For Migrant (ANM) မွ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းေရးမႉး Bundit Panwiset ကလည္း “အခက္ခဲဆံုး အပိုင္းကေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြက ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳေရးကိစၥကို နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတြမွာပဲ လုပ္ေပးၿပီး အလုပ္သမား မ်ားမ်ား စားစား ရွိတဲ့အရပ္မွာ မလုပ္ေပးတဲ့ အခ်က္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမား အမ်ားစုက ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကို ေၾကာက္လန္႔ၿပီး အမွန္မေပးတာေၾကာင့္လည္း ခက္ခဲပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။
၎တို ့့ေပးပို႔ေသာ စာကို ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီး၏ အႀကံေပးအရာရွိက လက္ခံရယူခဲ့ၿပီး လာမည့္ အစိုးရ ၀န္ႀကီးမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပမည္ဟုသိရသည္။ ထိုင္း အလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနအေနျဖင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစရန္ ႀကိဳးစားသြားမည္ဟု အဆိုပါ အရာရွိက ျပန္လည္ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း Bundit Panwiset က ေျပာသည္။
အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသား ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ႀကီး ဦးခြန္ျမင့္ထြန္းကလည္း “အခု ရရွိထားတဲ့ စစ္တမ္းကို က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အေလးအနက္ ေထာက္ခံ ပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ဆႏၵမပါဘဲနဲ႔ အလုပ္သမားအေရးကို အတင္း အဓမၼေဆာင္ရြက္ရင္ ေအာင္ျမင္စရာ မရွိပါဘူး” ဟု ဆိုသည္။
ဆက္လက္၍ ၎က ယခု ယာယီပတ္စ္ပို ့ကိစၥသည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေကာင္းမြန္သည္ဟု ဆိုႏုိင္ေသာ္ လည္း အလုပ္သမားမ်ားဘက္က ႀကံဳေတြ ့ေနရသည့္ အခက္အခဲ၊ အႏၱရာယ္မ်ားကို ထည့္မစဥ္စားလွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးသာ မ်ားလာႏိုင္ေၾကာင္း၊ ယခုစစ္္တမ္းႏွင့္ အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ား၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကို ထိုင္းအလုပ္သမား ၀န္ႀကီးဌာနက အေလးအနက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစား ေပးေစခ်င္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
ယခုအခါ အလုပ္သမားလက္မွတ္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ျမန္မာ ၁ သန္းေက်ာ္အနက္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္သာ ၿပီးစီးေသးေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖဖ၀ါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ သက္တမ္းကုန္ဆံုးမည့္ သန္းႏွင့္ ခ်ီေသာ အလုပ္သမားမ်ား၏ အေရးကို ထိုင္းအစိုးရက မည္သို ့ဆက္လက္ကိုင္တြယ္သြားမည္ဆိုသည္မွာ လြန္စြာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေၾကာင္း၊ ျမ၀တီ ေကာ့ေသာင္းႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ တေန႔လွ်င္ လူ ၂၀၀ ႏႈန္းခန္႔သာ ျပဳလုပ္ေပးလွ်က္ ရွိေသာေၾကာင့္ လူ တသန္းကို လာမည့္ ရက္ေပါင္း တရာေက်ာ္အတြင္း ၿပီးစီးရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဆိုသည္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အလုပ္သမားအဖြဲ ့မ်ားက ေထာက္ျပ ၾကသည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္ေန႔က စတင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ေသာ ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေၾကာင့္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားၾကားတြင္ စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈခံရမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား၊ ႏိုင္ငံတြင္း က်န္ခဲ့သည့္ မိဘမ်ား ထံမွ ေငြညႇစ္မည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ႀကီးထြားကာ ႀကီးမားေသာျပႆနာတရပ္အျဖစ္ ျဖစ္ေပၚေနသည္မွာ ၄ လခန္႔ ရွိၿပီျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2126:2009-11-12-12-16-58&catid=1:news&Itemid=2
*************************************************************
ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားအေၾကာင္း ႐ုပ္ရွင္ ဘန္ေကာက္တြင္ျပမည္
Thursday, 12 November 2009 17:52 ေအးလဲ့
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ အခက္အခဲ၊ ျဖစ္ရပ္မွွန္ကို ထင္ဟပ္္မည့္ “Colors of Our Hearts” အမည္ရွိ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို
၇ ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့႐ုပ္ရွင္ ပြဲေတာ္၌ ျပသမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ကမၻာ့ရုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ကို ယခုလ ၆ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ထိုင္းႏုိင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ Saim Paragon ၌ က်င္းပလ်က္ရွိၿပီး ၁၅ ရက္ေန႔ေနာက္ဆံုးဟု သိရသည္။ အထက္ပါ ဇာတ္ကားကို ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ျပသမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
ဇာတ္လမ္းတြင္ ပါဝင္ သရုပ္ေဆာင္သူမ်ားသည္ သာမန္ အလုပ္သမားမ်ား ကိုယ္တိုင္ပင္ ျဖစ္ၿပီး ထိုင္း ႏိုင္ငံသားဒါ႐ုိက္တာ Supamok Silarak က ႐ုိက္ကူးထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အခန္းဆက္ အပိုင္း ၄ ပို္င္း ပါဝင္ၿပီး မြန္၊ ဗမာ၊ ေျမာက္ပိုင္း ထိုင္းႏုိင္ငံသားတို႔၏ ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ ေျပာဆိုထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ အဓိက သ႐ုပ္ေဆာင္ ၄ ဦး ပါဝင္ၿပီး ထိုင္းဘာသာစကားျဖင့္ စာတန္းထိုး ေဖာ္ျပမည္ ျဖစ္သည္။
ယင္း ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ညႊန္းေရးသား၊ ထုတ္လုပ္သူ Th’blay paw က ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားတို႔၏ ေျပာျပခ်က္ ကို အေျခခံေရးသား ႐ုိက္ကူးထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အဆိုပါ ဇာတ္ကားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ အစိုးရႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ နယ္စည္းမျခား မိတ္ေဆြမ်ားအဖြဲ႕က စီစဥ္႐ုိက္ကူးျခင္းျဖစ္သည္။
Th’blay paw က “ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ႕ ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အခက္အခဲကို ထိုင္း ျပည္သူ ေတြ သိရွိ နားလည္ဖို႔နဲ႔ သူတို႔ေတြလည္း လူသားေတြပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားရွိေစဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎ အေနႏွင့္ မဟာခ်ိဳင္ေဒသသို႔ သြားေရာက္ခဲ့စဥ္ ထိုင္းရဲက ဖမ္းဆီမည္ကို စိုးရိမ္ကာ ထြက္ေျပးေနသည့္ တရားမဝင္ ျမန္မာလုပ္သားမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ လြန္စြာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႐ုိက္ကူးရန္ ဆံုးျဖတ္ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း Th’blay paw က ဆက္ေျပာသည္။
ဇာတ္လမ္းအရ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ ေရာင္းစားခံခဲ့ရေသာ “အခါ” တိုင္းရင္းသူတဦး၏ ဘဝ ဇာတ္ေၾကာင္း၊ တရားမဝင္ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို စာသင္ၾကားပို႔ခ်ေနသည့္ ေက်ာင္းဆရာတဦး အေၾကာင္း၊ အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစခံခဲ့ရၿပီး လုပ္အားခမရသည့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွ ကရင္ တိုင္းရင္းသူ တေယာက္ အေၾကာင္းႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို မဖမ္းရန္ထိုင္းဘုရင္ကို ေတြ႕ဆုံေျပာျပခ်င္ေသာ မြန္ တိုင္းရင္းသား လူငယ္ အေၾကာင္းရိုက္ကူးထားသည့္ “Hongsa’s Schoolbag” ဇာတ္ကား ျဖစ္သည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္က “Hongsa’s Schoolbag” ဇာတ္ကားကို ျပသခဲ့ၿပီးျဖစ္ရာ အေကာင္းဆံုးဆု ရရွိခဲ့သည္။
အဆိုပါ ဇာတ္ကားကို ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ေရႊ႕ေျပာင္းျမန္မာလုပ္သား အမ်ားစုေနထိုင္၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကေသာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အနီး စမြတ္စခြန္ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ မဟာခ်ိဳင္ေဒသ၊ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တို႔တြင္ ႐ုိက္ကူး ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
မြန္ သရုပ္ေဆာင္ တဦးျဖစ္သူ Saorochai က “လူ႕အခြင့္အေရး၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး နဲ႔ လူသားခ်င္း စာနာတဲ့ စိတ္ရွိေအာင္ အခုလိုဇာတ္ကားမ်ိဳး ထုတ္ေပးတာ ေကာင္းတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္” ဟု ဧရာဝတီ သို႔ေျပာသည္။
ထိုင္းတႏိုင္ငံလံုးတြင္ ျမန္မာျပည္သားေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္သူ ၂ သန္းမွ ၄ သန္းအထိရွိေၾကာင္း အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ စာရင္းအရ သိရသည္။
အဆိုပါ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားသည္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္မ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ အေရာင္းဆိုင္မ်ား၊ အိမ္ေဖာ္အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုပ္ကိုင္ၾကသည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2122:2009-11-12-10-53-33&catid=1:news&Itemid=2
*************************************************************
ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား
Thursday, 12 November 2009 18:39 အဲလက္စ္ အဲလ္ဂီး
“ရဲေတြ႔ရင္ ရင္တုန္ေၾကာက္ရြံ႕ မေနရေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေပ်ာ္လိုက္တာ။ က်ေနာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ခရီးသြားႏိုင္ေတာ့မယ္၊ ေငြညႇစ္ခံရမွာ၊ အဖမ္းခံရမွာလည္း ပူစရာ မလိုေတာ့ဘူး” ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သည့္ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ကိုေသာ္တာက ဆိုသည္။
ကိုေသာ္တာ ၁၀ ႏွစ္သား အရြယ္က သူ၏ မိသားစုႏွင့္အတူ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ား လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထိုင္း ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပး အေျခခ်ခဲ့ၾကသည္။ သူက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထိုင္း ရဲကို ေၾကာက္ရြံ႕ရင္း ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္။ ရံဖန္ရံခါ ေငြေၾကး လာဘ္ေပးရသည္လည္း ရွိခဲ့သည္။ မေပးလွ်င္ ေထာင္ခ်ႏိုင္သည္။ ပိုဆိုးသည္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ အတင္းအက်ပ္ ျပန္ပို႔ခံရမည့္ အႏၱရာယ္လည္း သူတို႔ ႀကံဳရႏိုင္ေသးသည္။
ေနာက္ထပ္ ၁၇ ႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ ကိုေသာ္တာက ဘန္ေကာက္ရွိ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးတခုတြင္ စားဖိုမႉး ျဖစ္ေနၿပီ။ ယခုေတာ့ ယာယီ ျမန္မာႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယ္သူ ဂုဏ္ယူေနမိသည္။
ေသခ်ာ ေရရာမႈ မရွိလွသည့္ တရားမ၀င္ေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္သားမ်ားဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းေပၚသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ သူ အရယူခဲ့သည္။ သူ၏လုပ္ငန္းရွင္က ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္၌ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေပးကာ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတြက္ အကူအညီေပးမည္ဟု ေျပာလာသျဖင့္ သူ၀မ္းအသာႀကီး သာခဲ့မိသည္။
တခ်ဳိ႕ေသာ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရလာသည့္ ကိုေသာ္တာ၏ အေနအထားကို ေအာင္ျမင္မႈ တခုအျဖစ္ ယူဆေနၾကသည္။ တကယ္လည္း ယူဆထုိက္၏၊ ကိုေသာ္တာ ထိုလက္မွတ္ရရန္ ထိုက္သင့္သည့္ေငြေၾကး ကုန္က်မႈထက္ တျပားတခ်ပ္မွ် ပိုမေပးခဲ့ရသည့္အျပင္ သူ႔ အလုပ္ရွင္က သူ႔ကို လံုၿခံဳစြာျဖင့္ နယ္စပ္အထိ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ ကူညီေပးခဲ့ေသးသည္။
သို႔ေသာ္လည္း တက္ႂကြလႈပ္ရွား သူမ်ားကေတာ့ ယခုအခါ ထိုင္းႏိုင္ငံ အတြင္း ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္သားမ်ား တရား၀င္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေရးအတြက္ အစီအစဥ္မ်ားအေနႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားစြာ ရွိေနေသးသည္ဟု ေျပာဆိုေနၾကသည္။
ကိုေသာ္တာလို ကံေကာင္းသည္ကေတာ့ လူနည္းစုသာ ျဖစ္သည္။ ကိုေသာ္တာသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား ၂ သန္းေက်ာ္ အနက္၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိလာသူ ၂၀၀၀ ထဲမွ တဦးသာ ျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ႀကီး Phitoon Kaewthong ၏ အဆိုအရ ဤ လူ ၂၀၀၀ မွာ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ဌာနမ်ားတြင္ မွတ္ပံုတင္လာၾကသူ၊ တႏွစ္တာ (သက္တမ္းတို) ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရရွိၾကသူ အေရအတြက္ ျဖစ္သည္။
အလုပ္သမားမ်ားကိစၥ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ားက ယခုကဲ့သို႔ အလြန္နည္းေသာ လူဦးေရ အေရအတြက္ကသာ လက္မွတ္ လာလုပ္ၾကျခင္းကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ၾကရာ၌ လူအမ်ားအၾကား သိရွိေစရန္ သတင္းျဖန္႔ေ၀ေပးျခင္း၊ ေရႊ႔ေျပာင္း လူထုမ်ားအၾကား လူထုဆက္သြယ္ျပန္ၾကားေရး အားနည္းမႈေၾကာင့္ဟု ေထာက္ျပၾကသည္။ သူတို႔က ေျပာဆိုၾကရာ၌ အလုပ္သမားမ်ားက ယခု အစီအစဥ္ကို မသိရွိၾကေၾကာင္းႏွင့္ ၾကားသိသူမ်ားကလည္း ေကာလာဟလမ်ဳိးစံုႏွင့္ ရႈပ္ေထြး ေ၀၀ါး ေနၾကသည္ဟု ဆိုၾကသည္။
သူတို႔ ေထာက္ျပသည္မွာလည္း အမွန္ျဖစ္သည္။ မဲေဆာက္တြင္ စက္ရံုပိုင္ရွင္ အမ်ားစုက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ျပဳလုပ္ေရးကိစၥ သူတို႔လုပ္သားမ်ားထံ တလံုးတပါဒမွ် ဖြင့္ဟေျပာဆိုျခင္း မရွိၾကပါ။
“မဲေဆာက္မွာက လုပ္ခေပးတာလည္း သိပ္နည္းတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အေျခအေနကလည္း သိပ္ဆိုးတယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြ က တကယ္လို႔ သူတို႔အလုပ္သမားေတြသာ တရား၀င္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ရွိလာရင္ လြတ္လပ္ခြင့္ ရလာၾကမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ေနၾကတယ္” ဟု ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖြဲ႔မွ တာ၀န္ခံ ကိုမိုးေဆြက ရွင္းျပသည္။
အကယ္၍ အလုပ္သမားမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံသား စစ္မွန္ေၾကာင္း စိစစ္ၿပီးသည္ႏွင့္ လက္မွတ္ရခဲ့လွ်င္ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲ၌ လြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္ရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။
“စက္ရံုပိုင္ရွင္ေတြက သူတို႔ အခု မဲေဆာက္မွာတေန႔ ဘတ္ ၅၀ (က်ပ္ ၁၅၀၀ ဝန္းက်င္) ေပးေနတဲ့အလုပ္ကေန တေန႔ကို ဘတ္ ၃၀၀ (က်ပ္ ၉၀၀၀ ဝန္းက်င္) ေလာက္ရႏိုင္မယ့္ ဘန္ေကာက္လို တျခားေဒသဘက္ကို အလုပ္သမားေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားမယ္ ဆိုတာ သိေနတယ္” ဟု ကိုမိုးေဆြက ဆိုသည္။
မဲေဆာက္တြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအဖို႔ မူလလုပ္ခကပင္ နည္းလြန္းေနရာ ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိေရးကိစၥအတြက္ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကရသည္။ ထိုမွ်မက အရာရွိမ်ားႏွင့္ ပြဲစားမ်ား၏ ျခစားမႈသတင္းမ်ား ၾကားေနၾကရေသာေၾကာင့္လည္း စိတ္မလန္းႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကရသည္။
မဲေဆာက္ေန စက္ရံုအလုပ္သမတဦးက သူ၏ စိတ္ပ်က္အားငယ္မႈမ်ားကို ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းထံ ေဖာ္ထုတ္ ေျပာျပခဲ့သည္။
သူ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ သိုးေမြးခ်ည္ထိုးစက္ရံုသို႔ ျမန္မာအရာရွိမ်ားႏွင့္ ထိုင္းလူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး အရာရွိ ၂ ဦး ပူးတြဲေရာက္ရွိလာၿပီး သူတို႔ အလုပ္ရွင္ကို ဖိအားေပးသည္။ အလုပ္သမားမ်ားကို ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားရန္ ေျပာဆိုသည္ဟု ၾကားေသာအခါ မူလက သူတို႔အားတက္ေပ်ာ္ရႊင္ ေနခဲ့ၾကသည္ဟု ထို အမ်ိဳးသမီးက ေျပာျပသည္။
စက္ရံုပိုင္ရွင္က ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အေနႏွင့္ လက္မွတ္ရရွိရန္ တဦးလွ်င္ ဘတ္ ၅၀၀၀ (က်ပ္ ၁ သိန္းခြဲခန္႔) ျဖင့္ ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳသာစြာ လုပ္ေပးမည္ဟု ေၾကညာေၾကာင္း၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရလိုပါက ယခုအခ်ိန္သည္ ေလွ်ာက္ထားၾကရန္ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုသူတို႔က ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
အလုပ္သမား အမ်ားစုက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကိစၥအတြက္ စတင္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ၾကေသာ္လည္း ၁၀ ရက္အၾကာတြင္ လုပ္ခေစ်းႏႈန္းက ဘတ္ ၇၅၀၀ (က်ပ္ ၂၃၀၀၀၀ ခန္႔) အထိ ေစ်းတက္သြားၿပီဟု ေၾကညာခဲ့သည္။
“လူေတြက ဘယ္ေစ်းႏႈန္းရွိတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ ကုန္က်မယ္ဆိုတာ ဘယ္သိမွာလဲ၊ အခုလို ေစ်းႏႈန္းေတြ ဘယ္လို ျမင့္ကုန္သလဲဆိုတာ က်မ နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ အခုေတာ့ အပိုအကုန္အက်ခံ ၿပီး လုပ္ၾကရေတာ့မယ္။ အခုလို မရိုးမသား လုပ္တာကိုလည္း သံသယျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေစ်းႏႈန္းေတြကို တရား၀င္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေၾကညာသင့္တယ္” ဟု အဆိုပါ အလုပ္သမက ေျပာသည္။
ပြဲစားကုမၸဏီ ၃ ခုက ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ကာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို ပံုစံမ်ား ျဖည့္သြင္းရန္ ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ဌာနမ်ားသို႔ ခရီးသြားလာေရးအတြက္ ကူညီေပးမည္ဟု ကမ္းလွမ္းခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္္။ ထိုအတြက္ ကုန္က်စားရိတ္ ပိုသြားျခင္းျဖစ္သည္။
အလုပ္သမားအဖြဲ႔အစည္း မ်ားကမူ လုပ္ခနည္းနည္းသာ ရရွိေနေသာ ျမန္မာအလုပ္ သမားမ်ားအတြက္ လက္မွတ္လုပ္ခ ေစ်းႏႈန္းျမင့္မားေနသည္ဟု ေဝဖန္ၾကသည္။ ဤသို႔အကုန္အက်မခံႏိုင္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ လက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားမႈကို ဟန္႔တားသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစသည္ဟု ဆိုသည္။
တခ်ိန္တည္း၌ပင္ တရားမ၀င္ ပြဲစားမ်ားကလည္း လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕သတင္းမ်ားအရ လူလိမ္ပြဲစားမ်ားကို ႏိုင္ငံ ကူးလက္မွတ္ အျမန္ရေစရန္ ဘတ္ ၁ ေသာင္းခန္႔ (က်ပ္ ၃ သိန္းေက်ာ္) ေပးၾကရၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ ျပန္မေတြ႔ ၾကရဘဲ အလိမ္ခံေနၾကရသည္ဟု သိရသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံပိုင္ လုပ္ငန္းမ်ား အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး အဖြဲ႔ (Thailand’s State Enterprise Workers Relations Confederation) ၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးကမူ ယခုလုပ္ငန္းစဥ္သည္ ေကာင္းမြန္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စတင္ ခဲ့သည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက သူတို႔၏ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ အမွားမ်ားကို လက္ခံ၍ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟု ဆိုသည္။
“အခုအစီအစဥ္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ ထိုင္းအစိုးရက သူ႔ဘက္မွာ လာဘ္စားမႈေတြ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို လက္ခံဖို႔ လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ေငြကုန္ေၾကးက်ပိုမ်ားၿပီး လုပ္ငန္း မတြင္က်ယ္ ျဖစ္ေနရတာ။ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ တခ်ဳိ႕တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေတြလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားပဲ ဆိုတာကို အသိအမွတ္ျပဳဖို႔ လိုတယ္။ သူတို႔လည္း ဗမာေတြလိုပဲ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ စိစစ္ၿပီး လက္မွတ္ရဖို႔ အခြင့္အေရးရွိသင့္တယ္” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။
ယာယီ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားၾကသူ ဗမာမဟုတ္ေသာ တခ်ဳိ႕ တိုင္းရင္းသားမ်ားမွာ ပို၍ အခက္အခဲမ်ား ႀကံဳေတြ႔ ၾကရသည္ဟုလည္း သတင္းမ်ားက ဆိုၾကသည္။
တာ့ခရိုင္ မဲေဆာက္ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးဌာနမွ အရာရွိတဦး၏ အဆိုအရ ျမန္မာ - မြတ္လင္မ်ား၏ ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိေရး ေလွ်ာက္ထားမႈတိုင္းကို ပိုမိုျငင္းပယ္ ခံရသည္ဟု သိရသည္။
“က်ေနာ္တို႔ ေလွ်ာက္ထားတဲ့သူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ကို စိစစ္ေပးေနပါတယ္၊ အခု အခ်ိန္အထိေတာ့ ျငင္းပယ္ခံရတဲ့ ျမန္မာ မြတ္စလင္ေတြကလြဲရင္ တျခား က်န္တဲ့သူေတြအတြက္ ျပႆနာ မရွိပါဘူး” ဟု သူက ေျပာျပသည္။
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုမူ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ႏိုင္ငံသားမဟုတ္ဟု ျငင္းပယ္ထားခဲ့ၿပီး သူတို႔ကို ျပည္ပသို႔ ႏွင္ထုတ္ေနၾကသည္။ ၎ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားက ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ မေလးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိ ယာယီ ခိုလႈံေရးစခန္းမ်ားတြင္ ထြက္ေျပးေနထိုင္ ေနၾကရသည္။ ဤသို႔ ျငင္းပယ္ခံရမည္ ေသခ်ာေနျခင္းေၾကာင့္လည္း ထိုသူမ်ားအဖို႔ ပို၍နစ္နာဖြယ္၊ ပို၍ အခြင့္အေရး ခ်ဳိးႏွိမ္ခံရ၊ ဒုကၡႀကံဳေတြ႔ရဖြယ္ အေျခအေန ရွိေနသည္။
“ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတမ်ဳိးလို႔ အစိုးရက လက္ခံတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလူေတြေတာ့ သူတို႔က ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ စိစစ္အသိအမွတ္ျပဳ ခံရဖို႔ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိဘူး” ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာ ရိုဟင္ဂ်ာအသင္း အဖြဲ႔၀င္ Enayet Ullah က ေျပာသည္။
“ရိုဟင္ဂ်ာတဦးအဖို႔ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ရဖို႔ထက္စာရင္ အဖမ္းခံရဖို႔က ပိုမ်ားတယ္” ဟု သူက ျဖည့္စြက္ေျပာသည္။
၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ရက္သို႔ နီးကပ္လာေနခ်ိန္တြင္ ကုလသမဂၢ အရာရွိ David Feingold ကလည္း လူအမ်ားအေနႏွင့္ ယခု ယာယီ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ ရရွိႏိုင္မည့္အခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးၾကရလိမ့္မည္ ဟု ယံုၾကည္ေနေၾကာင္း၊ ထိုသူမ်ားအေနႏွင့္ လူကုန္ကူး ေရာင္းစားခံရမႈ အႏၱရာယ္ တိုး၍ ႀကံဳရႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“အေပၚယံၾကည့္ရတာေတာ့ အကုန္လံုး အဆင္ေခ်ာေနၿပီး လာဘ္စားမႈေတြ ကင္းတယ္ ဆိုဦးေတာ့၊ ၂၀၁၀ မွာ လူအမ်ားႀကီး လာၿပီး မွတ္ပံုတင္ၾကမယ့္ အေနအထား မေတြ႔ရဘူး။ တကယ္လို႔ ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ရက္ကို ရက္ထပ္မတိုးဘူး ဆိုရင္ေတာ့ လူအမ်ားစုမွာ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ မရွိတဲ့ အတြက္ သူတို႔ ပိုၿပီးနစ္နာမယ္၊ အႏၱရာယ္ၾကံဳရဖို႔ ပို ျဖစ္ႏိုင္တယ္” ဟု David Feingold က ဆိုသည္။
ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ အနီးတ၀ိုက္တြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသူ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား မ်ားသည္လည္း တိုင္းရင္းသား ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ၎တို႔ကို ညႇိဳး၍ဖိႏွိပ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ေရႊ႕ေျပာင္းျမန္မာမ်ား၏ အခြင့္အေရးကိစၥ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ MAP foundation မွ ကိုယ္စားလွယ္တဦးက ၎တို႔သိရေသာ သတင္းမ်ားအရ ေျပာျပရာတြင္ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား အလုပ္သမား ၇ ဦး ေလွ်ာက္လႊာတင္သြင္းခဲ့ရာ ၃ ဦး၏ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားမွာ ျငင္းပယ္ခံခဲ့ရၿပီး ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက မည္သို႔မွ် ရွင္းျပျခင္းမရွိဘဲ သူတို႔၏ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ျပန္မေပးဘဲ သိမ္းထားခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ အလုပ္သမားမ်ား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔က စုစည္း က်င္းပေသာ အစည္းအေ၀းတခုတြင္ လည္း ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားက သူတို႔၏ အလားတူ စိုးရိမ္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပခဲ့ၾကသည္။ ခ်င္းမိုင္ေဒသေန အလုပ္သမား ၂၀၀၀ ေက်ာ္က ယခုစီမံခ်က္ကို ျငင္းပယ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ၿပီး ထိုင္းအစိုးရထံသို႔ ယခင္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ အလုပ္သမား မွတ္ပံုတင္ေပးေရး အစီအစဥ္အတိုင္းသာ ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္ပါရန္ ေတာင္းဆို ခဲ့ၾကသည္။
လူအမ်ားစုက ျမန္မာျပည္ရွိ ၎တို႔၏ မိသားစု၀င္မ်ားအေပၚ ဒုကၡေပးမည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကသည္။ နယ္စပ္တြင္ အစုလုိက္ အၿပံဳလိုက္ ဖမ္းဆီးေနသည္။ စစ္သားမ်ားက အလုပ္သမားလက္မွတ္ ေလွ်ာက္ထားသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားထံမွ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္အတြက္ အတင္းအက်ပ္ ပိုက္ဆံလုယက္ ေတာင္းယူ ေနၾကသည္ ဟူေသာ ေကာလာဟလ သတင္းမ်ားလည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည္။
ကိုမိုးေဆြက ဘန္ေကာက္အနီး မဟာခ်ဳိင္ေဒသရွိ ငါးလုပ္ငန္းစက္ရံုတခုတြင္ အလုပ္ လုပ္ေနသည့္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးတဦးႏွင့္ စကားေျပာဆိုခဲ့ပံုကို ဧရာဝတီမဂၢဇင္းအား ျပန္လည္ ေျပာျပသည္။
အဆိုပါ အမ်ဳိးသမီးက ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးအတြက္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ၿပီး ၂ လခန္႔ အၾကာတြင္ သူ၏ မိခင္ထံမွ ဖုန္းေခၚလာသည္ဟု ေျပာသည္။ စစ္သားမ်ားက သူ႔မိခင္ ေနထိုင္ရာ အိမ္သို႔ ေရာက္လာေၾကာင္း၊ သမီးျဖစ္သူ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္သြားလုပ္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ တလလွ်င္ က်ပ္ ၃ ေသာင္းခန္႔ အခြန္ေပးရန္ လာေရာက္ေတာင္းခံၾကေၾကာင္း သူ႔ကို ျပန္ေျပာျပခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယခု စီမံခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ားစုေသာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း လူထုအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမွာ ေငြေၾကးဆံုးရႈံးရမည့္ ကိစၥ ပင္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက အနာဂတ္တြင္ သူတို႔ထံမွ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ေငြညႇစ္မည္ကို စိုးရိမ္ေနၾကၿပီး ဤအခ်က္ ေၾကာင့္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ရန္ တြန္႔ဆုတ္ေနၾကရသည္။
ေနာက္ေနာင္တြင္ အခြန္ေပးေဆာင္ရမည္ကို သိလိုက္ရေသာအခါ ကိုေသာ္တာ၏ အေပ်ာ္မ်ားလည္း ၿပိဳကြဲခဲ့ရသည္။
“က်ေနာ္ အစိုးရိမ္ဆံုးက ျမန္မာအစိုးရက လာမယ့္အနာဂတ္မွာ က်ေနာ္တို႔ဆီက အခြန္ေကာက္မယ့္ ကိစၥပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ ဒီေလာက္ ဆင္းရဲၿပီး လုပ္ခ နည္းနည္းပဲ ရေနတာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရွိေနေတာ့ သူတို႔ႀကံဖန္ အခြန္ ေကာက္ၾကမွာပဲ” ဟု ကိုေသာ္တာက ဆိုသည္။
ပါ၀င္ပတ္သက္ေနၾကသည့္ ဌာန၊ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား အေနႏွင့္ ယခု ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးကိစၥတြင္ စိုးရိမ္မႈ အမ်ားအျပား ရွိေနၾကေၾကာင္း သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤအတြက္ေၾကာင့္ စီမံခ်က္ေအာင္ျမင္ ေရးအေပၚတြင္လည္း ပူပန္ေနၾကရသည္။
ယခု လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေျပာင္းလဲရန္ လိုအပ္ေနသည္ကေတာ့ အမွန္ ျဖစ္သည္။ ထိုင္းအစိုးရႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရအၾကား ပို၍ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ား လိုအပ္ေနေၾကာင္းလည္း လူအမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳထားၾကသည္။ ယခုလုပ္ငန္းစဥ္က ပို၍ ပြင့္လင္းျမင္သာရန္ လိုအပ္ေနၿပီး၊ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရရွိႏိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကရာ၌ သူတို႔အတြက္ လံုၿခံဳသည္ ဟု ခံစားရေစရန္လည္း လိုအပ္ေနသည္။ ထိုမွ်မက သူတို႔တတ္ႏိုင္သည့္ ႏႈန္းထားျဖစ္ရန္လည္း လိုအပ္လ်က္ရွိပါသည္။
ALEX ELLGEE ေရးသားသည့္ Passport Unpopular with Burmese Migrants ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php?option=com_content&view=article&id=2125:2009-11-12-11-45-54&catid=2:articles&Itemid=30
*************************************************************
ဒုကၡသည္မ်ားသတင္း
*************************************************************
ႏွစ္ရွည္ထိန္းသိမ္းခံ ျမန္မာသူပုန္ေတြကုိ ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္မည္
12 November 2009
လက္နက္ေမွာင္ခုိမႈနဲ႔ အိႏၵိယမွာ ႏွစ္ရွည္ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား သူပုန္ေတြကုိ UNHCR ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံးက ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳလုိက္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ အိႏၵိယ ကာလကတၱား အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန အမႈရင္ဆုိင္ေနရတာ ျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ တရားေသ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ျပန္ပုိ႔ခံရႏုိင္တဲ့ အေနအထား မရွိေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းစုံကုိ ေမးျမန္းထားတဲ့ ဗြီအိုေအ ထုိင္းအေျခစုိက္ သတင္းေထာက္ ကုိေက်ာ္ထင္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။
လက္နက္ေမွာင္ခုိမႈနဲ႔ စြပ္စြဲခံထားရၿပီး အိႏၵိယ အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ ရခုိင္နဲ႔ ကရင္သူပုန္ ၃၄ ဦးကုိ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံး (UNHCR) က ဒုကၡသည္ေတြအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳလုိက္ပါတယ္။ ဒီသူပုန္ ၃၄ ဦးကေတာ့ ရခုိင္ျပည္ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္ေရးပါတီ (NUPA) က ၂၃ ဦးနဲ႔ KNU ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံးက ၁၁ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။
NUPA ဥကၠ႒ ေဒါက္တာခင္ေမာင္က အခုလုိ အသိအမွတ္ျပဳမႈကု္ိ ႀကိဳဆုိလုိက္္ပါတယ္။
“ဒါက က်ေနာ္တုိ႔ အင္မတန္မွ ၀မ္းသာတယ္၊ ဂုဏ္ယူတယ္၊ ေက်းဇူးတင္တယ္ဆုိတာ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလုိျဖစ္လာတာလည္းပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြ၊ တုိင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ၊ က်ေနာ္တုိ႔ အတုိက္ခံေတြက Signature Campaign လုပ္ၿပီးေတာ့ ဒီရဲေဘာ္ေတြအတြက္ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ Freedom Fighter ေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ ေတာင္းဆုိခဲ့မႈအေပၚမွာ၊ ေနာက္ၿပီး လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ႐ႈေထာင့္ကေနၿပီးေတာ့ UNHCR က လက္ခံလုိက္တာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ားႀကီး ၀မ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်။”
ေစာေစာပုိင္းကေတာ့ NUPA ပါတီဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရဲေဘာ္ေတြ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ခံရမႈကုိ အိႏၵိယ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မႉးႀကီး ဂရ၀ါနဲ႔ မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕ရဲ႕ လက္ခ်က္လုိ႔ စြပ္စြဲထုတ္ျပန္မႈေတြ ရွိေပမဲ့ အိႏၵိယစစ္ဘက္က တစုံတရာ တုံ႔ျပန္ေျပာဆုိမႈ မရွိခဲ့ပါဘူး။
KNU ဒု-ဥကၠ႒ ေဒးဗစ္ သာကေပါကလည္း အခုလုိ အသိအမွတ္ျပဳမႈဟာ အလားအလာ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
“ဟုတ္ကဲ့၊ အလားအလာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘာလု႔ိလဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔က အိႏၵိယနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ဘာေတြ ခ်ဳိးေဖာက္တာလည္းမရွိ၊ သူတုိ႔အေနနဲ႔ တဘက္လွည့္ အလိမ္ခံရတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။ သူတုိ႔ကလည္း ရခုိင္ဘက္ကုိ သြားတဲ့အခါမွာ အလိမ္ခံရၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း အသတ္ခံရ၊ ေနာက္ၿပီး ေထာင္ထဲမွာလည္း ႏွစ္ေပါင္းၾကာေနၿပီ၊ အဲဒီအေျခအေနမွာ ရွိပါတယ္။”
ဒီသူပုန္ေတြဟာ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ဆန္းပုိင္း ကတည္းက အိႏၵိယပုိင္ ဂရိတ္ နီကုိဘာကြ်န္းစုထဲက လန္းေဖာကြ်န္းမွာ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရတာပါ။ သူတုိ႔ဟာ အိႏၵိယ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္မႉးႀကီး ဂရ၀ါနဲ႔ သေဘာတူညီခ်က္အရ လမ္းေဖာကြ်န္းမွာ အေျခခ်စခန္း တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ေရာက္လာၾကတာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ NUPA က ေျပာပါတယ္။ လမ္းေဖာကြ်န္းကုိ ေရာက္ၿပီး ေနာက္တေန႔မွာပဲ ဗုိလ္ခုိင္ရာဇာ၊ ဖဒုိမူးရယ္ အပါအ၀င္ ေခါင္းေဆာင္ ၆ ဦး သတ္ျဖတ္ခံလုိက္ရပါတယ္။ က်န္တဲ့သူပုန္ေတြကေတာ့ ဂရိတ္ နီကုိဘာ ကြ်န္းစုထဲက ပုိ႔ဘလဲယားကြ်န္းမွာ အမႈရင္ဆုိင္ခဲ့ရၿပီး ၂၀၀၆ ခုမွာ ကာလကတၱား အက်ဥ္းေထာင္ကုိ ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူပုန္ေတြအတြက္ ကူညီေပးေနသူေတြကေတာ့ အိႏၵိယအစုိးရ အေနနဲ႔ တရားဥပေဒ လမ္းေၾကာင္းအရ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔နဲ႔ အကယ္၍ လြတ္ေျမာက္လာရင္လည္း လုံၿခံဳေဘးကင္းတဲ့ ႏုိင္ငံတခုခုမွာ ႏုိင္ငံေရး ခုိလႈံခြင့္ရဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းကေတာ့ အေရွ႕တီေမာနဲ႔ ခ်က္သမၼတ ႏုိင္ငံတုိ႔က သူတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင့္ ေပးမယ္လုိ႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့ပါတယ္။
http://www.voanews.com/burmese/2009-11-12-voa4.cfm
*************************************************************
+++From Thet Khaing Email+++
No comments:
Post a Comment