ဟုတ္ကဲ ့က်ေနာ္ရန္ကုန္သား ပါ။ကိုရန္ကုန္ပဲဆိုပါစို ့။က်ေနာ္ယာယီပတ္စပို ့လုပ္ျပီးတာ ၂ ရက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အလုပ္သမားေတြသိေစခ်င္လုိ ့ပါ။ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့ဖက္ကဆင္လမ္းမၾကီးမွာရွိတဲ့ ဖူးခ်ား ကုန္ ္တိုက္မွာ သြားျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အစိမး္ေရာင္ကဒ္ျပားသြားလုပ္ရပါတယ္။ဘတ္ေငြ ၂၅၀ ကုန္က်ပါတယ္။အဲဒီလို ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားျပီးေတာ့ ၃လ ေစာင့္၇ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာ တမ္းေတြ
ကေတာ့အရပ္တိုင္းျပီးကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ရိုက္ထားတဲ့ ေထာ္ေရာ ၃၈/၁စာရြက္ႏွင့္အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေရးရံုးတြင္
ဘတ္၁၉၀၀ ေပးသြင္းေၾကာင္းေပးထားတဲ ့ေငြေျပစာနဲ ့အတူ လုပ္ငန္းရွင္သူေဌး၇ဲ ့(ဘိုင္ကိုတ )လုိ ့ေခၚတဲ့ မွတ ္ပံု တင ္နဲ ့လုပ္ငန္းရွိေၾကာင္းအေထာက္အထားစာရြက္မိတၱဴရလို ့ရွိရင္သူေဌးလိုက္စရာမ လိုဘူး။ ကိုယ့္ဟာ ကိုယ္ သြား လုပ္လုိ ့ရပါတယ္။ရံုးကေျပာပါတယ္။အစိုးရအသိအမွတ္ျပဳစာရြက္ေတြေရာက္တဲ့အခါ အေၾကာင္းၾကား ေပးမယ္တဲ့ ။တကယ့္တကယ္တန္းက်ေတာ့အေၾကာင္းမၾကားဘူး။က်ေနာ္တုိ ့သြားေရာက္စံုစမ္းတဲ ့အခါက်
ေတာ့ က်လာျပီးိဆိုတာသိတယ္။သိျပီးဆိုတာနဲ ့ကုန္တိုက္မွာ ဘတ္၃၁၀၀ ေပးရတယ္။ျပီးေတာ့ကားလက္မွတ္ ရက္ခ်ိန္းကိုယူခဲ့ရပါတယ္။လမ္းခရီးစရိတ္လို ့ေျပာပါတယ္။ ေဖါင္ျဖည့္တဲ့အခါ မိဘေန၇ပ္လိပ္စာ အျပည့္အစံု အျပင္ မိမိတို ့မိသားစု၀င္ေတြ၊အလုပ္အကုိုင္ေတြ အဘိုးအဘြားေတြ ကိုစရင္းေပးရပါတယ္။ မွတ္ပံုတင္မရွိရင္ ္လည္းမရွိဘူး၊ရွိရင္လည္းရွိတယ ္၊ ပညာအရည္အခ်င္း၊အားလံုးျဖည္ ့ျပီးေတာ့ ကားစီးရမယ့္နံပတ္တစ္ခု ေပးပါ တယ္။ကားကေတာ့ညေန၄နာရီေက်ာ္၅နာရီ္ေလာက္မွာထြက္ေလ့ရွိပါတယ္။တစ္ပတ္ကိုသံဳးေလးရက္ေလာက္
ေတာ့သြားပါတယ္။VIP၂ထပ္ကားနဲ ့ညေနကတည္းကကားစီးလာလိုက္တာ မနက္ ၆နာရီေက်ာ္ဆိုရင္ မယ္ဆိုင္ ္ကိုေရာက္ပါတယ္။ထမင္းမေကၽြးပါဘူး။ဘာမွမေကၽြးပါဘူး။မယ္ဆိုင္ ဘန္ေကာက္အေ၀းေျပးကားဂိတ္မွာရံုးရွိ ပါတယ္။အဲဒီရံုးမွာထမင္းတစ္ေယာက္တစ္ထုတ္စီေကၽြးပါတယ္။အဲဒီရံုးမွာဘာဆိုင္းဘုတ္မွေရးထားတာမရွိေပ
မယ့္ လူေတြကေတာ့ ျမန္မာ လ၀ကနဲ ့ထိုင္းလ၀က ေတြေပါင္းထားတဲ့အဖြ ဲ့ေတြ ပါပဲ။အဲဒီမွာ တံုကင္နံပတ္ ေတြ ၾကည့္ျပီးေတာ့နာမည္ေတြကိုေခၚပါတယ္။ျပီးေတာ့ ဘတ္၁၅၀၀ ေတာင္း ပါတယ္။ဘာအတြက္လုိ႔ေတာ့မသိပဘူး။ ပိုက္ဆံမေပးရင္ ပတ္စပို ့လုပ္မ၇ဘူးလုိ ့ေတာ့ေျပာပါတယ္။္ထိုင္းဘာသာစကားနဲ ့ေျပာတာပါ။အဲဒီရံုးေရွ ့မွာ “ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကူညီလား၊ကာကြယ္လားေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ ့”ဆိုျပီးဟိုင္းလတ္ကားေနာက္မွန္မွာ ေေရးထားတယ္။အဲဒီေနရာမွာ က်ေနာ္သတိျပဳမိတာတစ္ခုရွိတယ္။ အဒီကားက သူေဌးတစ္ဦးတည္း အလုပ္သ မားေတြထင္တယ္။သူေဌးက သူ႔မာစီဒီးကားနဲ ့လိုက္လာတာ အဲဒီလို တစ္ေယယာက္စီ ဘတ္၁၅၀၀ စီေတာင္း ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို ့အဖဲြ႔ကငယ္သား ေတြ ကသြားေျပာေတာ့ ပိုက္္ဆံေတာင္းတဲ့အဖြြဲ႔ေခါင္း ေဆာင္ျမန္မာ ကရပ္လိုက္တယ္။ အဲဒီသူေဌးျပန္သြားျပီးမွ သူတုိ ့ပိုက္ဆံျပန္ေတာင္းတယ္။က်ေနာ္ကေတာ့ ထိုင္းအစိုးရ အယင္ သတ္မွတ္ထားသလို ဘတ္၂၀၀၀ ကို ၁၅၀၀ ပဲယူတယ္ ငါးရာသက္သာတယ္ထင္ေနတာ။ဘယ္ဟုတ္မလဲ ဒီအတိုင္းေပးရတာ။ဘတ္၁၅၀၀ ေပးျပီးေတာ့မွသူတို႔လိုအပ္တာေတြကိုျဖည့္ေပးတယ္။အသက္၁၄ႏွစ္အရြယ္္ရွိတဲ့
မိန္းကေလးကိုလည္း ၁၈ႏွစ္ဆိုျပီးသူတုိ ့ျဖည့္ေပးပါတယ္။ထိုင္းဘက္ကလုပ္ေပးလိုက္တာပါ။အသက္၁၄ႏွစ္ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ(လ၀က )လုပ္ေပးခ်င္မွလုပ္ေပးမွာေလ။အဲဒါေၾကာင့္ျဖည့္ေပး လိုက္တာ။ ျပီးေတာ့ မြတ္ဆလင္ ္ကုလားေတြ၊ေဂၚရခါးကုလားေတြအဘိုးအဘြားနာမည္လည္းမသိဘူး။မွတ္ပံုတင္လည္းမရွိဘူး၊ဒါလည္းရတာပဲ။ အဲဒီေပါင္းထားတဲ့အဖြဲ ့ဆီမွာပိုက္ဆံ၁၅၀၀ ဘတ္ေပးေဖာင္ျဖည့္ျပီးေတာ့ထိုင္း(လ၀က ) ၇ံုးမွာေဖာင္ထပ္ ျဖည့္ရ ပါတယ္။လက္မွတ္ထိုး၇တယ္။ျပီးေတာ့လူျပန္စုလိုက္တယ္တယ္၊ျပီးေတာ့ေျပာတယ္။ဒီပတ္စပို ့လုပ္တာဟာ ထိုင္း/ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးအတြက္လုပ္တာေပါ့။ရြာမွာလည္းေငြမေကာက္ဘူး။ဖမ္းလည္းမဖမ္းဘူး။ဗမာဘက္
ကမ္းမွာ ဘတ္၇၀၀ ေပးရတာ စရိတ္စကေတြအတြက္ေပါ့။မယ္ဆိုင္ကေနတာခ်ီလိတ္ကိုကားခ နဲ ့အျခားကိစၥလို ့ေျပာတယ္။ဒါေပမယ့္ေစာေစာက က်ေနာ္တုိ ့ေပးရတဲ့ ဘတ္၁၅၀၀ ကိစၥကို သူတုိ ႔ဘာမွမေျပာဘူး။ ျမန္မာဘက္ မွာဘတ္ ဘတ္၇၀၀ ယူတာကိုေတာ့ ဓါတ္ပံုခ ဘယ္ေလာက္၊။စာအုပ္ဖုိ ့ဘယ္ေလာက္အဲဒါမ်ိဳးေျပာပါတယ္။ စာေရးထားတာေတာ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြသံုးေထာင္လို ့ေရးထားပါတယ္။ျပီးေတာ့က်ေနာ္တုိ ့ကိုစုျပီးမွာပါတယ္။ လည္ပင္းမွာကဒ္မဆြဲထားတဲ့ သူတုိ ့လူေမးတာကိုသာေျဖျပီးေတာ့ကဒ္မဆြဲထားတဲ့လူလာေမးရင္ဘာမွေျပာဖို ့မေျဖဖုိ ့လာေမးရင္ သူတိုိ ့ကိုလာေျပာဖုိ ့ေျပာထားပါ တယ္။တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ က်ေနာ့္ကိုလူတစ္ေယာက္ လာေမးပါတယ္။လ၀ကရံုးေရွ ႔မွာကြမ္းစားရင္းထိုင္ ေနတဲ့အခါမွာေပါ့၊ ၀တ္စားထားတာစုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ပါပဲ။ ညီေလးဒီပတ္စပိုလုပ္တာဘယ္္ေလာက္ကုန္လဲတဲ့။လယ္လုိလူမွန္းလည္းမသိ ေၾကာက္တာေပါ့ေႏွာ္။ မကုန္ဘူးပဲေျပာလိုက္တာေပါ့။အဲဒီတစ္ခြန္းပဲေမးျပီးျပန္သြားတယ္။ ပတ္စပို ့ရျပီးထိုင္းဘက္ကိုျပန္လာ။ျပီးေတာ့ ထိုင္းလ၀ကရံုးကိုျပန္၀င္ရတယ္။တုံးထုရတယ္။ဘတ္ေငြ ၅၀၀ ေပးရတယ္။ေဘာက္ခ်ာေပးတယ္။ က်န္တဲ့ ေနရာ ေတြမွာေတာ့ဘာေဘာက္ခ်ာမွမရွိဘူး။က်ေနာ္တို ့လုပ္တဲ့ေန ့က ျမန္မာအလုပ္သမား ၁၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ မနက္ ကတည္းကလုပ္လိုက္တာ ညေန ၆နာရီေက်ာ္မွာအားလံုးျပီးတယ္။အားလံုးေပါင္း ဘတ္၇၀၀၀နီးပါး ကုန္က်ခဲ့ပါတယ္။အရစ္မရွည္ပဲေခ်ာေခ်ာေမာေမာရလာလုိ ့ေတာ့ေက်နပ္မိတယ္ေလ။၂နွစ္ သက္တမ္း အတြက္ လုိ ့ေတာ့ေျပာပါတယ္။ေနာက္တခုက ဘန္ေကာက္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တစ္ပတ္အတြင္း ေဆးရံုမွာ ေသြးသြား စစ္ရင္ဘတ္၆၀၀ မေပးရဘူး။၇ ရက္လြန္သြားရင္ေတာ့ဘတ္၆၀၀ ေပးရပါမယ္။ဆိုေတာ့ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ပါမစ္ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ဘတ္၁၉၀၀ ၊က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ခ ဘတ္၁၉၀၀ ကုန္က်အံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္မယ္ဆိုရင္ နယ္စပ္သံုးေနရာက ျမန္မာ(လ၀က)၇ံုးမွာ ပတ္စပို ့ကိုသိမ္းခ်င္လည္း သိမ္းထား မယ္။ ေထာက္ခံစာေပးလိုက္မယ္။အဲဒီအတြက္ က်ပ္တစ္ေထာင္ယူမယ္ေျပာတယ္။ တစ္လခဲြအခ်ိန္ေပး တယ္ ေျပာ တယ္။ျပန္လာရင္စာအုပ္ျပန္ယူလာျပီေတာ့ဘန္ေကာက္ျပန္တက္ေပါ့။အခြန္က ျမန္မာဘက္ကေတာ့ မယူဘူးလုိ ့ေျပာတယ္။ထိုင္းဘက္ကေၾကညာတ့ဲစာရြက္ေတြမွာ ၇ % ယူမယ္လို ့ေျပာတယ္။အဲဒီမွာ သူေဌးက တ၀က ္အလုပ္သမားက တ၀က္ လို ့ေရးထားတယ္။ဒီအထဲမွာ အိမ္ေဖၚေတြ ငါးဖမ္းအလုပ္သမားေတြမပါဘူးလုိ့ ိ့ေျပာတယ္။
သတင္း.....ကိုေက်ာ္ေသာင္း(ဘန္ေကာက္)
ဟုတ္ကဲ ့က်ေနာ္ရန္ကုန္သား ပါ။ကိုရန္ကုန္ပဲဆိုပါစို ့။က်ေနာ္ယာယီပတ္စပို ့လုပ္ျပီးတာ ၂ ရက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အလုပ္သမားေတြသိေစခ်င္လုိ ့ပါ။ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့ဖက္ကဆင္လမ္းမၾကီးမွာရွိတဲ့ ဖူးခ်ား ကုန္ ္တိုက္မွာ သြားျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အစိမး္ေရာင္ကဒ္ျပားသြားလုပ္ရပါတယ္။ဘတ္ေငြ ၂၅၀ ကုန္က်ပါတယ္။အဲဒီလို ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားျပီးေတာ့ ၃လ ေစာင့္၇ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာ တမ္းေတြ
ကေတာ့အရပ္တိုင္းျပီးကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ရိုက္ထားတဲ့ ေထာ္ေရာ ၃၈/၁စာရြက္ႏွင့္အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေရးရံုးတြင္
ဘတ္၁၉၀၀ ေပးသြင္းေၾကာင္းေပးထားတဲ ့ေငြေျပစာနဲ ့အတူ လုပ္ငန္းရွင္သူေဌး၇ဲ ့(ဘိုင္ကိုတ )လုိ ့ေခၚတဲ့ မွတ ္ပံု တင ္နဲ ့လုပ္ငန္းရွိေၾကာင္းအေထာက္အထားစာရြက္မိတၱဴရလို ့ရွိရင္သူေဌးလိုက္စရာမ လိုဘူး။ ကိုယ့္ဟာ ကိုယ္ သြား လုပ္လုိ ့ရပါတယ္။ရံုးကေျပာပါတယ္။အစိုးရအသိအမွတ္ျပဳစာရြက္ေတြေရာက္တဲ့အခါ အေၾကာင္းၾကား ေပးမယ္တဲ့ ။တကယ့္တကယ္တန္းက်ေတာ့အေၾကာင္းမၾကားဘူး။က်ေနာ္တုိ ့သြားေရာက္စံုစမ္းတဲ ့အခါက်
ေတာ့ က်လာျပီးိဆိုတာသိတယ္။သိျပီးဆိုတာနဲ ့ကုန္တိုက္မွာ ဘတ္၃၁၀၀ ေပးရတယ္။ျပီးေတာ့ကားလက္မွတ္ ရက္ခ်ိန္းကိုယူခဲ့ရပါတယ္။လမ္းခရီးစရိတ္လို ့ေျပာပါတယ္။ ေဖါင္ျဖည့္တဲ့အခါ မိဘေန၇ပ္လိပ္စာ အျပည့္အစံု အျပင္ မိမိတို ့မိသားစု၀င္ေတြ၊အလုပ္အကုိုင္ေတြ အဘိုးအဘြားေတြ ကိုစရင္းေပးရပါတယ္။ မွတ္ပံုတင္မရွိရင္ ္လည္းမရွိဘူး၊ရွိရင္လည္းရွိတယ ္၊ ပညာအရည္အခ်င္း၊အားလံုးျဖည္ ့ျပီးေတာ့ ကားစီးရမယ့္နံပတ္တစ္ခု ေပးပါ တယ္။ကားကေတာ့ညေန၄နာရီေက်ာ္၅နာရီ္ေလာက္မွာထြက္ေလ့ရွိပါတယ္။တစ္ပတ္ကိုသံဳးေလးရက္ေလာက္
ေတာ့သြားပါတယ္။VIP၂ထပ္ကားနဲ ့ညေနကတည္းကကားစီးလာလိုက္တာ မနက္ ၆နာရီေက်ာ္ဆိုရင္ မယ္ဆိုင္ ္ကိုေရာက္ပါတယ္။ထမင္းမေကၽြးပါဘူး။ဘာမွမေကၽြးပါဘူး။မယ္ဆိုင္ ဘန္ေကာက္အေ၀းေျပးကားဂိတ္မွာရံုးရွိ ပါတယ္။အဲဒီရံုးမွာထမင္းတစ္ေယာက္တစ္ထုတ္စီေကၽြးပါတယ္။အဲဒီရံုးမွာဘာဆိုင္းဘုတ္မွေရးထားတာမရွိေပ
မယ့္ လူေတြကေတာ့ ျမန္မာ လ၀ကနဲ ့ထိုင္းလ၀က ေတြေပါင္းထားတဲ့အဖြ ဲ့ေတြ ပါပဲ။အဲဒီမွာ တံုကင္နံပတ္ ေတြ ၾကည့္ျပီးေတာ့နာမည္ေတြကိုေခၚပါတယ္။ျပီးေတာ့ ဘတ္၁၅၀၀ ေတာင္း ပါတယ္။ဘာအတြက္လုိ႔ေတာ့မသိပဘူး။ ပိုက္ဆံမေပးရင္ ပတ္စပို ့လုပ္မ၇ဘူးလုိ ့ေတာ့ေျပာပါတယ္။္ထိုင္းဘာသာစကားနဲ ့ေျပာတာပါ။အဲဒီရံုးေရွ ့မွာ “ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကူညီလား၊ကာကြယ္လားေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ ့”ဆိုျပီးဟိုင္းလတ္ကားေနာက္မွန္မွာ ေေရးထားတယ္။အဲဒီေနရာမွာ က်ေနာ္သတိျပဳမိတာတစ္ခုရွိတယ္။ အဒီကားက သူေဌးတစ္ဦးတည္း အလုပ္သ မားေတြထင္တယ္။သူေဌးက သူ႔မာစီဒီးကားနဲ ့လိုက္လာတာ အဲဒီလို တစ္ေယယာက္စီ ဘတ္၁၅၀၀ စီေတာင္း ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို ့အဖဲြ႔ကငယ္သား ေတြ ကသြားေျပာေတာ့ ပိုက္္ဆံေတာင္းတဲ့အဖြြဲ႔ေခါင္း ေဆာင္ျမန္မာ ကရပ္လိုက္တယ္။ အဲဒီသူေဌးျပန္သြားျပီးမွ သူတုိ ့ပိုက္ဆံျပန္ေတာင္းတယ္။က်ေနာ္ကေတာ့ ထိုင္းအစိုးရ အယင္ သတ္မွတ္ထားသလို ဘတ္၂၀၀၀ ကို ၁၅၀၀ ပဲယူတယ္ ငါးရာသက္သာတယ္ထင္ေနတာ။ဘယ္ဟုတ္မလဲ ဒီအတိုင္းေပးရတာ။ဘတ္၁၅၀၀ ေပးျပီးေတာ့မွသူတို႔လိုအပ္တာေတြကိုျဖည့္ေပးတယ္။အသက္၁၄ႏွစ္အရြယ္္ရွိတဲ့
မိန္းကေလးကိုလည္း ၁၈ႏွစ္ဆိုျပီးသူတုိ ့ျဖည့္ေပးပါတယ္။ထိုင္းဘက္ကလုပ္ေပးလိုက္တာပါ။အသက္၁၄ႏွစ္ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ(လ၀က )လုပ္ေပးခ်င္မွလုပ္ေပးမွာေလ။အဲဒါေၾကာင့္ျဖည့္ေပး လိုက္တာ။ ျပီးေတာ့ မြတ္ဆလင္ ္ကုလားေတြ၊ေဂၚရခါးကုလားေတြအဘိုးအဘြားနာမည္လည္းမသိဘူး။မွတ္ပံုတင္လည္းမရွိဘူး၊ဒါလည္းရတာပဲ။ အဲဒီေပါင္းထားတဲ့အဖြဲ ့ဆီမွာပိုက္ဆံ၁၅၀၀ ဘတ္ေပးေဖာင္ျဖည့္ျပီးေတာ့ထိုင္း(လ၀က ) ၇ံုးမွာေဖာင္ထပ္ ျဖည့္ရ ပါတယ္။လက္မွတ္ထိုး၇တယ္။ျပီးေတာ့လူျပန္စုလိုက္တယ္တယ္၊ျပီးေတာ့ေျပာတယ္။ဒီပတ္စပို ့လုပ္တာဟာ ထိုင္း/ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးအတြက္လုပ္တာေပါ့။ရြာမွာလည္းေငြမေကာက္ဘူး။ဖမ္းလည္းမဖမ္းဘူး။ဗမာဘက္
ကမ္းမွာ ဘတ္၇၀၀ ေပးရတာ စရိတ္စကေတြအတြက္ေပါ့။မယ္ဆိုင္ကေနတာခ်ီလိတ္ကိုကားခ နဲ ့အျခားကိစၥလို ့ေျပာတယ္။ဒါေပမယ့္ေစာေစာက က်ေနာ္တုိ ့ေပးရတဲ့ ဘတ္၁၅၀၀ ကိစၥကို သူတုိ ႔ဘာမွမေျပာဘူး။ ျမန္မာဘက္ မွာဘတ္ ဘတ္၇၀၀ ယူတာကိုေတာ့ ဓါတ္ပံုခ ဘယ္ေလာက္၊။စာအုပ္ဖုိ ့ဘယ္ေလာက္အဲဒါမ်ိဳးေျပာပါတယ္။ စာေရးထားတာေတာ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြသံုးေထာင္လို ့ေရးထားပါတယ္။ျပီးေတာ့က်ေနာ္တုိ ့ကိုစုျပီးမွာပါတယ္။ လည္ပင္းမွာကဒ္မဆြဲထားတဲ့ သူတုိ ့လူေမးတာကိုသာေျဖျပီးေတာ့ကဒ္မဆြဲထားတဲ့လူလာေမးရင္ဘာမွေျပာဖို ့မေျဖဖုိ ့လာေမးရင္ သူတိုိ ့ကိုလာေျပာဖုိ ့ေျပာထားပါ တယ္။တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ က်ေနာ့္ကိုလူတစ္ေယာက္ လာေမးပါတယ္။လ၀ကရံုးေရွ ႔မွာကြမ္းစားရင္းထိုင္ ေနတဲ့အခါမွာေပါ့၊ ၀တ္စားထားတာစုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ပါပဲ။ ညီေလးဒီပတ္စပိုလုပ္တာဘယ္္ေလာက္ကုန္လဲတဲ့။လယ္လုိလူမွန္းလည္းမသိ ေၾကာက္တာေပါ့ေႏွာ္။ မကုန္ဘူးပဲေျပာလိုက္တာေပါ့။အဲဒီတစ္ခြန္းပဲေမးျပီးျပန္သြားတယ္။ ပတ္စပို ့ရျပီးထိုင္းဘက္ကိုျပန္လာ။ျပီးေတာ့ ထိုင္းလ၀ကရံုးကိုျပန္၀င္ရတယ္။တုံးထုရတယ္။ဘတ္ေငြ ၅၀၀ ေပးရတယ္။ေဘာက္ခ်ာေပးတယ္။ က်န္တဲ့ ေနရာ ေတြမွာေတာ့ဘာေဘာက္ခ်ာမွမရွိဘူး။က်ေနာ္တို ့လုပ္တဲ့ေန ့က ျမန္မာအလုပ္သမား ၁၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ မနက္ ကတည္းကလုပ္လိုက္တာ ညေန ၆နာရီေက်ာ္မွာအားလံုးျပီးတယ္။အားလံုးေပါင္း ဘတ္၇၀၀၀နီးပါး ကုန္က်ခဲ့ပါတယ္။အရစ္မရွည္ပဲေခ်ာေခ်ာေမာေမာရလာလုိ ့ေတာ့ေက်နပ္မိတယ္ေလ။၂နွစ္ သက္တမ္း အတြက္ လုိ ့ေတာ့ေျပာပါတယ္။ေနာက္တခုက ဘန္ေကာက္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တစ္ပတ္အတြင္း ေဆးရံုမွာ ေသြးသြား စစ္ရင္ဘတ္၆၀၀ မေပးရဘူး။၇ ရက္လြန္သြားရင္ေတာ့ဘတ္၆၀၀ ေပးရပါမယ္။ဆိုေတာ့ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ပါမစ္ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ဘတ္၁၉၀၀ ၊က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ခ ဘတ္၁၉၀၀ ကုန္က်အံုးမွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္မယ္ဆိုရင္ နယ္စပ္သံုးေနရာက ျမန္မာ(လ၀က)၇ံုးမွာ ပတ္စပို ့ကိုသိမ္းခ်င္လည္း သိမ္းထား မယ္။ ေထာက္ခံစာေပးလိုက္မယ္။အဲဒီအတြက္ က်ပ္တစ္ေထာင္ယူမယ္ေျပာတယ္။ တစ္လခဲြအခ်ိန္ေပး တယ္ ေျပာ တယ္။ျပန္လာရင္စာအုပ္ျပန္ယူလာျပီေတာ့ဘန္ေကာက္ျပန္တက္ေပါ့။အခြန္က ျမန္မာဘက္ကေတာ့ မယူဘူးလုိ ့ေျပာတယ္။ထိုင္းဘက္ကေၾကညာတ့ဲစာရြက္ေတြမွာ ၇ % ယူမယ္လို ့ေျပာတယ္။အဲဒီမွာ သူေဌးက တ၀က ္အလုပ္သမားက တ၀က္ လို ့ေရးထားတယ္။ဒီအထဲမွာ အိမ္ေဖၚေတြ ငါးဖမ္းအလုပ္သမားေတြမပါဘူးလုိ့ ိ့ေျပာတယ္။
သတင္း.....ကိုေက်ာ္ေသာင္း(ဘန္ေကာက္)
No comments:
Post a Comment