ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ။ မင္းသတင္းထူး သိၿပီးၿပီလား။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ မန္ယူလက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲ၀င္လာလာခ်င္း ေမးလိုက္သည္။ ဘာလဲ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဖ်က္တာလား။ မန္ယူ စားပဲြထိုးေလးကို လက္ညွဳိးေထာင္ျပရင္း ေျဖလိုက္သည္။ ရွစ္၊ မင္းေလးစားတဲ့ကဗ်ာဆရာကိုေျမလႊာေလ ေခြးကိုက္လို ့။ ဗ်ာ ဘယ္က ေခြးလဲ။ ထံုေထာင္း အေရွ ့ျခမ္းကေခြး။ အေရွ ့ျခမ္းကလူေတြေျပာတာက အေရွ ့ကေခြးေတြက ယဥ္ပါတယ္တဲ့။ ကိုေျမလႊာလည္း ေသာက္ၿပီးရင္ မ်က္ႏွာနီတာပဲ။ ယဥ္ေက်းပါတယ္။ ဘာဆိုင္လဲ။ အေရွ ့ကလူေတြက အနီေတြဆို။ ေတာ္စမ္းကြာ မန္ယူ။ မေတာ္ႏိုင္ေသးဘူးကုိေက်ာ္ညြန္ ့ ၊ ေစာေစာက ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဖ်က္တဲ့သတင္းေနာက္ဆက္တဲြေပါ့။ ဟီဟိ။ ဘာျဖစ္တာလဲ။ ၀မ္းသာေနတာ။ ဘာ၀မ္းသာေနတာလဲ။ မဲေဆာက္က တပ္ေပါင္းစုေတြနဲ ့ေက်ာင္းသား လူငယ္အဖဲြ ့အစည္းေတြ နယ္စပ္ေတြမွာ ႀကဳိဆိုေရးဂိတ္ေတြ ဖြင့္ထားမယ္တဲ့။ ဘာဆိုင္လို ့လဲ။ ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ကလဲ။ ထူျပန္ၿပီ။ ေျပးလာမဲ့ လူေတြကို အေမရိကန္အေရာက္ ဘယ္ေလာက္၊ မဲေဆာက္ေန ဘယ္ေလာက္၊ ကန္ ့၀င္ရင္ ဘယ္ေလာက္ ေစ်းႏွဳန္းေတြပါ ကပ္ထားသတဲ့။ ဟုတ္လို ့လားကြာ မင္းလာ က်ပ္မေနနဲ ့။ ေနဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားမယံုရင္။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ငိုင္က်သြာသည္။ အင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္ဟုလည္း စိတ္ထဲက မွတ္ထားလိုက္သည္။
ကဗ်ာဆရာေခြးကိုက္တယ္ဆိုလို ့ေခြးဇာတ္လမ္း မင္းကို ငါေျပာျပမယ္။ နားေထာင္မလား။ ဘီယာ တလံုးတိုက္ရင္ နားေထာင္မယ္။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ စားပဲြထိုးေလးကို လက္ ၂ေခ်ာင္းေထာင္ျပလိုက္သည္။ ဘီယာ ၂ လံုးဆိုတဲ့သေဘာ။ ဒီလိုကြ မန္ယူရ။ ငါဖတ္ဖူးတာေလး။
အခါတပါး၌ ထိုအခါတပါးဆိုသည္မွာ လက္၀ဲ လက္ယာ အယူ၀ါဒ ၂ ခု အားၿပဳိင္စစ္ခင္းေနခ်ိန္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္တန္ရာသည္။
ထိုအခါတပါး၌ ေခြးသံုးေကာင္သည္ ထိုင္း ျမန္မာ လာအိုနယ္စပ္တြင္ လာေရာက္ဆံုမိၾက၏။ ယခုေခတ္ ကာလ၌မူ ထို ၃ ႏိုင္ငံ နယ္စပ္အား ေရႊၾတိဂံဟု ဘိန္းဘုရင္ ဧကရာဇ္ခြန္ဆာက ကင္ပြန္းတပ္သြားခဲ့သည္ဟု မွတ္သားနာယူၾကေသာ အေနာက္တိုင္းသား ဘိန္းစားမ်ားက ဂုဏ္ယူေျပာၾကားေလ့ရွိ၏။
ယင္းေခြး ၃ ေကာင္မွာ ဘယ္ဆီ ဘယ္အရပ္မ်ားက ေျပးလႊားေရာက္ရွိလာၾကမွန္း မသိရေသာ္ျငား အေတာ္ပင္ ေမာဟိုက္ပင္ပန္း ဆာေလာင္ေနပံုေပါက္ေနသည္။ အရိပ္ေကာင္းေသာ သစ္တပင္ေအာက္၌ အေမာအပန္းေျဖရင္းမွ တေကာင္ကို တေကာင္ အကဲခတ္လ်က္ရွိသည္။ ေခြးသံုေကာင္၏ ထူးျခားကဲြျပားခ်က္ မွာ တေကာင္ကား အနက္။ တေကာင္ကားအနီ အညိဳက်ား။ တေကာင္ကား အျဖဴျဖစ္ေခ်သည္။ သို ့ဆို လွ်င္ ေအာင္နက္၊ ဂုတ္က်ား၊ ဘိုျဖဴဟု အမည္ေပးက သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ႏို္င္၏။
ဂုတ္က်ားက ဘုိျဖဴကုိ ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္၍ မင္းက ဘယ္က လာတာလဲ ဟုေမးလိုက္သည္။ ဘိုျဖဴက ငါ ထိုင္းႏိုင္ငံကလာတာ မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လို ့လဲလို ့ ျပန္ေမး၏။ မင္းႏိုင္ငံမွာ အစာေရစာ မရွိလို ့ ငတ္လို ့ေျပး လာတာေပါ့ ဟုတ္လားဟု ေအာင္နက္က ေမးျပန္သည္။ ဟား ဟား ေပါမွေပါ။ ကြတ္တီယို၊ ၾကက္ကင္ ၀က္ကင္ ဘဲကင္၊ လုခ်င္း စားလို ့ေကာင္ မကုန္ဘူး။ ဒါျဖင့္ မင္းဘာလို ့ေျပးလာတာလဲလို ့ဂုတ္က်ားက မေၾကမလည္ ေမးေသာအခါ။ ေအး မင္းေမးခ်င္စရာပဲ။ ငါ့ႏိုင္ငံမွာ အစားအေသာက္ေပါတယ္။ ဒါေပမဲ့စစ္တပ္က ခန ခန အာဏာသိမ္းတာေတြျဖစ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ စစ္တပ္နဲ ့ပစ္လိုက္။ အရပ္သားေတြနဲ ့စစ္တပ္နဲ ့ပစ္လိုက္။ ဆႏၵေတြျပလိုက္။ ပစ္တာခတ္တာေတြ မ်ားလြန္းလို ့ငါ့ကို မထိေအာင္ ေျပးလာရတာလို ့ျပန္ေျဖတဲ့အခါ ဂုတ္က်ား ေခါင္းကို ေခြခ်လိုက္ၿပီး စဥ္းစားရုပ္လံုးေဖာ္ၾကည့္ေနမိသည္။
ဘိုျဖဴကလည္း ေနစမ္းပါအုန္း မင္းက ငါ့ကိုေမးၿပီး မင္းကေရာ ဘယ္ကေျပးလာတာလဲ။ ငတ္လို ့လား။ ေသနတ္ေၾကာက္လို ့လား။ ငါ ျမန္မာျပည္ကပဲ။ စိန္ေခၚတာလား။ သြားသြားခ်င္း ေခြးေခြးခ်င္း အခ်ိန္မေရြးပဲ။ လူမိုက္အထာႏွင့္ ျပန္ေဟာက္လိုက္သျဖင့္ ဘိုျဖဴေလေျပထိုးၿပီး မဟုတ္ပါဘူးသူငယ္ခ်င္းရယ္။ တို ့က အိမ္နား နီးခ်င္းေတြပဲ။ ဘာလို ့ ေျပးလာတာလဲ ေမးမလို ့ပါ ကူညီဖို ့လိုရင္လည္းေျပာ ဟုတ္လား။ ဘိုျဖဴ မ်က္ႏွာခ်ဳိ ေသြးေနတာၾကည့္၍ ေအာင္နက္ တဖက္ေစာင္းလိုက္သည္။
ဂုတ္က်ား မေျဖခ်င့္ေျဖခ်င္ ေျဖသည္။
ေအး တို ့ဆီမွာေတာ့ အာဏာသိမ္းတာေတြ၊ ပစ္တာခတ္တာေတြ၊ အေရးအခင္းေတြ ျပတ္တယ္ ကိုမရွိဘူး။ ေန ့တိုင္း ဆႏၵျပတာေတြ ပစ္တာခတ္တာ ဖမ္းတာသတ္တာေတြ အျမဲပဲေပါ့ကြာ။ ဒီၾကားထဲ စားစရာ မရွိဘူးကြာ။ ငတ္တာေပါ့။ တေန ့အိမ္ရွင္ေသာက္မဲ့ထမင္းရည္ကို ငါခိုးေသာက္တာ မိသြားလို ့ဓားနဲ ့လိုက္ ခုတ္တယ္။ ငါလည္း ခုလို ေသေဘးကလြတ္ေအာင္ ေျပးလာခဲ့ရတာပဲလို ့ေၾကေၾကကြဲကဲြ ေျပာျပေတာ့ မလွမ္း မကမ္းက နားစြင့္ေနေသာ ေအာင္နက္သည္ လည္ကိုခါရမ္း၍ ထထိုင္လိုက္သည္။ နားရြက္ကို ညာလက္ျဖင့္ ကုတ္ျခစ္ လိုက္သည္။
ဂုတ္က်ားႏွင့္ ဘိုျဖဴတို ့က ေအာင္နက္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေသာအခါ တေတာလံုး ပြက္ပြက္ဆူ သြား ေအာင္ တ၀ုတ္၀ုတ္ႏွင့္ ေဟာင္ေနေလေတာ့သည္။ ေအာင္နက္ႏွင့္ ဘိုျဖဴတို ့ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ ၾကည့္၍ မင္းေမး ငါေမးလုပ္ေနၾကသည္။ ဘိုျဖဴက ေဟ့ေကာင္ မင္း ဘယ္က ေကာင္လဲ။
ေအာင္နက္ ဂရုမျပဳဟန္ျဖင့္ ငါတရုတ္ျပည္ကပဲ။ ဘာသိခ်င္ေသးလဲ လို ့ဘိုျဖဴကုိ ျပန္ေမးေတာ့။ ဘယ္လို လုပ္ၿပီး မင္းက ဒီနယ္စပ္ေရာက္လာတာလဲ၊ အေ၀းႀကီးကြာလို ့ျပန္ေျပာေတာ့။ တကမၻာလံုး ဘယ္ေလာက္ ေ၀းေ၀း တို ့တရုတ္ေတြက ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တာ မင္းမၾကားဖူးဘူးလားလို ့ျပန္ေဟာက္သည္။ မင္းတို ့ ႏိုင္ငံမွာ လူဦးေရမ်ားေတာ့ အစာေရစာေတြ ရွားေတာ့ ငတ္ေတာ့ ေျပးလာတာေပါ့ ဟုတ္လားလို ့ေမးျပန္ေတာ့ တ၀ါး၀ါး တဟားဟားျဖင့္ ေအာင္နက္ တေကာင္ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ရယ္ေနၿပီး အက်ယ္ေလာင္ဆံုး အသံနက္ႀကီးျဖင့္ တ၀ုတ္၀ုတ္ ေဟာင္ျပန္ေလေတာ့သည္။ ေအာင္မေလး ၀က္အူေခ်ာင္းမ်ား မင္းလည္ပင္း ပတ္သတ္လို ့ရတယ္။ ေပါသလားမေမးနဲ ့၊ ေခါက္ဆဲြ၊ ေပါက္စီ၊ အီၾကာေကြး၊ မင္းဘာဆဲြခ်င္လည္းေျပာ၊ ငတ္ေသတဲ့မသာမရွိဘူး လို ့ေအာင္နက္က ခပ္ၾကြားၾကြား ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ ဒါျဖင့္ မင္းတို ့ဆီမွာ အာဏာ သိမ္းတာေတြ ဘာေတြ မရွိဘူးလား။ ဂုတ္က်ား ထ ေမးလိုက္သည္။ ဘာမွ မရွိဘူး။ ဆႏၵျပရင္လည္း တင့္ကားနဲ ့ ႀကိတ္လိုက္ရင္ ၿပီးသြားေရာ။ ပစ္ရင္ခတ္ရင္လည္း ရတယ္။ ဘယ္သူမွ ေမာ္မၾကည့္ရဘူး။ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ တုိင္းျပည္ကေန မင္းမို ့ထြက္ေျပးလာတယ္ကြာ။ အံ့ပါ့။ ေအာင္နက္ မယံုၾကည္သလို ေျပာလိုက္သည္။ ဘိုျဖဴက ဒါဆိုရင္ မင္းဘာအေၾကာင္းနဲ ့ေျပးလာတာလဲ။ ေအး မင္းတို ့ နားလည္ေအာင္ ငါတိုတိုပဲေျပာမယ္။ တို ့ႏိုင္ငံမွာ မေဟာင္ရဘူး။ ေအာင္နက္ ေျဖၿပီး တေတာလံုးညံေအာင္ တ၀ုတ္၀ုတ္ေဟာင္ေနျပန္ေတာ့သည္။
မင္းသားႀကီး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေရွ ့မွ ေခြးတေကာင္သည္ ျဖတ္ေမာင္းသြားသည့္ ဆိုင္ကယ္တစီးကို အမဲလိုက္သလို လိုက္၍ တ၀ုတ္၀ုတ္ ေဟာင္ေနသည္ကိုၾကည့္၍ တရုတ္ျပည္က ေခြးလား ဟု မန္ယူ စဥ္းစားေနပံုကိုၾကည့္၍ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ေက်နပ္ေနေလသည္။
**ေက်ာ္သက္ေထြး**
ေဟ့ေကာင္ မန္ယူ။ မင္းသတင္းထူး သိၿပီးၿပီလား။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ မန္ယူလက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲ၀င္လာလာခ်င္း ေမးလိုက္သည္။ ဘာလဲ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဖ်က္တာလား။ မန္ယူ စားပဲြထိုးေလးကို လက္ညွဳိးေထာင္ျပရင္း ေျဖလိုက္သည္။ ရွစ္၊ မင္းေလးစားတဲ့ကဗ်ာဆရာကိုေျမလႊာေလ ေခြးကိုက္လို ့။ ဗ်ာ ဘယ္က ေခြးလဲ။ ထံုေထာင္း အေရွ ့ျခမ္းကေခြး။ အေရွ ့ျခမ္းကလူေတြေျပာတာက အေရွ ့ကေခြးေတြက ယဥ္ပါတယ္တဲ့။ ကိုေျမလႊာလည္း ေသာက္ၿပီးရင္ မ်က္ႏွာနီတာပဲ။ ယဥ္ေက်းပါတယ္။ ဘာဆိုင္လဲ။ အေရွ ့ကလူေတြက အနီေတြဆို။ ေတာ္စမ္းကြာ မန္ယူ။ မေတာ္ႏိုင္ေသးဘူးကုိေက်ာ္ညြန္ ့ ၊ ေစာေစာက ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ဖ်က္တဲ့သတင္းေနာက္ဆက္တဲြေပါ့။ ဟီဟိ။ ဘာျဖစ္တာလဲ။ ၀မ္းသာေနတာ။ ဘာ၀မ္းသာေနတာလဲ။ မဲေဆာက္က တပ္ေပါင္းစုေတြနဲ ့ေက်ာင္းသား လူငယ္အဖဲြ ့အစည္းေတြ နယ္စပ္ေတြမွာ ႀကဳိဆိုေရးဂိတ္ေတြ ဖြင့္ထားမယ္တဲ့။ ဘာဆိုင္လို ့လဲ။ ဟာ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ကလဲ။ ထူျပန္ၿပီ။ ေျပးလာမဲ့ လူေတြကို အေမရိကန္အေရာက္ ဘယ္ေလာက္၊ မဲေဆာက္ေန ဘယ္ေလာက္၊ ကန္ ့၀င္ရင္ ဘယ္ေလာက္ ေစ်းႏွဳန္းေတြပါ ကပ္ထားသတဲ့။ ဟုတ္လို ့လားကြာ မင္းလာ က်ပ္မေနနဲ ့။ ေနဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားမယံုရင္။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ငိုင္က်သြာသည္။ အင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္ဟုလည္း စိတ္ထဲက မွတ္ထားလိုက္သည္။
ကဗ်ာဆရာေခြးကိုက္တယ္ဆိုလို ့ေခြးဇာတ္လမ္း မင္းကို ငါေျပာျပမယ္။ နားေထာင္မလား။ ဘီယာ တလံုးတိုက္ရင္ နားေထာင္မယ္။ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ စားပဲြထိုးေလးကို လက္ ၂ေခ်ာင္းေထာင္ျပလိုက္သည္။ ဘီယာ ၂ လံုးဆိုတဲ့သေဘာ။ ဒီလိုကြ မန္ယူရ။ ငါဖတ္ဖူးတာေလး။
အခါတပါး၌ ထိုအခါတပါးဆိုသည္မွာ လက္၀ဲ လက္ယာ အယူ၀ါဒ ၂ ခု အားၿပဳိင္စစ္ခင္းေနခ်ိန္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္တန္ရာသည္။
ထိုအခါတပါး၌ ေခြးသံုးေကာင္သည္ ထိုင္း ျမန္မာ လာအိုနယ္စပ္တြင္ လာေရာက္ဆံုမိၾက၏။ ယခုေခတ္ ကာလ၌မူ ထို ၃ ႏိုင္ငံ နယ္စပ္အား ေရႊၾတိဂံဟု ဘိန္းဘုရင္ ဧကရာဇ္ခြန္ဆာက ကင္ပြန္းတပ္သြားခဲ့သည္ဟု မွတ္သားနာယူၾကေသာ အေနာက္တိုင္းသား ဘိန္းစားမ်ားက ဂုဏ္ယူေျပာၾကားေလ့ရွိ၏။
ယင္းေခြး ၃ ေကာင္မွာ ဘယ္ဆီ ဘယ္အရပ္မ်ားက ေျပးလႊားေရာက္ရွိလာၾကမွန္း မသိရေသာ္ျငား အေတာ္ပင္ ေမာဟိုက္ပင္ပန္း ဆာေလာင္ေနပံုေပါက္ေနသည္။ အရိပ္ေကာင္းေသာ သစ္တပင္ေအာက္၌ အေမာအပန္းေျဖရင္းမွ တေကာင္ကို တေကာင္ အကဲခတ္လ်က္ရွိသည္။ ေခြးသံုေကာင္၏ ထူးျခားကဲြျပားခ်က္ မွာ တေကာင္ကား အနက္။ တေကာင္ကားအနီ အညိဳက်ား။ တေကာင္ကား အျဖဴျဖစ္ေခ်သည္။ သို ့ဆို လွ်င္ ေအာင္နက္၊ ဂုတ္က်ား၊ ဘိုျဖဴဟု အမည္ေပးက သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ႏို္င္၏။
ဂုတ္က်ားက ဘုိျဖဴကုိ ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္၍ မင္းက ဘယ္က လာတာလဲ ဟုေမးလိုက္သည္။ ဘိုျဖဴက ငါ ထိုင္းႏိုင္ငံကလာတာ မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္လို ့လဲလို ့ ျပန္ေမး၏။ မင္းႏိုင္ငံမွာ အစာေရစာ မရွိလို ့ ငတ္လို ့ေျပး လာတာေပါ့ ဟုတ္လားဟု ေအာင္နက္က ေမးျပန္သည္။ ဟား ဟား ေပါမွေပါ။ ကြတ္တီယို၊ ၾကက္ကင္ ၀က္ကင္ ဘဲကင္၊ လုခ်င္း စားလို ့ေကာင္ မကုန္ဘူး။ ဒါျဖင့္ မင္းဘာလို ့ေျပးလာတာလဲလို ့ဂုတ္က်ားက မေၾကမလည္ ေမးေသာအခါ။ ေအး မင္းေမးခ်င္စရာပဲ။ ငါ့ႏိုင္ငံမွာ အစားအေသာက္ေပါတယ္။ ဒါေပမဲ့စစ္တပ္က ခန ခန အာဏာသိမ္းတာေတြျဖစ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ စစ္တပ္နဲ ့ပစ္လိုက္။ အရပ္သားေတြနဲ ့စစ္တပ္နဲ ့ပစ္လိုက္။ ဆႏၵေတြျပလိုက္။ ပစ္တာခတ္တာေတြ မ်ားလြန္းလို ့ငါ့ကို မထိေအာင္ ေျပးလာရတာလို ့ျပန္ေျဖတဲ့အခါ ဂုတ္က်ား ေခါင္းကို ေခြခ်လိုက္ၿပီး စဥ္းစားရုပ္လံုးေဖာ္ၾကည့္ေနမိသည္။
ဘိုျဖဴကလည္း ေနစမ္းပါအုန္း မင္းက ငါ့ကိုေမးၿပီး မင္းကေရာ ဘယ္ကေျပးလာတာလဲ။ ငတ္လို ့လား။ ေသနတ္ေၾကာက္လို ့လား။ ငါ ျမန္မာျပည္ကပဲ။ စိန္ေခၚတာလား။ သြားသြားခ်င္း ေခြးေခြးခ်င္း အခ်ိန္မေရြးပဲ။ လူမိုက္အထာႏွင့္ ျပန္ေဟာက္လိုက္သျဖင့္ ဘိုျဖဴေလေျပထိုးၿပီး မဟုတ္ပါဘူးသူငယ္ခ်င္းရယ္။ တို ့က အိမ္နား နီးခ်င္းေတြပဲ။ ဘာလို ့ ေျပးလာတာလဲ ေမးမလို ့ပါ ကူညီဖို ့လိုရင္လည္းေျပာ ဟုတ္လား။ ဘိုျဖဴ မ်က္ႏွာခ်ဳိ ေသြးေနတာၾကည့္၍ ေအာင္နက္ တဖက္ေစာင္းလိုက္သည္။
ဂုတ္က်ား မေျဖခ်င့္ေျဖခ်င္ ေျဖသည္။
ေအး တို ့ဆီမွာေတာ့ အာဏာသိမ္းတာေတြ၊ ပစ္တာခတ္တာေတြ၊ အေရးအခင္းေတြ ျပတ္တယ္ ကိုမရွိဘူး။ ေန ့တိုင္း ဆႏၵျပတာေတြ ပစ္တာခတ္တာ ဖမ္းတာသတ္တာေတြ အျမဲပဲေပါ့ကြာ။ ဒီၾကားထဲ စားစရာ မရွိဘူးကြာ။ ငတ္တာေပါ့။ တေန ့အိမ္ရွင္ေသာက္မဲ့ထမင္းရည္ကို ငါခိုးေသာက္တာ မိသြားလို ့ဓားနဲ ့လိုက္ ခုတ္တယ္။ ငါလည္း ခုလို ေသေဘးကလြတ္ေအာင္ ေျပးလာခဲ့ရတာပဲလို ့ေၾကေၾကကြဲကဲြ ေျပာျပေတာ့ မလွမ္း မကမ္းက နားစြင့္ေနေသာ ေအာင္နက္သည္ လည္ကိုခါရမ္း၍ ထထိုင္လိုက္သည္။ နားရြက္ကို ညာလက္ျဖင့္ ကုတ္ျခစ္ လိုက္သည္။
ဂုတ္က်ားႏွင့္ ဘိုျဖဴတို ့က ေအာင္နက္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေသာအခါ တေတာလံုး ပြက္ပြက္ဆူ သြား ေအာင္ တ၀ုတ္၀ုတ္ႏွင့္ ေဟာင္ေနေလေတာ့သည္။ ေအာင္နက္ႏွင့္ ဘိုျဖဴတို ့ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ ၾကည့္၍ မင္းေမး ငါေမးလုပ္ေနၾကသည္။ ဘိုျဖဴက ေဟ့ေကာင္ မင္း ဘယ္က ေကာင္လဲ။
ေအာင္နက္ ဂရုမျပဳဟန္ျဖင့္ ငါတရုတ္ျပည္ကပဲ။ ဘာသိခ်င္ေသးလဲ လို ့ဘိုျဖဴကုိ ျပန္ေမးေတာ့။ ဘယ္လို လုပ္ၿပီး မင္းက ဒီနယ္စပ္ေရာက္လာတာလဲ၊ အေ၀းႀကီးကြာလို ့ျပန္ေျပာေတာ့။ တကမၻာလံုး ဘယ္ေလာက္ ေ၀းေ၀း တို ့တရုတ္ေတြက ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တာ မင္းမၾကားဖူးဘူးလားလို ့ျပန္ေဟာက္သည္။ မင္းတို ့ ႏိုင္ငံမွာ လူဦးေရမ်ားေတာ့ အစာေရစာေတြ ရွားေတာ့ ငတ္ေတာ့ ေျပးလာတာေပါ့ ဟုတ္လားလို ့ေမးျပန္ေတာ့ တ၀ါး၀ါး တဟားဟားျဖင့္ ေအာင္နက္ တေကာင္ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ရယ္ေနၿပီး အက်ယ္ေလာင္ဆံုး အသံနက္ႀကီးျဖင့္ တ၀ုတ္၀ုတ္ ေဟာင္ျပန္ေလေတာ့သည္။ ေအာင္မေလး ၀က္အူေခ်ာင္းမ်ား မင္းလည္ပင္း ပတ္သတ္လို ့ရတယ္။ ေပါသလားမေမးနဲ ့၊ ေခါက္ဆဲြ၊ ေပါက္စီ၊ အီၾကာေကြး၊ မင္းဘာဆဲြခ်င္လည္းေျပာ၊ ငတ္ေသတဲ့မသာမရွိဘူး လို ့ေအာင္နက္က ခပ္ၾကြားၾကြား ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ ဒါျဖင့္ မင္းတို ့ဆီမွာ အာဏာ သိမ္းတာေတြ ဘာေတြ မရွိဘူးလား။ ဂုတ္က်ား ထ ေမးလိုက္သည္။ ဘာမွ မရွိဘူး။ ဆႏၵျပရင္လည္း တင့္ကားနဲ ့ ႀကိတ္လိုက္ရင္ ၿပီးသြားေရာ။ ပစ္ရင္ခတ္ရင္လည္း ရတယ္။ ဘယ္သူမွ ေမာ္မၾကည့္ရဘူး။ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ တုိင္းျပည္ကေန မင္းမို ့ထြက္ေျပးလာတယ္ကြာ။ အံ့ပါ့။ ေအာင္နက္ မယံုၾကည္သလို ေျပာလိုက္သည္။ ဘိုျဖဴက ဒါဆိုရင္ မင္းဘာအေၾကာင္းနဲ ့ေျပးလာတာလဲ။ ေအး မင္းတို ့ နားလည္ေအာင္ ငါတိုတိုပဲေျပာမယ္။ တို ့ႏိုင္ငံမွာ မေဟာင္ရဘူး။ ေအာင္နက္ ေျဖၿပီး တေတာလံုးညံေအာင္ တ၀ုတ္၀ုတ္ေဟာင္ေနျပန္ေတာ့သည္။
မင္းသားႀကီး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေရွ ့မွ ေခြးတေကာင္သည္ ျဖတ္ေမာင္းသြားသည့္ ဆိုင္ကယ္တစီးကို အမဲလိုက္သလို လိုက္၍ တ၀ုတ္၀ုတ္ ေဟာင္ေနသည္ကိုၾကည့္၍ တရုတ္ျပည္က ေခြးလား ဟု မန္ယူ စဥ္းစားေနပံုကိုၾကည့္၍ ကိုေက်ာ္ညြန္ ့ေက်နပ္ေနေလသည္။
**ေက်ာ္သက္ေထြး**
No comments:
Post a Comment