တစ္ခါက ထင္းခုတ္ေရာင္းေသာသူ တစ္ဦးသည္ ပင္ပန္းစြာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္တစ္လံုးကို ေဆာက္လုပ္ျပီးစီးခဲ့သည္။ အိမ္မွာ ေလလံုမိုးလံု ဆိုရံုျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူသည္ ျမိဳ႔ထဲသို႔ ထင္းမ်ားသြားေရာင္းေလသည္။ အျပန္တြင္ သူ႔၏အိမ္မွာ မီးေလာင္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ လူအမ်ားက ကူညီျပီး မီး၀ိုင္းျငိမ္းေပးၾကေသာ္လည္း မီးမွာအိမ္ တစ္အိမ္လံုးကို ၀ါးမ်ဳိခဲ့သည္။ ထင္းခုတ္သမားမွာလည္း မီးေလာင္ေနေသာ အိမ္ကို ၾကည့္ရင္း လက္မႈိင္ခ်ခဲ့ရသည္။ အိမ္တစ္ခုလံုး ျပာက်သြားမွ ထင္းခုတ္သမားသည္ ျပာေတာထဲသို႔ တိုး၀င္ကာ တစ္စံုတစ္ရာကို အငမ္းမရ လိုက္ရွာေနသည္။ လူအမ်ားက တန္ဖိုးရွိေသာ ပစၥည္းကို လိုက္ရွာ ေနသည္ဟုသာ ထင္ၾကသည္။ တခဏ ၾကာေသာ္ ထင္းခုတ္သမားမွာ “ေတြ႔ျပီ ေတြ႔ျပီ” ဟု လက္ထဲက မီးေလာင္ခံထားေသာ ပုဆိန္ရိုးတိုကို ကိုင္ေျမွာက္ျပီး ၀မ္းသာအားရ ေအာ္ဟစ္ေလသည္။ “ဒီပုဆိန္သာရွိမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ခိုင္ခံ့တဲ့ အိမ္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေဆာက္လို႔ရတယ္” အဖိုးမျဖတ္နိုင္ေသာ အရာကဲ့သို႔ ပုဆိန္ကိုကိုင္ျပီး ထင္းခုတ္သမားမွာ ၀မ္းသာစြာေျပာသည္။
ေအာင္ျမင္ေနေသာ သူတစ္ဦးသည္ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လဲက်ဖူးသည္။ လဲက်ရာမွ ျပန္ထျပီး ေအာင္ျမင္ေသာ ပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ရန္ မဆုတ္မနစ္ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လဲက်ဖူးျခင္းသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ ရွက္စရာ၊ စိတ္ပ်က္၀မ္းနည္းစရာ မဟုတ္။ လဲက်ျပီးေနာက္ ျပန္မထျခင္းသည္သာ ရွက္စရာ၊ စိတ္ပ်က္စရာ ျဖစ္ သည္။
ေရးသားသူ... ႏုိင္းႏုိင္းစေန
တစ္ခါက ထင္းခုတ္ေရာင္းေသာသူ တစ္ဦးသည္ ပင္ပန္းစြာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္တစ္လံုးကို ေဆာက္လုပ္ျပီးစီးခဲ့သည္။ အိမ္မွာ ေလလံုမိုးလံု ဆိုရံုျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူသည္ ျမိဳ႔ထဲသို႔ ထင္းမ်ားသြားေရာင္းေလသည္။ အျပန္တြင္ သူ႔၏အိမ္မွာ မီးေလာင္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ လူအမ်ားက ကူညီျပီး မီး၀ိုင္းျငိမ္းေပးၾကေသာ္လည္း မီးမွာအိမ္ တစ္အိမ္လံုးကို ၀ါးမ်ဳိခဲ့သည္။ ထင္းခုတ္သမားမွာလည္း မီးေလာင္ေနေသာ အိမ္ကို ၾကည့္ရင္း လက္မႈိင္ခ်ခဲ့ရသည္။ အိမ္တစ္ခုလံုး ျပာက်သြားမွ ထင္းခုတ္သမားသည္ ျပာေတာထဲသို႔ တိုး၀င္ကာ တစ္စံုတစ္ရာကို အငမ္းမရ လိုက္ရွာေနသည္။ လူအမ်ားက တန္ဖိုးရွိေသာ ပစၥည္းကို လိုက္ရွာ ေနသည္ဟုသာ ထင္ၾကသည္။ တခဏ ၾကာေသာ္ ထင္းခုတ္သမားမွာ “ေတြ႔ျပီ ေတြ႔ျပီ” ဟု လက္ထဲက မီးေလာင္ခံထားေသာ ပုဆိန္ရိုးတိုကို ကိုင္ေျမွာက္ျပီး ၀မ္းသာအားရ ေအာ္ဟစ္ေလသည္။ “ဒီပုဆိန္သာရွိမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ခိုင္ခံ့တဲ့ အိမ္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေဆာက္လို႔ရတယ္” အဖိုးမျဖတ္နိုင္ေသာ အရာကဲ့သို႔ ပုဆိန္ကိုကိုင္ျပီး ထင္းခုတ္သမားမွာ ၀မ္းသာစြာေျပာသည္။
ေအာင္ျမင္ေနေသာ သူတစ္ဦးသည္ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လဲက်ဖူးသည္။ လဲက်ရာမွ ျပန္ထျပီး ေအာင္ျမင္ေသာ ပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ရန္ မဆုတ္မနစ္ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လဲက်ဖူးျခင္းသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ ရွက္စရာ၊ စိတ္ပ်က္၀မ္းနည္းစရာ မဟုတ္။ လဲက်ျပီးေနာက္ ျပန္မထျခင္းသည္သာ ရွက္စရာ၊ စိတ္ပ်က္စရာ ျဖစ္ သည္။
ေရးသားသူ... ႏုိင္းႏုိင္းစေန
No comments:
Post a Comment