သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးသင္တန္းခ်ိန္က "အိမ္ေထာင္ေရး၏ လုပ္ေဆာင္မႈႏွင့္ ထီထြင္မႈ" အေၾကာင္းျဖစ္တယ္။ ေဟာေျပာမယ့္ဆရာက အတန္းထဲဝင္လာျပီး အသင့္ယူလာတဲ့ ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚ ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္တယ္။ ကားခ်ပ္ေပၚမွာက "ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး အခ်က္ႏွစ္ခ်က္" ဆိုျပီး
၁) လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို ရွာပါ။
၂) ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ... လို႔ ေရးထားတယ္။
ဆရာက "ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးက ဒီေလာက္ပဲ လြယ္ကူပါတယ္။ တစ္ျခားေအာင္ျမင္တဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ေတြကိုလည္း သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြဆီက အျမဲၾကားဖူးၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္" လို႔ စကားစလိုက္တာနဲ႔ သင္တန္းသားေတြဆီက တြတ္ထိုးသံတစ္ခ်ဳိ႕ ထြက္လာတယ္။ သင္တန္းသားအမ်ားစုက အိမ္ေထာင္ရွိသူေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။
တေအာင့္ၾကာေတာ့ အသက္ ၃ဝအရြယ္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ထရပ္ျပီး "တကယ္လို႔ ဒီအခ်က္ ႏွစ္ခ်က္စလံုးကို မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ေရာ? " လို႔ ဆရာ့ကိုေမးတယ္။
ဆရာက "မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ အခ်က္(၄)ခ်က္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္" လို႔ ေျပာျပီး ေနာက္ကားခ်ပ္တစ္ခုကို ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္တယ္။
၁) သည္းခံပါ၊ ကူညီပါ။ ကူညီတာ အလိုမက်ရင္ သည္းခံပါ။
၂) သည္းခံတာကို အက်င့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ။
၃) တံုးအတဲ့ စရိုက္ေလးပါေအာင္ က်င့္ပါ။
၄) တံုးအအ စရိုက္ကို တစ္သက္လံုး က်င့္သြားပါ။
အခ်က္ (၄)ခ်က္ကို ဆရာရြတ္မျပီးခင္ သင္တန္းသားေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါမျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ဒီလိုလုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ တီးတိုးသံတစ္ခ်ဳိ႕ လႊင့္လာတယ္။ အားလံုး ျငိမ္သက္သြားခ်ိန္ေရာက္မွ ဆရာက "တည္ျငိမ္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ရွိခ်င္တယ္။ ဒီ (၄)ခ်က္ကိုလည္း မလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ေအာက္က အခ်က္ (၁၆) ခ်က္ကို လုပ္ႏိုင္ရမယ္" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ဆရာက ေနာက္ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ကို ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္ျပန္တယ္။
၁) မတူတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္တို၊ ေဒါသထြက္ၾကပါ။
၂) ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ မဟုတ္ခဲ့ရင္ စကားေျပာတဲ့အခ်ိန္ ေအာ္မေျပာပါနဲ႔။
၃) ရန္ျဖစ္ အျငင္းပြါးတဲ့အခါ တစ္ဖက္လူကို အႏိုင္ေပးလိုက္ပါ။
၄) ဒီေန႔ျငင္းခုံတာကုိ မနက္ျဖန္အထိ သယ္မသြားပါနဲ႔။
(၅) ျငင္းခံုရန္ျဖစ္ျပီး အေမအိမ္ျပန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပင္ထြက္သြားတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္ ၈နာရီထက္ မေက်ာ္ပါေစနဲ႔။
၆) ေဝဖန္တဲ့စကားမွာ ေမတၱာပါပါေစ။
၇) ကိုယ့္အမွားကို ေတာင္းပန္တတ္ဖို႔ အျမဲအသင့္ျပင္ထားပါ။
၈) ကိုယ့္အေၾကာင္း သြားပုပ္ေလလႊင့္ အတင္းၾကားတဲ့အခါ ဟာသလို သေဘာထားျပီး ရီပစ္ပါ။
၉) တစ္လကို တစ္ညေလာက္ သူ (သူမ) အတြက္ လြတ္လပ္တဲ့အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါ။
၁ဝ) ေဒါသစိတ္နဲ႔ အိပ္ရာမဝင္ပါနဲ႔။
၁၁) သူ (သူမ) အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္အိမ္မွာ ရွိႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားပါ။
၁၂) တစ္ဖက္လူက မေႏွာင့္ယွက္ေစခ်င္ရင္ မေႏွာင့္ယွက္မိေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
၁၃) ဖုန္းျမည္တဲ့အခ်ိန္ တစ္ဖက္လူ အရင္ကိုင္ပါေစ။
၁၄) အိတ္ကပ္ထဲ ေငြဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာကို အျမဲစာရင္းေပးပါ။
၁၅) ေငြမရွိတဲ့ေန႔ရက္ကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
၁၆) ကိုယ့္မိဘကို ေပးတဲ့ေငြက တစ္ဖက္မိဘကို ေပးတဲ့ေငြထက္ နည္းပါေစ။
(၁၆) ခ်က္ကို ဆရာရြတ္ျပီးေနာက္ သင္တန္းသား တစ္ခ်ဳိ႕ကရီၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က သက္ျပင္းခ်ၾကတယ္။ ဆရာက ဆက္ျပီး "တကယ္လို႔ ဒီ(၁၆)ခ်က္ကို မလုပ္ႏုိင္ေသးဆုိရင္ ေအာက္က အခ်က္ (၂၅၆) ခ်က္ကို လုပ္ရလိမ့္မယ္။ လူႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းသင္းတဲ့သီအိုရီက တိုးကိန္းသီအုိရီျဖစ္တယ္။ ေရွ႕က အေျခခံအခ်က္ေတြေပၚမွာ ႏွစ္ထပ္တိုးသြားတာျဖစ္တယ္"
အဲဒီေနာက္ ဆရာက အခ်က္(၂၅၆)ခ်က္ကို ေရးလိုက္တယ္။
" ဒီအေျခအေနကို ေရာက္သြားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးက အႏၱရာယ္နဲ႔ အရမ္းနီးေနျပီ" လို႔ ေျပာျပီး သင္ခန္းစာကို အဆံုးသတ္လိုက္ခ်ိန္မွာ တစ္ခန္းလံုး လက္ခုပ္သံေတြ ဟိန္းသြားခဲ့တယ္။ ေဟာေျပာပဲြျပီးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႔သင္တန္းသားေတြက မလႈပ္မယွက္ ထိုင္ေနခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ စီးဆင္းေနခဲ့တယ္။
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္
original from : http://www.ntuee78.org/essay
သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးသင္တန္းခ်ိန္က "အိမ္ေထာင္ေရး၏ လုပ္ေဆာင္မႈႏွင့္ ထီထြင္မႈ" အေၾကာင္းျဖစ္တယ္။ ေဟာေျပာမယ့္ဆရာက အတန္းထဲဝင္လာျပီး အသင့္ယူလာတဲ့ ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚ ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္တယ္။ ကားခ်ပ္ေပၚမွာက "ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး အခ်က္ႏွစ္ခ်က္" ဆိုျပီး
၁) လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို ရွာပါ။
၂) ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ... လို႔ ေရးထားတယ္။
ဆရာက "ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးက ဒီေလာက္ပဲ လြယ္ကူပါတယ္။ တစ္ျခားေအာင္ျမင္တဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ေတြကိုလည္း သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြဆီက အျမဲၾကားဖူးၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္" လို႔ စကားစလိုက္တာနဲ႔ သင္တန္းသားေတြဆီက တြတ္ထိုးသံတစ္ခ်ဳိ႕ ထြက္လာတယ္။ သင္တန္းသားအမ်ားစုက အိမ္ေထာင္ရွိသူေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။
တေအာင့္ၾကာေတာ့ အသက္ ၃ဝအရြယ္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ထရပ္ျပီး "တကယ္လို႔ ဒီအခ်က္ ႏွစ္ခ်က္စလံုးကို မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ေရာ? " လို႔ ဆရာ့ကိုေမးတယ္။
ဆရာက "မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ အခ်က္(၄)ခ်က္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္" လို႔ ေျပာျပီး ေနာက္ကားခ်ပ္တစ္ခုကို ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္တယ္။
၁) သည္းခံပါ၊ ကူညီပါ။ ကူညီတာ အလိုမက်ရင္ သည္းခံပါ။
၂) သည္းခံတာကို အက်င့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ။
၃) တံုးအတဲ့ စရိုက္ေလးပါေအာင္ က်င့္ပါ။
၄) တံုးအအ စရိုက္ကို တစ္သက္လံုး က်င့္သြားပါ။
အခ်က္ (၄)ခ်က္ကို ဆရာရြတ္မျပီးခင္ သင္တန္းသားေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါမျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ဒီလိုလုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ တီးတိုးသံတစ္ခ်ဳိ႕ လႊင့္လာတယ္။ အားလံုး ျငိမ္သက္သြားခ်ိန္ေရာက္မွ ဆရာက "တည္ျငိမ္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ရွိခ်င္တယ္။ ဒီ (၄)ခ်က္ကိုလည္း မလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ေအာက္က အခ်က္ (၁၆) ခ်က္ကို လုပ္ႏိုင္ရမယ္" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ဆရာက ေနာက္ကားခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ကို ခ်ိတ္ဆဲြလိုက္ျပန္တယ္။
၁) မတူတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္တို၊ ေဒါသထြက္ၾကပါ။
၂) ေရးၾကီးခြင္က်ယ္ မဟုတ္ခဲ့ရင္ စကားေျပာတဲ့အခ်ိန္ ေအာ္မေျပာပါနဲ႔။
၃) ရန္ျဖစ္ အျငင္းပြါးတဲ့အခါ တစ္ဖက္လူကို အႏိုင္ေပးလိုက္ပါ။
၄) ဒီေန႔ျငင္းခုံတာကုိ မနက္ျဖန္အထိ သယ္မသြားပါနဲ႔။
(၅) ျငင္းခံုရန္ျဖစ္ျပီး အေမအိမ္ျပန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပင္ထြက္သြားတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္ ၈နာရီထက္ မေက်ာ္ပါေစနဲ႔။
၆) ေဝဖန္တဲ့စကားမွာ ေမတၱာပါပါေစ။
၇) ကိုယ့္အမွားကို ေတာင္းပန္တတ္ဖို႔ အျမဲအသင့္ျပင္ထားပါ။
၈) ကိုယ့္အေၾကာင္း သြားပုပ္ေလလႊင့္ အတင္းၾကားတဲ့အခါ ဟာသလို သေဘာထားျပီး ရီပစ္ပါ။
၉) တစ္လကို တစ္ညေလာက္ သူ (သူမ) အတြက္ လြတ္လပ္တဲ့အခ်ိန္ေပးလိုက္ပါ။
၁ဝ) ေဒါသစိတ္နဲ႔ အိပ္ရာမဝင္ပါနဲ႔။
၁၁) သူ (သူမ) အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္အိမ္မွာ ရွိႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားပါ။
၁၂) တစ္ဖက္လူက မေႏွာင့္ယွက္ေစခ်င္ရင္ မေႏွာင့္ယွက္မိေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
၁၃) ဖုန္းျမည္တဲ့အခ်ိန္ တစ္ဖက္လူ အရင္ကိုင္ပါေစ။
၁၄) အိတ္ကပ္ထဲ ေငြဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာကို အျမဲစာရင္းေပးပါ။
၁၅) ေငြမရွိတဲ့ေန႔ရက္ကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
၁၆) ကိုယ့္မိဘကို ေပးတဲ့ေငြက တစ္ဖက္မိဘကို ေပးတဲ့ေငြထက္ နည္းပါေစ။
(၁၆) ခ်က္ကို ဆရာရြတ္ျပီးေနာက္ သင္တန္းသား တစ္ခ်ဳိ႕ကရီၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က သက္ျပင္းခ်ၾကတယ္။ ဆရာက ဆက္ျပီး "တကယ္လို႔ ဒီ(၁၆)ခ်က္ကို မလုပ္ႏုိင္ေသးဆုိရင္ ေအာက္က အခ်က္ (၂၅၆) ခ်က္ကို လုပ္ရလိမ့္မယ္။ လူႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းသင္းတဲ့သီအိုရီက တိုးကိန္းသီအုိရီျဖစ္တယ္။ ေရွ႕က အေျခခံအခ်က္ေတြေပၚမွာ ႏွစ္ထပ္တိုးသြားတာျဖစ္တယ္"
အဲဒီေနာက္ ဆရာက အခ်က္(၂၅၆)ခ်က္ကို ေရးလိုက္တယ္။
" ဒီအေျခအေနကို ေရာက္သြားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးက အႏၱရာယ္နဲ႔ အရမ္းနီးေနျပီ" လို႔ ေျပာျပီး သင္ခန္းစာကို အဆံုးသတ္လိုက္ခ်ိန္မွာ တစ္ခန္းလံုး လက္ခုပ္သံေတြ ဟိန္းသြားခဲ့တယ္။ ေဟာေျပာပဲြျပီးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႔သင္တန္းသားေတြက မလႈပ္မယွက္ ထိုင္ေနခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ စီးဆင္းေနခဲ့တယ္။
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္
original from : http://www.ntuee78.org/essay
No comments:
Post a Comment