၁၉၈၈ မတ္လ ၁၆ ရက္ေန ့က က်ေနာ္မွတ္မိခဲ့ေသာ ခြပ္ေဒါင္းအလံ

>
အဲဒီေန ့

၁၉၈၈ မတ္ ၁၆ ေန ့…

မနက္ ၁၀ နာရီ သာသာေလာက္မွာဟုထင္တယ္ ... Main ဒါမွာ မဟုတ္ ရာဇူး လို ့
က်ေနာ္ တို ့ေခၚၾကတဲ့ ပင္မတကၠသိုလ္ ရဲ ့ RC အာစီေရွ ့မွာ တရာ း ေဟာေန
တယ္ၾကား လိုက္ရတယ္ … သြားေတာ့ နားမေထာင္လိုက္ၿဖစ္ဖူး။



RIT စက္မႈ တကၠသိုလ္ ဘက္ က မ်က္မွန္တန္းမိေနသူ တခ်ိဳ ့ကိုလည္း သုတ္သုတ္ နဲ
့ ေလ်ာက္သြားတာ အဓိပတိလမ္း ေပၚမွာ ၿဖတ္ခနဲ သတိထားလိုက္မိတယ္။



သိပ္မၾကာတဲ့ နာရီ အၾကာမွာ ေတာ့ ေဘးက ၿဖတ္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးေတြ တစု
ကိြစိကြစိၿဖစ္ေနတယ္ (အမွတ္မမွားဘူးဆိုရင္ ခက္ခက္ဦးသာ တို ့
အုပ္စုထင္တယ္) ... လံုထိန္းေတြ ေက်ာင္း အေပါက္အ၀ မွာခ်ထားတာ ကို
မေက်နပ္လို ့ ၿပည့္ၿပည့္ (အဆိုေတာ္) အိမ္ၿပန္ ၿပီး ေဘ့စ္ေဘာတုတ္ ယူ
ၿပန္ရိုက္မလို ့ အဲဒါကို မယူဖို ့ေဖ်ာင္းဖ်ေနၾကရတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ...
ဘာညာဆိုၿပီး ၾကားလိုက္ ရမိသလိုပဲ … ၿပည့္ ၿပည့္ ကေတာ့ သူ ့အ၀ါ ႏုေရာင္
323 နဲ ့RC 2 နဲ ့Main ဖက္ ကူးခ်ည့္သန္းခ်ည္ လုပ္ေနတာကိုေတာ့
မနက္ပိုင္းထဲက သတိထား မိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ္ ကိုယ္က သူတို ့
အုပ္စုကိုသတိထားမိေနေပမယ့္ နီး စပ္ႏိုင္ခဲ့သူ တေယာက္ ေတာ့ မဟုတ္။



ဒီလိုနဲ ့မြန္းသာလြဲသြားတယ္ … အသံေတြ ကမရပ္ပဲ ဆက္ကာ ဆက္ကာ ပဲ
ေက်ာင္းၾကီး ထဲမွာ ပဲတင္သံရိုက္ေနတယ္။



ငါတို ့့ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ကိုဖုန္းေမာ္ ကို မဆလ အဏာပိုင္ လက္ပါးေစ
လံုထိန္းတို ့က မတရားပစ္သတ္လိုက္ၾကတယ္ … ၿပီးေတာ့ မဟုတ္မမွန္သတင္းေတြ
ထုတ္ၿပန္္တယ္ ဒါလံုး၀မတရားဘူး …. ၿပီးခဲတဲ့ႏွစ္ စက္တင္ဘာလတံုး ကလည္း
၂၅ိ/၃၅ိ/၇၅ိ က်ပ္တန္ေတြ ဖ်က္သိမ္းခဲ့တယ္ ဒါလည္းလံုး၀မတရားဘူး …. မဆလ
လက္ထက္မွာ မွ ငါတို ့ႏိုင္ငံ အဆင္းရဲ ဆံုး LDC ၿဖစ္ရတယ္ … ငါတို ့ဘြဲ
့ရလည္း ဘယ္မွာလည္းဘ၀အာမခံခ်က္ … စသည့္စသည့္ အသံေတြ ကေတာ့ အဲဒီလိုကို
စံုေနေအာင္ၾကားေနခဲ့ရတယ္။



အတန္းေတြလည္းမတတ္ေတာ့ဘူး … က်ဴတိုရီကယ္တို ့ပရယ္တီကယ္တို ့ ဆိုထားေတာ့
အားလံုးက RC ေရွ ့မွာတရားမ်ားထပ္ေဟာမလားလို ့ အဓိပတိလမ္းမတေလွ်ာက္မွာ
ကြန္ဗို ့ေရွ ့နားမွာ ဟို တစု ဒီတစု ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဘယ္သူ ကမွ တရားမေဟာ
ေတာ့ေပမယ္ ကိုယ့္အစု နဲ ့ကိုယ္ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ ကို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္
ၾကီးကို ေၿပာေနၾကေတာ့တယ္။



ထူးထူးၿခားၿခားမွတ္မိေနတာတခုလည္းရိွတယ္ … BPI အရာရိွရိပ္သာမွာ ေနတဲ ့
ေက်ာင္းသားတေယာက္ကေၿပာတာ … ဒါနဲ ့ေတာင္ဗ်ာ ရဲခ်ဳပ္ဦးေဖၾကည္က ေလ ၁၃ ရက္ေန
ည ေနခင္း BPI အရာရိွအိမ္ရိပ္သာ ေရွ ့က တင္းနစ္ကြင္းမွာ သူ
့လံုထိန္းအရာရိွေတြ ကို ဟန္ေရးၿပၿပီး ... ေခါင္းကိုမရိုက္ရဘူးေနာ္
ခါးေအာက္ပိုင္းကိုပဲရိုက္ ဒါေတာင္ ကိုယ့္ကိုအႏ ၱရာယ္ၿပဳလာမွ … ဆိုၿပီး
အထူးအဆန္းေတြ အေနနဲ ့ လာၿပီး ၾကည့္ေနၾကတဲ့ BPI ၀န္ထမ္းရိပ္သာ ကသူေတြေရွ
့မွာ ပဏာ ယူၿပီးခြန္းမိတ္ေၿခြေနေသးတယ္ … ေနာက္ေန ့ မနက္ေစာေစာ
တင္းနစ္ကြင္းထဲမွာ စခန္းခ်ထားတဲ့ သူတို ့ဆီကို က်ေနာ္ ဂ်ီးေဒၚက
မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ သြားၿပီး … ညက ေသနတ္ သံၾကားမိသလားလို …
ဆိုၿပီး့ေမးေတာ့ ဘာၿပန္ေၿပာတယ္မွတ္လည္း ေသနတ္သံမဟုတ္ရပါဘူး … သူတို ့ကို
ေက်ာင္းသားေတြ က သာ ဗ်တ္အိုးေတြ နဲ ့ေပါက္သတဲ့ ဗ်ာ …
အဲဒီလိုမ်က္ႏွာေၿဗာင္တိုက္တာ။



(မဆလ ရဲခ်ဳပ္ ဦးေဖၾကည္ သမီး မႏြဲစိမ္းနဲ ့သူသူငယ္ခ်င္းတစု RC2 က T4 ေရွ
့အုတ္ခံုမွာ ထိုင္ရင္ သြားသြားၾကည့္ခဲ့ ရတဲ့ ထမိန္တို တို ရွန္ပိန္
ေခတ္ကိုလည္း မဆီမဆိုင္ မွတ္မိေနေသးပါရဲ ့)



ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ … ကိုဖုန္းေမာ္ကိစၥနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး မဟုတ္မမွန္ သတင္း
ထုတ္ခဲ့ၿပန္ခဲ့တာဟာ ေက်ာင္းသားထုရဲ ့ဂုုဏ္သိကၡာကို ေစာ္ကား ေနတာ ဆိုတာ
ကိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအသိရိွတဲ့ ေက်ာင္းသားထုကေရာ၊ သာမာန္ ေက်ာင္းသားထုေတြ
က ေရာသေဘာေပါက္ေနၾကတယ္။ မ ေက်မ နပ္္လည္းအားလံုးကၿဖစ္ေနၾကတယ္။



တေယာက္မေက်နပ္ခ်က္ ေတြ ကို တေယာက္မွ်ေ၀နားေထာင္ေနၾကၿပီး … အားလံုး က
တခုခုကိုေစာင့္လင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ … အားလံုးကလည္း တေယာက္တေပါက္နဲ ့…
ဒီကိစၥ နဲ ့ ပတ္သက္ၿပီး အာဏာပိုင္ေတြ ဆီ ကို သြားအေရးဆို ရမယ္ဆိုတာကို
ေတာ့ အားလံုး ေနာက္ ဆံုးမွာ ကသေဘာတူလိုက္ၾကတယ္။



ဒီအခ်ိန္မွာ RC.2 ဘက္ က ေက်ာင္းသားထု ကလည္း အခုလို မဆလအာဏာပိုင္ေတြ
မေတာ္မတားလုပ္ မဟုတ္မမွန္ေၾကာၿငာတာ ကို မေက်နပ္လို ့ အာဏာပိုင္ေတြ ကို
အေရးဆို ဖို ့ ပင္မ Main ထဲက သူေတြ နဲ ့ပူးေပါင္း ဖို ့ခ်ီတတ္ လာၿပီ
ဆိုတဲ ့ သတင္းေတြ လည္း ၾကားေနရတယ္။ စြတ္က်ယ္စက္ နဲ ့ေရွးေဟာင္းသုေတသန
နားမွာ လံုထိန္းကားေတြ မနက္ ခင္ေက်ာင္း အလာမွာ ေတြ ခဲ့ ရတာ ကို ၿဖတ္ခနဲ
့သတိရလိုက္ေပမယ့္ ဘယ္သူမွလည္း စကားလုပ္ေၿပာမေနခဲ့။



ဘယ္သူ က ဘယ္လိုစလည္းေတာ့မသိ … စီးပြားေရးတကၠသိုလ္/အီကို ကိုဘက္ကို
ကိုယ့္အစု နဲ ့ကိုယ္ဦးတည္သြားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားထု ကေတာ့ စုစည္းမိၿပီး
လူတန္းၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ။ RC.2 ဘက္က တတ္လာသူေတြ နဲ ့သြားပူးေပါင္းၾကမယ္ေပါ့ …
အားလံုး က ၿပည္လမ္းမဘက္ကိုဦးတည္လ်က္။

ေရွ ့ဆံုးက ဦးတည္ခ်ီတတ္သြားသူေတြ အီကို ၿပည္လမ္းမ ဘက္က Bus
ကားမွတ္တိုင္ ဂိတ္ေပါက္ ၀ အေရာက္ မွာေတာ့ လွည္းတန္းနားတ၀ိုက္
ကလာေရာက္အားေပးေနတဲ့ ၿပည္သူလူထုက လည္း လက္ခုပ္ေတြတီးလို ့ေပါ့။


ဘုတ္ … ခနဲ ့က်အလာ …



စကၠဴအိတ္တခု … အဲဒီေခတ္က ခေပါင္း/ဒူးယား ကာတြန္း ေတြထုတ္တဲ ့ အညိဳေရာင္
စကၠဴမ်ိဳးနဲ ့ထုတ္ထားတဲ့ စကၠဴအိတ္တခု ခ်ီတတ္လာေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ
အုပ္ထဲကို ဘုတ္ခနဲ ့ဆို ၾကလာတယ္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ အားလံုးက တခဏေတာ့
မင္တတ္သြားၾကတယ္၊ ေၾကာင္သြားၾကတယ္။



ေရွ ့ဆံုးေရာက္ေနတဲ ့ အုပ္ထဲက ေက်ာင္းသားတေယာက္ က အထုတ္ကို ေကာက္ယူ
ၿပီးအိတ္ကို ဇတ္ခနဲ ဆြဲ ၿဖဲပစ္လိုက္တယ္ …… ပိတ္စအနီစတစ လို ့ေတာ့
အားလံုး ကၿမင္လိုက္ၾကတယ္။

သူလည္း ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိ တခဏေတာ့ မင္တတ္ေနတယ္ထင္တယ္ … စကၠန္ ့
အတိုင္းအတာ တခုအထိေတာ့ ၾကာသြားတာ ေသခ်ာတယ္။



ေဘးကရပ္ၾကည့္ ေနတဲ့ လုအုပ္ထဲက သူလိုကိုယ္လို လူူတေယာက္ ထြက္လာၿပီး Bus
ကားဂိတ္ ေဘးက ကြမ္းယာဆိုင္မွာ အမိုးထူဖို ့ေထာင္ထားတဲ့ ၀ါးလံုးတိုင္ကို
ဆြဲယူၿပီး … အဲဒီ အနီ ေရာင္ပိတ္စ ကို ကိုင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား
ဆီကိုထိုးေပးလိုက္တယ္။



အဲဒီအခါၾကမွ အားလံုးဟာ အသက္၀င္သြားသလို … အနီေရာင္ပိတ္စကို ဆြဲၿဖန္ ့
လိုက္တယ္။ ၀ါးလံုးတိုင္မွာခ်ည္ၿပီး လႊင္တင္လိုက္တယ္။



သမဂၢ ခြပ္ေဒါင္းအလံ …



ေၿခပန္းကြင္း ကို ေဖါက္ၿဖတ္ထြက္္ၿပီး မတရားမႈေတြ ကို ရင္ကိုေက်ာ့
ေခါင္းကိုေမာ့ တိုက္ပြဲ ၀င္မဲ့ ဟန္နဲ ့… နီလည္းနီ ခြ်န္လည္းခြ်န္တဲ ့
အတတ္အလက္ေတြ နဲ ့ ခြပ္ေဒါင္း …



အစဥ္အလာၾကီးတဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ခြပ္ေဒါင္းအလံပါခင္ဗ်ား …



ဘယ္သူမွလည္းမထင္ထားခဲ့ဘူး က်ေနာ္လည္းမထင္ခဲ့ဘူး …

ဒါ့ထက္ …. တခါမွ အၿပင္မွာ မၿမင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ခြပ္ေဒါင္းအလံ …

အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ႏွင္းခါး မုန္တိုင္းေတြ ေအာက္မွာ တေဆာင္းတမိုး ခို ခဲ့ ရတဲ
့ သမဂၢခြပ္ေဒါင္းအလံ …

မ်ိဳးဆက္အသစ္အေတြ အတြက္ မ်ိဳးဆက္အေဟာင္းေတြ က ဘ၀ေတြ နဲ ့ရင္းၿပီး
ထိမ္းသိမ္းထားခဲ့ တဲ ့ ဒီအလံ …..



တိုက္ပြဲ နဲ ့ အတူၿပန္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။

ၿမင္ရတဲ့ သူတိုင္း ေသြးေတြ ဆူ လာေစတယ္ …

ၿပန္ေတြ တိုင္းလည္း ေသြးေတြ ပူလာေစပါတယ္။



ဒီ သမဂၢခြပ္ေဒါင္း အလံကို ကို ၁၉၈၈ မတ္လ ၁၆ ရက္ေန တံတားနီ အေရးအခင္း
မၿဖစ္ခင္ မိနစ္ပိုင္း အလိုမွာ မ်ိဳးဆက္ ေဟာင္းကေန မ်ိဳးဆက္သစ္ ကို
လက္ေၿပာင္းလြဲ ေပးခဲ့ ပါတယ္။



ကံေကာင္းေထာက္မစြာပဲ ဒါ ကို က်ေနာ္တို ့ တေတြ ့ခဲ့ရတယ္၊ ၿမင္ခဲ့ ရတယ္၊
ၾကံဳခဲ့ ရတယ္။



အဲဒါနဲ ့တဆက္ထဲ ေခတ္ၾကီး ကပုခံုးေပၚကိုတင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းတာ၀န္ ေတြ
ကို လည္းထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ တကယ့္ မဟာအခြင့္အေရး တခုပါပဲ။



တံတားနီမွာ ေတာ့ တခဏ အေရးနိပ္ခဲ့ ဒါေပမယ့္ ဒီအလံေတာ္ကို ၈၈ ဇြန္လ၊ ၈၈
၀ါဆိုလၿပည့္၊ ၈၈ ၾသဂုတ္လ ၃ ရက္၊ ၅ ရက္ ေန ့ေတြ အထိ… ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၈
ေလးလံုး၊ ၁၉၉၆၊ ၁၉၉၈၊ ၂၀၀၇ မွ ယေန ့အထိ ခ်ီတက္ဆဲ မ်ိဳးဆက္အဆင့္ဆင့္ က
သယ္ေဆာင္ ေနၾက ဆဲ … ေက်ာင္းနရံ တ၀ိုက္ ေဒါင္းအလံ ကို
ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ၿပန္စိုက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ကို ခ်ီတက္ေနဆဲ။






**Ko Ba**

ျဖစ္စဥ္ကုိ တင္ျပမူ၊ ေက်ာင္းသား အေငြ႔အသက္ ရနံ ပါ၀င္မူ၊ ခြတ္ေဒါင္းရဲ႕
တန္္ဘုိး၊ စတာေတြကုိ ျပည့္နက္ေအာင္--ေရးသားေပးတဲ့ ကုိဘ
ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ခ်စ္ခင္သူမ်ား
ဖတ္ရေအာင္ ျဖန္႔ေ၀မိပါတယ္၊ ဆုိင္ေကာင္းေလး ညြန္တဲ့သေဘာပါ။

ကုိပီတာ(စမ္းေခ်ာင္း)
I pray for you. please pray for me.
peter l ure

အဲဒီေန ့

၁၉၈၈ မတ္ ၁၆ ေန ့…

မနက္ ၁၀ နာရီ သာသာေလာက္မွာဟုထင္တယ္ ... Main ဒါမွာ မဟုတ္ ရာဇူး လို ့
က်ေနာ္ တို ့ေခၚၾကတဲ့ ပင္မတကၠသိုလ္ ရဲ ့ RC အာစီေရွ ့မွာ တရာ း ေဟာေန
တယ္ၾကား လိုက္ရတယ္ … သြားေတာ့ နားမေထာင္လိုက္ၿဖစ္ဖူး။



RIT စက္မႈ တကၠသိုလ္ ဘက္ က မ်က္မွန္တန္းမိေနသူ တခ်ိဳ ့ကိုလည္း သုတ္သုတ္ နဲ
့ ေလ်ာက္သြားတာ အဓိပတိလမ္း ေပၚမွာ ၿဖတ္ခနဲ သတိထားလိုက္မိတယ္။



သိပ္မၾကာတဲ့ နာရီ အၾကာမွာ ေတာ့ ေဘးက ၿဖတ္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးေတြ တစု
ကိြစိကြစိၿဖစ္ေနတယ္ (အမွတ္မမွားဘူးဆိုရင္ ခက္ခက္ဦးသာ တို ့
အုပ္စုထင္တယ္) ... လံုထိန္းေတြ ေက်ာင္း အေပါက္အ၀ မွာခ်ထားတာ ကို
မေက်နပ္လို ့ ၿပည့္ၿပည့္ (အဆိုေတာ္) အိမ္ၿပန္ ၿပီး ေဘ့စ္ေဘာတုတ္ ယူ
ၿပန္ရိုက္မလို ့ အဲဒါကို မယူဖို ့ေဖ်ာင္းဖ်ေနၾကရတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ...
ဘာညာဆိုၿပီး ၾကားလိုက္ ရမိသလိုပဲ … ၿပည့္ ၿပည့္ ကေတာ့ သူ ့အ၀ါ ႏုေရာင္
323 နဲ ့RC 2 နဲ ့Main ဖက္ ကူးခ်ည့္သန္းခ်ည္ လုပ္ေနတာကိုေတာ့
မနက္ပိုင္းထဲက သတိထား မိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ္ ကိုယ္က သူတို ့
အုပ္စုကိုသတိထားမိေနေပမယ့္ နီး စပ္ႏိုင္ခဲ့သူ တေယာက္ ေတာ့ မဟုတ္။



ဒီလိုနဲ ့မြန္းသာလြဲသြားတယ္ … အသံေတြ ကမရပ္ပဲ ဆက္ကာ ဆက္ကာ ပဲ
ေက်ာင္းၾကီး ထဲမွာ ပဲတင္သံရိုက္ေနတယ္။



ငါတို ့့ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ကိုဖုန္းေမာ္ ကို မဆလ အဏာပိုင္ လက္ပါးေစ
လံုထိန္းတို ့က မတရားပစ္သတ္လိုက္ၾကတယ္ … ၿပီးေတာ့ မဟုတ္မမွန္သတင္းေတြ
ထုတ္ၿပန္္တယ္ ဒါလံုး၀မတရားဘူး …. ၿပီးခဲတဲ့ႏွစ္ စက္တင္ဘာလတံုး ကလည္း
၂၅ိ/၃၅ိ/၇၅ိ က်ပ္တန္ေတြ ဖ်က္သိမ္းခဲ့တယ္ ဒါလည္းလံုး၀မတရားဘူး …. မဆလ
လက္ထက္မွာ မွ ငါတို ့ႏိုင္ငံ အဆင္းရဲ ဆံုး LDC ၿဖစ္ရတယ္ … ငါတို ့ဘြဲ
့ရလည္း ဘယ္မွာလည္းဘ၀အာမခံခ်က္ … စသည့္စသည့္ အသံေတြ ကေတာ့ အဲဒီလိုကို
စံုေနေအာင္ၾကားေနခဲ့ရတယ္။



အတန္းေတြလည္းမတတ္ေတာ့ဘူး … က်ဴတိုရီကယ္တို ့ပရယ္တီကယ္တို ့ ဆိုထားေတာ့
အားလံုးက RC ေရွ ့မွာတရားမ်ားထပ္ေဟာမလားလို ့ အဓိပတိလမ္းမတေလွ်ာက္မွာ
ကြန္ဗို ့ေရွ ့နားမွာ ဟို တစု ဒီတစု ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဘယ္သူ ကမွ တရားမေဟာ
ေတာ့ေပမယ္ ကိုယ့္အစု နဲ ့ကိုယ္ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ ကို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္
ၾကီးကို ေၿပာေနၾကေတာ့တယ္။



ထူးထူးၿခားၿခားမွတ္မိေနတာတခုလည္းရိွတယ္ … BPI အရာရိွရိပ္သာမွာ ေနတဲ ့
ေက်ာင္းသားတေယာက္ကေၿပာတာ … ဒါနဲ ့ေတာင္ဗ်ာ ရဲခ်ဳပ္ဦးေဖၾကည္က ေလ ၁၃ ရက္ေန
ည ေနခင္း BPI အရာရိွအိမ္ရိပ္သာ ေရွ ့က တင္းနစ္ကြင္းမွာ သူ
့လံုထိန္းအရာရိွေတြ ကို ဟန္ေရးၿပၿပီး ... ေခါင္းကိုမရိုက္ရဘူးေနာ္
ခါးေအာက္ပိုင္းကိုပဲရိုက္ ဒါေတာင္ ကိုယ့္ကိုအႏ ၱရာယ္ၿပဳလာမွ … ဆိုၿပီး
အထူးအဆန္းေတြ အေနနဲ ့ လာၿပီး ၾကည့္ေနၾကတဲ့ BPI ၀န္ထမ္းရိပ္သာ ကသူေတြေရွ
့မွာ ပဏာ ယူၿပီးခြန္းမိတ္ေၿခြေနေသးတယ္ … ေနာက္ေန ့ မနက္ေစာေစာ
တင္းနစ္ကြင္းထဲမွာ စခန္းခ်ထားတဲ့ သူတို ့ဆီကို က်ေနာ္ ဂ်ီးေဒၚက
မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ သြားၿပီး … ညက ေသနတ္ သံၾကားမိသလားလို …
ဆိုၿပီး့ေမးေတာ့ ဘာၿပန္ေၿပာတယ္မွတ္လည္း ေသနတ္သံမဟုတ္ရပါဘူး … သူတို ့ကို
ေက်ာင္းသားေတြ က သာ ဗ်တ္အိုးေတြ နဲ ့ေပါက္သတဲ့ ဗ်ာ …
အဲဒီလိုမ်က္ႏွာေၿဗာင္တိုက္တာ။



(မဆလ ရဲခ်ဳပ္ ဦးေဖၾကည္ သမီး မႏြဲစိမ္းနဲ ့သူသူငယ္ခ်င္းတစု RC2 က T4 ေရွ
့အုတ္ခံုမွာ ထိုင္ရင္ သြားသြားၾကည့္ခဲ့ ရတဲ့ ထမိန္တို တို ရွန္ပိန္
ေခတ္ကိုလည္း မဆီမဆိုင္ မွတ္မိေနေသးပါရဲ ့)



ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ … ကိုဖုန္းေမာ္ကိစၥနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး မဟုတ္မမွန္ သတင္း
ထုတ္ခဲ့ၿပန္ခဲ့တာဟာ ေက်ာင္းသားထုရဲ ့ဂုုဏ္သိကၡာကို ေစာ္ကား ေနတာ ဆိုတာ
ကိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအသိရိွတဲ့ ေက်ာင္းသားထုကေရာ၊ သာမာန္ ေက်ာင္းသားထုေတြ
က ေရာသေဘာေပါက္ေနၾကတယ္။ မ ေက်မ နပ္္လည္းအားလံုးကၿဖစ္ေနၾကတယ္။



တေယာက္မေက်နပ္ခ်က္ ေတြ ကို တေယာက္မွ်ေ၀နားေထာင္ေနၾကၿပီး … အားလံုး က
တခုခုကိုေစာင့္လင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ … အားလံုးကလည္း တေယာက္တေပါက္နဲ ့…
ဒီကိစၥ နဲ ့ ပတ္သက္ၿပီး အာဏာပိုင္ေတြ ဆီ ကို သြားအေရးဆို ရမယ္ဆိုတာကို
ေတာ့ အားလံုး ေနာက္ ဆံုးမွာ ကသေဘာတူလိုက္ၾကတယ္။



ဒီအခ်ိန္မွာ RC.2 ဘက္ က ေက်ာင္းသားထု ကလည္း အခုလို မဆလအာဏာပိုင္ေတြ
မေတာ္မတားလုပ္ မဟုတ္မမွန္ေၾကာၿငာတာ ကို မေက်နပ္လို ့ အာဏာပိုင္ေတြ ကို
အေရးဆို ဖို ့ ပင္မ Main ထဲက သူေတြ နဲ ့ပူးေပါင္း ဖို ့ခ်ီတတ္ လာၿပီ
ဆိုတဲ ့ သတင္းေတြ လည္း ၾကားေနရတယ္။ စြတ္က်ယ္စက္ နဲ ့ေရွးေဟာင္းသုေတသန
နားမွာ လံုထိန္းကားေတြ မနက္ ခင္ေက်ာင္း အလာမွာ ေတြ ခဲ့ ရတာ ကို ၿဖတ္ခနဲ
့သတိရလိုက္ေပမယ့္ ဘယ္သူမွလည္း စကားလုပ္ေၿပာမေနခဲ့။



ဘယ္သူ က ဘယ္လိုစလည္းေတာ့မသိ … စီးပြားေရးတကၠသိုလ္/အီကို ကိုဘက္ကို
ကိုယ့္အစု နဲ ့ကိုယ္ဦးတည္သြားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားထု ကေတာ့ စုစည္းမိၿပီး
လူတန္းၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ။ RC.2 ဘက္က တတ္လာသူေတြ နဲ ့သြားပူးေပါင္းၾကမယ္ေပါ့ …
အားလံုး က ၿပည္လမ္းမဘက္ကိုဦးတည္လ်က္။

ေရွ ့ဆံုးက ဦးတည္ခ်ီတတ္သြားသူေတြ အီကို ၿပည္လမ္းမ ဘက္က Bus
ကားမွတ္တိုင္ ဂိတ္ေပါက္ ၀ အေရာက္ မွာေတာ့ လွည္းတန္းနားတ၀ိုက္
ကလာေရာက္အားေပးေနတဲ့ ၿပည္သူလူထုက လည္း လက္ခုပ္ေတြတီးလို ့ေပါ့။


ဘုတ္ … ခနဲ ့က်အလာ …



စကၠဴအိတ္တခု … အဲဒီေခတ္က ခေပါင္း/ဒူးယား ကာတြန္း ေတြထုတ္တဲ ့ အညိဳေရာင္
စကၠဴမ်ိဳးနဲ ့ထုတ္ထားတဲ့ စကၠဴအိတ္တခု ခ်ီတတ္လာေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ
အုပ္ထဲကို ဘုတ္ခနဲ ့ဆို ၾကလာတယ္။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ အားလံုးက တခဏေတာ့
မင္တတ္သြားၾကတယ္၊ ေၾကာင္သြားၾကတယ္။



ေရွ ့ဆံုးေရာက္ေနတဲ ့ အုပ္ထဲက ေက်ာင္းသားတေယာက္ က အထုတ္ကို ေကာက္ယူ
ၿပီးအိတ္ကို ဇတ္ခနဲ ဆြဲ ၿဖဲပစ္လိုက္တယ္ …… ပိတ္စအနီစတစ လို ့ေတာ့
အားလံုး ကၿမင္လိုက္ၾကတယ္။

သူလည္း ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိ တခဏေတာ့ မင္တတ္ေနတယ္ထင္တယ္ … စကၠန္ ့
အတိုင္းအတာ တခုအထိေတာ့ ၾကာသြားတာ ေသခ်ာတယ္။



ေဘးကရပ္ၾကည့္ ေနတဲ့ လုအုပ္ထဲက သူလိုကိုယ္လို လူူတေယာက္ ထြက္လာၿပီး Bus
ကားဂိတ္ ေဘးက ကြမ္းယာဆိုင္မွာ အမိုးထူဖို ့ေထာင္ထားတဲ့ ၀ါးလံုးတိုင္ကို
ဆြဲယူၿပီး … အဲဒီ အနီ ေရာင္ပိတ္စ ကို ကိုင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား
ဆီကိုထိုးေပးလိုက္တယ္။



အဲဒီအခါၾကမွ အားလံုးဟာ အသက္၀င္သြားသလို … အနီေရာင္ပိတ္စကို ဆြဲၿဖန္ ့
လိုက္တယ္။ ၀ါးလံုးတိုင္မွာခ်ည္ၿပီး လႊင္တင္လိုက္တယ္။



သမဂၢ ခြပ္ေဒါင္းအလံ …



ေၿခပန္းကြင္း ကို ေဖါက္ၿဖတ္ထြက္္ၿပီး မတရားမႈေတြ ကို ရင္ကိုေက်ာ့
ေခါင္းကိုေမာ့ တိုက္ပြဲ ၀င္မဲ့ ဟန္နဲ ့… နီလည္းနီ ခြ်န္လည္းခြ်န္တဲ ့
အတတ္အလက္ေတြ နဲ ့ ခြပ္ေဒါင္း …



အစဥ္အလာၾကီးတဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ခြပ္ေဒါင္းအလံပါခင္ဗ်ား …



ဘယ္သူမွလည္းမထင္ထားခဲ့ဘူး က်ေနာ္လည္းမထင္ခဲ့ဘူး …

ဒါ့ထက္ …. တခါမွ အၿပင္မွာ မၿမင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ခြပ္ေဒါင္းအလံ …

အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ႏွင္းခါး မုန္တိုင္းေတြ ေအာက္မွာ တေဆာင္းတမိုး ခို ခဲ့ ရတဲ
့ သမဂၢခြပ္ေဒါင္းအလံ …

မ်ိဳးဆက္အသစ္အေတြ အတြက္ မ်ိဳးဆက္အေဟာင္းေတြ က ဘ၀ေတြ နဲ ့ရင္းၿပီး
ထိမ္းသိမ္းထားခဲ့ တဲ ့ ဒီအလံ …..



တိုက္ပြဲ နဲ ့ အတူၿပန္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။

ၿမင္ရတဲ့ သူတိုင္း ေသြးေတြ ဆူ လာေစတယ္ …

ၿပန္ေတြ တိုင္းလည္း ေသြးေတြ ပူလာေစပါတယ္။



ဒီ သမဂၢခြပ္ေဒါင္း အလံကို ကို ၁၉၈၈ မတ္လ ၁၆ ရက္ေန တံတားနီ အေရးအခင္း
မၿဖစ္ခင္ မိနစ္ပိုင္း အလိုမွာ မ်ိဳးဆက္ ေဟာင္းကေန မ်ိဳးဆက္သစ္ ကို
လက္ေၿပာင္းလြဲ ေပးခဲ့ ပါတယ္။



ကံေကာင္းေထာက္မစြာပဲ ဒါ ကို က်ေနာ္တို ့ တေတြ ့ခဲ့ရတယ္၊ ၿမင္ခဲ့ ရတယ္၊
ၾကံဳခဲ့ ရတယ္။



အဲဒါနဲ ့တဆက္ထဲ ေခတ္ၾကီး ကပုခံုးေပၚကိုတင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းတာ၀န္ ေတြ
ကို လည္းထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ တကယ့္ မဟာအခြင့္အေရး တခုပါပဲ။



တံတားနီမွာ ေတာ့ တခဏ အေရးနိပ္ခဲ့ ဒါေပမယ့္ ဒီအလံေတာ္ကို ၈၈ ဇြန္လ၊ ၈၈
၀ါဆိုလၿပည့္၊ ၈၈ ၾသဂုတ္လ ၃ ရက္၊ ၅ ရက္ ေန ့ေတြ အထိ… ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၈
ေလးလံုး၊ ၁၉၉၆၊ ၁၉၉၈၊ ၂၀၀၇ မွ ယေန ့အထိ ခ်ီတက္ဆဲ မ်ိဳးဆက္အဆင့္ဆင့္ က
သယ္ေဆာင္ ေနၾက ဆဲ … ေက်ာင္းနရံ တ၀ိုက္ ေဒါင္းအလံ ကို
ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ၿပန္စိုက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ကို ခ်ီတက္ေနဆဲ။






**Ko Ba**

ျဖစ္စဥ္ကုိ တင္ျပမူ၊ ေက်ာင္းသား အေငြ႔အသက္ ရနံ ပါ၀င္မူ၊ ခြတ္ေဒါင္းရဲ႕
တန္္ဘုိး၊ စတာေတြကုိ ျပည့္နက္ေအာင္--ေရးသားေပးတဲ့ ကုိဘ
ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ခ်စ္ခင္သူမ်ား
ဖတ္ရေအာင္ ျဖန္႔ေ၀မိပါတယ္၊ ဆုိင္ေကာင္းေလး ညြန္တဲ့သေဘာပါ။

ကုိပီတာ(စမ္းေခ်ာင္း)
I pray for you. please pray for me.
peter l ure