ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သရဲဆိုတာကို မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေၾကာက္ေတာ့ေၾကာက္တယ္...။ ဒါ ရယ္စရာေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး... အမွန္အတို္င္းေျပာတာပါ။ ညဘက္ တစ္ေယာက္ထဲ သရဲ၀တၳဳ၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ဆန္းၾကယ္၀တၳဳေတြ ဖတ္ၿပီး အိမ္သာထမသြားရဲတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ။ ေၾကာက္တယ္ဆိုတာ စိတ္က ေျခာက္ျခားၿပီးေၾကာက္တာပါ။ ဘာမွျမင္ရ၊ ၾကားရလို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက သရဲကို မယံုဘူးဆိုတဲ့အပိုင္း...။ ကၽြန္ေတာ္ သရဲမယံုပါဘာညာေလွ်ာက္ေျပာေနရင္... အေၾကာင္းျပခ်က္တသီႀကီးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၾကမယ့္ ကန္႔ကြက္ၾကမယ့္သူေတြ တစ္ပံုႀကီးရွိမယ္ဆိုတာ ရိပ္မိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္အဓိကဆိုလိုရင္းက သရဲတစ္ကယ္ရွိမရွိဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ျငင္းခံုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ ျငင္းခံုျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္းေတြမွာ ဘာသာစကားရဲ႕ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ၊ အဓိပၸာယ္လႊဲမွားေစႏိုင္မႈ (Misunderstood) ကို ေထာက္ျပခ်င္တာပါ။ ဒီကိစၥဟာ အေျခခံက်သေလာက္ အေရးလည္းႀကီးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။
ဒီလိုပါ... ကၽြန္ေတာ္က သရဲမယံုဘူးလို႔ေျပာလိုက္ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ အမွန္တကယ္ ဆိုလိုရင္းကဒီလိုပါ။ “ကၽြန္ေတာ္ဟာ သရဲရွိ/မရွိ မသိပါဘူး” လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မျမင္ဖူးဘူး၊ ေျခာက္သေယာင္ေယာင္ ထင္ေယာင္ထင္မွားလည္း မျဖစ္ဖူးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သရဲ ရွိ/မရွိကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္မဆံုးျဖတ္တတ္ပါဘူး။ ရွိေကာင္းလဲရွိလိမ့္မယ္၊ မရွိေကာင္းလဲ မရွိဘူးေပါ့။ ဒီအယူအဆကို ပဲ တစ္ေၾကာင္းထဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သရဲမယံုဘူး ေျပာလိုက္တဲ့အခါ... ဖတ္တဲ့လူေတြစိတ္မွာ ထင္သြားတာက ကၽြန္ေတာ္ သရဲရွိေၾကာင္းလက္မခံဘူးလို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ ေကာက္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဆိုလိုခ်က္နဲ႔လြဲၿပီး ျငင္းခံုစရာေကာင္းေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ ျဖစ္လာတာပါ။ မယံုၾကည္ဘူးဆိုတာ မရွိဘူးလို႔ ယတိျပတ္ျငင္းလိုက္တာမဟုတ္ပါ။ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္တယ္ မရွိေကာင္းမရွိႏိုင္ဘူး... မဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနကို ေျပာလိုက္တာပါ။ ဒါဟာ စကားလံုးေတြရဲ႕လွည့္စားမႈပါ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔သိထားဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ျငင္းခုန္မႈ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာလဲ ဒီလို စကားလံုးတစ္လံုးကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုမႈ မရွင္းလင္းျခင္း၊ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သိမွတ္ပံုမတူညီျခင္းက စတယ္ဆိုတာ သတိထားမိပါတယ္။ (သရဲအေၾကာင္းဟဆိုၿပီး ဖတ္မိပါတယ္... ငနဲသား လက္ခ်ာလာ႐ိုက္ေနတယ္လို႔ ေရႊစိတ္ေတာ္မညိဳၾကပါနဲ႔...၊ သိၿပီးသားလူမ်ား သည္းခံၾကပါ။ သရဲႀကီးကို ခုတံုးလုပ္လိုက္တာပါ။ သရဲအေၾကာင္းေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး :P )
ပိုၿပီးျမင္သာေအာင္ ဥပမာ (Metaphor) ေလးတစ္ခု ေျပာၾကည့္ပါရေစ…။
မိုးေကကိုသည္ လွပေခ်ာေမာေသာ ေမာ္ဒယ္လ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
ဒီအဆိုကို ထိုင္ျငင္းၾကခ်င္ရင္ တစ္သက္လံုးျငင္းလို႔ၿပီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလန္းလို႔ထင္တဲ့သူကထင္မယ္ ၊ မဆိုးပါဘူးေျပာတဲ့လူကေျပာမယ္၊ ပံုမလာဘူး ျငင္းတဲ့လူကျငင္းမယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏိုင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက “လွပေခ်ာေမာေသာ” ဆိုတဲ့ နာမ၀ိေသသနကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ပံု သိမွတ္ပံု (Perception) ခ်င္း လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူႏိုင္ၾကလို႔ပါ။ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေပါက္တတ္ကရေတြလို႔ ထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္လဲ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ မထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္လဲ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးေပးၾကပါ။ ဒီလို ထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္နဲ႔ မထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္ဆိုတာလဲ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အာ႐ံုသိမႈ (Perception) ခ်င္းမတူညီၾကလို႔ ကြဲသြားတာပါ။ အာ....ရပါၿပီ… ေတာ္ပါၿပီ…. ၿပီးပါၿပီ.. :P ။
Posted by ေတဇာ (လေရာင္လမ္း)
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သရဲဆိုတာကို မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေၾကာက္ေတာ့ေၾကာက္တယ္...။ ဒါ ရယ္စရာေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး... အမွန္အတို္င္းေျပာတာပါ။ ညဘက္ တစ္ေယာက္ထဲ သရဲ၀တၳဳ၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ဆန္းၾကယ္၀တၳဳေတြ ဖတ္ၿပီး အိမ္သာထမသြားရဲတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ။ ေၾကာက္တယ္ဆိုတာ စိတ္က ေျခာက္ျခားၿပီးေၾကာက္တာပါ။ ဘာမွျမင္ရ၊ ၾကားရလို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက သရဲကို မယံုဘူးဆိုတဲ့အပိုင္း...။ ကၽြန္ေတာ္ သရဲမယံုပါဘာညာေလွ်ာက္ေျပာေနရင္... အေၾကာင္းျပခ်က္တသီႀကီးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၾကမယ့္ ကန္႔ကြက္ၾကမယ့္သူေတြ တစ္ပံုႀကီးရွိမယ္ဆိုတာ ရိပ္မိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္အဓိကဆိုလိုရင္းက သရဲတစ္ကယ္ရွိမရွိဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ျငင္းခံုခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ ျငင္းခံုျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္းေတြမွာ ဘာသာစကားရဲ႕ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ၊ အဓိပၸာယ္လႊဲမွားေစႏိုင္မႈ (Misunderstood) ကို ေထာက္ျပခ်င္တာပါ။ ဒီကိစၥဟာ အေျခခံက်သေလာက္ အေရးလည္းႀကီးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။
ဒီလိုပါ... ကၽြန္ေတာ္က သရဲမယံုဘူးလို႔ေျပာလိုက္ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ အမွန္တကယ္ ဆိုလိုရင္းကဒီလိုပါ။ “ကၽြန္ေတာ္ဟာ သရဲရွိ/မရွိ မသိပါဘူး” လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မျမင္ဖူးဘူး၊ ေျခာက္သေယာင္ေယာင္ ထင္ေယာင္ထင္မွားလည္း မျဖစ္ဖူးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သရဲ ရွိ/မရွိကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္မဆံုးျဖတ္တတ္ပါဘူး။ ရွိေကာင္းလဲရွိလိမ့္မယ္၊ မရွိေကာင္းလဲ မရွိဘူးေပါ့။ ဒီအယူအဆကို ပဲ တစ္ေၾကာင္းထဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သရဲမယံုဘူး ေျပာလိုက္တဲ့အခါ... ဖတ္တဲ့လူေတြစိတ္မွာ ထင္သြားတာက ကၽြန္ေတာ္ သရဲရွိေၾကာင္းလက္မခံဘူးလို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ ေကာက္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဆိုလိုခ်က္နဲ႔လြဲၿပီး ျငင္းခံုစရာေကာင္းေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္ ျဖစ္လာတာပါ။ မယံုၾကည္ဘူးဆိုတာ မရွိဘူးလို႔ ယတိျပတ္ျငင္းလိုက္တာမဟုတ္ပါ။ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္တယ္ မရွိေကာင္းမရွိႏိုင္ဘူး... မဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနကို ေျပာလိုက္တာပါ။ ဒါဟာ စကားလံုးေတြရဲ႕လွည့္စားမႈပါ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔သိထားဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ျငင္းခုန္မႈ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာလဲ ဒီလို စကားလံုးတစ္လံုးကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုမႈ မရွင္းလင္းျခင္း၊ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သိမွတ္ပံုမတူညီျခင္းက စတယ္ဆိုတာ သတိထားမိပါတယ္။ (သရဲအေၾကာင္းဟဆိုၿပီး ဖတ္မိပါတယ္... ငနဲသား လက္ခ်ာလာ႐ိုက္ေနတယ္လို႔ ေရႊစိတ္ေတာ္မညိဳၾကပါနဲ႔...၊ သိၿပီးသားလူမ်ား သည္းခံၾကပါ။ သရဲႀကီးကို ခုတံုးလုပ္လိုက္တာပါ။ သရဲအေၾကာင္းေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး :P )
ပိုၿပီးျမင္သာေအာင္ ဥပမာ (Metaphor) ေလးတစ္ခု ေျပာၾကည့္ပါရေစ…။
မိုးေကကိုသည္ လွပေခ်ာေမာေသာ ေမာ္ဒယ္လ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
ဒီအဆိုကို ထိုင္ျငင္းၾကခ်င္ရင္ တစ္သက္လံုးျငင္းလို႔ၿပီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလန္းလို႔ထင္တဲ့သူကထင္မယ္ ၊ မဆိုးပါဘူးေျပာတဲ့လူကေျပာမယ္၊ ပံုမလာဘူး ျငင္းတဲ့လူကျငင္းမယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏိုင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက “လွပေခ်ာေမာေသာ” ဆိုတဲ့ နာမ၀ိေသသနကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ပံု သိမွတ္ပံု (Perception) ခ်င္း လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူႏိုင္ၾကလို႔ပါ။ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေပါက္တတ္ကရေတြလို႔ ထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္လဲ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ မထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္လဲ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးေပးၾကပါ။ ဒီလို ထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္နဲ႔ မထင္ခဲ့လို႔ရွိရင္ဆိုတာလဲ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အာ႐ံုသိမႈ (Perception) ခ်င္းမတူညီၾကလို႔ ကြဲသြားတာပါ။ အာ....ရပါၿပီ… ေတာ္ပါၿပီ…. ၿပီးပါၿပီ.. :P ။
Posted by ေတဇာ (လေရာင္လမ္း)
No comments:
Post a Comment