>

-စိတ္ကူးထဲမွာေတာင္ ကမ္းေျခရဲ႔ညကလွတယ္ အိန္ဂ်ယ္-

ေနလံုးနီနီၾကီးက ပင္လယ္ထဲကို တအိအိနဲ႔ နစ္ျမႈပ္၀င္ေနတာကို ကိုယ္ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္…..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ဒီတဲေလးေအာက္ကို ညေန သံုးနာရီမထိုးခင္ကတည္းက တစ္ေယာက္တည္းထြက္ထုိင္ေနမိတာ….။ ကမ္းေျခတစ္ခုလံုး ကိုယ့္ေရွ႔မွာ အသံတိတ္ပိတ္ကားတစ္ခုလိုပဲ လႈပ္ရွားေနခဲ႔တာပါ..။ ပင္လယ္ျပင္မွာ ေရးကူးသူကူး လိႈင္းလံုးစီးသူစီး ေသာင္ျပင္မွာလဲ ေဘာလံုးကန္သူကန္ ဓါတ္ပံုရိုက္သူရိုက္ သဲနန္းေတာ္ေဆာက္တမ္း ကစားသူက ကစားေနေပမယ့္လည္း ကိုယ္ကေတာ့ အခြံသက္သက္ ထုိင္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့တယ္….။ ရိုးအီအပ္ေၾကာင္းထပ္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာဗီဒိီယိုကားေတြထဲကလို ကိုယ္ မင္းအေၾကာင္းကို ခဏခဏ ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္ခ်င္ေတာ့…..။ ဒါေပမယ့္လည္းကြယ္…. အမွတ္ရစရာပံုရိပ္ေတြကေတာ့ အေတြးထဲ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ၀င္လာလိုက္ ထြက္သြားလိုက္နဲ႔…။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပင္လယ္ဒီေရလိုပဲ နာက်င္မႈေတြက ျမင့္လိုက္နိမ္႔လိုက္နဲ႔…။ တံေတြးနဲ႔အတူမ်ိဳခ်မိေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲ ခါးသက္သက္နဲ႔ မ်က္ရည္တခ်ိဳ႔ေရာပါေနတယ္…။ ကိုယ္...အထဲျပန္မ၀င္ခ်င္ေသးဘူး ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို အၾကာၾကီးေငးၾကည့္ ခ်င္ေနေသးတယ္ ေန၀င္ျပီးသြားလည္း ၾကယ္ကေလးေတြ ထြက္အလာကို ေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္… ဒီညလက လျပည့္လလား လျခမ္းေကြးျဖစ္မလား ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ကြယ္…။ ညေနငါးနာရီခြဲအခ်ိန္ရဲ႔ ေကာင္းကင္အေရာင္က သိပ္လွတာပဲ…..။ အေရာင္အေသြးစံုေနတဲ႔ ပန္းခ်ီးကားေလးတစ္ခ်ပ္အတိုင္းပဲ…..။ တိမ္မွ်င္တိမ္စေတြနဲ႔ ေနက ပင္လယ္ထဲကို လံုး၀နစ္၀င္ျပီးသြားေပမယ့္ လိေမၼာ္ေရာင္ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ခဲသားေရာစပ္ထားတဲ႔ အလွ ျပီးေတာ့ ေမွာင္စပ်ိဳးခ်င္ခ်င္ ေကာင္းကင္နက္ျပာေဖ်ာ့ေရာင္မွာ…. ၾကယ္ကေလးေတြက ခပ္ပ်ပ်ေလး ဟိုနားတစ္လံုး ဒီနားတစ္လံုး မွိတ္တုတ္မိွတ္တုတ္နဲ႔…. ။ မျပည့္တျပည့္လကေတာ့ မခို႔တရို႔အလင္းေရာင္ကေလးနဲ႔ ေကာင္းကင္ျပင္မွာ..ရွက္ေသြးျဖာေနတဲ႔ အပ်ိဳစင္ကေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ…။ ပတ္၀န္းက်င္အပံ့အပိုးလွေနပါလ်က္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ မင္းမရွိရင္ဘာမွ မျပည့္စံုပါဘူး အိန္ဂ်ယ္…….။ ေႏြရဲ႔ ညေလေျပက ပင္လယ္ျပင္ကိုျဖတ္တိုက္လာလို႔ ခပ္ေအးေအးေလး ကိုယ့္ဆံႏြယ္ေတြၾကား တိုးေ၀့လိုက္တယ္….။ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ျပီး ညရဲ႔ ရနံ႔ ပင္လယ္ရဲ႔ရနံ႔ကို ကိုယ္တ၀ၾကီးရွဴရိႈက္လိုက္တယ္….။ နက္ျပာရင့္ေရာင္ဖက္ကို တေျဖးသန္းလာခဲ႔တဲ႔ ညဟာ… သူ႔သဘာ၀နဲ႔သူ…အိေျႏၵရရ လွလို႔ပလို႔ တည္ျငိမ္လို႔ပါပဲ။ သည္ခ်ိန္ ညစာစားတဲ႔အခ်ိန္မို႔ ကမ္းေျခမွာလူသူကင္းျပီး လႈပ္ရွားမႈမဲ႔ေနတယ္…။ ခဏေနက်ရင္ေတာ့ ….မီးရွဴးမီးပန္းေဖါက္သူ မီးပံုးပ်ံကေလးမ်ားလႊတ္သူနဲ႔ မီးပံုပြဲမွာစားေသာက္ရင္း သီခ်င္းဆိုသူေတြနဲ႔ ျပန္ျပီး စည္ကားလာေတာ့မယ္….။ ဒီညမွာေတာ့ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ မီးပံုပြဲကိုလာခဲ႔ေနာ္ အစ္မ”လို႔ လာေခၚမယ့္ အသားခပ္ျဖဴျဖဴနဲ႔ သီခ်င္းအဆိုေကာင္းတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ျဖစ္လာမယ့္ မင္းလဲမရွိေတာ့ဘူး….။ ကိုယ့္အနားမွာ တရုတ္စကားပန္းျဖဴျဖဴတစ္ပြင့္မရွိေတာ့ဘူး…။ လင္းလင္းလက္လက္ၾကယ္ကေလးေတြလို မင္းမ်က္၀န္းတစ္စံုမရွိေတာ့ဘူး….။ တိုးတိတ္ညင္သာတဲ႔ သီခ်င္းသံစဥ္တစ္ခုမရွိေတာ့ဘူး….။ ဒီလိုေတြးမိသြားေတာ့ ရင္ထဲပိုျပီးနာက်င္စူးနစ္သြားရတယ္….။ ကိုယ္တိုင္ေရာက္မသြားျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္လည္း စိတ္ကူးကေလးနဲ႔တခဏသာ ေရာက္သြားခဲ႔တဲ႔ ကမ္းေျခေလးအေၾကာင္း မင္းကို ေျပာျပခ်င္လို႔ ဒီအက္ေဆးေလးကိုေရးျဖစ္သြားတာပါ အိန္ဂ်ယ္…။

**မိုးေငြ႔**

-စိတ္ကူးထဲမွာေတာင္ ကမ္းေျခရဲ႔ညကလွတယ္ အိန္ဂ်ယ္-

ေနလံုးနီနီၾကီးက ပင္လယ္ထဲကို တအိအိနဲ႔ နစ္ျမႈပ္၀င္ေနတာကို ကိုယ္ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္…..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ဒီတဲေလးေအာက္ကို ညေန သံုးနာရီမထိုးခင္ကတည္းက တစ္ေယာက္တည္းထြက္ထုိင္ေနမိတာ….။ ကမ္းေျခတစ္ခုလံုး ကိုယ့္ေရွ႔မွာ အသံတိတ္ပိတ္ကားတစ္ခုလိုပဲ လႈပ္ရွားေနခဲ႔တာပါ..။ ပင္လယ္ျပင္မွာ ေရးကူးသူကူး လိႈင္းလံုးစီးသူစီး ေသာင္ျပင္မွာလဲ ေဘာလံုးကန္သူကန္ ဓါတ္ပံုရိုက္သူရိုက္ သဲနန္းေတာ္ေဆာက္တမ္း ကစားသူက ကစားေနေပမယ့္လည္း ကိုယ္ကေတာ့ အခြံသက္သက္ ထုိင္ေနျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့တယ္….။ ရိုးအီအပ္ေၾကာင္းထပ္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာဗီဒိီယိုကားေတြထဲကလို ကိုယ္ မင္းအေၾကာင္းကို ခဏခဏ ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္ခ်င္ေတာ့…..။ ဒါေပမယ့္လည္းကြယ္…. အမွတ္ရစရာပံုရိပ္ေတြကေတာ့ အေတြးထဲ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ၀င္လာလိုက္ ထြက္သြားလိုက္နဲ႔…။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပင္လယ္ဒီေရလိုပဲ နာက်င္မႈေတြက ျမင့္လိုက္နိမ္႔လိုက္နဲ႔…။ တံေတြးနဲ႔အတူမ်ိဳခ်မိေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲ ခါးသက္သက္နဲ႔ မ်က္ရည္တခ်ိဳ႔ေရာပါေနတယ္…။ ကိုယ္...အထဲျပန္မ၀င္ခ်င္ေသးဘူး ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို အၾကာၾကီးေငးၾကည့္ ခ်င္ေနေသးတယ္ ေန၀င္ျပီးသြားလည္း ၾကယ္ကေလးေတြ ထြက္အလာကို ေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္… ဒီညလက လျပည့္လလား လျခမ္းေကြးျဖစ္မလား ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ကြယ္…။ ညေနငါးနာရီခြဲအခ်ိန္ရဲ႔ ေကာင္းကင္အေရာင္က သိပ္လွတာပဲ…..။ အေရာင္အေသြးစံုေနတဲ႔ ပန္းခ်ီးကားေလးတစ္ခ်ပ္အတိုင္းပဲ…..။ တိမ္မွ်င္တိမ္စေတြနဲ႔ ေနက ပင္လယ္ထဲကို လံုး၀နစ္၀င္ျပီးသြားေပမယ့္ လိေမၼာ္ေရာင္ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ခဲသားေရာစပ္ထားတဲ႔ အလွ ျပီးေတာ့ ေမွာင္စပ်ိဳးခ်င္ခ်င္ ေကာင္းကင္နက္ျပာေဖ်ာ့ေရာင္မွာ…. ၾကယ္ကေလးေတြက ခပ္ပ်ပ်ေလး ဟိုနားတစ္လံုး ဒီနားတစ္လံုး မွိတ္တုတ္မိွတ္တုတ္နဲ႔…. ။ မျပည့္တျပည့္လကေတာ့ မခို႔တရို႔အလင္းေရာင္ကေလးနဲ႔ ေကာင္းကင္ျပင္မွာ..ရွက္ေသြးျဖာေနတဲ႔ အပ်ိဳစင္ကေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ…။ ပတ္၀န္းက်င္အပံ့အပိုးလွေနပါလ်က္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ မင္းမရွိရင္ဘာမွ မျပည့္စံုပါဘူး အိန္ဂ်ယ္…….။ ေႏြရဲ႔ ညေလေျပက ပင္လယ္ျပင္ကိုျဖတ္တိုက္လာလို႔ ခပ္ေအးေအးေလး ကိုယ့္ဆံႏြယ္ေတြၾကား တိုးေ၀့လိုက္တယ္….။ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ျပီး ညရဲ႔ ရနံ႔ ပင္လယ္ရဲ႔ရနံ႔ကို ကိုယ္တ၀ၾကီးရွဴရိႈက္လိုက္တယ္….။ နက္ျပာရင့္ေရာင္ဖက္ကို တေျဖးသန္းလာခဲ႔တဲ႔ ညဟာ… သူ႔သဘာ၀နဲ႔သူ…အိေျႏၵရရ လွလို႔ပလို႔ တည္ျငိမ္လို႔ပါပဲ။ သည္ခ်ိန္ ညစာစားတဲ႔အခ်ိန္မို႔ ကမ္းေျခမွာလူသူကင္းျပီး လႈပ္ရွားမႈမဲ႔ေနတယ္…။ ခဏေနက်ရင္ေတာ့ ….မီးရွဴးမီးပန္းေဖါက္သူ မီးပံုးပ်ံကေလးမ်ားလႊတ္သူနဲ႔ မီးပံုပြဲမွာစားေသာက္ရင္း သီခ်င္းဆိုသူေတြနဲ႔ ျပန္ျပီး စည္ကားလာေတာ့မယ္….။ ဒီညမွာေတာ့ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ မီးပံုပြဲကိုလာခဲ႔ေနာ္ အစ္မ”လို႔ လာေခၚမယ့္ အသားခပ္ျဖဴျဖဴနဲ႔ သီခ်င္းအဆိုေကာင္းတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ျဖစ္လာမယ့္ မင္းလဲမရွိေတာ့ဘူး….။ ကိုယ့္အနားမွာ တရုတ္စကားပန္းျဖဴျဖဴတစ္ပြင့္မရွိေတာ့ဘူး…။ လင္းလင္းလက္လက္ၾကယ္ကေလးေတြလို မင္းမ်က္၀န္းတစ္စံုမရွိေတာ့ဘူး….။ တိုးတိတ္ညင္သာတဲ႔ သီခ်င္းသံစဥ္တစ္ခုမရွိေတာ့ဘူး….။ ဒီလိုေတြးမိသြားေတာ့ ရင္ထဲပိုျပီးနာက်င္စူးနစ္သြားရတယ္….။ ကိုယ္တိုင္ေရာက္မသြားျဖစ္ခဲ႔ေပမယ့္လည္း စိတ္ကူးကေလးနဲ႔တခဏသာ ေရာက္သြားခဲ႔တဲ႔ ကမ္းေျခေလးအေၾကာင္း မင္းကို ေျပာျပခ်င္လို႔ ဒီအက္ေဆးေလးကိုေရးျဖစ္သြားတာပါ အိန္ဂ်ယ္…။

**မိုးေငြ႔**