မ ည္သည့္္ပညာရပ္မဆုိ ခက္ခဲနက္နဲ၏။ ပညာရပ္မ်ားစြာထဲတြင္ အႏုပညာသည္လည္း တစ္ခုအပါအ၀င္၊္၊ ႏုႏုႏု ေလးနဲ႔ ပညာသားပါလွသည့္အတြက္ အႏုပညာဟုဆုိုၾိၾကေလသလားမသိ။။ ပညာရပ္တစ္ခုႏုွင့္ပတ္သက္၍္၍ ေအာင္ျ္ျမင္ မႈတစ္ခုကု ိလြယ္လြယ္ ႏွ င့္မရႏိုင္။ အခ်ိနိ ေ ပးၾကရသည္။ စိတ္ဆ ႏ ရွိ႐ုံ ျဖင့္မ ရ၊ တစ္စိုက္ မတ္မတ္၊္၊ ဇ၊ဲြ၊ဲ လ႔ံုလ ၊ ၀ီရိယအျပညျ့္ဖင ့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါက တစ္ေန႔႔ေအာင္ျ္ျမင္မႈရရမည္မွာမလြဲ။။ ၀ါသနာဗီဇ ျပင္းျပလွသည္ႏွင့္အညီ အႏုပညာသည္ သူ႔ဘ၀ဟု ေလးနက္စြာခံယူရင္း အႏုပညာေလာကထဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်င္လည္ခဲ့ရာမွ ယေန႔ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိခဲ့ေသာ၊ ေအာင္ျမင္ေနဆဲျဖစ္ေသာ ျပည္သူခ်စ္ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးအေၾကာင္း ေရးျပခ်င္သည္။
အမ်ားသိၿပီးျဖစ္သည့္ ဟာသသ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီဦးမုိးဒီ၊ ႐ုပ္သြင္ကုိ ျမင္ရမွမဟုတ္၊ အသံၾကား ႐ုံျဖင့္ပင္ ကေလးလူႀကီးမေရြး တစ္တုိင္းျပည္လုံး သိၾက သည္။ အမည္ရင္း သန္းထြန္း၊ အဘကုန္သည္ ဦးဟန္တင္၊ အမိေဒၚ ခင္ျမင့္တုိ႔က ၁-၁-၁၉၄၈ ရက္ (ေသာၾကာေန႔)တြင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕ ဇကာတန္းရပ္၌ ေမြးဖြားခဲ့ရာ ေမြးခ်င္းသုံးဦး ရွိသည့္အနက္ အငယ္ဆုံး။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ အထက(၁)တြင္ ခုနစ္တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာင္းစာ ထက္ အႏုပညာကုိသာ အားသန္စိတ္၀င္စားေနသည့္ အတြက္ ေက်ာင္းပညာကုိပစ္ၿပီး အႏုပညာေလာကထဲ ေျခစုံပစ္၀င္ေရာက္ခဲ့သည္မွာ ယေန႔တုိင္။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ ဗုဒ္ၶဟူးဆြမ္းပတ္တြင္ ေ၀ယ်ာ၀စ္ၥမ်ား၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ ေပးရင္း ၿမိဳ႕ခံဆုိင္းအဖြဲ႕၏ ညပုိင္းေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မႈမ်ား ကုိ ၾကည့္ခဲ့ရသည္။ ဆုိင္းအဖြဲ႕မွ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း အားက်လာခဲ့ရာ လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္ စိတ္မ်ား တဖြားဖြားေပၚေပါက္လာေတာ့သည္။ အိမ္ျပန္ ေရာက္ေလတုိင္း လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ပ်က္လုံးႏွင့္ ဟန္ပန္အမူအရာတုိ႔ကုိ လုပ္ျပေလ့ရွိရာ မိဘေဆြမ်ဳိး အသုိင္းအ၀ုိင္းမ်ားကလည္း သေဘာေတြ႕ၿပီး ႏွစ္ၿခိဳက္ အားေပးၾကသည့္အတြက္ ဦးမုိး၏ျဖစ္ခ်င္သည့္ စိတ္ဆႏ္ၵ မ်ားကား ခၽြန္းအုပ္၍မႏိုင္။
မစြမ္းရင္းကလည္းရွိ၊ ကန္စြန္းခင္းကလည္းၿငိ တစ္ေန႔ ေရႊမန္းပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္အဖြဲ႕ ဟသၤာတၿမိဳ႕ သုိ႔ လာေရာက္ကျပရာ ဦးမုိးသည္ ထမင္းေမ့၊ ဟင္းေမ့ ဇာတ္နားကမခြာ၊ ညစဥ္ညတုိင္း ညလုံးေပါက္ပြဲၾကည့္ ေလ့ရွိၿပီး ပြဲၿပီးသည္ႏွင့္ ဇာတ္ထဲအတင္းလုိက္သြားေတာ့ သည္။ အိမ္ကုိ လုံး၀အသိမေပး၊ အသိေပးပါက တားမည္ စုိးသည္။ မိဘအသုိင္းအ၀ုိင္းက ေနာက္မွလုိက္စုံစမ္းၿပီး မတားသာသည့္အဆုံး ဦးမုိး၏ဆႏ္ၵကုိ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ျပဳၾက ရသည္။ ဇာတ္ဆရာက ဇာတ္ထဲတြင္ လူမလုိေသာ္လည္း ဦးမုိး၏ဆႏ္ၵကုိ မျငင္းပယ္ရက္၊ ဇာတ္ထဲေရာက္စ ဟုိလူ ကခုိင္း၊ ဒီလူကခုိင္း၊ ေတာက္တုိမယ္ရ၊ တကယ္ေတာ့ ဇာတ္သူဇာတ္သားမ်ားဘ၀သည္ ပင္ပန္းဆင္းရဲလြန္းလွ သည္။ ၀ါသနာ အရင္းခံၾက၍သာ ပင္ပန္း၍ ပင္ပန္းၾက မွန္းမသိ၊ အစားဆင္းရဲ၊ အေနဆင္းရဲ၊ ႀကံဳသည့္အရပ္မွာ ၾကံဳသလုိ သင့္တင့္မွ်တေအာင္ေနၾကရၿပီး ၾကံဳသလုိ ခရီး သြားၾကရသည္။ သာမန္လူတုိ႔ ဒဏ္မခံႏုိင္၊ အအိပ္ပ်က္၊ အစားပ်က္ မည္မွ်ပင္ပန္းၾကေစကာမူ အႏုပညာကုိ ဖန္တီး ခြင့္ရၾကသည့္အခါ ပင္ပန္းမႈမ်ားကုိ ေမ့သြားၾကျပန္သည္။ ဦးမုိးလည္းထုိ႔အတူ၊ သူရရွိေနသည့္ဘ၀ကုိ ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္၊ အခ်ိန္မျဖဳန္း၊ ရသည့္အခ်ိန္ကုိ မွန္ကန္စြာ အသုံး ခ်သည္။ ရသမွ်ပညာ အကုန္ယူသည္။ ေတာက္တုိမည္ရ ဘ၀မွ မီးအဖြဲ႕တြင္ လူလုိသည့္အတြက္ မီးသမားျဖစ္ခဲ့ျပန္ သည္။ ဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ မီးသမားဆုိ၍ မီးခလုတ္ဖြင့္တတ္ ပိတ္တတ္႐ုံျဖင့္မရ။ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္အားလုံး ခေရ ေစ့တြင္းက် ေနာေက်ေအာင္သိထားရသည္။ ဇာတ္လမ္း ႏွင့္မီး အျပန္အလွန္အေပးအယူ အခ်ိတ္အဆက္မိပါမွ တင္ဆက္မႈမ်ားသည္ ပုိ၍အသက္၀င္ ရသေျမာက္သည္။ ဦးမုိးသည္ မီးထုိးေခ်ာင္ရွိ မီးခလုတ္မ်ားၾကား ညလုံး ေပါက္ထုိင္၍ မီးအေပးအယူလုပ္ရင္း ဇာတ္သဘင္ပညာ၊ ဟာသပညာ၊ ျပဇာတ္ပညာ၊ ကဇာတ္ပညာႏွင့္ ေနာက္ပုိင္း ဇာတ္ေတာ္ႀကီးမ်ားပါမက်န္ ေလ့လာမွတ္သားသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အႏုပညာကုန္ၾကမ္းမ်ားကား တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္၊ ထုိကာလမ်ားက ရရွိခဲ့ေသာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကိုယခုျပန္ ေတြးၾကည့္သည့္အခါ သူ႔ဘ၀အတြက္ အႏုပညာအာဟာရ မ်ားဟု ဦးမုိးက အဓိပ္ၸာယ္ဖြင့္ဆုိျပန္သည္။ တာထြက္ ေကာင္းသည္ဟုဆုိရမည္လား၊ ပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္၌ ထုိစဥ္က တကယ့္၀ါရင့္သမ္ၻာရင့္ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ဇာတ္သဘင္ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးဓာတ္ရွင္၊ ဦးေရႊငါးႏွင့္ ဦးစံေမာင္းတို႔ထံမွ ဟာသပညာရပ္မ်ား အားပါးတရ ေလ့လာဆည္းပူးခြင့္ရခဲ့သည္။ ပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္ တြင္ငါးႏွစ္အၾကာ လက္ေထာက္မီးဆရာရာထူးရခဲ့သည္။ ဇနီး ေဒၚေအးႂကြယ္ႏွင့္ ဖူးစာဆံုခဲ့သည္။ ဇာတ္သဘင္ေလာက၊ အၿငိမ့္ေလာကတို႔တြင္ ရာသီ ခြင္ၿပီး၍ စာခ်ဳပ္သက္တမ္းကုန္ဆံုးသည့္အခါ ဇာတ္ေခါင္း ခြဲၾကၿပီး ဟုိဇာတ္သည္ဇာတ္ ကူးေျပာင္းကျပမႈမ်ားရွိသည္။ ထုိသေဘာသဘာ၀အရ ဦးမုိးသည္ ပန္တ်ာၾကည္လင္ ဇာတ္မွ ေရႊမန္းေက်ာ္ေအာင္ဇာတ္သို႔ ကူးေျပာင္းသည္။ မီးဆရာအျဖစ္ ကူးေျပာင္းခဲ့ေသာ္လည္း ဇာတ္ရည္၀ေနသူ ျဖစ္သည့္အတြက္ လူလိုလွ်င္လုိသည့္ေနရာ ၀င္ေရာက္ ကျပရသည္။ အခက္အခဲမရွိ၊ ေရႊမန္းေက်ာ္ေအာင္ဇာတ္ထဲ တြင္ မီးဆရာတစ္ပိုင္း၊ သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ပိုင္း၊ ထုိဇာတ္ႏွင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကျပၿပီးေနာက္ ဦးကက္နက္စိန္၏သား စိန္မာဒင္ ဇာတ္သို႔ ေရာက္ရွိျပန္သည္။ ထုိဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ လူရႊင္ ေတာ္သီးသန္႔၊ စိန္မာဒင္ဇာတ္ႏွင့္ သံုးႏွစ္လက္တြဲၿပီး ေနာက္ ေရဒီယုိ-စိန္ခင္ေမာင္(ပတ္ၱလား) ဦးစီးတည္ေထာင္ ေသာ ခင္မာခ်ဳိအၿငိမ့္အဖြဲ႕ထဲေရာက္ျပန္သည္။ ခင္မာခ်ဳိ အၿငိမ့္တြင္ ငါးႏွစ္ကၿပီးေနာက္ ထုိစဥ္က ျပဇာတ္အေက်ာ္ အေမာ္ ျပဇာတ္မင္းသားတုိ႔တင္ေဌးက ေခၚသည့္အတြက္ စိန္မာဒင္ဇာတ္ထဲေရာက္ျပန္သည္။ ကံတူအက်ဳိးေပးဟု ဆုိရမည္လား၊ စိန္မာဒင္ဇာတ္ႏွင့္ဒုတိယအေက်ာ့ လက္တြဲ သည့္အခါ စိန္မာဒင္၏သား ဇာတ္မင္းသား မုိး၀င္း၊ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္) ဆုိၿပီး လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ နာမည္ႀကီးၾကေလေတာ့ သည္။ ကျပရာေနရာတုိင္း ႐ံုျပည့္၊ ႐ံုလွ်ံ၊ ႐ံုဖြင့္၊ ႐ံုကြဲ မင္းသားမုိး၀င္း၏ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္၊ ေလးနက္ပီျပင္ ေသာ ျပဇာတ္မ်ား၊ ျမဴးႂကြလွပေသာ ႏွစ္ပါးခြင္မ်ားႏွင့္အတူ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္) တုိ႔၏ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ဟာသမ်ားကား တ၀ါး၀ါး၊ ပြဲအစမွ အဆံုးတိုင္ ငိုက္ခ်ိန္မရ၊ ပါးစပ္မပိတ္ရ၊ အူတက္ မတတ္ ရယ္ခဲ့ရသည္မွာ စာေရးသူကိုယ္ေတြ႕၊ ထုိမွတစ္ဖန္ ဦးမုိးကိုယ္တုိင္ ဦးစီးတည္ေထာင္ေသာ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္း၊ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္)ဇာတ္သဘင္၊ ထုိဇာတ္တြင္ ဦးမုိးသည္ ဟာသ သာမက သဘာ၀ကိုလည္း ႏုိင္နင္းေၾကာင္း ျပခဲ့သည္။ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္းဇာတ္တြင္ ဦးမုိးကိုယ္တုိင္ ျပဇာတ္မင္း သားအျဖစ္ ေခါင္းေဆာင္တင္ဆက္ကျပခဲ့ေသာ ““နံ႔သာ လိမ္း၍ ပန္းစိမ္းပန္””၊ ““ရင္ကြဲေအာင္ခ်စ္ျပမယ္”” ႏွင့္ ““ေမတ္ၱာဟာ ေမတ္ၱာပါပဲ”” ျပဇာတ္မ်ားဟာ ပရိသတ္မ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းဆုိျခင္း ခံခဲ့ရၿပီး ပြဲေတာင္းျပဇာတ္မ်ား အျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့သည္။ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္းႏွင့္ကျပေနစဥ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား သန္းေအာင္က အိမ္ၾကည့္အမွတ္တရ ဗီဒီယိုကား ႐ုိက္လိုသည္ဆုိ၍ ေမာ့စ္ႏွင့္တြဲဖက္ၿပီး ““မဂၤလာဦးည”” ႏွင့္ ““အစိရွည္၏ အ႐ႈပ္ေတာ္ပံု”” ဟာသ ဇာတ္ကားႏွစ္ကား ႐ုိက္ကူးခဲ့ရာ သတင္းျပန္႔ၿပီး ပရိသတ္က ေတာင္းဆုိသည့္အတြက္ ေရာင္းတန္းဗီဒီယိုဇာတ္ကား အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းျဖန္႔ခ်ိခဲ့ရသည္။ ထုိႏွစ္ကားထြက္ သည္ႏွင့္ ဗီဒီယုိထုတ္လုပ္သူမ်ား၀ုိင္း၀ုိင္းလည္၊ သို႔ျဖစ္၍ ဗီဒီယိုေလာကထဲ ေရာက္ခဲ့ရျပန္သည္။ ထင္ေပၚ၍ စင္ေတာ္ေကာက္၊ အက်ဳိးေပး၍ အေၾကာင္းထင္၊ ဗီဒီယို ေလာက၊ ေၾကာ္ျငာေလာက၊ ႐ုပ္ရွင္ေလာက ေနရာတုိင္းတြင္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကား စဥ္ဆက္မပ်က္၊ ရခဲလွသည့္ျမန္မာ့ ႐ုပ္ရွင္အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုကိုလည္း ထုိက္ထုိက္တန္တန္ ရရွိခဲ့သည္။ အကယ္ဒမီသည္ နတ္ႀကီး၏။ ကံတရားႏွင့္ လည္းဆုိင္၏။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကတြင္ တခ်ဳိ႕ေတာ္ခဲ့ေက်ာ္ခဲ့ၾက ေသာ္လည္း အကယ္ဒမီစင္ျမင့္ေပၚတက္ခြင့္မရ။ လူၾကမ္း ထဲမွ၊ ဟာသလူရႊင္ေတာ္ထဲမွ အကယ္ဒမီရသူရွားလွသည္။ ရွားသူမ်ားၾကားမွ ရယူႏုိင္သူျဖစ္သည့္အတြက္ မွတ္မွတ္ သားသားျဖစ္ရသည္။ တစ္ခ်ိန္က ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္ ဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ ျပဇာတ္ဒါ႐ုိက္တာ ၿမိဳ႕ေတာ္ေမာင္ယဥ္ ေအာင္တင္ဆက္ခဲ့သည့္ နာမည္ႀကီးစင္တင္ျပဇာတ္ကို ၿမိဳ႕ေတာ္ေမာင္ယဥ္ေအာင္ကပင္ ႐ုပ္ရွင္အျဖစ္အသက္ သြင္း၍ ကိုယ္တုိင္ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ““ကုိးဆယ္ဆ သာလိမ့္မည္”” ဇာတ္ကားတြင္ ဦးမုိးပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ အေကာင္းဆုံးဇာတ္ပုိ႔သ႐ုပ္ေဆာင္အကယ္ဒမီဆု ရရွိခဲ့ သည္။ ထိုကားမတုိင္မီက အကယ္ဒမီၿပံဳးခ်ဳိႀကီးႏွင့္ ပန္း ဒ႑ာရီဇာတ္ကားတို႔တြင္လည္း အကယ္ဒမီမွန္းခဲ့ ေသးသည္။ ပန္းဒ႑ာရီဇာတ္ကားတြင္ မယားေၾကာက္ရ သည့္ ထန္းရည္မူးသမားႀကီးအျဖစ္ သဘာ၀က်က် ပီျပင္ စြာ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ အကယ္ဒမီႏွင့္ ဆန္ခါတင္အဆင့္ က်မွ လြဲခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ဓာတ္မက်၊ ဆက္လက္ႀကိဳး ပမ္းအားထုတ္ခဲ့ရာ ““ကုိးဆယ္ဆသာလိမ့္မည္””ဇာတ္ကား ျဖင့္ အကယ္ဒမီရခဲ့သည့္အတြက္ ထုိအကယ္ဒမီညက တစ္လမ္းလုံးရွိ လမ္းသူလမ္းသားအားလုံးတို႔ အားပါးတရ ဒါနျပဳစတုဒိသာ ေကၽြးေမြးခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသားညီလာခံ၊ ျပည္လုံးကၽြတ္ဆႏ္ၵခံယူပဲြ စသည္ျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ တင္ဆက္ခဲ့ရသည့္ ပဲြေပါင္းမ်ားစြာ၊ ဘာသာေရးသာသနာ ေရးအတြက္ တင္ဆက္ခဲ့ရသည့္ ပဲြေပါင္းမ်ားစြာ၊ ထုိ႔ျပင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားေရာက္ျမန္မာမ်ားက ဖိတ္ၾကားသည့္အတြက္ အေမရိကန္၊ အဂၤလန္၊ ဂ်ပန္ (ႏွစ္ႀကိမ္)၊ ၾသစေၾတးလ် (ႏွစ္ႀကိမ္)၊ စင္ကာပူ၊ ထုိင္းႏွင့္မေလးရွားႏုိင္ငံမ်ားသို႔လည္း သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ရျပန္သည္။
+တင့္လြင္ဦး(Economic University)+
မ ည္သည့္္ပညာရပ္မဆုိ ခက္ခဲနက္နဲ၏။ ပညာရပ္မ်ားစြာထဲတြင္ အႏုပညာသည္လည္း တစ္ခုအပါအ၀င္၊္၊ ႏုႏုႏု ေလးနဲ႔ ပညာသားပါလွသည့္အတြက္ အႏုပညာဟုဆုိုၾိၾကေလသလားမသိ။။ ပညာရပ္တစ္ခုႏုွင့္ပတ္သက္၍္၍ ေအာင္ျ္ျမင္ မႈတစ္ခုကု ိလြယ္လြယ္ ႏွ င့္မရႏိုင္။ အခ်ိနိ ေ ပးၾကရသည္။ စိတ္ဆ ႏ ရွိ႐ုံ ျဖင့္မ ရ၊ တစ္စိုက္ မတ္မတ္၊္၊ ဇ၊ဲြ၊ဲ လ႔ံုလ ၊ ၀ီရိယအျပညျ့္ဖင ့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါက တစ္ေန႔႔ေအာင္ျ္ျမင္မႈရရမည္မွာမလြဲ။။ ၀ါသနာဗီဇ ျပင္းျပလွသည္ႏွင့္အညီ အႏုပညာသည္ သူ႔ဘ၀ဟု ေလးနက္စြာခံယူရင္း အႏုပညာေလာကထဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်င္လည္ခဲ့ရာမွ ယေန႔ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိခဲ့ေသာ၊ ေအာင္ျမင္ေနဆဲျဖစ္ေသာ ျပည္သူခ်စ္ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးအေၾကာင္း ေရးျပခ်င္သည္။
အမ်ားသိၿပီးျဖစ္သည့္ ဟာသသ႐ုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီဦးမုိးဒီ၊ ႐ုပ္သြင္ကုိ ျမင္ရမွမဟုတ္၊ အသံၾကား ႐ုံျဖင့္ပင္ ကေလးလူႀကီးမေရြး တစ္တုိင္းျပည္လုံး သိၾက သည္။ အမည္ရင္း သန္းထြန္း၊ အဘကုန္သည္ ဦးဟန္တင္၊ အမိေဒၚ ခင္ျမင့္တုိ႔က ၁-၁-၁၉၄၈ ရက္ (ေသာၾကာေန႔)တြင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕ ဇကာတန္းရပ္၌ ေမြးဖြားခဲ့ရာ ေမြးခ်င္းသုံးဦး ရွိသည့္အနက္ အငယ္ဆုံး။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ အထက(၁)တြင္ ခုနစ္တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာင္းစာ ထက္ အႏုပညာကုိသာ အားသန္စိတ္၀င္စားေနသည့္ အတြက္ ေက်ာင္းပညာကုိပစ္ၿပီး အႏုပညာေလာကထဲ ေျခစုံပစ္၀င္ေရာက္ခဲ့သည္မွာ ယေန႔တုိင္။ ဟသၤာတၿမိဳ႕ ဗုဒ္ၶဟူးဆြမ္းပတ္တြင္ ေ၀ယ်ာ၀စ္ၥမ်ား၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ ေပးရင္း ၿမိဳ႕ခံဆုိင္းအဖြဲ႕၏ ညပုိင္းေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မႈမ်ား ကုိ ၾကည့္ခဲ့ရသည္။ ဆုိင္းအဖြဲ႕မွ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း အားက်လာခဲ့ရာ လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္ စိတ္မ်ား တဖြားဖြားေပၚေပါက္လာေတာ့သည္။ အိမ္ျပန္ ေရာက္ေလတုိင္း လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ပ်က္လုံးႏွင့္ ဟန္ပန္အမူအရာတုိ႔ကုိ လုပ္ျပေလ့ရွိရာ မိဘေဆြမ်ဳိး အသုိင္းအ၀ုိင္းမ်ားကလည္း သေဘာေတြ႕ၿပီး ႏွစ္ၿခိဳက္ အားေပးၾကသည့္အတြက္ ဦးမုိး၏ျဖစ္ခ်င္သည့္ စိတ္ဆႏ္ၵ မ်ားကား ခၽြန္းအုပ္၍မႏိုင္။
မစြမ္းရင္းကလည္းရွိ၊ ကန္စြန္းခင္းကလည္းၿငိ တစ္ေန႔ ေရႊမန္းပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္အဖြဲ႕ ဟသၤာတၿမိဳ႕ သုိ႔ လာေရာက္ကျပရာ ဦးမုိးသည္ ထမင္းေမ့၊ ဟင္းေမ့ ဇာတ္နားကမခြာ၊ ညစဥ္ညတုိင္း ညလုံးေပါက္ပြဲၾကည့္ ေလ့ရွိၿပီး ပြဲၿပီးသည္ႏွင့္ ဇာတ္ထဲအတင္းလုိက္သြားေတာ့ သည္။ အိမ္ကုိ လုံး၀အသိမေပး၊ အသိေပးပါက တားမည္ စုိးသည္။ မိဘအသုိင္းအ၀ုိင္းက ေနာက္မွလုိက္စုံစမ္းၿပီး မတားသာသည့္အဆုံး ဦးမုိး၏ဆႏ္ၵကုိ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ျပဳၾက ရသည္။ ဇာတ္ဆရာက ဇာတ္ထဲတြင္ လူမလုိေသာ္လည္း ဦးမုိး၏ဆႏ္ၵကုိ မျငင္းပယ္ရက္၊ ဇာတ္ထဲေရာက္စ ဟုိလူ ကခုိင္း၊ ဒီလူကခုိင္း၊ ေတာက္တုိမယ္ရ၊ တကယ္ေတာ့ ဇာတ္သူဇာတ္သားမ်ားဘ၀သည္ ပင္ပန္းဆင္းရဲလြန္းလွ သည္။ ၀ါသနာ အရင္းခံၾက၍သာ ပင္ပန္း၍ ပင္ပန္းၾက မွန္းမသိ၊ အစားဆင္းရဲ၊ အေနဆင္းရဲ၊ ႀကံဳသည့္အရပ္မွာ ၾကံဳသလုိ သင့္တင့္မွ်တေအာင္ေနၾကရၿပီး ၾကံဳသလုိ ခရီး သြားၾကရသည္။ သာမန္လူတုိ႔ ဒဏ္မခံႏုိင္၊ အအိပ္ပ်က္၊ အစားပ်က္ မည္မွ်ပင္ပန္းၾကေစကာမူ အႏုပညာကုိ ဖန္တီး ခြင့္ရၾကသည့္အခါ ပင္ပန္းမႈမ်ားကုိ ေမ့သြားၾကျပန္သည္။ ဦးမုိးလည္းထုိ႔အတူ၊ သူရရွိေနသည့္ဘ၀ကုိ ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္၊ အခ်ိန္မျဖဳန္း၊ ရသည့္အခ်ိန္ကုိ မွန္ကန္စြာ အသုံး ခ်သည္။ ရသမွ်ပညာ အကုန္ယူသည္။ ေတာက္တုိမည္ရ ဘ၀မွ မီးအဖြဲ႕တြင္ လူလုိသည့္အတြက္ မီးသမားျဖစ္ခဲ့ျပန္ သည္။ ဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ မီးသမားဆုိ၍ မီးခလုတ္ဖြင့္တတ္ ပိတ္တတ္႐ုံျဖင့္မရ။ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္အားလုံး ခေရ ေစ့တြင္းက် ေနာေက်ေအာင္သိထားရသည္။ ဇာတ္လမ္း ႏွင့္မီး အျပန္အလွန္အေပးအယူ အခ်ိတ္အဆက္မိပါမွ တင္ဆက္မႈမ်ားသည္ ပုိ၍အသက္၀င္ ရသေျမာက္သည္။ ဦးမုိးသည္ မီးထုိးေခ်ာင္ရွိ မီးခလုတ္မ်ားၾကား ညလုံး ေပါက္ထုိင္၍ မီးအေပးအယူလုပ္ရင္း ဇာတ္သဘင္ပညာ၊ ဟာသပညာ၊ ျပဇာတ္ပညာ၊ ကဇာတ္ပညာႏွင့္ ေနာက္ပုိင္း ဇာတ္ေတာ္ႀကီးမ်ားပါမက်န္ ေလ့လာမွတ္သားသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ အႏုပညာကုန္ၾကမ္းမ်ားကား တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္၊ ထုိကာလမ်ားက ရရွိခဲ့ေသာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကိုယခုျပန္ ေတြးၾကည့္သည့္အခါ သူ႔ဘ၀အတြက္ အႏုပညာအာဟာရ မ်ားဟု ဦးမုိးက အဓိပ္ၸာယ္ဖြင့္ဆုိျပန္သည္။ တာထြက္ ေကာင္းသည္ဟုဆုိရမည္လား၊ ပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္၌ ထုိစဥ္က တကယ့္၀ါရင့္သမ္ၻာရင့္ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ဇာတ္သဘင္ လူရႊင္ေတာ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးဓာတ္ရွင္၊ ဦးေရႊငါးႏွင့္ ဦးစံေမာင္းတို႔ထံမွ ဟာသပညာရပ္မ်ား အားပါးတရ ေလ့လာဆည္းပူးခြင့္ရခဲ့သည္။ ပန္တ်ာၾကည္လင္ဇာတ္ တြင္ငါးႏွစ္အၾကာ လက္ေထာက္မီးဆရာရာထူးရခဲ့သည္။ ဇနီး ေဒၚေအးႂကြယ္ႏွင့္ ဖူးစာဆံုခဲ့သည္။ ဇာတ္သဘင္ေလာက၊ အၿငိမ့္ေလာကတို႔တြင္ ရာသီ ခြင္ၿပီး၍ စာခ်ဳပ္သက္တမ္းကုန္ဆံုးသည့္အခါ ဇာတ္ေခါင္း ခြဲၾကၿပီး ဟုိဇာတ္သည္ဇာတ္ ကူးေျပာင္းကျပမႈမ်ားရွိသည္။ ထုိသေဘာသဘာ၀အရ ဦးမုိးသည္ ပန္တ်ာၾကည္လင္ ဇာတ္မွ ေရႊမန္းေက်ာ္ေအာင္ဇာတ္သို႔ ကူးေျပာင္းသည္။ မီးဆရာအျဖစ္ ကူးေျပာင္းခဲ့ေသာ္လည္း ဇာတ္ရည္၀ေနသူ ျဖစ္သည့္အတြက္ လူလိုလွ်င္လုိသည့္ေနရာ ၀င္ေရာက္ ကျပရသည္။ အခက္အခဲမရွိ၊ ေရႊမန္းေက်ာ္ေအာင္ဇာတ္ထဲ တြင္ မီးဆရာတစ္ပိုင္း၊ သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ပိုင္း၊ ထုိဇာတ္ႏွင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကျပၿပီးေနာက္ ဦးကက္နက္စိန္၏သား စိန္မာဒင္ ဇာတ္သို႔ ေရာက္ရွိျပန္သည္။ ထုိဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ လူရႊင္ ေတာ္သီးသန္႔၊ စိန္မာဒင္ဇာတ္ႏွင့္ သံုးႏွစ္လက္တြဲၿပီး ေနာက္ ေရဒီယုိ-စိန္ခင္ေမာင္(ပတ္ၱလား) ဦးစီးတည္ေထာင္ ေသာ ခင္မာခ်ဳိအၿငိမ့္အဖြဲ႕ထဲေရာက္ျပန္သည္။ ခင္မာခ်ဳိ အၿငိမ့္တြင္ ငါးႏွစ္ကၿပီးေနာက္ ထုိစဥ္က ျပဇာတ္အေက်ာ္ အေမာ္ ျပဇာတ္မင္းသားတုိ႔တင္ေဌးက ေခၚသည့္အတြက္ စိန္မာဒင္ဇာတ္ထဲေရာက္ျပန္သည္။ ကံတူအက်ဳိးေပးဟု ဆုိရမည္လား၊ စိန္မာဒင္ဇာတ္ႏွင့္ဒုတိယအေက်ာ့ လက္တြဲ သည့္အခါ စိန္မာဒင္၏သား ဇာတ္မင္းသား မုိး၀င္း၊ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္) ဆုိၿပီး လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ နာမည္ႀကီးၾကေလေတာ့ သည္။ ကျပရာေနရာတုိင္း ႐ံုျပည့္၊ ႐ံုလွ်ံ၊ ႐ံုဖြင့္၊ ႐ံုကြဲ မင္းသားမုိး၀င္း၏ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္၊ ေလးနက္ပီျပင္ ေသာ ျပဇာတ္မ်ား၊ ျမဴးႂကြလွပေသာ ႏွစ္ပါးခြင္မ်ားႏွင့္အတူ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္) တုိ႔၏ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ဟာသမ်ားကား တ၀ါး၀ါး၊ ပြဲအစမွ အဆံုးတိုင္ ငိုက္ခ်ိန္မရ၊ ပါးစပ္မပိတ္ရ၊ အူတက္ မတတ္ ရယ္ခဲ့ရသည္မွာ စာေရးသူကိုယ္ေတြ႕၊ ထုိမွတစ္ဖန္ ဦးမုိးကိုယ္တုိင္ ဦးစီးတည္ေထာင္ေသာ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္း၊ မုိးဒီ၊ ေမာ့(စ္)ဇာတ္သဘင္၊ ထုိဇာတ္တြင္ ဦးမုိးသည္ ဟာသ သာမက သဘာ၀ကိုလည္း ႏုိင္နင္းေၾကာင္း ျပခဲ့သည္။ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္းဇာတ္တြင္ ဦးမုိးကိုယ္တုိင္ ျပဇာတ္မင္း သားအျဖစ္ ေခါင္းေဆာင္တင္ဆက္ကျပခဲ့ေသာ ““နံ႔သာ လိမ္း၍ ပန္းစိမ္းပန္””၊ ““ရင္ကြဲေအာင္ခ်စ္ျပမယ္”” ႏွင့္ ““ေမတ္ၱာဟာ ေမတ္ၱာပါပဲ”” ျပဇာတ္မ်ားဟာ ပရိသတ္မ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းဆုိျခင္း ခံခဲ့ရၿပီး ပြဲေတာင္းျပဇာတ္မ်ား အျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့သည္။ ပန္တ်ာတင္မုိး၀င္းႏွင့္ကျပေနစဥ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား သန္းေအာင္က အိမ္ၾကည့္အမွတ္တရ ဗီဒီယိုကား ႐ုိက္လိုသည္ဆုိ၍ ေမာ့စ္ႏွင့္တြဲဖက္ၿပီး ““မဂၤလာဦးည”” ႏွင့္ ““အစိရွည္၏ အ႐ႈပ္ေတာ္ပံု”” ဟာသ ဇာတ္ကားႏွစ္ကား ႐ုိက္ကူးခဲ့ရာ သတင္းျပန္႔ၿပီး ပရိသတ္က ေတာင္းဆုိသည့္အတြက္ ေရာင္းတန္းဗီဒီယိုဇာတ္ကား အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းျဖန္႔ခ်ိခဲ့ရသည္။ ထုိႏွစ္ကားထြက္ သည္ႏွင့္ ဗီဒီယုိထုတ္လုပ္သူမ်ား၀ုိင္း၀ုိင္းလည္၊ သို႔ျဖစ္၍ ဗီဒီယိုေလာကထဲ ေရာက္ခဲ့ရျပန္သည္။ ထင္ေပၚ၍ စင္ေတာ္ေကာက္၊ အက်ဳိးေပး၍ အေၾကာင္းထင္၊ ဗီဒီယို ေလာက၊ ေၾကာ္ျငာေလာက၊ ႐ုပ္ရွင္ေလာက ေနရာတုိင္းတြင္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကား စဥ္ဆက္မပ်က္၊ ရခဲလွသည့္ျမန္မာ့ ႐ုပ္ရွင္အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုကိုလည္း ထုိက္ထုိက္တန္တန္ ရရွိခဲ့သည္။ အကယ္ဒမီသည္ နတ္ႀကီး၏။ ကံတရားႏွင့္ လည္းဆုိင္၏။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကတြင္ တခ်ဳိ႕ေတာ္ခဲ့ေက်ာ္ခဲ့ၾက ေသာ္လည္း အကယ္ဒမီစင္ျမင့္ေပၚတက္ခြင့္မရ။ လူၾကမ္း ထဲမွ၊ ဟာသလူရႊင္ေတာ္ထဲမွ အကယ္ဒမီရသူရွားလွသည္။ ရွားသူမ်ားၾကားမွ ရယူႏုိင္သူျဖစ္သည့္အတြက္ မွတ္မွတ္ သားသားျဖစ္ရသည္။ တစ္ခ်ိန္က ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္ ဇာတ္အဖြဲ႕တြင္ ျပဇာတ္ဒါ႐ုိက္တာ ၿမိဳ႕ေတာ္ေမာင္ယဥ္ ေအာင္တင္ဆက္ခဲ့သည့္ နာမည္ႀကီးစင္တင္ျပဇာတ္ကို ၿမိဳ႕ေတာ္ေမာင္ယဥ္ေအာင္ကပင္ ႐ုပ္ရွင္အျဖစ္အသက္ သြင္း၍ ကိုယ္တုိင္ဒါ႐ိုက္တာအျဖစ္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ ““ကုိးဆယ္ဆ သာလိမ့္မည္”” ဇာတ္ကားတြင္ ဦးမုိးပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ အေကာင္းဆုံးဇာတ္ပုိ႔သ႐ုပ္ေဆာင္အကယ္ဒမီဆု ရရွိခဲ့ သည္။ ထိုကားမတုိင္မီက အကယ္ဒမီၿပံဳးခ်ဳိႀကီးႏွင့္ ပန္း ဒ႑ာရီဇာတ္ကားတို႔တြင္လည္း အကယ္ဒမီမွန္းခဲ့ ေသးသည္။ ပန္းဒ႑ာရီဇာတ္ကားတြင္ မယားေၾကာက္ရ သည့္ ထန္းရည္မူးသမားႀကီးအျဖစ္ သဘာ၀က်က် ပီျပင္ စြာ သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ အကယ္ဒမီႏွင့္ ဆန္ခါတင္အဆင့္ က်မွ လြဲခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ဓာတ္မက်၊ ဆက္လက္ႀကိဳး ပမ္းအားထုတ္ခဲ့ရာ ““ကုိးဆယ္ဆသာလိမ့္မည္””ဇာတ္ကား ျဖင့္ အကယ္ဒမီရခဲ့သည့္အတြက္ ထုိအကယ္ဒမီညက တစ္လမ္းလုံးရွိ လမ္းသူလမ္းသားအားလုံးတို႔ အားပါးတရ ဒါနျပဳစတုဒိသာ ေကၽြးေမြးခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသားညီလာခံ၊ ျပည္လုံးကၽြတ္ဆႏ္ၵခံယူပဲြ စသည္ျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ တင္ဆက္ခဲ့ရသည့္ ပဲြေပါင္းမ်ားစြာ၊ ဘာသာေရးသာသနာ ေရးအတြက္ တင္ဆက္ခဲ့ရသည့္ ပဲြေပါင္းမ်ားစြာ၊ ထုိ႔ျပင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားေရာက္ျမန္မာမ်ားက ဖိတ္ၾကားသည့္အတြက္ အေမရိကန္၊ အဂၤလန္၊ ဂ်ပန္ (ႏွစ္ႀကိမ္)၊ ၾသစေၾတးလ် (ႏွစ္ႀကိမ္)၊ စင္ကာပူ၊ ထုိင္းႏွင့္မေလးရွားႏုိင္ငံမ်ားသို႔လည္း သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ရျပန္သည္။
+တင့္လြင္ဦး(Economic University)+
No comments:
Post a Comment