JACBA

**(ဇူလိုင္၂၇၊၂၀၁၀)**
ဘန္ေကာက္အနီးမဟာခ်ိဳင္ျမိဳ႕ရွိပင္လယ္အစားအစာထုတ္လုပ္သည့္စက္ရံုတစ္ခုတြင္ေရာင္းစားခံထားရသည့္
ျမန္မာအလုပ္သမား၄ဦးတိုအားဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားအသင္း(BAT)
ကကယ္တင္နိုင္ခဲ့သည္။
ျမန္မာအလုပ္သမား ၇၀ ေက်ာ္ခန္ ့ေရာင္းစားခံထားရသည့္ မဟာခ်ိဳင္ျမိဳ႕မွ အမည္မသိ ပင္လယ္အစား အစာ အလုပ္ရံုတစ္ရံုတြင္တစ္ေန႕ လွ်င္၁၈နာရီ ခန္ ့ေန႔စဥ္အလုပ္လုပ္ရေၾကာင္းထြက္ေျပး
လြတ္ေျမာက္လာ သည့္ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကေျပာျပသည္။
ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားမွာေထာက္ၾကံ႕ျမိဳ႕မွ အသက္၂၇ႏွစ္အရြယ္ကိုသက္ေ၀ႏွင့္အသက္ ၂၁ႏွစ္
အရြယ္ကိုခ်စ္ထြန္း၊ပဲခူးျမိဳ႕မွအသက္၂၆ႏွစ္အရြုယ္မေ၀ေ၀လြင္ႏွင့္ေမာ္လျမိဳ႕ျမိဳ႕မွသက္၂၃ႏွစ္အရြယ္မေဌးေဌး၀င္း
တို ့ျဖစ္ၾကသည္။ထိုသူတို ့မွာ၄၅ ရက္တိုင္တိုင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ေသာ္လည္းလုပ္အားခတစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွရရွိ
ျခင္းမရွိခဲ့ၾကေပ။

ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္နိုင္ေရးအတြက္ဦးေဆာင္စီစဥ္သူျဖစ္ေသာ ကို္ခ်စ္ထြန္း က“ ျပီးခဲ့တဲ့၃ ရက္ေန ့ကမိုးေတြ
ေတာ္ေတာ္ၾကီးပါတယ္။ အဲဒီေန ့မွာ ထြက္ေျပးဖို ့အတြက္က်ေနာ္ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားခဲ့တယ္။က်ေနာ္ ဒီစက္ရံု
ကိုေရာက္ကတည္းက လူတစ္ေယာက္လို မလုပ္ခဲ့ရ၊မစားခဲ့ရ၊မအိပ္ခဲ့ရဘူး၊ ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္းဆက္ဆံတာခံရ
တယ္။က်ေနာ္ဘယ္လိုလြတ္နိုင္မလဲလို ့အျမဲေလ့လာေနခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို ့ကိုေလွာင္ထားတဲ့အခန္းက သြပ္
ေတြနဲ ့ကာထားတဲ့အခန္းျဖစ္တယ္။ဒါေပမယ့္ေနာက္ဖက္က အထပ္သားေတြနဲ ့ကာထားတယ္။ ေရွ႕ကက်ေနာ္တို ့ကိုအျမဲေသာ့ခတ္ထားတယ္၊အဲဒါကိုက်ေနာ္
ဓါးနဲ ့နဲနဲစီေန ့တိုင္းလွီးထားတယ္။ထုတ္ခ်င္းေပါက္နီးနီးျဖစ္ေအာင္ကိုလုပ္ထားတာ၊မိုးရြာတဲ့ေန ့မွာ အခြင့္ေကာင္းယူျပီး၊
ျပီးနိုင္သမွ် က်ေနာ္လုပ္ထားတယ္”ဟုေျပာသည္။
မေ၀ေ၀လြင္တို ့ ေမာင္ႏွမ ၃ဦး တို ့ျမ၀တီျမိဳ႕တြင္လက္သမားႏွႈင့္ပန္းရံအလုပ္ကိုလုပ္ကိုင္ျပီး ျမန္မာက်ပ္ေငြ
တစ္ေသာင္းခြဲသာပြဲစားကိုေပးနိုင္ခဲ့သည္။ အလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ အလုပ္ပင္ပန္းေသာ္လည္းလုပ္ခရရွိပါက
ယခုကဲ့သို ့ထြက္ေျပးမည္မဟုတ္ေၾကာင္းတက္လာသည့္အဖိုးအခမေက်ေသးသည္ကိုကိုယ္ခ်င္းစာေၾကာင္း၊သို ့ရာတြင္လူတစ္ေယာက္ကဲ့သို ့ဆက္ဆံမခံရျခင္းကိုအထူးစိတ္မေကာင္းသျဖင့္လြတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ခဲ့ရေၾကာင္းထြက္ေျပးလာသူကိုသက္
ေ၀ကေျပာျပသည္။
အလုပ္သမားမ်ားအားေန ့စဥ္နံနက္၃နာရီမွ ညဥ့္၈နာရီထိအလုပ္လုပ္ရျပီးအစားအစာမ်ားကိုမူျဖစ္ကတတ္ဆန္း
ေကၽြးေမြးေၾကာင္း၊အလုပ္သမားမ်ားေနထိုင္သည့္အခန္းမွာမိုးမလံုသျဖင့္ မိုးရြာလွ်င္ စုေ၀းထိုင္ေနရေၾကာင္း
အိမ္သာတက္၍အခ်ိန္ၾကာလွ်င္လည္း အျပင္မွ အိမ္သာတံခါးကိုရိုက္ပုတ္ေနျပီး တစ္တြတ္တြတ္ဆဲဆိုေန
ေၾကာင္း၊ေရးခ်ိဳးလွ်င္လည္းထိုင္ေစာင့္ေနေၾကာင္း၊အိပ္ခါနီးစကားေျပာေနလွ်င္လည္းမီးပိတ္ျပီးဆဲဆိုကာအိပ္ေစ
ေၾကာင္းအလုပ္သမားမ်ားကေျပာျပၾကသည္။
ပဲခူးျမိဳ႕မွ မေ၀ေ၀လြင္က“က်မတို ့ဒီအစ္ကိုေတြ ထြက္ေျပးမယ္ေျပာေတာ့လိုက္မယ္လို ့ေျပာထားတယ္။က်မတို ့
ငရဲခန္းေလာက္ဆိုး၀ါးတဲ့အလုပ္ရံုကေန ခုန္ဆင္းလိုက္ေတာ့ အျခားအလုပ္ရုံက
အေစာင့္ေရာက္လာတယ္။ မေဌးေဌး၀င္း က ထိုင္းလိုေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္တယ္။ သူက အေစာင့္ေျခ
ေထာက္ကိုဖက္ျပီးေတာ့ငိုျပီးေျပာတယ္၊ေတာင္းပန္တယ္။ ထိုင္းအေစာင့္ကသနားသြားျပီးေတာ့သူ ့ျခံကိုေက်ာ္
ခိုင္းတယ္၊က်မတို ့လည္းလြတ္ရင္ျပီးေရာ့ က်ိဳးခ်င္လည္းက်ိဳးပေစ၊အုတ္နံရံျခံစည္းရိိုးအျမင့္ကခုန္းဆင္းၾက
တယ္”ဟုေျပာသည္။
ထိုင္းဘာသာစကားကိုကၽြမ္းက်င္သည့္ မဟာခ်ိဳင္ေဒသေတာရြာတစ္ရြာတြင္ေမြးဖြားၾကီးျပင္းလာသည့္ မေဌး
ေဌး၀င္းက“က်မတို ့ဆင္ရဲႏြမ္းပါးတာေတြ၊ေရာင္းစားခံရတာေတြ၊အႏွိပ္စက္ခံရတာေတြကို က်မငိုယိုျပီး ေျပာျပတယ္။က်မ အေမမုဆိုးမကိုလုပ္ေကၽြးခ်င္လို ့တက္လာတာေတြကိုေျပာျပတယ္။က်မတို ့ကို လႊတ္ေပးတယ္။ျခံေက်ာ္ခုန္ခ်ျပီးက်မတို ့ေတာတစ္ခုထဲကို ၀င္ေနခဲ့ၾကတယ္။မနက္မိုးလင္းေတာ့ အလုပ္ရံုက ၀ဏၰနဲ ့အဲဒီသမီးတို ့ကိုအျမဲေစာင့္ျပီးဆဲေနတဲ့ ကရင္
တို ့လာေမးတယ္။ သမီးတို ့ပုန္းေနၾကတယ္။
အနီးအပါးမွာေနၾကတဲ့မြန္ဗမာေတြက မေတြ ့လိုက္ဘူးလု ိ့ေျပာၾကတယ္။သမီးတို ့ကိုသူတုိ ့ျခင္ေဆးေခြေတြ။
ထမင္းေတြလာပို ့ ၾကတယ္။ သမီးတို ့အဲဒီဓနိေတာထဲမွာ ၂ရက္ပုန္းေနခဲ့ရတယ္။သူတုိ ့ဖုန္းေတြနဲ ့ဘန္ေကာက္
ကဒီအလုပ္သမားအဖြဲ႔ကိုဆက္သြယ္ရျပီးဒီကိုေရာက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္” ဟုေျပာသည္။
ထြက္ေျပးလာသူမ်ားမွ တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္စံုစမ္းအကူအညီေတာင္းရင္း ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ ထိုင္းနိုင္ငံ
ေရာက္ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားအသင္းသို႔ဆက္သြယ္ရရွိခဲ့သည္။ ေတာထဲတြင္ပုန္းေအာင္းေနရသည့္ အလုပ္သမား
မ်ားမွာ မိမိတို ့ေရာက္ရွိေနသည့္ေနရာကို ေသခ်ာစြာမေျပာျပနိုင္သျဖင့္ ကယ္ထုတ္ရန္အထူးခက္ခဲေနခဲ့သည္။
ထို ့ေၾကာင့္ အဆိုပါအလုပ္သမားမ်ားအား ထမင္းထုတ္မ်ားေပးပို ့ေနသည့္ မြန္အမ်ိဳးသမီးအား တကၠစီသမား
ကို ငွါးရမ္းခိုင္းျပီး တစ္ဦးအတြက္ ဘတ္ေငြ ၅၀၀ႏုန္းထားျဖင့္ လာေရာက္ပို ့ေဆာင္ေစခဲ့သည္။
ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားအသင္းမွ ထိုင္းဘ ာသာကၽြမ္းက်င္သူ ကိုေနလင္းေအာင္က“က်ေနာ္နဲ ့
က်ေနာ္တို ့အဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္တို ့တိုင္ပင္ျပီးလုပ္ၾကတယ္၊ တစ္ရက္ကုန္သြားတယ္။ ေနရာကိုအတိအက်မရနိုင္
ခဲ့ဘူး၊ ေနာက္က်ေတာ့မထူးေတာ့ဘူး၊ကုိယ္လက္ထဲကိုျမန္ျမန္ေရာက္ဖို ့အေရးၾကီးတယ္လို ့ဆံုးျဖတ္ျပီးေတာ့
ဒီလိုပဲပို ့ခိုင္းလိုက္ရေတာ့တယ္။ က်ေနာ္တို ့ဆီမွာ တစ္ရက္တည္းခိုေကၽြးေမြးျပီးေတာ့ အ၀တ္အထည္ေတြ
ေပးတယ္၊ေလာေလာဆယ္သံုးဖို ့ ပိတ္ဆံေတြေပးၾကတယ္။ေယာက္်ား၂ေယာက္ေတာ့ ဖေယာင္းပံုစံ ေလာင္းတဲ ့ေနရာမွာအလုပ္သြင္းေပးလိုက္ျပီ။မိန္းကေလး၂ေယာက္ကိုေတာ့ဗမာမတစ္ဦးေခါင္းေဆာင္ျပီးအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ထမင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာအလုပ္သြင္းေပးလိုက္ျပီးျဖစ္ပါတယ္”ဟုေျပာသည္။
သူတို ့ျပီးခဲ့သည့္ဇြန္လ၂ရက္ေန ့ကမဲေဆာက္ျမိဳ႕မွေယာက္်ားအလုပ္သမား၁၂ဦးႏွင့္မိန္းကေလးအလုပ္သမား၆ဦးတို ့ေတာလမ္းခရီမွ တက္လာခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူတို ့ကို ျမ၀တီျမိဳ႕၊…..ရပ္ကြက္….လမ္း….မွ အသက္….ႏွစ္အရြယ္ မြန္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ယူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမ၀တီျမိဳ႕၌လူစုစဥ္ ပြဲစားမက မဟာခ်ိဳင္ငါးေသတၱာရံုတြင္လုပ္ရမည္ျဖစ္ျပီး စရိတ္ျငိမ္း တစ္လလွ်င္ဘတ္
ေျခာက္ေထာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ကယ္ရီခအား တစ္လလွ်င္ ၃၀၀၀စီျဖတ္ေတာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းအေၾကြး
ေက်သည့္အခါ ေနထိုင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ဘတ္လုပ္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု အလုပ္သမား
မ်ားကေျပာျပၾကသည္။
မဟာခ်ိဳင္သို ့ေရာက္သည့္အခါ ေယာက္်ား၈ဦးအားမဟာခ်ိဳင္ေလွမ်ားတြင္လူတစ္ဦးစီ ဘတ္ေျခာက္ေသာင္းျဖင့္
ေရာင္းခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ေနာက္ရခိုင္တစ္ဦးႏွင့္ရန္ကုန္မွ အလုပ္သမားတစ္ဦးတို ့ကိုမူအင္ဒိုေလွသို ့ေရာင္းခ် ခဲ့ေၾကာင္းအတူတူတက္လာခဲ့ၾကျပီး အစ္ကိုအရင္းေရာင္းစားခံခဲ့ရသူ မေ၀ေ၀လြင္ကေျပာျပသည္။
အဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္ ကိုခ်စ္ထြန္းက ေယာက္်ားမ်ားအတြက္မဟာခ်ိဳင္တြင္ ကုန္းတြင္အလုပ္မရွိေၾကာင္း၊ေလွ
လိုက္မွ ေငြစုမိေၾကာင္းေျပာဆိုေသာ္လည္းကိုခ်စ္ထြန္းႏွင့္ကုိသက္ေ၀တို ့က ေခါင္းမာစြာျဖင့္အျမဲျငင္းဆိုေန
ခဲ့သျဖင့္ေလွေပၚေရာင္းစားမခံရပဲက်န္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အလုပ္ပင္ပန္းလြန္း၍ျဖစ္ေစ၊ေနထိုင္မေကာင္း၍ျဖစ္ေစ အလုပ္မဆင္းပါက မ်က္ႏွာကိုလက္ညွိဳးထိုးျပီး ျပည့္
တန္ဆာရံုတြင္ေရာင္းစားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေယာက္်ားမ်ားကိုမူ အင္ဒိုေလွသို ့ေရာင္းစားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းျမန္မာ
အလုပ္သမားမ်ား၏လုပ္အားခအားထုတ္ယူျပီးေစာင့္ၾကပ္ဆဲဆိုေနသည့္ကရင္ပြဲစားတစ္ဦးကအျမဲၾကိမ္းေမာင္း ျခိမ္းေျခာက္ေျပာဆိုေလ့ရွိသည္။၄င္းတို ့၄ဦးထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာေသာ္လည္းက်န္ေနခဲ့သည့္အလုပ္သမားမ်ားအတြက္အထူးစိုးရိမ္ေၾကာင္းလည္း
ေျပာျပၾကသည္။မဟာခ်ိဳင္တြင္အလားတူေရာင္းစားခံေနရမႈမ်ားစြာရွိ
ေၾကာင္းမဟာခ်ိဳင္မွအလုပ္သမားမ်ားကေျပာျပ၍သိရွိရသည္။မဲေဆာက္မွတက္လာရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္
လည္းထမင္းကိုျဖစ္သလိုစားရ၊အိပ္ရျခင္းမ်ား၊ေတာလမ္းခရီးကိုေလးငါးရက္လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ရသည္။
ကားစီးမည့္ေနရာသို ့ေရာက္သည့္အခါ ထိုင္းပြဲစားမ်ားရိုက္ႏွက္ဆဲဆိုခံရပံုမ်ားအျပင္ ကားေပၚတြင္ အေလး
အေပါ့သြားလိုေသာ္လည္း ကားကိုရပ္နားမေပးေပ။ေရဆာလွ်င္ေရမေသာက္ရပဲလူကိုျပည့္သိပ္တင္ထားသ
ျဖင့္ လာရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္လည္းအထူးပင္ပန္းဆင္းရဲေၾကာင္း၊သို ့ျဖစ္၍ျမ၀တီႏွင့္မဲေဆာက္တို ့မွ
ပြဲစားတုိ ့၏မဲဆြယ္တရားမ်ားကိုယံုၾကည္၍ ေတာ္လမ္းမွ မလာသင့္ေၾကာင္း မေ၀ေ၀လြင္က ခေရေစ့တြင္းက်
ရွင္းျပေျပာဆိုသြားသည္။

**ကိုေက်ာ္ေသာင္း(ဘန္ေကာက္)**

ျမန္မာျပည္သား စာေစာင္

ကမၻာ့ ကဗ်ာေန႔

၂၀၀၉ သၾကၤန္အမွတ္တရ ...

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အႏွစ္(၂၀)ခရီး

ေဒါင္းအိုးေ၀ အသစ္ထြက္ၿပီ ...

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၊ မယ္ေတာ္ေက်းရြာဆီက ေန႔သစ္မူလတန္းေက်ာင္း(၀ါ) ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေက်ာင္း

JACBAႏွင့္လုပ္ငန္းခြင္ေပါင္းစံုမွ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား

မဲေဆာက္ျမိဳ႕ ခ်န္ပီယံသိုးေမႊးစက္ရံုမွ ႏွစ္သစ္ကူး ေဘာလံုးပြဲ...

ဘေလာ့ခ္ဂါအစု ...

8-1-09..``က´´ကေလးငယ္- ခ်စ္စဖြယ္....

Tuesday, July 27, 2010

ေရာင္းစားခံထားရာမွ ျမန္မာအလုပ္သမား၄ဦးလြတ္ေျမာက္လာ

No comments:

Total Pageviews

Labels

နာဂစ္ သဘာ၀ေဘးဆိုး နဲ႕ မင္းဆိုးမင္းညစ္ဒဏ္ ခံခဲ့ရျခင္း တႏွစ္ျပည့္ ...

သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း

အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

သင္သြားလိုရာ

BPPU- မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ႏွစ္(၆၀)ျပည့္ လူ႔အခြင့္အေရးေန႔ အခမ္းအနား....

မဲေဆာက္ျမိဳ႕ ဘန္႔မိုင္ေတာင္ကုန္းေက်းရြာက ဇာတ္ပြဲႏွင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ဘ၀...

15-16 Dec, 2008...ေက်ာင္း၅ေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းဆရာမ်ား၏ေလ့လာေရးခရီးစဥ္....

Blog Archive