**(ဟာဒယႏွလံုး- တခဏၿပံဳး)**
က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ရုိးသားျဖဴစင္ၿပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ႏွိမ္ခ်ေလ့ရွိၾကတဲ့ လူမ်ိဳးေတြပါ။ ခင္မင္တတ္တယ္။ ေဖာ္ေရႊတယ္။ၿပဳံးျပဖုိ႔၀န္မေလးၾကဘူး။ စကားေျပာတဲ့အခါမွာလဲ ေယာက်္ားေလးဆုိရင္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ကၽြန္ေတာ္ လုိ႔ေျပာတယ္။ မိန္းခေလးေတြဆုိရင္ ကၽြန္မလုိ႔သုံးတယ္။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ႏွိမ္ခ်ကာ ကၽြန္ နဲ႔တင္စားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မ လုိ႔ သုံးႏႈံးေနၾကတာပါ။
ဒါေပမဲ့က်ေနာ္သေဘာမေပါက္ျဖစ္ေနတာ တစ္ခုရွိတယ္။ မႏၱေလးသူေတြ သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္နဲ႔ သုံးႏႈံးေနတဲ့ကိစၥ။ က်ေနာ္လဲ ဒီအေၾကာင္းေလးကုိ သိခ်င္တာနဲ႔ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေမးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္တုန္းကစၿပီး ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဘယ္သူက စၿပီး မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ေျပာေအာင္ လုပ္ခဲ့သလဲေပါ့။
မန္းသူ မန္းသားေတြ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ႏွင့္စကားေျပာၾကည့္တယ္။ သူေျပာျပတာက မွတ္သားစရာေကာင္းေပမဲ့ နဲနဲေတာ့ ရုိင္းေနသလုိဘဲဗ်။ ဒါေပမဲ့ ဟုတ္တာ မဟုတ္တာအသာေလးေဘးခ်ိတ္ၿပီး သူေျပာျပတဲ့ မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အေၾကာင္းေလးတင္ျပခ်င္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာေလးပါ။
........................................
မင္းတုန္းမင္းႀကီးအေၾကာင္းဆုိ လူတုိင္းသိၾကပါတယ္။ ပထမဆုံး မႏၱေလး (ရတနာပုံေနျပည္ေတာ္)ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ရွင္ မင္းတရားႀကီးေပါ့။ ပဥၥမသံဂါယနာကုိ စီမံခဲ့တဲ့ မင္းႀကီးတစ္ပါးဆုိလဲ မမွားပါဘူး။ အခု မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္ လုိ႔ေျပာျဖစ္ၾကေအာင္လဲ မင္းတုန္းမင္းႀကီးျပဳလုပ္လုိက္တာပါတဲ့။
သိတဲ့အတုိင္းဘဲေလ။ မင္းတုန္းမင္းႀကီးမွာ တရား၀င္မိဖုရားေတြ ငါးဆယ္ေက်ာ္ရွိတာ။ တရားမ၀င္တဲ့မိဖုရားေတြကေတာ့ က်ေနာ္လဲမသိဘူး။ သူကုိယ္တုိင္ေတာင္မွ သိမယ္မထင္ပါဘူး။ မိဖုရားေကာက္ရတာ အေတာ္ေလး၀ါသနာႀကီးတဲ့ မင္းဘဲ။
မိန္းခေလးေတြဆုိ မင္းတုန္းမင္းႀကီးအနား မကပ္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခ်င္းမေလးေတြ နာဂမေလးေတြ သူတုိ႔ရဲ ႔မ်က္ႏွာကုိ အလွပ်က္ေအာင္ ပါးရဲကြက္ေတြ မင္ေၾကာင္ေတြထိုးတာၾကတာလဲ ျမန္မာမင္းေတြ မိဖုရားေကာက္တာ ေသာင္းက်န္းလုိ႔ အလွပ်က္ေအာင္ လုပ္ထားတာပါတဲ့။ ဒါမွ မင္းႀကီးရန္က ေအးမွာ မဟုတ္လား။ မဟုတ္ရင္ လွေလ မိဖုရားျဖစ္ဖုိ႔နီးစပ္ေလေလဘဲ။ မိဖုရားျဖစ္ရတာေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မိဖုရားအမ်ားႀကီးဆုိေတာ့ မႏွိပ္ဖူးေပါ့ဗ်ာ။ ညေမွာင္ေမွာင္ႀကီးထဲမွာ ေျခသံေလးၾကားတာကအစ မင္းတုန္းမင္းႀကီးကေမးေလ့ရွိတယ္။
"ေဟ့.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ... မင္းႀကီး"
"ကၽြန္ေတာ္ဆုိရင္ သြား ကုိယ့္အိမ္ကုိယ္ျပန္"
ေယာက်္ားေလးေတြဆုိရင္ေတာ့ ဇာတ္တူသားမစားပါဘူး။ ျပန္လြတ္တယ္။
"ဟိတ္.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္မပါ အရွင္မင္းႀကီး"
"ကၽြန္မဆုိရင္ လာခဲ့ ဒီကုိ"
အဲဒီလုိေျပာၿပီး သာမိကလား အသာမိကလား မေမးဘဲနဲ႔ မင္းႀကီးေျခေတာ္တင္ေလ့ရွိသတဲ့။
တစ္ညမွာ
လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘုရင့္နန္းေတာ္နားက ျဖတ္သြားၾကတယ္။ မင္းႀကီးက နန္းေတာ္ထဲက လွမ္းေမးလုိက္တယ္။
"ဟိတ္ ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္ပါ အရွင္မင္းႀကီး"
"ကၽြန္မပါ အရွင္မင္းႀကီး"
လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံး ၿပိဳင္တူေျဖလုိက္ၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဆုိတဲ့ေကာင္ သြား ျပန္ႏုိင္ၿပီ။ ကၽြန္မဆုိတဲ့သူ လာခဲ့။
အဲဒီလုိဘဲ လင္ရွိမယားကုိေတာင္ ေျခေတာ္တင္ေလ့ရွိသတဲ့။ မင္းႀကီးဆုိေတာ့လဲ ဘယ္သူမွ မေျပာရဲၾကဘူးေလ။ မင္းတုိ႔မ်က္ေစာင္း အေၾကာင္းမေရြးဘူးမဟုတ္လား။ ေတာ္ၾကာ ရာဇဒဏ္ထိေနမွ ဒုကၡ။
.............................
ရက္ေတြအေတာ္ေလးၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ၿမိဳ ႔သူၿမိဳ ႔သားေတြ မင္းႀကီးအေၾကာင္းသေဘာေပါက္သြားၾကတယ္။ မိမိတုိ႔ ဇနီးေတြ သမီးေတြ အပါအ၀င္ မိန္းခေလးေတြအားလုံး မင္းႀကီးရဲ ႔ ေျခေတာ္တင္တဲ့ ရန္ကေန ကင္းေ၀းေအာင္ ႀကံစည္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေျဖတစ္ခုရသြားၾကတယ္။ မိန္းခေလးေတြအားလုံး ကုိယ့္ကုိကိုယ္ေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ လုိ႔ဘဲ ေျပာၾကဖုိ႔ေပါ့။ အားလုံးသေဘာတူၿပီး တစ္ညီတစ္ညြတ္ထဲ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကတယ္။
.....................................
"ဟိတ္.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ"
မင္းႀကီးေမးသမွ် လင္ေရာ မယားေရာ ေယာက်္ားေလးေတြေရာ မိန္းခေလးေတြေရာ အားလုံး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ လုိ႔ ျပန္ေျဖတဲ့သူေတြခ်ည္းျဖစ္သြားကုန္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ မင္းႀကီးရဲ ႔ ေတာ္ေကာက္ခံဘ၀က မႏၱေလးသူေတြ ကင္းလြတ္ခြင့္ရသြားၾကပါေတာ့သတဲ့ခင္မ်ာ။
.............................
ကာလေတြၾကာေညာင္းလာၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေန က်ေနာ္ လုိ႔ အခ်ိန္ရဲ ႔ေစစားမႈအရ ေျပာင္းလဲလာတာပါတဲ့။
............................
ပုံျပင္ေလးက ရယ္စရာလဲ ဟုတ္တယ္။ မွတ္သားစရာလဲေကာင္းတယ္။ နဲနဲလဲ ရုိင္းတယ္။ မန္းသူ မန္းသားေတြကေတာ့ ဒီပုံျပင္ေလးကုိ ေဖာက္သည္ခ်လုိက္လုိ႔ စိတ္တုိေနၾကမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္လဲ လုပ္ႀကံၿပီး ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ဆင့္ၾကားစကားအရ မွ်ေ၀ေပးလုိက္ျခင္းပါ။
က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ မႏၱေလးကုိ မၾကာမၾကာေရာက္ဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ေျပာတဲ့ မန္းသူေတြရဲ ႔စကားသံေလးေတြကုိ စၾကားၾကားခ်င္း နား၀မွာ ခါးလွသဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္ေလ မိန္းခေလးတန္မဲ့ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာစရာလား။ ဒါေပမဲ့လဲ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ ေျပာဟန္ေလးေတြက ခ်စ္စရာ အလြန္ေကာင္းသြားတယ္။ သူ႔ေနရာႏွင့္ သူ႔ေဒသဆုိေတာ့လဲ လုိက္ဖက္တာေပါ့ေလ။ ရန္ကုန္သူတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အက်ည္းတန္မယ္ထင္ပါတယ္။
ရွိေစေတာ့.. ရွိေစေတာ့
မန္းသူေတြရဲ ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္ဆုိတဲ့ စကားသံေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းေပမဲ့လဲ အဲဒီ က်ေနာ္ က်ေနာ္ လုိ႔ ေျပာေနတဲ့ သူတုိ႔ရဲ ႔အသံေလးကုိ ၾကားတုိင္း မင္းတုန္းမင္းႀကီးကုိ က်ေနာ္ျမင္ေယာင္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ မၿပဳံးဘဲမေနႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ္ၿပဳံးေပမဲ့လဲ မန္းေျမမွာ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္ ဆုိတဲ့ အသံေတြ ေ၀ေနဆဲပါဘဲခင္မ်ား။
အားလုံးရႊင္လန္းႏုိင္ၾကပါေစ။
...
**ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) **
**(ဟာဒယႏွလံုး- တခဏၿပံဳး)**
က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ရုိးသားျဖဴစင္ၿပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ႏွိမ္ခ်ေလ့ရွိၾကတဲ့ လူမ်ိဳးေတြပါ။ ခင္မင္တတ္တယ္။ ေဖာ္ေရႊတယ္။ၿပဳံးျပဖုိ႔၀န္မေလးၾကဘူး။ စကားေျပာတဲ့အခါမွာလဲ ေယာက်္ားေလးဆုိရင္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ကၽြန္ေတာ္ လုိ႔ေျပာတယ္။ မိန္းခေလးေတြဆုိရင္ ကၽြန္မလုိ႔သုံးတယ္။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ႏွိမ္ခ်ကာ ကၽြန္ နဲ႔တင္စားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မ လုိ႔ သုံးႏႈံးေနၾကတာပါ။
ဒါေပမဲ့က်ေနာ္သေဘာမေပါက္ျဖစ္ေနတာ တစ္ခုရွိတယ္။ မႏၱေလးသူေတြ သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္နဲ႔ သုံးႏႈံးေနတဲ့ကိစၥ။ က်ေနာ္လဲ ဒီအေၾကာင္းေလးကုိ သိခ်င္တာနဲ႔ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေမးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္တုန္းကစၿပီး ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဘယ္သူက စၿပီး မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ေျပာေအာင္ လုပ္ခဲ့သလဲေပါ့။
မန္းသူ မန္းသားေတြ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ႏွင့္စကားေျပာၾကည့္တယ္။ သူေျပာျပတာက မွတ္သားစရာေကာင္းေပမဲ့ နဲနဲေတာ့ ရုိင္းေနသလုိဘဲဗ်။ ဒါေပမဲ့ ဟုတ္တာ မဟုတ္တာအသာေလးေဘးခ်ိတ္ၿပီး သူေျပာျပတဲ့ မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အေၾကာင္းေလးတင္ျပခ်င္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာေလးပါ။
........................................
မင္းတုန္းမင္းႀကီးအေၾကာင္းဆုိ လူတုိင္းသိၾကပါတယ္။ ပထမဆုံး မႏၱေလး (ရတနာပုံေနျပည္ေတာ္)ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ရွင္ မင္းတရားႀကီးေပါ့။ ပဥၥမသံဂါယနာကုိ စီမံခဲ့တဲ့ မင္းႀကီးတစ္ပါးဆုိလဲ မမွားပါဘူး။ အခု မန္းသူေတြ က်ေနာ္ က်ေနာ္ လုိ႔ေျပာျဖစ္ၾကေအာင္လဲ မင္းတုန္းမင္းႀကီးျပဳလုပ္လုိက္တာပါတဲ့။
သိတဲ့အတုိင္းဘဲေလ။ မင္းတုန္းမင္းႀကီးမွာ တရား၀င္မိဖုရားေတြ ငါးဆယ္ေက်ာ္ရွိတာ။ တရားမ၀င္တဲ့မိဖုရားေတြကေတာ့ က်ေနာ္လဲမသိဘူး။ သူကုိယ္တုိင္ေတာင္မွ သိမယ္မထင္ပါဘူး။ မိဖုရားေကာက္ရတာ အေတာ္ေလး၀ါသနာႀကီးတဲ့ မင္းဘဲ။
မိန္းခေလးေတြဆုိ မင္းတုန္းမင္းႀကီးအနား မကပ္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခ်င္းမေလးေတြ နာဂမေလးေတြ သူတုိ႔ရဲ ႔မ်က္ႏွာကုိ အလွပ်က္ေအာင္ ပါးရဲကြက္ေတြ မင္ေၾကာင္ေတြထိုးတာၾကတာလဲ ျမန္မာမင္းေတြ မိဖုရားေကာက္တာ ေသာင္းက်န္းလုိ႔ အလွပ်က္ေအာင္ လုပ္ထားတာပါတဲ့။ ဒါမွ မင္းႀကီးရန္က ေအးမွာ မဟုတ္လား။ မဟုတ္ရင္ လွေလ မိဖုရားျဖစ္ဖုိ႔နီးစပ္ေလေလဘဲ။ မိဖုရားျဖစ္ရတာေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မိဖုရားအမ်ားႀကီးဆုိေတာ့ မႏွိပ္ဖူးေပါ့ဗ်ာ။ ညေမွာင္ေမွာင္ႀကီးထဲမွာ ေျခသံေလးၾကားတာကအစ မင္းတုန္းမင္းႀကီးကေမးေလ့ရွိတယ္။
"ေဟ့.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ... မင္းႀကီး"
"ကၽြန္ေတာ္ဆုိရင္ သြား ကုိယ့္အိမ္ကုိယ္ျပန္"
ေယာက်္ားေလးေတြဆုိရင္ေတာ့ ဇာတ္တူသားမစားပါဘူး။ ျပန္လြတ္တယ္။
"ဟိတ္.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္မပါ အရွင္မင္းႀကီး"
"ကၽြန္မဆုိရင္ လာခဲ့ ဒီကုိ"
အဲဒီလုိေျပာၿပီး သာမိကလား အသာမိကလား မေမးဘဲနဲ႔ မင္းႀကီးေျခေတာ္တင္ေလ့ရွိသတဲ့။
တစ္ညမွာ
လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘုရင့္နန္းေတာ္နားက ျဖတ္သြားၾကတယ္။ မင္းႀကီးက နန္းေတာ္ထဲက လွမ္းေမးလုိက္တယ္။
"ဟိတ္ ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္ပါ အရွင္မင္းႀကီး"
"ကၽြန္မပါ အရွင္မင္းႀကီး"
လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံး ၿပိဳင္တူေျဖလုိက္ၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဆုိတဲ့ေကာင္ သြား ျပန္ႏုိင္ၿပီ။ ကၽြန္မဆုိတဲ့သူ လာခဲ့။
အဲဒီလုိဘဲ လင္ရွိမယားကုိေတာင္ ေျခေတာ္တင္ေလ့ရွိသတဲ့။ မင္းႀကီးဆုိေတာ့လဲ ဘယ္သူမွ မေျပာရဲၾကဘူးေလ။ မင္းတုိ႔မ်က္ေစာင္း အေၾကာင္းမေရြးဘူးမဟုတ္လား။ ေတာ္ၾကာ ရာဇဒဏ္ထိေနမွ ဒုကၡ။
.............................
ရက္ေတြအေတာ္ေလးၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ၿမိဳ ႔သူၿမိဳ ႔သားေတြ မင္းႀကီးအေၾကာင္းသေဘာေပါက္သြားၾကတယ္။ မိမိတုိ႔ ဇနီးေတြ သမီးေတြ အပါအ၀င္ မိန္းခေလးေတြအားလုံး မင္းႀကီးရဲ ႔ ေျခေတာ္တင္တဲ့ ရန္ကေန ကင္းေ၀းေအာင္ ႀကံစည္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အေျဖတစ္ခုရသြားၾကတယ္။ မိန္းခေလးေတြအားလုံး ကုိယ့္ကုိကိုယ္ေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ လုိ႔ဘဲ ေျပာၾကဖုိ႔ေပါ့။ အားလုံးသေဘာတူၿပီး တစ္ညီတစ္ညြတ္ထဲ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကတယ္။
.....................................
"ဟိတ္.. ဘယ္သူလဲ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ"
"ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ"
မင္းႀကီးေမးသမွ် လင္ေရာ မယားေရာ ေယာက်္ားေလးေတြေရာ မိန္းခေလးေတြေရာ အားလုံး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးပါ လုိ႔ ျပန္ေျဖတဲ့သူေတြခ်ည္းျဖစ္သြားကုန္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ မင္းႀကီးရဲ ႔ ေတာ္ေကာက္ခံဘ၀က မႏၱေလးသူေတြ ကင္းလြတ္ခြင့္ရသြားၾကပါေတာ့သတဲ့ခင္မ်ာ။
.............................
ကာလေတြၾကာေညာင္းလာၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကေန က်ေနာ္ လုိ႔ အခ်ိန္ရဲ ႔ေစစားမႈအရ ေျပာင္းလဲလာတာပါတဲ့။
............................
ပုံျပင္ေလးက ရယ္စရာလဲ ဟုတ္တယ္။ မွတ္သားစရာလဲေကာင္းတယ္။ နဲနဲလဲ ရုိင္းတယ္။ မန္းသူ မန္းသားေတြကေတာ့ ဒီပုံျပင္ေလးကုိ ေဖာက္သည္ခ်လုိက္လုိ႔ စိတ္တုိေနၾကမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္လဲ လုပ္ႀကံၿပီး ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ဆင့္ၾကားစကားအရ မွ်ေ၀ေပးလုိက္ျခင္းပါ။
က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ မႏၱေလးကုိ မၾကာမၾကာေရာက္ဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ေျပာတဲ့ မန္းသူေတြရဲ ႔စကားသံေလးေတြကုိ စၾကားၾကားခ်င္း နား၀မွာ ခါးလွသဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္ေလ မိန္းခေလးတန္မဲ့ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာစရာလား။ ဒါေပမဲ့လဲ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ ေျပာဟန္ေလးေတြက ခ်စ္စရာ အလြန္ေကာင္းသြားတယ္။ သူ႔ေနရာႏွင့္ သူ႔ေဒသဆုိေတာ့လဲ လုိက္ဖက္တာေပါ့ေလ။ ရန္ကုန္သူတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ က်ေနာ္လုိ႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အက်ည္းတန္မယ္ထင္ပါတယ္။
ရွိေစေတာ့.. ရွိေစေတာ့
မန္းသူေတြရဲ ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္ဆုိတဲ့ စကားသံေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းေပမဲ့လဲ အဲဒီ က်ေနာ္ က်ေနာ္ လုိ႔ ေျပာေနတဲ့ သူတုိ႔ရဲ ႔အသံေလးကုိ ၾကားတုိင္း မင္းတုန္းမင္းႀကီးကုိ က်ေနာ္ျမင္ေယာင္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ မၿပဳံးဘဲမေနႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ္ၿပဳံးေပမဲ့လဲ မန္းေျမမွာ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ ႔ က်ေနာ္ က်ေနာ္ ဆုိတဲ့ အသံေတြ ေ၀ေနဆဲပါဘဲခင္မ်ား။
အားလုံးရႊင္လန္းႏုိင္ၾကပါေစ။
...
**ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) **
No comments:
Post a Comment