လူတိုင္းလူတိုင္း အခြင့္သာလွ်င္ မိဘေက်းဇူးကုိ ဆပ္ခ်င္ၾကသည္ခ်ည္းပင္၊
တခ်ဳိ ့က “ မိဘေက်းဇူးဆပ္တာပဲ ေငြေပးဆပ္လိုက္ရင္ၿပီးတာပဲ” ဟု ထင္ေနတတ္ၾက၏။
မိဘေက်းဇူးကုိ ေငြေၾကးႏွင့္တန္ဖိုးျဖတ္ကာ ဆပ္ေနလိုက္ၾကသည္မွာ- မိန္းမကလည္းသူ ့
မိဘဆီကုိ တစ္လတစ္ခါပို ့လိုက္၊ ေယာက်္ားကလည္း အားက်မခံပို ့လိုက္၊ သည္လုိႏွင့္
ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကုိယ္လံုေအာင္ ႀကိဳးစားကာ အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ သားေကာင္း သမီးအ
လိမၼာၿပီးေတြေပါ့။
“ မိဘကို ေငြေပးရံုနဲ ့လံုေလာက္ပါၿပီ ” လို ့ဆိုတဲ့ ထိုထိုလူသားမ်ားအတြက္
ေလ့လာ ဖတ္ရႈဖူးေသာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ေျပာျပလိုက္ခ်င္ေသး၏။ ရပ္ကြက္တစ္
ခုတြင္ အင္မတန္ စရိုက္ဆိုးသည့္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစ္ေယာက္က အရက္ကုိ
အလြန္အကၽြံေသာက္ကာ မူးလာရင္ လူမွန္းသူမွန္းမသိတဲ့ ဆိုကၠာသမား၊ တစ္ေယာက္က
ေစ်းထဲမွာ ငါးေရာင္းရရွာသည့္ ငါးစိမ္းသည္၊ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ ေရစက္ဆံဳပံဆံုနည္းက
လည္း ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၾသခ်စရာ၊ အရက္မူးလြန္ၿပီး ကင္းတဲတစ္ခုမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း
( ကားသမ်ားေတြရန္ကုိေၾကာက္လုိ ့ ခုိကိုးရာမဲ့ ေျပးလြားခဲ့သည့္ ) အမ်ဳိးသမီးက ျဗဳန္းဆို
သူ ့ေနာက္မွာ ဝင္ပုန္းရင္း မထင္မွတ္ဘဲ ညားခဲ့ၾကရသည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ နာမည္က ကိုထြန္း
ရင္ႏွင့္ မသိန္းျမ-တဲ့၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြလည္းမပါ၊ သံေယာဇဥ္ေတြလည္းမရွိ၊ ဟိုေၾကာက္
သည္ေၾကာက္ႏွင့္ ညားခဲ့ၾကသည္မို ့ ေန ့လည္း တက်က္က်က္ ညလည္းတက်က္က်က္ ရန္
ျဖစ္တတ္ၾက၏။ ရပ္ကြက္ထဲမွ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား ဆယ္အိမ္မွဴး ရာအိမ္မွဴးမ်ား ေျဖရွင္းေပးလို ့
ကမဆံုးနိုင္။
( လင္နဲ ့မယား လွ်ာနဲ ့သြား-ဆုိတာလို လင္ကရွာရွာလာသမွ် မယားကသြားသြား
ျဖဳန္းလို ့လွ်ာႏွင့္သြားပမာ တစ္ခါတစ္ရံမွ ထိမိခိုက္ၾကသည္မဟုတ္ ) ၊ ကုိထြန္းရင္ကလည္း အ
ရက္သမားပီပီ စရိုက္ၾကမ္းၾကမ္း မသိန္းျမကလည္း ငါးစိမ္းသည္ပီပီ ႏႈတ္သီးကစြာတာတာ၊ ဝါ
သနာမတူညီ၊ စရိုက္ကိုယ္စီမို ့ ခုႏွစ္သံခ်ီၿပီး ရန္ပဲြကုိ အၿမဲႏဲြေနက်။
သည္လုိႏွင့္ေနလာခဲ့ၾကရာ တစ္ေန ့မွာေတာ့ သူတို ့လင္မယားႏွင့္ဘယ္လိုမွပတ္သက္
ဆက္ႏြယ္သည္ဟု အထင္ရေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမလွပသည့္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ အရြယ္ မိန္းမ
ပ်ဳိေလးတစ္ေယာက္ သူတို ့အိမ္ကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာခဲ့ေတာ့၏။ အလွတြင္ အယဥ္
ဆင့္-ဆိုတာလို မ်က္ႏွာေလးက လွပရံုမက က်က္ေသရရွိလြန္းလွ၏။ မ်က္ႏွာအေခ်ာအလွေလးကုိ
ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ သေဘာမေနေကာင္းမည့္သူေလျဖစ္ေၾကာင္း မသိန္းျမက မွတ္ခ်က္ျပဳလိုက္၏။
၄င္းမိန္းခေလးသည္ ကုိထြန္းရင္၏ ပထမအိမ္ေထာင္မွ ေမြးခဲ့ေသာ သမီးကေလး
ေမမိုးဝသန္-ပင္ျဖစ္ပါသတဲ့၊ မိခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္သြားၿပီမို ့၊ အဖြားေတြလက္ထဲမွာ ႀကီးျပင္းလာ
ခဲ့ရသည့္ ေမမိုးဝသန္၊ ယခုသူမ၏ဖခင္ ကိုထြန္းရင္ဆီကုိ ဘာလာလုပ္တာလဲ-ဟု ထြန္းရင္ကုိယ္တိုင္
က နားမလည္နုိင္၊ ငိုင္တိုင္တိုင္ႏွင့္ ေငးၾကည့္ေန ့သည့္ဖခင္အား သမီးေလး ေမမိုးဝသန္က “ သမီး
အေဖ့ေက်းဇူးေတြ ဆပ္ခ်င္လုိ ့လာခဲ့တာပါ၊ အေဖ သမီးကို တစ္ႏွစ္ေတာ့ လက္ခံပါ ”ဟု ေျပာသည့္
အခါ အေဖအရင္းျဖစ္တဲ့ ထြန္းရင္ကေတာ့ ဘာေျပာေနမလဲ၊ စကားတစ္လံုးတည္း “ သမီးေနမယ္
ဆိုရင္ေနေပါ့ ” တဲ့၊
ဒါေပမယ့္ အေဖ့မိန္းမ မသိန္းျမက သိပ္မၾကည္ခ်င္၊ ဘဝင္မက် ႏႈတ္က ေရရြတ္သည္မွာ
“ အေဖ့ေက်းဇူး ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း ေငြေလးဘာေလး ေထာက္ပံ့ေပးရင္ၿပီးေရာေပါ့ ” တဲ့၊ ဒီ
လိုနဲ ့ပဲ လမ္းလံုေက်ာ္ ရပ္ကြက္ေက်ာ္ အိမ္ေတာ္ႀကီးမွာ မိသားစုသံုးေယာက္ျဖစ္သြားေလေတာ့၏။
သမီးေလး ေမမိုးဝသန္ ေရာက္ၿပီးသည့္ေနာက္တစ္ေန ့မနက္ ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္မွာ
အရက္သမားကိုထြန္းရင္ႏွင့္ ငါးစိမ္းသည္ မသိန္းျမတို ့၏ အိမ္ထဲမွ အင္မတန္သာယာတဲ့ ေၾကးစည္
သံေလး ထြက္ေပၚလာပါေတာ့၏။ ေမမိုးဝသန္ရဲ ့ဘုရားရွိခုိးသံ ေမတၱာပို ့သံေတြၾကားရသည့္အခါ
အားလုံး တအံ့တၾသ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ကေလးမေလးသည္ ျမန္မာရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈတြင္မကပဲ စစ္မွန္
သည့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္လို ပီပီျပင္ျပင္ရိုေသကိုင္းရႈိင္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း တစ္ရပ္ကြက္
လံုး သိလိုက္ၾကရေတာ့၏။
ဘယ္တုန္းကမွ် ဆြမ္းေလာင္းေလ့မရွိတဲ့ သူတို ့အိမ္ကုိ ဆြမ္းခံကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ပင့္
ဖိတ္ၿပီး ကေလးမေလးက ဆြမ္းေလာင္း၏၊ ညဘက္ေရာက္သည့္အခါ အေဖ့ကိုတစ္လွည့္ မိေထြးကုိ
တစ္လွည္ ႏွိပ္နယ္ေပးရင္း ဘုရားအေၾကာင္းတရားအေၾကာင္း သူ ့အသိပညာအတိုင္းအထြာေလးႏွင့္
ေျပာျပေလ့ရွိပါသတဲ့။
( မွတ္ခ်က္-မိခင္ႏွင့္အဘြားတို ့၏ ထိန္းကြယ္မႈေအာက္မွာ လူလားေျမာက္ခဲ့ရသည့္ ေမမိုးဝ
သန္၊ သည္ကေလး၏ လိမၼာေရးျခားရွိပံုကို ေတြ ့ျမင္းရသည့္အခါ ေလာကနီတိဆရာ၏ အဆိုျပဳခ်က္
တစ္ရပ္ကုိ သြား၍ သတိျပဳမိေတာ့၏-
* အမိအုပ္ထိန္းေသာသမီးႏွင့္ အဘအုပ္ထိန္းေသာသမီး မတူ၊ အမိအုပ္ထိန္းေသာ သမီးက
သိမ္ေမြ ့သည္၊ ကၠ ုေျႏၵရွိသည္၊ လိမၼာေရးျခားရွိသည္။
* အမိအုပ္ထိန္း ေသာသားႏွင့္ အဘအုပ္ထိန္းေသာသားသည္မတူ၊ အဘအုပ္ထိန္းေသာ
သားက လိမၼာေရးျခားရွိသည္။
* အမိေရာ အဘေရာႏွစ္ဦးစလံုးအုပ္ထိန္းေသာ သားသမီးမ်ားသည္ ပို၍လိမၼာေရးျခားရွိသည္၊
လူေတာ္လူေကာင္းေလးမ်ား ျဖစ္လာတတ္သည္၊ သမီးမိန္းခေလးကို အုပ္ထိန္းရန္ အမိတြင္ပုိ၍တာဝန္
ရွိသည္၊ သားေယာက်္ားေလးကုိ ထိန္းသိမ္းကြပ္ညွပ္ရန္ အဖတြင္ ပို၍တာဝန္ရွိဘိ၏၊။ ဤသည္မွာ ေလာ
ကနီတိ အဆိုျဖစ္၏ )
ေမးမိုးဝသန္က သူ ့အေဖကိုလည္း ( အရက္မေသာက္ပါနဲ ့လား အေဖရယ္ ) ဟု တစ္ခြန္းမွမ
ေျပာ၊ ထိုနည္းတူ သူ ့မိေထြးကုိလည္း ( ငါးမေရာင္းပါနဲ ့လား အေမရယ္ ) ဟု တစ္ခြန္းမွမဟ၊ ဘာမွ်မ
ၾကာလိုက္တဲ့ တစ္ႏွစ္တာမျပည့္တျပည့္ အခ်ိန္ေလးမွာ ကိုထြန္းရင္တစ္ေယာက္ အရက္ပ်က္သြား၏။
ဒီတစ္ေယာက္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။ မသိန္းျမလည္း ငါးမေရာင္းေတာ့ပဲ မိန္းခေလးအဝတ္အ
ထည္ေတြခ်ဳပ္တဲ့ အပ္ခ်ဳပ္ဆုိင္ကေလး ဖြင့္လိုက္ပါေတာ့၏။ ( အခ်ိန္ကလည္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ
ေတြ ျမန္မာဆန္ဆန္ အဝတ္အစားေတြ ဝတ္ရမည့္အခ်ိန္အခါျဖစ္ေနေလေတာ့ အဆင္ေျပလိုက္သည္
မွာ အတိုင္းအထက္အလြန္ပင္ )
မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလည္းသြားေသာ သည္မိသားစုေလးကုိၾကည့္၍ တစ္ရပ္ကြက္
လံုး တအံ့တၾသျဖစ္ကုန္ၾက၏။ သူတို ့အိမ္ကေလးမွ ထြက္လာသည့္ ဝတ္ရႊတ္သံကိုနားခံရင္း ေန ့စဥ္ႏွင့္
အမွ် ၾကားေနရသည့္ သမီးေလးေမမိုးဝသန္၏ ဘုရားရွိခုိးသံ ေၾကးစည္သံမ်ားေၾကာင့္ အားလံုးမွာ ဝမ္း
သာပီတိျဖစ္ကာ စိတ္ခ်မ္းသာသြားၾက၏ ၊ ေၾသာ္- ဘာလိုလိုနဲ ့ တစ္ႏွစ္ဆိုသည္မွာ ဘာမွမၾကာလိုက္၊
အဘြားေတြက ေမမိုးဝသန္ကုိ ျပန္လာေခၚၾကၿပီမို ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုး ျဗဳန္းကနဲဝမ္းသာ, ျဗဳန္းက
နဲ ့ဝမ္းနဲဆိုတာလို ျဖစ္ၾကကုန္၏။
သို ့ေသာ္ သမီးေလးရဲ ့ေရွ ့ေရးအတြက္ ကိုထြန္းရင္နဲ ့မသိန္းျမတို ့လည္း- မျငင္းသာေတာ့ပဲ
ဝမ္းနည္းစြာႏွင့္ ျပန္ခြင့္ျပဳလိုက္ၾကရ၏။ ျပန္ခါနီးေလမွာ ေမမိုးဝသန္က သူ ့မိေထြး မသိန္းျမကိုေမးသည္
မွာ “ ေမေမ သမီးကုိခ်စ္ရဲ ့လား ” တဲ့၊ မသိန္းျမကလည္း ရႈိက္ႀကီးတငင္နဲ ့ “ ခ်စ္တာေပါ့ သမီးေလးရယ္”
ဟု ေျပာကာငိုရွာေလ၏ ။ “ သမီးကုိခ်စ္ရင္ သမီးကုိယ္စား ေဖေဖ့ကုိခ်စ္ပါေနာ္၊ ေဖေဖ့အတြက္ သမီးအ
ေကာင္းဆံုး ေက်းဇူးဆပ္နိုင္တာ ေမေမပါပဲ ” လို ့ေျပာၿပီး မိဘႏွစ္ပါးကုိ ရွိခုိးဦးခ်ကာ သူ ့အဘြားေတြရဲ ့
ပါရာဒိုကားႀကီးနဲ ့ ရက္ကြက္ထဲမွ ထြက္ခြါသြားေတာ့၏။ ထြန္းရင္ မသန္းျမတို ့နည္းတူ တစ္ရပ္ကြက္လံုး
စိတ္မေကာင္းၾက။
“ သည္ခေလးမႏွယ္ အေဖကုိေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံေလးဘာေလးေပးလည္းၿပီးေရာ ” ဟု
ေျပာခဲ့ၾကသည့္ ထိုထိုလူသားမ်ား ေျပာမိသည့္စကားအတြက္ ေနာင္တရၾကလိမ့္မည္ထင္ပါေၾကာင္း။
(သီတာေရစင္အမည္တြင္ေသာ စာအုပ္မွ ျပန္လည္မွ်ေဝျခင္းပါ)
သားသမီးတိုင္း မိဘေက်းဇူးသိတတ္ၾကပါေစလို ့ဆႏၵျပဳရင္း
ကုိယ္ကိုတိုင္လည္းႀကိဳးစားလ်က္
**လူကေလး**
လူတိုင္းလူတိုင္း အခြင့္သာလွ်င္ မိဘေက်းဇူးကုိ ဆပ္ခ်င္ၾကသည္ခ်ည္းပင္၊
တခ်ဳိ ့က “ မိဘေက်းဇူးဆပ္တာပဲ ေငြေပးဆပ္လိုက္ရင္ၿပီးတာပဲ” ဟု ထင္ေနတတ္ၾက၏။
မိဘေက်းဇူးကုိ ေငြေၾကးႏွင့္တန္ဖိုးျဖတ္ကာ ဆပ္ေနလိုက္ၾကသည္မွာ- မိန္းမကလည္းသူ ့
မိဘဆီကုိ တစ္လတစ္ခါပို ့လိုက္၊ ေယာက်္ားကလည္း အားက်မခံပို ့လိုက္၊ သည္လုိႏွင့္
ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကုိယ္လံုေအာင္ ႀကိဳးစားကာ အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ သားေကာင္း သမီးအ
လိမၼာၿပီးေတြေပါ့။
“ မိဘကို ေငြေပးရံုနဲ ့လံုေလာက္ပါၿပီ ” လို ့ဆိုတဲ့ ထိုထိုလူသားမ်ားအတြက္
ေလ့လာ ဖတ္ရႈဖူးေသာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ေျပာျပလိုက္ခ်င္ေသး၏။ ရပ္ကြက္တစ္
ခုတြင္ အင္မတန္ စရိုက္ဆိုးသည့္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစ္ေယာက္က အရက္ကုိ
အလြန္အကၽြံေသာက္ကာ မူးလာရင္ လူမွန္းသူမွန္းမသိတဲ့ ဆိုကၠာသမား၊ တစ္ေယာက္က
ေစ်းထဲမွာ ငါးေရာင္းရရွာသည့္ ငါးစိမ္းသည္၊ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ ေရစက္ဆံဳပံဆံုနည္းက
လည္း ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၾသခ်စရာ၊ အရက္မူးလြန္ၿပီး ကင္းတဲတစ္ခုမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း
( ကားသမ်ားေတြရန္ကုိေၾကာက္လုိ ့ ခုိကိုးရာမဲ့ ေျပးလြားခဲ့သည့္ ) အမ်ဳိးသမီးက ျဗဳန္းဆို
သူ ့ေနာက္မွာ ဝင္ပုန္းရင္း မထင္မွတ္ဘဲ ညားခဲ့ၾကရသည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ နာမည္က ကိုထြန္း
ရင္ႏွင့္ မသိန္းျမ-တဲ့၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြလည္းမပါ၊ သံေယာဇဥ္ေတြလည္းမရွိ၊ ဟိုေၾကာက္
သည္ေၾကာက္ႏွင့္ ညားခဲ့ၾကသည္မို ့ ေန ့လည္း တက်က္က်က္ ညလည္းတက်က္က်က္ ရန္
ျဖစ္တတ္ၾက၏။ ရပ္ကြက္ထဲမွ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား ဆယ္အိမ္မွဴး ရာအိမ္မွဴးမ်ား ေျဖရွင္းေပးလို ့
ကမဆံုးနိုင္။
( လင္နဲ ့မယား လွ်ာနဲ ့သြား-ဆုိတာလို လင္ကရွာရွာလာသမွ် မယားကသြားသြား
ျဖဳန္းလို ့လွ်ာႏွင့္သြားပမာ တစ္ခါတစ္ရံမွ ထိမိခိုက္ၾကသည္မဟုတ္ ) ၊ ကုိထြန္းရင္ကလည္း အ
ရက္သမားပီပီ စရိုက္ၾကမ္းၾကမ္း မသိန္းျမကလည္း ငါးစိမ္းသည္ပီပီ ႏႈတ္သီးကစြာတာတာ၊ ဝါ
သနာမတူညီ၊ စရိုက္ကိုယ္စီမို ့ ခုႏွစ္သံခ်ီၿပီး ရန္ပဲြကုိ အၿမဲႏဲြေနက်။
သည္လုိႏွင့္ေနလာခဲ့ၾကရာ တစ္ေန ့မွာေတာ့ သူတို ့လင္မယားႏွင့္ဘယ္လိုမွပတ္သက္
ဆက္ႏြယ္သည္ဟု အထင္ရေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမလွပသည့္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ အရြယ္ မိန္းမ
ပ်ဳိေလးတစ္ေယာက္ သူတို ့အိမ္ကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာခဲ့ေတာ့၏။ အလွတြင္ အယဥ္
ဆင့္-ဆိုတာလို မ်က္ႏွာေလးက လွပရံုမက က်က္ေသရရွိလြန္းလွ၏။ မ်က္ႏွာအေခ်ာအလွေလးကုိ
ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ သေဘာမေနေကာင္းမည့္သူေလျဖစ္ေၾကာင္း မသိန္းျမက မွတ္ခ်က္ျပဳလိုက္၏။
၄င္းမိန္းခေလးသည္ ကုိထြန္းရင္၏ ပထမအိမ္ေထာင္မွ ေမြးခဲ့ေသာ သမီးကေလး
ေမမိုးဝသန္-ပင္ျဖစ္ပါသတဲ့၊ မိခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္သြားၿပီမို ့၊ အဖြားေတြလက္ထဲမွာ ႀကီးျပင္းလာ
ခဲ့ရသည့္ ေမမိုးဝသန္၊ ယခုသူမ၏ဖခင္ ကိုထြန္းရင္ဆီကုိ ဘာလာလုပ္တာလဲ-ဟု ထြန္းရင္ကုိယ္တိုင္
က နားမလည္နုိင္၊ ငိုင္တိုင္တိုင္ႏွင့္ ေငးၾကည့္ေန ့သည့္ဖခင္အား သမီးေလး ေမမိုးဝသန္က “ သမီး
အေဖ့ေက်းဇူးေတြ ဆပ္ခ်င္လုိ ့လာခဲ့တာပါ၊ အေဖ သမီးကို တစ္ႏွစ္ေတာ့ လက္ခံပါ ”ဟု ေျပာသည့္
အခါ အေဖအရင္းျဖစ္တဲ့ ထြန္းရင္ကေတာ့ ဘာေျပာေနမလဲ၊ စကားတစ္လံုးတည္း “ သမီးေနမယ္
ဆိုရင္ေနေပါ့ ” တဲ့၊
ဒါေပမယ့္ အေဖ့မိန္းမ မသိန္းျမက သိပ္မၾကည္ခ်င္၊ ဘဝင္မက် ႏႈတ္က ေရရြတ္သည္မွာ
“ အေဖ့ေက်းဇူး ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း ေငြေလးဘာေလး ေထာက္ပံ့ေပးရင္ၿပီးေရာေပါ့ ” တဲ့၊ ဒီ
လိုနဲ ့ပဲ လမ္းလံုေက်ာ္ ရပ္ကြက္ေက်ာ္ အိမ္ေတာ္ႀကီးမွာ မိသားစုသံုးေယာက္ျဖစ္သြားေလေတာ့၏။
သမီးေလး ေမမိုးဝသန္ ေရာက္ၿပီးသည့္ေနာက္တစ္ေန ့မနက္ ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္မွာ
အရက္သမားကိုထြန္းရင္ႏွင့္ ငါးစိမ္းသည္ မသိန္းျမတို ့၏ အိမ္ထဲမွ အင္မတန္သာယာတဲ့ ေၾကးစည္
သံေလး ထြက္ေပၚလာပါေတာ့၏။ ေမမိုးဝသန္ရဲ ့ဘုရားရွိခုိးသံ ေမတၱာပို ့သံေတြၾကားရသည့္အခါ
အားလုံး တအံ့တၾသ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ကေလးမေလးသည္ ျမန္မာရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈတြင္မကပဲ စစ္မွန္
သည့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္လို ပီပီျပင္ျပင္ရိုေသကိုင္းရႈိင္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း တစ္ရပ္ကြက္
လံုး သိလိုက္ၾကရေတာ့၏။
ဘယ္တုန္းကမွ် ဆြမ္းေလာင္းေလ့မရွိတဲ့ သူတို ့အိမ္ကုိ ဆြမ္းခံကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ပင့္
ဖိတ္ၿပီး ကေလးမေလးက ဆြမ္းေလာင္း၏၊ ညဘက္ေရာက္သည့္အခါ အေဖ့ကိုတစ္လွည့္ မိေထြးကုိ
တစ္လွည္ ႏွိပ္နယ္ေပးရင္း ဘုရားအေၾကာင္းတရားအေၾကာင္း သူ ့အသိပညာအတိုင္းအထြာေလးႏွင့္
ေျပာျပေလ့ရွိပါသတဲ့။
( မွတ္ခ်က္-မိခင္ႏွင့္အဘြားတို ့၏ ထိန္းကြယ္မႈေအာက္မွာ လူလားေျမာက္ခဲ့ရသည့္ ေမမိုးဝ
သန္၊ သည္ကေလး၏ လိမၼာေရးျခားရွိပံုကို ေတြ ့ျမင္းရသည့္အခါ ေလာကနီတိဆရာ၏ အဆိုျပဳခ်က္
တစ္ရပ္ကုိ သြား၍ သတိျပဳမိေတာ့၏-
* အမိအုပ္ထိန္းေသာသမီးႏွင့္ အဘအုပ္ထိန္းေသာသမီး မတူ၊ အမိအုပ္ထိန္းေသာ သမီးက
သိမ္ေမြ ့သည္၊ ကၠ ုေျႏၵရွိသည္၊ လိမၼာေရးျခားရွိသည္။
* အမိအုပ္ထိန္း ေသာသားႏွင့္ အဘအုပ္ထိန္းေသာသားသည္မတူ၊ အဘအုပ္ထိန္းေသာ
သားက လိမၼာေရးျခားရွိသည္။
* အမိေရာ အဘေရာႏွစ္ဦးစလံုးအုပ္ထိန္းေသာ သားသမီးမ်ားသည္ ပို၍လိမၼာေရးျခားရွိသည္၊
လူေတာ္လူေကာင္းေလးမ်ား ျဖစ္လာတတ္သည္၊ သမီးမိန္းခေလးကို အုပ္ထိန္းရန္ အမိတြင္ပုိ၍တာဝန္
ရွိသည္၊ သားေယာက်္ားေလးကုိ ထိန္းသိမ္းကြပ္ညွပ္ရန္ အဖတြင္ ပို၍တာဝန္ရွိဘိ၏၊။ ဤသည္မွာ ေလာ
ကနီတိ အဆိုျဖစ္၏ )
ေမးမိုးဝသန္က သူ ့အေဖကိုလည္း ( အရက္မေသာက္ပါနဲ ့လား အေဖရယ္ ) ဟု တစ္ခြန္းမွမ
ေျပာ၊ ထိုနည္းတူ သူ ့မိေထြးကုိလည္း ( ငါးမေရာင္းပါနဲ ့လား အေမရယ္ ) ဟု တစ္ခြန္းမွမဟ၊ ဘာမွ်မ
ၾကာလိုက္တဲ့ တစ္ႏွစ္တာမျပည့္တျပည့္ အခ်ိန္ေလးမွာ ကိုထြန္းရင္တစ္ေယာက္ အရက္ပ်က္သြား၏။
ဒီတစ္ေယာက္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။ မသိန္းျမလည္း ငါးမေရာင္းေတာ့ပဲ မိန္းခေလးအဝတ္အ
ထည္ေတြခ်ဳပ္တဲ့ အပ္ခ်ဳပ္ဆုိင္ကေလး ဖြင့္လိုက္ပါေတာ့၏။ ( အခ်ိန္ကလည္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ
ေတြ ျမန္မာဆန္ဆန္ အဝတ္အစားေတြ ဝတ္ရမည့္အခ်ိန္အခါျဖစ္ေနေလေတာ့ အဆင္ေျပလိုက္သည္
မွာ အတိုင္းအထက္အလြန္ပင္ )
မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလည္းသြားေသာ သည္မိသားစုေလးကုိၾကည့္၍ တစ္ရပ္ကြက္
လံုး တအံ့တၾသျဖစ္ကုန္ၾက၏။ သူတို ့အိမ္ကေလးမွ ထြက္လာသည့္ ဝတ္ရႊတ္သံကိုနားခံရင္း ေန ့စဥ္ႏွင့္
အမွ် ၾကားေနရသည့္ သမီးေလးေမမိုးဝသန္၏ ဘုရားရွိခုိးသံ ေၾကးစည္သံမ်ားေၾကာင့္ အားလံုးမွာ ဝမ္း
သာပီတိျဖစ္ကာ စိတ္ခ်မ္းသာသြားၾက၏ ၊ ေၾသာ္- ဘာလိုလိုနဲ ့ တစ္ႏွစ္ဆိုသည္မွာ ဘာမွမၾကာလိုက္၊
အဘြားေတြက ေမမိုးဝသန္ကုိ ျပန္လာေခၚၾကၿပီမို ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုး ျဗဳန္းကနဲဝမ္းသာ, ျဗဳန္းက
နဲ ့ဝမ္းနဲဆိုတာလို ျဖစ္ၾကကုန္၏။
သို ့ေသာ္ သမီးေလးရဲ ့ေရွ ့ေရးအတြက္ ကိုထြန္းရင္နဲ ့မသိန္းျမတို ့လည္း- မျငင္းသာေတာ့ပဲ
ဝမ္းနည္းစြာႏွင့္ ျပန္ခြင့္ျပဳလိုက္ၾကရ၏။ ျပန္ခါနီးေလမွာ ေမမိုးဝသန္က သူ ့မိေထြး မသိန္းျမကိုေမးသည္
မွာ “ ေမေမ သမီးကုိခ်စ္ရဲ ့လား ” တဲ့၊ မသိန္းျမကလည္း ရႈိက္ႀကီးတငင္နဲ ့ “ ခ်စ္တာေပါ့ သမီးေလးရယ္”
ဟု ေျပာကာငိုရွာေလ၏ ။ “ သမီးကုိခ်စ္ရင္ သမီးကုိယ္စား ေဖေဖ့ကုိခ်စ္ပါေနာ္၊ ေဖေဖ့အတြက္ သမီးအ
ေကာင္းဆံုး ေက်းဇူးဆပ္နိုင္တာ ေမေမပါပဲ ” လို ့ေျပာၿပီး မိဘႏွစ္ပါးကုိ ရွိခုိးဦးခ်ကာ သူ ့အဘြားေတြရဲ ့
ပါရာဒိုကားႀကီးနဲ ့ ရက္ကြက္ထဲမွ ထြက္ခြါသြားေတာ့၏။ ထြန္းရင္ မသန္းျမတို ့နည္းတူ တစ္ရပ္ကြက္လံုး
စိတ္မေကာင္းၾက။
“ သည္ခေလးမႏွယ္ အေဖကုိေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ရင္ ပိုက္ဆံေလးဘာေလးေပးလည္းၿပီးေရာ ” ဟု
ေျပာခဲ့ၾကသည့္ ထိုထိုလူသားမ်ား ေျပာမိသည့္စကားအတြက္ ေနာင္တရၾကလိမ့္မည္ထင္ပါေၾကာင္း။
(သီတာေရစင္အမည္တြင္ေသာ စာအုပ္မွ ျပန္လည္မွ်ေဝျခင္းပါ)
သားသမီးတိုင္း မိဘေက်းဇူးသိတတ္ၾကပါေစလို ့ဆႏၵျပဳရင္း
ကုိယ္ကိုတိုင္လည္းႀကိဳးစားလ်က္
**လူကေလး**
No comments:
Post a Comment