အစိုးရျဖစ္ေစ၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္ေစ မည္မွ်ပင္ေကာင္းမြန္သည္ ဆိုျငားအံ့၊ ကာလ႐ွည္ၾကာ အေျပာင္းအလဲမ႐ွိလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအရ တည္ၿငိမ္မႈ ႐ွိလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ အားလံုးပါဝင္ခြင့္႐ွိၿပီး လူ႔သဘာဝအရပင္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာ မရဖူးသူက ရရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္း၊ ရဖူးသူကလည္း ျပန္လည္ရရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္းတို႔ ႀကံဳေတြ႕ေနရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို အလွည့္မရသည့္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားက တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ်ရန္ ႀကိဳးပမ္းၾကမည္မွာလည္း ဓမၼတာျဖစ္သည္။ ထိုအခါတြင္ ႏိုင္ငံေရး မတည္မၿငိမ္ျဖစ္လာၿပီး တိုင္းျပည္ လည္း နာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရဆိုသည္မွာ တစ္ဖဲြ႕တည္းက ေရ႐ွည္အုပ္ခ်ဳပ္ေနလွ်င္လည္း မေကာင္း၊ အစိုးရအဖဲြ႕ေတြ မၾကာခဏ ေျပာင္းလဲေနလွ်င္ လည္းမေကာင္း ဟူသည့္သေဘာ႐ွိၿပီး ကာလအကန္႔အသတ္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအတြင္း လူထုကို ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ယေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကို ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္မွာ ျငင္းဆန္၍မရသည့္ ကိစၥပင္။ အစိုးရအဖဲြ႕သစ္သည္ လူေဟာင္းမ်ားျဖင့္ ပဲြထြက္လာသည္ ဆိုေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းကေတာ့ အသစ္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ပို၍ထင္႐ွားသည္မွာ စစ္အစိုးရပံုစံမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္ေတာ္တြင္ ျပည္သူကို ကိုယ္စားျပဳေသာ ပေလယာအသစ္မ်ား ပါဝင္ခြင့္ရလာၿပီျဖစ္သည္။ လာမည့္ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ သံုးေလးခုအတြင္း အစိုးရအဖဲြ႕တြင္ ပေလယာအသစ္၊ မ်က္ႏွာသစ္မ်ား ထပ္မံေတြ႕ျမင္ရဖြယ္႐ွိပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုး လာမည့္ ၾကားျဖတ္ေ႐ြးေကာက္ပဲြအၿပီးတြင္ပင္ လႊတ္ေတာ္၌ မ်က္ႏွာသစ္မ်ား ထပ္မံေတြ႕ျမင္ရဖြယ္႐ွိသည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဝါ႐ွင္တန္ပိုစ္႔တို႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းအၿပီးတြင္ သမၼတႀကီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အစိုးရအဖဲြ႕အတြင္း ပါဝင္လာေရးမွာ ၎အေနျဖင့္ လက္ခံရမည့္ကိစၥဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီးျဖစ္သလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွလည္း ျပည္သူ အတြက္ အက်ိဳး႐ွိပါက အစိုးရအဖဲြ႕အတြင္း ရာထူးရယူသြားဖြယ္႐ွိေၾကာင္း အရိပ္အျမြက္ေျပာၾကားၿပီးျဖစ္သည္။
တိုင္းျပည္၏ ေျပာင္းလဲလာေသာ အေျခအေနမ်ားအေပၚ မူတည္၍ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္း၏ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ထား႐ွိသည့္ အျမင္မ်ားလည္း ေျပာင္းလဲလာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကာလ႐ွည္ၾကာ ပိတ္ဆို႔ ထားခဲ့ေသာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးအဆင့္အထိ လာေရာက္ၿပီး အနာဂတ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ နီးကပ္စြာဆက္ဆံသြားႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈမ်ား ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေတြ႕ေနရၿပီျဖစ္သည္။ အာဆီယံဥကၠ႒ရာထူးကိုလည္း ၂၀၁၄တြင္ စတင္ထမ္းေဆာင္ေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ပထဝီႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေသာ အာဆီယံ ကုန္သြယ္မႈဇုန္ေပၚအၿပီးတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာ ႐ုတ္ျခည္းျမင့္တက္လာႏိုင္မည့္ အလားအလာေကာင္းမ်ားလည္း ျမင္ေတြ႕ေနရၿပီ ျဖစ္သည္။ ေရျမင့္လွ်င္ၾကာတင့္ဆိုသကဲ့သို႔ပင္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးမ်ား ဖံြ႕ၿဖိဳးမႈေနာက္တြင္ လူမႈေရးဖံြ႕ၿဖိဳးမႈမ်ားလည္း ကပ္ပါလာၿပီး ယင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ထြန္းလာသည့္ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို ခံစားရမည္မွာလည္း ျမန္မာျပည္သူမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႔ အေျခအေနမ်ိဳးသို႔ ေရာက္႐ွိရန္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲခရီးမွာ ၂၃ ႏွစ္တာမွ် ၾကာျမင့္ခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ မီဒီယာတို႔မွာ အခြင့္အလမ္းေပၚသည္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲအတြက္ အင္တိုက္အားတိုက္ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကရသည္လည္း ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ အထိုက္အေလွ်ာက္ရလာသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ မီဒီယာမွာ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ အဓိကအခန္းက႑မွ ပါဝင္လာခဲ့ သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာမီဒီယာမ်ားမွာ ယေန႔ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္း ေပၚေပါက္လာေစေရးအတြက္ အျပင္းအထန္ေဝဖန္ခံ၍၊ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ၍ ရပ္တည္ လာခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မီဒီယာအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ တာဝန္ေက်ခဲ့သည္ဟုပင္ ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ယေန႔မီဒီယာမ်ား၏ လုပ္ရပ္က ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ မီဒီယာတို႔ ေပးဆပ္ခဲ့ရေသာ ေစတနာေတြကို ေဝဒနာေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ ဆိုရလွ်င္ မီဒီယာေတြကိုယ္တိုင္က ၎တို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲမႈကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေအာင္ လုပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထင္႐ွားျမင္သာသည့္ကိစၥမွာ အန္ကယ္ႀကီးကို ပ႐ိုမိုး႐ွင္းလုပ္ ပဲြထုတ္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မားသားႀကီး ဆိုသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဘရားသားႀကီးဆိုသည္မွာ ကိုမင္းကိုႏိုင္ဟု ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းၾကသျဖင့္ အန္ကယ္ႀကီးဆိုသူမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ကို ဆိုလုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စာ႐ႈသူအေနျဖင့္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ စေနေန႔ နံနက္ပိုင္းထုတ္ ရန္ကုန္ခေရာ္နီကယ္ အပတ္စဥ္ထုတ္စာေစာင္ ေခါင္းႀကီးပိုင္းတြင္ အယ္ဒီတာျဖစ္သူက “က်ားေသကိုအသက္သြင္းၾကသူမ်ားသို႔” ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ကို ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ ျပန္ဆဲြေခၚရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသည့္ မီဒီယာမ်ားကို သတိေပးထားသည္ကို ဖတ္လိုက္ရသည္။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္လည္း ဦးခင္ညြန္႔ ႏိုင္ငံေရးထဲ ျပန္ဝင္သင့္၊ မဝင္သင့္၊ ယခင္က ဦးခင္ညြန္႔ က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ လူသားခ်င္း မတရားမႈမ်ားကို သင္ပုန္းေခ်ေပးသင့္၊ မေပးသင့္ စသည္ျဖင့္ အျငင္းပြားသည့္ စာေတြလည္း ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေတြ႕လာရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ မီဒီယာမ်ားအား ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈကို ေဆာင္႐ြက္ရာတြင္ မည္သို႔ ေဆာင္႐ြက္ေနသနည္းဟု ေမးခြန္းထုတ္ရမလို ျဖစ္လာသည္။ အထက္ကဆိုခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ခေရာ္နီကယ္ေခါင္းႀကီးကဲ့သို႔ပင္ ေစာင္ေရတက္လို၍ေလာ၊ မသိနားမလည္၍ေလာ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ မည္သို႔မည္ပံု ေျပာင္းေျပာင္း ေျပာင္းဖို႔ကအဓိက ယခင္ကစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွ ဒီမိုကေရစီျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းခဲ့သည္၊ ယခု ဒီမိုကေရစီမွ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ေအာင္ ျပန္ေျပာင္းလိုက္ဦးမည္ဟူသည့္ ေစတနာေတြေၾကာင့္ေလာဟူ၍ အမွန္တကယ္ပင္ ေမးစရာ၊ ေတြးစရာေတြ ေပၚလာပါသည္။ အမည္တပ္၍ အျပစ္ဆိုရလွ်င္ လွ်ပ္တျပက္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ႏွင့္ အန္ကယ္ႀကီးတို႔ျပဳလုပ္ေသာ အင္တာဗ်ဴးမွာ စိတ္မခ်မ္းသာစရာပင္။ ဦးေက်ာ္ဆန္း၏ လက္ကိုင္ဒုတ္ဟု ကင္ပြန္း တပ္ခံရေလာက္ေအာင္ပင္ ဦးျမတ္ခိုင္မွာ အန္ကယ္ႀကီးကို ေျမႇာက္ထိုးပင္ေကာ္လုပ္၍ ႏိုင္ငံေရးအတြင္းျပန္လာရန္ ညိဳျမလုပ္ေနသည္။ ေနာက္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ေဖးဘရိတ္ဂ်ာနယ္ ျဖစ္သည္။ တိုင္းျပည္ကို ယေန႔တိုင္ နာလံျပန္မထူႏိုင္ေအာင္ လုပ္သြားခဲ့ေသာ ဦးေနဝင္းမိသားစုမွ ေျမးျဖစ္သူ ဇဲြေနဝင္းကို သတင္းလုပ္၍ ေဖာ္ျပလိုက္ေသးသည္။ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ မည္သို႔မွ်မပတ္သက္ေသာ မာဖီးယားကို ပဲြထုတ္သည့္ ထိုမီဒီယာ၏ ရပ္တည္ခ်က္ကိုလည္း နားလည္၍မရ။ မိမိတို႔ လုပ္ရပ္မည္မွ် အႏၱရာယ္ႀကီးေနသည္၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ ေရးကို မည္မွ် ထိခိုက္သြားေစသည္ဆိုသည္ကို ေတြးၾကဖို႔ေကာင္းပါသည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္ အန္ကယ္ႀကီးကို လူေတာ္တစ္ေယာက္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ အသံုးဝင္သူတစ္ေယာက္ဟု လက္ခံႏိုင္သည့္တိုင္ တိုင္းျပည္ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အႏ ၱရာယ္မျပဳေတာ့ဟူသည့္ ယံုၾကည္မႈမ်ိဳး မ႐ွိႏိုင္ေသးသည္မွာလည္း ပုဂၢိဳလ္ေရး ခံစားမႈသက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ အန္ကယ္ႀကီးကို အခ်ိဳ႕ေသာျပည္သူမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထက္ပင္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကသည္ကိုလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ဖူးပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အာဏာ ဆိုသည္မွာ တိမ္းမူးရီေဝေစတတ္သည့္ သေဘာ႐ွိရာ အာဏာခံုေပၚ ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ယခင္ကကဲ့သို႔ေသာ အာဏာတည္ေဆာက္မႈမ်ိဳး မလုပ္ႏိုင္ဟုလည္း အာမခံ၍မရသည့္ အေျခအေနလည္း ႐ွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အထက္ပါေခါင္းႀကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသလိုပင္ က်ားေသကို ျပန္၍ အသက္မသြင္းၾကျခင္းမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အန္ကယ္ႀကီးအေနျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္က်ခံရၿပီး အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာသျဖင့္သာ ယခင္က ၎က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ လူသားခ်င္း အႏိုင္အထက္ျပဳက်င့္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို ျပည္သူေတြက ေခတၱေမ့ေလ်ာ့ေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားပီပီ လြယ္လြယ္ကူကူ ခြင့္လႊတ္လိုက္ၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မႈႏွင့္အတူ တပါတည္း ေမ့ပစ္ႏိုင္ၾက လွ်င္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ႏိုင္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေ႐ႊကို ယခင္က ၎က်ဴးလြန္ခဲ့မႈမ်ားကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးထဲ ျပန္မလာေတာ့ရန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႏွင့္ သမၼတႀကီးကဲ့သို႔ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားကိုယ္တိုင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္ကို အတုယူႏိုင္ၾကလွ်င္ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မည္။
ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ဆက္လက္ေ႐ြ႕လ်ားေနမည္သာျဖစ္ၿပီး ပါဝင္ပတ္သက္သည့္ ဇာတ္ေကာင္မ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သမိုင္းအျဖစ္သာ က်န္႐ွိခဲ့ လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ အန္ကယ္ႀကီးကိုလည္း ရာဇဝင္ထဲမွာ ထားခဲ့ျခင္းကသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ထိုထက္ပိုလွ်င္မူ………………
**ေအာင္ေမာင္း**
အစိုးရျဖစ္ေစ၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္ေစ မည္မွ်ပင္ေကာင္းမြန္သည္ ဆိုျငားအံ့၊ ကာလ႐ွည္ၾကာ အေျပာင္းအလဲမ႐ွိလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအရ တည္ၿငိမ္မႈ ႐ွိလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ အားလံုးပါဝင္ခြင့္႐ွိၿပီး လူ႔သဘာဝအရပင္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာ မရဖူးသူက ရရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္း၊ ရဖူးသူကလည္း ျပန္လည္ရရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္းတို႔ ႀကံဳေတြ႕ေနရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို အလွည့္မရသည့္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားက တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ်ရန္ ႀကိဳးပမ္းၾကမည္မွာလည္း ဓမၼတာျဖစ္သည္။ ထိုအခါတြင္ ႏိုင္ငံေရး မတည္မၿငိမ္ျဖစ္လာၿပီး တိုင္းျပည္ လည္း နာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရဆိုသည္မွာ တစ္ဖဲြ႕တည္းက ေရ႐ွည္အုပ္ခ်ဳပ္ေနလွ်င္လည္း မေကာင္း၊ အစိုးရအဖဲြ႕ေတြ မၾကာခဏ ေျပာင္းလဲေနလွ်င္ လည္းမေကာင္း ဟူသည့္သေဘာ႐ွိၿပီး ကာလအကန္႔အသတ္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအတြင္း လူထုကို ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ယေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကို ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္မွာ ျငင္းဆန္၍မရသည့္ ကိစၥပင္။ အစိုးရအဖဲြ႕သစ္သည္ လူေဟာင္းမ်ားျဖင့္ ပဲြထြက္လာသည္ ဆိုေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းကေတာ့ အသစ္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ပို၍ထင္႐ွားသည္မွာ စစ္အစိုးရပံုစံမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္ေတာ္တြင္ ျပည္သူကို ကိုယ္စားျပဳေသာ ပေလယာအသစ္မ်ား ပါဝင္ခြင့္ရလာၿပီျဖစ္သည္။ လာမည့္ ေ႐ြးေကာက္ပဲြ သံုးေလးခုအတြင္း အစိုးရအဖဲြ႕တြင္ ပေလယာအသစ္၊ မ်က္ႏွာသစ္မ်ား ထပ္မံေတြ႕ျမင္ရဖြယ္႐ွိပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုး လာမည့္ ၾကားျဖတ္ေ႐ြးေကာက္ပဲြအၿပီးတြင္ပင္ လႊတ္ေတာ္၌ မ်က္ႏွာသစ္မ်ား ထပ္မံေတြ႕ျမင္ရဖြယ္႐ွိသည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဝါ႐ွင္တန္ပိုစ္႔တို႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းအၿပီးတြင္ သမၼတႀကီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အစိုးရအဖဲြ႕အတြင္း ပါဝင္လာေရးမွာ ၎အေနျဖင့္ လက္ခံရမည့္ကိစၥဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီးျဖစ္သလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွလည္း ျပည္သူ အတြက္ အက်ိဳး႐ွိပါက အစိုးရအဖဲြ႕အတြင္း ရာထူးရယူသြားဖြယ္႐ွိေၾကာင္း အရိပ္အျမြက္ေျပာၾကားၿပီးျဖစ္သည္။
တိုင္းျပည္၏ ေျပာင္းလဲလာေသာ အေျခအေနမ်ားအေပၚ မူတည္၍ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္း၏ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ထား႐ွိသည့္ အျမင္မ်ားလည္း ေျပာင္းလဲလာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကာလ႐ွည္ၾကာ ပိတ္ဆို႔ ထားခဲ့ေသာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးအဆင့္အထိ လာေရာက္ၿပီး အနာဂတ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ နီးကပ္စြာဆက္ဆံသြားႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈမ်ား ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေတြ႕ေနရၿပီျဖစ္သည္။ အာဆီယံဥကၠ႒ရာထူးကိုလည္း ၂၀၁၄တြင္ စတင္ထမ္းေဆာင္ေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ပထဝီႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေသာ အာဆီယံ ကုန္သြယ္မႈဇုန္ေပၚအၿပီးတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာ ႐ုတ္ျခည္းျမင့္တက္လာႏိုင္မည့္ အလားအလာေကာင္းမ်ားလည္း ျမင္ေတြ႕ေနရၿပီ ျဖစ္သည္။ ေရျမင့္လွ်င္ၾကာတင့္ဆိုသကဲ့သို႔ပင္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးမ်ား ဖံြ႕ၿဖိဳးမႈေနာက္တြင္ လူမႈေရးဖံြ႕ၿဖိဳးမႈမ်ားလည္း ကပ္ပါလာၿပီး ယင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ထြန္းလာသည့္ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို ခံစားရမည္မွာလည္း ျမန္မာျပည္သူမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႔ အေျခအေနမ်ိဳးသို႔ ေရာက္႐ွိရန္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲခရီးမွာ ၂၃ ႏွစ္တာမွ် ၾကာျမင့္ခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ မီဒီယာတို႔မွာ အခြင့္အလမ္းေပၚသည္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲအတြက္ အင္တိုက္အားတိုက္ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကရသည္လည္း ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ အထိုက္အေလွ်ာက္ရလာသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ မီဒီယာမွာ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ အဓိကအခန္းက႑မွ ပါဝင္လာခဲ့ သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာမီဒီယာမ်ားမွာ ယေန႔ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္း ေပၚေပါက္လာေစေရးအတြက္ အျပင္းအထန္ေဝဖန္ခံ၍၊ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ၍ ရပ္တည္ လာခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မီဒီယာအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ တာဝန္ေက်ခဲ့သည္ဟုပင္ ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ယေန႔မီဒီယာမ်ား၏ လုပ္ရပ္က ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ မီဒီယာတို႔ ေပးဆပ္ခဲ့ရေသာ ေစတနာေတြကို ေဝဒနာေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ ဆိုရလွ်င္ မီဒီယာေတြကိုယ္တိုင္က ၎တို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲမႈကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေအာင္ လုပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထင္႐ွားျမင္သာသည့္ကိစၥမွာ အန္ကယ္ႀကီးကို ပ႐ိုမိုး႐ွင္းလုပ္ ပဲြထုတ္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မားသားႀကီး ဆိုသည္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဘရားသားႀကီးဆိုသည္မွာ ကိုမင္းကိုႏိုင္ဟု ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းၾကသျဖင့္ အန္ကယ္ႀကီးဆိုသူမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ကို ဆိုလုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စာ႐ႈသူအေနျဖင့္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ စေနေန႔ နံနက္ပိုင္းထုတ္ ရန္ကုန္ခေရာ္နီကယ္ အပတ္စဥ္ထုတ္စာေစာင္ ေခါင္းႀကီးပိုင္းတြင္ အယ္ဒီတာျဖစ္သူက “က်ားေသကိုအသက္သြင္းၾကသူမ်ားသို႔” ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ကို ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ ျပန္ဆဲြေခၚရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသည့္ မီဒီယာမ်ားကို သတိေပးထားသည္ကို ဖတ္လိုက္ရသည္။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္လည္း ဦးခင္ညြန္႔ ႏိုင္ငံေရးထဲ ျပန္ဝင္သင့္၊ မဝင္သင့္၊ ယခင္က ဦးခင္ညြန္႔ က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ လူသားခ်င္း မတရားမႈမ်ားကို သင္ပုန္းေခ်ေပးသင့္၊ မေပးသင့္ စသည္ျဖင့္ အျငင္းပြားသည့္ စာေတြလည္း ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေတြ႕လာရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ မီဒီယာမ်ားအား ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈကို ေဆာင္႐ြက္ရာတြင္ မည္သို႔ ေဆာင္႐ြက္ေနသနည္းဟု ေမးခြန္းထုတ္ရမလို ျဖစ္လာသည္။ အထက္ကဆိုခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ခေရာ္နီကယ္ေခါင္းႀကီးကဲ့သို႔ပင္ ေစာင္ေရတက္လို၍ေလာ၊ မသိနားမလည္၍ေလာ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ မည္သို႔မည္ပံု ေျပာင္းေျပာင္း ေျပာင္းဖို႔ကအဓိက ယခင္ကစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွ ဒီမိုကေရစီျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းခဲ့သည္၊ ယခု ဒီမိုကေရစီမွ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ေအာင္ ျပန္ေျပာင္းလိုက္ဦးမည္ဟူသည့္ ေစတနာေတြေၾကာင့္ေလာဟူ၍ အမွန္တကယ္ပင္ ေမးစရာ၊ ေတြးစရာေတြ ေပၚလာပါသည္။ အမည္တပ္၍ အျပစ္ဆိုရလွ်င္ လွ်ပ္တျပက္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ႏွင့္ အန္ကယ္ႀကီးတို႔ျပဳလုပ္ေသာ အင္တာဗ်ဴးမွာ စိတ္မခ်မ္းသာစရာပင္။ ဦးေက်ာ္ဆန္း၏ လက္ကိုင္ဒုတ္ဟု ကင္ပြန္း တပ္ခံရေလာက္ေအာင္ပင္ ဦးျမတ္ခိုင္မွာ အန္ကယ္ႀကီးကို ေျမႇာက္ထိုးပင္ေကာ္လုပ္၍ ႏိုင္ငံေရးအတြင္းျပန္လာရန္ ညိဳျမလုပ္ေနသည္။ ေနာက္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ေဖးဘရိတ္ဂ်ာနယ္ ျဖစ္သည္။ တိုင္းျပည္ကို ယေန႔တိုင္ နာလံျပန္မထူႏိုင္ေအာင္ လုပ္သြားခဲ့ေသာ ဦးေနဝင္းမိသားစုမွ ေျမးျဖစ္သူ ဇဲြေနဝင္းကို သတင္းလုပ္၍ ေဖာ္ျပလိုက္ေသးသည္။ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ မည္သို႔မွ်မပတ္သက္ေသာ မာဖီးယားကို ပဲြထုတ္သည့္ ထိုမီဒီယာ၏ ရပ္တည္ခ်က္ကိုလည္း နားလည္၍မရ။ မိမိတို႔ လုပ္ရပ္မည္မွ် အႏၱရာယ္ႀကီးေနသည္၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ ေရးကို မည္မွ် ထိခိုက္သြားေစသည္ဆိုသည္ကို ေတြးၾကဖို႔ေကာင္းပါသည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္ အန္ကယ္ႀကီးကို လူေတာ္တစ္ေယာက္၊ တိုင္းျပည္အတြက္ အသံုးဝင္သူတစ္ေယာက္ဟု လက္ခံႏိုင္သည့္တိုင္ တိုင္းျပည္ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အႏ ၱရာယ္မျပဳေတာ့ဟူသည့္ ယံုၾကည္မႈမ်ိဳး မ႐ွိႏိုင္ေသးသည္မွာလည္း ပုဂၢိဳလ္ေရး ခံစားမႈသက္သက္သာျဖစ္ပါသည္။ အန္ကယ္ႀကီးကို အခ်ိဳ႕ေသာျပည္သူမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထက္ပင္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကသည္ကိုလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕ဖူးပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အာဏာ ဆိုသည္မွာ တိမ္းမူးရီေဝေစတတ္သည့္ သေဘာ႐ွိရာ အာဏာခံုေပၚ ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ယခင္ကကဲ့သို႔ေသာ အာဏာတည္ေဆာက္မႈမ်ိဳး မလုပ္ႏိုင္ဟုလည္း အာမခံ၍မရသည့္ အေျခအေနလည္း ႐ွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အထက္ပါေခါင္းႀကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသလိုပင္ က်ားေသကို ျပန္၍ အသက္မသြင္းၾကျခင္းမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အန္ကယ္ႀကီးအေနျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္က်ခံရၿပီး အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာသျဖင့္သာ ယခင္က ၎က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ လူသားခ်င္း အႏိုင္အထက္ျပဳက်င့္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို ျပည္သူေတြက ေခတၱေမ့ေလ်ာ့ေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားပီပီ လြယ္လြယ္ကူကူ ခြင့္လႊတ္လိုက္ၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မႈႏွင့္အတူ တပါတည္း ေမ့ပစ္ႏိုင္ၾက လွ်င္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ႏိုင္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေ႐ႊကို ယခင္က ၎က်ဴးလြန္ခဲ့မႈမ်ားကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးထဲ ျပန္မလာေတာ့ရန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႏွင့္ သမၼတႀကီးကဲ့သို႔ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားကိုယ္တိုင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္ကို အတုယူႏိုင္ၾကလွ်င္ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မည္။
ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ဆက္လက္ေ႐ြ႕လ်ားေနမည္သာျဖစ္ၿပီး ပါဝင္ပတ္သက္သည့္ ဇာတ္ေကာင္မ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သမိုင္းအျဖစ္သာ က်န္႐ွိခဲ့ လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ အန္ကယ္ႀကီးကိုလည္း ရာဇဝင္ထဲမွာ ထားခဲ့ျခင္းကသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ထိုထက္ပိုလွ်င္မူ………………
**ေအာင္ေမာင္း**
No comments:
Post a Comment