တစ္ခ်ိဳ႕ဟာသေတြက ရယ္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္။ တကယ္လည္း အဲ့ဒီ ဟာသ ေတြေၾကာင့္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾက ရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ ဟာသ ေတြေၾကာင့္ပဲ နာက်င္ရ ျပန္ေသးတယ္။ အျပန္အလွန္ ေျပာရင္ - ဟာသေၾကာင့္ ရယ္ရသလို၊ ဟာသေၾကာင့္ နာက်င္ရတယ္ - အဲ့လို နာက်င္ ရတာ ေၾကာင့္ ဟာသေတြက ျဖစ္ရျပန္ေသးတယ္။ ဟိုးတစ္ခ်ိန္က ဒုကၡေတြဟာ အခုေတာ့ ဟာသေတြပါ ဆိုတာ မ်ိဳး။
က်ေနာ္တို႔ေတြက နာက်င္မႈတစ္ခုျပီးတိုင္း ေနာက္ နာက်င္မႈတစ္ခုကို ေမ်ွာ္လင့္ ေနသလို ဟာသ တစ္ခု ျပီးသြားတိုင္း ေနာက္ဟာသ တစ္ခုကို ေမ်ွာ္လင့္ ေနရျပန္တယ္။
ထပ္ေက်ာ့ ေနတဲ့ အဲ့ဒီ ျဖစ္စဥ္ဟာ အျမဲလိုလို ေစာင့္ၾကည့္ခံလာရတဲ့အခါ ( က်ေနာ့အျမင္ ဆို ) စီစီဖာရဲ႕ ဒ႑ာရီ နဲ႔ တူလာတယ္။။
ဟိုးေရွးယခင္ နတ္ဘုရား ေတြက လူသား ေတြ ကို အုပ္ခ်ဳပ္သတဲ့။ လူသားေတြ ရမ္းကားလြန္းေတာ့ ျပစ္ဒဏ္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ ဆြဲတယ္။ အဲ့အခါ စီစီဖာ ဆိုတဲ့ နတ္တစ္ပါး က ဝင္တား တယ္။ လူေတြကိုယ္စား သူ ျပစ္ဒဏ္ ခံပါ့မယ္ တဲ့။ နတ္ဘုရား အားလံုး ဒီမိုကေရစီ ဆန္ဆန္ အမ်ားသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ျပီး လူေတြကို ခ်မွတ္မယ့္ ျပစ္ဒဏ္ အခ်ိဳ႕ တစ္ဝက္ကို စီစီဖာ့ ဆီ လြဲေပးလိုက္ၾကတယ္။ အဲ့အတြက္ လူေတြရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္က ေတာ့ ေလ်ာ့သြားပါရဲ႕။ ဒါေပတဲ့ စီစီဖာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကီး ခံရတယ္။ သူ ထမ္းေဆာင္ရတဲ႔ ျပစ္ဒဏ္က ရိုးရွင္းပါတယ္။
အိမ္တစ္လံုးစာ ေက်ာက္တံုးၾကီးကို ေတာင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ တြန္းတင္ရတာ တစ္ခုထဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ေက်ာက္တံုးက ေတာင္ေပၚ ေရာက္ျပီးတိုင္း ေအာက္ကို ျပန္ျပန္ လိမ့္က်တယ္ ။ အဲ့အခါ စီစီဖာက ျပန္ တြန္းတင္ ရျပန္တယ္။ ျပန္က်လိုက္ ၊ ျပန္တင္လိုက္ ။ ျပီးကို မျပီး ေတာ့ဘူး တဲ့။
အဲ့လိုပဲ လူေတြလည္း စီစီဖာနဲ႔ မထူးျခားေၾကာင္း ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ကိစၥတစ္ရပ္အေပၚ အဖန္တလဲလဲ လုပ္ေနရတာေတြ မ်ားတယ္။ အစားတစ္ခုစားျပီးလို႔ သိပ္မွမၾကာေသးဘူး ထပ္စားရျပန္တယ္။ ေနာက္ - သန္႔ရွင္းေရး ။ အဲ့ဒါကလည္း မၾကာခဏ ျပန္လုပ္ ရတယ္။ အဲ့ဒါထက္ ပိုဆိုးတာက လူေတြၾကား ေနထိုင္ရာမွာ ၾကံဳရ ၊ ဆံုရ၊ မၾကာခဏ ေတြ႔ေန ရတဲ႔ ဒုကၡ ( ဝါ ) စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုမၾကံဳ ရလဲ ေတာ္ၾကာ ၾကံဳရျပန္တယ္။ ဒုကၡ တစ္ခု ဟင္းးးးးး ခ် လို႔မွ မျပီးေသး - ေနာက္ဒုကၡ တစ္ခုက အသင့္ ေစာင့္ၾကိဳေနျပန္တယ္ ။
ေျပာခ်င္တာ ေရာက္ပါျပီ။
အဲ့လို တစ္ခုျပီး တစ္ခု ဒုကၡေပါင္းေတြ ၾကံဳလာရာမွာ လူေတြဟာ ဟာသဆိုတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ထြက္ေပါက္ ကို ရွာၾကေတာ့တာပဲ။ စိတ္ညစ္စရာ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေတြ႔ရတိုင္း ဟာသေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ရွာရတယ္။ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ရယ္ေမာ ပစ္ရတယ္။ စိတ္ညစ္စရာ ေတြ ရွိေနသေရႊ႕ ဟာသေတြကို မနားတမ္း ရွာေနရျပန္တယ္။ ဒါဆို ဒီဟာသေတြက ဘာေတြျဖစ္နိုင္သလဲ။
ကိုယ္ အျမဲတမ္း ရွာေဖြ ရယ္ေမာ လိုက္ရေပမယ့္ ေမာၾကီးပန္းၾကီး ေပးဆပ္ေနရတဲ့ အရာၾကီးတစ္ခု ျဖစ္ေနျပန္တယ္ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကို အခ်ိဳသပ္ရင္း ေနာက္ကြယ္မွာ အေမာ ေဖာက္ေအာင္ ျပဳေနတဲ႔ အရာတစ္ခုသက္သက္ ျဖစ္ေနျပန္တယ္ မဟုတ္လား။ ခဏတာေလး ဘိန္းစား လိုက္ရ သလို ရီေဝေဝ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ တခဏတာ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္လိုက္ရမယ္ ။ အဲ့အခ်ိန္ ေလး ေပါ့ပါးလန္းဆန္း သလို ရွိေနႏိုင္တယ္။ ဒါေပတဲ့ ရွင္သန္ေနတဲ႔ ဘဝတစ္ေလ်ာက္ ေနာက္ ဒုကၡေတြ ေတြ႔ ေနရသေရြ႕ ေနာက္ဟာသ တစ္ခု ကို ထပ္ရွာေနရျပန္ တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဟာသဆိုတာေတြဟာ မူးယစ္ေဆးနဲ႔ တူလာ ပါတယ္။ ဟာသ အေပၚ နာက်င္တာေတြ ရွိတယ္။ မေက်မလည္ ျဖစ္မိတာေတြ ရွိတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ဒီ ဟာသနဲ႔ ဒုကၡ ကူးယွက္ေနတဲ့ လမ္း ဘယ္မွာ ဆံုးမလဲ။ ဒီလို ရွာေဖြေနရတဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ဒုကၡေတြကေရာ ဘယ္မွာ ျပီးမလဲ။ ဟာသေတြ တစ္ခုျပီး - ေနာက္တစ္ခု - ဘယ္ေလာက္ အပင္ပန္းခံ ရယ္ေမာ ေပး ေနရ ဦးမလဲ။ “ရယ္စရာ တစ္ခုျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ ရယ္စရာ တစ္ခု ရွာေနရဦးမွာပဲ” ဆိုတာ သိျပီးတဲ့ ေနာက္ေတာ့ေရာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လို ရယ္နိုင္ဦးမွာလဲ ။
**Zay Ya **
Posted By လူဗိုလ္
တစ္ခ်ိဳ႕ဟာသေတြက ရယ္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္။ တကယ္လည္း အဲ့ဒီ ဟာသ ေတြေၾကာင့္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾက ရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ ဟာသ ေတြေၾကာင့္ပဲ နာက်င္ရ ျပန္ေသးတယ္။ အျပန္အလွန္ ေျပာရင္ - ဟာသေၾကာင့္ ရယ္ရသလို၊ ဟာသေၾကာင့္ နာက်င္ရတယ္ - အဲ့လို နာက်င္ ရတာ ေၾကာင့္ ဟာသေတြက ျဖစ္ရျပန္ေသးတယ္။ ဟိုးတစ္ခ်ိန္က ဒုကၡေတြဟာ အခုေတာ့ ဟာသေတြပါ ဆိုတာ မ်ိဳး။
က်ေနာ္တို႔ေတြက နာက်င္မႈတစ္ခုျပီးတိုင္း ေနာက္ နာက်င္မႈတစ္ခုကို ေမ်ွာ္လင့္ ေနသလို ဟာသ တစ္ခု ျပီးသြားတိုင္း ေနာက္ဟာသ တစ္ခုကို ေမ်ွာ္လင့္ ေနရျပန္တယ္။
ထပ္ေက်ာ့ ေနတဲ့ အဲ့ဒီ ျဖစ္စဥ္ဟာ အျမဲလိုလို ေစာင့္ၾကည့္ခံလာရတဲ့အခါ ( က်ေနာ့အျမင္ ဆို ) စီစီဖာရဲ႕ ဒ႑ာရီ နဲ႔ တူလာတယ္။။
ဟိုးေရွးယခင္ နတ္ဘုရား ေတြက လူသား ေတြ ကို အုပ္ခ်ဳပ္သတဲ့။ လူသားေတြ ရမ္းကားလြန္းေတာ့ ျပစ္ဒဏ္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ ဆြဲတယ္။ အဲ့အခါ စီစီဖာ ဆိုတဲ့ နတ္တစ္ပါး က ဝင္တား တယ္။ လူေတြကိုယ္စား သူ ျပစ္ဒဏ္ ခံပါ့မယ္ တဲ့။ နတ္ဘုရား အားလံုး ဒီမိုကေရစီ ဆန္ဆန္ အမ်ားသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ျပီး လူေတြကို ခ်မွတ္မယ့္ ျပစ္ဒဏ္ အခ်ိဳ႕ တစ္ဝက္ကို စီစီဖာ့ ဆီ လြဲေပးလိုက္ၾကတယ္။ အဲ့အတြက္ လူေတြရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္က ေတာ့ ေလ်ာ့သြားပါရဲ႕။ ဒါေပတဲ့ စီစီဖာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကီး ခံရတယ္။ သူ ထမ္းေဆာင္ရတဲ႔ ျပစ္ဒဏ္က ရိုးရွင္းပါတယ္။
အိမ္တစ္လံုးစာ ေက်ာက္တံုးၾကီးကို ေတာင္ေပၚ ေရာက္ေအာင္ တြန္းတင္ရတာ တစ္ခုထဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ေက်ာက္တံုးက ေတာင္ေပၚ ေရာက္ျပီးတိုင္း ေအာက္ကို ျပန္ျပန္ လိမ့္က်တယ္ ။ အဲ့အခါ စီစီဖာက ျပန္ တြန္းတင္ ရျပန္တယ္။ ျပန္က်လိုက္ ၊ ျပန္တင္လိုက္ ။ ျပီးကို မျပီး ေတာ့ဘူး တဲ့။
အဲ့လိုပဲ လူေတြလည္း စီစီဖာနဲ႔ မထူးျခားေၾကာင္း ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ကိစၥတစ္ရပ္အေပၚ အဖန္တလဲလဲ လုပ္ေနရတာေတြ မ်ားတယ္။ အစားတစ္ခုစားျပီးလို႔ သိပ္မွမၾကာေသးဘူး ထပ္စားရျပန္တယ္။ ေနာက္ - သန္႔ရွင္းေရး ။ အဲ့ဒါကလည္း မၾကာခဏ ျပန္လုပ္ ရတယ္။ အဲ့ဒါထက္ ပိုဆိုးတာက လူေတြၾကား ေနထိုင္ရာမွာ ၾကံဳရ ၊ ဆံုရ၊ မၾကာခဏ ေတြ႔ေန ရတဲ႔ ဒုကၡ ( ဝါ ) စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုမၾကံဳ ရလဲ ေတာ္ၾကာ ၾကံဳရျပန္တယ္။ ဒုကၡ တစ္ခု ဟင္းးးးးး ခ် လို႔မွ မျပီးေသး - ေနာက္ဒုကၡ တစ္ခုက အသင့္ ေစာင့္ၾကိဳေနျပန္တယ္ ။
ေျပာခ်င္တာ ေရာက္ပါျပီ။
အဲ့လို တစ္ခုျပီး တစ္ခု ဒုကၡေပါင္းေတြ ၾကံဳလာရာမွာ လူေတြဟာ ဟာသဆိုတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ထြက္ေပါက္ ကို ရွာၾကေတာ့တာပဲ။ စိတ္ညစ္စရာ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေတြ႔ရတိုင္း ဟာသေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ရွာရတယ္။ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ရယ္ေမာ ပစ္ရတယ္။ စိတ္ညစ္စရာ ေတြ ရွိေနသေရႊ႕ ဟာသေတြကို မနားတမ္း ရွာေနရျပန္တယ္။ ဒါဆို ဒီဟာသေတြက ဘာေတြျဖစ္နိုင္သလဲ။
ကိုယ္ အျမဲတမ္း ရွာေဖြ ရယ္ေမာ လိုက္ရေပမယ့္ ေမာၾကီးပန္းၾကီး ေပးဆပ္ေနရတဲ့ အရာၾကီးတစ္ခု ျဖစ္ေနျပန္တယ္ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကို အခ်ိဳသပ္ရင္း ေနာက္ကြယ္မွာ အေမာ ေဖာက္ေအာင္ ျပဳေနတဲ႔ အရာတစ္ခုသက္သက္ ျဖစ္ေနျပန္တယ္ မဟုတ္လား။ ခဏတာေလး ဘိန္းစား လိုက္ရ သလို ရီေဝေဝ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ တခဏတာ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္လိုက္ရမယ္ ။ အဲ့အခ်ိန္ ေလး ေပါ့ပါးလန္းဆန္း သလို ရွိေနႏိုင္တယ္။ ဒါေပတဲ့ ရွင္သန္ေနတဲ႔ ဘဝတစ္ေလ်ာက္ ေနာက္ ဒုကၡေတြ ေတြ႔ ေနရသေရြ႕ ေနာက္ဟာသ တစ္ခု ကို ထပ္ရွာေနရျပန္ တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဟာသဆိုတာေတြဟာ မူးယစ္ေဆးနဲ႔ တူလာ ပါတယ္။ ဟာသ အေပၚ နာက်င္တာေတြ ရွိတယ္။ မေက်မလည္ ျဖစ္မိတာေတြ ရွိတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ဒီ ဟာသနဲ႔ ဒုကၡ ကူးယွက္ေနတဲ့ လမ္း ဘယ္မွာ ဆံုးမလဲ။ ဒီလို ရွာေဖြေနရတဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ဒုကၡေတြကေရာ ဘယ္မွာ ျပီးမလဲ။ ဟာသေတြ တစ္ခုျပီး - ေနာက္တစ္ခု - ဘယ္ေလာက္ အပင္ပန္းခံ ရယ္ေမာ ေပး ေနရ ဦးမလဲ။ “ရယ္စရာ တစ္ခုျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ ရယ္စရာ တစ္ခု ရွာေနရဦးမွာပဲ” ဆိုတာ သိျပီးတဲ့ ေနာက္ေတာ့ေရာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လို ရယ္နိုင္ဦးမွာလဲ ။
**Zay Ya **
Posted By လူဗိုလ္
No comments:
Post a Comment