ေျမာက္ကိုးရီးယား၊ ဇင္ဘာေဘြ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အဆိုးသြမ္းဆံုးအာဏာရွင္ႏိုင္ငံဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးကို သူတလွည့္ငါတလွည့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ဆြတ္ခူးေနၾကတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ ၃ ႏိုင္ငံထဲမွာ ဇင္ဘာေဘြနဲ႔ ျမန္မာတို႔ မွာေတာ့ ေလာက္ေလာက္လားလားအတိုက္အခံေတြရွိေနၿပီး အာဏာရွင္နဲ႔အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးကစားၾကတာေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ကစားကြက္ေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဏာရွင္ေတြက ျပည္တြင္းအေျခအေနေတြကို ႏိုင္ နင္းေအာင္ မကိုင္တြယ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ အတိုက္အခံအင္အားစုေတြနဲ႔ အေပးအယူလုပ္ ကစားတာေတြ ရွိတတ္ပါ တယ္။ (ဒါေပမဲ့ အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အၾကပ္အတည္းဆိုက္တာကို ဘယ္ေတာ့မွ ဝန္ခံေလ့မရွိပါဘူး။)
XXX
ဇင္ဘာေဘြႏိုင္ငံဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈႏႈန္း ၁၃,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ (ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာ ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀ တန္ေငြစကၠဴ ထုတ္ခဲ့ရတယ္)။ အလုပ္လက္မဲ့ ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ လူဦးေရ ၁၂ သန္းရွိတဲ့ႏိုင္ငံမွာ ျပည္သူ ၃ သန္း ႏိုင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။ က်န္းမာ ေရးစနစ္ၿပိဳလဲေနလို႔ ကာလဝမ္းကပ္ေဘး တႏွစ္ၾကာဆိုက္ၿပီး လူတသိန္း ဝမ္းေရာဂါျဖစ္၊ ၅၀၀၀ ေလာက္ေသခဲ့ပါ တယ္။
၂၀၀၈ ခု မတ္လ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အတိုက္အခံအမ္ဒီစီပါတီက ၉၉ ေနရာ၊ မူဂါဘီ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရပါတီ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္က ၉၇ ေနရာ၊ အမ္ဒီစီခြဲထြက္အဖြဲ႔က ၁၀ ေနရာရခဲ့ၿပီး သမတေရြး ေကာက္ပြဲမွာေတာ့ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ က ၄၇.၉ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ မူဂါဘီက ၄၃.၂ ရာခိုင္ႏႈန္း ရခဲ့တယ္လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ကဆိုၿပီး မဲ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမရလို႔ ဒုတိယအေၾကာ့ေရြးေကာက္ပြဲထပ္လုပ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ဟာ ၅၀.၃ ရာခိုင္ႏႈန္းရခဲ့ေပမဲ့ မူဂါဘီက မဲလိမ္ခဲ့တာျဖစ္လို႔ ဒုတိယအေၾကာ့ေရြးေကာက္ပြဲကို အတိုက္အခံပါတီက သပိတ္ ေမွာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကာလအတြင္း မူဂါဘီရဲ႕ပါတီနဲ႔ လံုျခံဳေရးေတြက အတိုက္အခံနဲ႔ ျပည္သူလူထု ၂၀၀ ေက်ာ္ကို သတ္ခဲ့ပါတယ္။
(အာဏာရွင္မူဂါဘီ)
ဒီလိုနဲ႔ တေယာက္ထဲၿပိဳင္တာ ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္မဲရၿပီး သမတျဖစ္လာေပမဲ့ အဖက္ဖက္ကအၾကပ္ဆိုက္ေနတဲ့ အာဏာရွင္မူဂါဘီဟာ ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာ ၁၅ ရက္မွာေတာ့ အာဖရိကေတာင္ပုိင္းအသင္းရဲ႕ ၾကားဝင္ေစ့စပ္ေပးမႈနဲ႔ အာဏာခြဲေဝေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးလိုက္ရပါတယ္။ လက္မွတ္ထုိးၿပီး တလအၾကာမွာ ဇင္ဘာေဘြ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံပိုင္စိန္တြင္းကို အဓမၼဝင္သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာေပၚလာတဲ့ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္ေရးအစိုးရမွာ မူဂါဘီက သမတ၊ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီက ကာကြယ္ေရး၊ လံုျခံဳေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၊ တရားေရး၊ ရဲ၊ အက်ဥ္းဦးစီး၊ ေထာက္လွမ္းေရး စတဲ့ ဌာနမ်ား၊ အမ္ဒီစီက ဘ႑ာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ျပန္ၾကားေရး၊ အေျခခံဥပေဒေရးရာ စတဲ့ဝန္ႀကီးေနရာမ်ားရၿပီး ျပည္ထဲ ေရးဝန္ႀကီးေနရာမွာ တပါတီကိုတေယာက္နဲ႔ ၂ ေယာက္ထားပါတယ္ (ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ၂ ေယာက္ထားတာ ကမၻာ မွာ ဒီတႏိုင္ငံဘဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္)။ မၾကာခင္မွာဘဲ မူဂါဘီက အမ္ဒီစီျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ အမ္ဒီစီ ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး (ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္) ေတြကိုလဲ အသိအမွတ္မျပဳ၊ အာဏာလႊဲမေပးခဲ့သလို ဗဟို ဘဏ္ဥကၠဌ နဲ႔ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ေနရာေတြကိုလဲ ဇြတ္အတင္းရယူခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အမ္ဒီစီပါတီကို စီးပြားေရး ခၽြတ္ျခံဳက်မႈ ကယ္တင္ေရး၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈဖယ္ရွားေရးအတြက္ဘဲ အဓိကအားျဖင့္ ေနရာေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပူးေပါင္းမယ့္သေဘာတူညီခ်က္ကို အမ္ဒီစီပါတီထဲမွာ အဲဒီအခ်ိန္က ဆန္႔က်င္မႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။
XXX
ေကာင္းကြက္ေတြကေတာ့ သတ္တာ ျဖတ္တာေတြနည္းသြားတယ္၊ တျခားအၾကမ္းဖက္မႈေတြ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်မႈေတြ အရင္ထက္စာရင္ ေလ်ာ့သြားပါတယ္၊ ဖမ္းရင္လဲ ခဏနဲ႔ျပန္လြတ္ သို႔မဟုတ္ အာမခံေပးပါတယ္။ ၂၀၀၉ ဇူလိုင္လမွာ ဘီဘီစီ နဲ႔ စီအဲန္အဲန္ သတင္းဌာနေတြကို ဖြင့္ေပးလိုက္တာ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ဘီတီကို ႏိုင္ငံ ေတာ္သစၥာေဖာက္မႈ နဲ႔ တရားစြဲထားတာကို ပလပ္လိုက္တာ၊ ကမၻာ့ဒုကၡသည္မ်ားေန႔ဆႏၵျပပြဲတံုးက အမ်ဳိးသမီး ၄ ေယာက္ ဖမ္းဆီးခံရ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားခံရမႈကို ဇူလိုင္လမွာ တရား႐ံုးက စံုစမ္းစစ္ေဆးခိုင္းတာ၊ ေအာက္ တိုဘာလမွာ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ၈ ေယာက္ကို တရားေသလႊတ္လိုက္တာေတြ ရွိပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေမလမွာ အမ္ဒီစီအမတ္ ႐ြိဳင္ဘင္းနက္ကို ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈနဲ႔ စြဲထားရာက တရားေသလႊတ္ေပးလိုက္တယ္ (ဒါေပမဲ့ ဝန္ႀကီးရာထူးေပးဖို႔ကိုေတာ့ မူဂါဘီက ဆက္လက္ပိတ္ပင္ေနပါတယ္)။
(ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာ)
၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္းမွာ ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာကို တရားဝင္ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး ေတာင္အာဖရိကေငြနဲ႔ အေမရိကန္ ေဒၚလာေတြနဲ႔ အစားထိုးသံုးစြဲလိုက္တဲ့အတြက္ စီးပြားေရးတိုးတက္လာသလို အရင္ကပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အေထာက္အပံ့ေတြ ျပန္ဝင္လာတာေတြေၾကာင့္လဲ စီးပြားေရးနည္းနည္းအဆင္ေျပလာပါတယ္။ (ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ ေခါင္း ေဆာင္ပိုင္းေတြအေပၚ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈေတြေတာ့ မ႐ုပ္သိမ္းေသးပါဘူး။) အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းကေတာ့ ‘၇၀ ရာခိုင္ ႏႈန္း’ ကို က်သြားပါတယ္။
မီဒီယာေကာ္မရွင္သစ္ကလဲ သတင္းစာသစ္ သတင္းဌာနသစ္လိုင္စင္ ၈ ခုေလာက္ ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္ (ကန္႔သတ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ မီဒီယာဥပေဒေဟာင္းေတြကိုေတာ့ မပယ္ဖ်က္ေသးပါဘူး)။
၂၀၁၀ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာေတာ့ အေျခခံဥပေဒအသစ္ေရးဆြဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ စတင္အသက္ဝင္လာပါတယ္ (ဒါေပမဲ့ အၾကမ္းဖက္ဟန္႔တားေႏွာင့္ယွက္မႈေတြေၾကာင့္ ေအာက္တိုဘာလမွာ ရပ္နားလိုက္ရတယ္)။ ၂၀၁၂ ေရြးေကာက္ပြဲ အမွီ အေျခခံဥပေဒအသစ္ထြက္ဖို႔ ႏွစ္ဖက္သေဘာတူထားပါတယ္။
XXX
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ထဲမွာ အမ္ဒီစီလႊတ္ေတာ္အမတ္ အနည္းဆံုး ၁၆ ေယာက္ကို ဓားျပမႈ၊ မုဒိမ္းမႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈ၊ ဓာတ္ေျမ ၾသဇာေရာင္းစားမႈ စတဲ့ရာဇဝတ္မႈပုဒ္မေတြနဲ႔ ဖမ္းထားပါတယ္။ ဒီထဲက ၇ ေယာက္ကို ေထာင္ခ်လိုက္ၿပီး ၄ ေယာက္ ကို အမတ္အျဖစ္ကပယ္ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ အမ္ဒီစီ ဒုဝန္ႀကီးမာလန္ဂူကို လက္ကိုင္ဖံုးခိုးမႈနဲ႔ တရားစြဲထားပါတယ္။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႐ြဳိင္ဘင္းနက္ကို တရားမဝင္လက္နက္ကိုင္ေဆာင္မႈ၊ ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈတို႔နဲ႔ တရား စြဲခဲ့ပါတယ္။
ႏွစ္ဖက္သေဘာတူစာခ်ဳပ္အရ အေျခခံဥပေဒသစ္ဆြဲဖို႔ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းတာကိုလဲ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ စြမ္းအားရွင္ေတြက ပုလိပ္ေတြေရွ႕ေမွာက္မွာဘဲ အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။ အမ္ဒီစီေခါင္းေဆာင္တေယာက္ရဲ႕အေမ အသက္ ၇၃ ႏွစ္အရြယ္ မလီလို ကိုလဲ ဝိုင္း႐ိုက္ခဲ့လို႔ ေဆး႐ံုတင္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အၾကမ္းဖက္သူ ဘယ္သူမွ အေရးမယူခံရပါဘူး။ အမ္ဒီစီကဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးဘီတီရဲ႕ျခံေစာင့္ကို ၾသဂုတ္လမွာ စစ္သား ၃ ေယာက္က ဝိုင္းထိုးခဲ့ပါတယ္။ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီးဆီကိုလဲ စာအိပ္ထဲက်ည္ဆံထည့္ပို႔တာ ရွိခဲ့ပါတယ္။
အမ္ဒီစီပါတီဝင္တင္မက လူ႔အခြင့္အေရးအဲန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔ဝင္ ၁၂ ေယာက္လဲ အဖမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့သတင္း စာေတြ ထုတ္ေဝခြင့္မရေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးညစ္တာေတြ ဆက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ ၾသဂုတ္လမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္ ၄ ေယာက္ကို တရားေဟာေနတံုး ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ နယ္ေတြမွာ မဲ႐ံုေစာင့္လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ သပိတ္ေမွာက္ရာမွာပါခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြကို ႐ိုက္ႏွက္တာ၊ ၿခိမ္း ေျခာက္ေႏွာင့္ယွက္တာေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာလမွာ လယ္ယာလုပ္သားသမဂၢ အတြင္းေရးမႉး အိမ္ကို စြမ္းအားရွင္ေတြဝင္စီးခဲ့ပါတယ္ (ကံေကာင္းလို႔ လြတ္သြားခဲ့ပါတယ္)။ ေအာက္တိုဘာလမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွဗန္ ဂီ႐ိုင္ ဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ကုလသမဂၢညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈစံုစမ္းေရးသမားကို မူဂါဘီက ေလဆိပ္ကေန ျပန္ေမာင္းထုတ္ခဲ့ပါ တယ္။
၂၀၀၉ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရးေရွ႕ေန ၂ ေယာက္ကိုဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေမလမွာေတာ့ နာမည္ႀကီး လူ႔ အခြင့္အေရးေရွ႕ေန မုခ်ဒယ္ဟာမာနဲ႔ တရားစြဲခံေနရတဲ့ အမ္ဒီစီအမတ္တေယာက္ရဲ႕ေရွ႕ေန ဆင္ဂြင္နီကိုဖမ္းခဲ့ပါ တယ္။ အမ္ဒီစီအထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႐ြဳိင္ဘင္းနက္ကို အာမခံေပးလိုက္တဲ့ တရားသူႀကီး ခ်ီပတ္ဒ္ဇီကိုလဲ ရဲက မတ္လဆန္းမွာ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ အလြတ္သတင္းေထာက္ မူဆင္ဂီကို ဗီအိုေအကလႊင့္တဲ့ ေျမသိမ္းမႈသတင္းေၾကာင့္ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေမလထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရး နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ ၁၈ ေယာက္ကို အၾကမ္းဖက္မႈပုဒ္မတပ္ ေထာင္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ တရား႐ံုးသတင္းေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဇင္ဘာေဘြလြတ္လပ္ေရး စာေစာင္အယ္ဒီတာ ခ်ီမာကုရီ နဲ႔ ကာဟိယ တို႔ကို ေမ ၁၁ ရက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈနဲ႔ ဖမ္းဆီးတရားစြဲခဲ့ပါတယ္။ မူဂါဘီဟာ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ စြမ္းအားရွင္တေသာင္းကို လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ထမ္းေတြအျဖစ္ လစာေပးထားတာ ေအာက္တိုဘာ လမွာ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ ဇူလိုင္လမွာ အမ္ဒီစီလႈပ္ရွားသူ ကာတိယို ဆိုတဲ့အမ်ဳိးသမီးကို ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ ၾကံ႕ဖြတ္ ေတြက ဝိုင္းဝန္းထိုးႀကိတ္႐ိုက္ႏွက္ကန္ေက်ာက္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္အေစာပိုင္းမွာ အလြတ္တန္းဓာတ္ပံုသတင္းေထာက္ အင္ဒါဆန္မန္ေယးရီကို ၃ ခါဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ တႀကိမ္ က တရား႐ံုးေရွ႕မွာ ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔၊ တႀကိမ္က အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ခ်ီတက္ပြဲကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔၊ တႀကိမ္က ဇင္ဘာေဘြ ၾကံ႕ဖြတ္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာစီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပပြဲကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔ဆိုၿပီး ဖမ္းခဲ့တာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဇန္နဝါရီလထဲမွာဘဲ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာထုတ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြသား အပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္ျဖန္႔ခ်ိေရးကုမၸဏီ ဒါ႐ိုက္ တာ မဒ္ဇီမူရီ နဲ႔ မုတန္ဒီ႐ို တို႔ကို ဇင္ဘာေဘြပုလိပ္က ဖမ္းၿပီး တရား႐ံုးတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ပထမေလးလအတြင္း သတင္းစာဆရာ အနည္းဆံုး ၁၅ ေယာက္ ဖမ္းဆီး သို႔မဟုတ္ ႐ိုက္ႏွက္ သို႔မဟုတ္ ေႏွာင့္ယွက္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဇန္နဝါရီ လထဲမွာဘဲ ပုလိပ္ေတြက အမ်ဳိးသမီးဆႏၵျပသမားေတြကို ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့ပါတယ္။
လြတ္လပ္တယ္ဆိုတဲ့ မီဒီယာေကာ္မရွင္ကို ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္ဝါရီက်မွ ထူေထာင္ခြင့္ေပးခဲ့ေပမဲ့ အရင္အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္ခံ မီဒီယာေကာ္မရွင္ေဟာင္းရဲ႕ ဥကၠဌကဘဲ ေကာ္မရွင္သစ္မွာ ဥကၠဌလုပ္ပါတယ္။
ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ ဇင္ဘာေဘြအလုပ္သမားသမဂၢ႐ံုးကို ပုလိပ္ေတြဝင္စီးခဲ့တဲ့အတြက္ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ ဟမ္ဘီရာ ထြက္ေျပးပုန္းေအာင္းခဲ့ရတယ္။
(ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္-ရွဗန္ဂီ႐ိုင္)
၂၀၁၀ မတ္လထဲမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို အေၾကာင္းမၾကား ခြင့္မေတာင္းဘဲ ျပန္ၾကားေရး၊ အေျခခံဥပေဒေရးရာ၊ သိပၸံနဲ႔ နည္းပညာ၊ ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတို႔ကိုကိုင္တဲ့ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီး ၄ ေယာက္ကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီကို ဒီဝန္ႀကီးဌာနေတြ ေပးလိုက္တယ္။ ဒီလထဲမွာဘဲ ပန္းခ်ီဆရာမာဆီကို ကို ဆူပူမႈလႈံ႔ေဆာ္တဲ့ ပန္းခ်ီ ျပပြဲလုပ္လို႔ ဆိုၿပီး ၂ ရက္ၾကာဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီး ဓာတ္ပံုျပပြဲ ၃ ပြဲကိုလဲ အာဏာပိုင္ေတြက ပိတ္ပစ္ခဲ့ပါတယ္။
အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရး လူထုေဆြးေႏြးပြဲေတြကို ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္စြမ္းအားရွင္ေတြက အၾကမ္းဖက္တာေတြ၊ အမ္ဒီစီ ပါတီဝင္ေတြ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြကို ဖမ္းဆီးတရားစြဲတာေတြ၊ အိုးအိမ္ေျမယာဖ်က္ဆီးမႈေတြ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း အႀကိမ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးအေရးလႈပ္ရွားသူ ၈၃ ေယာက္ ဖမ္းခံရပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒ ေဆြးေႏြးပြဲကို ဇာႏူးစြမ္းအားရွင္ေတြ တိုက္ခိုက္ရာမွာ တေယာက္ေသခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၁ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁ ရက္မွာ အာရပ္အံုႂကြမႈေလ့လာေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ပုလိပ္ေတြကစီးနင္းၿပီး အစည္းအေဝး တက္သူ ၄၆ ေယာက္ကို ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔မွာ လူတသန္းခ်ီတက္ဆႏၵျပဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္ခဲ့ေပမဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၆ ရက္ကစၿပီး ပုလိပ္ေတြ အင္အားအလံုးအရင္းနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲခ်ထားၿပီး ၂၈ ရက္ေန႔မွာ ညမထြက္ရ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့လို႔ ခ်ီတက္ပြဲ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ဇြန္လဆန္းမွာ အမ္ဒီစီပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးျဖစ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးဘီတီရဲ႕အိမ္ကို ဗံုးပစ္သြင္း တိုက္ခိုက္မႈ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ (အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေနအိမ္ေတြကို ရဲက လံုျခံဳေရးအေစာင့္ ေပးမထားပါ)။
ဇင္ဘာေဘြမီဒီယာေစာင့္ၾကည့္ေရးပေရာဂ်က္က ဒါ႐ုိက္တာအင္ဒ႐ူးမြိဳင္စီနဲ႔ အရာထမ္း ၃ ေယာက္ကို ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ပထမပတ္ထဲမွာ ဖမ္းသြားခဲ့ပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာလထဲမွာ လြတ္လပ္တဲ့ စတင္းဒတ္သတင္းစာအယ္ဒီတာ မဒန္ဟိုင္းယား နဲ႔ သတင္းေထာက္ မတ္ရွာဇီတို႔ကို ခိုးရာပါ က်န္းမာေရးအာမခံကုမၸဏီစာရြက္စာတမ္းေတြ လက္ခံထားရွိမႈနဲ႔ ဖမ္းခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီက်န္းမာေရးကုမၸဏီကို ဗဟိုဘဏ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးရဲ႕အၾကံေပးအရာရွိ ကီရီကီ ပိုင္ပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ ေဒးလီးနယူးစ္သတင္းစာအယ္ဒီတာ စတန္လီဂါမာ နဲ႔ သတင္းေထာက္ အင္စူဘီ တို႔ကိုလဲ မူဂါဘီရဲ႕ ဝန္ႀကီးခၽြမ္ဘိုကို အသေရဖ်က္မႈနဲ႔ ဖမ္းခဲ့တယ္။
၂၀၁၁ ခု ႏိုဝင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔မွာ ပုလိပ္ေတြက အမ္ဒီစီပါတီဗဟိုဌာနခ်ဳပ္႐ံုးကို မ်က္ရည္ယိုဗံုးေတြပစ္ခတ္ လူရွင္းၿပီး ပိတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလဆန္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ၃ ေယာက္ကို ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာ အမ်ဳိးသမီးသမဂၢဝင္ ၂၁ ေယာက္အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာခ်ီတက္ဆႏၵျပတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ၄၀ ကို ပုလိပ္ေတြက ႐ိုက္ႏွက္ၿဖိုခြဲခဲ့ပါတယ္။
XXX
ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီက လူထုစည္းေဝးပြဲေတြ အလြယ္တကူလုပ္ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ အမ္ဒီစီပါတီဟာ ပုလိပ္ခြင့္ျပဳခ်က္ရဖို႔ မနည္းေတာင္းေနရပါတယ္။ တခါတေလလဲ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေတြကို ရဲကဆဲေရးတိုင္းထြာတာ၊ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြမွာ ထိန္းထားတာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးေတြဟာ ႏိုင္ငံထဲ ႀကီးစိုးေနဆဲျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းေရဒီယိုနဲ႔ ႐ုပ္သံလႊင့္ လုပ္ငန္းေတြကိုလဲ မူဂါဘီကဘဲ ဆက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားသလို မာတာဘီလီ (အဲန္ဒီဘီလီ) တိုင္းရင္းသားေတြကုိ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးဖိႏွိပ္မႈေတြ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ဆက္လုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာတူခ်က္မွာပါတဲ့ ျခစားမႈတုိက္ဖ်က္ ေရးေကာ္မရွင္ကိုေတာ့ ၂၀၁၁ စက္တင္ဘာက်မွ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ဘယ္ေလာက္လႈပ္ရွားႏိုင္မလဲ မသိေသးပါဘူး။ မတရား ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ မီဒီယာဥပေဒေတြ၊ လံုျခံဳေရးဥပေဒေတြကိုလဲ မဖ်က္သိမ္းေသးပါ။
၂၀၀၉ ခုႏိုင္ငံေရးေျဖရွင္းခ်က္အၿပီး ႏိုင္ငံထဲအလုအယက္ တန္းစီဝင္လာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြဟာ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ရဲ႕ လက္ဝါးႀကီးအုပ္စီးပြားေရးေပၚလစီေၾကာင့္ အခုေတာ့ ျပန္ထြက္ေနၾကပါၿပီ။
(အာဏာရွင္မူဂါဘီ-ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္-ရွဗန္ဂီ႐ိုင္)
လူ႔အခြင့္အေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြလုပ္မယ္လို႔ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေႂကြးေၾကာ္ လုံုးပမ္းခဲ့တဲ့ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေတြ-အမတ္ေတြအေတာ္မ်ားမ်ားဟာလဲ အာဏာရွင္မူဂါဘီအုပ္စုရဲ႕ အဟန္႔အတား အခက္ အခဲေတြကို ေရရွည္ဆက္ရင္မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘဲ လက္ရွိအေနအထားေလးကို ထိန္းသိမ္းထားဖို႔ေလာက္ကိုဘဲ အာ႐ံု စိုက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားျပည္သူကိုေတာ့ အာဏာရွင္နဲ႔အာဏာခြဲေဝေရးေတြ ေအာင္ျမင္ေနေၾကာင္း ခ်ဲ႕ကားေျပာေနၾကပါတယ္။
XXX
ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာလဲ ၁၉၉၃ ခုမွာ ကုလသမဂၢရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ႀကီးၾကပ္မႈနဲ႔ အာဏာရွင္နဲ႔အတိုက္အခံ ေပါင္းသင္းခဲ့ ေပမဲ့ ဒီေန႔အထိ သာယာဝေျပာတဲ့ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္မလာဘဲ အာဏာရွင္ေဟာင္းက သ႑ာန္ေနာက္တမ်ဳိးနဲ႔ ဆက္ လက္ႀကီးစိုးေနတဲ့အေၾကာင္း ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခါ တင္ျပပါအံုးမယ္။
ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ပလႅင္ေပၚက ေအးေအးေဆးေဆးဆင္းသြားတဲ့အာဏာရွင္ ကမၻာေပၚမွာ တေယာက္မွမရွိဘူးလို႔ ဝါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးလူထုစိန္ဝင္းေျပာတာ ၾကားဖူးသလိုလိုဘဲ။
**ဂါမဏိ**
ေျမာက္ကိုးရီးယား၊ ဇင္ဘာေဘြ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အဆိုးသြမ္းဆံုးအာဏာရွင္ႏိုင္ငံဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးကို သူတလွည့္ငါတလွည့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ဆြတ္ခူးေနၾကတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ ၃ ႏိုင္ငံထဲမွာ ဇင္ဘာေဘြနဲ႔ ျမန္မာတို႔ မွာေတာ့ ေလာက္ေလာက္လားလားအတိုက္အခံေတြရွိေနၿပီး အာဏာရွင္နဲ႔အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးကစားၾကတာေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ကစားကြက္ေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဏာရွင္ေတြက ျပည္တြင္းအေျခအေနေတြကို ႏိုင္ နင္းေအာင္ မကိုင္တြယ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ အတိုက္အခံအင္အားစုေတြနဲ႔ အေပးအယူလုပ္ ကစားတာေတြ ရွိတတ္ပါ တယ္။ (ဒါေပမဲ့ အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အၾကပ္အတည္းဆိုက္တာကို ဘယ္ေတာ့မွ ဝန္ခံေလ့မရွိပါဘူး။)
XXX
ဇင္ဘာေဘြႏိုင္ငံဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈႏႈန္း ၁၃,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ (ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာ ၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀ တန္ေငြစကၠဴ ထုတ္ခဲ့ရတယ္)။ အလုပ္လက္မဲ့ ၉၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ လူဦးေရ ၁၂ သန္းရွိတဲ့ႏိုင္ငံမွာ ျပည္သူ ၃ သန္း ႏိုင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။ က်န္းမာ ေရးစနစ္ၿပိဳလဲေနလို႔ ကာလဝမ္းကပ္ေဘး တႏွစ္ၾကာဆိုက္ၿပီး လူတသိန္း ဝမ္းေရာဂါျဖစ္၊ ၅၀၀၀ ေလာက္ေသခဲ့ပါ တယ္။
၂၀၀၈ ခု မတ္လ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အတိုက္အခံအမ္ဒီစီပါတီက ၉၉ ေနရာ၊ မူဂါဘီ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရပါတီ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္က ၉၇ ေနရာ၊ အမ္ဒီစီခြဲထြက္အဖြဲ႔က ၁၀ ေနရာရခဲ့ၿပီး သမတေရြး ေကာက္ပြဲမွာေတာ့ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ က ၄၇.၉ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ မူဂါဘီက ၄၃.၂ ရာခိုင္ႏႈန္း ရခဲ့တယ္လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ကဆိုၿပီး မဲ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမရလို႔ ဒုတိယအေၾကာ့ေရြးေကာက္ပြဲထပ္လုပ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္ဟာ ၅၀.၃ ရာခိုင္ႏႈန္းရခဲ့ေပမဲ့ မူဂါဘီက မဲလိမ္ခဲ့တာျဖစ္လို႔ ဒုတိယအေၾကာ့ေရြးေကာက္ပြဲကို အတိုက္အခံပါတီက သပိတ္ ေမွာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကာလအတြင္း မူဂါဘီရဲ႕ပါတီနဲ႔ လံုျခံဳေရးေတြက အတိုက္အခံနဲ႔ ျပည္သူလူထု ၂၀၀ ေက်ာ္ကို သတ္ခဲ့ပါတယ္။
(အာဏာရွင္မူဂါဘီ)
ဒီလိုနဲ႔ တေယာက္ထဲၿပိဳင္တာ ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္မဲရၿပီး သမတျဖစ္လာေပမဲ့ အဖက္ဖက္ကအၾကပ္ဆိုက္ေနတဲ့ အာဏာရွင္မူဂါဘီဟာ ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာ ၁၅ ရက္မွာေတာ့ အာဖရိကေတာင္ပုိင္းအသင္းရဲ႕ ၾကားဝင္ေစ့စပ္ေပးမႈနဲ႔ အာဏာခြဲေဝေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးလိုက္ရပါတယ္။ လက္မွတ္ထုိးၿပီး တလအၾကာမွာ ဇင္ဘာေဘြ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံပိုင္စိန္တြင္းကို အဓမၼဝင္သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာေပၚလာတဲ့ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္ေရးအစိုးရမွာ မူဂါဘီက သမတ၊ ရွဗန္ဂီ႐ိုင္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီက ကာကြယ္ေရး၊ လံုျခံဳေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၊ တရားေရး၊ ရဲ၊ အက်ဥ္းဦးစီး၊ ေထာက္လွမ္းေရး စတဲ့ ဌာနမ်ား၊ အမ္ဒီစီက ဘ႑ာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ျပန္ၾကားေရး၊ အေျခခံဥပေဒေရးရာ စတဲ့ဝန္ႀကီးေနရာမ်ားရၿပီး ျပည္ထဲ ေရးဝန္ႀကီးေနရာမွာ တပါတီကိုတေယာက္နဲ႔ ၂ ေယာက္ထားပါတယ္ (ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ၂ ေယာက္ထားတာ ကမၻာ မွာ ဒီတႏိုင္ငံဘဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္)။ မၾကာခင္မွာဘဲ မူဂါဘီက အမ္ဒီစီျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ အမ္ဒီစီ ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉး (ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္) ေတြကိုလဲ အသိအမွတ္မျပဳ၊ အာဏာလႊဲမေပးခဲ့သလို ဗဟို ဘဏ္ဥကၠဌ နဲ႔ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ေနရာေတြကိုလဲ ဇြတ္အတင္းရယူခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အမ္ဒီစီပါတီကို စီးပြားေရး ခၽြတ္ျခံဳက်မႈ ကယ္တင္ေရး၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈဖယ္ရွားေရးအတြက္ဘဲ အဓိကအားျဖင့္ ေနရာေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပူးေပါင္းမယ့္သေဘာတူညီခ်က္ကို အမ္ဒီစီပါတီထဲမွာ အဲဒီအခ်ိန္က ဆန္႔က်င္မႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။
XXX
ေကာင္းကြက္ေတြကေတာ့ သတ္တာ ျဖတ္တာေတြနည္းသြားတယ္၊ တျခားအၾကမ္းဖက္မႈေတြ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်မႈေတြ အရင္ထက္စာရင္ ေလ်ာ့သြားပါတယ္၊ ဖမ္းရင္လဲ ခဏနဲ႔ျပန္လြတ္ သို႔မဟုတ္ အာမခံေပးပါတယ္။ ၂၀၀၉ ဇူလိုင္လမွာ ဘီဘီစီ နဲ႔ စီအဲန္အဲန္ သတင္းဌာနေတြကို ဖြင့္ေပးလိုက္တာ၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ဘီတီကို ႏိုင္ငံ ေတာ္သစၥာေဖာက္မႈ နဲ႔ တရားစြဲထားတာကို ပလပ္လိုက္တာ၊ ကမၻာ့ဒုကၡသည္မ်ားေန႔ဆႏၵျပပြဲတံုးက အမ်ဳိးသမီး ၄ ေယာက္ ဖမ္းဆီးခံရ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားခံရမႈကို ဇူလိုင္လမွာ တရား႐ံုးက စံုစမ္းစစ္ေဆးခိုင္းတာ၊ ေအာက္ တိုဘာလမွာ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ၈ ေယာက္ကို တရားေသလႊတ္လိုက္တာေတြ ရွိပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေမလမွာ အမ္ဒီစီအမတ္ ႐ြိဳင္ဘင္းနက္ကို ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈနဲ႔ စြဲထားရာက တရားေသလႊတ္ေပးလိုက္တယ္ (ဒါေပမဲ့ ဝန္ႀကီးရာထူးေပးဖို႔ကိုေတာ့ မူဂါဘီက ဆက္လက္ပိတ္ပင္ေနပါတယ္)။
(ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာ)
၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္းမွာ ဇင္ဘာေဘြေဒၚလာကို တရားဝင္ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး ေတာင္အာဖရိကေငြနဲ႔ အေမရိကန္ ေဒၚလာေတြနဲ႔ အစားထိုးသံုးစြဲလိုက္တဲ့အတြက္ စီးပြားေရးတိုးတက္လာသလို အရင္ကပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အေထာက္အပံ့ေတြ ျပန္ဝင္လာတာေတြေၾကာင့္လဲ စီးပြားေရးနည္းနည္းအဆင္ေျပလာပါတယ္။ (ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ ေခါင္း ေဆာင္ပိုင္းေတြအေပၚ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈေတြေတာ့ မ႐ုပ္သိမ္းေသးပါဘူး။) အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းကေတာ့ ‘၇၀ ရာခိုင္ ႏႈန္း’ ကို က်သြားပါတယ္။
မီဒီယာေကာ္မရွင္သစ္ကလဲ သတင္းစာသစ္ သတင္းဌာနသစ္လိုင္စင္ ၈ ခုေလာက္ ခ်ေပးခဲ့ပါတယ္ (ကန္႔သတ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ မီဒီယာဥပေဒေဟာင္းေတြကိုေတာ့ မပယ္ဖ်က္ေသးပါဘူး)။
၂၀၁၀ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာေတာ့ အေျခခံဥပေဒအသစ္ေရးဆြဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ စတင္အသက္ဝင္လာပါတယ္ (ဒါေပမဲ့ အၾကမ္းဖက္ဟန္႔တားေႏွာင့္ယွက္မႈေတြေၾကာင့္ ေအာက္တိုဘာလမွာ ရပ္နားလိုက္ရတယ္)။ ၂၀၁၂ ေရြးေကာက္ပြဲ အမွီ အေျခခံဥပေဒအသစ္ထြက္ဖို႔ ႏွစ္ဖက္သေဘာတူထားပါတယ္။
XXX
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ထဲမွာ အမ္ဒီစီလႊတ္ေတာ္အမတ္ အနည္းဆံုး ၁၆ ေယာက္ကို ဓားျပမႈ၊ မုဒိမ္းမႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈ၊ ဓာတ္ေျမ ၾသဇာေရာင္းစားမႈ စတဲ့ရာဇဝတ္မႈပုဒ္မေတြနဲ႔ ဖမ္းထားပါတယ္။ ဒီထဲက ၇ ေယာက္ကို ေထာင္ခ်လိုက္ၿပီး ၄ ေယာက္ ကို အမတ္အျဖစ္ကပယ္ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ အမ္ဒီစီ ဒုဝန္ႀကီးမာလန္ဂူကို လက္ကိုင္ဖံုးခိုးမႈနဲ႔ တရားစြဲထားပါတယ္။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႐ြဳိင္ဘင္းနက္ကို တရားမဝင္လက္နက္ကိုင္ေဆာင္မႈ၊ ႏိုင္ငံေတာ္သစၥာေဖာက္မႈတို႔နဲ႔ တရား စြဲခဲ့ပါတယ္။
ႏွစ္ဖက္သေဘာတူစာခ်ဳပ္အရ အေျခခံဥပေဒသစ္ဆြဲဖို႔ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းတာကိုလဲ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ စြမ္းအားရွင္ေတြက ပုလိပ္ေတြေရွ႕ေမွာက္မွာဘဲ အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။ အမ္ဒီစီေခါင္းေဆာင္တေယာက္ရဲ႕အေမ အသက္ ၇၃ ႏွစ္အရြယ္ မလီလို ကိုလဲ ဝိုင္း႐ိုက္ခဲ့လို႔ ေဆး႐ံုတင္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အၾကမ္းဖက္သူ ဘယ္သူမွ အေရးမယူခံရပါဘူး။ အမ္ဒီစီကဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးဘီတီရဲ႕ျခံေစာင့္ကို ၾသဂုတ္လမွာ စစ္သား ၃ ေယာက္က ဝိုင္းထိုးခဲ့ပါတယ္။ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီးဆီကိုလဲ စာအိပ္ထဲက်ည္ဆံထည့္ပို႔တာ ရွိခဲ့ပါတယ္။
အမ္ဒီစီပါတီဝင္တင္မက လူ႔အခြင့္အေရးအဲန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔ဝင္ ၁၂ ေယာက္လဲ အဖမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့သတင္း စာေတြ ထုတ္ေဝခြင့္မရေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးညစ္တာေတြ ဆက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ ၾသဂုတ္လမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္ ၄ ေယာက္ကို တရားေဟာေနတံုး ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ နယ္ေတြမွာ မဲ႐ံုေစာင့္လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ သပိတ္ေမွာက္ရာမွာပါခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြကို ႐ိုက္ႏွက္တာ၊ ၿခိမ္း ေျခာက္ေႏွာင့္ယွက္တာေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာလမွာ လယ္ယာလုပ္သားသမဂၢ အတြင္းေရးမႉး အိမ္ကို စြမ္းအားရွင္ေတြဝင္စီးခဲ့ပါတယ္ (ကံေကာင္းလို႔ လြတ္သြားခဲ့ပါတယ္)။ ေအာက္တိုဘာလမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွဗန္ ဂီ႐ိုင္ ဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ကုလသမဂၢညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈစံုစမ္းေရးသမားကို မူဂါဘီက ေလဆိပ္ကေန ျပန္ေမာင္းထုတ္ခဲ့ပါ တယ္။
၂၀၀၉ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရးေရွ႕ေန ၂ ေယာက္ကိုဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေမလမွာေတာ့ နာမည္ႀကီး လူ႔ အခြင့္အေရးေရွ႕ေန မုခ်ဒယ္ဟာမာနဲ႔ တရားစြဲခံေနရတဲ့ အမ္ဒီစီအမတ္တေယာက္ရဲ႕ေရွ႕ေန ဆင္ဂြင္နီကိုဖမ္းခဲ့ပါ တယ္။ အမ္ဒီစီအထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႐ြဳိင္ဘင္းနက္ကို အာမခံေပးလိုက္တဲ့ တရားသူႀကီး ခ်ီပတ္ဒ္ဇီကိုလဲ ရဲက မတ္လဆန္းမွာ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ အလြတ္သတင္းေထာက္ မူဆင္ဂီကို ဗီအိုေအကလႊင့္တဲ့ ေျမသိမ္းမႈသတင္းေၾကာင့္ ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ေမလထဲမွာ လူ႔အခြင့္အေရး နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ ၁၈ ေယာက္ကို အၾကမ္းဖက္မႈပုဒ္မတပ္ ေထာင္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ တရား႐ံုးသတင္းေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဇင္ဘာေဘြလြတ္လပ္ေရး စာေစာင္အယ္ဒီတာ ခ်ီမာကုရီ နဲ႔ ကာဟိယ တို႔ကို ေမ ၁၁ ရက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈနဲ႔ ဖမ္းဆီးတရားစြဲခဲ့ပါတယ္။ မူဂါဘီဟာ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ စြမ္းအားရွင္တေသာင္းကို လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ထမ္းေတြအျဖစ္ လစာေပးထားတာ ေအာက္တိုဘာ လမွာ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ ဇူလိုင္လမွာ အမ္ဒီစီလႈပ္ရွားသူ ကာတိယို ဆိုတဲ့အမ်ဳိးသမီးကို ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ ၾကံ႕ဖြတ္ ေတြက ဝိုင္းဝန္းထိုးႀကိတ္႐ိုက္ႏွက္ကန္ေက်ာက္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္အေစာပိုင္းမွာ အလြတ္တန္းဓာတ္ပံုသတင္းေထာက္ အင္ဒါဆန္မန္ေယးရီကို ၃ ခါဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ တႀကိမ္ က တရား႐ံုးေရွ႕မွာ ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔၊ တႀကိမ္က အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ခ်ီတက္ပြဲကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔၊ တႀကိမ္က ဇင္ဘာေဘြ ၾကံ႕ဖြတ္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာစီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပပြဲကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္လို႔ဆိုၿပီး ဖမ္းခဲ့တာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဇန္နဝါရီလထဲမွာဘဲ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာထုတ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြသား အပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္ျဖန္႔ခ်ိေရးကုမၸဏီ ဒါ႐ိုက္ တာ မဒ္ဇီမူရီ နဲ႔ မုတန္ဒီ႐ို တို႔ကို ဇင္ဘာေဘြပုလိပ္က ဖမ္းၿပီး တရား႐ံုးတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ပထမေလးလအတြင္း သတင္းစာဆရာ အနည္းဆံုး ၁၅ ေယာက္ ဖမ္းဆီး သို႔မဟုတ္ ႐ိုက္ႏွက္ သို႔မဟုတ္ ေႏွာင့္ယွက္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဇန္နဝါရီ လထဲမွာဘဲ ပုလိပ္ေတြက အမ်ဳိးသမီးဆႏၵျပသမားေတြကို ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့ပါတယ္။
လြတ္လပ္တယ္ဆိုတဲ့ မီဒီယာေကာ္မရွင္ကို ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္ဝါရီက်မွ ထူေထာင္ခြင့္ေပးခဲ့ေပမဲ့ အရင္အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္ခံ မီဒီယာေကာ္မရွင္ေဟာင္းရဲ႕ ဥကၠဌကဘဲ ေကာ္မရွင္သစ္မွာ ဥကၠဌလုပ္ပါတယ္။
ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ ဇင္ဘာေဘြအလုပ္သမားသမဂၢ႐ံုးကို ပုလိပ္ေတြဝင္စီးခဲ့တဲ့အတြက္ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ ဟမ္ဘီရာ ထြက္ေျပးပုန္းေအာင္းခဲ့ရတယ္။
(ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္-ရွဗန္ဂီ႐ိုင္)
၂၀၁၀ မတ္လထဲမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို အေၾကာင္းမၾကား ခြင့္မေတာင္းဘဲ ျပန္ၾကားေရး၊ အေျခခံဥပေဒေရးရာ၊ သိပၸံနဲ႔ နည္းပညာ၊ ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတို႔ကိုကိုင္တဲ့ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီး ၄ ေယာက္ကို ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီကို ဒီဝန္ႀကီးဌာနေတြ ေပးလိုက္တယ္။ ဒီလထဲမွာဘဲ ပန္းခ်ီဆရာမာဆီကို ကို ဆူပူမႈလႈံ႔ေဆာ္တဲ့ ပန္းခ်ီ ျပပြဲလုပ္လို႔ ဆိုၿပီး ၂ ရက္ၾကာဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီး ဓာတ္ပံုျပပြဲ ၃ ပြဲကိုလဲ အာဏာပိုင္ေတြက ပိတ္ပစ္ခဲ့ပါတယ္။
အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရး လူထုေဆြးေႏြးပြဲေတြကို ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္စြမ္းအားရွင္ေတြက အၾကမ္းဖက္တာေတြ၊ အမ္ဒီစီ ပါတီဝင္ေတြ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြကို ဖမ္းဆီးတရားစြဲတာေတြ၊ အိုးအိမ္ေျမယာဖ်က္ဆီးမႈေတြ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း အႀကိမ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးအေရးလႈပ္ရွားသူ ၈၃ ေယာက္ ဖမ္းခံရပါတယ္။ အေျခခံဥပေဒ ေဆြးေႏြးပြဲကို ဇာႏူးစြမ္းအားရွင္ေတြ တိုက္ခိုက္ရာမွာ တေယာက္ေသခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၁ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁ ရက္မွာ အာရပ္အံုႂကြမႈေလ့လာေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ပုလိပ္ေတြကစီးနင္းၿပီး အစည္းအေဝး တက္သူ ၄၆ ေယာက္ကို ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔မွာ လူတသန္းခ်ီတက္ဆႏၵျပဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္ခဲ့ေပမဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၆ ရက္ကစၿပီး ပုလိပ္ေတြ အင္အားအလံုးအရင္းနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲခ်ထားၿပီး ၂၈ ရက္ေန႔မွာ ညမထြက္ရ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့လို႔ ခ်ီတက္ပြဲ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ဇြန္လဆန္းမွာ အမ္ဒီစီပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးျဖစ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးဘီတီရဲ႕အိမ္ကို ဗံုးပစ္သြင္း တိုက္ခိုက္မႈ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ (အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေနအိမ္ေတြကို ရဲက လံုျခံဳေရးအေစာင့္ ေပးမထားပါ)။
ဇင္ဘာေဘြမီဒီယာေစာင့္ၾကည့္ေရးပေရာဂ်က္က ဒါ႐ုိက္တာအင္ဒ႐ူးမြိဳင္စီနဲ႔ အရာထမ္း ၃ ေယာက္ကို ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ပထမပတ္ထဲမွာ ဖမ္းသြားခဲ့ပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာလထဲမွာ လြတ္လပ္တဲ့ စတင္းဒတ္သတင္းစာအယ္ဒီတာ မဒန္ဟိုင္းယား နဲ႔ သတင္းေထာက္ မတ္ရွာဇီတို႔ကို ခိုးရာပါ က်န္းမာေရးအာမခံကုမၸဏီစာရြက္စာတမ္းေတြ လက္ခံထားရွိမႈနဲ႔ ဖမ္းခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီက်န္းမာေရးကုမၸဏီကို ဗဟိုဘဏ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးရဲ႕အၾကံေပးအရာရွိ ကီရီကီ ပိုင္ပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ ေဒးလီးနယူးစ္သတင္းစာအယ္ဒီတာ စတန္လီဂါမာ နဲ႔ သတင္းေထာက္ အင္စူဘီ တို႔ကိုလဲ မူဂါဘီရဲ႕ ဝန္ႀကီးခၽြမ္ဘိုကို အသေရဖ်က္မႈနဲ႔ ဖမ္းခဲ့တယ္။
၂၀၁၁ ခု ႏိုဝင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔မွာ ပုလိပ္ေတြက အမ္ဒီစီပါတီဗဟိုဌာနခ်ဳပ္႐ံုးကို မ်က္ရည္ယိုဗံုးေတြပစ္ခတ္ လူရွင္းၿပီး ပိတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလဆန္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ ၃ ေယာက္ကို ဖမ္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာ အမ်ဳိးသမီးသမဂၢဝင္ ၂၁ ေယာက္အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာခ်ီတက္ဆႏၵျပတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ၄၀ ကို ပုလိပ္ေတြက ႐ိုက္ႏွက္ၿဖိုခြဲခဲ့ပါတယ္။
XXX
ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ပါတီက လူထုစည္းေဝးပြဲေတြ အလြယ္တကူလုပ္ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ အမ္ဒီစီပါတီဟာ ပုလိပ္ခြင့္ျပဳခ်က္ရဖို႔ မနည္းေတာင္းေနရပါတယ္။ တခါတေလလဲ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေတြကို ရဲကဆဲေရးတိုင္းထြာတာ၊ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေတြမွာ ထိန္းထားတာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးေတြဟာ ႏိုင္ငံထဲ ႀကီးစိုးေနဆဲျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းေရဒီယိုနဲ႔ ႐ုပ္သံလႊင့္ လုပ္ငန္းေတြကိုလဲ မူဂါဘီကဘဲ ဆက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားသလို မာတာဘီလီ (အဲန္ဒီဘီလီ) တိုင္းရင္းသားေတြကုိ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးဖိႏွိပ္မႈေတြ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ဆက္လုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာတူခ်က္မွာပါတဲ့ ျခစားမႈတုိက္ဖ်က္ ေရးေကာ္မရွင္ကိုေတာ့ ၂၀၁၁ စက္တင္ဘာက်မွ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ဘယ္ေလာက္လႈပ္ရွားႏိုင္မလဲ မသိေသးပါဘူး။ မတရား ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ မီဒီယာဥပေဒေတြ၊ လံုျခံဳေရးဥပေဒေတြကိုလဲ မဖ်က္သိမ္းေသးပါ။
၂၀၀၉ ခုႏိုင္ငံေရးေျဖရွင္းခ်က္အၿပီး ႏိုင္ငံထဲအလုအယက္ တန္းစီဝင္လာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြဟာ ဇာႏူး-ပီအက္ဖ္ရဲ႕ လက္ဝါးႀကီးအုပ္စီးပြားေရးေပၚလစီေၾကာင့္ အခုေတာ့ ျပန္ထြက္ေနၾကပါၿပီ။
(အာဏာရွင္မူဂါဘီ-ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္-ရွဗန္ဂီ႐ိုင္)
လူ႔အခြင့္အေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြလုပ္မယ္လို႔ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေႂကြးေၾကာ္ လုံုးပမ္းခဲ့တဲ့ အမ္ဒီစီဝန္ႀကီးေတြ-အမတ္ေတြအေတာ္မ်ားမ်ားဟာလဲ အာဏာရွင္မူဂါဘီအုပ္စုရဲ႕ အဟန္႔အတား အခက္ အခဲေတြကို ေရရွည္ဆက္ရင္မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘဲ လက္ရွိအေနအထားေလးကို ထိန္းသိမ္းထားဖို႔ေလာက္ကိုဘဲ အာ႐ံု စိုက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားျပည္သူကိုေတာ့ အာဏာရွင္နဲ႔အာဏာခြဲေဝေရးေတြ ေအာင္ျမင္ေနေၾကာင္း ခ်ဲ႕ကားေျပာေနၾကပါတယ္။
XXX
ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာလဲ ၁၉၉၃ ခုမွာ ကုလသမဂၢရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ႀကီးၾကပ္မႈနဲ႔ အာဏာရွင္နဲ႔အတိုက္အခံ ေပါင္းသင္းခဲ့ ေပမဲ့ ဒီေန႔အထိ သာယာဝေျပာတဲ့ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္မလာဘဲ အာဏာရွင္ေဟာင္းက သ႑ာန္ေနာက္တမ်ဳိးနဲ႔ ဆက္ လက္ႀကီးစိုးေနတဲ့အေၾကာင္း ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခါ တင္ျပပါအံုးမယ္။
ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ ပလႅင္ေပၚက ေအးေအးေဆးေဆးဆင္းသြားတဲ့အာဏာရွင္ ကမၻာေပၚမွာ တေယာက္မွမရွိဘူးလို႔ ဝါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးလူထုစိန္ဝင္းေျပာတာ ၾကားဖူးသလိုလိုဘဲ။
**ဂါမဏိ**
No comments:
Post a Comment