မလကာပင္ေပၚမွာ မာလကာသီးစားပါ(အဲေလ) မဂၤလာပါမိတ္ေဆြတို ့ေရ…။ ထိုင္းနိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့ေတာ္၏ ဆင္ေျခဖံုးေဒသျဖစ္ေသာ ႏြမ္ထဘူရီျမိဳ ့တေနရာ၌ ဤအိမ္သာဘူး(အဲဟုတ္ေပါင္) ဤအင္တာဗ်ဴးကို စတင္ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါသည္။ အခ်ိန္က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ (၂၄၊ ၂၅၊ ၂၆) ရက္ေတြမွာေပါ့ဗ်ာ…။ အဲသည္ ႏြမ္ထဘူရီျမိဳ ့မွာ က်င္းပတဲ့ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြနဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပ ေဒထဲမွာ ပါ၀င္ရမွာျဖစ္တဲ့ (၂၀၀၇)ခုႏွစ္ ေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားဆိုင္ရာ အက္ဥပေဒေတြအေၾကာင္း အားေကာင္းေမာင္းသန္ သိရွိရေလေအာင္ ဖိုရမ္ေအးရွေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ ့ညီေနာင္အဖြဲ ့အစည္းေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ထိုင္းေရွ ့ေနမ်ားေကာင္စီ၊ ဥပေဒအေထာက္အကူျပဳဌာန(LLC) ၊ လူ ့အခြင့္အေရးဖြံ ့ ျဖိဳးတိုး တက္ေရးေဖာင္ေဒးရွင္း(HRDF) အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမာေရးရာအဖြဲ ခ်ဳပ္(ILO)တို ့က ပူးေပါင္းစီစဥ္ၾကတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုရွိတယ္ေလ။ အဲသည္မွာပဲ ထိုင္း-ျမန္္မာနယ္စပ္ အေျခစိုက္လို ့ေက်ာက္ခ်ကာ၊ အုတ္သဲမ်ားခ်ျပီး(အဲေလ) ျမန္မာျပည္သားမ်ား အေရးကိုေဇာက္ခ်ကာ အက်ဳိးေဆာင္ ေနေသာ စာေပဗဟုသုတ ဂုရုဆန္ႀကီး ဆန္တာကေလာ့စ္နဲ ့ ထိုင္းေရွ ့ေနေတြ(ေရႊဓူ၀ံနဲ ့ ၀မ္ခ်ဳိင္းပမာ)ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းပိုကာေဒါင္း (အဲဟုတ္ေပါင္) ေဆြး ေႏြးၾကေတာ့တာပဲဗ်ဳိ ့။ ဘာေတြဆက္ျဖစ္သလဲ ဘယ္သူေတြပါ၀င္သလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားစိတ္၀င္စားေနေရာေပါ့။ ေငြေရာင္စာလႊာ-ဘေလာ့ဂ္စာ မ်က္ႏွာ ေေပၚမွာ ခင္ဗ်ားဖာသာ ဆက္ဖတ္္ေပေရာ့ဗ်ဳိ ့။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း ေဟာ္နန္အြန္) က်ေနာ္က လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္အနည္းငယ္က ဖိုရမ္ေအးရွေဖာင္ေဒရွင္း(ဗဟို)မွာေရာ၊ LLc မွာပါ အႀကီးအကဲ လုပ္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ အသက္အရြယ္ရလာေတာ့ (HRDF) မွာ အႀကီးအကဲလုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ထိုင္းနုိင္ငံရဲ ့၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အသစ္ျဖစ္လာသူ (မစၥတာ ဆမ္မတ္)ဦးစီးတဲ့ ညြန္ ့ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ ့က လက္မွတ္ေရးထိုးျပီး အတည္ျပဳေပးရမယ့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ထိုင္းနိုင္ငံဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒဆိုတာရွိ မယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အဲဒီဖြဲ ့စည္းပံုထဲမွာ ပါ၀င္ရမယ့္ ေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ အက္ဥပေဒေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ထိုင္းအလုပ္သမား ကာ ကြယ္ေရး အက္ဥပေဒ၊ ဘီအီး- ၂၅၄၁(၁၉၉၈)ဆိုတာကတခု၊ ေလ်ာ္ေၾကးအက္ဥပေဒ- ဘီအီး ၂၅၃၇(၁၉၉၄)ဆိုတာကတခု၊ အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမား ေစ့စပ္ဖ်န္ေျဖေရးအက္ဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၁၈(၁၉၇၅)ဆိုတာကတခု၊ ေလ်ာ္ေၾကးနဲ ့ ရာဇ၀တ္မႈမွာတရားခံအတြက္ ကုန္က်စရိတ္အက္ဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၄၄(၂၀၀၀)ဆိုတာကတခု၊ အဲဒါေတြဟာ မစၥတာ ဆမ္မတ္ကိုယ္တိုင္ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးရမယ့္ ထိုင္းနိုင္ငံရဲ ့ ဖြဲ ့ စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၅၀(၂၀၀၇)ထဲမွာ အားလံုးအက်ဳံး၀င္မယ္၊ ပါ၀င္မယ္၊ ဒီအတြက္အခုကၽြဲေရာင္းလာတဲ့(အဲေလ)ၾကြေရာက္လာတဲ့ မဲေဆာက္၊ ဘန္ေကာက္၊ ဆမြတ္ဆခြန္(မဟာခ်ဳိင္) ခ်င္းမိုင္စတဲ့ ေဒသကိုယ္စီကလာၾကတဲ့ ထိုင္းနဲ ့ ျမန္မာအဖြဲ ့အစည္းအသီးသီးက အက်ဳိးေဆာင္ကိုယ္စားလွယ္ေတြအျပင္၊ (ILO) ရဲ ့ သေဘာ သဘာ၀အေၾကာင္းရွင္းျပတဲ့ မစၥတာ အန္းဒီကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သဟာကေတာ့ ဂုရုဆန္တို ့ရဲ ့ ဂုရုခ်ဳပ္မ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္က မဟာ့ မဟာဂုရုႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္လဲေတာ္သူ ၁၉၇၃နဲ ့ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မ်ားသီက Until We get the Democracy (1973- 1976- Oct 14) ပိုစတာေက်ညာခ်က္ေတြ၊ ျပကၡဒိန္ေတြထုတ္ခဲ့တဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံရဲ ့ အတိတ္ကာလေက်ာင္းသားနဲ ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ တမၼာဆတ္ တကၠသိုလ္၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ေတြအပါအ၀င္ ရဲရဲေတာက္ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာသူ (ဆုန္ခ်ဳိင္းေဟာ္ နန္အြန္)ဟာ ေရွ ့တန္းက ပါ၀င္ခဲ့သူတဦးျဖစ္ပါတယ္။
ကဲဗ်ာ… ဒါေတြအသားထားလို ့ ဟိုဟာေတြကိုလည္း ဆက္ျပီးသြားၾကပါဦးစို ့ရဲ ့။ ဂုရုဆန္နဲ ့မိတ္ေဆြေတြ ေဆြးေႏြးတာဟာ မစၥတာ ထနူး(LLC အႀကီးအကဲ)ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ ့နဲ ့ဟာ သိပ္ေကာင္းေနတာမို ့ (ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းေတြသိေစေကာင္းရဲ ့ဗ်ာ) ဆိုျပီး ေဖာက္သည္ခ်ျပလိုက္ျပီဗ်ဳိ ့။ ဒီလိုအေမး နဲ အေျဖကို ဂုရုဆန္နဲ ့ ထိုင္းေရွ ့ေနမ်ားအိမ္သာဗ်ဴး(အဲေလ) အင္တာဗ်ဴးရယ္လို ့ အမည္တပ္ျပီး မိတ္ေဆြ ေရႊ ့ေျပာင္းေတြဆီ ေပးေ၀ခ်င္ တာက ဒီလိုဗ် ဒီလို…။
(ဖိထနူး) မဲေဆာက္ျမိဳ ့ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမွာ(နိုင္းစိုင္းေအာင္)ကို အလုပ္လုပ္ေစရာမွာ ေလွ်ာက္လႊာပံုစံု ျဖည့္ရျခင္း၊ လက္မွတ္လုပ္ေပးျခင္း၊ အလုပ္ခ်ိန္ သတ္မွတ္ျခင္းမရွိပဲနဲ ့ သူ ့ကိုလစဥ္လတိုင္း ၁၅ရက္ေန ့ျဖစ္ျဖစ္၊ ၃၀ရက္ေန ့ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္အားခေပးေနတာဟာ အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမားအၾကားမွာ သေဘာတူစာခ်ဴပ္ရွိဖို ့ လိုပါသလား။
(ဂုရုဆန္) မလိုပါဘူး ဖိဆုန္ခ်ဳိင္းနဲ ့ ဖိထနူး၊ အလုပ္ရွင္ဟာ စိုင္းေအာင္ကိုေလွ်ာက္လႊာပံုစံျဖည့္ခိုင္းတာရွိတယ္။ လက္မွတ္လုပ္ေပးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ခ်ိန္ေတာ့သတ္မွတ္ျခင္းမရွိဘူး။ လစာကိုလည္း သူကေပးေတာ့ ေပးေနတာပဲေလ၊ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္နဲ ့ စိုင္းေအာင္ၾကားမွာ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဖို ့မလို ပါဘူး။ နုတ္စကားနဲ ့တင္သေဘာတူျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက စိုင္းေအာင္ေရ၊ မင္းကိုဒီအခ်ိန္၊ ဒီလစာနဲ ့ ဒီလိုဒီလိုခိုင္းမယ္၊ အဲဒါမင္းလုပ္နိုင္မလား၊ လုပ္မယ္ဆိုရင္လက္မွတ္ထို္းေနာ္။ ဒီသေဘာ သဘာ၀အတိုင္း အျပန္အလွန္နုတ္ကတိထားလိုက္တဲ့ ပံုစံမို ့လိုပါ။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) အဲဒီစိုင္းေအာင္ကို ခို္င္းေစတဲ့ ကုမၸဏီက စိုင္းေအာင္ကိုေနာက္ဆံုးလုပ္အားခ မေပးရင္ေကာ၊ အဲဒီေနာက္ဆံုးလုပ္အားခအတြက္ တိုင္ၾကား လို ့ရသလားဗ်။
(ဂုရုဆန္) ရပါတယ္ ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း၊ နုတ္ကတိနဲ ့ ပံုစံလုပ္လုပ္၊ လက္မွတ္ထိုးျပီးပဲ ပံုစံခ်ခ်၊ ဘာမွမေျပာပဲအမိန္ ့ ေပးျပီးခိုင္းခို္င္းေပါ့ဗ်ာ၊ လုပ္အားခမရဘူး ဆိုရင္ အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးရံုး(ဆ၀ါဒိကန္)ကို တိုင္ၾကားနိုင္ပါတယ္။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) ေကာင္းတယ္ဗ်ာ၊ ဆက္ေမးအံုးမယ္ေနာ္ တာ့ခ္ခရိုင္မွာ အခုေနခါ အနိမ့္ဆံုးလုပ္အားခ(၁၄၇)ဘတ္ရတယ္။ ဒါကို အလုပ္ရွင္ကေန စိုင္း ေအာင္ကိုတေန ့(၁၀၀)ဘတ္နဲ ့ သေဘာတူစာခ်ဳပ္နဲ ့ အလုပ္လုပ္ဖို ့ေခၚခိုင္းတယ္။ ျပီးေတာ့လည္း(က်ေနာ္ စိုင္းေအာင္ဟာ တေန ့ကို ၁၀၀ ဘတ္ကို ယူျပီး အလုပ္လုပ္ပါ့မယ္လို ့ သေဘာတူေၾကာင္း၊ ဘယ္သူ ့ကိုမွ မတိုင္ၾကားပါေၾကာင္းလက္မွတ္ထို္းေပးရတယ္၊) ဒါဆိုရင္ေကာ ဆ၀ါဒီကန္ရံုးကို ရရွိဖို ့ က်န္ေနေသးတဲ့(၄၇)ဘတ္အတြက္ စိုင္းေအာင္က တိုင္ၾကားလို ့ရသလား၊ မရဘူးလား။
(ဂုရုဆန္) ရပါတယ္ ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း၊ ရတာမွ ရရရနဲ ့ေတာင္ေနပါေသးတယ္။ အခုရွိေနတဲ့ ဘုရားသာသနာနဲ ့တင္ မလံုေလာက္ပဲ ေနာက္ပြင့္မယ့္ အရိမတၱ ယ်ျမတ္စြာဘုရားကိုပါ က်မ္းက်ိန္ျပီး သစၥာဆိုထားရင္ေတာင္ ဥပေဒအရအခြင့္အေရးရွိတယ္။ (၁၄၇)ဘတ္အျပည့္မရတာကိုေတာင္းလို ့ ရပါတယ္။
(ဖိထနူး) ဥပမာေတြ၊ သာဓကေတြကလဲ သိပ္ေကာင္းတာပဲဗ်ဳိ ့၊ တမၼာဆတ္္တကၠသိုလ္အေရးေတာ္ပံု ျဖစ္ပြားခဲ့တုန္းက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတြထဲက တဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆုန္ခ်ဳိင္းေဟာနန္အြန္ကလည္း အဲသလိုပဲအေထ့အေငါ့၊ အေကာ္အကတ္ကေလးေတြနဲ ့ ေျပာခဲ့ဘူးတယ္လို ့ က်ေနာ္ၾကားဘူး တယ္ဗ်။ ကဲပါေလ… က်ေနာ္ေမးစရာရွိတာက(သိုးေမႊးစက္ရံုတခုမွာ မန္ေနဂ်ာ ၂ဦးရွိတယ္ဆိုပါစို ့ဗ်ာ၊ ပထမ မန္ေနဂ်ာက မယုဇနကို ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ ၁ရက္ေန ့မွာ အလုပ္သမားအျဖစ္လက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းတခုခုနဲ ့ မယုဇနကို အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္တဲ့အခါမွာ ဘယ္သူဟာအလုပ္ ရွင္တာ၀န္ကို တာ၀န္ခံရမွာလဲ။
(ဂုရုဆန္) ဥပမာအရဆိုရင္ အလုပ္ရွင္တာ၀န္ကို တာ၀န္ခံရမွာက မန္ေနဂ်ာ ၂ဦးစလံုးျဖစ္ပါတယ္။ နည္းနည္းေလး႗ိကာခ်ဲ ့ျပရရင္ အလုပ္ရွင္ဆိုတာဟာ အလုပ္သမားေတြကို အလုပ္လုပ္တဲ့အတြက္ လုပ္ခေပးပါ့မယ္လို ့သေဘာတူထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပဲမဟုတ္လား။ ဒါအျပင္ အလုပ္ရွင္ရဲ ့ ကိုယ္စားတာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ဖို ့ေရြးခ်ယ္ထားသူဟာလည္း အလုပ္ရွင္ပဲဆိုေတာ့ မန္ေနဂ်ာဟာ အလုပ္ရွင္အမ်ဳိးအစား(၃)မ်ဳိးထဲက (၁)မ်ဳိးျဖစ္တာမို ့ တာ၀န္ခံရမွာျဖစ္တယ္။ ၂ဦး ရွိရင္ ၂ဦးစလံုးတာ၀န္ခံရမယ္။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) ဆရာ့ထက္တပည့္က ခ်ဳိေစာင္းထက္(အဲေလ)လက္ေစာင္းထက္လာတာမို ့ ပီေကကိုစားျပီးအားရွိ(အဲေလေယာင္လို ့)ပီတိကိုစားျပီးအားရွိ ရတယ္ဗ်ဳိ ့။ ဆက္ေမးစရာကိုေမးရဦးမယ္။ အလုပ္ရွင္တဦးဟာ အလုပ္သမား ရဲရင့္ေအာင္ကို သူ ့ရဲ ့အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမွာ တေနကိုလုပ္အားခ (၁၀၀) ဘတ္ နဲ ့ အလုပ္ခန္ ့ထားတယ္၊ ရဲရင့္ေအာင္ဟာလုပ္သက္ ၃ႏွစ္ရွိျပီး။ မၾကာမွီအလုပ္ထုတ္ခံရတယ္၊ ဒီလိုအလုပ္ျဖဳတ္တာကို အလုပ္ရွင္က ရဲရင့္ေအာင္ ကို လက္မွတ္ထိုးခိုင္းေသးတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာ ရဲရင့္ေအာင္အေနနဲ ့ အလုပ္ရွင္ထိုးခိုင္းတဲ့ လက္မွတ္ကိုထိုးရမွာလား၊ အလုပ္ရွင္က ေျဖသိမ့္တဲ့ လမ္း စရိတ္ကေလးနည္းနည္းပါးပါးကို ရယူျပီးျပန္သြားရမွာလား။
(ဂုရုဆန္) အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမားဘ၀မွာ (အထက္နဲ ့ေအာက္)ဆိုတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့အခါ အထက္နဲ ့ေအာက္ဆိုတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္အလုပ္ရွင္က လက္မွတ္ထိုးခိုင္းျပီးမွ ျပန္ေစခ်င္တာကို အလုပ္သမားက လက္ခံစရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ ျပီးေတာ့လည္း မိမိကို(အေၾကာင္းမဲ့ အလုပ္ကျဖဳတ္ပစ္တာမ်ဳိးဆိုရင္) လုပ္သက္အလုိက္နစ္နာေၾကးရစရာ၊ ဘက္ေနာက္ျပန္ေၾကး ၂ႏွစ္စာအပါ အ၀င္ နစ္နာေၾကးရစရာေတြရွိေနတာမို ့ သူေပးတဲ့လမ္းစရိတ္မဆိုစေလာက္(သို ့) ေနာက္ဆံုးလစာေလးေပးတာေလာက္နဲ ့ လာရာလမ္းကို ျပန္ခဲ့ရင္ အလုပ္သမားတဦးရဲ ့ သတၱိ၊ အခြင့္အေရးနဲ ့ရပိုင္ခြင့္ဆိုတာ(ဥပေဒထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ) အလုပ္သမားကမသိရင္(၀ါ) မလုပ္ရင္ခံျပီးရင္း ခံေနရအံုး မွာပဲ။
ဆန္တာကေလာ့စ္ (ေခတၱ- အဂၤပူ)
မွတ္ခ်က္။ ။ ေဂ်ေအစီဘီေအမွ လစဥ္မပ်က္ထုတ္ေ၀လ်က္ရွိေသာ ျမန္မာျပည္သားစာေစာင္( ၂၀၀၈ ခုနွစ္ မတ္လထုတ္) စာေစာင္ပါေဆာင္းပါးအား ကူ။ယူေဖာ္ျပပါသည္။
(ဂုရုဆန္နဲ ့ ထိုင္းေရွ ့ေနမ်ားအင္တာဗ်ဴး)
မလကာပင္ေပၚမွာ မာလကာသီးစားပါ(အဲေလ) မဂၤလာပါမိတ္ေဆြတို ့ေရ…။ ထိုင္းနိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ ့ေတာ္၏ ဆင္ေျခဖံုးေဒသျဖစ္ေသာ ႏြမ္ထဘူရီျမိဳ ့တေနရာ၌ ဤအိမ္သာဘူး(အဲဟုတ္ေပါင္) ဤအင္တာဗ်ဴးကို စတင္ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါသည္။ အခ်ိန္က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ (၂၄၊ ၂၅၊ ၂၆) ရက္ေတြမွာေပါ့ဗ်ာ…။ အဲသည္ ႏြမ္ထဘူရီျမိဳ ့မွာ က်င္းပတဲ့ ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြနဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပ ေဒထဲမွာ ပါ၀င္ရမွာျဖစ္တဲ့ (၂၀၀၇)ခုႏွစ္ ေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားဆိုင္ရာ အက္ဥပေဒေတြအေၾကာင္း အားေကာင္းေမာင္းသန္ သိရွိရေလေအာင္ ဖိုရမ္ေအးရွေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ ့ညီေနာင္အဖြဲ ့အစည္းေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ထိုင္းေရွ ့ေနမ်ားေကာင္စီ၊ ဥပေဒအေထာက္အကူျပဳဌာန(LLC) ၊ လူ ့အခြင့္အေရးဖြံ ့ ျဖိဳးတိုး တက္ေရးေဖာင္ေဒးရွင္း(HRDF) အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမာေရးရာအဖြဲ ခ်ဳပ္(ILO)တို ့က ပူးေပါင္းစီစဥ္ၾကတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုရွိတယ္ေလ။ အဲသည္မွာပဲ ထိုင္း-ျမန္္မာနယ္စပ္ အေျခစိုက္လို ့ေက်ာက္ခ်ကာ၊ အုတ္သဲမ်ားခ်ျပီး(အဲေလ) ျမန္မာျပည္သားမ်ား အေရးကိုေဇာက္ခ်ကာ အက်ဳိးေဆာင္ ေနေသာ စာေပဗဟုသုတ ဂုရုဆန္ႀကီး ဆန္တာကေလာ့စ္နဲ ့ ထိုင္းေရွ ့ေနေတြ(ေရႊဓူ၀ံနဲ ့ ၀မ္ခ်ဳိင္းပမာ)ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းပိုကာေဒါင္း (အဲဟုတ္ေပါင္) ေဆြး ေႏြးၾကေတာ့တာပဲဗ်ဳိ ့။ ဘာေတြဆက္ျဖစ္သလဲ ဘယ္သူေတြပါ၀င္သလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားစိတ္၀င္စားေနေရာေပါ့။ ေငြေရာင္စာလႊာ-ဘေလာ့ဂ္စာ မ်က္ႏွာ ေေပၚမွာ ခင္ဗ်ားဖာသာ ဆက္ဖတ္္ေပေရာ့ဗ်ဳိ ့။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း ေဟာ္နန္အြန္) က်ေနာ္က လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္အနည္းငယ္က ဖိုရမ္ေအးရွေဖာင္ေဒရွင္း(ဗဟို)မွာေရာ၊ LLc မွာပါ အႀကီးအကဲ လုပ္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ အသက္အရြယ္ရလာေတာ့ (HRDF) မွာ အႀကီးအကဲလုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ထိုင္းနုိင္ငံရဲ ့၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အသစ္ျဖစ္လာသူ (မစၥတာ ဆမ္မတ္)ဦးစီးတဲ့ ညြန္ ့ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ ့က လက္မွတ္ေရးထိုးျပီး အတည္ျပဳေပးရမယ့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ထိုင္းနိုင္ငံဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒဆိုတာရွိ မယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အဲဒီဖြဲ ့စည္းပံုထဲမွာ ပါ၀င္ရမယ့္ ေရႊ ့ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ အက္ဥပေဒေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ထိုင္းအလုပ္သမား ကာ ကြယ္ေရး အက္ဥပေဒ၊ ဘီအီး- ၂၅၄၁(၁၉၉၈)ဆိုတာကတခု၊ ေလ်ာ္ေၾကးအက္ဥပေဒ- ဘီအီး ၂၅၃၇(၁၉၉၄)ဆိုတာကတခု၊ အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမား ေစ့စပ္ဖ်န္ေျဖေရးအက္ဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၁၈(၁၉၇၅)ဆိုတာကတခု၊ ေလ်ာ္ေၾကးနဲ ့ ရာဇ၀တ္မႈမွာတရားခံအတြက္ ကုန္က်စရိတ္အက္ဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၄၄(၂၀၀၀)ဆိုတာကတခု၊ အဲဒါေတြဟာ မစၥတာ ဆမ္မတ္ကိုယ္တိုင္ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးရမယ့္ ထိုင္းနိုင္ငံရဲ ့ ဖြဲ ့ စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ဘီအီး- ၂၅၅၀(၂၀၀၇)ထဲမွာ အားလံုးအက်ဳံး၀င္မယ္၊ ပါ၀င္မယ္၊ ဒီအတြက္အခုကၽြဲေရာင္းလာတဲ့(အဲေလ)ၾကြေရာက္လာတဲ့ မဲေဆာက္၊ ဘန္ေကာက္၊ ဆမြတ္ဆခြန္(မဟာခ်ဳိင္) ခ်င္းမိုင္စတဲ့ ေဒသကိုယ္စီကလာၾကတဲ့ ထိုင္းနဲ ့ ျမန္မာအဖြဲ ့အစည္းအသီးသီးက အက်ဳိးေဆာင္ကိုယ္စားလွယ္ေတြအျပင္၊ (ILO) ရဲ ့ သေဘာ သဘာ၀အေၾကာင္းရွင္းျပတဲ့ မစၥတာ အန္းဒီကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သဟာကေတာ့ ဂုရုဆန္တို ့ရဲ ့ ဂုရုခ်ဳပ္မ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္က မဟာ့ မဟာဂုရုႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္လဲေတာ္သူ ၁၉၇၃နဲ ့ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မ်ားသီက Until We get the Democracy (1973- 1976- Oct 14) ပိုစတာေက်ညာခ်က္ေတြ၊ ျပကၡဒိန္ေတြထုတ္ခဲ့တဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံရဲ ့ အတိတ္ကာလေက်ာင္းသားနဲ ့ ျပည္သူေတြရဲ ့ တမၼာဆတ္ တကၠသိုလ္၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ေတြအပါအ၀င္ ရဲရဲေတာက္ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈေတြမွာသူ (ဆုန္ခ်ဳိင္းေဟာ္ နန္အြန္)ဟာ ေရွ ့တန္းက ပါ၀င္ခဲ့သူတဦးျဖစ္ပါတယ္။
ကဲဗ်ာ… ဒါေတြအသားထားလို ့ ဟိုဟာေတြကိုလည္း ဆက္ျပီးသြားၾကပါဦးစို ့ရဲ ့။ ဂုရုဆန္နဲ ့မိတ္ေဆြေတြ ေဆြးေႏြးတာဟာ မစၥတာ ထနူး(LLC အႀကီးအကဲ)ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ ့နဲ ့ဟာ သိပ္ေကာင္းေနတာမို ့ (ျမန္မာေရႊ ့ေျပာင္းေတြသိေစေကာင္းရဲ ့ဗ်ာ) ဆိုျပီး ေဖာက္သည္ခ်ျပလိုက္ျပီဗ်ဳိ ့။ ဒီလိုအေမး နဲ အေျဖကို ဂုရုဆန္နဲ ့ ထိုင္းေရွ ့ေနမ်ားအိမ္သာဗ်ဴး(အဲေလ) အင္တာဗ်ဴးရယ္လို ့ အမည္တပ္ျပီး မိတ္ေဆြ ေရႊ ့ေျပာင္းေတြဆီ ေပးေ၀ခ်င္ တာက ဒီလိုဗ် ဒီလို…။
(ဖိထနူး) မဲေဆာက္ျမိဳ ့ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမွာ(နိုင္းစိုင္းေအာင္)ကို အလုပ္လုပ္ေစရာမွာ ေလွ်ာက္လႊာပံုစံု ျဖည့္ရျခင္း၊ လက္မွတ္လုပ္ေပးျခင္း၊ အလုပ္ခ်ိန္ သတ္မွတ္ျခင္းမရွိပဲနဲ ့ သူ ့ကိုလစဥ္လတိုင္း ၁၅ရက္ေန ့ျဖစ္ျဖစ္၊ ၃၀ရက္ေန ့ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္အားခေပးေနတာဟာ အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမားအၾကားမွာ သေဘာတူစာခ်ဴပ္ရွိဖို ့ လိုပါသလား။
(ဂုရုဆန္) မလိုပါဘူး ဖိဆုန္ခ်ဳိင္းနဲ ့ ဖိထနူး၊ အလုပ္ရွင္ဟာ စိုင္းေအာင္ကိုေလွ်ာက္လႊာပံုစံျဖည့္ခိုင္းတာရွိတယ္။ လက္မွတ္လုပ္ေပးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ခ်ိန္ေတာ့သတ္မွတ္ျခင္းမရွိဘူး။ လစာကိုလည္း သူကေပးေတာ့ ေပးေနတာပဲေလ၊ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ရွင္နဲ ့ စိုင္းေအာင္ၾကားမွာ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဖို ့မလို ပါဘူး။ နုတ္စကားနဲ ့တင္သေဘာတူျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက စိုင္းေအာင္ေရ၊ မင္းကိုဒီအခ်ိန္၊ ဒီလစာနဲ ့ ဒီလိုဒီလိုခိုင္းမယ္၊ အဲဒါမင္းလုပ္နိုင္မလား၊ လုပ္မယ္ဆိုရင္လက္မွတ္ထို္းေနာ္။ ဒီသေဘာ သဘာ၀အတိုင္း အျပန္အလွန္နုတ္ကတိထားလိုက္တဲ့ ပံုစံမို ့လိုပါ။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) အဲဒီစိုင္းေအာင္ကို ခို္င္းေစတဲ့ ကုမၸဏီက စိုင္းေအာင္ကိုေနာက္ဆံုးလုပ္အားခ မေပးရင္ေကာ၊ အဲဒီေနာက္ဆံုးလုပ္အားခအတြက္ တိုင္ၾကား လို ့ရသလားဗ်။
(ဂုရုဆန္) ရပါတယ္ ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း၊ နုတ္ကတိနဲ ့ ပံုစံလုပ္လုပ္၊ လက္မွတ္ထိုးျပီးပဲ ပံုစံခ်ခ်၊ ဘာမွမေျပာပဲအမိန္ ့ ေပးျပီးခိုင္းခို္င္းေပါ့ဗ်ာ၊ လုပ္အားခမရဘူး ဆိုရင္ အလုပ္သမားကာကြယ္ေရးရံုး(ဆ၀ါဒိကန္)ကို တိုင္ၾကားနိုင္ပါတယ္။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) ေကာင္းတယ္ဗ်ာ၊ ဆက္ေမးအံုးမယ္ေနာ္ တာ့ခ္ခရိုင္မွာ အခုေနခါ အနိမ့္ဆံုးလုပ္အားခ(၁၄၇)ဘတ္ရတယ္။ ဒါကို အလုပ္ရွင္ကေန စိုင္း ေအာင္ကိုတေန ့(၁၀၀)ဘတ္နဲ ့ သေဘာတူစာခ်ဳပ္နဲ ့ အလုပ္လုပ္ဖို ့ေခၚခိုင္းတယ္။ ျပီးေတာ့လည္း(က်ေနာ္ စိုင္းေအာင္ဟာ တေန ့ကို ၁၀၀ ဘတ္ကို ယူျပီး အလုပ္လုပ္ပါ့မယ္လို ့ သေဘာတူေၾကာင္း၊ ဘယ္သူ ့ကိုမွ မတိုင္ၾကားပါေၾကာင္းလက္မွတ္ထို္းေပးရတယ္၊) ဒါဆိုရင္ေကာ ဆ၀ါဒီကန္ရံုးကို ရရွိဖို ့ က်န္ေနေသးတဲ့(၄၇)ဘတ္အတြက္ စိုင္းေအာင္က တိုင္ၾကားလို ့ရသလား၊ မရဘူးလား။
(ဂုရုဆန္) ရပါတယ္ ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း၊ ရတာမွ ရရရနဲ ့ေတာင္ေနပါေသးတယ္။ အခုရွိေနတဲ့ ဘုရားသာသနာနဲ ့တင္ မလံုေလာက္ပဲ ေနာက္ပြင့္မယ့္ အရိမတၱ ယ်ျမတ္စြာဘုရားကိုပါ က်မ္းက်ိန္ျပီး သစၥာဆိုထားရင္ေတာင္ ဥပေဒအရအခြင့္အေရးရွိတယ္။ (၁၄၇)ဘတ္အျပည့္မရတာကိုေတာင္းလို ့ ရပါတယ္။
(ဖိထနူး) ဥပမာေတြ၊ သာဓကေတြကလဲ သိပ္ေကာင္းတာပဲဗ်ဳိ ့၊ တမၼာဆတ္္တကၠသိုလ္အေရးေတာ္ပံု ျဖစ္ပြားခဲ့တုန္းက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတြထဲက တဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆုန္ခ်ဳိင္းေဟာနန္အြန္ကလည္း အဲသလိုပဲအေထ့အေငါ့၊ အေကာ္အကတ္ကေလးေတြနဲ ့ ေျပာခဲ့ဘူးတယ္လို ့ က်ေနာ္ၾကားဘူး တယ္ဗ်။ ကဲပါေလ… က်ေနာ္ေမးစရာရွိတာက(သိုးေမႊးစက္ရံုတခုမွာ မန္ေနဂ်ာ ၂ဦးရွိတယ္ဆိုပါစို ့ဗ်ာ၊ ပထမ မန္ေနဂ်ာက မယုဇနကို ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ ၁ရက္ေန ့မွာ အလုပ္သမားအျဖစ္လက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းတခုခုနဲ ့ မယုဇနကို အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္တဲ့အခါမွာ ဘယ္သူဟာအလုပ္ ရွင္တာ၀န္ကို တာ၀န္ခံရမွာလဲ။
(ဂုရုဆန္) ဥပမာအရဆိုရင္ အလုပ္ရွင္တာ၀န္ကို တာ၀န္ခံရမွာက မန္ေနဂ်ာ ၂ဦးစလံုးျဖစ္ပါတယ္။ နည္းနည္းေလး႗ိကာခ်ဲ ့ျပရရင္ အလုပ္ရွင္ဆိုတာဟာ အလုပ္သမားေတြကို အလုပ္လုပ္တဲ့အတြက္ လုပ္ခေပးပါ့မယ္လို ့သေဘာတူထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ပဲမဟုတ္လား။ ဒါအျပင္ အလုပ္ရွင္ရဲ ့ ကိုယ္စားတာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ဖို ့ေရြးခ်ယ္ထားသူဟာလည္း အလုပ္ရွင္ပဲဆိုေတာ့ မန္ေနဂ်ာဟာ အလုပ္ရွင္အမ်ဳိးအစား(၃)မ်ဳိးထဲက (၁)မ်ဳိးျဖစ္တာမို ့ တာ၀န္ခံရမွာျဖစ္တယ္။ ၂ဦး ရွိရင္ ၂ဦးစလံုးတာ၀န္ခံရမယ္။
(ဖိဆုန္ခ်ဳိင္း) ဆရာ့ထက္တပည့္က ခ်ဳိေစာင္းထက္(အဲေလ)လက္ေစာင္းထက္လာတာမို ့ ပီေကကိုစားျပီးအားရွိ(အဲေလေယာင္လို ့)ပီတိကိုစားျပီးအားရွိ ရတယ္ဗ်ဳိ ့။ ဆက္ေမးစရာကိုေမးရဦးမယ္။ အလုပ္ရွင္တဦးဟာ အလုပ္သမား ရဲရင့္ေအာင္ကို သူ ့ရဲ ့အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမွာ တေနကိုလုပ္အားခ (၁၀၀) ဘတ္ နဲ ့ အလုပ္ခန္ ့ထားတယ္၊ ရဲရင့္ေအာင္ဟာလုပ္သက္ ၃ႏွစ္ရွိျပီး။ မၾကာမွီအလုပ္ထုတ္ခံရတယ္၊ ဒီလိုအလုပ္ျဖဳတ္တာကို အလုပ္ရွင္က ရဲရင့္ေအာင္ ကို လက္မွတ္ထိုးခိုင္းေသးတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာ ရဲရင့္ေအာင္အေနနဲ ့ အလုပ္ရွင္ထိုးခိုင္းတဲ့ လက္မွတ္ကိုထိုးရမွာလား၊ အလုပ္ရွင္က ေျဖသိမ့္တဲ့ လမ္း စရိတ္ကေလးနည္းနည္းပါးပါးကို ရယူျပီးျပန္သြားရမွာလား။
(ဂုရုဆန္) အလုပ္ရွင္နဲ ့ အလုပ္သမားဘ၀မွာ (အထက္နဲ ့ေအာက္)ဆိုတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့အခါ အထက္နဲ ့ေအာက္ဆိုတာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္အလုပ္ရွင္က လက္မွတ္ထိုးခိုင္းျပီးမွ ျပန္ေစခ်င္တာကို အလုပ္သမားက လက္ခံစရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ ျပီးေတာ့လည္း မိမိကို(အေၾကာင္းမဲ့ အလုပ္ကျဖဳတ္ပစ္တာမ်ဳိးဆိုရင္) လုပ္သက္အလုိက္နစ္နာေၾကးရစရာ၊ ဘက္ေနာက္ျပန္ေၾကး ၂ႏွစ္စာအပါ အ၀င္ နစ္နာေၾကးရစရာေတြရွိေနတာမို ့ သူေပးတဲ့လမ္းစရိတ္မဆိုစေလာက္(သို ့) ေနာက္ဆံုးလစာေလးေပးတာေလာက္နဲ ့ လာရာလမ္းကို ျပန္ခဲ့ရင္ အလုပ္သမားတဦးရဲ ့ သတၱိ၊ အခြင့္အေရးနဲ ့ရပိုင္ခြင့္ဆိုတာ(ဥပေဒထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ) အလုပ္သမားကမသိရင္(၀ါ) မလုပ္ရင္ခံျပီးရင္း ခံေနရအံုး မွာပဲ။
ဆန္တာကေလာ့စ္ (ေခတၱ- အဂၤပူ)
မွတ္ခ်က္။ ။ ေဂ်ေအစီဘီေအမွ လစဥ္မပ်က္ထုတ္ေ၀လ်က္ရွိေသာ ျမန္မာျပည္သားစာေစာင္( ၂၀၀၈ ခုနွစ္ မတ္လထုတ္) စာေစာင္ပါေဆာင္းပါးအား ကူ။ယူေဖာ္ျပပါသည္။
No comments:
Post a Comment