(အျပာနူေရာင္စက္ရုံယူနီေဖာင္းကိုယ္စီနဲ ့
မဲေဆာက္ျမိဳ ့ျပင္ယူနီအိုးရွင္းစက္ရုံသူတို ့(၁၀)ဦးကို
ဆရာမိုးကေသခ်ာရွင္းျပခဲ့)
(မစာဥ)
**(April 1,2012၊ ကိုတီး-ရခိုင့္တံခြန္)**
တရားမ၀င္ အလုပ္သမား၂၀ ဦးတင္ေဆာင္လာခဲ့သည့္ ကားတိမ္းေမွာက္ ခဲ့မႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရရွိၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံအယုဒၶယ ေဆးရံုႀကီးေဆး၀ါးကုသမႈခံေနရာမွ အသက္ ၁၈ႏွစ္ အရြယ္ မစာဥ မွာၿပီးခဲ့သည့္ ညဥ့္က ထြက္ေျပးသြားေၾကာင္း တာ၀န္ရွိသူမ်ား ေျပာျပခ်က္အရသိရွိရသည္။
ေဆးရံုတြင္ က်န္ေနခဲ့သူမ်ားမွာ အသက္ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ကရင္အမ်ိဳးသားငယ္တစ္ဦး၊ အသက္၁၅ ႏွစ္အရြယ္ ကရင္ အမ်ိဴးသားငယ္တစ္ဦး၊ ၂၆ႏွစ္အရြယ္ မြတ္ဆလင္ အမ်ိဳုးသားတစ္ဦး၊ အသက္ ၂၇ ႏွစ္အရြယ္ ကရင္ အမ်ိဳးသား တို ့ျဖစ္ၾကသည္။
ပထံုဌာနီ ထာမဆတ္ တကၠသိုလ္အနီး စြန္လန္းစစ္ ထန္မစ ခ်လြန္ ဖကရာတ္ ေဆးရုံ တြင္ထားရွိသည့္ ေသဆံုး သူမ်ားအနက္ မျမင့္ျမင့္ေအး(အသက္ ၂၀ႏွစ္ ကရင္ ) မန္းယဥ္ေခ်ာ(အသက္ ၁၉ႏွစ္ ကရင္)ႏွင့္ ေမာင္ေက်ာ္ ေဇယ်(ကရင္) တုိ႔၏ အေလာင္းတို႔အား သၿဂိဳဟ္ရန္ထုတ္ယူ သြားၾကၿပီးျဖစ္သည္။
က်န္ရွိေနေသးသည့္ အေလာင္းမ်ားမွာ အသက္ ၃၀ အရြယ္ ရွမ္းအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ႏွင့္ အသက္ ၁၅ ႏွစ္ အရြယ္ မသီရိ၀င္ေဆြ ႏွင့္ မခင္ေဌး အသက္၂၀ခန္ ့(လိပ္စာမသိ) တို႔ျဖစ္ၾကသည္။
ေသဆံုးသူ မျမင့္ျမင့္ေအး၏ အေဒၚေတာ္စပ္သူ မႏွင္းႏွင္းေအး က“ က်မ တို႔ ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အဖြဲ႔ BAT ရံုးကို သြားၿပီးေတာ့ အကူအညီေတာင္းတယ္။ အဲဒီရံုးက ကိုေအာင္ဆန္းဦး ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာသံရံုးကို လိုက္ပို ့ေပးပါတယ္။ သံရံုးက တာ၀န္ရွိတဲ့ လူႀကီးတစ္ဦးက သၿဂိဳဟ္စရိတ္အတြက္ ဘတ္ေငြ ၃၀၀၀ အကူအညီေပးလိုက္ပါတယ္၊ ကူညီေပးၾကသူေတြ အားလံုးကိုေက်းဇူး တင္ပါတယ္” ဟုေျပာသည္။
အယုဒၶယ အခ်ဳပ္ခန္းတြင္ အမ်ိဳးသမီး ၂ဦးႏွွင့္ အမ်ိဳးသား ၇ဦး (ရွမ္းအမ်ိဳးသားတစ္ဦးႏွင့္ ကရင္၆ဦး) တို ့ရွိေနသည္။ ထိုအထဲ အသက္၁၅ႏွစ္ အရြယ္ ကရင္အမ်ိဳးသား ကေလးငယ္တစ္ဦး၊ အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္ ကရင္အမ်ိဳး သမီးငယ္တစ္ဦးႏွင့္ ကရင္အမ်ိဳးသားငယ္ တစ္ဦး တို ပါ၀င္ သည္။ အျခားလူမ်ားမွာ အသက္၁၈ မွ အသက္ ၂၆ အတြင္းလူမ်ားျဖစ္ၾကကာ အသက္ ၄၃ ႏွစ္ အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ပါရွိပါသည္။
ဒဏ္ရာအနည္းငယ္သာရရွိၿပီး အယုဒၶယ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး အခ်ဳပ္ခန္းတြင္ေရာက္ရွိေနေသာ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕သား ကိုဂ်မာတင္ က“ က်ေနာ္တို ့ကားေနာက္က အခန္းမွာ အိပ္ေနရတယ္၊ အေပၚက အဖုံး အုပ္ထား တယ္။ ေနာက္က ပုလိပ္ကားလိုက္လာတယ္။ ကားကိုဟြန္းတီးၿပီး မိုင္ကုန္ေမာင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေရထဲကိုေရာက္သြားမွ သတိရတယ္။ ေနာက္ဆို ထိုင္းကို မလာေတာ့ဘူး” ဟုေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔က တရားမ၀င္ ျမန္မာအလုပ္သမား ၂၀ ဦးတင္ေဆာင္လာသည့္ စူကိုထိုင္း လိုင္စင္၊ ဟိုင္းလတ္ကား အမွတ္ ေကာေခါ-၇၃၅၀ မွာ ထိုင္းပုလိပ္ကား တစ္စီး လုိက္လာသျဖင့္ အရွိန္ျပင္းစြာ ေမာင္းေျပးစဥ္ ဖနခိုစီအယုဒၶယ အနီး ဘန္႔ဖယ္ ေက်းရြာေစာင္ေဟာင္း အမွတ္(၂)ရပ္ကြက္ ဘန္႔ဒြန္ေနာင္ အေကြ႔ ေရေျမာင္းထဲသို႔ ထိုးက် တိမ္းေမွာက္သြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
အမ်ားစုမွာ ကရင္ျပည္နယ္မွ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ဘန္ေကာက္၊မဟာခ်ိဳင္ႏွင့္ဆာလာ ဘူရီတို ့သို ့ အလုပ္လာလုပ္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ လူပြဲစားမ်ားအား ဘတ္ေငြ တစ္ေသာင္းခြဲအထိေပး ေခ်ထားၾကၿပီး အခ်ိဳ႕မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ေပးဆပ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းအသက္ရွင္ က်န္ရစ္သည့္ အလုပ္သမား မ်ားက ေျပာသည္။
ထိုင္းကားေမာင္းသူမွာ အသက္ ၁၆ ႏွစ္သာရွိေသးေၾကာင္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္သားမ်ားအဆိုအရ သိရွိရသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၄ရက္ ေန႔က ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း ရေနာင္းၿမိဳ႕မွ အေအးခန္းကားျဖင့္ တင္ေဆာင္လာသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမား၅၄ ဦးေန႔တြင္ အသက္ရႈမြန္းၾကပ္ၿပီးေသဆံုးခဲ့ဖူးသည္။ ၂၀၀၉ ႏို၀င္ဘာ ကလည္း မဲေဆာက္က ဘန္ေကာက္သို႔လာေရာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကမည့္ ျမန္မာအလုပ္သမား ၁၃ ဦးတို႔အား ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားပ ပစ္သတ္ခဲ့သျဖင့္ ေသဆံုးခဲ့ဖူးသည္။ အဆိုပါ ေသဆံုးမႈမ်ားအတြက္ ထိုင္းအစိုးရမွ မိသားစု၀င္မ်ားအား သင့္ေတာ္သည့္ နစ္နာေၾကးမ်ား ေပးေလွ်ာ္ခဲ့ဖူးသည္။
(ငါတို႔ေန႔သစ္ေက်ာင္းလို႔ စုေပါင္းေၾကြးေၾကာ္ေနၾကစဥ္)
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။ ။ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္၊ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာ New Day Learning Centre ဆိုတဲ့ ေန႔သစ္အလကဟာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြရဲ႕ စာသင္ေက်ာင္း စစ္စစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ကာ
၂၀၀၅ ခုႏွစ္က ဂ်ဂြါ (စတီး) စက္ရံုက လက္ျပတ္ေကာက္မႈ အေရအတြက္ ဆယ္ဂဏန္းထက္မနည္းရွိလာတဲ့ အခါ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြအေပၚ သမဂၢသဖြယ္ ဦးစီးဦးေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ ျမန္မာျပည္သားမ်ာအေရးပူးတြဲလႈပ္ရွားမႈေကာ္မတီ (JACBA) က လက္ျပတ္တဲ့အလုပ္သမာေတြဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသားရပ္တည္ေတာင္းဆိုေပးပါေတာ့တယ္။
**ေက်ာင္းတည္ေထာင္သူ ဆရာမိုးမွ ႏုတ္ခြန္းဆက္ **
အဲဒီမွာ ရလဒ္က မူလလုပ္အားခ - တစ္ေန႔ ၅၅ ဘတ္ ကေန႔ ၇၀ ဘတ္၊ အိုတီတစ္နာရီ ၅ ဘတ္ကေန ၁၀- ဘတ္အထိ ရလာၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာတင္ပဲ ေက်ာင္းသား ၁၂ ဦးရယ္၊ နံေစာ္္ေနတဲ့ ေျပာင္း၊ ၾကက္သြန္သိုေလွာင္ရံုေဟာင္းကို ငွားရမ္းၿပီး မူၾကိဳေက်ာင္းအျဖစ္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ေန႔သစ္ေက်ာင္းဟာ ဂ်ဂြါ(စတီးလ္) စက္ရံုအလုပ္သမားေတြကေန ေဘးပတ္၀န္းက်င္ရွိ အျခားစက္ရံုအလုပ္ရံုေတြအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားၿပီးေတာ့ (၂၀၀၅-၂၀၀၆)၊ ပညာသင္ႏွစ္မွာ ၄၅ဦး၊ (၂၀၀၆-၂၀၀၇ ) ပညာသင္ႏွစ္မွာ (၁၇၀) ဦး၊ (၂၀၀၇-၂၀၀၈)ပညာသင္ႏွစ္မွာ ၂၅၀ ဦး၊ (၂၀၀၈-၂၀၀၉) ပညာသင္ႏွစ္မွာ ၃၀၀ ဦး၊ (၂၀၀၉-၂၀၁၀) ပညာသင္ႏွစ္မွာ ၄၀၅ ဦး စသျဖင့္ ေက်ာင္းသားဦးေရ တိုးတက္စည္ပင္လာခဲ့ပါတယ္။ (၂၀၀၇-၂၀၀၈) ပညာသင္ႏွစ္မွာ မူလတန္းေက်ာင္းကေန အလယ္တန္းေက်ာင္းအဆင့္တိုးျမင့္ခဲ့ၿပီးေတာ့ အေဆာက္အအံုေတြလည္း တိုးခ်ဲ႕တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
(ပညာရည္ခၽြန္ ဂုဏ္ျပဳလႊာ ေပးအပ္ပြဲ)
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ႏို၀င္ဘာလ ၈ ရက္ ျမ၀တီစစ္ပြဲမွာေတာ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၊ မယ္ေတာ္ရပ္ကြက္ႀကီး၊ ေလာစုရပ္ကြက္ငယ္မွာတည္ရွိတဲ့ ေန႔သစ္အလက ေက်ာင္းဟာ အာပီေဂ်က်ည္ခြံ ၂ လံုးက်ေရာက္ခဲ့တာမို႔ လံုျခံဳေရးအရ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ရပါတယ္။ အခုလက္ရွိ တည္ရွိေနတဲ့ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ ထဆိုင္လြတ္ရပ္ကြက္၊ စီဒီစီ အထကအနီးမွာ က်ေတာ့ (၂၀၁၁-၂၀၁၂) ပညာသင္ႏွစ္မွာ ေက်ာင္းသား ၅၂၁ ဦး နဲ႔ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိလည္း ခ်ီတက္ေနၾကဆဲပါပဲ။
ေဟာ…ဒီကေန႔ (၂၀၁၁-၂၀၁၂) ပညာသင္ႏွစ္ကုန္ဆံုးျခင္း ေက်ာင္းပိတ္ပြဲ နဲ႔ အတန္းအလိုက္ ပညာရည္ခၽြန္ ဂုဏ္ျပဳလႊာ ေပးအပ္ပြဲကို ဒီလို၊ ဒီလို က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ ေၾသာ္…မဲေဆာက္ၿမိဳ႕က ေက်ာင္းသား ၅၂၁ ဦး ရွိတဲ့ ေန႔သစ္အလကေက်ာင္းနဲ႔ မယ္ရမတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ မဲခ်ေရာင္းတိုက္နယ္က ေက်ာင္းသား ၆၅ ဦး ရွိတဲ့ငါတို႔ေန႔သစ္မူလတန္း ေက်ာင္းတို႔ဆိုတာက ျမန္မာျပည္သားပူးတြဲလႈပ္ရွားမႈေကာ္မတီ (JACBA) နဲ႔ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ ဟန္ခ်က္ညီညီ မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြပဲမဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ား။
**ဆရာမ်ား၊ မိဘမ်ားအား ေက်ာင္းသားမ်ားကန္ေတာ့ေနစဥ္**
**ေသာင္ရင္းနဂါး**
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဓမၼေစတီလမ္းနဲ႔ လင့္လမ္းေထာင့္မွာ ေန႔တိုင္းရွိေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ပရိသတ္ႀကီး ေတြ႕ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ယာဥ္ထိန္းတပ္ဖြဲ႕ ယူနီေဖာင္းကို စမတ္က်က်၀တ္ၿပီး ကားေတြဘယ္ ေလာက္ပဲ႐ႈပ္ေထြးေနပါေစ၊ ယာဥ္ေၾကာရွင္းလင္းေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့သူ႔ဆီမွာ အၿပဳံးေတြအၿမဲ တမ္းေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ သူကေတာ့ ႀကိဳးမဲ့ေၾကးနန္းႏွင့္ ယာဥ္ထိန္းတပ္ဖြဲ႕မွဴး႐ုံး အမွတ္(၂)နယ္ေျမ ဒု-တပ္ၾကပ္ခင္ျမင့္ေမာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ိုး႐ိုးသားသားေျပာရရင္ ယာဥ္ထိန္းရဲေတြကို ကားသမား ေတြခ်စ္ခင္တာ၊ အျမင္ၾကည္တာနည္းေပမယ့္ သူ႔ကိုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ကားသမားအမ်ားစု ခ်စ္ခင္ၾကပါတယ္။ သူက တာ၀န္က်တဲ့ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္လုံးမွာ ယာဥ္ေၾကာရွင္းလင္းဖို႔ပဲ ေနပူပူ၊ မိုးရြာရြာလမ္းမထက္ကေန ယာဥ္ေမာင္းေတြအားလုံးကို ကူညီေပးပါတယ္။ သူက ယာဥ္ေမာင္း ေတြဆီက ပိုက္ဆံမေတာင္းပါဘူး။ ကားသမားေတြကို မရစ္ဘူး။ မေတာ္တဆယာဥ္တိုက္မႈေတြ ျဖစ္ရင္ေတာင္ သူကကူညီေပးပါတယ္။ ယာဥ္ထိန္းရဲေတြအေပၚလူေတြရဲ႕အျမင္ေျပာင္းလာေအာင္ ႐ိုးသားၿပီး အလုပ္ႀကိဳးစားတဲ့၊ ျပည္သူလူထုကို အေကာင္းဆုံး၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ဒု-တပ္ၾကပ္ ခင္ျမင့္ေမာင္ကို ၂၀၁၁7Day News သူရဲေကာင္းဆုခ်ီးျမႇင့္ဖို႔ ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။
အဆုိပါဆုကုိ ဦးတုိးႏုိင္မန္း (ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဥပေဒေရးရာႏွင့္ ထူးျခားျဖစ္စဥ္ မ်ား ေလ့လာစိစစ္သုံးသပ္ေရးေကာ္မတီ၀င္)က တက္ေရာက္ခ်ီးျမွင့္ေပးခဲ့ၿပီး ဒုတပ္ၾကပ္ခင္ျမင့္ေမာင္ကုိယ္တုိင္ လက္ခံရယူခဲ့ပါတယ္။
အသားမဲတဲ့ ဒုတပ္ၾကပ္ခင္ျမင့္ေမာင္ကို ကားသမားေတြက ကုလားေလးလုိ႔ေခၚၾကပါတယ္။ ဖိုးျပံဳးခ်ဳိ၊ ခ်စ္ေကာင္း စသျဖင့္လည္း ခ်စ္စႏိုးေခၚၾကပါေသးတယ္။
ဒီယာဥ္ထိန္းရဲဟာ အရမ္းအလုပ္လုပ္ပါတယ္။ လင့္လမ္းကျဖတ္သန္းသူတိုင္း သတိထားၾကည့္ရင္ ျမင္မွာပါ။ မနက္အေစာၾကီးဆို သူေရာက္ေနျပီ။ တာ၀န္ခ်ိန္ျပီးေအာင္အလုပ္လုပ္တယ္။ မခိုဘူး။ မနားဘူး။ သြက္သြက္လက္လက္နဲ႔ ယာဥ္ေတြကို လမ္းရွင္းေပးတယ္။ သူအလုပ္လုပ္တာ အ၇မ္းမာန္ပါတယ္။ အျမဲျပံဳးေနတယ္။ စည္းကမ္းမဲ့ကားေတြကို ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းတာမလုပ္ဘူး။ ပိုက္ဆံလံုး၀မေတာင္းဘူး။ ဒါေပမယ့္ လိုင္းကားသမားေတြက သူ႔ကို ပိုက္ဆံပစ္ေပးၾကတာေတြ႕လို႔ ကားသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို က်ေနာ္တုိ႔ေမးၾကည့္ၿပီးပါျပီ။ သူမေတာင္းပါဘူးတဲ့။ ဒီရဲကို ခ်စ္လို႔ ခင္လို႔ တမင္ေပးၾကတာပါတဲ့။ ကားသမားတိုင္းကို ကိုယ့္ေဆြမ်ဳိးေတြကို ျပံဳးရယ္ျပတယ္။ သူ႔အလုပ္ကို သူေပ်ာ္တဲ့ပံုေပါက္တယ္။ မယံုရင္ အဲ့နားကို တစ္ရက္ေလာက္ျဖတ္ၾကည့္ပါ။ သူ႔ကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါထက္ပိုမသကၤာရင္ အဲ့နားမွာ ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ေနပါ။
စစ္ေတြသား... အသားမည္းမည္းနဲ႔ ဖိုးျပံဳးခ်ဳိကို ေတြ႕ၾကရပါလိိမ့္မယ္။
ပြဲလာတက္ခဲ့တဲ့ ဧည့္သည္အားလံုးက သူရတာကို ေက်နပ္ၾကပါတယ္။ သူ႔ကို သိေနၾကပါတယ္။
သူ႔ခမ်ာ.... ဗီြအိုင္ပီ၀ိုင္းမွာေရွ႕ဆံုးကထိုင္ခိုင္းတာကို အျပင္ထြက္ျပီး ငုတ္တုတ္ေလး သြားထိုင္ေနလို႔ မနည္းလိုက္ရွာရတယ္။ လူေတြကို လန္႔ေနတာေလ။ က်ေနာ္လည္းရခိုင္ပါပဲလို႔ေျပာျပီး သူစိတ္ေအးေအာင္ ေျပာဆိုေခၚယူရတယ္။
http://www.facebook.com/7daynews
**မာဃလုလင္**
(Posted: 27 Feb 2012 )
ဧျပိ ၁ရက္မွစတင္၍ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကုိ ထုိင္းအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ တန္းတူအခြင့္အေရးေပးမည္ဟု ထုိင္းအလုပ္သမား၀န္ၾကီးဌာန အၾကံေပး မစၥတာပရစ္ခ်ာက ေျပာၾကားသည္။
´အခုေလာေလာဆယ္ မတ္လကုန္တာနဲ႔ ထုိင္းအလုပ္သမားေတြရရွိသလုိ တရား၀င္လုပ္တဲ့သူေတြကုိ တန္းတူအခြင့္အေရးရရွိဖုိ႔ လုပ္ျပီးျပီ။ ေနာက္က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ထုိင္းနဲ႔တန္းတူအခြင့္အေရးရဖုိ႔ လုပ္ထားတယ္။ ဗမာအလုပ္သမားေတြ လုပ္အားခတုိးျမွင့္ရရွိဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနပါတယ္´ဟု မစၥတာပရစ္ခ်ာက ဖာလား၀ါးနယူးစ္ဂ်ာနယ္သုိ႔ တရား၀င္ေျပာၾကားသည္။
´တရားမ၀င္လာလုပ္တဲ့သူေတြလဲ တရား၀င္ျဖစ္လာေအာင္ မဲဆြယ္စည္းရုံးမယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဒီအလုပ္သမားေတြက ထုိင္းကုိ အက်ိဳးျပဳေနတယ္ဆုိတာ လက္ခံပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ့ အက်ိဳးကုိလဲ ထိုင္းအစုိးရက ျပန္ၾကည့္ရႈရမွာေပါ့´ဟု ယင္းက ဆက္ေျပာသည္။
ထုိင္းနုိင္ငံတစ္ခုလုံးတြင္ တရား၀င္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ျမန္မာလုပ္သမားေပါင္းတစ္သန္းခဲြခန္႔ရွိေနျပီး တရားမ၀င္လုပ္ကုိင္လ်က္ရွိေသာ အလုပ္သမားမ်ားလည္း မ်ားစြာရွိေနေၾကာင္းသိရသည္။
ယင္းအျပင္ အသားငါးႏွင့္ ပုဇြန္လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ စက္ရုံအလုပ္ရုံ၊ အေသးအၾကီးေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ရွိေနသည့္ ထုိင္းနုိင္ငံ စမြတ္ဆန္းခြမ္းခရုိင္တြင္ တရား၀င္ႏွင့္ တရားမ၀င္လုပ္ကုိင္းလ်က္ရွိေသာ ျမန္မာအလုပ္သမား သုံးသိန္းေက်ာ္ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။
´အလုပ္သမားေတြဟာ ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ ျမန္မာနုိင္ငံကို ျပန္လာမွာပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ တရားမ၀င္အလုပ္သမားေတြမ်ားလာရလဲဆုိရင္ အခြန္အခေတြကုိ ေၾကာက္လုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာ၊ကရင္၊ မြန္လူမ်ိဳးေတြပုိမ်ားပါတယ္။ စမြတ္ဆန္းခြမ္းခရုိင္မွာဆုိရင္ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ အမ်ားဆုံးပဲ´ဟု အဆုိပါခရုိင္၏ကုန္သြယ္ေရးကိစၥ ဒုဥကၠဌလည္းျဖစ္ေသာ မစၥတာပရစ္ခ်ာက ေျပာသည္။
ထုိင္းနုိ္င္ငံေရာက္ျမန္မာတရား၀င္အလုပ္သမားအေနျဖင့္ ထုိင္းအလုပ္သမားမ်ားနည္းတူ လုပ္ခလစာတုိးျမွင့္ခံစားပုိင္ခြင္ေပးျခင္း၊ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာအေထာက္အပံ့မ်ား တန္းတူေပးျခင္းႏွင့္ ထုိင္းနုိင္ငံ၏တရား၀င္အလုပ္ပိတ္ရက္မ်ားကုိလည္း ခံစားခြင့္ေပးျခင္းတုိ႔ကုိ ယခုႏွစ္ ဧျပီလ ၁ရက္ေန႔မွစတင္၍ ေပးအပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
´ျမန္မာအလုပ္သမားေတြဟာ တရား၀င္ျဖစ္ဖုိ႔နဲ႔ သူတုိ႔ရဲ့ေနထုိင္ခြင့္၊ စားေသာက္ခြင့္ေတြ ပုိမုိေကာင္းမြန္ေအာင္လုပ္မယ္။ ေနာက္ေငြပုိ႔ခ်င္တဲ့အခါ အခက္အခဲျဖစ္ေနတာကုိ ဘယ္လုိလုပ္ေဆာင္နုိင္မလဲ၊ စတာေတြကုိ လုပ္ေနတယ္။ ဒါလဲ အစုိးရႏွစ္ခုၾကား ပူးေပါင္းျပီးစီစဥ္ေနတာပဲေလ။ အလုုပ္သမားေတြလုပ္ပုိင္ခြင့္ ရဖုိ႔တုိ႔၊ ပတ္စ္ပုိ႔ရဖုိ႔တုိ႔လဲ သူတုိ႔က လုပ္ေပးနတာပဲ။ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြအေပၚမွာ ေစတနာထားလုပ္ေပးတာကုိ ၾကိဳဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္´ဟု ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနုိင္ငံ ကုန္သည္စက္မႈအသင္းခ်ဳပ္ ဒုဥကၠဌ ဦးေအာင္လြင္က ေျပာသည္။
ထုိင္းနုိင္ငံရွိ စက္ရုံအလုပ္ရုံမ်ားအေနျဖင့္ လုပ္ခလစာတူညီမႈမရွိေသာ္လည္း ထုိင္းအလုပ္သမားမ်ားနည္းတူ တန္းတူအခြင့္အေရးရရွိရန္ အာမခံေၾကာင္း၊ ယင္းအျပင္နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္လုပ္ကုိင္သူမ်ားအေပၚတြင္လည္း ၾကားခံအဖဲြ႔အစည္းမ်ားအေနျဖင့္ ေကာက္ခံေနတဲ့အခြန္အခမ်ားကုိ ေလွ်ာ့ေပးသင့္ေၾကာင္း မစၥတာပရစ္ခ်ာက ေျပာသည္။
**ႏွင္းကုိ(သာစည္)**
The Flower News Journal, 27Feb2012
http://feeds.feedburner.com/thithtoolwin/yIWV
**From-Thit Htoo Lwin**
**(ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၇၊ ျမတ္ညိဳ - အလြတ္သတင္းေထာက္)**
ထိုင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္း ဆံုခါျမိဳ႕နယ္၊ ရေနာ့အုပ္စု၊ ထန္႔ခယာ့ရြာ(ေဘၚကု) ပုဇြန္ေမြးျမဴေရး ကုမၸဏီတြင္ ေျခေထာက္၂ဖက္စြန္ ့ခဲ့ရသည့္ အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္ ကိုစံေမာင္ ဆိုသူမွာ ယခုအခါ ဖန္ငအေျခစိုုက္ ပညာေရး ႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေဖါင္ေဒးရွင္း FED အဖြဲ႔သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီးေၾကာင္း သိရွိရသည္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန ့နံနက္ပိုင္း၌ အလုပ္ၾကပ္(၀ဏၰ)က ကိုစံေမာင္အား ပုဇြန္ကန္ သံုး ပန္ကာမ်ားတြင္ ေရျမဳပ္မ်ား ရွိေနသျဖင့္ ေရျမဳပ္မ်ားကို ဆယ္ယူေစခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ ကိုစံေမာင္ ၏ ဘယ္ဖက္ ေျခေထာက္မွာ ပန္ကာဂၽြိဳင္းျဖင့္ ကပ္ၿငိၿပီး ဒူးေခါင္းေအာက္မွ ျပတ္ထြက္သြားခဲ့သည္။ ေဆးရံုတက္ေနစဥ္ ညာဘက္ ေျခ ေထာက္မွာ လႈပ္ရွားမႈမရွိသျဖင့္ ဒူးေခါင္း အေပၚပိုင္းမွ ျဖတ္ေတာက္ ပစ္ခဲ့ရသည္။
ေျခ၂ဖက္ျပတ္ေနေသာ ကိုစံေမာင္ ထံသို႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အေျခစိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအဖြဲ႔ (BAT))ႏွင့္ ေရွ႕ေနတို႔ က ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၆ ရက္ေန ့တြင္ သြားေရာက္ ကူညီေပးခဲ့ၾကသည္။
ကိုစံေမာင္ က“မန္ေနဂ်ာက က်ေနာ့္ကို တစ္လ ၃၀၀၀ ဘတ္ ေထာက္ပံ့ပါတယ္၊ ဒီပိုက္ဆံနဲ ့ထမင္းဟင္း ၀၀လင္လင္ စားလိုမရဘူး။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ဘာမွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့ဘူးလို ့ထင္ခဲ့တယ္။ ခုေတာ့ ဦးေက်ာ္ေသာင္း တုိ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေနာ့္ဘ၀ကို ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးမယ့္ ဦးထူးခ်စ္တုိ ့ဆီကို ေရာက္ရွိလာခ့ဲၿပီ၊ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္တယ္” ဟုေျပာသည္။
ပုဇြန္ေမြးျမဴေရးကန္မွ ကယ္ထုတ္လာခဲ့သည့္ BAT တာ၀န္ခံ ဦးေက်ာ္ေသာင္း က “ ထိုင္းမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ အလုပ္သမား ဥပေဒ အရဆိုရင္ အခ်ိန္ကာလက အေတာ္ၾကာသြားၿပီးျဖစ္ေပမယ့္ ေရွ႕ေနအဖြဲ ့နဲ ့တိုင္ပင္ၿပီး
ေတာ့ ဟတ္ယိုင္ အလုပ္သမား အာမခံဌာန (ပကန္ဆာခြန္)မွာ ညွိႏိႈင္း အသနားခံ ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို ့မသိပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ လုပ္ငန္းခြင္ အသီးသီးမွာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ရဲ ့ေျခလက္အဂၤါေတြ၊ အသက္ေတြ ဘယ္ ေလာက္အထိ ဆံုးရႈံးခဲ့ၿပီ ဆိုတာ မသိႏိုင္ေပမယ့္၊ သိရွိတာ ေလးေတြကို မဟာမိတ္ အဖြဲ ့အစည္းေတြနဲ ့ တတ္ႏိုင္သမွ် လက္တြဲကူညီ ေပးသြားမွာပါ” ဟုေျပာသည္။
ဖန္ငအေျခစုိက္ FED ဒါရိုက္တာ ဦးထူးခ်စ္က “ ကိုစံေမာင္ ကိုက်ေနာ္တို ့အဖြဲ႔သားေတြ ၀ိုင္း၀န္းေစာင့္ေရွာက္
ထားမယ္။ သူ တတ္ခ်င္ သင္ခ်င္ဖို ့သာလိုပါတယ္။ စာဖတ္ဖို႔ စာအုပ္စင္ေလး လုပ္ေပးထားမယ္။ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးေပးထားမယ္၊ တျဖည္းျဖည္း ဘာသာစကား စကားေတြကို သင္ေပးမယ္။ သူ ေပ်ာ္သေလာက္ ေန ခြင့္ေပးထားမယ္။ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာေပါ့ေလ။ ေနရပ္ရင္းကို ျပန္မယ္ဆိုရင္လည္း အိမ္တိုင္ ယာေရာက္ ပို႔ေပးမယ္” ဟုေျပာသည္။
ပုဇြန္ကန္တြင္ ေျခေထာက္ ျပတ္ခဲ့ရေသာ ကိုစံေမာင္ ၏ မိဘမ်ားမွာ ဦးေရႊစိန္ဦး+ေဒၚမေထြး ျဖစ္ၿပီး ရခိုင္ျပည္ နယ္ ပု႑ားကၽြန္းျမိဳ႕နယ္ အထက္ျမေလး ေက်းရြာမွျဖစ္သည္။ ကိုစံေမာင္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ကုန္ တြင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့သူျဖစ္သည္။
နခြန္းပထုန္ၿမိဳ႕နယ္၀ပ္ရိုက္ခင္၀စ္ထယာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနမွဖြင့္လွစ္
ထားခဲ့ေသာေရေဘးယာယီကယ္ဆယ္ေရး စခန္းအား ယမန္ေန ့က လပ္ဘူရီသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားခဲ့ၿပီးျဖစ္
္ပါသည္။ အဆိုပါ စခန္းသို႔လည္း ဆက္သြယ္ အကူအညီ ေတာင္းခံ နိုင္ပါသည္။
ယမန္ေန ့ ၂၀၁၁ ခု ႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ မဟာခ်ဳိင္ၿမိဳ႕နယ္ ကထုန္ဘန္ ကီလို ၁၂ တြင္ရွိေသာ
၀တ္ေခါင္ေမးေဒးယား ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းတြင္ ပထမဦးဆံုး အေရွ႕အလယ္ပိုင္း သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္၊ေရႊတြံေတးဆရာေတာ္ အရွင္၀ါယမ ႏွင့္ တပည့္
တကာမ်ားက ေရေဘး ကယ္ဆယ္ေရး ယာယီ စခန္းတစ္ခု ကိုထပ္မံဖြင့္လွစ္ လိုက္ပါသည္။
အလုပ္သမားမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ အခမဲ့ ျပန္ႏိုင္ေရးအတြက္ ျမန္မာသံရံုးက အျမန္ဆံုး စီစဥ္ေပးပါမည္။
ယေန႔နံနက္ပိုင္းက ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းဖန္င အေျခစိုက္ ပညာေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ေဖါင္ေဒးရွင္း
(FED )ႏွင့္ႏိုင္ငံျခား အင္ဂ်ီအို တစ္ခုတို႔က ေရသိုေလွာင္ရန္ ေရတိုင္ကီမ်ား လာေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့သည္။
အစားအစာႏွင့္ေသာက္ေရမ်ား ဆက္လက္လွဴဒါန္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာဆိုသြားသည္။ အလုပ္သစ္မ်ား
လုပ္ကိုင္လုိပါကလည္း ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွ အလုပ္အကိုင္အသစ္မ်ား ရွာေဖြေပး ပါသည္။ အလုပ္သမားမ်ားရွိေနသည့္ ေနရာမ်ားသို႔ (သြားလာေရာက္ရွိႏိုင္သည့္ ေနရာမ်ားသို႔) နံနက္ ၉နာရီမွ ညေန ၆နာရီအတြင္း သြားေရာက္ ေခၚေဆာင္ေပးေနပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ျမန္မာအလုပ္သမားအခ်ိဳ႕တို႔သည္ မိမိတို႔ႀကံဳေတြလာမည့္ ေဘးဒုကၡကို ေသေသခ်ာခ်ာ
သိရွိၾကဟန္ မတူပါ။ လုပ္အားခမ်ား က်န္ရွိေနခဲ့ပါကလည္း ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ယာယီကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွ တစ္ဆင့္ အဖြဲ႔အစည္း
မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း ေတာင္းခံ ေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။ တိတိက်က် သိရွိႏိုင္ရန္အတြက္
ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပါတ္မ်ားသို႔ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္း အကူအညီ ေတာင္းခံနိုင္ပါသည္။
၀၈၀-၄၅၈၅-၁၂၈။ ၀၈၉-၄၁၃၃-၁၇၉။ ၀၈၉-၆၈၅- ၂၉၆၆။ ၀၈၄-၆၇၀-၅၇၂၇။ ၀၈၅ ၁၅၈၈ ၃၆၇
၀၈၉ ၇၆၁၆ ၂၄၀။ ၀၈၀ ၅၅၂၂ ၀၆၂
**အေပၚကကတဲ့အတိုင္း ေအာက္ကလိုက္ကေနေသာ ဖြားဖြားနဲ႔စက္ရံုအလုပ္သမမ်ား**
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။ ။ ႏိုင္ငံတကာေရြ႕ေျပာင္းေနထိုင္သူမ်ားအဖြဲ႔အစည္း (IOM)ကႀကီးမွဴးၿပီးေတာ့ထိုင္း - ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ထိုင္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္း “၀ပ္ထဆိုင္ေထြထေလ့” ရဲ႕ ဘံုကထိန္ပြဲေတာ္မွာ ဖိုးဆိုခ်င္နဲ႔မယ္ဆိုခ်င္ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြအတြက္ ဆိုၾကမယ္ေပ်ာ္ၾကမယ္အစီအစဥ္္ကို မေန႔ကနဲ႔ ဒီေန႔ ညပိုင္းေတြမွာ က်င္းပသြားတာေတြ႔ရပါတယ္။ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ အုတ္ဖိုေက်ာင္း(ေခၚ) “၀ပ္ထဆိုင္ေထြထေလ့” ဆိုတာက ထိုင္းသံဃာေတြေရာ၊ ျမန္မာသံဃာေတြပါ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးစြာ အတူတကြ သီတင္းသံုးတဲ့ ေက်ာင္းျဖစ္သလို ေ၀ွ႔မုတ္ရြာနဲ႔မယ္ေတာ္ေက်းရြာအုပ္စု တခြင္မွာ ေနထိုင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အလႊာေပါင္းစံုတို႔နဲ႔ ထိစပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုရရင္ အဲဒီေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းနဖူးေဒသလို႔လြယ္လြယ္ေခၚၾကတဲ့ ေ၀ွ႔မုတ္ရြာက ၀ပ္ထဆိုင္ေထြထေလ့ ေက်ာင္းရဲ႕ ဘံုကထိန္ပြဲေတာ္နဲ႔ ဆိုေပ်ာ္ပြဲေတာ္ကို ဘယ္လိုဘယ္ပံု ဆင္ႏႊဲၾကတယ္ဆိုတာ… (ကဲ) ေဟာဒီဓာတ္ပံုေတြကို ရႈစားၾကရေအာင္…
**ပြဲေတာ္လာပရိသတ္ကို အခုလိုေတြ႔ျမင္ရစဥ္**
**တြံေတးသိန္းတန္ေသၿပီဆိုတာ ဟုတ္ေကာဟုတ္ရဲ႕လား ေျပာရေလာက္ေအာင္ တြံေတးသီခ်င္းသီဆုိသြားသူတစ္ဦး* *
**ေတာသူေတြရယ္ ဆိုတဲ့ျမန္မာသံစဥ္ ျမန္မာအကနဲ႔ ေန႔သစ္အလကမွ ေက်ာင္းသူႏွစ္ဦး**
**ေတာသူေတြရယ္ တင္ဆက္မႈကို ပန္းကုံးမ်ားစြာျဖင့္ ဆုခ်ီးျမွင့္ေနၾကစဥ္**
**ပရိသတ္မွ ပန္းကံုးမ်ားစြာျဖင့္ အားေပးေနၾကစဥ္*
*ျမန္မာဒိုးပတ္၀ိုင္းႏွင့္ ဦးေရႊရိုး၊ ေဒၚမိုးအက*
**ေဟာ့ေရွာ့အကျဖင့္ ေဟာ့ေရွာ့ေနၾကေသာ စက္ရံုအလုပ္သမမ်ား**
သတင္းမွတ္တမ္း -ေသာင္ရင္းနဂါး (ျမန္မာျပည္သား)
