="အခ်ိဳရည္ဘူးေလးတစ္ဘူး" =

ကၽြန္ေတာ္႔ဦးေလး အျပင္က ျပန္လာစဥ္မွာ လမ္းမွာေတြ႕သည္႔ အေမ႔ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က အေမေသာက္ဖို႔ မန္က ်ည္းႏွင့္ လုပ္ထားေသာ ေဖ်ာ္ရည္ ဘူးေသးေလး တစ္ဘူး လက္ေဆာင္ ေပးလိုက္ သည္ဟု ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထမင္းစားပြဲေပၚမွာ တင္ထား၏။ ထိုဘူးေလးကို အေမေသာက္မွာပဲ ဆိုသည္႔ အေတြးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေသာက္ခဲ႔။ ေနာက္ေလးငါးရက္ အၾကာ ထိုဘူး ေလးက သည္အတိုင္း။ တကယ္ဆို အိမ္မွာ အေဖ၊ အေမ၊ ကၽြန္ေတာ္႔ အစ္ကိုႏွင့္ သူ႔မိန္းမ၊ ကၽြန္ေတာ္႔ညီႏွင့္ အေဖ႔ညီ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဦးေလး စသည္ျဖင့္ အားလံုးက သည္ဘူးေလးကို ေန႔တိုင္း မိုးလင္း၊ မိုးခ်ဳပ္ ေတြ႕ေနရ၏။ ထူးျခားတာက ဘယ္သူမွ် ေသာက္ပါမည္ဟုစကား မဟၾကျခင္းပင္။ အားလံုးက အေမ႔အတြက္ဟုရည္ရြယ္ထား၍ မေသာက္ၾကျခင္းပါ။ သို႔ေသာ္ အေမကလည္း ဘာေၾကာင့္ မေသာက္ေသးလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိ။ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာၿပီး တစ္ညေနမွာ အေမက "ဒီေလာက္ၾကာေနတာ ေသာက္လိုက္ၾကေတာ႔ေလ" ဟု ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က "အေမေသာက္ဖို႔ ထား ထားတာေလ" ဟု ျပန္ေျပာၾကသည္။ ထိုအခါ အေမက "အေမတစ္ေယာက္တည္း မကုန္ပါဘူး၊ လာ - တစ္ေယာက္ တစ္ငံု ေသာက္မယ္" ဟု ဆိုမွ အေမက သူ တစ္ေယာက္တည္း မေသာက္ခ်င္ဘဲ အားလံုးကို မွ်တ၍ ေသာက္ေစခ်င္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နားလည္ လိုက္သည္။ က ်န္သူေတြက မေသာက္ၾကေသာ္လည္း အေမေက ်နပ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္႔ ညီက ေရာၿပီး ေသာက္ေပးလိုက္ပါသည္။ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေျခအေနက သည္လို ေဖ်ာ္ရည္ဘူးေလး တစ္ဘူးကို မွ်တၿပီး ေသာက္ ရေလာက္သည္႔ အေျခအေန မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု၏ တစ္ေယာက္ အေပၚ တစ္ေယာက္က နားလည္စြာ ထားေသာ သို႔မဟုတ္ လ ်ွဳိ ့၀ွက္စြာ ရွိေနေသာ ေမတၱာ၊ ေစတနာေၾကာင့္သာ ေဖ်ာ္ရည္ဘူးေလး တစ္ဘူးကို သူေသာက္၊ ငါေသာက္ လုပ္ေနၾကျခင္းပင္။ သည္လို ေသာက္လိုက္ေတာ႔မွ တီဗြီထဲမွာ ခဏ ခဏ လာေနေသာ ေၾကာ္ျငာေတြ ထဲက အခ်ိဳရည္ပုလင္း ေၾကာ္ျငာ တစ္ခုမွာ ထမင္းစားပြဲေပၚ တင္ထားေသာ အခ်ိဳရည္ပုလင္း တစ္လံုးကို မိသားစုထဲက ေတြ႕သမွ်လူ ေသာက္ခ်သြားတာ သတိရသည္။ ေၾကာ္ျငာ ကေတာ႔ အခ်ိဳရည္ ပုလင္း၏ ဆြဲေဆာင္မႈကို ျပျခင္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု ပံုစံသာ ဆိုလွ်င္ သည္လို ေၾကာ္ျငာပံုစံမ်ိဳး ရိုက္လို႔ရမွာ မဟုတ္။ ဟုတ္သည္ေလ။ ထမင္းစားပြဲေပၚက အခ်ိဳရည္ဘူးေလး တစ္ဘူးကိုပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ မတို႔ရက္၊ မထိရက္ ျဖစ္ေနရသည္ မဟုတ္လား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ထုိညေနက ေဖ်ာ္ရည္ဘူးထဲမွာ ပါေသာ မန္က ်ည္း ေဖ်ာ္ရည္၏ အရသာသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လ ်ွာဖ်ားမွာ အလြန္ အရသာရွိခဲ႔သည္က အမွန္ပင္။ ၿပီးေတာ႔ သည္ေဖ်ာ္ရည္ဘူးေလးမွာ ထူးျခားမႈေတြ ရွိေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ရ၏။ မန္က်ည္းေဖ်ာ္ရည္ ျဖစ္လ်က္ မခ်ဥ္ဘဲႏွင့္ ရင္ထဲကို ခ်ိဳဆင္း သြားတာက ထူးျခားမႈ တစ္ခု၊ မေသာက္ရသူေတြ၏ ရင္ထဲမွာလည္း ေသာက္ရသလို ျပည္႔၀ သြားတာက ထူးျခားမႈ တစ္ခု။ ။ /////////////////////////////////////////////////////////////////// 

+သားလတ္ +

 ၂၁.၁၂.၁၉၉၉ (ထူးျခားဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၁ - အမွတ္ ၄၂၊ ၂၀၀၀ျပည္႔ႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀ ရက္

Read More...

Summary only...

"ဤအျပစ္မွလြဲ၍"

မခင္ၿငိမ္းက ေစ်းထဲမွာ ကုန္စိမ္းေရာင္းသည္။ သူ႔ေယာက ်ာ္း ကုိဘေသာင္းက ဆုိက္ကားနင္းသည္။ ကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္။ အံုနာ ရွိ၏။ ကေလးက ေလးေယာက္ရွိသည္။ အႀကီးဆံုးသမီးက ကိုးတန္းေက ်ာင္းသူ၊ ဒုတိယ သမီးက ရွစ္တန္းေက ်ာင္းသူ၊ တတိယသားက ေလးတန္း၊ အငယ္ဆံုးက ႏွစ္တန္း ျဖစ္၏။ သည္သမီးေတြ သားေတြ ေက ်ာင္းထားႏိုင္ဖို႔ မခင္ၿငိမ္းတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ အျပင္းအထန္ ရုန္းကန္ရသည္။ ဒါေတာင္ အ၀တ္အစားက အစ ေက ်ာင္းစာအုပ္မ်ား အဆံုး အႀကီးမွ အငယ္ ရိုရိုေသေသ ေျပာင္းသံုး ခဲ႔၍သာ ေတာ္ေတာ႔သည္။ သည္ပံုစံ ႏွင့္ပင္ သူတို႔ မိသားစုေလး လည္ပတ္ေန၏။ တစ္ေန႔မွာေတာ႔ သူ႔သားသမီးမ်ား သူ႔နားကပ္လာ၏။ ၿပီးေတာ႔ သူတို႔မွာ ပါလာေသာ ပညာရည္ တိုးတက္မႈ မွတ္တမ္းမ်ားကို ထုတ္ျပ၏။ လပတ္စာေမးပြဲအတြက္ဟု မခင္ၿငိမ္း နားလည္၏။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ယူၾကည္႕ လိုက္သည္။ တစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ဘာသာ၊ သံုးဘာသာ စီေလာက္ က ်ေန၏။ သူ စိတ္မေကာင္း၊ ထိုစဥ္မွာပင္ သမီးႀကီးက စေျပာ၏။ " အေမ - သမီးတို႔ ဆရာမေတြက တစ္ဘာသာ က ်ရင္ ႏွစ္ဆယ္ ေပးရမယ္တဲ႔" မခင္ၿငိမ္း မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ က ်န္သားသမီးေတြကပါ သားတို႔သမီးတို႔လည္း အတူတူပဲဟု ၀ိုင္းေျပာ၏။ သူ အံ႔ၾသသြားသည္။ "ေနပါဦး၊ သားတို႔သမီးတို႔ ဆရာမေတြက အဲဒီေငြေတြရရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ" "ႏွစ္ဆံုးရင္ အတန္းထဲမွာ လိုတာ၀ယ္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုခု လုပ္မယ္တဲ႔" မခင္ၿငိမ္း သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ သူ႔ကေလးမ်ား က ်သည္႔ ဘာသာတိုင္းအတြက္ ေပးရမည္႔ စရိတ္က သူတို႔ လင္မယား တစ္ေန႔၀င္ေငြေလာက္ ရွိသည္။ ကေလးမ်ား စာေမးပြဲက ်သည္ဟု သိစဥ္က စိတ္မေကာင္းသည္ ထက္ ကေလးေတြကို စာေမးပြဲက ်၍ ျပစ္ဒဏ္ခ်လိုက္ေသာ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ ျပစ္ဒဏ္ကို ၾကားရေသာ အခါ ျဖစ္ရေသာ စိတ္မေကာင္းျခင္းက ပိုဆိုး၏။ စိတ္ထဲကေတာ႔ ကေလးေတြ မၾကားေအာင္ ေျပာေန မိသည္။ "ကေလးေတြကို စာေမးပြဲက  ်ရင္ ဒီအျပစ္ကလြဲလို႔ ႀကိဳက္တဲ႔အျပစ္ ေပးပါလား 

ဆရာ၊ ဆရာမတို႔ရယ္" ဟု။ ။ 


+သားလတ္+

Read More...

Summary only...

"လ ်ွဳိ ႕၀ွက္စြာစီးေသာ ဆန္ေရ"

ေနတြဋ္ကို ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေတာ္ေတာ္ ခင္ၾကသည္။ တစ္ဖက္သား မနစ္နာေအာင္ စတတ္၊ ေနာက္တတ၊္ ရယ္စရာ ေျပာတတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ သူ အစအေနာက္ သန္ပံုက လူႀကီးမိဘေတြပင္ ေအာခ် ရသည္။ သူ႔ပံုကို ၾကည္႕လ ်ွင္လည္း သူ႔မိသားစုႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ် ခံစားခ်က္ရွိသည္႔ပံု မေပၚ။ တစ္ခါေသာ္ မထင္မွတ္ဘဲ သူ႔အေမဆံုးသြား၏။ သူ႔အေမ အသုဘခ်စဥ္မွာေတာ႔ သူငိုသည္။ကၽြန္ေတာ္ အနားမွ ႏွစ္သိမ္႔မိ၏။ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ စိတ္မေကာင္း။ အသုဘ ရက္မလည္ခင္ ညဘက္ဆုိလ ်ွင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ရပ္ကြက္ထဲက သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ သူႏွင့္ ခင္ေသာ တကၠသိုလ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အသုဘကို ေရာက္ၾက၍ သူႏွင့္ စကားေျပာစဥ္မွာေတာ႔ သူ႔ပံုက အရင္အတိုင္း သိပ္မေျပာင္းလဲသည္႔ပံု။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုအေၾကာင္း၊ သည္အေၾကာင္း ေျပာရင္း ရယ္စရာ၊ ေနာက္စရာ ရွိလ ်ွင္လည္း စေနာက္ေနဆဲပင္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ဒီေကာင့္ႏွယ္ အေမဆံုးတာေတာင္ ၿပံဳးႏိုင္ေသးတယ္ဟု ေတြးမိ၏။ ရက္လည္ၿပီး ေနာက္ရက္မ်ားမွာေတာ႔ ေနတြဋ္ ပံုစံက ပံုမွန္ ျပန္ျဖစ္သြားသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုးက ထင္လိုက္သည္။ သူ႔အေမဆံုးၿပီး လအေတာ္ၾကာခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေခ်ာင္းသာကို သြားၾကသည္။ ေနတြဋ္ ပါ၍ ေပ်ာ္ရ၏။ တစ္လမ္းလံုးလည္း စေနာက္ကာ လိုက္လာသည္။ ေခ်ာင္းသာေရာက္ၿပီး တည္းဖို႔ ဘန္ဂလို တစ္လံုး ရ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဆင္ေျပ သြားသည္။ ေရထဲဆင္းေဆာ႔ခ်ိန္ ေဆာ႔၏။ ေနတြဋ္ က ေကာင္မေလးေတြကို စေနာက္ရင္း ေပ်ာ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထဲကေတာ႔ ဒီေကာင္ အေမဆံုးတာ လပိုင္းပဲ ရွိေသးတယ္၊ ေမ႔သြားၿပီ ထင္တယ္ဟု ေတြးမိေသး၏။ ကၽြန္ေတာ္႔အထင္ မွားသြားတာ ညေရာက္မွ သိလိုက္ရသည္။ ဘန္ဂလိုေရွ႕မွာ ညဘက္ ဂစ္တာတီးစဥ္ ကၽြန္ေတာ္က ထူးအိမ္သင္၏ အေမ႔အိမ္သီခ်င္းႏွင့္ ဖြင့္မည္ဆိုကာ စတီးစဥ္ ေနတြဋ္အျပင္းအထန္ ကန္႔ကြက္သည္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမးေတာ႔ အေမ႔ကို သတိရမိမွာ စိုးလို႔တဲ႔။ သူတမင္ ေမ႔ထားတာပါလားလို႔ ေတြးရင္း ကၽြန္ေတာ္ သီခ်င္းေျပာင္းတီးလိုက္သည္။ ေနတြဋ္ သီခ်င္းေတြ လိုက္ဆိုျပန္၏။ ထုိအခ်ိန္မွာပင္ ေကာင္းကင္မွ ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေၾကြသြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးတာ ေျပာျပလိုက္၏။ "ၾကယ္ေၾကြတာေတြ႕ရင္ လိုခ်င္တာတစ္ခုကို အျမန္ဆုေတာင္းကြ၊ ဆုေတာင္းျပည္႔တယ္တဲ႔" ကၽြန္ေတာ္ ထိုသို႔ ေျပာလိုက္ၿပီး စကၠန္႔ပင္မၾကာ။ ေနတြဋ္ ဆုေတာင္းသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။ ထိုဆုေတာင္း ေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲကို အမည္မသိ ေ၀ဒနာတစ္မ်ိိဳး ျဖတ္စီးသြား၏။ ေနတြဋ္ကဆုေတာင္းသည္ေလ။ "အေမ ေကာင္းရာသုဂတိလား ပါေစ" တဲ႔။ မိဘမ်ားက သားသမီးအေပၚမွာ ထားေသာ ေမတၱာကို 'စုန္ေရ' ဟု တင္စားၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခဏခဏ ၾကားဖူးၾကသည္။ ထို 'စုန္ေရ' တို႔၏ ေအာက္မွ အျပန္အလွန္ လ ်ွဳိ ႕၀ွက္စြာစီးေသာ 'ဆန္ေရ' မ်ား ရွိေနသည္ကိုလည္း ေနတြဋ္က သက္ေသျပေနသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခံစားလိုက္ရသည္။ ။ 

/////////////////////////////////////////////////// 

+သားလတ္ +

 အတြဲ(၁)၊ အမွတ္(၁၉)၊ ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ(၁၂)ရက္ ထူးျခားဂ်ာနယ္

Read More...

Summary only...