**ပုတ္သင္ညဳိ ကမၻာသစ္ျပဇာတ္**

ဝိေဒဟရာဇ္ ေခတ္ မွတေကာင္စ ႏွစ္ေကာင္စက ်န္ခဲ့ေသာ ပုတ္သင္ညဳိမ်ားသည္၂၁ ရာစုထဲတြင္မ်ဳိးပြားမႈႏႈန္း လ ်င္လ ်င္ျမန္ျမန္ျဖင့္ အုံလုိက္က ်င္းလုိက္ ႀကီးထြားလာေနၾကပါသည္။ ထုိ ပုတ္သင္ညဳိတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္ မိမိတုိ႔ ကမၻာဦး ဒုိင္နုိေဆာမ်ားမွတဆင့္ ေရြ႕လ ်ားဆင္း သက္လာၾကသူမ်ားဟု သက္ဝင္ ယုံၾကည္ၾကပါသည္။ ပုတ္သင္ညဳိတုိ႔ ၏ သမုိင္းေခတ္ ျဖတ္သန္းမႈ အေတြ႕အၾကဳံမ်ားအရ ရာစုသစ္ထဲတြင္ အေရာင္ေျပာင္းရုံမွ်ျဖင့္ လုံျခဳံမႈမရွိေတာ့ဘူးဆုိျခင္း ကုိ သိရွိလာၾကၿပီး ပုတ္သင္ညဳိ ပါရာဒုိင္း အေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖုိ႔ ပုတ္သင္ညဳိ ရီေဗာ္လူးရွင္း တခု ျပဳလုပ္ခ်င္လာၾကပါသည္ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုတ္သင္တုိ႔သည္ . . . အၿမဲတန္းသင္ယူေနရမည့္ ပုတ္သင္ညဳိ အဖြဲ႕အစည္းဟု ခံယူလုိက္ ၾကၿပီး ၊ပုတ္သင္ညဳိ ဂ်င္နေရးရွင္းမ်ား ၏ ဇီဝမ်ဳိးစိတ္ ျမွင့္တင္ေရး အတြြက္ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ ၿမဳိ႕ေတာ္ အသီးသီး၏ ေျမေပၚ ၊ ေျမေအာက္ ေန ၾကြက္မ်ား ဆီမွ သင္ယူေလ့က ်င့္ျခင္း (တပါးသူမ်ား သုိေလွာင္ သိမ္းဆည္းထားျခင္းမွ အလစ္အငုိက္ ရွာေဖြ စားေသာက္ တတ္ေစရန္ ) ၊ ကမၻာ့ တုိက္ႀကီးမ်ား အသီးသီးတြင္ မွီတင္းေနထုိင္ၾက ကုန္ေသာ က ်ီးကန္းမ်ားဆီမွ သင္ယူျခင္း (က ်ီးကန္းမ်ား ၏ အမူအက ်င့္ ဓေလ့ စရုိက္မ်ားကုိမူ ျမန္မာ့ စြယ္စုံ က ်မ္း မ်ားတြင္ အက ်ယ္ရႈရန္ ။ မွတ္ခ်က္ ။ ။ဘရန္ဒြန္လီ၏ The Crow ဇာတ္ကားကုိ ပုတ္သင္မ်ား အသဲစြဲ ႀကဳိက္ ႏွစ္သက္ၾကပါသည္ ။ ) ပုတ္သင္မ်ားသည္ မိမိတုိ႕၏ ပညာရည္ ျမင့္မားေရး ၊ က ်မ္းႀကီး ၊က ်မ္းခုိင္ မ်ားႏွင့္ စာႀကီးေပႀကီး မ်ားတြင္ ကၽြမ္းက ်င္ ႏွံ႔စပ္ ႏုိင္ေရးအတြက္ ပုိးဟတ္မ်ား၊ ျခမ်ား ဆီမွလည္း သင္ယူေလ့က ်င့္ ၾကပါေသး သည္ ။ ပုတ္သင္မ်ားသည္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းႏွင့္တကြ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးတြင္ ပူးေပါင္းပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ေရးအတြက္ စားဖားမ်ား ၊ဖားျပဳတ္မ်ား ၊ ဖားခုံညင္းမ်ား ၊ ဖားလတက္မ်ား ၊ ေက ်ာ္စံေကးမ်ား ( ဖားဟူသည့္ အကၡရာ စာလုံးေပါင္းပါဝင္သည့္ သက္ရွိမ်ားမွ အစ၊ စြတ္ဖားလွည္းအဆုံး ) ထံမွ လည္း အပတ္ တကုတ္ ၊ႀကဳိးစားပမ္းစား သင္ယူေလ့က ်င့္ခဲ့ ၾကပါသည္ ။ ( ဤေနရာတြင္ ပုတ္သင္မ်ား၏ ၾကဳိးစားအားထုတ္မႈ ကုိ ေလးနက္ေပၚလြင္ေအာင္ မည္ကဲ့သုိ႔ ေရးသားရမည္ကုိ ကၽြႏု္ပ္ အမွန္တကယ္ မသိရွိခဲ့ပါ ။ ) ပုတ္သင္မ်ား သည္ အျမင္က ်ယ္ေစေရးအတြက္ ဇီးကြက္မ်ား ထံမွ သင္ယူျခင္း ၊ ျမင့္ျမင့္ပ်ံ၍ ေဝးေဝးျမင္ႏုိင္ေစရန္ လဒမ်ား ဆီမွ သင္ယူျခင္း ၊ အညွီ ၊ အေဟာက္ရွိရာ ဆီသုိ႔ အုပ္ဖြဲ႕ ေပ်ာ္ပါးႏုိင္ေရး အတြက္ ယင္ေကာင္မ်ား ဆီမွ သင္ယူျခင္း ၊ အစရွိသည့္ အေၾကာင္း အရာမ်ား ကုိမူ ဤေနရာမွ ေန၍ အက ်ယ္တဝင့္ မေရးသား မေျပာဆုိလုိေတာ့ပါ ။ ပုတ္သင္မ်ားသည္ ကမၻာျပားၿပီ ဟူေသာ အယူအဆကုိလဲ လက္ခံယုံၾကည္ၾကပါသည္ ။ ထုိ႔အျပင္ ပုတ္သင္မ်ား သည္ေခတ္သစ္ စိတ္ပညာကုိ ကၽြမ္းက ်င္လာၾကသည့္ အေလ ်ွာက္ ၊ စိတ္ပညာ သေဘာတရား အရ အုပ္စုဖြဲ႔ ဖိအားေပးျခင္းသီဝရီ ( ကုိကုိလင္း စိတၱဇ ဆန္ေသာရင္ထဲကခံစားခ်က္ pressure ) ကုိ တြင္တြင္က ်ယ္က ်ယ္ အသုံးခ် လာႏုိင္ၾကပါသည္ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ . . . pokethinnyo@gmail. com ဟူ၍ ေမးလ္ အေကာင့္တခု ျပဳလုပ္ကာ ကမၻာ့ ေနရာေဒသ အသီးသီးရွိ ပုတ္သင္မ်ားကုိ ဆက္သြယ္၍ ခ်က္တင္မ်ားတြင္ ပုတ္သင္ ပဓါန ဝါဒ ကုိ တြင္တြင္က ်ယ္က ်ယ္ ျဖန့္ျဖဴး ျခင္း ၊ ပုတ္သင္ မ်က္ႏွာ စာအုပ္ အမည္ရဆုိရွယ္ နက္ေဝ့ါ ကင္း ဝဘ္ဆုိဒ္မ်ားတြင္ ဖန္ကလပ္မ်ား ထူေထာင္ၾကျခင္း ၊ ထုိ႔အျပင္ မိမိတို႔၏ ဝါဒေရးရာမ်ားကုိ စိစစ္ျဖတ္ေတာက္ျခင္း အႏၱရာယ္မွ လြတ္ကင္းရန္ အလုိ႕ငွာ ဂူဂယ္မွ အလကားပဲတင္းကုိ ေဈးမဆစ္ပဲ ရေသာဘေလာ့မ်ားတြင္ www.http//pokethinnyo.blogspot.com ဟူေသာ စာမ်က္ႏွာကုိဖန္တီးကာ ပုတ္သင္ညဳိအႏုပညာ အမည္ရ ကဗ်ာ ၊ စာေပ၊ ေဆာင္းပါး၊ အက္ေဆး မ်ားကုိ ေရးသားတင္ျပ လာၾကပါသည္။ ထုိအခ်ိန္မွ စ၍ Art For Pokethinnyo Sake အႏုပညာသည္ ပုတ္သင္ညဳိ မ်ား အတြက္ ဟူေသာဝါဒတခုသည္လည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔တြင္က ်ယ္လာပါေတာ့သည္ ။ ဤကဲ့သုိ႔ ဂုဏ္အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္ဝေသာ ပုတ္သင္မ်ားကုိ ဂုဏ္ျပဳႀကဳိဆုိေသာ အားျဖင့္ ကမၻာေပၚရွိ ႏုိင္ငံႀကီးတႏုိင္ငံမွ ထုတ္လုပ္ ေသာ ကြန္ဒုံမ်ားကုိ ပုတ္သင္မ်ား ျဖင့္အမွတ္အသားလုိဂို ျပဳလုပ္ကာ အေဖာ္ ဟူေသာ အမွတ္တံဆိပ္ျဖင့္ ေဈးကြက္တြင္ တြင္က ်ယ္စြာ ျဖန္႔ျဖဴး ေရာင္းခ်ခဲ့ပါေတာ့သည္ ။ ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ ထပ္မံသိရွိရသည္မွာ ေရာခ့္ပုတ္သင္ စတီးဝပ္ သီဆုိေသာ ေယာယိမ္းလုိက္ ဘသား ယိမ္း လုိက္ အမည္ရွိေသာ ေရာခ့္ ေတးဂီတ အယ္လ္ဘမ္မွာ ပုတ္သင္မ်ား ၾကားတြင္ အေရာင္းရ အတြင္က ်ယ္ဆုံး ျဖစ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္ ။ ဤတြင္ အက္ေဆးဟူေသာ ေလဘယ္လ္ကပ္၍ ကၽြႏု္ပ္ ေရးခ်င္ရာ ေလ ်ွာက္ေရးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား နိဌိတံ ပါ၏။ ......................................................... 

+ဖုန္းျမင့္+

 (ေခတၱ ပုတ္သင္ညဳိ ယဥ္ေက ်းမႈ ထြန္းကားရာအရပ္ )

Read More...

Summary only...

=၂၀၁၅ အလံုးမ်ား - (ေရႊေရးထင္ထင္)=

တစ္ေန႔ေသာ္ အကၽြႏ္ုပ္သည္ စာမူအသစ္ေလးမ်ား ေရးသားရန္ အလုိ႔ငွာ လတ္တေလာ ေရပန္းအစားဆုံး သတင္းေလးမ်ားအား လုိက္လံရွာေဖြနားစြင့္ ၾကည့္လုိက္၏ ။ အလုိေလ…. ဤရက္ပုိင္း ျပည္သူမ်ားအၾကား အလြန္ ေရပန္းစားေသာ ကိစၥႏွစ္ခုရွိေနပါကလား။ ေရပန္းစားေသာ သတင္းႏွစ္ခုလံုးသည္ ခပ္လံုးလံုး အေၾကာင္းအရာေပၚမွာ မူတည္ေနတာကလည္း ထူးဆန္းလွေပစြ ထူးဆန္းလွေပစြ။ ပထမတစ္ခုက Facebook ေလာကတြင္ ေရႊေရးထင္ထင္ဆုိေသာ မိန္းမပ်ဳိ၏ လံုး၀န္းေသာ ခႏၶာကုိယ္ အေပၚပုိင္းအေၾကာင္း။ ဒုတိယ တစ္ခုက ျမန္မာ့ေဘာလံုးအေၾကာင္း။ လံုးသည့္ ပစၥည္းျခင္း မတူေပမယ့္ လံုးတာျခင္းေတာ့ တူသည္။ လူစိတ္၀င္စား ခံရတာျခင္းလည္း တူသည္။ တစ္ႏုိင္ငံလံုးက ယခုဆုိလ ်ွင္ ထုိလံုးေသာအရာ ႏွစ္ခုအေၾကာင္းပဲ ေျပာေနၾက ပါေရာ့လား။ သုိ႔ႏွင့္ပင္ ထုိလုံးေသာအရာ ႏွစ္ခုအား ခ်ဥ္းကပ္ စူးစမ္းရန္ အကၽြႏ္ုပ္ ဆံုးျဖတ္လုိက္ေတာ့၏။ Facebook ထဲ၀င္၍ အတင္း သတင္းေတြ စနည္းနာ၏။ ျပင္ပတြင္ ႐ုံးစု႐ုံးစုျဖစ္ေနေသာ လူငယ္ေတြနား အသာကပ္ကာ စနည္းနာ၏။ အုိဘယ့္... အံ့ၾသစရာပါကလား။ ပထမ အလံုးသည္ အနည္းငယ္ ျပႆသနာ ရွိေန၏။ ထုိအလံုးသည္ အတုဆုိပဲ။ သုိ႔ဆုိရေသာ္ အရင္မလံုး အခုလံုး အဘယ္ျဖစ္သတုန္းေပါ့။ လူေတြ လူေတြၾကားထဲမွာ ဒီလို စကားေတြ ပ်ံ႕လြင့္လုိ႔။ ဤသုိ႔ဆုိလ ်ွင္ ဒီကိစၥရဲ႕ အေျခခံ အေနမွန္ ဇစ္ျမစ္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပသပါက လူအမ်ား စိတ္၀င္စားၾကမည္ပဲ။ သုိ႔ကလုိႏွင့္ အကၽြႏ္ုပ္သည္ရြာထိပ္က ေညာင္ပင္ႀကီးရွိရာသုိ႔သာ ေျပးရေတာ့၏။ “လူမစြမ္း နတ္မ” ဆုိထားသည္ မဟုတ္လား။ အကၽြႏ္ုပ္လုိ လူသားတစ္ဦးအတြက္ ဤကိစၥအား အမွားအမွန္ မသိႏုိင္ရေလေတာ့ကား ေညာင္ပင္ေစာင့္ ႐ုကၡစုိး နတ္မင္းကုိသာ တုိင္တည္အားကုိး ရေလေတာ့မည္။ အကၽြႏ္ုပ္သည္ ေညာင္ပင္ေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးအား အႀကိမ္ႀကိမ္ပင့္ေခၚ၏။ အေတာ္ၾကာမွ နတ္မင္းက သုန္မႈန္ေနေသာ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေပၚထြက္လာ၏။ “ဘာကိစၥလဲ” မာေၾကာလွသည့္ အသံ။ “နတ္မင္းရယ္... အကူအညီလုိလို႔ပါ... အခုနာမည္ႀကီးေနတဲ့ ေရႊေရးထင္ထင္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ပါ” ကၽြႏ္ုပ္က ထုိသုိ႔ေျပာလုိက္သည္ႏွင့္ နတ္မင္းသည္ ေၾကာက္လန္႔ တၾကား တုန္ယင္ကာ... “ေဟ့လူ တုိးတုိးေျပာပါဟ . ..ေရႊေရးထင္ထင္ဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ခပ္က ်ယ္က ်ယ္ မေျပာစမ္းပါနဲ႔။ သူ႔ေၾကာင့္ မေန႔ညကတင္ က ်ဳပ္Ladyနဲ႔ စကားမ်ားထားရတာ။ အခုလည္း ေညာင္ပင္ေပၚက ဳ ်ဳပ္Lady ၾကားသြားရင္ ဆင္းလာၿပီး ျပႆသနာရွာဦးမယ္” “ဟင္...႐ုကၡစုိးနတ္မွာလည္း Ladyေတြ ဘာေတြရွိသလား။ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးရပါလား” အကၽြႏ္ုပ္သည္ အလုိက္ကန္းဆုိးမသိ ထုိသုိ႔ေမးမိရာ ႐ုကၡစုိးနတ္သည္ သူ႔ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ထိပါး ရသလားဟု ျပစ္တင္အၾကည့္ျဖင့္ အကၽြႏ္ုပ္အား ၾကည့္ ေလေတာ့၏။ ၿပီးမွ အကၽြႏု္ပ္အား ေညာင္ပင္ႏွင့္ ေ၀းရာသုိ႔ အသာေလး လက္ဆဲြ ေခၚသြားကာ... ဓမေန႔ညကဗ်ာ.. က်ဳပ္ Facebook သံုးတယ္ေလ။ ေရႊေရးထင္ထင္ဆုိၿပီး နာမည္ႀကီးေနလုိ႔ သူဘယ္သူလဲ ရွာေဖြၾကည့္မိသေပါ့။ ဒါနဲ႔ ကေလးမေလး သေရာ္ စာေရးထားတာ သြားေတြ႕မိတယ္။ ဖတ္ၾကည့္မိေတာ့ ေရးထားတာေလး မဆုိးရွာဘူးေပါ့ေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ Like လုပ္မိတယ္ဗ်ာ။ အဲဒါကုိ က်ဳပ္ Ladyက ေတြ႕ေတာ့ ေဒါသပုန္ထပါေရာလား။ ေကာင္မေလးကုိ ႏွာဘူးက ်ၿပီး Likeလုပ္ ေပးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္က စာအေရးအသားေလး အားေပးခ်င္တ ပါ။ ဒါေပမဲ့ ခက္သား...ေကာင္မေလးရဲ႕ Body structureက လာ႐ႈပ္ေနေတာ့ က်ဳပ္မွာ သူ႔ကုိ အားေပးရင္ပဲ ႏွာဘူးလုိ ႔ ထင္ခံရျပန္ေရာ...” နတ္ေလာကတြင္ေတာင္ ထုိသုိ႔...ထုိသုိ႔ ႐ႈပ္ေထြးေစေသာ ေရႊေရးထင္ထင္ပါတကား။ “ဒါနဲ႔ဗ်ာ...ပုိဆုိးတာက က်ဳပ္Ladyက က်ဳပ္ Facebook Account ကုိသံုးၿပီး ဒီကေလးမအေၾကာင္း ေ၀ဖန္တဲ့ Postေတြ ေရးတင္ ေတာ့တာပဲ။ မသိတဲ့သူေတြက က်ဳပ္ေရးတင္တယ္ ထင္ၾကမွာေပါ့။ က်ဳပ္Lady ေရးတင္တယ္လုိ႔ ဘယ္သိပါ့မလဲ...ခက္တယ္.. ခက္တယ္” နတ္မင္းက ေခါင္းခါရင္း သက္ျပင္းအႀကိမ္ႀကိမ္ခ်သည္။ ကၽြႏ္ုပ္သည္ နတ္မင္း၏ စကားစ ျပတ္မွပင္ လိုရင္းအား ေမးျမန္းရေတာ့၏။ “ဒီလိုပါ နတ္မင္းရယ္... အကူအညီေလး ေတာင္းပါရေစ ..အခုနာမည္ႀကီးေနတဲ့ ေရႊေရးထင္ထင္က ခႏ္ၶာကုိယ္မွာ ခဲြစိတ္ ျပဳျပင္ထားသလား။ နဂုိအစစ္လား ဆုိတာေလးကုိ အမ်ားသူငါက ေ၀ဖန္ျငင္းခံုေနၾကေလရဲ႕။ ဘယ္ဟာက အမွန္လဲဆုိတာေလးကုိ နတ္မင္းကပဲ နတ္မ်က္စိနဲ႔ ေသခ်ာၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးေပးၿပီး အတည္ျပဳေပး လုိ႔ ရမလားဟင္” “ဘာ...” နတ္မင္းသည္ လြန္စြာေဒါသ ထြက္သြားသည္ထင့္။ မ်က္ႏွာႀကီး နီျမန္းသြား၏။ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္သြား၏။ အကၽြႏ္ုပ္ေျပာသည့္ထဲ ဘာမ်ား ဒီေလာက္ စိတ္ဆုိးစရာ ပါသြားသနည္း.... “မင္းတုိ႔လူေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ခက္တာပါလား... ေအးေဆးေဆးေဆးေနတဲ့ နတ္ကုိ ျပႆသနာ လာရွာသကုိး။ က်ဳပ္က နတ္မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ေပးလုိက္ပါၿပီတဲ့။ အစစ္လုိ႔ျမင္ရင္ အစစ္လုိ႔ ေျပာရမယ္။ အတုလုိ႔ျမင္ရင္ အတုလို႔ ေျပာရမယ္။ ကဲ ျပႆသနာက ဒီမွာတင္ၿပီးသလား...မၿပီးဘူးေလ။ က်ဳပ္က နတ္မ်က္စိနဲ႔ ေရႊေရးထင္ထင္ရဲ႕ပစၥည္း စစ္/မစစ္ ၾကည့္ေပးလုိက္ေၾကာင္း မင္းဖြလုိ႔ တစ္ေလာကလံုး သိသြားလိမ့္မယ္။ ဒီလိုဆုိ က်ဳပ္ Lasyလည္း သိသြားလိမ့္မယ္။ က်ဳပ္Lady သိသြားရင္ က်ဳပ္ဘာျဖစ္သြားမယ္ထင္သလဲ။ ေတာ္...ေတာ္...ေတာ္ေတာ့ သူ႔ပစၥည္းစစ္/မစစ္ သိခ်င္ရင္ မင္းဘာသာမင္း ပင္အပ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ သြားထုိးၾကည့္ပါလား... ဘာလို႔ က်ဳပ္ကုိ လာဆဲြထည့္ေနသတုန္း” နတ္မင္းသည္ ေျပာေျပာဆုိဆုိႏွင့္ ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီး ထြက္သြားေလေတာ့သည္။ ခက္ေခ်ၿပီတမံု႔။ အကၽြႏု္ပ္သည္ အမ်ား ျပည္သူအတြက္ အလြန္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းၿပီး စစ္မွန္ေသာ သတင္းကုိ ထုတ္ေဖာ္ေပးလုိေသာ္ျငားလည္း လူမစြမ္းသလုိ နတ္လည္း မမေသာေၾကာင့္ ထုိသတင္းအား လက္ေလ ််ာ ့လုိက္ရေလေတာ့၏။ သုိ႔ႏွင့္ပင္ ပထမ လံုး၀န္းျခင္းအား လစ္လ ်ဴ႐ႈလုိက္ရကာ ဒုတိယ လံုး၀န္းျခင္းျဖစ္ေသာ ျမန္မာ့ေဘာလံုးပဲြ သတင္းဖက္ကုိသာ အာ႐ုံစုိက္ လုိက္ရေလေတာ့သည္တကား။ ။

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။ 

+ေရႊေရးထင္ထင္+

 Myanmaalinn

Read More...

Summary only...

== ျမက္ႏုရာမွ ပဋိပကၡ=

ဒီဆယ္ေပ ပတ္လည္ အခန္းက ်ဥ္းက ်ဥ္းတြင္ ေဒါက္တာ xxx ဟူေသာ ငါးလက္မသာသာ ရွိသည့္ ဆုိင္းဘုတ္ကုိ သူအႀကဳိက္ဆုံးျဖစ္ေလသည္။ ၾကည့္လုိက္လ ်ွင္ ထင္းကနဲ လင္းကနဲ ေနတတ္ေသာ ထုိဆုိင္းဘုတ္ေပၚမွ မိမိအမည္ကုိလည္း သေဘာက ်ေန၏။ ၾကည့္စမ္း… ၀င့္ထည္လုိက္တဲ့ နာမည္၊ ေခၚရတာပင္ ေလးေလးပင္ပင္ ရွိလွသည္။ ေလာကႀကီးမွာ ရွိေသာ အသိဥာဏ္အားလုံးတုိ႔က ကုိယ့္စိတ္ထဲ ကိန္းေအာင္းလာသလုိ အထင္မ်ဳိးႏွင့္ ေဒါက္တာျဖစ္ေနရသည္ကုိ ေမ်ာက္အုန္းသီး ရသလုိ ဂုဏ္ယူေနေတာ့၏။ ဆုိင္းဘုတ္ ရကာစက ဆုိလ ်ွင္ တစ္ေန႔ကုိ အခါႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ဖုံသုတ္ရသည္။ နာမည္ဆုိတာ ေမွးမွိန္လုိ႔ ေကာင္းတဲ့ အရာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေလ။ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ ေဒါက္တာဟု ေမ့ေလာက္ေသာ ပတ္၀န္းက ်င္မွာမုိ႔ ထုိဆုိင္းဘုတ္ကုိ ေပးထားသည္ဆုိသည္ကုိေတာ့ သူထည့္မစဥ္းစားမိ။ ယေန႔မနက္ေတာ့ ေဒါက္တာႀကီးသည္ ေခါင္းတဆစ္ဆစ္ ကုိက္ခဲလုိ႔ ေနသည္။ ေဘးနားက ျဖတ္သြားသူတုိ႔ကုိ အခါတုိင္းမွာလုိ ၿပဳံးၿပဳံး႐ႊင္႐ႊင္ႏွင့္ ႏႈတ္ဆက္ရန္ပင္ စိတ္မပါေပ။ အေၾကာင္းမွာ မေန႔ညက အိမ္နီးခ်င္းကေလးသည္ နံရံပါးပါးတုိ႔ကုိမွ အားမနာပါးမနာ သံကုန္ဟစ္ကာ ငိုေလေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အိမ္နီးခ်င္းလင္မယားမွာ ေလးလအ႐ြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္ရွိသည္ဟု သိထားရ၏။ ကေလးဆုိေတာ့လည္း အတင္းတိတ္ခုိင္း၍ မရ။ မ်က္လုံးမ်ား က ်ယ္လ ်က္က အိပ္ခ်ိန္ေလ ်ွာ့ဦးမည္ကုိ ႀကိဳသိႏွင့္ ၿပီးေလေတာ့ စိတ္တုိရေသးသည္။ နာရီၾကည့္ေတာ့ မနက္ႏွစ္နာရီ ဆယ့္ရွစ္မိနစ္။ အိပ္ယာထဲ လူးလူးလိမ့္လိမ့္ ျဖစ္ေနဦးမည့္ ကုိယ့္အျဖစ္ကုိ သနားေနမိေတာ့သည္။ အိပ္ဖုိ႔ရန္ စိတ္ေစာေနေလ ပုိ၍အိပ္လုိ႔ မရေလေပ။ ဒီေတာ့ ေဒါက္တာႀကီးသည္ အိပ္ဖုိ႔ရာ အကူအညီယူဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ အိပ္ယာထဲမွ ေျခေဖာ့နင္းၿပီး ဆင္းခဲ့ေသာ္ ႏုိးခ်င္လ ်က္ လက္တုိ႔ျဖစ္ေနေသာ မိန္းမလည္း ႏုိးေလသည္။ ကေလးကလည္း ငုိလုိက္တာေနာ္ဟု ညီးညဴေလသည္။ ၿပီးလွ်င္ေတာ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံး မီးဖုိထဲမွ ၀ုိင္ပုလင္းကုိ စိတ္တူ သေဘာတူ ဖြင့္လ်က္က ၀ုိင္တစ္ခြက္ဆီ ေမာ့ခ်လုိက္ေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ခပ္သုတ္သုတ္ပင္ အိပ္ယာထဲ ၀င္ေခြကာ ေစာင္ၿခဳံလ ်က္ တိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။ ခဏေနလ ်ွင္ ေသာက္ထားေသာ ၀ုိင္၏ အရွိန္ေၾကာင့္ ရွိန္းတိန္းတိန္း ေႏြးေတးေတး ျဖစ္လာကာ၊ မူးလာကာျဖင့္ အိပ္ခ်င္ လာေတာ့မည့္ အခ်ိန္ကုိ ျမန္ျမန္ေရာက္ပါေစေတာ့ဟု စိတ္ေစာေနၾကသည္။ အိပ္ဖုိ႔အေရးကုိသာ စိတ္ဖိစီးေနရေသးသည္။ ဆယ္နာရီကေန ဆယ့္ႏွစ္နာရီေလာက္ အထိ ရွည္တတ္ေသာ ေန႔ကုိရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အေရးအိပ္ဖုိ႔ လုိသည္ မဟုတ္လား။ မနက္က ်လ ်ွင္အစည္းအေ၀းကလည္း ရွိေသးသည္။ ဒီလုိႏွင့္ ၀ုိင္၏ တန္ခုိးျပလာခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဆိတ္ၿငိမ္မႈငါးနာရီခန္႔ ရေလသည္။ ငါးနာရီအဆုံးတြင္ က ်ယ္ေလာင္၍ မုန္းတီးဖြယ္ေကာင္းေသာ ႏႈိးစက္ျမည္သံသည္ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ ၿဖဳိဖ်က္ေလ၏။ က ်ိန္းစပ္ေသာ မ်က္စိမ်ားႏွင့္ ကားကုိယ္စီေမာင္းကာ အိမ္မွထြက္လာခဲ့ခ်ိန္တြင္ေတာ့ မနက္ခုနစ္နာရီ ရွိေနေလၿပီ။ မနက္ယေန႔ အစည္းအေ၀းကိုေတာ့ တက္ျဖစ္ေအာင္ တက္ရမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခုိင္ခုိင္မာမာ ခ်ထား၏။ အေၾကာင္းမွာ ယေန႔အစည္းအေ၀းမွာ ေကာ္ဖီေကာင္းေကာင္းႏွင့္ မနက္စာ ပူပူေႏြးေႏြးကုိ တည္ခင္းဧည့္ခံမည္ ဟူေသာ သတင္းကုိ ႀကိဳတင္ၿပီး ရထားေသာေၾကာင့္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ယေန႔ မနက္ေစာေစာ ကတည္းက အစည္းအေ၀းခန္းမွာ ေရွ႕ဆုံးမွပင္ ေနရာယူခဲ့သည္။ အစည္းအေ၀းစေတာ့ ေဒါက္တာႀကီးသည္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိေတြးေခၚ ႏုိင္ပါသည္ဟူေသာ စာတမ္းႀကီးကုိ လက္မွာ ကုိင္၍ ယပ္ခတ္ရင္းက အထက္ကေျပာသည္မ်ားကုိ ေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္ႏွင့္ နားေထာင္ေလသည္။ ဒီေန႔ လူမ်ားလုိ႔ ထင္ပါရဲ႕၊ အခန္းက နည္းနည္း ေလွာင္ေနသည္။ အားလုံးက ေကာ္ဖီကုိ တစိမ့္စိမ့္ေသာက္လ်က္က မနက္စာကုိ တစိမ့္စိမ့္ စားလ ်က္ရွိၾကသည္။ ေျပာေရးဆုိခြင့္ ရွိသူတစ္ေယာက္ ေျပာသည့္ဆုိသည့္ အရာကုိ သံေယာင္လိုက္ကာ ေျပာၾကသူလည္း ရွိ၏။ ဘယ္အခ်ိန္ကေန စသည္မသိ၊ စိတ္ထဲရွိသည့္ မေက ်နပ္စရာမ်ားကုိ အစည္းအေ၀းမွာ က ်ဲကနဲ ခ်လုိက္သူလည္း ရွိ၏။ ေျပာသမွ်ကုိ ဘုေတာ၊ ေမးခြန္းမ်ားေမးကာ ေျပာသူကုိ ေခ်ာက္က်ေစသူလည္း ရွိ၏။ မနက္စာ စားၿပီးသည္ေနာက္မွေတာ့ အသံတိတ္၍ ဆိတ္ဆိတ္ေနကာ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ေဘးထြက္ထုိင္ေနသူကေတာ့ မ်ားပါ၏။ ဇာတ္လုိက္ေက ်ာ ္ ေဒါက္တာႀကီးကေတာ့… “ေကာင္းပါတယ္။ ေကာင္းပါတယ္။” ဒါကေတာ့ သူ၏ လက္သုံးစကား ျဖစ္ေလသည္။ အစစ အရာရာကုိ ဒီစကားနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိက္ရသည္မွာ လြယ္ေလ၏။ ဒီမုိကရစ္တစ္ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခု၏ လက္ေအာက္မွာ ထုိစကားသည္ ေနသားက်ကာ ၀ပ္ျပားေသသပ္လ ်က္ ရွိေလသည္။ တကယ္ေတာ့လည္း အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရေသာ ကေလး တစ္ဦး ျဖစ္ေလေတာ့ ဇာတ္လုိက္ေက ်ာ ္ ေဒါက္တာႀကီးသည္ ကမာၻေပၚတြင္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚခြင့္ ဟူေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ေၾကျငာေမာင္းခတ္လ ်က္ လက္ေတြ႔လည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေသာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္မွ အသိပညာရွင္၊ အတတ္ပညာရွင္ ျဖစ္လာရသည္ကုိ ဂုဏ္ယူမဆုံး ျဖစ္ေနေလေတာ့၏။ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုစာမွ် နာမည္ႀကီး တကၠသုိလ္မ်ားတြင္ ပညာဆည္းပူးၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဇာတ္လုိက္ေက ်ာ ္ႀကီးသည္ အေမရိကန္တုိ႔၏ အိပ္မက္ကုိ မက္ႏုိင္ၿပီဟု တစ္ေယာက္တည္း လက္ခေမာင္းခတ္ခဲ့သည္။ ဒီႏုိင္ငံ၏ စည္းမ်ဥ္း၊စည္းကမ္းမ်ားကုိလည္း နားလည္ခဲ့ၿပီ။ ဒီစည္းမ်ားအတုိင္း ကစားႏုိင္လ ်ွင္ သူသည္လည္း တစ္ေန႔မွာ ထိပ္ဆုံးတစ္ေနရာ ရရမည္ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ၿမဲၿမဲဆုပ္ကုိင္ထားေလသည္။ စည္းခ်ဳိးေနသည့္လူမ်ား အညြန္႔တလူလူ ျဖစ္တတ္သည့္ အစဥ္အလာမွာ သူ၏ အတိတ္မွာသာ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးက ်န္ခဲ့ၿပီဟု တုံးအစြာ ယုံၾကည္လ ်က္ရွိ၏။ ပညာရွိလွ်င္ ဘယ္ေနရာ မဆုိ လူရာ၀င္တယ္ဆုိသည့္ ဆုံးမစကားသည္ ေဒါက္တာႀကီး၏ စိတ္ထဲတြင္ သံမႈိႏွက္သလုိ စြဲလ ်က္ရွိေပၿပီ။ သို႔ေပမယ့္ ထုိပညာမ်ားေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စား ခံရသည့္ အေၾကာင္းကုိေတာ့ သူေလ့လာခဲ့ေသာ စာေပက ်မ္းဂန္ မ်ားတြင္ မဖတ္ခဲ့ရသည္မုိ႔ ေဒါက္တာႀကီးတစ္ေယာက္ မသိရွာေပ။ အစည္းအေ၀း ခန္းမအလယ္တည့္တည့္မွ အရင္းရွင္ဟူေသာ အရိပ္၏ မ်က္ေစာင္းဒဏ္ကုိေတာ့ ေဒါက္တာႀကီးႏွင့္ အေပါင္းအပါအားလုံးတို႔ ေကာင္းေကာင္းခံရေလသည္။ ထုိအရိပ္မည္းမည္းက ခါးေထာက္ကာ၊ စီးမုိးကာ ၾကည့္ေနသည္ကုိေတာ့ ေနသားက ်ေနသျဖင့္ ရွိလုိ႔ရွိမွန္းပင္ မသိေတာ့ေခ်။ အခန္းလယ္က ဆင္ကုိမွ မျမင္ႏုိင္သူတည္း။ အျဖစ္က မ်က္မျမင္ ပု႑ား ေျခာက္ေယာက္ထက္ပင္ ဆုိးေတာ့သည္။ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြ၊ ခ်ီးျမွင့္ေငြ၊ ဘယ္လုိပင္ ဆုိေစေတာ့ နိဂုံးခ်ဳပ္ေလေတာ့ ပုိက္ဆံသည္သာ အားလုံး၏ တူညီေသာ ပန္းတုိင္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ ပုိက္ဆံ၊ ပုိက္ဆံ၊ ပုိက္ဆံ…ဟူေသာ စကားကုိ လွလွပပႏွင့္ ပညာရွိတုိ႔က ပညာရွိဆန္ဆန္ တင္ျပၾကေလသည္။ အသိပညာအတြက္၊ အတတ္ပညာအတြက္ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က ျပဴထြက္လာတတ္ ေသာ အတၱမ်ားသည္ တခါတရံ ထိန္းမႏုိင္ သိမ္းမရေအာင္ ရွိေလ၏။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ အရင္းရွင္စနစ္သည္ အသိပညာဟူေသာ ပု၀ါပါးပါးကုိ လႊမ္းျခဳံ၏။ အတတ္ပညာဟူေသာ မေတာ့္တေတာ့္ အက ်ံ ီကုိ မရမက ၀တ္ဆင္ေလ၏။ ထိုပ၀ါပါး၊ အက ်ံ ီပါးႏွင့္ မခုိ႔တ႐ုိ႕ အရင္းရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ေဒါက္တာႀကီးႏွင့္ မ်က္ႏွာျဖဴ၊ မ်က္ႏွာမည္း၊ မ်က္ႏွာညိဳ၊ မ်က္ႏွာ၀ါ အေပါင္းအပါ ေဒါက္တာတုိ႔သည္ မ်က္ႏွာကုိ ေအာက္ခ်ကာ၊ လူသားအက ်ဳိးကုိ မႏုိင့္တႏုိင္ သယ္ပုိးကာသာျဖင့္ ေခတ္သစ္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္မ်ား သဖြယ္ တကုပ္ကုပ္ အလုပ္ႀကဳိးစားၾကေလသည္။ အခန္းလယ္က ဆင္ကုိတြန္းဖယ္ၿပီး လ ်ွင္ျဖင့္ မည္သူကမွ် အသိအမွတ္ မျပဳေလေသာ္လည္း ႏွမ္းတစ္မႈန္တစ္ေရြး မဖန္တီးရေသးလ ်ွင္…ေနခြင့္ဟူေသာ တုတ္ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လား ေျခာက္ရဲ႕။ တက္လမ္းဟူေသာ ဓားကုိ မုိးလား မုိးရဲ႕။ ကိစၥေလးတစ္ခုေလာက္ ခၽြတ္ေခ်ာ္တိမ္းေစာင္း သြားခဲ့လ ်ွင္ အျပစ္ကုိ ပုံခ်ရန္ အတြက္ ေခါင္းတစ္လုံးကုိ အလြယ္တကူ ရွာေနၾကေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေဒါက္တာႀကီးသည္ ေနသားက ်လ ်က္ရွိ၏။ သို႔ေပမယ့္လည္း ထုိကဲ့သုိ႔ ေခါင္းေလးေတြကုိ ထုိးေပးႏုိင္ဖုိ႔ကုိပဲ အလုအယက္ ေနရာ၀င္ယူရသည္ မဟုတ္လား။ သုိ႔ႏွင့္ပင္ ေဒါက္တာႀကီးႏွင့္ အေပါင္းအပါတုိ႔သည္ အိပ္ေရးပ်က္ လ ်က္က အစည္းအေ၀းတြင္ တုိက္ေသာ ေကာ္ဖီေကာင္းေကာင္း ခါးခါးကုိပဲ ဖိေသာက္ရင္း ပုိေနၿမဲက်ားေနၿမဲ အေနအထားကုိ မပ်က္စီးေအာင္ ႀကိဳးတန္း လမ္းေလ ်ွာက္ ကာသာ ေနၾကေလေတာ့သည္။ (ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ ေကာ္ဖီေကာင္းေကာင္း တုိက္သည္ ထင္ပါရဲ႕။) သု႔ိႏွင့္ပင္ ေဒါက္တာႀကီးသည္ တစ္ခါတစ္ရံ သူ႔မိန္းမကုိ လည္းသူ မမွတ္မိသေလာက္ ျဖစ္ခ်င္လာသည္။ သို႔ေပမယ့္ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုႀကီးက တုိးတက္ေလေတာ့ အုိင္ဖုန္း၏ အကူအညီျဖင့္ မိန္းမဘယ္လုိပုံလဲဆုိသည္ကုိ အခ်ိန္မေရြး ထုတ္ၾကည့္ႏုိင္ေလသည္။ မိန္းမကလည္း အိုင္ပက္၊ အုိင္၀က္ စသည့္ ကိရိယာမ်ဳိးစုံျဖင့္ ေဒါက္တာႀကီးကုိ လွမ္း၍ ဆက္သြယ္ႏုိင္ေလသည္။ စက္ပစၥည္းအစုံအလင္ႏွင့္ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု၏ အရင္းရွင္ ယႏၱရားေအာက္မွ စက္႐ုပ္လင္မယားသာတည္း။ ဒီညေတာ့ မအားေသးဘူးေမာင္ေရ…ျပန္တာ ေနာက္က ်မယ္ေနာ္ ဟူေသာစကားကုိ အ႐ုပ္ျမင္ အသံၾကား စနစ္ျဖင့္လည္း ေျပာႏုိင္သည္။ အားေသာ တစ္နာရီေလာက္ေလးတြင္ ေန႔လည္စာစားရန္လည္း text ပုိ႔ကာ ခ်ိန္းႏုိင္သည္။ (text ႏွင့္အတူ အသည္းေလးေတြ ႏွလုံးေလးေတြလည္း အပုိဆာဒါး ပါေသးသည္ေပ့ါ။) မိန္းမက ခု႐ုိက္ ခုပို႔ လုပ္လာေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားကုိလည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ ၾကည့္ႏုိင္သည္။ လူလစ္လွ ်ွင္ျဖင့္ ဖန္သားျပင္ကုိေတာင္ ခုိးနမ္းႏုိင္ေသး၏။ အဲဒီေတာ့ ဘာမ်ားလုိေသးသနည္း။ ေအာ္… နည္းပညာတုိးတက္မႈမ်ား… အံၾသဖို႔ေကာင္းလုိက္တာ… ငါတုိ႔လုိ ပညာတတ္ေတြေၾကာင့္ဟု ဂုဏ္ယူမဆုံး ရွိေတာ့သည္။ နည္းပညာကုိ ဂုဏ္ယူမဆုံး ရွိဆဲမွာပင္ ေဒါက္တာႀကီး၏ ဥာဏ္ဖုံးက ထျမည္ေလသည္။ “ဟယ္လုိ…။ ခုေျပာေနတာ ေဒါက္တာxx ပါ။” “သား…အေဖပါ။” မိသားစုအေၾကာင္း၊ ရာသီဥတုအေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာၿပီးလွ ်ွင္ သား၏ ေအာင္ျမင္မႈကုိ ႐ုိးသားစြာ ဂုဏ္ယူေနတတ္ေသာ အေဖသည္ ခါတုိင္းလုိပင္ သားလုပ္ေနေသာ အရာမ်ားကုိ အထင္တႀကီး ေမးျမန္းေန၏။ အေဖ့အတြက္ေတာ့ သားလုပ္ေနေသာ အရာမ်ားသည္ ႀကီးက ်ယ္ခမ္းနားကာ ထူးျခားေနေတာ့သည္။ “ဒါနဲ႔ မင္းက အခုဘာေတြ သုေတသနလုပ္ေနတာလဲ။” “ကင္ဆာ ႀကီးထြားမႈ အေၾကာင္းေလ။ ကင္ဆာကုိ ဘယ္လုိ ကာကြယ္ရမလဲ။ ကင္ဆာကုိ ဘယ္လုိေႏွးေအာင္ လုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ အေၾကာင္း။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုလုပ္ေနတဲ့ သုေတသနက ေအာင္ျမင္လုိ႔ ရွိရင္ နာမည္ႀကီး ေဆးကုမၸဏီ တစ္ခုက နည္းပညာအတြက္ ေငြပံ့ပုိးေပးမယ္လုိ႔ ကမ္းလွမ္းထား တယ္ အေဖရ။ ကၽြန္ေတာ့္က အဲဒီအဖြဲ႔ထဲမွာ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္တာ အခုဆုိရင္…xxxx…။” 

 ေဒါက္တာႀကီးက အားရပါးရ ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ အေဖ့ကုိ ေျပာျပေလသည္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အေဖေျပာေသာ စကားေၾကာင့္ ႀကီးမားေသာ စကားလုံးတုိ႔သည္ လည္ေခ်ာင္းတြင္ အားလုံးနင္ကုန္ေလ၏။ “ေအး ေကာင္းတယ္ကြ။ အဲဒါၿပီးလုိ႔ရွိရင္ မင္းတုိ႔ တီဘီေရာဂါတုိ႔၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါတို႔ အေၾကာင္း သုေတသန လုပ္ဦးကြာ။ကင္ဆာဆုိတာက သူေဌးႏုိင္ငံက ေရာဂါကြ။” “ပိုက္ဆံ….အေဖ… ပိုက္ဆံ…” ေဒါက္တာႀကီး ေျပာေသာစကားတုိ႔ လမ္းခုလတ္မွာပင္ ေပ်ာက္ကုန္၏။ “ဘာပိုက္ဆံ တုန္းကြ။ မင္းေနတဲ့ ႏုိင္ငံက ဒီေလာက္တုိးတက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံကုိ။ ကဲ…လုိင္းကလည္း သိပ္မေကာင္းဘူးကြာ။ ခ်လုိက္ေတာ့မယ္။” အျမတ္မရွိလ ်ွင္ ဦးစားေပးေနာက္ဆုံးဆင့္ ထားခံရေသာ အရင္းရွင္ ႏုိင္ငံလုပ္ ဆီဘူးေလးမ်ားသည္ ေဒါက္တာႀကီး၏ နက္ေမွာင္ ေျပာင္လက္ေသာ စားပြဲခုံေပၚတြင္ အစီအရီရွိေနၾကသည္။ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ရွာရင္းမွ ေကာက္႐ုိးမ်ားကုိခ်ည္း ၀ါးရလြန္း၍ တုိေနေသာအံကုိ ႀကိတ္လ ်က္က ေဒါက္တာႀကီးသည္ ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ငုံကုိ က ်ဳိက္ခ်လုိက္ေလေတာ့သည္။ 

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// 


+ပံုရိပ္ +

Read More...

Summary only...

==အမွားျခင္းထပ္ေနတဲ့ေခတ္မွာ သိႀကားမင္းျမတ္နဲ ့ေတြ ့ ဆံုျခင္း ( သေရာ္စာ )==

သိႀကားမင္းသည္ လူ ့ျပည္ဆင္းလာတိုင္း ေခတ္အဆက္ဆက္ စစ္အာဏာရွင္အသစ္စက္စက္မ်ား အာဏာရွင္ အေဟာင္းအေဆြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ ့ေဘာင္းဘီခ်ြတ္လ်က္တစ္မ်ိဳး ေခါင္းေပါင္း၀တ္ ကာတစ္ဖံု တစ္ခါတစ္ရံ ပုဆိုး၀တ္ကာ ေအာက္စလႊတ္ျပေနတဲ့ အိပ္ေမာက်ေနေသာ လႊတ္ေတာ္အမတ္မင္းမ်ားနဲ ့ေတြ ့ျပီး လူ ့ျပည္ကို မဆင္းခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က ်ဆင္းခဲ့ဘူးသည္ ။ သိႀကားမင္း လူ ့ျပည္မဆင္းခ်င္တာကို အျပစ္တင္ မေစာၾကနဲ ့ဦးေလ..။ ့မုသာ၀ါဒကို ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲျမဲ၀တ္ထားသူေတြက ေျပာင္းလဲပါျပီလို ့ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ခါ ေႀကြးေႀကာ္ေနေသာ္လည္း နာမည္ပ်က္စာရင္း ေခြးပုရပိုဒ္မွာ ဒီလူေတြသာ ႏွစ္စဥ္ေနရာယူထားသည္က မခက္ေပဘူးလား..။တိုင္းျပည္မွာ မီးပ်က္လိုက္ ဓာတ္ဆီေစ်းနဲ ့ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ အျပိဳင္တက္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ သိႀကားမင္းအေနနဲ ့လည္း လူ ့ျပည္မဆင္းပဲ ေခြ်တာေရးပဲဆိုဆို အလိမ္ထပ္မခံရေအာင္လို ့ပဲေျပာေျပာ ေခြးပုရပိုဒ္ထဲက နာမည္ပ်က္စာရင္းေတြကို အစိုးရသက္တမ္း ( ၅ )နွစ္စာ ေကာ္ပီ ကူးကာ အထက္ကို တင္ျပလိုက္၍ ရသည္ ။ သို ့ေသာ္ ဒီမိုကေရစီလိုလားကာ ဒီမိုကေရစီ အသိတရားရိွေသာ ျပည္သူျပည္သားမ်ားက ေနာက္တႀကိမ္ေရြးေကာက္ ပဲြတြင္ မိႈတက္ေနေသာ ၀ရဇိန္လက္နက္ကို အသံုးျပဳကာ လူဆိုးလူမိုက္ အစိုးရအဖဲြ ့ကို မျဖိဳခြင္းပဲထားလ်က္ သိႀကားမင္းကိုယ္တိုင္ လာဘ္စားေနျပီ အထင္ျဖင့္ သိႀကားမင္း အသစ္ကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္လိုက္လွ်င္ မခက္ေပဘူးလား ။ ကဲေတြးေနတာႀကာတယ္ ဒီ၂၀၁၅ ႏွစ္သစ္မွာ လူ ့ျပည္လူ ့ရြာကို က်ည္ကာ အက ် ီ ၀တ္ကာ သံခေမာက္ပါေစာင္းျပီး ဆင္းေစေသာ္...............။ အရင္ႏွစ္ေတြ တုန္းကေတာ့ ကမၻာ့အရွည္ႀကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ႀကီး ဆင္ႏဲႊႏိုင္တာကို ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ ဦးေႏွာက္မဲ့ အာဏာရွင္မ်ားလက္ထက္မွာ အပစ္အခတ္ေတြႀကား က်ည္ကာအက်ၤ ီ၀တ္ျပီးဆင္းခဲ့ဘူးတယ္..။


** ေစာက္က်င့္ေတြခိုင္
 ေနာက္တဆင့္ယိုင္မွ
 ေျခာက္ပြင့္ဆိုင္ခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံ...။**

အခုေတာ့ ေျခာက္ပြင့္ဆိုင္တယ္ေျပာျပီး အပစ္အခတ္မ်ား ရပ္စဲထားတယ္ဆိုေပမဲ့ က်ည္ဆံမ်ားမွာ မ်က္စိမပါေလေတာ့ က်ည္ကာ အက်ၤ ီ၀တ္ကာ သံခေမာက္ပါေစာင္းျပီး ဆင္းခဲ့မိျပီ..။ ယခုေခတ္မွာ အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက ခရိုနီမ်ားနဲ ့ေပါင္းစားကာ ျပည္သူကို မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ျပီး မိဘျပည္သူမ်ား ခဗ်ာလို ့ေလခ်ိဳေသြးကာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း အႀကမ္းဖက္တတ္ေသာ ထိပ္ေျပာင္သူေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရလို ့ႀကားတယ္..။ မတရားဥပေဒေတြ စိုးမိုးေနေတာ့ သစ္ေတာေတြ ျပဳန္းျပဳန္းျပဳတ္ကာ ေတာင္ကတံုးမ်ား၀ိုင္းရံထားတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လူေတြ ေဖာက္ျပန္သလို ရာသီဥတုလည္း ေဖာက္ျပန္ျမစ္ေရေတြလည္း ခမ္းေျခာက္လ်က္ လူထုမ်ားသာ မ်က္ရည္က်ကာ ပူေလာင္းျပင္းျပသည္ကတေႀကာင္း ၊ မႀကာေသးခင္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ လက္ပံတန္းအႀကမ္းဖက္မႈမွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပသည့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြကို စြမ္းအားရွင္ အပါအ၀င္ ျပည္သူ ့ရဲအမည္ခံ အာဏာရွင္လက္ကိုင္တုတ္ေတြက နံပါတ္ဒုတ္နဲ ့ရိုက္တဲ့ သတင္းမ်ား လူမႈကြန္ယက္ ေဖ့ဘုတ္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေတြ ့ေနရသည္ကတေႀကာင္းတို ့ေႀကာင့္ ပူေလာင္တဲ့ ရာသီကို အံတုကာ က်ည္ကာ အက်ၤ ီ၀တ္ယံုမက သံခေမာက္ပါအစစ္ေဆာင္းကာ လူ ့ျပည္လူ ့ရြာကို တစ္ႏွစ္တခါ ထံုးစံအတိုင္း ခ်ီတက္ခဲ့ေပျပီ..။ 

မီးပ်က္သြားပါသျဖင့္........................ ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ။

 ႏွစ္သစ္ မဂၤလာမွာ ကို.ယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာျပီး မင္းဆိုးမင္းညစ္ဒဏ္ကလြတ္ေျမာက္ကာ လိုအင္ဆနၵမ်ားျပည့္၀ႀကပါေစ.. 

+ေအာင္ခိုင္ျမင့္+ 

၁၃ ဧျပီလ ၂၀၁၅

Read More...

Summary only...