ေျခက ်ြံက ်သြားတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ား
ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ရန္စကားခါးခါး အျဖစ္အသြင္ေျပာင္း
စိတ္ဓာတ္ေတြေဟာင္းျပီး ဒဏ္ရာ ေ၀ဒနာေတြ အသစ္ျဖစ္ဆဲမို ့
အနာဂတ္ နံနက္ခင္းကို ေသြးအားသြင္းရင္း
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား ႏွလံုးသားမွာ စိုက္ပ်ိဳးေနတယ္..။
ျပတင္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္လိုက္စဥ္ အလင္းသစ္နဲ
့ေလေျပ ေလညင္းေတြ တိုးမ၀င္ပဲ
အိပ္မက္ဆိုးမ်ားသာ မဖိတ္ေခၚပဲ လွိမ့္၀င္လာခဲ့
ႀကာလာေတာ့ စကားလံုးေတြ ပုပ္သိုးျပီး
ပစၥပၸဳန္ ေန ့ရက္ေတြ အနံ ့ဆိုးထြက္ေနတယ္..။
ေကာင္းကင္မွာ အိုဇုန္းလႊာေတြ ေပါက္သြားလို ့
လူေတြ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေဖာက္ျပားေလသလား
မဆီမေလ ်ာ္အေတြးနယ္ခ်ဲ ့လ ်က္
ေကာင္းကင္နဲ ့ေျမျပင္ကို ရင္ႀကားေစ့ရင္း
ျပင္းထန္တဲ့ မိုးသက္မုန္တိုင္းတိုက္ခိုက္မႈေအာက္
အငိုက္မိသြားတဲ့ ေတာင္းတန္းလို ေပ်ာက္ဆံုး
ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ ့လွန္ထားတဲ့အမွန္တရားကို
စိုက္ႀကည့္ေနယံုကလဲြျပီး အလိုက္တသိ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါ..။
အနာဂတ္ ေလယာဥ္က ထြက္ေတာ့မယ္
ခုထိ အတိတ္ဂိတ္၀မွာ အစစ္အေဆးႀကား ပိတ္မိေနတုန္း
ခံယူခ်က္က လဲြျပီး ဘာမွ မပါခဲ့ေလေတာ့
ေလာကအလယ္ အသျပာ မရိွရင္
ေသာကကို ရင္မွာပိုက္ရင္း အသံျပာတဲ့ အထိ ဆုေတာင္းလည္း
ကံႀကမၼာက ေရာက္မလာပဲ တံခါး၀မွာ စိတ္ေကာက္ေနတယ္..။
သစၥာတရားက အိပ္ေမာက ်ေနတုန္း
ေဒါသေတြက အိမ္အျပင္ကို ထြက္ျပီးေနျပီ
ေလာကဓံနဲ ့တည့္ေအာင္ မေပါင္းတတ္ေလေတာ
ပူေလာင္ဆဲ ေန ့လည္ေန ့ခင္း ၊ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ
မီးဇာကုန္ဆီခမ္း ည ညဆို အေမွာင္ ပက္ႀကားအက္ထဲ
အိပ္မက္ေတြ လမ္းေလ ်ွာက္ထြက္ေနတယ္..။ ့
ဘ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္
ေနာက္ေႀကာင္းျပန္လွည့္ေနတဲ့
ယံုႀကည္ခ ်က္ေတြ ဒီေရလို တက္လိုက္ က ်လိုက္
မိုးမျမင္ ေလမျမင္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို ့ရာ အေႀကာင္းမျမင္ေတာ့
ေလာကကို အေကာင္းျမင္တတ္ဖို ့
စိတ္ဓာတ္ေဟာင္းေတြကို ေပါင္းျမက္ပင္လို သုတ္သင္ေနတဲ့
ျမိဳ ့ျပ လမ္းအပ်က္ေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းရင္း
အသက္ရွည္ သခ်ိဳၤင္းကုန္းေတြကိုျမင္လည္း
ခုထိ သံေ၀ဂ မရေသးဘူး..။
ေအာင္ခိုင္ျမင့္
