လင္ေယာက်္ား အေရာင္းဆိုင္

> လင္ေယာက်္ား အေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေပၚမွာ
ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြ အေနနဲ႔ အဲဒီ ဆုိင္ထဲမွာ
ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ေယာက်္ားမ်ဳိးကုိ ေရြးၿပီး ဝယ္ႏိုင္ပါတယ္။
စတိုးဆိုင္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုကို အဝင္ဝေတြမွာ လမ္းၫႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔
ေရးေပးထားတယ္။ အေဆာက္အဦရဲ႕ အဝင္ဝမွာေတာ့ ေရးထားတာက "သင္ တစ္ႀကိမ္သာ
လာေရာက္ခြင့္ ရွိသည္" တဲ့။

စတိုးဆိုင္က အထပ္ ေျခာက္ထပ္ ရွိပါတယ္။ အထပ္ျမင့္သြားေလေလ အေရာင္းကုန္

ေယာက်္ားေလးေတြရဲ႕ အရည္အေသြးက ျမင့္ေလေလေပါ႔။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးၿပီ
ဆိုရင္ေတာ့ အထပ္ တစ္ထပ္က ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ ဝယ္ယူႏုိင္သလို
မႀကိဳက္ေသးရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး ေလ့လာႏုိင္တာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္
အထပ္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး သြားတာနဲ႔ ေအာက္ထပ္က ေရာင္းကုန္ ေယာက်္ားေလးကို
ေရြးပိုင္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူး။ စတိုးဆုိင္ထဲက ျပန္ထြက္မယ္ ဆိုမွပဲ
ေအာက္ဆင္းပိုင္ခြင့္ ရွိေတာ့တယ္။ ဒါေတြက ဒီ စတိုးဆိုင္ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္း
စည္းကမ္းေတြေပါ႔။

အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲကို ဝင္လာတယ္။ သူ႕အတြက္ လိုက္ဖက္ညီမယ့္
ခင္ပြန္းေလာင္း၊ လင္ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ ဝယ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေပါ႔။


ပထမထပ္ရဲ႕ အဝင္တံခါးမွာ ခ်ိပ္ထားတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။
(၁) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား


ဒုတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က
(၂) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား


တတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က
(၃) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ႐ုပ္ရည္ အထူးသန္႔ျပန္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

"ဝိုးးးးးး" ဆိုတဲ့ အာေမဋိတ္သံ ထြက္လာေပမယ့္ ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ
ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးဟာ စတုတၳထပ္ကို တက္သြားၿပီး စတုတၳထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္လိုက္တယ္။
(၄) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ
ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

"ဟိုက္ ရွားပါး၊ ေႂကြစမ္း။ ငါ ေျခေထာက္ေတြ မခိုင္ေတာ့ပါလား" လို႔ ေရရြတ္ေနမိတယ္။

ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ အားသန္ေနတယ္။ ဒီထက္ ေကာင္းတာေတြ အေပၚထပ္မွာ
ရွိႏိုင္တယ္ေလ။ ပၪၥမထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က
(၅) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ
ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္သလို အင္မတန္ ခ်စ္တတ္၊ ၾကင္နာတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

ဒီထက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းေတာ့မယ္ မထင္။ သူရဲ႕ အာ႐ံုေတြက
ဒီအလႊာမွာပဲ တစ္ဝဲဝဲ လည္ေနေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက
ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ဖို႔ ေလွကားဘက္ကုိပဲ ဆက္ၿပီး ခ်ီတက္ေနေတာ့တယ္။ ဆ႒မထပ္က
ေရြးခ်ယ္မႈက ပိုေကာင္းႏိုင္ေသးတာေပါ႔။

ဆ႒မထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က
(၆) လႊာ >> သင္ဟာ ဒီအထပ္ကို ေရာက္လာတဲ့ (၄ ၅၈ ၇၅၇) ေယာက္ေျမာက္
ဧည့္သည္ပါ။ ဒီအလႊာမွာ ဘာ အမ်ဳိးသားမွ မရွိပါဘူး။ မေရာင့္ရဲႏိုင္တဲ့
အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ အထီးက်န္မႈေတြပဲ ရွိပါတယ္။ လင္ေယာက်္ား စတိုးဆိုင္ကို
ေစ်းဝယ္လာတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္။ ဆိုင္ကေန ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
ပစၥည္းမ်ား ေမ့မက်န္ရစ္ေအာင္ အထူးသတိျပဳေပးပါ။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစလို႔
ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
xxxxxx ဝဝဝဝဝဝ xxxxxxဒီပံုျပင္အရ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ မေရာင့္ရဲတတ္မႈကို ေဖာ္ၾကဴးထားတာပါ။
အဂၤလိပ္လိုကေန ဘာသာျပန္ထားတာပါေၾကာင့္ မူရင္းအႏွစ္သာရ မပ်က္ေအာင္
ေရးထားတာ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္အတြက္ ေျပာစရာေတြ ရွိလာတယ္။ မေရာင့္ရဲတတ္တာ
လူသဘာဝမို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြတင္ မကဘဲ အမ်ဳိးသားေတြေကာ ဒီပံုျပင္နဲ႔
သက္ဆုိင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္ အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ အဲလိုသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္
ရွိမယ္ဆိုရင္ ၆ လႊာအထိ ဒီအတုိင္း တက္သြားမယ့္အျပင္ ေခါင္းမိုးေပၚအထိ
တက္သြားၿပီး ဖြက္ထားဦးမလားလို႔ တက္ၾကည့္မိမွာ အမွန္ပဲဗ်။ ေရြးခြင့္
ရွိတာကိုးဗ်။ ဒီေတာ့ စိတ္တုိင္းမက်မခ်င္း ဆက္ေရြးေနဦးမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ခါတေလ စဥ္းစားမိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ
ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားမ်ား မရွိသင့္ဘူး။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားေလေလ ေထြၿပီး
ဘာယူရမွန္း မသိေလေလပဲေလ။ တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘာမွ မေရြးရဘဲ တစ္ခုတည္းကို
လက္ခံရတာ စိတ္ပင္ပန္း သက္သာသလားလို႔ ေတြးမိတယ္။ ဒႆနပညာရွင္ေတြ
ေျပာတာကေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားမ်ား ရွိျခင္းက လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ သေကၤတတဲ့။
လြတ္လပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ အားလံုးက ပြင့္ေနရမယ္ လို႔
ဆိုပါတယ္။

ရည္းစားမ်ားတဲ့ လူေတြက အိမ္ေထာင္က် ေနာက္က်တာ မ်ားတယ္။ ဒါ က်ေနာ္
ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေတြ႕ေနရတာ။ ရည္စားမ်ားေတာ့ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားတယ္။
ဟုိလူယူရႏိုးႏိုး၊ ဒီလူ ယူရႏိုးႏိုး အျမဲ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ က်ေနာ္
စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတာကို ျပန္ၿပီး ေဝမွ်လိုက္ဦးမယ္။ ေခါင္းစဥ္နဲ႔
သိပ္မဆိုင္လွေပမယ့္ ၾကံဳလို႔ ;P ။ လူေတြ အပ်ဳိႀကီး လူပ်ဳိႀကီး ဘာေၾကာင့္
ျဖစ္ရသလဲ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သုေတသန ျပဳၾကတယ္။ တိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ
အရြယ္ေရာက္သူေတြ အိမ္ေထာင္မျပဳၾကလို႔ အေတာ္ေလး ျပႆနာတက္ေနတယ္။ ျမင္သာ
ထင္သာတဲ့ ျပႆနာက အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ဦးေရ (work force) နဲ႔
အရြယ္ေရာက္မယ့္သူ ဦးေရ (Potential work force) နည္းလာျခင္းပဲ။ သုေတသနရဲ႕
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း အေနနဲ႔ အသက္သံုးဆယ္ရဲ႕ အထက္ အပ်ဳိႀကီး၊
လူပ်ဳိႀကီးေတြကို အင္တာဗ်ဴးထားတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အေျခခံ စိတ္ဓါတ္သေဘာထားကို
ေကာက္ခ်က္ဆြဲၿပီး တူတာေတြကို စုခ်လိုက္တဲ့အခါမွာ အာလံုးမွာ တူညီေနတဲ့
အခ်က္တစ္ခ်က္ လာေတြ႕တယ္။ အဲဒီအခ်က္က အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္။
က်ေနာ္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ လူပ်ဳိႀကီး အပ်ဳိႀကီးေတြဆီမွာ အဲဒီ အခ်က္
ရွိသလားလို႔ လိုက္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့လဲ မလြဲဘူး၊ ရွိေနတယ္။ အဲဒီအခ်က္က
ဘာလဲဆိုေတာ့....
"မိမိကိုယ္ကို အထင္ႀကီးလြန္ျခင္း"တဲ့။
***Htoo Aung**

လင္ေယာက်္ား အေရာင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေပၚမွာ
ဖြင့္လွစ္လိုက္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြ အေနနဲ႔ အဲဒီ ဆုိင္ထဲမွာ
ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ေယာက်္ားမ်ဳိးကုိ ေရြးၿပီး ဝယ္ႏိုင္ပါတယ္။
စတိုးဆိုင္ရဲ႕ အလုပ္လုပ္ပံုကို အဝင္ဝေတြမွာ လမ္းၫႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔
ေရးေပးထားတယ္။ အေဆာက္အဦရဲ႕ အဝင္ဝမွာေတာ့ ေရးထားတာက "သင္ တစ္ႀကိမ္သာ
လာေရာက္ခြင့္ ရွိသည္" တဲ့။

စတိုးဆိုင္က အထပ္ ေျခာက္ထပ္ ရွိပါတယ္။ အထပ္ျမင့္သြားေလေလ အေရာင္းကုန္

ေယာက်္ားေလးေတြရဲ႕ အရည္အေသြးက ျမင့္ေလေလေပါ႔။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၿပီးၿပီ
ဆိုရင္ေတာ့ အထပ္ တစ္ထပ္က ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ ဝယ္ယူႏုိင္သလို
မႀကိဳက္ေသးရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး ေလ့လာႏုိင္တာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္
အထပ္တစ္ထပ္ တက္ၿပီး သြားတာနဲ႔ ေအာက္ထပ္က ေရာင္းကုန္ ေယာက်္ားေလးကို
ေရြးပိုင္ခြင့္ မရွိေတာ့ဘူး။ စတိုးဆုိင္ထဲက ျပန္ထြက္မယ္ ဆိုမွပဲ
ေအာက္ဆင္းပိုင္ခြင့္ ရွိေတာ့တယ္။ ဒါေတြက ဒီ စတိုးဆိုင္ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္း
စည္းကမ္းေတြေပါ႔။

အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲကို ဝင္လာတယ္။ သူ႕အတြက္ လိုက္ဖက္ညီမယ့္
ခင္ပြန္းေလာင္း၊ လင္ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ ဝယ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေပါ႔။


ပထမထပ္ရဲ႕ အဝင္တံခါးမွာ ခ်ိပ္ထားတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။
(၁) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား


ဒုတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က
(၂) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား


တတိယထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က
(၃) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ႐ုပ္ရည္ အထူးသန္႔ျပန္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

"ဝိုးးးးးး" ဆိုတဲ့ အာေမဋိတ္သံ ထြက္လာေပမယ့္ ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ
ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

အမ်ဳိးသမီးဟာ စတုတၳထပ္ကို တက္သြားၿပီး စတုတၳထပ္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္လိုက္တယ္။
(၄) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ
ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

"ဟိုက္ ရွားပါး၊ ေႂကြစမ္း။ ငါ ေျခေထာက္ေတြ မခိုင္ေတာ့ပါလား" လို႔ ေရရြတ္ေနမိတယ္။

ေနာက္တစ္ထပ္ကို ဆက္တက္ဖို႔ပဲ အားသန္ေနတယ္။ ဒီထက္ ေကာင္းတာေတြ အေပၚထပ္မွာ
ရွိႏိုင္တယ္ေလ။ ပၪၥမထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က
(၅) လႊာ >> အလုပ္အကိုင္ရွိ၍ ဘာသာေရး ကိုင္း႐ႈိင္းသည့္အျပင္ ကေလးလည္း
ခ်စ္တတ္ၿပီး ေႂကြေလာက္ေအာင္ သန္႔ျပန္႔႐ံုမက အိမ္မႈကိစၥမ်ားကိုပါ
ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတတ္သလို အင္မတန္ ခ်စ္တတ္၊ ၾကင္နာတတ္ေသာ အမ်ဳိးသားမ်ား

ဒီထက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာေတာင္ ဒီေလာက္ေကာင္းေတာ့မယ္ မထင္။ သူရဲ႕ အာ႐ံုေတြက
ဒီအလႊာမွာပဲ တစ္ဝဲဝဲ လည္ေနေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက
ေနာက္တစ္ထပ္ တက္ဖို႔ ေလွကားဘက္ကုိပဲ ဆက္ၿပီး ခ်ီတက္ေနေတာ့တယ္။ ဆ႒မထပ္က
ေရြးခ်ယ္မႈက ပိုေကာင္းႏိုင္ေသးတာေပါ႔။

ဆ႒မထပ္ရဲ႕ ဆုိင္းဘုတ္က
(၆) လႊာ >> သင္ဟာ ဒီအထပ္ကို ေရာက္လာတဲ့ (၄ ၅၈ ၇၅၇) ေယာက္ေျမာက္
ဧည့္သည္ပါ။ ဒီအလႊာမွာ ဘာ အမ်ဳိးသားမွ မရွိပါဘူး။ မေရာင့္ရဲႏိုင္တဲ့
အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ အထီးက်န္မႈေတြပဲ ရွိပါတယ္။ လင္ေယာက်္ား စတိုးဆိုင္ကို
ေစ်းဝယ္လာတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္။ ဆိုင္ကေန ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
ပစၥည္းမ်ား ေမ့မက်န္ရစ္ေအာင္ အထူးသတိျပဳေပးပါ။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစလို႔
ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
xxxxxx ဝဝဝဝဝဝ xxxxxxဒီပံုျပင္အရ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ မေရာင့္ရဲတတ္မႈကို ေဖာ္ၾကဴးထားတာပါ။
အဂၤလိပ္လိုကေန ဘာသာျပန္ထားတာပါေၾကာင့္ မူရင္းအႏွစ္သာရ မပ်က္ေအာင္
ေရးထားတာ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္အတြက္ ေျပာစရာေတြ ရွိလာတယ္။ မေရာင့္ရဲတတ္တာ
လူသဘာဝမို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြတင္ မကဘဲ အမ်ဳိးသားေတြေကာ ဒီပံုျပင္နဲ႔
သက္ဆုိင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္ အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ အဲလိုသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္
ရွိမယ္ဆိုရင္ ၆ လႊာအထိ ဒီအတုိင္း တက္သြားမယ့္အျပင္ ေခါင္းမိုးေပၚအထိ
တက္သြားၿပီး ဖြက္ထားဦးမလားလို႔ တက္ၾကည့္မိမွာ အမွန္ပဲဗ်။ ေရြးခြင့္
ရွိတာကိုးဗ်။ ဒီေတာ့ စိတ္တုိင္းမက်မခ်င္း ဆက္ေရြးေနဦးမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ခါတေလ စဥ္းစားမိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ
ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားမ်ား မရွိသင့္ဘူး။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားေလေလ ေထြၿပီး
ဘာယူရမွန္း မသိေလေလပဲေလ။ တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘာမွ မေရြးရဘဲ တစ္ခုတည္းကို
လက္ခံရတာ စိတ္ပင္ပန္း သက္သာသလားလို႔ ေတြးမိတယ္။ ဒႆနပညာရွင္ေတြ
ေျပာတာကေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မ်ားမ်ား ရွိျခင္းက လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ သေကၤတတဲ့။
လြတ္လပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ အားလံုးက ပြင့္ေနရမယ္ လို႔
ဆိုပါတယ္။

ရည္းစားမ်ားတဲ့ လူေတြက အိမ္ေထာင္က် ေနာက္က်တာ မ်ားတယ္။ ဒါ က်ေနာ္
ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေတြ႕ေနရတာ။ ရည္စားမ်ားေတာ့ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားတယ္။
ဟုိလူယူရႏိုးႏိုး၊ ဒီလူ ယူရႏိုးႏိုး အျမဲ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ က်ေနာ္
စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတာကို ျပန္ၿပီး ေဝမွ်လိုက္ဦးမယ္။ ေခါင္းစဥ္နဲ႔
သိပ္မဆိုင္လွေပမယ့္ ၾကံဳလို႔ ;P ။ လူေတြ အပ်ဳိႀကီး လူပ်ဳိႀကီး ဘာေၾကာင့္
ျဖစ္ရသလဲ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သုေတသန ျပဳၾကတယ္။ တိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ
အရြယ္ေရာက္သူေတြ အိမ္ေထာင္မျပဳၾကလို႔ အေတာ္ေလး ျပႆနာတက္ေနတယ္။ ျမင္သာ
ထင္သာတဲ့ ျပႆနာက အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ဦးေရ (work force) နဲ႔
အရြယ္ေရာက္မယ့္သူ ဦးေရ (Potential work force) နည္းလာျခင္းပဲ။ သုေတသနရဲ႕
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း အေနနဲ႔ အသက္သံုးဆယ္ရဲ႕ အထက္ အပ်ဳိႀကီး၊
လူပ်ဳိႀကီးေတြကို အင္တာဗ်ဴးထားတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အေျခခံ စိတ္ဓါတ္သေဘာထားကို
ေကာက္ခ်က္ဆြဲၿပီး တူတာေတြကို စုခ်လိုက္တဲ့အခါမွာ အာလံုးမွာ တူညီေနတဲ့
အခ်က္တစ္ခ်က္ လာေတြ႕တယ္။ အဲဒီအခ်က္က အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္။
က်ေနာ္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ လူပ်ဳိႀကီး အပ်ဳိႀကီးေတြဆီမွာ အဲဒီ အခ်က္
ရွိသလားလို႔ လိုက္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့လဲ မလြဲဘူး၊ ရွိေနတယ္။ အဲဒီအခ်က္က
ဘာလဲဆိုေတာ့....
"မိမိကိုယ္ကို အထင္ႀကီးလြန္ျခင္း"တဲ့။
***Htoo Aung**