အပိုင္း (၂)
က်ေနာ္႔ေခါင္းေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီးသြားတယ္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး။ ဒါနဲ႔ အိမ္ထဲကုိေၿပး၀င္သြားေတာ႔ အန္တီက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြနဲ႔စကားေၿပာေနတယ္။ က်ေနာ္ ထပ္ေၿပာရေကာင္း၊ မေၿပာရေကာင္းစဥ္းစား ေနရင္း က ဘႀကီးမုိး (စာေရးဆရာ ေမာင္မုိးသူ) ကေဘးနားေရာက္လာတယ္။ အေႀကာင္းစုံကုိ ဘႀကီးမုိးေၿပာၿပ လုိက္တယ္။ ေၿပာလုိ႔မွမဆုံးခင္ ေက်ာင္းသား အုပ္ႀကီးက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ အိမ္ေရွ႕ကုိေရာက္လာႀကၿပီ။ ေဒါသသံ ေတြ ေအာ္ဟစ္သံေတြ နဲ႔ လုံးေထြးေနတဲ႔ အသံေတြက မုိးမႊန္လုိ႔ထြက္လာ လုိက္တာ----------
“ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ ခင္ဗ်ားလူပါးမ၀နဲ႔ - ခင္ဗ်ားဟာ အခြင္႔ေရးသမား - အန္တီကုိ လမ္းကေနၿဖတ္လုထားတယ္ က်ဳပ္တုိ႔ လုံး၀မေက်နပ္ဘူး ”
၀ုန္း ---၀ုန္း - ၀ုန္း ဆုိ အိမ္ေရွ႕၀င္းထရံႀကီးကုိရုိက္ခ်ိဳးႀကေတာ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔နဲ႔ သုံးေရာင္ ခ်ယ္အဖြဲ႔က (က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္) ကုိ၀င္းသိန္း (ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ကုိမုိးေက်ာ္သူ (ယခု ဆန္ဖရန္စစၥကုိ (အေမရိကား)၊ ကုိေက်ာ္သူရကုိကုိ ေနာက္ အန္တီစုကားေမာင္းလုိက္လာတဲ႔ ကုိမ်ိဳးသိန္း ပါမလာမသိဘူး၊ ကုိပါ ႀကီး (ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ေတာင္ရွိၿပီဆုိေတာ႔ လူေတြေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၿဖစ္ေနလုိ႔ - ခြင္႔လႊတ္ပါ) က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ၀ုိင္းၿဖန္ ေၿဖႀကတယ္။ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြက အိမ္ထဲကမထြက္ရဲထြက္ရဲနဲ႔ ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္လုပ္ရင္းက လွမ္းေအာ္ တယ္။
“ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ ခင္ဗ်ားလူပါးမ၀နဲ႔ - ခင္ဗ်ားဟာ အခြင္႔ေရးသမား - အန္တီကုိ လမ္းကေနၿဖတ္လုထားတယ္ က်ဳပ္တုိ႔ လုံး၀မေက်နပ္ဘူး ”
၀ုန္း ---၀ုန္း - ၀ုန္း ဆုိ အိမ္ေရွ႕၀င္းထရံႀကီးကုိရုိက္ခ်ိဳးႀကေတာ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔နဲ႔ သုံးေရာင္ ခ်ယ္အဖြဲ႔က (က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္) ကုိ၀င္းသိန္း (ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ကုိမုိးေက်ာ္သူ (ယခု ဆန္ဖရန္စစၥကုိ (အေမရိကား)၊ ကုိေက်ာ္သူရကုိကုိ ေနာက္ အန္တီစုကားေမာင္းလုိက္လာတဲ႔ ကုိမ်ိဳးသိန္း ပါမလာမသိဘူး၊ ကုိပါ ႀကီး (ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ေတာင္ရွိၿပီဆုိေတာ႔ လူေတြေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၿဖစ္ေနလုိ႔ - ခြင္႔လႊတ္ပါ) က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ၀ုိင္းၿဖန္ ေၿဖႀကတယ္။ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြက အိမ္ထဲကမထြက္ရဲထြက္ရဲနဲ႔ ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္လုပ္ရင္းက လွမ္းေအာ္ တယ္။
“ ငါ႔အိမ္ကုိဖ်က္စီးတာ တရားစြဲမယ္ - တရားစြဲမယ္ ”
“ တရားစြဲယုံမကလုိ႔ ေသနပ္နဲ႔ ပစ္သတ္လည္း ဂရုမစုိက္ဘူး အန္တီကုိ က်ေနာ္တုိ႔ဆီ ခုလႊတ္ေပး ”
“ အိမ္ထဲ၀င္ရဲ၀င္လာခဲ႔ - မင္းတုိ႔ အားလုံးကုိ ပုိင္နက္က်ဴးလြန္မႈ႔နဲ႔ တရားစြဲမယ္ ”
“ေကာင္မလူပါးမ၀နဲ႔ - ပါးတက္ကုိရုိက္ဦးမယ္ ” ဆုိတဲ႔ မိန္းခေလးငယ္ေတြရဲ႔ အသံကလည္းစူးစူးရွရွ က်ေနာ္က ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြဆီေၿပးသြားရင္း
“ အန္တီ ၿပန္ေၿပာမေနပါနဲ႔ အန္တီက လူႀကီးပဲ နားလည္ေပးလုိက္ပါ - အန္တီဆက္ေၿပာမယ္ဆုိရင္ ၿပသနာေတြ ဒီထက္ပုိဆုိးလာလိမ္႔မယ္ ၿပီးေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေဒသတစ္ခုလုံးသိကၡာလည္း အဖတ္ဆည္မရေအာင္က်ေတာ႔မယ္ ”
ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြဘာမွၿပန္မေၿပာႏုိင္ေတာ႔ဘူး - တစ္ခါ က်ေနာ္ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြဆီၿပန္ေၿပးၿပီး ညွိႏႈိင္းရေတာ႔တယ္---------
“က်ေနာ္ စကားနည္းနည္းေလာက္ေၿပာၿခင္ပါတယ္ - ေၿပာခြင္႔ၿပဴပါ ” ဆုိေတာ႔ အားလုံးေခတၱၿငိမ္သြားႀကတယ္
“ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာၿဖစ္ၿခင္သလည္း ၿဖစ္ၿခင္တဲ႔ ဆႏၵေတြ က်ေနာ္႔ကုိေၿပာၿပပါ က်ေနာ္ညွိႏႈုိင္းလုိ႔ရမယ္ဆုိရင္ ညွိႏႈိင္းေပးၿခင္ပါတယ္ - အဲဒီလုိမဟုတ္ပဲ အုံႀကြေနမယ္ဆုိရင္ ကုိယ္႔ေဒသကုိ အုိးမဲသုတ္သလုိၿဖစ္ပါလိမ္႔မယ္ အန္တီစုက ဒီေနရာကုိ ခနပဲလာႏုိင္တာပါ - ေရာက္တဲ႔ အခုိက္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ …… ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာၿဖစ္ၿခင္သလည္းေၿပာပါ ”
“ အန္တီ႔ကုိႀကိဳဆုိဘုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အႀကီးအက်ယ္ လုပ္ထားပါတယ္……လူထုႀကီးကလည္း အန္တီလာမွာကုိ ခုထိေစာင္႔ေနႀကတုန္းပါ …. အန္တီစုအၿမန္လာပါ … လူထုႀကီးႀကိဳေနပါတယ္ ”
ဟုတ္ပါတယ္………..ဟုတ္ပါတယ္ …………အန္တီလာခဲ႔ပါ ဆုိတဲ႔ အသံႀကီးက တၿပိဳင္နက္ထဲထြက္လာတယ္။
“ ဟုတ္ၿပီ …………..ဒါဆုိ က်ေနာ္ အန္တီစုကုိ္အေႀကာင္းႀကားေပးပါ႔မယ္ ” ( အေႀကာင္းႀကားေပးပါ႔မယ္ဆုိတာ တာ၀န္အရသာေၿပာရတာပါ အသံေတြ ဒီေလာက္ညံၿပီး ရုတ္ရုတ္သဲသဲၿဖစ္ေနတာ အန္တီက သိေနၿပီးသား )
ေဟး ………ေဟး အသံေတြက ဆူညံစဲ
က်ေနာ္အန္တီဆီကုိ ခပ္သုပ္သုပ္ေၿပး၀င္သြားေတာ႔ -----------
“ သား ……………အန္တီ အခုပဲ လာမယ္လုိ႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကုိေၿပာလုိက္ပါ ” အန္တီက က်ေနာ္ဘာမွမေၿပာရေသးခင္ ဆုိင္းမဆင္႔ဗုံမဆင္႔ေၿပာခ်လုိက္တယ္။ က်ေနာ္လည္းဘာမွ ေစာဒကတက္မေနႏုိင္အားေတာ႔ဘူး ။ အေၿပးဆင္းသြားရင္း ၀မ္းသာလုိက္တဲ႔ၿဖစ္ၿခင္း အားရပါးရႀကီး အသံကုန္ေအာ္ေၿပာပစ္လုိက္တယ္။
“ အန္တီစုက က်ေနာ္႔ကုိေၿပာပါတယ္ …. အခုခ်က္ၿခင္းပဲ သူလာမယ္တဲ႔ ”
ေဟး …..ေဟး -------ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္-------က်န္းမာပါေစ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္--------သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ
ေၿဖာင္း--ေၿဖာင္း--ေၿဖာင္း ---ေၿဖာင္း နဲ႔ လက္ခုပ္သံေတြဆူညံသြားေတာ႔တာပါပဲ။ အန္တီနဲ႔ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြတုိ႔ႏွစ္ဦး စကားေတြေၿပာေနတာကုိ အေ၀းကလွမ္းၿမင္ေနရတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ အန္တီက ကားေပၚခ်က္ၿခင္းတက္ ၿမိဳ႔ထဲဘက္ကုိဦးတည္ေမာင္းႏွင္လာခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္ပါလာတဲ႔ကားက အန္တီကားတန္းရဲ႕ေရွ႔ဆုံးမွာ ေမာင္းလာတယ္ တေနရာလည္းေရာက္ေရာ ေစာေစာက ေက်ာင္းသားအုပ္ႀကီးကုိေတြ႔လုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္႔ကားကုိအရွိန္ေလးေလွ်ာ႔ၿပီး လက္မေထာင္ ၿပလုိက္တယ္-------------------“ အန္တီ လုိက္လာၿပီ ” ေက်ာင္းသားအုပ္ႀကီး ရုတ္ရုတ္သဲသဲၿဖစ္သြားၿပီး “ အန္တီစုလာၿပီ ……… အန္တီစုလာၿပီ ”
အန္တီစု------က်န္းမာပါေစ -----အန္တီစု ----က်န္းမာပါေစ အသံေတြထပ္တခါဆူညံသြားၿပန္တယ္။ ၿငိမ္သက္ေနတဲ႔ ၿမိဳ႔လယ္လည္း လႈတ္ခပ္သြားပုံရတယ္။ အန္တီစုကားကုိႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ အန္တီက လူအုပ္ႀကီးကုိ အၿပဳံးနဲ႔ အားပါးတရ လက္ေ၀ွ႔ယမ္းႏႈတ္ဆက္ေနေလရဲ႕။ က်န္းမာပါေစဆုိတဲ႔ အသံေတြက ထပ္ခါထပ္ခါ။ အဲဒီႀကမွ က်ေနာ္လည္းသေဘာေပါက္ေတာ႔တယ္ လူထုႀကီးႀကိဳဆုိေနပုံမ်ား ႀကက္ပ်ံလုိ႔ေတာင္မက် ဆုိတဲ႔အမႊန္းတင္ခ်က္နဲ႔အမႊန္းတင္မိမယ္ဆုိရင္ေတာင္ မလြန္ေလာက္ပါဘူး၊ တကယ္႔လူထုနဲ႔က ခုမွေတြ႔တာကုိး ၊ ေစာေစာက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ အိမ္မွာက ဧည္႔သည္တစ္ေယာက္ေရာက္လာလုိ႔ ႀကိဳတဲ႔ အေနထားေလာက္ပဲရွိတယ္။ အန္တီလာတဲ႔ ခရီးစဥ္တုိင္း လူထုႀကီးက လႈိင္းလုံးႀကီးပမာႀကိဳေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေခ်ာက္ၿမိဳ႔ေရာက္ေတာ႔ ဘယ္လုိမ်ားၿဖစ္သြားတာပါလိမ္႔ဆုိ စိတ္ထဲကေတာင္ထင္ေနမိေသးတယ္။ ၿမိဳ႔လယ္မွာ အန္တီစုက လူထုကုိ မိန္႔ခြန္းေတြေၿပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အလင္းေရာင္ကေတာ္ေတာ္ေပ်ာက္ေနၿပီ ။ တခ်ိန္က မီးမၿငိမ္းၿမိဳ႔လုိ႔ တင္စားေခၚေ၀ၚခဲ႔ႀကတဲ႔ ေၿမလတ္ေဒသရဲ႕ ေခ်ာက္ၿမိဳ႕လယ္က အလင္းေရာင္ ခပ္မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ မေမာမပမ္း လူထုႀကီးဆီကုိအေရာက္လာခဲ႔တဲ႔ အန္တီ႔ကုိေက်းဇူတင္လုိ႔မဆုံးပါဘူး။
ၿပီးေတာ႔ ၿမိဳ႔လယ္တေနရာက တုိက္အိမ္ၿခံ၀င္းႀကီးအတြင္းမွာ ဧည္႔ခံပြဲလုပ္ခဲ႔တယ္။တကယ္႔ကုိ ႀကီးမားခန္းနားထယ္၀ါစြာၿပင္ဆင္ထားတဲ႔ အခန္းအနားတစ္ခုပါ။ အန္တီနဲ႔ ၿမိဳ႔နယ္ NLD အလုပ္အမႈ႔ေဆာင္ေတြ၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြ မိန္႔ခြန္းေတြေၿပာ ၊ ညစာကုိ အဲဒီေနရာမွာပဲ စားခဲ႔ႀကတယ္။ အန္တီလည္း ေခ်ာက္မွာညအိပ္မယ္ေလ။ ထမင္းလည္းစားၿပီးေရာ မသီဂၤက က်ေနာ္႔ကုိေခၚေၿပာတယ္ ။ အန္တီ ဒီေနရာမွာ ညမအိပ္ဘူးတဲ႔ ႀကားအိမ္တစ္အိမ္ စီစဥ္ေပးပါတဲ႔ ။ က်ေနာ္ အားၿခင္းစီစဥ္ရေတာ႔တယ္ အဆင္သင္႔စြာပဲ ေရနံေခ်ာင္း NLD အလုပ္အမႈ႔ေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ ဦးေသာင္းရီဆုိတာ က အရင္ေခ်ာက္ၿမိဳ႔သား သူပါလာေတာ႔ သူ႔မိဘအိမ္ကုိ ခ်က္ၿခင္းစီစဥ္ေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီအိမ္ကုိမသြားခင္ အန္တီက ေခ်ာက္က ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ ။ဆုံးမစကားေတြေၿပာႀကား ။ အန္တီနဲ႔ပါလာတဲ႔ သုံးေရာင္ခ်ယ္အဖြဲ႔နဲ႔က်န္တဲ႔သူေတြက အဲဒီတုိက္မွာပဲညအိပ္ႀကတယ္။ အန္တီက တစ္ၿခားတစ္ေနရာေရႊ႔လာခဲ႔တယ္။ အမ်ားစုရဲ႕ဆႏၵကုိလုိက္နာ အနည္းစုရဲ႕ဆႏၵကုိေလးစားဆုိတာ ဒါမ်ိဳးမ်ားလား။ အန္တီညအိပ္မဲ႔အိမ္ေရာက္သည္အထိ ေခ်ာက္ၿမိဳ႔ေက်ာင္းသားေတြက ပါလာတယ္။ တစ္ခါ အန္တီက စကားေတြဆက္ေၿပာၿဖစ္ၿပန္ေရာ။ အန္တီေၿပာသြားတဲ႔ အထဲမွာ မေမ႔ႏုိင္တဲ႔ စကားေလး
“ ေကာင္းတာကုိလည္း အသိမွတ္ၿပဴရဲရမယ္၊ ဆုိးတာကုိလည္းရဲရဲ၀ံ႔၀ံ႔ထုတ္ေဖာ္ေၿပာရဲရမယ္ အဲဒါသတၱိပဲတဲ႔ ” ဒီစကားရပ္ကုိႀကည္႔မယ္ဆုိ သိပ္ဆန္းၿပားတာမပါ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ လက္ေတြ႔မွာေတာ႔က်င္႔ႀကံဘုိ႔ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ႔ကိစၥပါ။က်ေနာ္အမွန္၀န္ခံရရင္ ဒီစကားရပ္ကုိ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ ေနတာေတာင္မွက်င္႔ႀကံဘုိ႔ခက္ေနဆဲပါ။ လူ႔ရဲ႔သဘာ၀ကုိက ဆုိးတာဆုိရင္ေတာင္ ထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိဘုိ႔ မခက္တတ္ေပမဲ႔ ေကာင္းတာကုိ အသိမွတ္ၿပဴ ၊ ခ်ီးက်ဴးေၿပာဆုိဘုိ႔ကုိေတာ႔ အေတာ္၀န္ေလးတတ္ႀကပါတယ္။က်င္႔ႀကံအားထုတ္ဘုိ႔ဆုံးၿဖတ္လုပ္ေဆာင္တဲ႔ အခ်ိန္မ်ားမွာေတာင္မွ တခါတရံ ေကာင္းတာလုပ္တဲ႔သူမ်ားဆုိရင္ အသိမွတ္ၿပဴ ထုတ္ေဖာ္ဘုိ႔ ၀န္ေလးတတ္တဲ႔စိတ္က ေမ႔ေလွ်ာ႔ၿပီး ပိတ္စုိ႔ထားဆဲပါ။သတိၿပန္လည္လာၿပီဆုိမွေတာ္ေတာ္ရွက္မိပါတယ္။ အဲဒါဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ သတၱိမရွိလုိ႔ဆုိတာေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔စကားေတြေၿပာေနရင္းက မသီဂၤက က်ေနာ္႔ကုိ ဒီအိမ္ရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္လာေတာင္းလုိ႔ ( ရန္ကုန္နဲ႔ အဆက္သြယ္လုပ္မယ္ထင္္ပါရဲ႕) က်ေနာ္ေတာင္းေပးလုိက္တယ္။ မသီဂၤလည္း အဆက္သြယ္ရသြားပုံေပၚတယ္။ ခနႀကာေတာ႔ မသီဂၤက အန္တီနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ စာကားေၿပာ ေနတဲ႔ေနရာေရာက္လာၿပီး ႀကားၿဖတ္ ေမတၱာရပ္ခံ ရင္း အန္တီကုိေၿပာလုိက္တယ္ ဆရာမုိက္ကယ္ဆီကဖုန္းလာလုိ႔ တဲ႔ ( အဲဒီအခ်ိန္က အန္တီ႔ခင္ပြန္း မုိက္ကယ္အဲရစ္ ၿမန္မာၿပည္မွာေရာက္ေနလုိ႔လား အဂၤလန္ကပဲဆက္တာလားဆုိတာေတာ႔ က်ေနာ္လည္းမသိဘူး ) အန္တီကၿပန္ေၿပာလုိက္တယ္
“ လူထုနဲ႔စကားေၿပာေနလုိ႔ မအားဘူးလုိ႔ ေၿပာလုိက္ပါ တဲ႔ ” က်ေနာ္႔စိတ္ထဲဘယ္လုိခံစားသြားမိမွန္းမသိဘူး ။ အဲဒီအေႀကာင္းကုိ ဘႀကီးမုိး ( စာေရးဆရာ ေမာင္မုိးသူ ) က ေနာင္ဆုိေၿပာလုိ႔ကုိမဆုံးေတာ႔ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မုိးခ်ဳပ္မွ အန္တီ အိပ္ရာ၀င္သြားတယ္။ အဲဒီညကေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ တညလုံးေလာက္ကုိမအိပ္ၿဖစ္ႀကပါဘူး။ ဘႀကီးမုိး၊ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ( ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ - အေ၀းေရာက္ညြန္႔ေပါင္းအစုိးရ ) စတဲ႔သူေတြနဲ႔စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔လုိက္ႀကတာ။
ႏွလုံးသားပုံရိပ္ဒုိင္ယာရီ ( ၂ )
က်ေနာ္ ၁၉၉၀ ကေန ႏုိင္ငံေရးမႈ႕နဲ႔ ေထာင္က်လုိက္တာ ၁၉၉၄ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းေလာက္မွၿပန္လြတ္လာတယ္ ( ဒါပထမအႀကိမ္ပါ ) အန္တီလည္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ႔ ေနလာလုိက္တာ ၁၉၉၅ ထဲမွာ တခါ ပထမအႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကၿပန္လြတ္လာတယ္။ အန္တီမလြတ္ခင္မွာ က်ေနာ္ ရန္ကုန္ကုိဆင္းလာၿပီး ေက်ာင္းသားလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြၿပန္လုပ္ၿဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလမ်ားက ႏုိင္ငံေရးလႈတ္ရွားတဲ႔ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေထာင္ထဲေတာထဲေရာက္သူေရာက္ ႏုိင္ငံၿခား ေရာက္သူေရာက္ တခ်ိဳ႕လည္းၿငိမ္သြားၿပီး စီးပြားေရးထဲနစ္သူနစ္နဲ႔ နည္းနည္းရွားသြားတဲ႔ကာလလုိ႔ေၿပာလုိ႔မ်ားရႏုိင္မလားမသိဘူး။ ေက်ာင္းသား သမဂၢလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြလုပ္ဘုိ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားခဲ႔ရတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ယုံႀကည္ခ်က္တူရာ ေက်ာင္းသားမ်ားစုရုံးမိႀကၿပီး ေက်ာင္းသားသမဂၢ ကုိဖြဲ႔စည္းခဲ႔ႀကတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ ( တကသ ) ကုိေရႊးခ်ယ္ၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္တယ္။ အဲဒီထဲမွာ ပါလာတဲ႔ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏုိင္ငံေရးလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြနဲ႔ စိမ္းေနေသးတယ္လုိ႔ေၿပာလုိ႔ရတဲ႔ လက္ရွိ ေက်ာင္းတက္ေနႀကတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြပါ။ တကသ ကုိဗဟုိအလုပ္အမႈ႔ေဆာင္အဖြဲ႔နဲ႔ဦးေဆာင္ခဲ႔ေပမဲ႔ ဥကၠဌ၊ အတြင္းေရးမႈး ဆုိတဲ႔ ေနရာေတြနဲ႔ မလုပ္ခဲ႔ဘူး ၊ စုေပါင္းဦးေဆာင္မႈ႔နဲ႔ပဲလႈတ္ရွားခဲ႔ႀကတယ္။ အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔ကုိင္စြဲခဲ႔တဲ႔နုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြထဲမွာ အဓိက အက်ဆုံး အမ်ဳိးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ အေရးတႀကီးလုပ္ေဆာင္ဘုိ႔ ေလးေလးနက္နက္မူခ်မွတ္ခဲ႔တယ္။ ဒီကိစၥကုိ တကသ အေနနဲ႔ အင္တုိက္အားတုိက္လုပ္ဘုိ႔ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ႔တယ္။ သိပ္မႀကာခင္မွာပဲ အင္မတန္မွ ၀မ္းသာစရာေကာင္းတဲ႔ သတင္းကထြက္ေပၚလာတယ္ အဲဒါက အန္တီစု ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေၿမာက္လာၿပီဆုိတဲ႔သတင္းပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ အရမ္း ကုိ၀မ္းသာႀကတယ္။ တဆက္ထဲ ပါလာတဲ႔သတင္းက ( အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရး ) ကုိလုပ္ေဆာင္သြားမယ္လုိ႔ဆုိတဲ႔ အန္တီရဲ႕ အမွာစကားက က်ေနာ္တုိ႔ရင္ထဲကုိ ပစ္၀င္လာေစခဲ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္ၿခင္တဲ႔၊ က်ေနာ္တုိ႔ၿဖစ္ၿခင္တဲ႔ ဆႏၵေတြက အန္တီ နဲ႔ေတာ႔ တသားတည္း က်ေနၿပီ။ အန္တီနဲ႔ အရမ္းေတြ႔ၿခင္ေနႀကၿပီ ။ ဒါေပမဲ႔ အန္တီခင္မ်ာ လြတ္လာခါစဆုိေတာ႔ ဘယ္လုိမွအားလပ္ခ်ိန္မရွိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ကုိ အလုပ္ေတြ ဆက္တုိက္လုပ္ေနရေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ခ်က္ၿခင္း မေတြ႔ၿဖစ္ခဲ႔ဘူး ၊ ဒီလုိနဲ႔ ေနာက္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ႀကာမွ အန္တီနဲ႔ ေတြ႔ဆုံၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းသား ၂၀ ေလာက္ပါမယ္ထင္တယ္။ အန္တီက က်ေနာ္တုိ႔ကုိေတြ႔ ေတြ႔ၿခင္း အၿပဳံးေတြ၊ ႏွစ္လုိဖြယ္ရာ စကားေတြနဲ႔ႀကိဳဆုိလုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ႀကည္ႏႈးလုိက္ႀကတာ။ က်ေနာ္ ဦး၀င္းထိန္ ( ဗုိလ္ႀကီးေဟာင္း ၀င္းထိန္ - NLD - ဦးတင္ဦးနဲ႔ ေနာက္ အန္တီရဲ႕ အနီးကပ္တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးေနသူ ) နဲ႔ၿပန္ဆုံရတယ္။ ဦးထိန္နဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က အင္းစိန္ေထာင္ ႀကိဳးတုိက္ထဲမွာ ခန အတူတူေနခဲ႔ရေသးတယ္။ ေနာက္ ကြဲသြားလုိက္တာ က်ေနာ္က သရက္ေထာင္ေရာက္သြားၿပီး ၿပန္လြတ္ ၊ အခုမွၿပန္ေတြ႔ႀကတယ္။ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အန္တီ အႀကိဳႏႈတ္ဆက္တဲ႔ သေဘာေလးေလာက္ပါပဲ ဒါေပမဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔က အန္တီ ေၿပာႀကားခဲ႔တဲ႔ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရးပဲေခၚေခၚ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးလုိ႔ပဲသုံးသုံး အဲဒါကုိ အႀကြင္းမဲ႔ေထာက္ခံေႀကာင္းေၿပာေတာ႔ အန္တီက ယေန႔အခ်ိန္မွာ အန္တီတုိ႔ႏုိင္ငံမွာတကယ္လုိအပ္ေနတာ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရးပဲတဲ႔ ၊ အန္တီက က်ေနာ္ကုိလွည္႔ၿပီး--------
“ သားလည္း ….ဘ၀တကၠသုိလ္က ပညာေတြသင္လာၿပီးခါမွ ေတာ္ေတာ္ရင္႔က်က္လာတယ္ေနာ္ ”
“ ဟုတ္မလားေတာ႔ မသိဘူး အန္တီရဲ႕…..ဒါေပမဲ႔ ဘ၀တကၠသုိလ္က ဆရာေတြက အရုိက္ေတာ႔ႀကမ္းတယ္ ” ဆုိေတာ႔ အန္တီအပါ၀င္အားလုံးရီလုိက္ႀကတာ။ က်ေနာ္က တဆက္ထဲ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းတုန္းက အရုိက္ခံရတဲ႔ အေႀကာင္းကုိေၿပာၿပတယ္။္။ ေထာင္ထဲကုိေရာက္ေတာ႔ ဘ၀မွာတစ္ခါမွလည္း ေထာင္ဆုိတာမေရာက္ခဲ႔ဘူး ၊ ဒါပထမဆုံး အေတြ႔အႀကဳံ ၊ အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ႔ အသက္မွ ၂၀ ေက်ာ္ပဲရွိေသးတယ္။ ေၿပာရရင္တုိက္ပိတ္ထားခံရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာေပါ႔ ။ အင္းစိန္ေထာင္ကုိေရာက္လုိ႔ ၃ ရက္ေၿမာက္ေန႔မွာ က်ေနာ္က ေဆးလိပ္အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ၿပသနာက ေန႔ခင္း တန္းပိတ္ၿပီဆုိ ေဆးလိပ္ေသာက္ၿခင္ရင္ မီးၿခစ္မရွိဘူး ( အက်ဥ္းသားေတြကုိ မီးၿခစ္ကုိင္ေဆာင္ခြင္႔ေပးမထားဘူး ) ေန႔ခင္း အိပ္ခ်ိန္ေပးလုိ႔ အခန္းေတြပိတ္ထားၿပီဆုိ ေတာ္ရုံ၀န္ထမ္းေတြကလည္းလုံး၀နီးပါးေလာက္ေရာက္မလာတတ္ဘူး။ဒီေတာ႔ ေဆးလိပ္အရမ္းငတ္တယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ကဘာလုပ္သလည္းဆုိေတာ႔ က်ေနာ္႔ကုိၿခဳံဘုိ႔ေပးထားတဲ႔ ေစာင္ အနားကစုတ္ေနတဲ႔အပုိင္းကုိထပ္ၿဖဲတဲ႔ၿပီးႀကိဳးေလးက်စ္လုိက္တယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ တန္းမပိတ္ခင္ ေရာက္လာတဲ႔၀န္ထမ္းဆီက မီးၿခစ္ေတာင္းၿပီး ေဆးလိပ္မီးညွိ ။ အဲဒီေဆးလိပ္မီးကေနမွတဆင္႔ က်စ္ထားတဲ႔ႀကိဳးစေလးနဲ႔ မီးထပ္ညွိ။ၿပီးေတာ႔ အခန္းေထာင္႔နားေလးမွာ ဆြဲထားလုိက္တယ္ အိပ္ရာတစ္ေရးႏုိးရင္ေသာက္မယ္ေပါ႔ ၊ ေမွးကနဲ အိပ္ေၿပာမယ္ႀကံယုံရွိေသးတယ္ ၀ုန္းဒုိင္းက်ဲတဲ႔ အသံေတြ၊ မေအႏွမကုိင္တုတ္တဲ႔အသံေတြနဲ႔ဆူညံလာတဲ႔ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြအသံႀကားလုိက္ရၿပီ ေရာက္တဲ႔ ေန႔တုိင္းမွာ ဒီအသံေတြကလည္းအခ်ိန္နဲ႔အမွ်ဆုိသလုိ ႀကားေနရေတာ႔ သိပ္ထူးဆန္းတယ္ မေအာင္းေမ႔ေတာ႔ပါဘူး ၊ ေစာင္ၿခဳံေကြးေနတဲ႔ေနရာကေတာင္ ေခါင္းေထာင္မႀကည္႔ၿဖစ္ခဲ႔ဘူး။ က်ေနာ႔ အခန္းေရွ႕နားေလာက္ေရာက္ေတာ႔------
“ ဆရာ ဒီအခန္းက မီးခုိးစေလးေတြထြက္ေနတယ္ ”
“ ဒါဆုိ ဖြင္႔ႀကည္႔ ----ဟိတ္ေကာင္ထစမ္း ”
က်ေနာ္သိလုိက္ၿပီ၊ က်ေနာ္႔ ညွိထားတဲ႔ ႀကိဳးစက မီးခုိးကလည္း က်ေနာ္႔မ်က္လုံးနဲ႔ေတာ႔ မီးခုိးစထြက္တယ္ကုိမထင္မိပါဘူး။ ေနာက္ အားနည္းခ်က္တစ္ခုက က်ေနာ္က အနံ႔ သိပ္မရဘူး ( ေမြးရာပါ အားနည္းခ်က္ ေပါ႔ ) အဲဒီေတာ႔ ေညွာ္နံ႔ဆုိတာကုိ သတိမထားမိခဲ႔ဘူး။ အခန္းေသာ႔ကုိ ဖြင္႔ၿပီး အခန္းစစ္လုိက္ေတာ႔ မီးညွိထားတဲ႔ႀကိဳးစေတြ႔သြားပါေလေရာ။
“ ေထာင္ထဲမွာ ----- ဒီလုိမလုပ္ရဘူးဆုိတာ ----မသိဘူးလား ”
“ မသိဘူး ” က်ေနာ္လည္း စိတ္ဦးတည္ရာေၿဖခ်လုိက္တယ္။
“ မသိရင္ --- သိေအာင္ေၿပာၿပမယ္ --- ဒီေကာင္႔ကုိထုတ္ခဲ႔ ” က်ေနာ္႔ကုိ ခ်က္ၿခင္း ေခါင္းစြပ္ အၿပာႀကီးစြပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ ဘယ္ကုိေခၚထုတ္သြားမွန္းမသိဘူး ၊ ရုံးခန္းလုိေနရာေရာက္ခါမွ တစ္ခါ ေရွ႕ဘက္ကုိလက္ထိပ္ထပ္ခပ္တယ္။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာက်ေနာ္႔ကုိ ဇြတ္အတင္းလွဲ ခ်ၿပီး --- “ ေထာင္ထဲမွာ --- မီးမသုံးရဘူးကြ မွတ္ထား” ဆုိ ရာဘာဒုတ္ေတြနဲ႔ ေခါင္းကလြဲလုိ႔ ေက်ာၿပင္နဲ႔ေပါင္ေရာက္တဲ႔ အထိတန္းစီရုိက္လုိက္တာ သတိလစ္သြားမတတ္ခံစားလုိက္ရတယ္။ ေမွာက္လွဲထားေတာ႔ လက္ႏွစ္ဘက္ကုိခပ္ထားတဲ႔ လက္ထိပ္က ရင္ဘတ္ႀကားမွာ နာတာကလည္းမေၿပာပါနဲ႔ေတာ႔ ၊ ၿပန္မေၿဖလုိ႔ ဆက္ခါဆက္ခါရုိက္တဲ႔ အခ်က္ေပါင္းကလည္းမနည္းဘူး။ ၿပန္ေၿဖဘုိ႔ေနေနသာသာ နာက်င္မႈ႔ကုိခံစားရလုိ႔ သတိက လြတ္လြတ္သြားတာနဲ႔ ဘာမွန္းကုိမသိေတာ႔ဘူး အာရုံထဲမွာ အေမွာင္က် သြားလုိက္ ၿပန္သိလုိက္နဲ႔။ ေနာက္ ႀကမွ က်ေနာ္ၿပန္သိလုိက္ရတာ က်ေနာ္႔ကုိထုတ္ရုိက္တာ အင္းစိန္ေထာင္ေလာကမွာ နံမည္ႀကီး ေထာင္မႈ႔း ဘုိႀကည္ ၊ အမွန္က က်ေနာ္႔ကုိ ဦးခ်ိဳးလုိက္တာပါ။ အဲဒီ႔အေႀကာင္း က်ေနာ္ကေၿပာၿပေတာ႔ ေစာေစာက ရီႀကတဲ႔သူေတြၿငိမ္ေနတာပဲ အန္တီရဲ႕မ်က္ႏွာက ခ်က္ၿခင္း အုိက်သြားတယ္----------------------
“ သားအတြက္ … အန္တီစိတ္မေကာင္းဘူး …. အရြယ္နဲ႔မလုိက္ေအာင္ကုိ ႏွိပ္စက္ခံခဲ႔ရတာပဲေနာ္ ” ဆုိ အန္တီက ဦး၀င္းထိန္ဘက္လွည္႔ေၿပာေတာ႔
ဦး၀င္းထိန္က “ တုိင္းၿပည္အတြက္ေပးဆပ္တယ္လုိ႔ပဲ သေဘာထားလုိက္ပါ ------ေသသြားတဲ႔သူေတြထက္စာရင္ အသက္ရွင္ေနတာကုိယ္က ကံေကာင္းေနေသးတယ္ -- ႏုိင္ငံေရးဆက္လုပ္လုိ႔ရေသးတယ္လုိ႔ မွတ္လုိက္ေပါ႔ကြာ ” တဲ႔။ တကယ္ဆုိ ဦး၀င္းထိန္လည္း ေထာင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ခံခဲ႔ရတဲ႔သူပါ။
က်ေနာ္က “ က်ေနာ္တုိ႔က အခုခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ ႀကိဳးစားၿခင္ေနတဲ႔သူေတြဆုိေတာ႔ --- ဒီလုိခံစားမႈ႔ေတြကုိ ခ၀ါခ်ႏုိင္ပါတယ္ ”
“ ဒါကုိေၿပာတာေပါ႔ ခေလးေတြက လူႀကီးစကားေၿပာၿပီး ---လူႀကီးေတြက ခေလးစကားေတြေၿပာေနေတာ႔ ခက္ေတာ႔လည္းခက္သား ” လုိ႔ အန္တီကေၿပာလုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးၿပံဳးလုိက္ႀကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အန္တီ ၈.၈.၉၅ ေန႔ဟာ ရွစ္ေလးလုံးလူထုအေရးေတာ္ပုံေန႔ၿဖစ္တဲ႔အတြက္ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အၿဖစ္ေတြ႔ဆုံေပးဘုိ႔ကုိေတာင္းဆုိေတာ႔ ခ်က္ၿခင္းပဲခြင္႔ၿပဴခဲ႔ပါတယ္။ အၿပန္လမ္းခရီးမွာေတာ႔ အန္တီ က ပညာရွင္တစ္ဦးရဲ႕ အဆုိကုိ ကုိးကားေၿပာသြားတဲ႔
တဲေလးေတြရဲ႕ႀကားမွာ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္နဲ႔ေနရတာရွက္စရာပါ။ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေတြရဲ႕ႀကားမွာတုိက္နဲ႔ေနရတာရွက္စရာပါတဲ႔ --------- အဲဒီစကားရပ္က က်ေနာ္တုိ႔အတြက္စဥ္းစားစရာပါ။
(ေမာင္ေမာင္၀မ္း )
အပုိင္း ( ၃ ) ဆက္ပါဦးမည္။
အပိုင္း (၂)
က်ေနာ္႔ေခါင္းေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီးသြားတယ္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး။ ဒါနဲ႔ အိမ္ထဲကုိေၿပး၀င္သြားေတာ႔ အန္တီက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြနဲ႔စကားေၿပာေနတယ္။ က်ေနာ္ ထပ္ေၿပာရေကာင္း၊ မေၿပာရေကာင္းစဥ္းစား ေနရင္း က ဘႀကီးမုိး (စာေရးဆရာ ေမာင္မုိးသူ) ကေဘးနားေရာက္လာတယ္။ အေႀကာင္းစုံကုိ ဘႀကီးမုိးေၿပာၿပ လုိက္တယ္။ ေၿပာလုိ႔မွမဆုံးခင္ ေက်ာင္းသား အုပ္ႀကီးက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ အိမ္ေရွ႕ကုိေရာက္လာႀကၿပီ။ ေဒါသသံ ေတြ ေအာ္ဟစ္သံေတြ နဲ႔ လုံးေထြးေနတဲ႔ အသံေတြက မုိးမႊန္လုိ႔ထြက္လာ လုိက္တာ----------
“ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ ခင္ဗ်ားလူပါးမ၀နဲ႔ - ခင္ဗ်ားဟာ အခြင္႔ေရးသမား - အန္တီကုိ လမ္းကေနၿဖတ္လုထားတယ္ က်ဳပ္တုိ႔ လုံး၀မေက်နပ္ဘူး ”
၀ုန္း ---၀ုန္း - ၀ုန္း ဆုိ အိမ္ေရွ႕၀င္းထရံႀကီးကုိရုိက္ခ်ိဳးႀကေတာ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔နဲ႔ သုံးေရာင္ ခ်ယ္အဖြဲ႔က (က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္) ကုိ၀င္းသိန္း (ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ကုိမုိးေက်ာ္သူ (ယခု ဆန္ဖရန္စစၥကုိ (အေမရိကား)၊ ကုိေက်ာ္သူရကုိကုိ ေနာက္ အန္တီစုကားေမာင္းလုိက္လာတဲ႔ ကုိမ်ိဳးသိန္း ပါမလာမသိဘူး၊ ကုိပါ ႀကီး (ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ေတာင္ရွိၿပီဆုိေတာ႔ လူေတြေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၿဖစ္ေနလုိ႔ - ခြင္႔လႊတ္ပါ) က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ၀ုိင္းၿဖန္ ေၿဖႀကတယ္။ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြက အိမ္ထဲကမထြက္ရဲထြက္ရဲနဲ႔ ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္လုပ္ရင္းက လွမ္းေအာ္ တယ္။
“ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ ခင္ဗ်ားလူပါးမ၀နဲ႔ - ခင္ဗ်ားဟာ အခြင္႔ေရးသမား - အန္တီကုိ လမ္းကေနၿဖတ္လုထားတယ္ က်ဳပ္တုိ႔ လုံး၀မေက်နပ္ဘူး ”
၀ုန္း ---၀ုန္း - ၀ုန္း ဆုိ အိမ္ေရွ႕၀င္းထရံႀကီးကုိရုိက္ခ်ိဳးႀကေတာ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔နဲ႔ သုံးေရာင္ ခ်ယ္အဖြဲ႔က (က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္) ကုိ၀င္းသိန္း (ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ကုိမုိးေက်ာ္သူ (ယခု ဆန္ဖရန္စစၥကုိ (အေမရိကား)၊ ကုိေက်ာ္သူရကုိကုိ ေနာက္ အန္တီစုကားေမာင္းလုိက္လာတဲ႔ ကုိမ်ိဳးသိန္း ပါမလာမသိဘူး၊ ကုိပါ ႀကီး (ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ေတာင္ရွိၿပီဆုိေတာ႔ လူေတြေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၿဖစ္ေနလုိ႔ - ခြင္႔လႊတ္ပါ) က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ၀ုိင္းၿဖန္ ေၿဖႀကတယ္။ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြက အိမ္ထဲကမထြက္ရဲထြက္ရဲနဲ႔ ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္လုပ္ရင္းက လွမ္းေအာ္ တယ္။
“ ငါ႔အိမ္ကုိဖ်က္စီးတာ တရားစြဲမယ္ - တရားစြဲမယ္ ”
“ တရားစြဲယုံမကလုိ႔ ေသနပ္နဲ႔ ပစ္သတ္လည္း ဂရုမစုိက္ဘူး အန္တီကုိ က်ေနာ္တုိ႔ဆီ ခုလႊတ္ေပး ”
“ အိမ္ထဲ၀င္ရဲ၀င္လာခဲ႔ - မင္းတုိ႔ အားလုံးကုိ ပုိင္နက္က်ဴးလြန္မႈ႔နဲ႔ တရားစြဲမယ္ ”
“ေကာင္မလူပါးမ၀နဲ႔ - ပါးတက္ကုိရုိက္ဦးမယ္ ” ဆုိတဲ႔ မိန္းခေလးငယ္ေတြရဲ႔ အသံကလည္းစူးစူးရွရွ က်ေနာ္က ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြဆီေၿပးသြားရင္း
“ အန္တီ ၿပန္ေၿပာမေနပါနဲ႔ အန္တီက လူႀကီးပဲ နားလည္ေပးလုိက္ပါ - အန္တီဆက္ေၿပာမယ္ဆုိရင္ ၿပသနာေတြ ဒီထက္ပုိဆုိးလာလိမ္႔မယ္ ၿပီးေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေဒသတစ္ခုလုံးသိကၡာလည္း အဖတ္ဆည္မရေအာင္က်ေတာ႔မယ္ ”
ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြဘာမွၿပန္မေၿပာႏုိင္ေတာ႔ဘူး - တစ္ခါ က်ေနာ္ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြဆီၿပန္ေၿပးၿပီး ညွိႏႈိင္းရေတာ႔တယ္---------
“က်ေနာ္ စကားနည္းနည္းေလာက္ေၿပာၿခင္ပါတယ္ - ေၿပာခြင္႔ၿပဴပါ ” ဆုိေတာ႔ အားလုံးေခတၱၿငိမ္သြားႀကတယ္
“ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာၿဖစ္ၿခင္သလည္း ၿဖစ္ၿခင္တဲ႔ ဆႏၵေတြ က်ေနာ္႔ကုိေၿပာၿပပါ က်ေနာ္ညွိႏႈုိင္းလုိ႔ရမယ္ဆုိရင္ ညွိႏႈိင္းေပးၿခင္ပါတယ္ - အဲဒီလုိမဟုတ္ပဲ အုံႀကြေနမယ္ဆုိရင္ ကုိယ္႔ေဒသကုိ အုိးမဲသုတ္သလုိၿဖစ္ပါလိမ္႔မယ္ အန္တီစုက ဒီေနရာကုိ ခနပဲလာႏုိင္တာပါ - ေရာက္တဲ႔ အခုိက္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ …… ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာၿဖစ္ၿခင္သလည္းေၿပာပါ ”
“ အန္တီ႔ကုိႀကိဳဆုိဘုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အႀကီးအက်ယ္ လုပ္ထားပါတယ္……လူထုႀကီးကလည္း အန္တီလာမွာကုိ ခုထိေစာင္႔ေနႀကတုန္းပါ …. အန္တီစုအၿမန္လာပါ … လူထုႀကီးႀကိဳေနပါတယ္ ”
ဟုတ္ပါတယ္………..ဟုတ္ပါတယ္ …………အန္တီလာခဲ႔ပါ ဆုိတဲ႔ အသံႀကီးက တၿပိဳင္နက္ထဲထြက္လာတယ္။
“ ဟုတ္ၿပီ …………..ဒါဆုိ က်ေနာ္ အန္တီစုကုိ္အေႀကာင္းႀကားေပးပါ႔မယ္ ” ( အေႀကာင္းႀကားေပးပါ႔မယ္ဆုိတာ တာ၀န္အရသာေၿပာရတာပါ အသံေတြ ဒီေလာက္ညံၿပီး ရုတ္ရုတ္သဲသဲၿဖစ္ေနတာ အန္တီက သိေနၿပီးသား )
ေဟး ………ေဟး အသံေတြက ဆူညံစဲ
က်ေနာ္အန္တီဆီကုိ ခပ္သုပ္သုပ္ေၿပး၀င္သြားေတာ႔ -----------
“ သား ……………အန္တီ အခုပဲ လာမယ္လုိ႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကုိေၿပာလုိက္ပါ ” အန္တီက က်ေနာ္ဘာမွမေၿပာရေသးခင္ ဆုိင္းမဆင္႔ဗုံမဆင္႔ေၿပာခ်လုိက္တယ္။ က်ေနာ္လည္းဘာမွ ေစာဒကတက္မေနႏုိင္အားေတာ႔ဘူး ။ အေၿပးဆင္းသြားရင္း ၀မ္းသာလုိက္တဲ႔ၿဖစ္ၿခင္း အားရပါးရႀကီး အသံကုန္ေအာ္ေၿပာပစ္လုိက္တယ္။
“ အန္တီစုက က်ေနာ္႔ကုိေၿပာပါတယ္ …. အခုခ်က္ၿခင္းပဲ သူလာမယ္တဲ႔ ”
ေဟး …..ေဟး -------ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္-------က်န္းမာပါေစ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္--------သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ
ေၿဖာင္း--ေၿဖာင္း--ေၿဖာင္း ---ေၿဖာင္း နဲ႔ လက္ခုပ္သံေတြဆူညံသြားေတာ႔တာပါပဲ။ အန္တီနဲ႔ ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြတုိ႔ႏွစ္ဦး စကားေတြေၿပာေနတာကုိ အေ၀းကလွမ္းၿမင္ေနရတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ အန္တီက ကားေပၚခ်က္ၿခင္းတက္ ၿမိဳ႔ထဲဘက္ကုိဦးတည္ေမာင္းႏွင္လာခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္ပါလာတဲ႔ကားက အန္တီကားတန္းရဲ႕ေရွ႔ဆုံးမွာ ေမာင္းလာတယ္ တေနရာလည္းေရာက္ေရာ ေစာေစာက ေက်ာင္းသားအုပ္ႀကီးကုိေတြ႔လုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္႔ကားကုိအရွိန္ေလးေလွ်ာ႔ၿပီး လက္မေထာင္ ၿပလုိက္တယ္-------------------“ အန္တီ လုိက္လာၿပီ ” ေက်ာင္းသားအုပ္ႀကီး ရုတ္ရုတ္သဲသဲၿဖစ္သြားၿပီး “ အန္တီစုလာၿပီ ……… အန္တီစုလာၿပီ ”
အန္တီစု------က်န္းမာပါေစ -----အန္တီစု ----က်န္းမာပါေစ အသံေတြထပ္တခါဆူညံသြားၿပန္တယ္။ ၿငိမ္သက္ေနတဲ႔ ၿမိဳ႔လယ္လည္း လႈတ္ခပ္သြားပုံရတယ္။ အန္တီစုကားကုိႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ အန္တီက လူအုပ္ႀကီးကုိ အၿပဳံးနဲ႔ အားပါးတရ လက္ေ၀ွ႔ယမ္းႏႈတ္ဆက္ေနေလရဲ႕။ က်န္းမာပါေစဆုိတဲ႔ အသံေတြက ထပ္ခါထပ္ခါ။ အဲဒီႀကမွ က်ေနာ္လည္းသေဘာေပါက္ေတာ႔တယ္ လူထုႀကီးႀကိဳဆုိေနပုံမ်ား ႀကက္ပ်ံလုိ႔ေတာင္မက် ဆုိတဲ႔အမႊန္းတင္ခ်က္နဲ႔အမႊန္းတင္မိမယ္ဆုိရင္ေတာင္ မလြန္ေလာက္ပါဘူး၊ တကယ္႔လူထုနဲ႔က ခုမွေတြ႔တာကုိး ၊ ေစာေစာက ေဒၚၿမင္႔ၿမင္႔ေႀကြ အိမ္မွာက ဧည္႔သည္တစ္ေယာက္ေရာက္လာလုိ႔ ႀကိဳတဲ႔ အေနထားေလာက္ပဲရွိတယ္။ အန္တီလာတဲ႔ ခရီးစဥ္တုိင္း လူထုႀကီးက လႈိင္းလုံးႀကီးပမာႀကိဳေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေခ်ာက္ၿမိဳ႔ေရာက္ေတာ႔ ဘယ္လုိမ်ားၿဖစ္သြားတာပါလိမ္႔ဆုိ စိတ္ထဲကေတာင္ထင္ေနမိေသးတယ္။ ၿမိဳ႔လယ္မွာ အန္တီစုက လူထုကုိ မိန္႔ခြန္းေတြေၿပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အလင္းေရာင္ကေတာ္ေတာ္ေပ်ာက္ေနၿပီ ။ တခ်ိန္က မီးမၿငိမ္းၿမိဳ႔လုိ႔ တင္စားေခၚေ၀ၚခဲ႔ႀကတဲ႔ ေၿမလတ္ေဒသရဲ႕ ေခ်ာက္ၿမိဳ႕လယ္က အလင္းေရာင္ ခပ္မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ မေမာမပမ္း လူထုႀကီးဆီကုိအေရာက္လာခဲ႔တဲ႔ အန္တီ႔ကုိေက်းဇူတင္လုိ႔မဆုံးပါဘူး။
ၿပီးေတာ႔ ၿမိဳ႔လယ္တေနရာက တုိက္အိမ္ၿခံ၀င္းႀကီးအတြင္းမွာ ဧည္႔ခံပြဲလုပ္ခဲ႔တယ္။တကယ္႔ကုိ ႀကီးမားခန္းနားထယ္၀ါစြာၿပင္ဆင္ထားတဲ႔ အခန္းအနားတစ္ခုပါ။ အန္တီနဲ႔ ၿမိဳ႔နယ္ NLD အလုပ္အမႈ႔ေဆာင္ေတြ၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြ မိန္႔ခြန္းေတြေၿပာ ၊ ညစာကုိ အဲဒီေနရာမွာပဲ စားခဲ႔ႀကတယ္။ အန္တီလည္း ေခ်ာက္မွာညအိပ္မယ္ေလ။ ထမင္းလည္းစားၿပီးေရာ မသီဂၤက က်ေနာ္႔ကုိေခၚေၿပာတယ္ ။ အန္တီ ဒီေနရာမွာ ညမအိပ္ဘူးတဲ႔ ႀကားအိမ္တစ္အိမ္ စီစဥ္ေပးပါတဲ႔ ။ က်ေနာ္ အားၿခင္းစီစဥ္ရေတာ႔တယ္ အဆင္သင္႔စြာပဲ ေရနံေခ်ာင္း NLD အလုပ္အမႈ႔ေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ ဦးေသာင္းရီဆုိတာ က အရင္ေခ်ာက္ၿမိဳ႔သား သူပါလာေတာ႔ သူ႔မိဘအိမ္ကုိ ခ်က္ၿခင္းစီစဥ္ေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီအိမ္ကုိမသြားခင္ အန္တီက ေခ်ာက္က ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ ။ဆုံးမစကားေတြေၿပာႀကား ။ အန္တီနဲ႔ပါလာတဲ႔ သုံးေရာင္ခ်ယ္အဖြဲ႔နဲ႔က်န္တဲ႔သူေတြက အဲဒီတုိက္မွာပဲညအိပ္ႀကတယ္။ အန္တီက တစ္ၿခားတစ္ေနရာေရႊ႔လာခဲ႔တယ္။ အမ်ားစုရဲ႕ဆႏၵကုိလုိက္နာ အနည္းစုရဲ႕ဆႏၵကုိေလးစားဆုိတာ ဒါမ်ိဳးမ်ားလား။ အန္တီညအိပ္မဲ႔အိမ္ေရာက္သည္အထိ ေခ်ာက္ၿမိဳ႔ေက်ာင္းသားေတြက ပါလာတယ္။ တစ္ခါ အန္တီက စကားေတြဆက္ေၿပာၿဖစ္ၿပန္ေရာ။ အန္တီေၿပာသြားတဲ႔ အထဲမွာ မေမ႔ႏုိင္တဲ႔ စကားေလး
“ ေကာင္းတာကုိလည္း အသိမွတ္ၿပဴရဲရမယ္၊ ဆုိးတာကုိလည္းရဲရဲ၀ံ႔၀ံ႔ထုတ္ေဖာ္ေၿပာရဲရမယ္ အဲဒါသတၱိပဲတဲ႔ ” ဒီစကားရပ္ကုိႀကည္႔မယ္ဆုိ သိပ္ဆန္းၿပားတာမပါ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ လက္ေတြ႔မွာေတာ႔က်င္႔ႀကံဘုိ႔ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ႔ကိစၥပါ။က်ေနာ္အမွန္၀န္ခံရရင္ ဒီစကားရပ္ကုိ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ ေနတာေတာင္မွက်င္႔ႀကံဘုိ႔ခက္ေနဆဲပါ။ လူ႔ရဲ႔သဘာ၀ကုိက ဆုိးတာဆုိရင္ေတာင္ ထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိဘုိ႔ မခက္တတ္ေပမဲ႔ ေကာင္းတာကုိ အသိမွတ္ၿပဴ ၊ ခ်ီးက်ဴးေၿပာဆုိဘုိ႔ကုိေတာ႔ အေတာ္၀န္ေလးတတ္ႀကပါတယ္။က်င္႔ႀကံအားထုတ္ဘုိ႔ဆုံးၿဖတ္လုပ္ေဆာင္တဲ႔ အခ်ိန္မ်ားမွာေတာင္မွ တခါတရံ ေကာင္းတာလုပ္တဲ႔သူမ်ားဆုိရင္ အသိမွတ္ၿပဴ ထုတ္ေဖာ္ဘုိ႔ ၀န္ေလးတတ္တဲ႔စိတ္က ေမ႔ေလွ်ာ႔ၿပီး ပိတ္စုိ႔ထားဆဲပါ။သတိၿပန္လည္လာၿပီဆုိမွေတာ္ေတာ္ရွက္မိပါတယ္။ အဲဒါဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ သတၱိမရွိလုိ႔ဆုိတာေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔စကားေတြေၿပာေနရင္းက မသီဂၤက က်ေနာ္႔ကုိ ဒီအိမ္ရဲ႕ဖုန္းနံပါတ္လာေတာင္းလုိ႔ ( ရန္ကုန္နဲ႔ အဆက္သြယ္လုပ္မယ္ထင္္ပါရဲ႕) က်ေနာ္ေတာင္းေပးလုိက္တယ္။ မသီဂၤလည္း အဆက္သြယ္ရသြားပုံေပၚတယ္။ ခနႀကာေတာ႔ မသီဂၤက အန္တီနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ စာကားေၿပာ ေနတဲ႔ေနရာေရာက္လာၿပီး ႀကားၿဖတ္ ေမတၱာရပ္ခံ ရင္း အန္တီကုိေၿပာလုိက္တယ္ ဆရာမုိက္ကယ္ဆီကဖုန္းလာလုိ႔ တဲ႔ ( အဲဒီအခ်ိန္က အန္တီ႔ခင္ပြန္း မုိက္ကယ္အဲရစ္ ၿမန္မာၿပည္မွာေရာက္ေနလုိ႔လား အဂၤလန္ကပဲဆက္တာလားဆုိတာေတာ႔ က်ေနာ္လည္းမသိဘူး ) အန္တီကၿပန္ေၿပာလုိက္တယ္
“ လူထုနဲ႔စကားေၿပာေနလုိ႔ မအားဘူးလုိ႔ ေၿပာလုိက္ပါ တဲ႔ ” က်ေနာ္႔စိတ္ထဲဘယ္လုိခံစားသြားမိမွန္းမသိဘူး ။ အဲဒီအေႀကာင္းကုိ ဘႀကီးမုိး ( စာေရးဆရာ ေမာင္မုိးသူ ) က ေနာင္ဆုိေၿပာလုိ႔ကုိမဆုံးေတာ႔ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မုိးခ်ဳပ္မွ အန္တီ အိပ္ရာ၀င္သြားတယ္။ အဲဒီညကေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ တညလုံးေလာက္ကုိမအိပ္ၿဖစ္ႀကပါဘူး။ ဘႀကီးမုိး၊ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ( ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ - အေ၀းေရာက္ညြန္႔ေပါင္းအစုိးရ ) စတဲ႔သူေတြနဲ႔စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔လုိက္ႀကတာ။
ႏွလုံးသားပုံရိပ္ဒုိင္ယာရီ ( ၂ )
က်ေနာ္ ၁၉၉၀ ကေန ႏုိင္ငံေရးမႈ႕နဲ႔ ေထာင္က်လုိက္တာ ၁၉၉၄ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းေလာက္မွၿပန္လြတ္လာတယ္ ( ဒါပထမအႀကိမ္ပါ ) အန္တီလည္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ႔ ေနလာလုိက္တာ ၁၉၉၅ ထဲမွာ တခါ ပထမအႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကၿပန္လြတ္လာတယ္။ အန္တီမလြတ္ခင္မွာ က်ေနာ္ ရန္ကုန္ကုိဆင္းလာၿပီး ေက်ာင္းသားလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြၿပန္လုပ္ၿဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလမ်ားက ႏုိင္ငံေရးလႈတ္ရွားတဲ႔ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေထာင္ထဲေတာထဲေရာက္သူေရာက္ ႏုိင္ငံၿခား ေရာက္သူေရာက္ တခ်ိဳ႕လည္းၿငိမ္သြားၿပီး စီးပြားေရးထဲနစ္သူနစ္နဲ႔ နည္းနည္းရွားသြားတဲ႔ကာလလုိ႔ေၿပာလုိ႔မ်ားရႏုိင္မလားမသိဘူး။ ေက်ာင္းသား သမဂၢလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြလုပ္ဘုိ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားခဲ႔ရတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ယုံႀကည္ခ်က္တူရာ ေက်ာင္းသားမ်ားစုရုံးမိႀကၿပီး ေက်ာင္းသားသမဂၢ ကုိဖြဲ႔စည္းခဲ႔ႀကတယ္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ ( တကသ ) ကုိေရႊးခ်ယ္ၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္တယ္။ အဲဒီထဲမွာ ပါလာတဲ႔ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏုိင္ငံေရးလႈတ္ရွားမႈ႔ေတြနဲ႔ စိမ္းေနေသးတယ္လုိ႔ေၿပာလုိ႔ရတဲ႔ လက္ရွိ ေက်ာင္းတက္ေနႀကတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြပါ။ တကသ ကုိဗဟုိအလုပ္အမႈ႔ေဆာင္အဖြဲ႔နဲ႔ဦးေဆာင္ခဲ႔ေပမဲ႔ ဥကၠဌ၊ အတြင္းေရးမႈး ဆုိတဲ႔ ေနရာေတြနဲ႔ မလုပ္ခဲ႔ဘူး ၊ စုေပါင္းဦးေဆာင္မႈ႔နဲ႔ပဲလႈတ္ရွားခဲ႔ႀကတယ္။ အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔ကုိင္စြဲခဲ႔တဲ႔နုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြထဲမွာ အဓိက အက်ဆုံး အမ်ဳိးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ အေရးတႀကီးလုပ္ေဆာင္ဘုိ႔ ေလးေလးနက္နက္မူခ်မွတ္ခဲ႔တယ္။ ဒီကိစၥကုိ တကသ အေနနဲ႔ အင္တုိက္အားတုိက္လုပ္ဘုိ႔ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ႔တယ္။ သိပ္မႀကာခင္မွာပဲ အင္မတန္မွ ၀မ္းသာစရာေကာင္းတဲ႔ သတင္းကထြက္ေပၚလာတယ္ အဲဒါက အန္တီစု ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေၿမာက္လာၿပီဆုိတဲ႔သတင္းပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ အရမ္း ကုိ၀မ္းသာႀကတယ္။ တဆက္ထဲ ပါလာတဲ႔သတင္းက ( အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရး ) ကုိလုပ္ေဆာင္သြားမယ္လုိ႔ဆုိတဲ႔ အန္တီရဲ႕ အမွာစကားက က်ေနာ္တုိ႔ရင္ထဲကုိ ပစ္၀င္လာေစခဲ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္ၿခင္တဲ႔၊ က်ေနာ္တုိ႔ၿဖစ္ၿခင္တဲ႔ ဆႏၵေတြက အန္တီ နဲ႔ေတာ႔ တသားတည္း က်ေနၿပီ။ အန္တီနဲ႔ အရမ္းေတြ႔ၿခင္ေနႀကၿပီ ။ ဒါေပမဲ႔ အန္တီခင္မ်ာ လြတ္လာခါစဆုိေတာ႔ ဘယ္လုိမွအားလပ္ခ်ိန္မရွိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ကုိ အလုပ္ေတြ ဆက္တုိက္လုပ္ေနရေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ခ်က္ၿခင္း မေတြ႔ၿဖစ္ခဲ႔ဘူး ၊ ဒီလုိနဲ႔ ေနာက္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ႀကာမွ အန္တီနဲ႔ ေတြ႔ဆုံၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းသား ၂၀ ေလာက္ပါမယ္ထင္တယ္။ အန္တီက က်ေနာ္တုိ႔ကုိေတြ႔ ေတြ႔ၿခင္း အၿပဳံးေတြ၊ ႏွစ္လုိဖြယ္ရာ စကားေတြနဲ႔ႀကိဳဆုိလုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ႀကည္ႏႈးလုိက္ႀကတာ။ က်ေနာ္ ဦး၀င္းထိန္ ( ဗုိလ္ႀကီးေဟာင္း ၀င္းထိန္ - NLD - ဦးတင္ဦးနဲ႔ ေနာက္ အန္တီရဲ႕ အနီးကပ္တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးေနသူ ) နဲ႔ၿပန္ဆုံရတယ္။ ဦးထိန္နဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔က အင္းစိန္ေထာင္ ႀကိဳးတုိက္ထဲမွာ ခန အတူတူေနခဲ႔ရေသးတယ္။ ေနာက္ ကြဲသြားလုိက္တာ က်ေနာ္က သရက္ေထာင္ေရာက္သြားၿပီး ၿပန္လြတ္ ၊ အခုမွၿပန္ေတြ႔ႀကတယ္။ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အန္တီ အႀကိဳႏႈတ္ဆက္တဲ႔ သေဘာေလးေလာက္ပါပဲ ဒါေပမဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔က အန္တီ ေၿပာႀကားခဲ႔တဲ႔ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရးပဲေခၚေခၚ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးလုိ႔ပဲသုံးသုံး အဲဒါကုိ အႀကြင္းမဲ႔ေထာက္ခံေႀကာင္းေၿပာေတာ႔ အန္တီက ယေန႔အခ်ိန္မွာ အန္တီတုိ႔ႏုိင္ငံမွာတကယ္လုိအပ္ေနတာ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္ရင္ႀကားေစ႔ေရးပဲတဲ႔ ၊ အန္တီက က်ေနာ္ကုိလွည္႔ၿပီး--------
“ သားလည္း ….ဘ၀တကၠသုိလ္က ပညာေတြသင္လာၿပီးခါမွ ေတာ္ေတာ္ရင္႔က်က္လာတယ္ေနာ္ ”
“ ဟုတ္မလားေတာ႔ မသိဘူး အန္တီရဲ႕…..ဒါေပမဲ႔ ဘ၀တကၠသုိလ္က ဆရာေတြက အရုိက္ေတာ႔ႀကမ္းတယ္ ” ဆုိေတာ႔ အန္တီအပါ၀င္အားလုံးရီလုိက္ႀကတာ။ က်ေနာ္က တဆက္ထဲ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းတုန္းက အရုိက္ခံရတဲ႔ အေႀကာင္းကုိေၿပာၿပတယ္။္။ ေထာင္ထဲကုိေရာက္ေတာ႔ ဘ၀မွာတစ္ခါမွလည္း ေထာင္ဆုိတာမေရာက္ခဲ႔ဘူး ၊ ဒါပထမဆုံး အေတြ႔အႀကဳံ ၊ အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ႔ အသက္မွ ၂၀ ေက်ာ္ပဲရွိေသးတယ္။ ေၿပာရရင္တုိက္ပိတ္ထားခံရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာေပါ႔ ။ အင္းစိန္ေထာင္ကုိေရာက္လုိ႔ ၃ ရက္ေၿမာက္ေန႔မွာ က်ေနာ္က ေဆးလိပ္အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ၿပသနာက ေန႔ခင္း တန္းပိတ္ၿပီဆုိ ေဆးလိပ္ေသာက္ၿခင္ရင္ မီးၿခစ္မရွိဘူး ( အက်ဥ္းသားေတြကုိ မီးၿခစ္ကုိင္ေဆာင္ခြင္႔ေပးမထားဘူး ) ေန႔ခင္း အိပ္ခ်ိန္ေပးလုိ႔ အခန္းေတြပိတ္ထားၿပီဆုိ ေတာ္ရုံ၀န္ထမ္းေတြကလည္းလုံး၀နီးပါးေလာက္ေရာက္မလာတတ္ဘူး။ဒီေတာ႔ ေဆးလိပ္အရမ္းငတ္တယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ကဘာလုပ္သလည္းဆုိေတာ႔ က်ေနာ္႔ကုိၿခဳံဘုိ႔ေပးထားတဲ႔ ေစာင္ အနားကစုတ္ေနတဲ႔အပုိင္းကုိထပ္ၿဖဲတဲ႔ၿပီးႀကိဳးေလးက်စ္လုိက္တယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ တန္းမပိတ္ခင္ ေရာက္လာတဲ႔၀န္ထမ္းဆီက မီးၿခစ္ေတာင္းၿပီး ေဆးလိပ္မီးညွိ ။ အဲဒီေဆးလိပ္မီးကေနမွတဆင္႔ က်စ္ထားတဲ႔ႀကိဳးစေလးနဲ႔ မီးထပ္ညွိ။ၿပီးေတာ႔ အခန္းေထာင္႔နားေလးမွာ ဆြဲထားလုိက္တယ္ အိပ္ရာတစ္ေရးႏုိးရင္ေသာက္မယ္ေပါ႔ ၊ ေမွးကနဲ အိပ္ေၿပာမယ္ႀကံယုံရွိေသးတယ္ ၀ုန္းဒုိင္းက်ဲတဲ႔ အသံေတြ၊ မေအႏွမကုိင္တုတ္တဲ႔အသံေတြနဲ႔ဆူညံလာတဲ႔ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြအသံႀကားလုိက္ရၿပီ ေရာက္တဲ႔ ေန႔တုိင္းမွာ ဒီအသံေတြကလည္းအခ်ိန္နဲ႔အမွ်ဆုိသလုိ ႀကားေနရေတာ႔ သိပ္ထူးဆန္းတယ္ မေအာင္းေမ႔ေတာ႔ပါဘူး ၊ ေစာင္ၿခဳံေကြးေနတဲ႔ေနရာကေတာင္ ေခါင္းေထာင္မႀကည္႔ၿဖစ္ခဲ႔ဘူး။ က်ေနာ႔ အခန္းေရွ႕နားေလာက္ေရာက္ေတာ႔------
“ ဆရာ ဒီအခန္းက မီးခုိးစေလးေတြထြက္ေနတယ္ ”
“ ဒါဆုိ ဖြင္႔ႀကည္႔ ----ဟိတ္ေကာင္ထစမ္း ”
က်ေနာ္သိလုိက္ၿပီ၊ က်ေနာ္႔ ညွိထားတဲ႔ ႀကိဳးစက မီးခုိးကလည္း က်ေနာ္႔မ်က္လုံးနဲ႔ေတာ႔ မီးခုိးစထြက္တယ္ကုိမထင္မိပါဘူး။ ေနာက္ အားနည္းခ်က္တစ္ခုက က်ေနာ္က အနံ႔ သိပ္မရဘူး ( ေမြးရာပါ အားနည္းခ်က္ ေပါ႔ ) အဲဒီေတာ႔ ေညွာ္နံ႔ဆုိတာကုိ သတိမထားမိခဲ႔ဘူး။ အခန္းေသာ႔ကုိ ဖြင္႔ၿပီး အခန္းစစ္လုိက္ေတာ႔ မီးညွိထားတဲ႔ႀကိဳးစေတြ႔သြားပါေလေရာ။
“ ေထာင္ထဲမွာ ----- ဒီလုိမလုပ္ရဘူးဆုိတာ ----မသိဘူးလား ”
“ မသိဘူး ” က်ေနာ္လည္း စိတ္ဦးတည္ရာေၿဖခ်လုိက္တယ္။
“ မသိရင္ --- သိေအာင္ေၿပာၿပမယ္ --- ဒီေကာင္႔ကုိထုတ္ခဲ႔ ” က်ေနာ္႔ကုိ ခ်က္ၿခင္း ေခါင္းစြပ္ အၿပာႀကီးစြပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ ဘယ္ကုိေခၚထုတ္သြားမွန္းမသိဘူး ၊ ရုံးခန္းလုိေနရာေရာက္ခါမွ တစ္ခါ ေရွ႕ဘက္ကုိလက္ထိပ္ထပ္ခပ္တယ္။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာက်ေနာ္႔ကုိ ဇြတ္အတင္းလွဲ ခ်ၿပီး --- “ ေထာင္ထဲမွာ --- မီးမသုံးရဘူးကြ မွတ္ထား” ဆုိ ရာဘာဒုတ္ေတြနဲ႔ ေခါင္းကလြဲလုိ႔ ေက်ာၿပင္နဲ႔ေပါင္ေရာက္တဲ႔ အထိတန္းစီရုိက္လုိက္တာ သတိလစ္သြားမတတ္ခံစားလုိက္ရတယ္။ ေမွာက္လွဲထားေတာ႔ လက္ႏွစ္ဘက္ကုိခပ္ထားတဲ႔ လက္ထိပ္က ရင္ဘတ္ႀကားမွာ နာတာကလည္းမေၿပာပါနဲ႔ေတာ႔ ၊ ၿပန္မေၿဖလုိ႔ ဆက္ခါဆက္ခါရုိက္တဲ႔ အခ်က္ေပါင္းကလည္းမနည္းဘူး။ ၿပန္ေၿဖဘုိ႔ေနေနသာသာ နာက်င္မႈ႔ကုိခံစားရလုိ႔ သတိက လြတ္လြတ္သြားတာနဲ႔ ဘာမွန္းကုိမသိေတာ႔ဘူး အာရုံထဲမွာ အေမွာင္က် သြားလုိက္ ၿပန္သိလုိက္နဲ႔။ ေနာက္ ႀကမွ က်ေနာ္ၿပန္သိလုိက္ရတာ က်ေနာ္႔ကုိထုတ္ရုိက္တာ အင္းစိန္ေထာင္ေလာကမွာ နံမည္ႀကီး ေထာင္မႈ႔း ဘုိႀကည္ ၊ အမွန္က က်ေနာ္႔ကုိ ဦးခ်ိဳးလုိက္တာပါ။ အဲဒီ႔အေႀကာင္း က်ေနာ္ကေၿပာၿပေတာ႔ ေစာေစာက ရီႀကတဲ႔သူေတြၿငိမ္ေနတာပဲ အန္တီရဲ႕မ်က္ႏွာက ခ်က္ၿခင္း အုိက်သြားတယ္----------------------
“ သားအတြက္ … အန္တီစိတ္မေကာင္းဘူး …. အရြယ္နဲ႔မလုိက္ေအာင္ကုိ ႏွိပ္စက္ခံခဲ႔ရတာပဲေနာ္ ” ဆုိ အန္တီက ဦး၀င္းထိန္ဘက္လွည္႔ေၿပာေတာ႔
ဦး၀င္းထိန္က “ တုိင္းၿပည္အတြက္ေပးဆပ္တယ္လုိ႔ပဲ သေဘာထားလုိက္ပါ ------ေသသြားတဲ႔သူေတြထက္စာရင္ အသက္ရွင္ေနတာကုိယ္က ကံေကာင္းေနေသးတယ္ -- ႏုိင္ငံေရးဆက္လုပ္လုိ႔ရေသးတယ္လုိ႔ မွတ္လုိက္ေပါ႔ကြာ ” တဲ႔။ တကယ္ဆုိ ဦး၀င္းထိန္လည္း ေထာင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ခံခဲ႔ရတဲ႔သူပါ။
က်ေနာ္က “ က်ေနာ္တုိ႔က အခုခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ ႀကိဳးစားၿခင္ေနတဲ႔သူေတြဆုိေတာ႔ --- ဒီလုိခံစားမႈ႔ေတြကုိ ခ၀ါခ်ႏုိင္ပါတယ္ ”
“ ဒါကုိေၿပာတာေပါ႔ ခေလးေတြက လူႀကီးစကားေၿပာၿပီး ---လူႀကီးေတြက ခေလးစကားေတြေၿပာေနေတာ႔ ခက္ေတာ႔လည္းခက္သား ” လုိ႔ အန္တီကေၿပာလုိက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးၿပံဳးလုိက္ႀကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အန္တီ ၈.၈.၉၅ ေန႔ဟာ ရွစ္ေလးလုံးလူထုအေရးေတာ္ပုံေန႔ၿဖစ္တဲ႔အတြက္ အမွတ္တရ အထိမ္းအမွတ္အၿဖစ္ေတြ႔ဆုံေပးဘုိ႔ကုိေတာင္းဆုိေတာ႔ ခ်က္ၿခင္းပဲခြင္႔ၿပဴခဲ႔ပါတယ္။ အၿပန္လမ္းခရီးမွာေတာ႔ အန္တီ က ပညာရွင္တစ္ဦးရဲ႕ အဆုိကုိ ကုိးကားေၿပာသြားတဲ႔
တဲေလးေတြရဲ႕ႀကားမွာ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္နဲ႔ေနရတာရွက္စရာပါ။ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေတြရဲ႕ႀကားမွာတုိက္နဲ႔ေနရတာရွက္စရာပါတဲ႔ --------- အဲဒီစကားရပ္က က်ေနာ္တုိ႔အတြက္စဥ္းစားစရာပါ။
(ေမာင္ေမာင္၀မ္း )
အပုိင္း ( ၃ ) ဆက္ပါဦးမည္။
No comments:
Post a Comment