( မိသားစုထမင္းဝုိင္းေလး)
******************************************************
စာဖက္ေနရင္းကေနထျပီး အေပၚတက္လုိက္ေအာက္ဆင္းလိုက္ေရခဲ ့ေသတၱာကုိဖြင္ ့လုိက ္ပိတ္လုိက္ ၊ပုံမွန္ထုိင္ေနက် စာဖက္ေနက်ေနရာေလးကုိသြားျပီးစာအုပ္ကုိအသာေလး ဖြင္ ့ၾကည္ ့တယ္ျပီးေတာ ့ျပန္ေခါက္ထားလုိက္တယ္။ ေဩာ္... .ကၽြန္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ့လုိ ့စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုခုစာစားခ်င္ေနတယ္ ဗုိက္မဆာေပမယ္ ့ခံတြင္းပ်က္ေနသလုိခံစားမိတယ္။ျပန္စဥး္စားမိတယ္ ..ေစာနားကမွ မယ္ေဒါနာ စားျပီးတဲ ့အျပင္မေက်နပ္ေသးလုိ ့အိမ္မွာ လည္း ဟင္းစုံ အသားစုံနဲ ့စားခဲ ့ေသးတာပဲ ့။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ်တမ္းတေနတာပါလဲ ့ဟု လင္းလင္းတစ္ေယာက္ဆိတ္ျငိမ္စြာခုံေပၚတြင္ထုိင္လွ်က္ေျခတင္ခြကာ ဦးေခါင္းေပၚလက္တင္ရင္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝကုိျပန္လည္တမ္းတ လြမ္းဆြတ္မိေလသည္။
သူထုိင္ေနတဲ ့ထုိင္ခုံရဲ ့ေရွ ့တည္ ့တည္ ့တုိင္ကပ္နာရီေလးကုိၾကည္ ့ေငးရင္း အခ်ိန္ဆုိတာ ဘယ္သူမွ တားလုိ ့မရသလုိ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခုိင္းလုိ ့လည္းမရဘူး။ ေရာက္ခ်င္လြန္းလွတဲ ့အခ်ိန္ေတြကိုလည္း ျမန္ျမန္ဆြဲ ့ယူလုိ ့မရပါလားဆုိျပီး နာရီကုိကုိင္ ကာ လက္တန္ေလးတြကုိ ေရွ ့တုိးေနာက္တြန္း လုပ္ေနရင္း ..ေဩာ္.. ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္ေလးမွာ ညီအကုိေမာင္ႏွမေတြနဲ စုံညီ ျမိန္ရႈိက္လွတဲ ့ထမင္းဝုိင္ေလး အခု အခ်ိန္မွာ ျပန္ ရႏိုု င္ခြင္ ့ရွိမယ္ဆုိရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ ့ဆုိျပီး ေနာက္တြန္းျပန္ထိုင္ကာ အေတြးထဲ ့လုံးဝနစ္မြန္းသြားေလသည္။.......
အဲဒီအခ်ိန္ကသီတင္းကၽြတ္ရာသီေလးေပါ ့ေလ..ရာသီဥတုသာယာၾကည္လင္ျပီး အေရွ ့ဘက္မွာ သတ္တန္းေရာင္နဲ ့ညေနဆည္းဆာ ေက်ာင္းဆင္ခ်ိန္ေလးမွာ..အျပံဳးမ်က္ႏွာေပါင္းတစ္ရာကုိပုိင္ဆုိင္ထားျပီး ေလးေယာက္ကေလးအေမျဖစ္ေပမဲ ့လည္း ကာလသားေတြေငွးေမာေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမာလွ ပဆဲ ့ျဖစ္ေသာ ကုိယ္လုံးကုိ ပုိင္ဆုိင္သူေမမ ထမင္းခ်က္ခန္းထဲ ့မွာ ညစာေတြခ်က္ေနတယ္....
ညီမေလးရဲ ့ႏုနယ္ေသးသြယ္တဲ ့ လက္သည္းေပၚက အေရာင္ေျပခါစျပဳျပီျဖစ္တဲ ့ ၾကက္ေသြးေရာင္ ေလးဟာ အကုိလတ္ျဖစ္သူကၽြန္ေတာ္က မေန ့မနက္ကတည္း က ေက်ာင္းတက္ခါနီးဆုိးေပးထားတဲ ့လက္သည္းဆုိးေဆးေပါ ့ေလ။ ျဖဴဖြက္ႏုစြတ္ေနတဲ ့ပါးျပင္ေလးေပၚမွာ အကုိၾကီးက မနက္ေက်ာင္းမသြားခင္လိမ္းေပးထားတဲ ့သနက္ခါးဟာ တစ္ေနကုန္ၾကာသြားျပီမုိ ့နည္းနည္းသာ က်န္ေတာ ့ေပမယ္ ့ ၾကည္ ့လုိ ့အရမ္းေကာင္းျပီး အရမ္းခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ ့ညီးမေလးတစ္ေယာက္ ေမေမေျပာသမွ် ေခါင္းျငိမ္းျပီးထမင္းဟင္းခ်က္နည္းေတြသင္ေနတယ္။ အကုိအၾကီး ဆုံးျဖစ္သူ ကေတာ ့အိမ္ေနာက္ဖက္ျခံ ့ထဲ ့မွာ ရွစ္ႏွစ္သားရွိျပီးျဖစ္တဲ ့အုန္းပင္ႏွစ္ပင္ကုိ အခက္ေတြေျခြေပးေနတယ္။ ......
အဲဒီအုန္းပင္ထဲ ့က တစ္ပင္က်ေတာ ့ညီေလးဟာတဲ ့က်န္တဲ ့တစ္ပင္ေတာ ့ကၽြန္ေတာ ္ ့ဟာ ဆုိျပီး အပင္ရင္းမွာ နာမည္ေတြကုိယ္စီေရးထုိးထားေပးတယ္။ က်န္တဲ ့ငါးႏွစ္သားတစ္ပင္က်ေတာ ့ညီမေလးဟာဆုိျပီး ညီမေလးနာမည္းတပ္ထားေပးေသးတယ္။ျပီးေတာ ့မၾကာေသးခင္တစ္လေလာက္ကမွ အသစ္စုိက္ထားတဲ ့အုန္းပင္ေလးကုိေတာ ့ ညီမေလးအငယ္ဆုံးအတြက္ဆုိျပီး ေျမဩဇာေတြပုိးေနတယ္။ ေမာင္ႏွမေတြထဲ ့မွာ အၾကီးဆုံးျဖစ္တဲ ့အကုိၾကီးဟာငယ္သားေတြအတြက္အစစအရာရာ ဦးစားေပးသည္သာမက စုိက္ပ်ဳိးေရးကုိပါ ဝါသနာာပါသည္အားေလွ်ာ္စြာ ညီမေလးၾကုိက္တဲ ့စပါယ္ပန္းပင္ေတြကို ျခံဝန္း ပတ္ပတ္လည္ေအာင္စုိက္ထားပါေသးတယ္။ .......
ေဖေဖကေတာ ့ ေက်ာင္းကအျပန္ အဝတ္လွဲ ့ျပီး ျပီးခ်င္း ..အားလုံးခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးျခင္းကုိခံရတဲ ့သူ ၊ျငိမ္ျငိမ္ေလးနဲ ့မညည္းျငဴတမ္း လူၾကီးဆန္ဆန္ေနတက္တဲ ့ ပါးခ်ိဳင္းေလးနဲ ့အျပဳံး ပုိင္ရွင္ေလးႏွစ္ သမီးငယ္ ညီမေလးကုိ စာသင္ေပးေနတယ္။ အေဖဟာ ေစတနာ၊ အနစ္နာ ၊ ဂရုဏာ ဆုိတာေတြ ကုိ ရင္ဝယ္ပုိက္ျပီး သူ ့တပည္ ့ေတြကုိေက်ာင္းမွာ တစ္ေနကုန္ ေလသံကုိ က်ယ္ႏုိင္ သမွ်က်ယ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးသူသာမက အိမ္ေရာက္ေတာ ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ ေမာင္ႏွမေတြရဲ ့အိမ္စာေတြလုပ္ေပးေနတဲ ့ေမေမကုိ ခ်စ္စိတ္ၾကီး စြာျဖင္ ့ လက္ပုိက္မၾကည္ ့ပဲ ့ အငယ္ဆုံး ညီမေလးနဲ ့အၾကီးဆုံး အကုိၾကီးရဲဳ ့အိမ္စာေတြကုိ ငါ ့တာဝန္ထားဆုိျပီး အျပင္အလုပ္မက အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြပါ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္တဲ ့ရိုးသားေျဖာင္ ့မတ္သူ သူရဲ ့ေကာင္းၾကီးေပါ ့ဗ်ာ..။ က်န္တဲ ့တစ္ေယာက္ ့မိသားစုထဲ ့မွာ ရုပ္ အရမ္းေခ်ာတယ္လုိ ့အေျပာ မခံရေပမယ္ ့စကားေျပာရင္ ျပုံးျပီးေျပာတက္ေလ ့ရွိတဲ ့အျပဳံးပုိင္ရွင္ေလးျဖစ္သူ ကၽြန္ေတာ ္ကေတာ ့ေရအုိးကုိပါးခုံးေပၚတင္ကာ ေသာက္ေရအုိးကုိျဖည္ ့ျပီးေနာက္ သုံးေရအုိးၾကီးေတြတစ္လုံးျပီးတစ္လုံးျဖည္ ့ေနတယ္။ ....
ေရေတြျဖည္ ့၊ေရမုိးခ်ိဳးျပီး အခန္းထဲ ့မွာ ေမေမအမွတ္တရဝယ္ေပးတဲ့အဂ်ီ္ၤ ၊ ဘယ္ဖက္ရင္သားမွာ " Love" လုိ ့စာတန္းေလးထုိးထားတဲ ့ အဂ်ၤီအသစ္ေလးကုိ ဝတ္ျပီး က်ယ္သီးတက္ေနတုန္း အေမ ့အသံ တစ္ခ်က္ၾကားလုိက္တယ္။ ေမေမ """ အားလုံးဆင္းၾကေတာ ့စားလုိ ့ရျပီ"""တဲ ့ ။။ေျခာက္ေယာက္ထုိင္ဝုိင္း စားပြဲ ့ခုံေပၚမွာ ေမေမခ်က္ထားတဲ ့ ထမင္းျဖဴအခို ့တေငြ ့ေငြ ့၊ျခံထြက္ဗူးသီးဟင္းခ်ဳိ ဆီက်က္တလတ္လတ္၊လက္ႏွစ္လုံးစာ ငါးတင္ဝါႏွင္ ့မက်ည္းခ်ဥ္ဟင္းတေမႊးေမႊး၊ဓညွင္းသီးေၾကာ္န ံတၾကုိင္ၾကုိင္၊ ကန္စြန္းရြက္တိုးစရာလတ္လတ္ဆက္ဆက္ႏွင္ ့အတူ လုိက္ဖက္လွတဲ ့ညီမေလးကုိယ္တုိင္ပင္ပန္းခံျပီးေထင္းထားတဲ ့ငပိေထာင္း၊ ငပိေရခ်က္ေတြနဲ ့ျပည္ ့ေနတဲ ့စားပြဲ ဝုိင္းေလးဟာ အသားမပါေသာ္ျငားလည္းဆိတ္ျငိမ္စြာ ရႈဳးရွဲ သံေလးေတြနဲ ့ ျမိန္ျမိန္ရႈိက္ရုႈိက္စားသုံးေနၾကတဲ ့မိသားစုဘဝရဲ ့ထမင္းဝုိင္းေလးဟာ ေရႊနဲ ့မဖလွယ္ႏုိင္ ေငြေပးမရ ဂုဏ္နဲ မဆုိင္ ဖန္တီးလုိ ့ရတဲ ့သက္မဲ ့အရာဝတၳဳ မဟုတ္ပါ။
တကြန္ကြန္၊တကြန္ကြန္ ျမည္ေနေသာဖုန္းသံေၾကာင္း လင္းလင္းေလးတစ္ေယာက္ ဇက္ေမွ်ာေန ေသာစိတ္ကူးယဥ္မွ ရုတ္တရက္ဖုန္းကုိကုိင္ကာ..hello hello..မက်ည္းခ်ဥ္ဟင္း ဟု ေျပာခါ ဆဲ ့ဆဲ ့ျဖစ္သြားကာ မ်က္ရည္စက္ေတြပါးျပင္ေပၚမွာ ဝဲ လာရင္း မွားဝင္လာတဲ ့ဖုန္းကုိခ်လုိက္တယ္။ ထိုအခ်ိန္သည္ ဒီဇင္ဘာရဲ ့ေနာက္ဆုံး အပတ္ မၾကာခင္ ႏွစ္သစ္ ကူးေရာက္ေတာ ့မည္ျဖစ္ေသာ ေအးခ်မ္းလွတဲ ့ေဆာင္းညေလးမွာ ေတာက္ပေနတဲ ့ၾကယ္ပြင္ ့ေလးပါဟု မွတ္ထင္ေလာက္ေအာင္ ႏွင္းပြင္ ့ပမာ စႏုိးေလးေတြေဝေနတဲ ့တန္ေခါင္ယံ ညခ်မ္းေလးပါ။
အေဝးေရာက္ေနေပမယ ္ ့တစ္ေန ့မွ ေမ ့လုိ ့မရတဲ ့..
**(လင္းလင္း)**
********ဖက္ရႈသူတုိင္း မိသားစုေပ်ာ္ရြင္မႈကုိ အျပည္ ့အဝရရွိႏုိင္ၾကပါေစ။
( မိသားစုထမင္းဝုိင္းေလး)
******************************************************
စာဖက္ေနရင္းကေနထျပီး အေပၚတက္လုိက္ေအာက္ဆင္းလိုက္ေရခဲ ့ေသတၱာကုိဖြင္ ့လုိက ္ပိတ္လုိက္ ၊ပုံမွန္ထုိင္ေနက် စာဖက္ေနက်ေနရာေလးကုိသြားျပီးစာအုပ္ကုိအသာေလး ဖြင္ ့ၾကည္ ့တယ္ျပီးေတာ ့ျပန္ေခါက္ထားလုိက္တယ္။ ေဩာ္... .ကၽြန္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ့လုိ ့စဥ္းစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုခုစာစားခ်င္ေနတယ္ ဗုိက္မဆာေပမယ္ ့ခံတြင္းပ်က္ေနသလုိခံစားမိတယ္။ျပန္စဥး္စားမိတယ္ ..ေစာနားကမွ မယ္ေဒါနာ စားျပီးတဲ ့အျပင္မေက်နပ္ေသးလုိ ့အိမ္မွာ လည္း ဟင္းစုံ အသားစုံနဲ ့စားခဲ ့ေသးတာပဲ ့။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ်တမ္းတေနတာပါလဲ ့ဟု လင္းလင္းတစ္ေယာက္ဆိတ္ျငိမ္စြာခုံေပၚတြင္ထုိင္လွ်က္ေျခတင္ခြကာ ဦးေခါင္းေပၚလက္တင္ရင္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝကုိျပန္လည္တမ္းတ လြမ္းဆြတ္မိေလသည္။
သူထုိင္ေနတဲ ့ထုိင္ခုံရဲ ့ေရွ ့တည္ ့တည္ ့တုိင္ကပ္နာရီေလးကုိၾကည္ ့ေငးရင္း အခ်ိန္ဆုိတာ ဘယ္သူမွ တားလုိ ့မရသလုိ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခုိင္းလုိ ့လည္းမရဘူး။ ေရာက္ခ်င္လြန္းလွတဲ ့အခ်ိန္ေတြကိုလည္း ျမန္ျမန္ဆြဲ ့ယူလုိ ့မရပါလားဆုိျပီး နာရီကုိကုိင္ ကာ လက္တန္ေလးတြကုိ ေရွ ့တုိးေနာက္တြန္း လုပ္ေနရင္း ..ေဩာ္.. ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္ေလးမွာ ညီအကုိေမာင္ႏွမေတြနဲ စုံညီ ျမိန္ရႈိက္လွတဲ ့ထမင္းဝုိင္ေလး အခု အခ်ိန္မွာ ျပန္ ရႏိုု င္ခြင္ ့ရွိမယ္ဆုိရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ ့ဆုိျပီး ေနာက္တြန္းျပန္ထိုင္ကာ အေတြးထဲ ့လုံးဝနစ္မြန္းသြားေလသည္။.......
အဲဒီအခ်ိန္ကသီတင္းကၽြတ္ရာသီေလးေပါ ့ေလ..ရာသီဥတုသာယာၾကည္လင္ျပီး အေရွ ့ဘက္မွာ သတ္တန္းေရာင္နဲ ့ညေနဆည္းဆာ ေက်ာင္းဆင္ခ်ိန္ေလးမွာ..အျပံဳးမ်က္ႏွာေပါင္းတစ္ရာကုိပုိင္ဆုိင္ထားျပီး ေလးေယာက္ကေလးအေမျဖစ္ေပမဲ ့လည္း ကာလသားေတြေငွးေမာေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမာလွ ပဆဲ ့ျဖစ္ေသာ ကုိယ္လုံးကုိ ပုိင္ဆုိင္သူေမမ ထမင္းခ်က္ခန္းထဲ ့မွာ ညစာေတြခ်က္ေနတယ္....
ညီမေလးရဲ ့ႏုနယ္ေသးသြယ္တဲ ့ လက္သည္းေပၚက အေရာင္ေျပခါစျပဳျပီျဖစ္တဲ ့ ၾကက္ေသြးေရာင္ ေလးဟာ အကုိလတ္ျဖစ္သူကၽြန္ေတာ္က မေန ့မနက္ကတည္း က ေက်ာင္းတက္ခါနီးဆုိးေပးထားတဲ ့လက္သည္းဆုိးေဆးေပါ ့ေလ။ ျဖဴဖြက္ႏုစြတ္ေနတဲ ့ပါးျပင္ေလးေပၚမွာ အကုိၾကီးက မနက္ေက်ာင္းမသြားခင္လိမ္းေပးထားတဲ ့သနက္ခါးဟာ တစ္ေနကုန္ၾကာသြားျပီမုိ ့နည္းနည္းသာ က်န္ေတာ ့ေပမယ္ ့ ၾကည္ ့လုိ ့အရမ္းေကာင္းျပီး အရမ္းခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ ့ညီးမေလးတစ္ေယာက္ ေမေမေျပာသမွ် ေခါင္းျငိမ္းျပီးထမင္းဟင္းခ်က္နည္းေတြသင္ေနတယ္။ အကုိအၾကီး ဆုံးျဖစ္သူ ကေတာ ့အိမ္ေနာက္ဖက္ျခံ ့ထဲ ့မွာ ရွစ္ႏွစ္သားရွိျပီးျဖစ္တဲ ့အုန္းပင္ႏွစ္ပင္ကုိ အခက္ေတြေျခြေပးေနတယ္။ ......
အဲဒီအုန္းပင္ထဲ ့က တစ္ပင္က်ေတာ ့ညီေလးဟာတဲ ့က်န္တဲ ့တစ္ပင္ေတာ ့ကၽြန္ေတာ ္ ့ဟာ ဆုိျပီး အပင္ရင္းမွာ နာမည္ေတြကုိယ္စီေရးထုိးထားေပးတယ္။ က်န္တဲ ့ငါးႏွစ္သားတစ္ပင္က်ေတာ ့ညီမေလးဟာဆုိျပီး ညီမေလးနာမည္းတပ္ထားေပးေသးတယ္။ျပီးေတာ ့မၾကာေသးခင္တစ္လေလာက္ကမွ အသစ္စုိက္ထားတဲ ့အုန္းပင္ေလးကုိေတာ ့ ညီမေလးအငယ္ဆုံးအတြက္ဆုိျပီး ေျမဩဇာေတြပုိးေနတယ္။ ေမာင္ႏွမေတြထဲ ့မွာ အၾကီးဆုံးျဖစ္တဲ ့အကုိၾကီးဟာငယ္သားေတြအတြက္အစစအရာရာ ဦးစားေပးသည္သာမက စုိက္ပ်ဳိးေရးကုိပါ ဝါသနာာပါသည္အားေလွ်ာ္စြာ ညီမေလးၾကုိက္တဲ ့စပါယ္ပန္းပင္ေတြကို ျခံဝန္း ပတ္ပတ္လည္ေအာင္စုိက္ထားပါေသးတယ္။ .......
ေဖေဖကေတာ ့ ေက်ာင္းကအျပန္ အဝတ္လွဲ ့ျပီး ျပီးခ်င္း ..အားလုံးခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးျခင္းကုိခံရတဲ ့သူ ၊ျငိမ္ျငိမ္ေလးနဲ ့မညည္းျငဴတမ္း လူၾကီးဆန္ဆန္ေနတက္တဲ ့ ပါးခ်ိဳင္းေလးနဲ ့အျပဳံး ပုိင္ရွင္ေလးႏွစ္ သမီးငယ္ ညီမေလးကုိ စာသင္ေပးေနတယ္။ အေဖဟာ ေစတနာ၊ အနစ္နာ ၊ ဂရုဏာ ဆုိတာေတြ ကုိ ရင္ဝယ္ပုိက္ျပီး သူ ့တပည္ ့ေတြကုိေက်ာင္းမွာ တစ္ေနကုန္ ေလသံကုိ က်ယ္ႏုိင္ သမွ်က်ယ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးသူသာမက အိမ္ေရာက္ေတာ ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ ေမာင္ႏွမေတြရဲ ့အိမ္စာေတြလုပ္ေပးေနတဲ ့ေမေမကုိ ခ်စ္စိတ္ၾကီး စြာျဖင္ ့ လက္ပုိက္မၾကည္ ့ပဲ ့ အငယ္ဆုံး ညီမေလးနဲ ့အၾကီးဆုံး အကုိၾကီးရဲဳ ့အိမ္စာေတြကုိ ငါ ့တာဝန္ထားဆုိျပီး အျပင္အလုပ္မက အိမ္တြင္းအလုပ္ေတြပါ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္တဲ ့ရိုးသားေျဖာင္ ့မတ္သူ သူရဲ ့ေကာင္းၾကီးေပါ ့ဗ်ာ..။ က်န္တဲ ့တစ္ေယာက္ ့မိသားစုထဲ ့မွာ ရုပ္ အရမ္းေခ်ာတယ္လုိ ့အေျပာ မခံရေပမယ္ ့စကားေျပာရင္ ျပုံးျပီးေျပာတက္ေလ ့ရွိတဲ ့အျပဳံးပုိင္ရွင္ေလးျဖစ္သူ ကၽြန္ေတာ ္ကေတာ ့ေရအုိးကုိပါးခုံးေပၚတင္ကာ ေသာက္ေရအုိးကုိျဖည္ ့ျပီးေနာက္ သုံးေရအုိးၾကီးေတြတစ္လုံးျပီးတစ္လုံးျဖည္ ့ေနတယ္။ ....
ေရေတြျဖည္ ့၊ေရမုိးခ်ိဳးျပီး အခန္းထဲ ့မွာ ေမေမအမွတ္တရဝယ္ေပးတဲ့အဂ်ီ္ၤ ၊ ဘယ္ဖက္ရင္သားမွာ " Love" လုိ ့စာတန္းေလးထုိးထားတဲ ့ အဂ်ၤီအသစ္ေလးကုိ ဝတ္ျပီး က်ယ္သီးတက္ေနတုန္း အေမ ့အသံ တစ္ခ်က္ၾကားလုိက္တယ္။ ေမေမ """ အားလုံးဆင္းၾကေတာ ့စားလုိ ့ရျပီ"""တဲ ့ ။။ေျခာက္ေယာက္ထုိင္ဝုိင္း စားပြဲ ့ခုံေပၚမွာ ေမေမခ်က္ထားတဲ ့ ထမင္းျဖဴအခို ့တေငြ ့ေငြ ့၊ျခံထြက္ဗူးသီးဟင္းခ်ဳိ ဆီက်က္တလတ္လတ္၊လက္ႏွစ္လုံးစာ ငါးတင္ဝါႏွင္ ့မက်ည္းခ်ဥ္ဟင္းတေမႊးေမႊး၊ဓညွင္းသီးေၾကာ္န ံတၾကုိင္ၾကုိင္၊ ကန္စြန္းရြက္တိုးစရာလတ္လတ္ဆက္ဆက္ႏွင္ ့အတူ လုိက္ဖက္လွတဲ ့ညီမေလးကုိယ္တုိင္ပင္ပန္းခံျပီးေထင္းထားတဲ ့ငပိေထာင္း၊ ငပိေရခ်က္ေတြနဲ ့ျပည္ ့ေနတဲ ့စားပြဲ ဝုိင္းေလးဟာ အသားမပါေသာ္ျငားလည္းဆိတ္ျငိမ္စြာ ရႈဳးရွဲ သံေလးေတြနဲ ့ ျမိန္ျမိန္ရႈိက္ရုႈိက္စားသုံးေနၾကတဲ ့မိသားစုဘဝရဲ ့ထမင္းဝုိင္းေလးဟာ ေရႊနဲ ့မဖလွယ္ႏုိင္ ေငြေပးမရ ဂုဏ္နဲ မဆုိင္ ဖန္တီးလုိ ့ရတဲ ့သက္မဲ ့အရာဝတၳဳ မဟုတ္ပါ။
တကြန္ကြန္၊တကြန္ကြန္ ျမည္ေနေသာဖုန္းသံေၾကာင္း လင္းလင္းေလးတစ္ေယာက္ ဇက္ေမွ်ာေန ေသာစိတ္ကူးယဥ္မွ ရုတ္တရက္ဖုန္းကုိကုိင္ကာ..hello hello..မက်ည္းခ်ဥ္ဟင္း ဟု ေျပာခါ ဆဲ ့ဆဲ ့ျဖစ္သြားကာ မ်က္ရည္စက္ေတြပါးျပင္ေပၚမွာ ဝဲ လာရင္း မွားဝင္လာတဲ ့ဖုန္းကုိခ်လုိက္တယ္။ ထိုအခ်ိန္သည္ ဒီဇင္ဘာရဲ ့ေနာက္ဆုံး အပတ္ မၾကာခင္ ႏွစ္သစ္ ကူးေရာက္ေတာ ့မည္ျဖစ္ေသာ ေအးခ်မ္းလွတဲ ့ေဆာင္းညေလးမွာ ေတာက္ပေနတဲ ့ၾကယ္ပြင္ ့ေလးပါဟု မွတ္ထင္ေလာက္ေအာင္ ႏွင္းပြင္ ့ပမာ စႏုိးေလးေတြေဝေနတဲ ့တန္ေခါင္ယံ ညခ်မ္းေလးပါ။
အေဝးေရာက္ေနေပမယ ္ ့တစ္ေန ့မွ ေမ ့လုိ ့မရတဲ ့..
**(လင္းလင္း)**
********ဖက္ရႈသူတုိင္း မိသားစုေပ်ာ္ရြင္မႈကုိ အျပည္ ့အဝရရွိႏုိင္ၾကပါေစ။
No comments:
Post a Comment