(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္အတြက္ မီဒီယာႏွင့္လႊတ္ေတာ္ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဆာင္းပါးအတြက္ ဆရာလူထုစိန္၀င္းအား ေမးျမန္းခဲ႔စဥ္က ဆရာေျဖၾကားေပးခဲ႕ေသာ စကားလံုးမ်ားအား မူရင္းအတိုင္း၊ အျဖတ္အေတာက္မရွိ ေဖာ္ျပပါသည္။ အဆုိပါ စာပိုဒ္မ်ားမွာ စာေပစီစစ္ေရးမွ ျဖဳတ္ထားခဲ႕ေသာ စာပိုဒ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။)ျငိမ္းဆက္လင္း(ျမစ္မခ)
`ဆရာတို႕တုန္းကေတာ့ ၀န္ႀကီးမ်ားရံုးေလ အဲ့ထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ခန္းမရွိတယ္ လႊတ္ေတာ္မွာ သတင္းေထာက္ေတြက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သတင္း၀င္ယူခြင့္ရွိတယ္။ ႀကိဳက္တာကို ေရးခြင့္ရွိတယ္. လာတတ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြကိုေရာ အစိုးရအဖြဲ႕က ၀န္ႀကီး ၀န္ငယ္ေလးေတြကိုေရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္ၿပီးေတာ့ ေရးခ်င္တာေတြ ေရးလို႕ရတယ္. ဒီလို ဆင္ဆာမရွိတဲ့အတြက္ တစ္ကယ့္လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျပာၾက ဆိုၾက ေဆြးေႏြးၾကတာေတြ ျငင္းခံုၾကတာေတြ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး ခနဲ႕ၾကတာေတြ ပုပ္ခတ္ၾကတာေတြ ကအစ ျပည္သူလူထုက သတင္းစာေတြမွာ ေသခ်ာ ဖတ္ၾကရတယ္. အဲ့ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ သြားၿပီး သတင္းယူရတာကိုက ေပ်ာ္စရာသိပ္ေကာင္းတာ။ အမတ္ေတြ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ကလိၾကတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခႏိုခနဲ႕ေတြ ေျပာၾကတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ေ၀ဖန္ၾကတယ္ တိုက္ခိုက္ၾကတယ္ဆိုတာ လူႀကီးလူေကာင္းေတြ စကားမ်ားေနၾကတာေပါ့ ရန္ျဖစ္ေနၾကတာမ်ိဳးေပါ့ ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ဟိုလိုမ်ိဳး ဆဲေရးတိုင္းထြာတာတို႕ ဘာတို႕မဟုတ္ဘူး ၾကံၾကံဖန္ဖန္ စကားလံုးေတြ သံုးၾကတာမ်ိဳးေပါ့ လူႀကီးလူေကာင္း ရန္ျဖစ္နည္းေပါ့ အဲ့လုိဟာေတြက အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ အဲ့ဒါေတြကို သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္ရတဲ့ အခါၾကေတာ့လည္း ဖတ္ရတဲ့လူေတြက အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုကလည္းဘဲ တို႕အမတ္ကေတာ့ ဘာေတြေျပာတယ္ တို႕အမတ္ကေတာ့ တို႕အတြက္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဘာေတြေမးေပးတယ္ တို႕အတြက္ ဘာေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႕ အစိုးရကို တိုက္တြန္း ေတာင္းဆို ေပးတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြကို မဲဆႏၵရွင္ေတြက သိရတယ္။ သိရတဲ့အတြက္ တို႕အမတ္ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ၾကရင္ သူ႕ကို ျပန္ေရြးသင့္ မေရြးသင့္ ဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ဆံုးျဖတ္လို႕ရတာေပါ့ အခုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ဆိုတာ ထားေတာ့ သူတို႕က သိေစခ်င္လို႕ သိေစခ်င္တဲ့အတြက္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တို႕ကို သတင္းေထာက္ေတြကို ဖိတ္ၿပီးေတာ့ ရွင္းလင္းေျပာၾကားတာကိုေတာင္မွ အမွန္အတိုင္းေရးလို႕မရဘူး။ အဲ့ေတာ့ ျပည္သူလူထုက ဘာမွ မသိရေတာ့ဘူး။ သိသင့္သိထိုက္တာေတြကို ဘာမွ မသိရေတာ့ဘူး. သူတို႕သိေစခ်င္တာကိုဘဲ သိေနရတယ္။ အ့ဲဒါ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ တံတားတစ္လမ္း ၊ သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက ျပည္သူလူထုက သာလွ်င္ အဆံုးအျဖတ္ေပးတယ္။ ျပည္သူသာလွ်င္ အမိ၊ ျပည္သူသာလွ်င္ အဖျဖစ္ေနတယ္. ဒီတစ္ပတ္ ဆရာေဆာင္းပါး ေရးထားတဲ့ “အစိုးရက မိဘလား ျပည္သူလူထုက မိဘလား”ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စာေတြလည္း ေရးတာ ေတြ႕ရတယ္ အစိုးရဆိုတာ တုိင္းသူျပည္သူေတြကို ရင္၀ယ္တိိုက္ကဲ့သို႕ သနားခ်စ္ခင္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အေရးသားမ်ိဳးေပါ့ ဒီ အေရးသားမ်ိဳးက လံုး၀မွားတဲ့ အေရးသားသမ်ိဳးျဖစ္တယ္ အဲ့ေတာ့ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို ရင္၀ယ္သားကဲ့သုိ႕ ခ်စ္ခင္ရမယ္ဆိုေတာ့ အစုိးရက မိဘေနရာေရာက္သြားတာေပါ့ ဘုရားကေအာက္ ေမ်ာက္က အထက္ ျဖစ္ေနတယ္ တစ္ကယ္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ မိဘက မဲဆႏၵရွင ျပည္သူလူထုျဖစ္တယ္။ အစိုးရဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ေရြးခ်ယ္ၿပီး တာ၀န္ေပးထားတယ္ အဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထုက ျပည္သူ႕ဘ႑ေငြကေနၿပီး လစာ ရိပ္ကၡာေငြေတြ ေပးထားတယ္ ေရွးအဂၤလိပ္ေခတ္ကတည္းကိုက အစိုးရႏွင့္တကြ အစိုးရ၀န္ထမ္းအားလံုးကို (Public servent)လို႕ေခၚတယ္ ျပည္သူ႕အေစခံ ခပ္ရင္းရင္းေျပာမယ္ဆိုရင္ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္းေပ့ါ ျပည္သူ႕၀န္ကိုထမ္းေနရတာ အခုေတာ့ ေစာေစာက ေျပာတယ္ အစိုးရဆိုတာ မိဘနဲ႕တူတယ္တို႕ အစိုးရဆိုတာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အာဏာပိုင္ဘဲဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြေၾကာင့္ ပညဏ္သြားရာ ဓားသက္ပါ ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြက သူ႕တုိ႕ ရံုး သူတို႕ထံ သူတို႕ဌာမွာ သူတို႕သာလွ်င္ အရွင္သခင္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သူတို႕ကို လခေပးထားတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ႀကိမ္းလိုက္ ေမာင္းလိုက္ ဆဲလိုက္ ဆိုလိုက္ အာဏာ အမ်ိဳးမ်ိဳးျပလိုက္ဆိုတာေတြ လုပ္တယ္ အဲ့ဒါေတြက ခုဏက စကားလံုးေတြက လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ေျပာင္းပစ္လိုက္တာျဖစ္တယ္ ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီစကားလံုး အသံုးအႏႈန္းေတြကုိဘဲ အာဏာပိုင္မ်ားတို႕ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတို႕ တိုင္းျပည္ရဲ႕ မိဘတို႕ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြကို ဒီမိုကေရစီ ေခတ္မွာ မသံုးအပ္ေတာ့ဘူး ဒီစကားလံုးေတြကို ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႕လိုတယ္ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဒီအာဏာပိုင္ေတြကို မဲဆႏၵပိုင္ရွင္ ဒီ ျပည္သူလူထုက အာဏာပိုင္ဘဲ ျပည္သူက ေရြးၿပီးေတာ့မွ သူတို႕ကို ခန္႕ထားတာျဖစ္တယ္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစညး္ဆိုတာကလည္း ျပည္သူလူထုဘဲ ျဖစ္ရမယ္ အာဏာပိုင္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဆိုတဲ့ ျပည္သူလူထုဘဲ ျဖစ္ရမယ္ ဌာနဆိုင္ရာ အရာရွိေတြက အာဏာပိုင္ မဟုတ္ဘူး ဌာနဆိုင္ရာ အရာရွိေတြက (Public servent) ျပည္သူ႕ အေစခံေတြဘဲ ျပည္သူ႕အေစခံ ဆုိေတာ့ သူတို႕က ျပည္သူကို အၿမဲတမ္းရို္ေသေနရမယ္ ျပည္သူကို ဦးထိပ္ထားရမယ္ ျပည္သူကို အလုပ္အေကြ်းျပဳရမယ္။ အဲ့ဒါေတြက မင္းတုိ႕ လူငယ္ေတြ မၾကားရ မျမင္ရ မေတြ႕ရတဲ့ စကားလံုးေလးေတြ အဆံုးမေလးေတြဘဲ အဲ့ဒါေတြကို မင္းတို႕ကို သိေအာင္ေျပာျပတာ။
ေမး။ ဆရာတုိ႕ ေခတ္တုန္းကသတင္းယူတဲ႕အခါမွာေကာ လံုျခံဳေရးအရဆိုၿပီး စစ္ေဆးတာမိ်ိဳးေတြ၊ သတင္းသမား မလာရဆိုၿပီး ပိတ္ပင္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ႕ပါသလားဆရာ။
မရွိပါဘူး ဆရာတို႕တုန္းက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဘယ္သတင္းမဆို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ယူခြင့္ရွိပါတယ္ ၀န္ႀကီးမ်ားရံုးမွာေတာင္မွ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္က တံခါးမရွိ ဓားမရွိ ၀င္သြားလို႕ရတယ္ ၀န္ႀကီးရဲ႕ အခန္းထဲကို ၀န္ႀကီး ရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ ၀င္သြားလို႕ရတယ္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ခြင့္ေတာင္းေနလုိ႕မရဘူး အသိေပးစရာလည္းမလိုဘူး ၀န္ႀကီးကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာလို႕ရတယ္ ေမးခ်င္တာေတြလည္း ေမးလို႕ရတယ္ အဲ့ဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ျပန္ေရးလို႕ရတယ္ အဲ့ဒါ ဒီမိုကေရစီေခတ္ အခုဟာ ဒီထိန္းခ်ဳပ္မႈေပၚမွာ( control) ေပါ့ သူတို႕ရဲ႕ အစီအမံ ထိန္းခ်ဳပ္မႈနဲ႕ လုိက္ျပတယ္ ဆိုရင္ ဒါဟာ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းယူခြင့္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး သူတို႕ျမင္ေစခ်င္တာကိုဘဲ ျပတယ္ သူတို႕ေျပာေစခ်င္တဲ့ လူေတြနဲ႕ဘဲ ေတြ႕ေပးမယ္ သူတို႕ေျပာခိုင္းတာ ေျပာမယ့္လူေတြနဲ႕ဘဲ ေတြ႕ေပးမယ္ အဲ့ကတည္းက ျပည္သူလူထုက သတင္းအမွန္ကို္ မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး ျပည္သူလူထုက သတင္း အမွန္ကို မသိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ျပည္သူလူထုက မွန္ကန္တဲ့ ဆႏၵမဲ ေပးခြင့္ ဆႏၵမဲ ေပးႏိုင္ျခင္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ျခင္း ဆိုတာလည္း ရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး မဲေပးေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵအမွန္ကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႕ျဖစ္တယ္ ျပည္သူလူထုက အခုေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္မယ့္ ပါတီ ေတြရဲ႕ (Policy)ေတြက ဘာလဲ တိတိက်က် မွန္မွန္ကန္ကန္ သိဖို႕ လိုအပ္တယ္ သူတို႕ေမးခ်င္တာေတြကိုလည္း ေမးခြင့္ရွိတယ္ သူတို႕သိဖို႕အတြက္ သတင္းေထာက္ေတြကလည္း ေမးေပးရမယ္ လူပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာေတြကလည္း ဒီလူပုဂၢိဳလ္ေတြက ဘယ္လို လူပုဂၢိဳလ္လဲ တို႕ရဲ႕ မဲဆႏၵနယ္ဟာ အမတ္အျဖစ္နဲ႕ အေရြးခံမယ့္သူဟာ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးလဲ ဘယ္လုိ အစဥ္အလာရွိခဲ့သလဲ တိုင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ိဳးအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးခဲ့ဖူးသလဲ သို႕မဟုတ္ရင္လည္း ကိုယ့္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ဘဲ တစ္သက္လံုး ကိုယ္က်ိဳးရွာလာတဲ့ လူစားမ်ိဳးဘဲလား ဘယ္သူေတ ေတ ငေတဘဲဆိုတဲ့ လူစားမ်ိဳးလားဆိုတာ ျပည္သူလူထုက သိရွိဖို႕အတြက္ သတင္းစာေတြက ဒါေတြကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီးေတာ့ ေရးသားေပးရမယ္ အဲ့ဒါမွ သတင္းစာသမားရဲ႕ တာ၀န္ေက်တယ္။ သတင္းသမားဆိုတာ ျပည္သူကို (infrom)လုပ္ဖို႕ ျပည္သူသိခ်င္တာေတြကို သိေအာင္လုပ္ေပးဖို႕ ဒါ သတင္းသမားရဲ႕ အဓိကတာ၀န္ဘဲ အဲ့ဒါမလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ သတင္းသမားရဲ႕တာ၀န္မေက်ေတာ့ဘူးေပါ့ အခု သတင္းသမားေတြဟာ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္ ႀကိဳးစားေနေသာ္လည္း ႀကိဳးစားသမွ်က ျပည္သူလူထုဆီမေရာက္ဘူး အဲ့ေတာ့ သူတို႕ ႀကိဳးစားသမွ်ဟာ အလကားျဖစ္သြားတယ္ အဲ့လိုျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတယ္ဆိုကတည္းက အဲ့ဒါ ဒီမိုကေရစီ စနစ္လို႕ မေခၚႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ေမး။ ဆရာတို႕တုန္းက ေရြးေကာက္ပြဲအေျခအေနနဲ႕ သမီးတို႕ေခတ္ရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲအေျခအေနကို ျမင္ရေတာ့ ဘယ္လို သံုးသပ္မိပါသလဲ ဆရာ။
`၁၉၆၀ ခုႏွစ္ သန္႕ရွင္းတည္ၿမဲ အဓိကၿပိဳင္က်တဲ့ ေနာက္ဆံုး ၿပိဳင္က်တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေပါ့ေနာ္ အဲ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဆိုရင္ မဲေပးတဲ့ေန႕ ညေနေစာင္းက စၿပီးေတာ့ ဒီ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမႀကီးမွာ မဲေရတြက္တယ္ မဲေရြးတြက္တဲ့အခါမွာလည္း အမတ္ေလာင္းေတြ သူတို႕ရဲ႕ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ မဲေရတဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ေနလို႕ရတယ္။ မဲဆႏၵနယ္တစ္ခု ေၾကညာၿပီးတိုင္း ေရတြက္ၿပီးတိုင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ အေပၚကေန အသံခ်ဲ႕စက္ႀကီးနဲ႕ မဲစာရင္းေတြ ေၾကညာေပးတယ္။ အဲ့ေန႕က ၿမိဳ႕ေတာ္ ခန္းမေရွ႕ ဆူးေလပန္းျခံတစ္၀ိုက္ သိန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ လူအုပ္ႀကီးကလည္း တစ္ညလံုးေစာင့္ၾကည့္တယ္။ မဲေရတဲ့ လူေတြကလည္း တစ္ညလံုးေရတယ္။ တစ္ညလံုးေရၿပီး မဲဆႏၵနယ္ တစ္နယ္ၿပီးတိုင္း ေရၿပီးတိုင္း ေၾကညာေပးတယ္။ လက္ခုပ္သံေတြလည္း တစ္ေျဖာင္းေျဖာင္းေပါ့ အဲ့လို ဒီေန႕မဲေပးတယ္ ဒီေန႕ အေျဖကထြက္လာတယ္။ မဲေရတဲ့အခါလည္းဘဲ ျပည္သူလူထုက ခုဏက သိန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ေအာက္မွာ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေပၚက မဲေရတဲ့ ေနရာမွာလည္းဘဲ အမတ္ေလာင္းေတြက သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက မဲေရတာေတြကို ထိုင္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ေနလို႕ရတယ္။ အဲ့လို ပြင့္လင္းလြတ္လပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္တဲ့ အတြက္လည္းဘဲ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ တရားမမွ်တဘူး တို႕ဘာတုိ႕ဆိုတဲ့ အသံေတြ သိပ္ၿပီးေတာ့ မထြက္ဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ နယ္ေတြမွာဆိုရင္ လက္နက္ၿပၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တာတို႕ ဘာတို႕ အႏိုင္က်င့္တာတို႕ ရွိၾကတာေပါ့ေလ။ ရွိတာနဲ႕ ကန္႕ကြက္စာေတြ တင္တယ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ကေန အေရးယူခဲ့ရမႈေတြ လည္းရွိတယ္။ အခုေခတ္က်ေတာ့ မဲေပးၿပီး ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမွ ဘာကိုေၾကညာမယ္ဆိုတာလည္း ဆိုတာ မသိဘူး။ မဲေရတြက္တဲ့ ေနရာမွာ ခုဏကေျပာသလို ျပည္သူလူထုက ေစာင့္ၾကည့္၊ မၾကည့္ဆုိတာ မသိရဘူး၊ အဲ့ေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့လည္း ယံုစားလို႕မရဘူးေပါ့၊ တံခါးပိတ္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မယ္ဆုိတာကေတာ့ လံုး၀ကို္ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုလို႕ဘဲ ဆရာကျမင္တယ္ ဖတ္ရပါတယ္ သတင္းစာေတြမွာလဲဖတ္ရတယ္ ဆက္တိုက္ေပါ့ မဲေပးဖို႕ လႈပ္ေဆာ္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ဖတ္ေနရတယ္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို သြားဖို႕အတြက္ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုရင္ အခင္းအက်င္းေလးေတြက စၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီ သေဘာသက္၀င္ ေနဖို႕ေတာ့ လုိအပ္တယ္ အခုက်ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို မဲထည့္ႏိုင္ဖို႕က်ေတာ့ လႈပ္ေဆာ္ၾကတယ္ စည္းရံုးလို႕ရတယ္ မဲမထည့္ဘဲနဲ႕ ေနလို႕ရတယ္ လို႕ေျပာတယ္ အဲ့ဒီလူေတြက်ေတာ့ ဖမး္တယ္ အဲ့လိုေဆာင္ပါးမ်ိဳးေရးလို႕မရဘူး အဲ့လိုစကားမ်ိဳး ေျပာလို႕မရဘူးဆိုတာက ဒီမိုကေရစီနဲ႕ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနတယ္ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္ရွိရမယ္ တစ္ျခားမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ေရြးေကာက္ပြဲေတြ လုပ္သြားတယ္ အရင္တုန္း ဘနဘီရာပုိတို တို႕ ေခတ္တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြက ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တယ္ ဘနဘီရာပိုတို တို႕က သပိတ္ေမွာက္တယ္ သပိတ္ေမွာက္တဲ့ အေၾကာင္းကိုလည္းဘဲ ဆႏၵျပၾကတယ္ ထုတ္ေဖာ္ျပတယ္ လုပ္ခြင့္ရွိတာဘဲ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက လူတိုင္းက အညီအမွ် ေျပာခြင့္ရွိရမယ္ အခုဟာက ေထာက္ခံတဲ့လူက်ေတာ့ ေျပာႏိုင္တယ္ မေထာက္ခံတဲ့ လူက်ေတာ့ ေျပာခြင့္မရွိဘူး ဆိုကတည္းကိုက ဒါက ဒီမိုကေရစီစနစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆရာ ဟိုတစ္ေန႕က သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ မီဒီယာေမးလို႕ ဆရာေျဖခဲ့သလိုေပါ့ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ နဲ႕ စစ္တပ္နဲ႕ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမး္ျဖစ္တယ္ စစ္တပ္ဆိုတာ တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႕ အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ အဖြင့္အစည္းျဖစ္တယ္ တပ္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္လုိ႕မရဘူး အမိန္႕ေပးတာကို အမိန္႕ေပးတဲ့အတိုင္း နာခံၿပီးေတာ့ လိုက္နာရမယ္ စစ္ေျမျပင္မွာ အမိန္႕ေပးတဲ့ အတုိင္း မလိုက္နာလို႕ရွိရင္ စစ္ေျမျပင္မွာသာဆိုလို႕ရွိရင္ တာ၀န္ရွိတဲ့ စစ္ဗိုလ္က အဲ့ဒီ ျငင္းဆန္တဲ့ စစ္ဗိုလ္က ပစ္သတ္ခြင့္ရွိတယ္ ဒါစစ္တပ္အဖြဲ႕အစည္း သူ႕စစ္တပ္ အဖြဲ႕အစည္းက တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႕ နဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မွရတယ္ အဲ့ဒါကို (civil society)ဘက္ကို ယူလာလို႕မျဖစ္ဘူး ရပ္ဘက္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေတြ ဆိုတာက ဒီမိုကေရစီအရ အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကိုင္ရတာျဖစ္တယ္ လူေတြမွာ ျပန္လည္ ေမးခြန္းေမးခြင့္ ျငင္းပယ္ခြင့္ ေစာတက တက္ခြင့္ ရွိကိုရွိရမယ္ အဲ့ဒါမွသာ တုိင္းျပည္က ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ခုျဖစ္တယ္ အဲ့ဒီလို ေစာတက တက္ခြင့္ေတြ ျငင္းဆန္ခြင့္ေတြ ကိုယ့္ဆႏၵအမွန္ကို ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ အရင္ မစလ ေခတ္က ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳးဘဲ ဘ၀ရွင္မင္းတရား ႀကီး အမိန္႕ေပးသမွ် အကုန္လံုး ကို ၾကိဳက္ ၾကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ လိုက္နာရတယ္ အကုန္လံုး ဘ၀ရွင္မင္းတရားႀကီးကို မွန္ပါ့ ဘုရား ေကာင္းပါ့ဘုရား မွန္ပါ့ ဘုရားခ်ည္းဘဲ ကန္ေတာ့ဦးတင္ေနရတယ္ အဲ့ဒီအတြက္ တုိင္းျပည္ဟာ ငါးပါးေမွာက္ခဲ့ၿပီ ၈၈ က က်ခဲ့ၿပီ အခု ဒီဘက္ ဆယ့္ေလးႏွစ္ကာလမွာလည္းဘဲ ၂၂ ႏွစ္ ကာလမွာလည္းဘဲ မဆလ ေခတ္ကလိုဘဲ သြားေနၿပီ လူေတြက ေအာက္က အဆင့္ဆင့္ ေကာင္းတာေတြဘဲ (Report)တင္က်တယ္ ဆိုတာေတြ အႏိဌာ ရံုေတြ မေကာင္းတာေတြ ဆုိလို႕ရွိရင္ လူႀကီးေတြမသိေအာင္ ဖံုးၾကတယ္ ဖိၾကတယ္ လိမ္ၾကတယ္ ညာၾကတယ္ ဒါေၾကာင့္မို႕ စာရင္းအင္းေတြေတာင္မွ တုိင္းျပည္ရဲ႕ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ လည္းမသိဘူး တိုင္းျပည္မွ လယ္ယာ ဘယ္ေလာက္ဧက တစ္တိုင္းျပည္လံုးမွာ စိုက္ပ်ိဳးဧက ဘယ္ေလာက္လဲဆိုတာလည္း မသိဘူး စပါးတစ္ဧကမွာ ဘယ္ေလာက္ဧက ထြက္တယ္ဆိုတာလည္း အမွန္အတိုင္းမသိဘူး။ သတင္းစာထဲမွာေတာ့ စပါးေတြက ဧက တစ္ရာ တစ္ဧကကို တင္း ၁၅၀ ထြက္တယ္တို႕ တင္း ၂၀၀ ထြက္တယ္လို႕ တင္ေနၾကတာ တကယ္ တစ္ကယ္ေတာ့ ဒါေတြက အမွန္မဟုတ္ဘူး ဆရာတို႕က အညာသားဆိုေတာ့ အညာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ အညာမွာ စပါးတင္း ေလး၊ ငါးဆယ္ ကိုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ မိုးမွန္မွ ေလမွန္မွ စပါး နဲနဲထြက္တာ အဲ့ဒါကို စပါးတင္း ၁၅၀ ထြက္တယ္ ၂၀၀ ထြက္တယ္ဆိုၿပီး ညာၿပီးအစီရင္ခံၾကတယ္ အဲ့ဒီအခါက်ေတာ့ စီမံကိန္းေရးဆြဲတဲ့အခါက်ေတာ့ အလြဲအမွားေတြျဖစ္ၿပီး ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရတယ္ အဲ့ဒီလို ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရလဲဆိုရင္ တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္႕ စစ္တပ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ပံုစံနဲ႕ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အတြက္ ဒါေတြျဖစ္ရတာ ဒါေတြ မျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ဒီဟာကို ဆရာတို႕က ေျပာင္းလဲပစ္မွ ရမယ္ ဒီမိုကေရစီ ရပ္ဘက္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္သလို အုပ္ခ်ဳပ္လို႕ မရဘူး စစ္တပ္ပံုစံ သြင္းလို႕မရဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္ နားလည္ဖို႕လိုတယ္။
ေမး။ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီး လႊတ္ေတာ္ေခၚေပမဲ့ လက္ရွိအေျခအေနကို ဆရာဘယ္လိုျမင္မိပါသလဲ။
ဆရာကေတာ့ အေစာႀကီးကတည္းက ဒါေတြကို သိထားၿပီးသား ျမင္ထားၿပီးသား ျဖစ္တယ္ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေစာႀကီးကတည္းက ဆရာေျပာထားၿပီးတဲ့အတိုင္းေပါ့ စစ္တပ္နဲ႕ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္တယ္။ အဲ့ေတာ့ စစ္တပ္က ဒီမိုကေရစီေရာက္ေအာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုမွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ေပးမယ္လုိ႕ ဆရာက မယံုခဲ့ဘူး။ မယံုခဲ့တဲ့အတြက္ မီဒီယာေတြမွာလည္း ဆရာေျပာခဲ့ၿပီ ေဆာင္းပါးအျဖစ္နဲ႕လည္း ဆရာေရးခဲ့ၿပီ ေခါင္းစဥ္ကေတာင္မွ ယိမ္းကတဲ့အထဲ မပါေတာ့ဘူးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ယိမ္းကတဲ့အထဲ ဆရာ၀င္မပါေတာ့ဘူး လို႕ဆရာေျပာခဲ့တယ္ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာက ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ပတ္သက္တာေတြ ေျပာလဲမေျပာေတာ့ဘူး ေရးလည္းမေရးေတာ့ဘူး မသိက်ိဳးကြ်န္ဘဲ ေနလိုက္တယ္ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္မယ္လို႕ဆရာက မယံုၾကည္ဘူး မယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ဆရာက အဲ့လို ပ်က္ပ်က္ဘဲေျပာခဲ့တယ္။ အခုလည္းဘဲ ဒါက လက္ေတြ႕ျဖစ္လာရၿပီ သူတို႕နဲ႕ ရသေလာက္ကေလး တိုးၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကတာေပါ့ဆိုၿပီး ၀င္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ေတာင္မွ ႏွာဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ေတြ႕အခါက်ေတာ့ သူတို႕ ေကာင္းေကာင္းႀကီး အေၾကာင္းသိကုန္ၾကၿပီး (complain)ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးတက္ေနၾကတယ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ ကန္႕ကြက္စာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးပို႕ေနၾကတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ဘာမွ မထူးျခားဘူး အဲ့ဒါကို ဆရာ့အေနနဲ႕ကေတာ့ ဒီလႊတ္ေတာ္ၿပီးသြားရင္လည္း ဘာမွထူးမယ္လို႕ မထင္ဘူး ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားလည္း ဘာမွ ထူးမယ္လို႕မထင္ဘူး ဒါေၾကာင့္မုိ႕ ဆရာက ေျပာခဲ့ၿပီ အရင္တုန္းကလည္း ဆရာ အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာခဲ့တယ္ ၇၄ တုန္းကလိုဘဲ ဘာမွမထူးပါဘူးလို႕ ၇၄ တုန္းကလည္း ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမရွိ တာထပ္စာရင္ေတာ့ ရွိတာက ေကာင္းတာေပါ့ဆိုၿပီးေတာ့ ေထာက္ခံခဲ့ၾကတာဘဲ မဲေပးခဲ့ၾကတာဘဲ အဲ့ဒီေနာက္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ သံုးေလးႀကိမ္ လုပ္ခဲ့တာဘဲ တိုင္းၿပည္ရဲ႕ အေျခအေနက ဘာထူးလဲ ဘာမွမထူးဘူး အဲ့လို ေရြးေကာက္ပြဲေတြ အေျခအတင္လုပ္ရင္း တုိင္းျပည္ဟာ ကမၻာအဆင္းရဲ ဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္း၀င္သြားတာဘဲ အခုလညး္ဘဲ ဒီေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးလည္းဘဲ အသြင္သ႑ာန္သာလွ်င္ ေျပာင္းသြားတာေပါ့ အႏွွစ္သာရက ေျပာင္းမသြားဘူး အႏွစ္သာရက ေျပာင္းသြားတယ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားလည္းဘဲ ဒီလိုအခြင့္အေရးေတြ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ရလိမ့္မယ္လို႕ မထင္မိဘူး ဒါဆရာတစ္ဦးတည္းရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ဘဲ
၇၄ တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းကေနၿပီးေတာ့ ဦးေန၀င္းကို အာဏာလႊဲေပးလိုက္ၿပီးေတာ့ ေခါင္းေပါင္းႀကီးေတြနဲ႕ အရပ္သားအစိုးရ ေပၚလာခဲ့တာဘဲ အခုလည္းဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က ဦးသိန္းစိန္ ကိုအာဏာလႊဲေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေခါင္းေပါင္းႀကီးေတြနဲ႕ အစိုးရေပၚလာမွာဘဲ ဒါဘဲကြာျခားသြားမွာဘဲ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ေတာ့ ဘာမွထူးျခားမွာ မဟုတ္ဘူးေလ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က စစ္သားဘဲ ဦးသိန္းစိန္ျဖစ္သြားလည္း သူ႕ရဲ႕ ခံယူခ်က္ေတြ သူ႕ရဲ႕ အမႈအက်င့္ေတြ သူ႕ရဲ႕စရုိက္ေတြကေတာ့ စစ္သားစရိုက္ဘဲ ရွိေနအုန္းမွာဘဲ အဲ့ေတာ့ ဆရာကေတာ့ အႏွစ္သာရ အရ ဘာမွ ထူးမယ္မထင္ဘူး ။
(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္အတြက္ မီဒီယာႏွင့္လႊတ္ေတာ္ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဆာင္းပါးအတြက္ ဆရာလူထုစိန္၀င္းအား ေမးျမန္းခဲ႔စဥ္က ဆရာေျဖၾကားေပးခဲ႕ေသာ စကားလံုးမ်ားအား မူရင္းအတိုင္း၊ အျဖတ္အေတာက္မရွိ ေဖာ္ျပပါသည္။ အဆုိပါ စာပိုဒ္မ်ားမွာ စာေပစီစစ္ေရးမွ ျဖဳတ္ထားခဲ႕ေသာ စာပိုဒ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။)ျငိမ္းဆက္လင္း(ျမစ္မခ)
`ဆရာတို႕တုန္းကေတာ့ ၀န္ႀကီးမ်ားရံုးေလ အဲ့ထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ခန္းမရွိတယ္ လႊတ္ေတာ္မွာ သတင္းေထာက္ေတြက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သတင္း၀င္ယူခြင့္ရွိတယ္။ ႀကိဳက္တာကို ေရးခြင့္ရွိတယ္. လာတတ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြကိုေရာ အစိုးရအဖြဲ႕က ၀န္ႀကီး ၀န္ငယ္ေလးေတြကိုေရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္ၿပီးေတာ့ ေရးခ်င္တာေတြ ေရးလို႕ရတယ္. ဒီလို ဆင္ဆာမရွိတဲ့အတြက္ တစ္ကယ့္လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျပာၾက ဆိုၾက ေဆြးေႏြးၾကတာေတြ ျငင္းခံုၾကတာေတြ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး ခနဲ႕ၾကတာေတြ ပုပ္ခတ္ၾကတာေတြ ကအစ ျပည္သူလူထုက သတင္းစာေတြမွာ ေသခ်ာ ဖတ္ၾကရတယ္. အဲ့ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ သြားၿပီး သတင္းယူရတာကိုက ေပ်ာ္စရာသိပ္ေကာင္းတာ။ အမတ္ေတြ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ကလိၾကတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခႏိုခနဲ႕ေတြ ေျပာၾကတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ေ၀ဖန္ၾကတယ္ တိုက္ခိုက္ၾကတယ္ဆိုတာ လူႀကီးလူေကာင္းေတြ စကားမ်ားေနၾကတာေပါ့ ရန္ျဖစ္ေနၾကတာမ်ိဳးေပါ့ ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ဟိုလိုမ်ိဳး ဆဲေရးတိုင္းထြာတာတို႕ ဘာတို႕မဟုတ္ဘူး ၾကံၾကံဖန္ဖန္ စကားလံုးေတြ သံုးၾကတာမ်ိဳးေပါ့ လူႀကီးလူေကာင္း ရန္ျဖစ္နည္းေပါ့ အဲ့လုိဟာေတြက အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ အဲ့ဒါေတြကို သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္ရတဲ့ အခါၾကေတာ့လည္း ဖတ္ရတဲ့လူေတြက အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုကလည္းဘဲ တို႕အမတ္ကေတာ့ ဘာေတြေျပာတယ္ တို႕အမတ္ကေတာ့ တို႕အတြက္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဘာေတြေမးေပးတယ္ တို႕အတြက္ ဘာေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႕ အစိုးရကို တိုက္တြန္း ေတာင္းဆို ေပးတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြကို မဲဆႏၵရွင္ေတြက သိရတယ္။ သိရတဲ့အတြက္ တို႕အမတ္ေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ၾကရင္ သူ႕ကို ျပန္ေရြးသင့္ မေရြးသင့္ ဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ဆံုးျဖတ္လို႕ရတာေပါ့ အခုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ဆိုတာ ထားေတာ့ သူတို႕က သိေစခ်င္လို႕ သိေစခ်င္တဲ့အတြက္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တို႕ကို သတင္းေထာက္ေတြကို ဖိတ္ၿပီးေတာ့ ရွင္းလင္းေျပာၾကားတာကိုေတာင္မွ အမွန္အတိုင္းေရးလို႕မရဘူး။ အဲ့ေတာ့ ျပည္သူလူထုက ဘာမွ မသိရေတာ့ဘူး။ သိသင့္သိထိုက္တာေတြကို ဘာမွ မသိရေတာ့ဘူး. သူတို႕သိေစခ်င္တာကိုဘဲ သိေနရတယ္။ အ့ဲဒါ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ တံတားတစ္လမ္း ၊ သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက ျပည္သူလူထုက သာလွ်င္ အဆံုးအျဖတ္ေပးတယ္။ ျပည္သူသာလွ်င္ အမိ၊ ျပည္သူသာလွ်င္ အဖျဖစ္ေနတယ္. ဒီတစ္ပတ္ ဆရာေဆာင္းပါး ေရးထားတဲ့ “အစိုးရက မိဘလား ျပည္သူလူထုက မိဘလား”ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စာေတြလည္း ေရးတာ ေတြ႕ရတယ္ အစိုးရဆိုတာ တုိင္းသူျပည္သူေတြကို ရင္၀ယ္တိိုက္ကဲ့သို႕ သနားခ်စ္ခင္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အေရးသားမ်ိဳးေပါ့ ဒီ အေရးသားမ်ိဳးက လံုး၀မွားတဲ့ အေရးသားသမ်ိဳးျဖစ္တယ္ အဲ့ေတာ့ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို ရင္၀ယ္သားကဲ့သုိ႕ ခ်စ္ခင္ရမယ္ဆိုေတာ့ အစုိးရက မိဘေနရာေရာက္သြားတာေပါ့ ဘုရားကေအာက္ ေမ်ာက္က အထက္ ျဖစ္ေနတယ္ တစ္ကယ္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ မိဘက မဲဆႏၵရွင ျပည္သူလူထုျဖစ္တယ္။ အစိုးရဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ေရြးခ်ယ္ၿပီး တာ၀န္ေပးထားတယ္ အဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထုက ျပည္သူ႕ဘ႑ေငြကေနၿပီး လစာ ရိပ္ကၡာေငြေတြ ေပးထားတယ္ ေရွးအဂၤလိပ္ေခတ္ကတည္းကိုက အစိုးရႏွင့္တကြ အစိုးရ၀န္ထမ္းအားလံုးကို (Public servent)လို႕ေခၚတယ္ ျပည္သူ႕အေစခံ ခပ္ရင္းရင္းေျပာမယ္ဆိုရင္ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္းေပ့ါ ျပည္သူ႕၀န္ကိုထမ္းေနရတာ အခုေတာ့ ေစာေစာက ေျပာတယ္ အစိုးရဆိုတာ မိဘနဲ႕တူတယ္တို႕ အစိုးရဆိုတာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အာဏာပိုင္ဘဲဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြေၾကာင့္ ပညဏ္သြားရာ ဓားသက္ပါ ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြက သူ႕တုိ႕ ရံုး သူတို႕ထံ သူတို႕ဌာမွာ သူတို႕သာလွ်င္ အရွင္သခင္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သူတို႕ကို လခေပးထားတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ႀကိမ္းလိုက္ ေမာင္းလိုက္ ဆဲလိုက္ ဆိုလိုက္ အာဏာ အမ်ိဳးမ်ိဳးျပလိုက္ဆိုတာေတြ လုပ္တယ္ အဲ့ဒါေတြက ခုဏက စကားလံုးေတြက လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ေျပာင္းပစ္လိုက္တာျဖစ္တယ္ ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီစကားလံုး အသံုးအႏႈန္းေတြကုိဘဲ အာဏာပိုင္မ်ားတို႕ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတို႕ တိုင္းျပည္ရဲ႕ မိဘတို႕ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြကို ဒီမိုကေရစီ ေခတ္မွာ မသံုးအပ္ေတာ့ဘူး ဒီစကားလံုးေတြကို ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႕လိုတယ္ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဒီအာဏာပိုင္ေတြကို မဲဆႏၵပိုင္ရွင္ ဒီ ျပည္သူလူထုက အာဏာပိုင္ဘဲ ျပည္သူက ေရြးၿပီးေတာ့မွ သူတို႕ကို ခန္႕ထားတာျဖစ္တယ္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစညး္ဆိုတာကလည္း ျပည္သူလူထုဘဲ ျဖစ္ရမယ္ အာဏာပိုင္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဆိုတဲ့ ျပည္သူလူထုဘဲ ျဖစ္ရမယ္ ဌာနဆိုင္ရာ အရာရွိေတြက အာဏာပိုင္ မဟုတ္ဘူး ဌာနဆိုင္ရာ အရာရွိေတြက (Public servent) ျပည္သူ႕ အေစခံေတြဘဲ ျပည္သူ႕အေစခံ ဆုိေတာ့ သူတို႕က ျပည္သူကို အၿမဲတမ္းရို္ေသေနရမယ္ ျပည္သူကို ဦးထိပ္ထားရမယ္ ျပည္သူကို အလုပ္အေကြ်းျပဳရမယ္။ အဲ့ဒါေတြက မင္းတုိ႕ လူငယ္ေတြ မၾကားရ မျမင္ရ မေတြ႕ရတဲ့ စကားလံုးေလးေတြ အဆံုးမေလးေတြဘဲ အဲ့ဒါေတြကို မင္းတို႕ကို သိေအာင္ေျပာျပတာ။
ေမး။ ဆရာတုိ႕ ေခတ္တုန္းကသတင္းယူတဲ႕အခါမွာေကာ လံုျခံဳေရးအရဆိုၿပီး စစ္ေဆးတာမိ်ိဳးေတြ၊ သတင္းသမား မလာရဆိုၿပီး ပိတ္ပင္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ႕ပါသလားဆရာ။
မရွိပါဘူး ဆရာတို႕တုန္းက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဘယ္သတင္းမဆို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ယူခြင့္ရွိပါတယ္ ၀န္ႀကီးမ်ားရံုးမွာေတာင္မွ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္က တံခါးမရွိ ဓားမရွိ ၀င္သြားလို႕ရတယ္ ၀န္ႀကီးရဲ႕ အခန္းထဲကို ၀န္ႀကီး ရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ ၀င္သြားလို႕ရတယ္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ခြင့္ေတာင္းေနလုိ႕မရဘူး အသိေပးစရာလည္းမလိုဘူး ၀န္ႀကီးကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာလို႕ရတယ္ ေမးခ်င္တာေတြလည္း ေမးလို႕ရတယ္ အဲ့ဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ျပန္ေရးလို႕ရတယ္ အဲ့ဒါ ဒီမိုကေရစီေခတ္ အခုဟာ ဒီထိန္းခ်ဳပ္မႈေပၚမွာ( control) ေပါ့ သူတို႕ရဲ႕ အစီအမံ ထိန္းခ်ဳပ္မႈနဲ႕ လုိက္ျပတယ္ ဆိုရင္ ဒါဟာ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းယူခြင့္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး သူတို႕ျမင္ေစခ်င္တာကိုဘဲ ျပတယ္ သူတို႕ေျပာေစခ်င္တဲ့ လူေတြနဲ႕ဘဲ ေတြ႕ေပးမယ္ သူတို႕ေျပာခိုင္းတာ ေျပာမယ့္လူေတြနဲ႕ဘဲ ေတြ႕ေပးမယ္ အဲ့ကတည္းက ျပည္သူလူထုက သတင္းအမွန္ကို္ မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး ျပည္သူလူထုက သတင္း အမွန္ကို မသိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ျပည္သူလူထုက မွန္ကန္တဲ့ ဆႏၵမဲ ေပးခြင့္ ဆႏၵမဲ ေပးႏိုင္ျခင္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ျခင္း ဆိုတာလည္း ရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး မဲေပးေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵအမွန္ကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႕ျဖစ္တယ္ ျပည္သူလူထုက အခုေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၀င္မယ့္ ပါတီ ေတြရဲ႕ (Policy)ေတြက ဘာလဲ တိတိက်က် မွန္မွန္ကန္ကန္ သိဖို႕ လိုအပ္တယ္ သူတို႕ေမးခ်င္တာေတြကိုလည္း ေမးခြင့္ရွိတယ္ သူတို႕သိဖို႕အတြက္ သတင္းေထာက္ေတြကလည္း ေမးေပးရမယ္ လူပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာေတြကလည္း ဒီလူပုဂၢိဳလ္ေတြက ဘယ္လို လူပုဂၢိဳလ္လဲ တို႕ရဲ႕ မဲဆႏၵနယ္ဟာ အမတ္အျဖစ္နဲ႕ အေရြးခံမယ့္သူဟာ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးလဲ ဘယ္လုိ အစဥ္အလာရွိခဲ့သလဲ တိုင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ိဳးအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးခဲ့ဖူးသလဲ သို႕မဟုတ္ရင္လည္း ကိုယ့္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ဘဲ တစ္သက္လံုး ကိုယ္က်ိဳးရွာလာတဲ့ လူစားမ်ိဳးဘဲလား ဘယ္သူေတ ေတ ငေတဘဲဆိုတဲ့ လူစားမ်ိဳးလားဆိုတာ ျပည္သူလူထုက သိရွိဖို႕အတြက္ သတင္းစာေတြက ဒါေတြကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီးေတာ့ ေရးသားေပးရမယ္ အဲ့ဒါမွ သတင္းစာသမားရဲ႕ တာ၀န္ေက်တယ္။ သတင္းသမားဆိုတာ ျပည္သူကို (infrom)လုပ္ဖို႕ ျပည္သူသိခ်င္တာေတြကို သိေအာင္လုပ္ေပးဖို႕ ဒါ သတင္းသမားရဲ႕ အဓိကတာ၀န္ဘဲ အဲ့ဒါမလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ သတင္းသမားရဲ႕တာ၀န္မေက်ေတာ့ဘူးေပါ့ အခု သတင္းသမားေတြဟာ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္ ႀကိဳးစားေနေသာ္လည္း ႀကိဳးစားသမွ်က ျပည္သူလူထုဆီမေရာက္ဘူး အဲ့ေတာ့ သူတို႕ ႀကိဳးစားသမွ်ဟာ အလကားျဖစ္သြားတယ္ အဲ့လိုျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတယ္ဆိုကတည္းက အဲ့ဒါ ဒီမိုကေရစီ စနစ္လို႕ မေခၚႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ေမး။ ဆရာတို႕တုန္းက ေရြးေကာက္ပြဲအေျခအေနနဲ႕ သမီးတို႕ေခတ္ရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲအေျခအေနကို ျမင္ရေတာ့ ဘယ္လို သံုးသပ္မိပါသလဲ ဆရာ။
`၁၉၆၀ ခုႏွစ္ သန္႕ရွင္းတည္ၿမဲ အဓိကၿပိဳင္က်တဲ့ ေနာက္ဆံုး ၿပိဳင္က်တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေပါ့ေနာ္ အဲ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဆိုရင္ မဲေပးတဲ့ေန႕ ညေနေစာင္းက စၿပီးေတာ့ ဒီ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမႀကီးမွာ မဲေရတြက္တယ္ မဲေရြးတြက္တဲ့အခါမွာလည္း အမတ္ေလာင္းေတြ သူတို႕ရဲ႕ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ မဲေရတဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္ေနလို႕ရတယ္။ မဲဆႏၵနယ္တစ္ခု ေၾကညာၿပီးတိုင္း ေရတြက္ၿပီးတိုင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ အေပၚကေန အသံခ်ဲ႕စက္ႀကီးနဲ႕ မဲစာရင္းေတြ ေၾကညာေပးတယ္။ အဲ့ေန႕က ၿမိဳ႕ေတာ္ ခန္းမေရွ႕ ဆူးေလပန္းျခံတစ္၀ိုက္ သိန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ လူအုပ္ႀကီးကလည္း တစ္ညလံုးေစာင့္ၾကည့္တယ္။ မဲေရတဲ့ လူေတြကလည္း တစ္ညလံုးေရတယ္။ တစ္ညလံုးေရၿပီး မဲဆႏၵနယ္ တစ္နယ္ၿပီးတိုင္း ေရၿပီးတိုင္း ေၾကညာေပးတယ္။ လက္ခုပ္သံေတြလည္း တစ္ေျဖာင္းေျဖာင္းေပါ့ အဲ့လို ဒီေန႕မဲေပးတယ္ ဒီေန႕ အေျဖကထြက္လာတယ္။ မဲေရတဲ့အခါလည္းဘဲ ျပည္သူလူထုက ခုဏက သိန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ လူအုပ္ႀကီးက ေအာက္မွာ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေပၚက မဲေရတဲ့ ေနရာမွာလည္းဘဲ အမတ္ေလာင္းေတြက သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက မဲေရတာေတြကို ထိုင္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ေနလို႕ရတယ္။ အဲ့လို ပြင့္လင္းလြတ္လပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္တဲ့ အတြက္လည္းဘဲ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ တရားမမွ်တဘူး တို႕ဘာတုိ႕ဆိုတဲ့ အသံေတြ သိပ္ၿပီးေတာ့ မထြက္ဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ နယ္ေတြမွာဆိုရင္ လက္နက္ၿပၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တာတို႕ ဘာတို႕ အႏိုင္က်င့္တာတို႕ ရွိၾကတာေပါ့ေလ။ ရွိတာနဲ႕ ကန္႕ကြက္စာေတြ တင္တယ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ကေန အေရးယူခဲ့ရမႈေတြ လည္းရွိတယ္။ အခုေခတ္က်ေတာ့ မဲေပးၿပီး ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမွ ဘာကိုေၾကညာမယ္ဆိုတာလည္း ဆိုတာ မသိဘူး။ မဲေရတြက္တဲ့ ေနရာမွာ ခုဏကေျပာသလို ျပည္သူလူထုက ေစာင့္ၾကည့္၊ မၾကည့္ဆုိတာ မသိရဘူး၊ အဲ့ေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့လည္း ယံုစားလို႕မရဘူးေပါ့၊ တံခါးပိတ္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မယ္ဆုိတာကေတာ့ လံုး၀ကို္ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုလို႕ဘဲ ဆရာကျမင္တယ္ ဖတ္ရပါတယ္ သတင္းစာေတြမွာလဲဖတ္ရတယ္ ဆက္တိုက္ေပါ့ မဲေပးဖို႕ လႈပ္ေဆာ္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ဖတ္ေနရတယ္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို သြားဖို႕အတြက္ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္ဆိုရင္ အခင္းအက်င္းေလးေတြက စၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီ သေဘာသက္၀င္ ေနဖို႕ေတာ့ လုိအပ္တယ္ အခုက်ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို မဲထည့္ႏိုင္ဖို႕က်ေတာ့ လႈပ္ေဆာ္ၾကတယ္ စည္းရံုးလို႕ရတယ္ မဲမထည့္ဘဲနဲ႕ ေနလို႕ရတယ္ လို႕ေျပာတယ္ အဲ့ဒီလူေတြက်ေတာ့ ဖမး္တယ္ အဲ့လိုေဆာင္ပါးမ်ိဳးေရးလို႕မရဘူး အဲ့လိုစကားမ်ိဳး ေျပာလို႕မရဘူးဆိုတာက ဒီမိုကေရစီနဲ႕ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနတယ္ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္ရွိရမယ္ တစ္ျခားမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ေရြးေကာက္ပြဲေတြ လုပ္သြားတယ္ အရင္တုန္း ဘနဘီရာပုိတို တို႕ ေခတ္တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြက ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တယ္ ဘနဘီရာပိုတို တို႕က သပိတ္ေမွာက္တယ္ သပိတ္ေမွာက္တဲ့ အေၾကာင္းကိုလည္းဘဲ ဆႏၵျပၾကတယ္ ထုတ္ေဖာ္ျပတယ္ လုပ္ခြင့္ရွိတာဘဲ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက လူတိုင္းက အညီအမွ် ေျပာခြင့္ရွိရမယ္ အခုဟာက ေထာက္ခံတဲ့လူက်ေတာ့ ေျပာႏိုင္တယ္ မေထာက္ခံတဲ့ လူက်ေတာ့ ေျပာခြင့္မရွိဘူး ဆိုကတည္းကိုက ဒါက ဒီမိုကေရစီစနစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆရာ ဟိုတစ္ေန႕က သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ မီဒီယာေမးလို႕ ဆရာေျဖခဲ့သလိုေပါ့ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ နဲ႕ စစ္တပ္နဲ႕ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမး္ျဖစ္တယ္ စစ္တပ္ဆိုတာ တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႕ အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ အဖြင့္အစည္းျဖစ္တယ္ တပ္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္လုိ႕မရဘူး အမိန္႕ေပးတာကို အမိန္႕ေပးတဲ့အတိုင္း နာခံၿပီးေတာ့ လိုက္နာရမယ္ စစ္ေျမျပင္မွာ အမိန္႕ေပးတဲ့ အတုိင္း မလိုက္နာလို႕ရွိရင္ စစ္ေျမျပင္မွာသာဆိုလို႕ရွိရင္ တာ၀န္ရွိတဲ့ စစ္ဗိုလ္က အဲ့ဒီ ျငင္းဆန္တဲ့ စစ္ဗိုလ္က ပစ္သတ္ခြင့္ရွိတယ္ ဒါစစ္တပ္အဖြဲ႕အစည္း သူ႕စစ္တပ္ အဖြဲ႕အစည္းက တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႕ နဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မွရတယ္ အဲ့ဒါကို (civil society)ဘက္ကို ယူလာလို႕မျဖစ္ဘူး ရပ္ဘက္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေတြ ဆိုတာက ဒီမိုကေရစီအရ အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကိုင္ရတာျဖစ္တယ္ လူေတြမွာ ျပန္လည္ ေမးခြန္းေမးခြင့္ ျငင္းပယ္ခြင့္ ေစာတက တက္ခြင့္ ရွိကိုရွိရမယ္ အဲ့ဒါမွသာ တုိင္းျပည္က ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ခုျဖစ္တယ္ အဲ့ဒီလို ေစာတက တက္ခြင့္ေတြ ျငင္းဆန္ခြင့္ေတြ ကိုယ့္ဆႏၵအမွန္ကို ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ အရင္ မစလ ေခတ္က ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳးဘဲ ဘ၀ရွင္မင္းတရား ႀကီး အမိန္႕ေပးသမွ် အကုန္လံုး ကို ၾကိဳက္ ၾကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ လိုက္နာရတယ္ အကုန္လံုး ဘ၀ရွင္မင္းတရားႀကီးကို မွန္ပါ့ ဘုရား ေကာင္းပါ့ဘုရား မွန္ပါ့ ဘုရားခ်ည္းဘဲ ကန္ေတာ့ဦးတင္ေနရတယ္ အဲ့ဒီအတြက္ တုိင္းျပည္ဟာ ငါးပါးေမွာက္ခဲ့ၿပီ ၈၈ က က်ခဲ့ၿပီ အခု ဒီဘက္ ဆယ့္ေလးႏွစ္ကာလမွာလည္းဘဲ ၂၂ ႏွစ္ ကာလမွာလည္းဘဲ မဆလ ေခတ္ကလိုဘဲ သြားေနၿပီ လူေတြက ေအာက္က အဆင့္ဆင့္ ေကာင္းတာေတြဘဲ (Report)တင္က်တယ္ ဆိုတာေတြ အႏိဌာ ရံုေတြ မေကာင္းတာေတြ ဆုိလို႕ရွိရင္ လူႀကီးေတြမသိေအာင္ ဖံုးၾကတယ္ ဖိၾကတယ္ လိမ္ၾကတယ္ ညာၾကတယ္ ဒါေၾကာင့္မို႕ စာရင္းအင္းေတြေတာင္မွ တုိင္းျပည္ရဲ႕ လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ လည္းမသိဘူး တိုင္းျပည္မွ လယ္ယာ ဘယ္ေလာက္ဧက တစ္တိုင္းျပည္လံုးမွာ စိုက္ပ်ိဳးဧက ဘယ္ေလာက္လဲဆိုတာလည္း မသိဘူး စပါးတစ္ဧကမွာ ဘယ္ေလာက္ဧက ထြက္တယ္ဆိုတာလည္း အမွန္အတိုင္းမသိဘူး။ သတင္းစာထဲမွာေတာ့ စပါးေတြက ဧက တစ္ရာ တစ္ဧကကို တင္း ၁၅၀ ထြက္တယ္တို႕ တင္း ၂၀၀ ထြက္တယ္လို႕ တင္ေနၾကတာ တကယ္ တစ္ကယ္ေတာ့ ဒါေတြက အမွန္မဟုတ္ဘူး ဆရာတို႕က အညာသားဆိုေတာ့ အညာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ အညာမွာ စပါးတင္း ေလး၊ ငါးဆယ္ ကိုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ မိုးမွန္မွ ေလမွန္မွ စပါး နဲနဲထြက္တာ အဲ့ဒါကို စပါးတင္း ၁၅၀ ထြက္တယ္ ၂၀၀ ထြက္တယ္ဆိုၿပီး ညာၿပီးအစီရင္ခံၾကတယ္ အဲ့ဒီအခါက်ေတာ့ စီမံကိန္းေရးဆြဲတဲ့အခါက်ေတာ့ အလြဲအမွားေတြျဖစ္ၿပီး ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရတယ္ အဲ့ဒီလို ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရလဲဆိုရင္ တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္႕ စစ္တပ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ပံုစံနဲ႕ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အတြက္ ဒါေတြျဖစ္ရတာ ဒါေတြ မျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ဒီဟာကို ဆရာတို႕က ေျပာင္းလဲပစ္မွ ရမယ္ ဒီမိုကေရစီ ရပ္ဘက္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကို စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္သလို အုပ္ခ်ဳပ္လို႕ မရဘူး စစ္တပ္ပံုစံ သြင္းလို႕မရဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္ နားလည္ဖို႕လိုတယ္။
ေမး။ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီး လႊတ္ေတာ္ေခၚေပမဲ့ လက္ရွိအေျခအေနကို ဆရာဘယ္လိုျမင္မိပါသလဲ။
ဆရာကေတာ့ အေစာႀကီးကတည္းက ဒါေတြကို သိထားၿပီးသား ျမင္ထားၿပီးသား ျဖစ္တယ္ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေစာႀကီးကတည္းက ဆရာေျပာထားၿပီးတဲ့အတိုင္းေပါ့ စစ္တပ္နဲ႕ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ တံတားတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္တယ္။ အဲ့ေတာ့ စစ္တပ္က ဒီမိုကေရစီေရာက္ေအာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုမွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ေပးမယ္လုိ႕ ဆရာက မယံုခဲ့ဘူး။ မယံုခဲ့တဲ့အတြက္ မီဒီယာေတြမွာလည္း ဆရာေျပာခဲ့ၿပီ ေဆာင္းပါးအျဖစ္နဲ႕လည္း ဆရာေရးခဲ့ၿပီ ေခါင္းစဥ္ကေတာင္မွ ယိမ္းကတဲ့အထဲ မပါေတာ့ဘူးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ယိမ္းကတဲ့အထဲ ဆရာ၀င္မပါေတာ့ဘူး လို႕ဆရာေျပာခဲ့တယ္ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာက ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ပတ္သက္တာေတြ ေျပာလဲမေျပာေတာ့ဘူး ေရးလည္းမေရးေတာ့ဘူး မသိက်ိဳးကြ်န္ဘဲ ေနလိုက္တယ္ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီးတရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္မယ္လို႕ဆရာက မယံုၾကည္ဘူး မယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ဆရာက အဲ့လို ပ်က္ပ်က္ဘဲေျပာခဲ့တယ္။ အခုလည္းဘဲ ဒါက လက္ေတြ႕ျဖစ္လာရၿပီ သူတို႕နဲ႕ ရသေလာက္ကေလး တိုးၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကတာေပါ့ဆိုၿပီး ၀င္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ေတာင္မွ ႏွာဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ေတြ႕အခါက်ေတာ့ သူတို႕ ေကာင္းေကာင္းႀကီး အေၾကာင္းသိကုန္ၾကၿပီး (complain)ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးတက္ေနၾကတယ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ ကန္႕ကြက္စာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးပို႕ေနၾကတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ဘာမွ မထူးျခားဘူး အဲ့ဒါကို ဆရာ့အေနနဲ႕ကေတာ့ ဒီလႊတ္ေတာ္ၿပီးသြားရင္လည္း ဘာမွထူးမယ္လို႕ မထင္ဘူး ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားလည္း ဘာမွ ထူးမယ္လို႕မထင္ဘူး ဒါေၾကာင့္မုိ႕ ဆရာက ေျပာခဲ့ၿပီ အရင္တုန္းကလည္း ဆရာ အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာခဲ့တယ္ ၇၄ တုန္းကလိုဘဲ ဘာမွမထူးပါဘူးလို႕ ၇၄ တုန္းကလည္း ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမရွိ တာထပ္စာရင္ေတာ့ ရွိတာက ေကာင္းတာေပါ့ဆိုၿပီးေတာ့ ေထာက္ခံခဲ့ၾကတာဘဲ မဲေပးခဲ့ၾကတာဘဲ အဲ့ဒီေနာက္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ သံုးေလးႀကိမ္ လုပ္ခဲ့တာဘဲ တိုင္းၿပည္ရဲ႕ အေျခအေနက ဘာထူးလဲ ဘာမွမထူးဘူး အဲ့လို ေရြးေကာက္ပြဲေတြ အေျခအတင္လုပ္ရင္း တုိင္းျပည္ဟာ ကမၻာအဆင္းရဲ ဆံုးႏိုင္ငံ စာရင္း၀င္သြားတာဘဲ အခုလညး္ဘဲ ဒီေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးလည္းဘဲ အသြင္သ႑ာန္သာလွ်င္ ေျပာင္းသြားတာေပါ့ အႏွွစ္သာရက ေျပာင္းမသြားဘူး အႏွစ္သာရက ေျပာင္းသြားတယ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားလည္းဘဲ ဒီလိုအခြင့္အေရးေတြ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြ အျပည့္အ၀ရလိမ့္မယ္လို႕ မထင္မိဘူး ဒါဆရာတစ္ဦးတည္းရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ဘဲ
၇၄ တုန္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းကေနၿပီးေတာ့ ဦးေန၀င္းကို အာဏာလႊဲေပးလိုက္ၿပီးေတာ့ ေခါင္းေပါင္းႀကီးေတြနဲ႕ အရပ္သားအစိုးရ ေပၚလာခဲ့တာဘဲ အခုလည္းဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က ဦးသိန္းစိန္ ကိုအာဏာလႊဲေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေခါင္းေပါင္းႀကီးေတြနဲ႕ အစိုးရေပၚလာမွာဘဲ ဒါဘဲကြာျခားသြားမွာဘဲ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ေတာ့ ဘာမွထူးျခားမွာ မဟုတ္ဘူးေလ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္က စစ္သားဘဲ ဦးသိန္းစိန္ျဖစ္သြားလည္း သူ႕ရဲ႕ ခံယူခ်က္ေတြ သူ႕ရဲ႕ အမႈအက်င့္ေတြ သူ႕ရဲ႕စရုိက္ေတြကေတာ့ စစ္သားစရိုက္ဘဲ ရွိေနအုန္းမွာဘဲ အဲ့ေတာ့ ဆရာကေတာ့ အႏွစ္သာရ အရ ဘာမွ ထူးမယ္မထင္ဘူး ။
No comments:
Post a Comment