ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က “အဘယ္သူအား သင္ေလးစားပါသနည္း၊ သင္ ဘာျဖစ္ခ်င္ပါသနည္း ” ဟု ေမးလွ်င္ “အေလာင္းမင္းတရား ျဖစ္ခ်င္ပါ သည္။ စူပါမင္းအား ေလးစားပါသည္ ” ဟု ေျပာေကာင္း ေျပာေပလိမ့္မည္။ ေျပာလည္း ေျပာခဲ့ပါလိမ့္မည္။ ထုိေခတ္ထုိအခါက ကၽြန္ေတာ္မွ မဟုတ္ ကၽြန္ ေတာ္ႏွင့္ ရြယ္တူ အျခားကေလးငယ္ မ်ားအား ေမးလွ်င္လည္း ထုိကဲ့သို႔သာ ေျဖမည္ ျဖစ္သည္။ အေလာင္းမင္းတရား ေနရာတြင္ က်န္စစ္သားလည္းျဖစ္ ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ စူပါမင္း ေနရာတြင္ လင္းႏို႔ လူသားလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ လူဟူ၍ ျဖစ္လာလွ်င္ သူ႔ထံ၌ တသီးပုဂၢလ စံအ ျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ စံျပပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ရင္ထဲတြင္ ရိွေနျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္ ၏။ ထုိ စံျပ ပုဂၢိဳလ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားက်အတုယူစရာ အျဖစ္ တည္ရိွေန သည္။ ဥပမာ စူပါမင္းအား ဘာေၾကာင့္ ေလးစား သနည္း ဟု ေမးလွ်င္ “ လူ ေတြကို သူက ကယ္တင္လို႔ပါ၊ သူက သူရဲေကာင္းမို႔လုိ႔ပါ ဟုသာ ေျဖဆိုမွာ မလြဲဧကန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထပ္မံေတြးေတာစရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲတြင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရိွေနေသာ စံျပ ပုဂၢိဳလ္ ဆိုသူမွာ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္ ေနျခင္းပင္။
သူရဲေကာင္း ဆုိေသာ စကားကို ငယ္စဥ္တည္းက ႀကားဖူးသည္။ ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္သည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ အဓိပၸါယ္ မသိခဲ့ေသာ္လည္း သူရဲေကာင္းဆိုသူမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုအား ကူညီသူ၊ အနစ္နာခံသူ၊ မိမိ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔သူ၊ ေမတၲာတရား ႀကီးမားသူ၊ အစြမ္းထက္သူမ်ားအျဖစ္ေတာ့ အၾကမ္းမ်ဥ္း သိရိွခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ သူရဲ ေကာင္း ျဖစ္လိုခဲ့သည္။ တျဖည္းျဖည္း အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ငယ္စဥ္တုန္း ကလို ဓါးလွံကိုင္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္ခ်င္သည့္ စိတ္မရိွေတာ့ဘဲ၊ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံေသာ သူရဲေကာင္းမ်ိဳး ကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ခ်င္လာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ မည္သုိ႔မည္ပံု လြတ္လပ္ေရးအတြက္ႀကိဳးပမ္း ခဲ့ရပံု၊ မည္မွ် ဆင္းရဲ အနစ္နာခံခဲ့ရပံု၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးပံု၊ သေဘာထား ႀကီးျမင့္ပံု စသည့္ ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထဲတြင္
စြဲၿမဲစြာ တြယ္ေႏွာင္ေနခဲ့သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လုိ ျဖစ္ခ်င္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေလး စားသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး အက်င့္စ႐ိုက္ ရိွသူဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားမည္။ ထုိကဲ့သို႔ေသာသူမ်ိဳး၏ ဦးေဆာင္မႈေနာက္သု႔ိ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ မည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဲ့သုိ႔ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ိဳး၏ ေနာက္သို႔ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ တည္းသာ လိုက္ပါမည္ေတာ့ မဟုတ္၊ တစ္တိုင္း တစ္ျပည္လံုးမွ လူငယ္မ်ား ပါ လုိက္ပါၾကလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ သားမ်ားသည္ သူရဲေကာင္း ျမတ္ႏိုးေသာ စိတ္၊ ကယ္တင္ရွင္အားေမွ်ာ္လင့္ ေသာ စိတ္ ေမြးကတည္းက ပါေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ စိတ္ထား မ်ိဳး ရိွေနၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထူးဆန္းစြာပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ေနၾကျခင္းပင္။
ဗုဒၶ၀ါဒ၌ “အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ” မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ ရာ၏ ဟူေသာ အဆံုးအမ အထင္အရွား ရိွေနေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ အပါ အ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသား အေတာ္မ်ားမ်ားက သူရဲေကာင္းအား ျမတ္ ႏိုးေသာ စိတ္၊ အားကိုးေသာ စိတ္ က ငယ္စဥ္ကတည္းက သေႏၶတည္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္သည့္ စိတ္က ယခုမွ ႐ုတ္တရတ္ ထေပၚလာသည္ေတာ့မဟုတ္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက အေျခတည္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ရာဇ၀င္ ကို ျပန္ ၾကည့္ရလွ်င္ ပထမဆံုး အေနာ္ရထာမင္းျမတ္ တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ပုဂံ မင္း ေနျပည္ေတာ္။ ထုိေခတ္ထုိအခါက တိုင္းျပည္ႂကြယ္၀ ခဲ့ပါ၏။ ျပည္သူျပည္ သားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡ ဖိစီးမႈ ကင္းေ၀းခဲ့ရကာ မွားေသာ အယူမ်ား ပယ္ေပ်ာက္ ၍ ေကာင္းေသာ အယူ စြဲၿမဲလာေစခဲ့သည္။ “မင္းႏွင့္ ျပည္သူ လက္တြဲတူ” ခဲ့ၾကသည္။ ပုဂံႏွင့္ အတူ အေနာ္ရထာ၊ ရွင္အရဟံ၊ က်န္စစ္သား၊ ငေထြး႐ူး၊ ငလံုးလဖယ္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ သမိုင္းမ်ား နံမည္ဂုဏ္ရွိန္မ်ား ယခုတိုင္ မေပ်ာက္မပ်က္ တည္ရိွေနေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေနာ္ရထာ စတင္ ထူ ေထာင္ ခဲ့ေသာ ပုဂံမင္းဆက္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ မင္းက်င့္တရားႏွင့္ ညီသည့္ မင္းေကာင္း မင္းျမတ္မ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သလုိ ၊ အရည္အခ်င္း မရွိေသာ ျပည္ သူကို ႏိွပ္စက္ေသာ မင္းဆိုး၊ မင္းယုတ္မ်ားလည္း၊ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးသည္။ မည္ သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ အေနာ္ရထာ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ပုဂံသည္လည္း အရည္ အခ်င္း ညံဖ်င္းသည့္ မင္းလက္ထက္တြင္ ပ်က္စီးခဲ့ရသည္။
အေနာ္ရထာမင္း ၿပီးေနာက္ ဒုတိယႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္သည့္ ဘုရင့္ေနာင္၊ တတိယ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္သည့္ အေလာင္းမင္းတရား စသည့္ သူရဲေကာင္း မင္းျမတ္မ်ားလည္း ျမန္မာရာဇ၀င္တြင္ ထြက္ေပၚခဲ့ ဖူး သည္။ ထုိသုိ႔ သူရဲေကာင္း မင္းျမတ္မ်ား ေပၚထြက္လာခ်ိန္တြင္ ျမန္မာတို႔၏ ရာဇ၀င္ ခမ္းနား ႀကီးက်ယ္ေနသည္။ တန္ခိုး ၾသဇာ ထက္ျမတ္ေနသည္။ တိုင္း ျပည္ သာယာ၀ေျပာေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူရဲေကာင္းမင္းမ်ား လြန္ၿပီးေနာက္ တြင္မူ သူတစ္လူ ငါတစ္မင္းျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမႈ၊ တန္ခိုးအာဏာ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ၊ ညီရင္း အစ္ကိုခ်င္း သတ္ျဖတ္ၿပီး ထီးနန္း သိမ္းပိုက္မႈမ်ားျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ဆံုးေနခဲ့ရၿပီး တိုင္းျပည္လည္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္ကာ တ ပါးေသာ တိုင္းျပည္မွ မင္းတို႔၏ စစ္မက္ျပဳမႈေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး အ ႀကိမ္ႀကိမ္ၿပိဳကြဲခဲ့ရသည္။
တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ဘုရင္က မင္းက်င့္တရားႏွင့္ မညီ၊ အရည္ အခ်င္း မရိွဘဲ ထင္ရာစိုင္းတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ အပ်က္ခံရပါမည္ လား။ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထုိကဲ့သို႔ေသာ မင္းမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေလးစား ၾကည္ညိဳကာ သူအမိန္႔ေပးသည့္ အတိုင္း လုပ္ရပါမည္ေလာ။ သုိ႔မဟုတ္ အ ႏွစ္ ေလးငါးရာ ေနမွ တစ္ခါေပၚေသာ ကယ္တင္ရွင္ သူရဲေကာင္းကို ေစာင့္ ေမွ်ာ္ရပါမည္ေလာ။
ယေန႔ေခတ္တြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေတာ္ေန တက္ေန႐ံု ျဖင့္ တိုင္းျပည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ ျပည္သူျပည္သား မ်ား တစ္ဦးခ်င္းအလုိက္ စြမ္းရည္ တိုးတက္လာပါမွ တိုင္းျပည္ တိုးတက္ႀကီးပြားမည္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသူ/သားမ်ားသည္ သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္ေသာ ၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၾက ၿပီ ျဖစ္သည္။ သူရဲေကာင္းအား ျမတ္ႏိုးေသာစိတ္ သူရဲေကာင္းအား ခ်စ္ခင္ ကာ အတုယူေလးစားၿပီး စံျပ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ထားရိွကာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ မ်ားကို က်င့္သံုးလိုက္နာျခင္းမ်ား ရိွသင့္ေသာ္လည္း သူရိွမွ ျဖစ္မည္၊ သူမရိွ လွ်င္ ဦးေဆာင္မည့္သူ မရိွလွ်င္ မလုပ္တက္ေသာ အက်င့္ဆိုးမ်ားကိုေတာ့ ျပင္ဆင္ရန္ လုိအပ္သည္ဟု ေတြးထင္မိသည္။ ထုိ႔အျပင္ “အတၱာဟိ အတၱ ေနာ နာေထာ” မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ၏ဟူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ အဆံုးအမ ကို သတိခ်ပ္ေစလုိသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အျခား မ်ိဳးခ်စ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအား အဂၤလိပ္ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေပးခဲ့ၾကသည္။ ကမာၻ႕ေျမပံုေပၚတြင္ ကိုယ္ပိုင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ ရပ္ တည္ေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ စိတ္ဓါတ္ညံဖ်င္းေသာႏိုင္ငံေရးသမား တစ္စု၊ အာဏာရွင္တစ္စု တို႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲမြဲေတ ခဲ့ရၿပီး ႏိုင္ငံသားမ်ား အရည္အေသြး က်ဆင္းခဲ့ရသည္။
အာဏာရွင္ ေန၀င္း အစုိးရ၏ ညံ႕ဖ်င္း ယုတ္မာမႈမ်ား၊ မေတာ္မတ ရား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားကို မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ထႀကြေတာ္လွန္ခဲ့သည့္ 8888 လူထု အေရးေတာ္ပံုႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုသည့္ လူထု ေခါင္း ေဆာင္တစ္ဦး ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အားကိုးအား ထား ျပဳရမည့္ လူထုေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ျပည္သူအမ်ားက သတ္မွတ္ ခဲ့ၾကသည္။ ေမွာင္မိုက္ေနေသာ ျမန္မာျပည္ႀကီးအတြက္ အလင္းတန္း တစ္ခု ကို ေတြ႕ရိွလိုက္ရသလို ျပည္သူအမ်ား အားကိုး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရဲ႕ သမီးေလး ဆိုေသာ အသိကလည္း ျပည္သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ပိုမို လင္း လက္ေစခဲ့သည္။
သူမ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းသူ ျပည္သားမ်ား အေပၚတြင္ ထားရွိေသာ ေစတနာ ေမတၲာတရားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသိအမွတ္မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ေပ။ ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခု အတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရသည္။ လက္ ရိွ စစ္အာဏာရွင္၏ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာမႈမ်ားကို ႀကံႀကံခံရင္း အရာရာတြင္ ျပည္သူေရွ႕မွ မားမား မတ္မတ္ ရပ္ခဲ့သည္။ ျပည္သူ/သားမ်ားကလည္း ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးၾကသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေထာင္က လြတ္လာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ဒီမုိကေရစီ ရေတာ့မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾက သည့္ ျပည္သူ/သားမ်ားကလည္း ဒုႏွင့္ ေဒး ရိွသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကလည္း ထုိကိစၥအတြက္ အစြမ္းရိွသေရႊ႕ ႀကိဳးပမ္းမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္လည္း ယံုၾကည္မိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူမ်ားသည္ သူမအား အား ကိုးၾကသည္၊ ခ်စ္ခင္ၾကသည္၊ ေလးစားၾကသည္ ထုိ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူမ အေပၚတြင္ တာ၀န္လည္း မဲ့ေနသည္။ ဒီမိုကေရစီ ရရိွေအာင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ႀကိဳးပမ္းလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးသည္ သူမႏွင့္ သက္ဆိုင္သည္။ သူမ ေကာင္းေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္အတြက္ မည္သုိ႔မည္ပံု လုပ္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္းသာ ေျပာေနၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီရရိွေရး အတြက္ (သုိ႔) တိုင္းျပည္ တိုးတက္ႀကီးပြားေစေရးအတြက္ သူမႏွင့္အတူ ပူး ေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ား အေတာ္ကို နည္းပါးေနေသးသည္။ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ကို ထူေထာင္ရာတြင္ သူမတစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ႏွင့္ မည္သုိ႔မွ် မျဖစ္ႏိုင္ ပါ၊ ျပည္သူအမ်ားကလည္း ၀န္းရံပါမွ မိမိတို႔ အလိုရိွရာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီသို႔ အလွ်င္အျမန္ လွမ္းခ်ီ ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံအေရးသည္ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တြင္ တာ၀န္ရိွသည္။ မိမိ ႏွင့္ မဆုိင္ဟု သေဘာထားကာ ေန၍မရေပ။
အကယ္၍ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္႐ုတ္တရတ္ တိမ္းပါးသြားခဲ့လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မည္သုိ႔ မည္ပံု ေရွ႕ဆက္၍ ဒီမိုကေရစီေရးကို တိုက္ပြဲ၀င္မည္နည္း ?? သူမ မရိွလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနာက္ ထပ္ ႏွစ္တစ္ရာေလာက္ ထပ္ၿပီး အျခား သူရဲေကာင္း ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ကို ေစာင့္ရပါအုန္းမည္လား ?? အျခား ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ထပ္မံမေပၚေပါက္ေတာ့ဘူး ဆိုလွ်င္ေကာ မည္သုိ႔ မည္ပံု ေရွ႕ဆက္ၾကမည္နည္း ??
ထပ္မံ၍ ကြဲၾကၿပဲၾက ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီး အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာ ထပ္မံျဖစ္ပ်က္ဦး ပါမည္လား ?? လူတစ္ေယာက္သည္ သူရဲေကာင္းတစ္ဦးကို အားက်အတုယူ သင့္သည္။ ေလးစားခ်စ္ခင္သင့္သည္။ သို႔ေသာ္ လြန္ကဲစြာ အားကိုးအားထုိက္ မျပဳရာ၏။ မိမိ၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးမ်ား ပါးေလွ်ာ့လာေပလိမ့္မည္။ မိမိ ကိုယ္ မိမိအားကိုးျခင္း၊ စည္းလံုးညီညြတ္စြာႏွင့္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ မိမိတို႔ အလုိရိွရာကို ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရေပမည္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိ အားကိုးခ်င္စိတ္ ေမြးႏိုင္ၾကပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္ရင္း .........
**မိုးသဲခါး**
ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က “အဘယ္သူအား သင္ေလးစားပါသနည္း၊ သင္ ဘာျဖစ္ခ်င္ပါသနည္း ” ဟု ေမးလွ်င္ “အေလာင္းမင္းတရား ျဖစ္ခ်င္ပါ သည္။ စူပါမင္းအား ေလးစားပါသည္ ” ဟု ေျပာေကာင္း ေျပာေပလိမ့္မည္။ ေျပာလည္း ေျပာခဲ့ပါလိမ့္မည္။ ထုိေခတ္ထုိအခါက ကၽြန္ေတာ္မွ မဟုတ္ ကၽြန္ ေတာ္ႏွင့္ ရြယ္တူ အျခားကေလးငယ္ မ်ားအား ေမးလွ်င္လည္း ထုိကဲ့သို႔သာ ေျဖမည္ ျဖစ္သည္။ အေလာင္းမင္းတရား ေနရာတြင္ က်န္စစ္သားလည္းျဖစ္ ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ စူပါမင္း ေနရာတြင္ လင္းႏို႔ လူသားလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ လူဟူ၍ ျဖစ္လာလွ်င္ သူ႔ထံ၌ တသီးပုဂၢလ စံအ ျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ စံျပပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ရင္ထဲတြင္ ရိွေနျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္ ၏။ ထုိ စံျပ ပုဂၢိဳလ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားက်အတုယူစရာ အျဖစ္ တည္ရိွေန သည္။ ဥပမာ စူပါမင္းအား ဘာေၾကာင့္ ေလးစား သနည္း ဟု ေမးလွ်င္ “ လူ ေတြကို သူက ကယ္တင္လို႔ပါ၊ သူက သူရဲေကာင္းမို႔လုိ႔ပါ ဟုသာ ေျဖဆိုမွာ မလြဲဧကန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထပ္မံေတြးေတာစရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲတြင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရိွေနေသာ စံျပ ပုဂၢိဳလ္ ဆိုသူမွာ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္ ေနျခင္းပင္။
သူရဲေကာင္း ဆုိေသာ စကားကို ငယ္စဥ္တည္းက ႀကားဖူးသည္။ ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္သည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ အဓိပၸါယ္ မသိခဲ့ေသာ္လည္း သူရဲေကာင္းဆိုသူမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုအား ကူညီသူ၊ အနစ္နာခံသူ၊ မိမိ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔သူ၊ ေမတၲာတရား ႀကီးမားသူ၊ အစြမ္းထက္သူမ်ားအျဖစ္ေတာ့ အၾကမ္းမ်ဥ္း သိရိွခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ သူရဲ ေကာင္း ျဖစ္လိုခဲ့သည္။ တျဖည္းျဖည္း အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ငယ္စဥ္တုန္း ကလို ဓါးလွံကိုင္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္ခ်င္သည့္ စိတ္မရိွေတာ့ဘဲ၊ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံေသာ သူရဲေကာင္းမ်ိဳး ကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ခ်င္လာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ မည္သုိ႔မည္ပံု လြတ္လပ္ေရးအတြက္ႀကိဳးပမ္း ခဲ့ရပံု၊ မည္မွ် ဆင္းရဲ အနစ္နာခံခဲ့ရပံု၊ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးပံု၊ သေဘာထား ႀကီးျမင့္ပံု စသည့္ ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထဲတြင္
စြဲၿမဲစြာ တြယ္ေႏွာင္ေနခဲ့သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လုိ ျဖစ္ခ်င္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေလး စားသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး အက်င့္စ႐ိုက္ ရိွသူဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားမည္။ ထုိကဲ့သို႔ေသာသူမ်ိဳး၏ ဦးေဆာင္မႈေနာက္သု႔ိ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ မည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဲ့သုိ႔ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ိဳး၏ ေနာက္သို႔ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ တည္းသာ လိုက္ပါမည္ေတာ့ မဟုတ္၊ တစ္တိုင္း တစ္ျပည္လံုးမွ လူငယ္မ်ား ပါ လုိက္ပါၾကလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ သားမ်ားသည္ သူရဲေကာင္း ျမတ္ႏိုးေသာ စိတ္၊ ကယ္တင္ရွင္အားေမွ်ာ္လင့္ ေသာ စိတ္ ေမြးကတည္းက ပါေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ စိတ္ထား မ်ိဳး ရိွေနၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထူးဆန္းစြာပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ေနၾကျခင္းပင္။
ဗုဒၶ၀ါဒ၌ “အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ” မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ ရာ၏ ဟူေသာ အဆံုးအမ အထင္အရွား ရိွေနေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ အပါ အ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသား အေတာ္မ်ားမ်ားက သူရဲေကာင္းအား ျမတ္ ႏိုးေသာ စိတ္၊ အားကိုးေသာ စိတ္ က ငယ္စဥ္ကတည္းက သေႏၶတည္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္သည့္ စိတ္က ယခုမွ ႐ုတ္တရတ္ ထေပၚလာသည္ေတာ့မဟုတ္၊ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက အေျခတည္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ရာဇ၀င္ ကို ျပန္ ၾကည့္ရလွ်င္ ပထမဆံုး အေနာ္ရထာမင္းျမတ္ တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ပုဂံ မင္း ေနျပည္ေတာ္။ ထုိေခတ္ထုိအခါက တိုင္းျပည္ႂကြယ္၀ ခဲ့ပါ၏။ ျပည္သူျပည္ သားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡ ဖိစီးမႈ ကင္းေ၀းခဲ့ရကာ မွားေသာ အယူမ်ား ပယ္ေပ်ာက္ ၍ ေကာင္းေသာ အယူ စြဲၿမဲလာေစခဲ့သည္။ “မင္းႏွင့္ ျပည္သူ လက္တြဲတူ” ခဲ့ၾကသည္။ ပုဂံႏွင့္ အတူ အေနာ္ရထာ၊ ရွင္အရဟံ၊ က်န္စစ္သား၊ ငေထြး႐ူး၊ ငလံုးလဖယ္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ သမိုင္းမ်ား နံမည္ဂုဏ္ရွိန္မ်ား ယခုတိုင္ မေပ်ာက္မပ်က္ တည္ရိွေနေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေနာ္ရထာ စတင္ ထူ ေထာင္ ခဲ့ေသာ ပုဂံမင္းဆက္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ မင္းက်င့္တရားႏွင့္ ညီသည့္ မင္းေကာင္း မင္းျမတ္မ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့သလုိ ၊ အရည္အခ်င္း မရွိေသာ ျပည္ သူကို ႏိွပ္စက္ေသာ မင္းဆိုး၊ မင္းယုတ္မ်ားလည္း၊ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးသည္။ မည္ သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ အေနာ္ရထာ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ပုဂံသည္လည္း အရည္ အခ်င္း ညံဖ်င္းသည့္ မင္းလက္ထက္တြင္ ပ်က္စီးခဲ့ရသည္။
အေနာ္ရထာမင္း ၿပီးေနာက္ ဒုတိယႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္သည့္ ဘုရင့္ေနာင္၊ တတိယ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္သည့္ အေလာင္းမင္းတရား စသည့္ သူရဲေကာင္း မင္းျမတ္မ်ားလည္း ျမန္မာရာဇ၀င္တြင္ ထြက္ေပၚခဲ့ ဖူး သည္။ ထုိသုိ႔ သူရဲေကာင္း မင္းျမတ္မ်ား ေပၚထြက္လာခ်ိန္တြင္ ျမန္မာတို႔၏ ရာဇ၀င္ ခမ္းနား ႀကီးက်ယ္ေနသည္။ တန္ခိုး ၾသဇာ ထက္ျမတ္ေနသည္။ တိုင္း ျပည္ သာယာ၀ေျပာေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူရဲေကာင္းမင္းမ်ား လြန္ၿပီးေနာက္ တြင္မူ သူတစ္လူ ငါတစ္မင္းျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲမႈ၊ တန္ခိုးအာဏာ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ၊ ညီရင္း အစ္ကိုခ်င္း သတ္ျဖတ္ၿပီး ထီးနန္း သိမ္းပိုက္မႈမ်ားျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ဆံုးေနခဲ့ရၿပီး တိုင္းျပည္လည္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္ကာ တ ပါးေသာ တိုင္းျပည္မွ မင္းတို႔၏ စစ္မက္ျပဳမႈေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး အ ႀကိမ္ႀကိမ္ၿပိဳကြဲခဲ့ရသည္။
တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ဘုရင္က မင္းက်င့္တရားႏွင့္ မညီ၊ အရည္ အခ်င္း မရိွဘဲ ထင္ရာစိုင္းတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ အပ်က္ခံရပါမည္ လား။ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထုိကဲ့သို႔ေသာ မင္းမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေလးစား ၾကည္ညိဳကာ သူအမိန္႔ေပးသည့္ အတိုင္း လုပ္ရပါမည္ေလာ။ သုိ႔မဟုတ္ အ ႏွစ္ ေလးငါးရာ ေနမွ တစ္ခါေပၚေသာ ကယ္တင္ရွင္ သူရဲေကာင္းကို ေစာင့္ ေမွ်ာ္ရပါမည္ေလာ။
ယေန႔ေခတ္တြင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေတာ္ေန တက္ေန႐ံု ျဖင့္ တိုင္းျပည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ ျပည္သူျပည္သား မ်ား တစ္ဦးခ်င္းအလုိက္ စြမ္းရည္ တိုးတက္လာပါမွ တိုင္းျပည္ တိုးတက္ႀကီးပြားမည္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသူ/သားမ်ားသည္ သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္ေသာ ၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၾက ၿပီ ျဖစ္သည္။ သူရဲေကာင္းအား ျမတ္ႏိုးေသာစိတ္ သူရဲေကာင္းအား ခ်စ္ခင္ ကာ အတုယူေလးစားၿပီး စံျပ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ထားရိွကာ ေကာင္းေသာ အက်င့္ မ်ားကို က်င့္သံုးလိုက္နာျခင္းမ်ား ရိွသင့္ေသာ္လည္း သူရိွမွ ျဖစ္မည္၊ သူမရိွ လွ်င္ ဦးေဆာင္မည့္သူ မရိွလွ်င္ မလုပ္တက္ေသာ အက်င့္ဆိုးမ်ားကိုေတာ့ ျပင္ဆင္ရန္ လုိအပ္သည္ဟု ေတြးထင္မိသည္။ ထုိ႔အျပင္ “အတၱာဟိ အတၱ ေနာ နာေထာ” မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ၏ဟူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ အဆံုးအမ ကို သတိခ်ပ္ေစလုိသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အျခား မ်ိဳးခ်စ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအား အဂၤလိပ္ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေပးခဲ့ၾကသည္။ ကမာၻ႕ေျမပံုေပၚတြင္ ကိုယ္ပိုင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ ရပ္ တည္ေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ စိတ္ဓါတ္ညံဖ်င္းေသာႏိုင္ငံေရးသမား တစ္စု၊ အာဏာရွင္တစ္စု တို႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲမြဲေတ ခဲ့ရၿပီး ႏိုင္ငံသားမ်ား အရည္အေသြး က်ဆင္းခဲ့ရသည္။
အာဏာရွင္ ေန၀င္း အစုိးရ၏ ညံ႕ဖ်င္း ယုတ္မာမႈမ်ား၊ မေတာ္မတ ရား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားကို မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ထႀကြေတာ္လွန္ခဲ့သည့္ 8888 လူထု အေရးေတာ္ပံုႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုသည့္ လူထု ေခါင္း ေဆာင္တစ္ဦး ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အားကိုးအား ထား ျပဳရမည့္ လူထုေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ျပည္သူအမ်ားက သတ္မွတ္ ခဲ့ၾကသည္။ ေမွာင္မိုက္ေနေသာ ျမန္မာျပည္ႀကီးအတြက္ အလင္းတန္း တစ္ခု ကို ေတြ႕ရိွလိုက္ရသလို ျပည္သူအမ်ား အားကိုး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရဲ႕ သမီးေလး ဆိုေသာ အသိကလည္း ျပည္သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ပိုမို လင္း လက္ေစခဲ့သည္။
သူမ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိုင္းသူ ျပည္သားမ်ား အေပၚတြင္ ထားရွိေသာ ေစတနာ ေမတၲာတရားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသိအမွတ္မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ေပ။ ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခု အတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရသည္။ လက္ ရိွ စစ္အာဏာရွင္၏ ေကာက္က်စ္ယုတ္မာမႈမ်ားကို ႀကံႀကံခံရင္း အရာရာတြင္ ျပည္သူေရွ႕မွ မားမား မတ္မတ္ ရပ္ခဲ့သည္။ ျပည္သူ/သားမ်ားကလည္း ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးၾကသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေထာင္က လြတ္လာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ဒီမုိကေရစီ ရေတာ့မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾက သည့္ ျပည္သူ/သားမ်ားကလည္း ဒုႏွင့္ ေဒး ရိွသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကလည္း ထုိကိစၥအတြက္ အစြမ္းရိွသေရႊ႕ ႀကိဳးပမ္းမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္လည္း ယံုၾကည္မိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူမ်ားသည္ သူမအား အား ကိုးၾကသည္၊ ခ်စ္ခင္ၾကသည္၊ ေလးစားၾကသည္ ထုိ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူမ အေပၚတြင္ တာ၀န္လည္း မဲ့ေနသည္။ ဒီမိုကေရစီ ရရိွေအာင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ႀကိဳးပမ္းလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးသည္ သူမႏွင့္ သက္ဆိုင္သည္။ သူမ ေကာင္းေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္အတြက္ မည္သုိ႔မည္ပံု လုပ္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္းသာ ေျပာေနၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီရရိွေရး အတြက္ (သုိ႔) တိုင္းျပည္ တိုးတက္ႀကီးပြားေစေရးအတြက္ သူမႏွင့္အတူ ပူး ေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ား အေတာ္ကို နည္းပါးေနေသးသည္။ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ကို ထူေထာင္ရာတြင္ သူမတစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ႏွင့္ မည္သုိ႔မွ် မျဖစ္ႏိုင္ ပါ၊ ျပည္သူအမ်ားကလည္း ၀န္းရံပါမွ မိမိတို႔ အလိုရိွရာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီသို႔ အလွ်င္အျမန္ လွမ္းခ်ီ ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံအေရးသည္ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တြင္ တာ၀န္ရိွသည္။ မိမိ ႏွင့္ မဆုိင္ဟု သေဘာထားကာ ေန၍မရေပ။
အကယ္၍ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္႐ုတ္တရတ္ တိမ္းပါးသြားခဲ့လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မည္သုိ႔ မည္ပံု ေရွ႕ဆက္၍ ဒီမိုကေရစီေရးကို တိုက္ပြဲ၀င္မည္နည္း ?? သူမ မရိွလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနာက္ ထပ္ ႏွစ္တစ္ရာေလာက္ ထပ္ၿပီး အျခား သူရဲေကာင္း ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ကို ေစာင့္ရပါအုန္းမည္လား ?? အျခား ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ထပ္မံမေပၚေပါက္ေတာ့ဘူး ဆိုလွ်င္ေကာ မည္သုိ႔ မည္ပံု ေရွ႕ဆက္ၾကမည္နည္း ??
ထပ္မံ၍ ကြဲၾကၿပဲၾက ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီး အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာ ထပ္မံျဖစ္ပ်က္ဦး ပါမည္လား ?? လူတစ္ေယာက္သည္ သူရဲေကာင္းတစ္ဦးကို အားက်အတုယူ သင့္သည္။ ေလးစားခ်စ္ခင္သင့္သည္။ သို႔ေသာ္ လြန္ကဲစြာ အားကိုးအားထုိက္ မျပဳရာ၏။ မိမိ၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးမ်ား ပါးေလွ်ာ့လာေပလိမ့္မည္။ မိမိ ကိုယ္ မိမိအားကိုးျခင္း၊ စည္းလံုးညီညြတ္စြာႏွင့္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ မိမိတို႔ အလုိရိွရာကို ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရေပမည္။ မိမိကိုယ္ကို မိမိ အားကိုးခ်င္စိတ္ ေမြးႏိုင္ၾကပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္ရင္း .........
**မိုးသဲခါး**
No comments:
Post a Comment