+မိုးေငြ႔+
+မိုးေငြ႔+
Thursday, November 7, 2013
-- ေရာင္စံုမီးပန္းကေလးေတြလို---
>
ေဆာင္း၀င္လာလို႔လား…ျပဴတင္းေပါက္ကေနျဖတ္တိုက္လာခဲ႔တဲ႔ ညေလေျပေလးက ေအးေအးျမျမ…..။
ကိုယ္ညေနစာစားေနတဲ႔အခ်ိန္ ၈နာရီခြဲေလာက္မွာ ဖုန္းသံေလးျမည္လာခဲ႔တယ္….။ ညေနေစာင္းတုန္းကမွ ရထားခဲ႔တဲ႔ နံပါတ္ေလးတစ္ခုကို တစ္ခါတည္းၾကည့္လုိက္ရံုနဲ႔ ကိုုယ့္မွတ္ဥာဏ္ေတြက အလြတ္ရေနခဲ႔ျပီ….။ သူျပန္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ အသိတစ္ခု သူနဲ႔ဆက္သြယ္လို႔ရႏိုင္တဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုဆိုျပီး ကိုယ္သိမ္းထားယံုသက္သက္ပါ..။ ကိုယ္စဆက္ဖို႔မၾကိဳးစားေတာ့ဘူးဆိုတာ…..သူကိုယ့္ကို ဘာေၾကာင့္မဆက္သြယ္သလဲဆိုတာ သိခ်င္တာပါ…။ ကုိယ့္အထင္မမွားပါဘူး…။ ကိုယ္ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို သူမယူလာခဲ႔တာတဲ႔……။ ဒီတစ္ခ်က္ကိုလည္း ကိုယ္သိပ္သေဘာမက်ေသးဘူး…။ ကိုယ္ဆိုတာ သူ႔အတြက္ ဘာမွေလးနက္စြာ အေရးမပါတဲ႔သူတစ္ေယာက္လား..။ ခုေတာ့ ကိုယ့္နံပါတ္ကို တစ္ေယာက္ဆီကတဆင့္ သူယူျပီးဆက္လာခဲ႔တာပါ….။
“ေနေကာင္းလား…”
ဖုန္းစခရင္မွာေပၚလာတဲ႔ နံပါတ္ေၾကာင့္ သူဆိုတာ ကိုယ္သိႏွင့္ေနျပီးသား….။ ျပီးေတာ့ မၾကားရတာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ သူ႔အသံေတြက ကိုယ့္အနီးနားလာေျပာေနသလို ၾကည္လင္ျပတ္သားလို႔….။ သူက သူအခုေလာေလာဆယ္ဘယ္မွာေနေနတယ္ ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုျပီးေျပာျပတယ္…။ ကိုယ္ကေတာ့ သူ႔အသားျဖဴလာသလား မဲသြားသလားပဲေမးျဖစ္တယ္…။
ခုလို တူညီတဲ႔ ေကာင္းကင္တစ္ခုေအာက္မွာ ရွိေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကိုယ္တို႔အရင္တစ္ခါလိုပဲ ဘုရားမွာဆံုရေအာင္…။ သူ႔ရဲ႔ ေမြးနံ႔ေဒါင့္မွာ ႏွင္းဆီျဖဴျဖဴေတြကို ကပ္လွဴျပီး ဆီမီးခြက္ေလးေတြမွာ အတူမီးပူေဇာ္ရေအာင္ေလ…။
“ေမာင္မျပန္ခင္ေျပာဦးေလ… မင္းကိုကိုယ္တစ္ခုခုလိုက္ေကၽြးခ်င္ေသးတယ္”
သူနဲ႔ေတြ႔ဆံုဖို႔ဆို ကိုယ့္ရဲ႔ျပင္းျပတဲ႔ ဆႏၵတစ္ခု တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ အြန္လိုင္းေပၚမွာေရာ ဖုန္းေရာ မေျပာျဖစ္
ခဲ႔ၾကတဲ႔ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ေလလိုင္းေလးကတဆင့္ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုမႈမွာ… သူက အရင္လို ရွက္ကိုးရွက္ကန္းမရွိဘဲ ေရာင္စံုမီးပန္းကေလးေတြ ဖြာခနဲေပါက္ကြဲသြားသလို ခံစားမႈေလးရေစတယ္..။
အျပင္ဖက္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ဟာ ၾကည္ၾကည္စင္စင္နဲ႔ ေလေျပခပ္ေသာ့ေသာ့ေလးေတြလည္း ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲက တုန္ခါႏႈန္းအတိုင္း လြန႔္လူးေနၾကမလားပဲ..။
+မိုးေငြ႔+
ေဆာင္း၀င္လာလို႔လား…ျပဴတင္းေပါက္ကေနျဖတ္တိုက္လာခဲ႔တဲ႔ ညေလေျပေလးက ေအးေအးျမျမ…..။
ကိုယ္ညေနစာစားေနတဲ႔အခ်ိန္ ၈နာရီခြဲေလာက္မွာ ဖုန္းသံေလးျမည္လာခဲ႔တယ္….။ ညေနေစာင္းတုန္းကမွ ရထားခဲ႔တဲ႔ နံပါတ္ေလးတစ္ခုကို တစ္ခါတည္းၾကည့္လုိက္ရံုနဲ႔ ကိုုယ့္မွတ္ဥာဏ္ေတြက အလြတ္ရေနခဲ႔ျပီ….။ သူျပန္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ အသိတစ္ခု သူနဲ႔ဆက္သြယ္လို႔ရႏိုင္တဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုဆိုျပီး ကိုယ္သိမ္းထားယံုသက္သက္ပါ..။ ကိုယ္စဆက္ဖို႔မၾကိဳးစားေတာ့ဘူးဆိုတာ…..သူကိုယ့္ကို ဘာေၾကာင့္မဆက္သြယ္သလဲဆိုတာ သိခ်င္တာပါ…။ ကုိယ့္အထင္မမွားပါဘူး…။ ကိုယ္ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို သူမယူလာခဲ႔တာတဲ႔……။ ဒီတစ္ခ်က္ကိုလည္း ကိုယ္သိပ္သေဘာမက်ေသးဘူး…။ ကိုယ္ဆိုတာ သူ႔အတြက္ ဘာမွေလးနက္စြာ အေရးမပါတဲ႔သူတစ္ေယာက္လား..။ ခုေတာ့ ကိုယ့္နံပါတ္ကို တစ္ေယာက္ဆီကတဆင့္ သူယူျပီးဆက္လာခဲ႔တာပါ….။
“ေနေကာင္းလား…”
ဖုန္းစခရင္မွာေပၚလာတဲ႔ နံပါတ္ေၾကာင့္ သူဆိုတာ ကိုယ္သိႏွင့္ေနျပီးသား….။ ျပီးေတာ့ မၾကားရတာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ သူ႔အသံေတြက ကိုယ့္အနီးနားလာေျပာေနသလို ၾကည္လင္ျပတ္သားလို႔….။ သူက သူအခုေလာေလာဆယ္ဘယ္မွာေနေနတယ္ ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုျပီးေျပာျပတယ္…။ ကိုယ္ကေတာ့ သူ႔အသားျဖဴလာသလား မဲသြားသလားပဲေမးျဖစ္တယ္…။
ခုလို တူညီတဲ႔ ေကာင္းကင္တစ္ခုေအာက္မွာ ရွိေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ ကိုယ္တို႔အရင္တစ္ခါလိုပဲ ဘုရားမွာဆံုရေအာင္…။ သူ႔ရဲ႔ ေမြးနံ႔ေဒါင့္မွာ ႏွင္းဆီျဖဴျဖဴေတြကို ကပ္လွဴျပီး ဆီမီးခြက္ေလးေတြမွာ အတူမီးပူေဇာ္ရေအာင္ေလ…။
“ေမာင္မျပန္ခင္ေျပာဦးေလ… မင္းကိုကိုယ္တစ္ခုခုလိုက္ေကၽြးခ်င္ေသးတယ္”
သူနဲ႔ေတြ႔ဆံုဖို႔ဆို ကိုယ့္ရဲ႔ျပင္းျပတဲ႔ ဆႏၵတစ္ခု တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ အြန္လိုင္းေပၚမွာေရာ ဖုန္းေရာ မေျပာျဖစ္
ခဲ႔ၾကတဲ႔ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ေလလိုင္းေလးကတဆင့္ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုမႈမွာ… သူက အရင္လို ရွက္ကိုးရွက္ကန္းမရွိဘဲ ေရာင္စံုမီးပန္းကေလးေတြ ဖြာခနဲေပါက္ကြဲသြားသလို ခံစားမႈေလးရေစတယ္..။
အျပင္ဖက္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္ဟာ ၾကည္ၾကည္စင္စင္နဲ႔ ေလေျပခပ္ေသာ့ေသာ့ေလးေတြလည္း ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲက တုန္ခါႏႈန္းအတိုင္း လြန႔္လူးေနၾကမလားပဲ..။
+မိုးေငြ႔+
+မိုးေငြ႔+
+မိုးေငြ႔+
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment