===အမွတ္တရဆရာႀကီးဦးသုခ===

>

 အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားဌာနအတြက္ တီဗီြအစီအစဥ္မွာ ထုတ္လႊင့္ျပသဖို႔ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္””ဇာတ္လမ္းကို ဆရာႀကီးစတင္႐ုိက္ကူးေနစဥ္ ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ ေဟာလိ၀ုဒ္လို႔ဆုိရမယ့္ (ရွစ္မုိင္)ရွိ ေအ၀မ္း႐ုပ္ရွင္ၿခံႀကီးထဲကုိ ႐ုပ္ရွင္ခေရဇီျဖစ္တဲ့ စာေရးသူ ေစာေစာစီးစီးပဲ ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက မိမိကုိ ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ဗီဒီယုိကုမ္ၸဏီမွ ထုတ္လုပ္သူ ကိုထြန္းလြင္က တာ၀န္ ေပးအပ္ထားလို႔ ေအ၀မ္းၿခံထဲမွာေနတဲ့ ေရႊေဂါင္းေျပာင္ ကုိတိုးၫြန္႔နဲ႔ ေတြ႕ဆုံၿပီး ဆရာရင္းျဖစ္သူ ကာတြန္း ဦးေအာင္ရွိန္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေက်ာ္ စုံေထာက္ႀကီး ဦးရွံစားနဲ႔ ဦးဒိန္းေဒါင္ ဇာတ္လမ္း႐ုိက္ကူးၾကဖို႔ ကိစ္ၥေျပာဆုိၾကဖို႔ပါ။ ေနာက္ တစ္ခုက ေအ၀မ္းၿခံထဲမွာ ဆရာႀကီး ဦးသုခရဲ႕ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္”” ႐ုိက္ကူးေနတဲ့ သတင္း စကားၾကားသိရလို႔ ဆရာႀကီးနဲ႔လည္း ေတြ႕ဆံုလိုၿပီး ဆရာႀကီး ႐ုိက္ကြင္းမွာ ႐ုပ္ရွင္ပညာဆည္းပူးေလ့လာ လုိတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႐ုိက္ကြင္းအလုပ္ကိစ္ၥေတြ မ်ားေနတာ ေၾကာင့္ ဆရာႀကီးနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေတြ႕ဆုံဖုိ႔ အခြင့္မႀကံဳခဲ့ရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႐ႈတင္ထမင္းစားၿပီး အျခားတစ္ေနရာ ႐ုိက္ကြင္းေျပာင္းေရႊ႕ၾကမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ စာေရးသူဟာ ေအ၀မ္းၿခံထဲက ျပန္ထြက္လာခဲ့ၿပီး ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္မွာ အိမ္ျပန္ဖို႔ကားေစာင့္ေနရတာၾကာတာနဲ႔ ေဆာင္းရာသီ ကာလဆုိေတာ့ ရွစ္မုိင္ကေနၿပီး က်ဳိက္၀ုိင္းဘုရားလမ္း အတိုင္း ကုန္းေၾကာင္းခရီး လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာခဲ့ ပါတယ္။

 ဒီအခ်ိန္က စာေရးသူဟာ မာလာၿမိဳင္အုတ္က်င္း လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနထိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္လာရင္းက အင္းစိန္သမုိင္းလမ္းဆုံ လမ္း၀ ေရာက္ေတာ့ လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ၀တ္ၳဳစာအုပ္ အေဟာင္းေတြ စုပုံခင္းက်င္းေရာင္းခ်ေနတာေတြ႕ရလို႔ စာသမားပီပီ စာအုပ္ပုံထဲမွာ ရွာေဖြၾကည့္႐ႈရာက စာေရး ဆရာ ေအးမြန္ ဘာသာျပန္ဆုိေရးသားတဲ့ ကမ္ၻာေက်ာ္ ကာတြန္း႐ုပ္ရွင္၀ိဇ္ၨာ ေ၀ါ့ဒစ္ၥေနးရဲ႕ အတ္ၳဳပ္ၸတိ္ၱစာအုပ္ ထူကေလးတစ္အုပ္နဲ႔အတူ ပူးတြဲေနတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္း ေလးက စာေရးဆရာရဲ႕ နာမည္ကုိေတာ့ ၾကာလို႔ခပ္ေမ့ေမ့ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ““ဦးပန္းရည္””လို႔ထင္ပါတယ္။ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္တိုက္”” ဆုိတဲ့ ရွားရွားပါးပါး ဇာတ္အၿငိမ့္သဘင္သမားပညာရွင္ မ်ားအတြက္ အလြန္အသုံး၀င္အဖိုးတန္လွတဲ့ ဇာတ္စာ၊ ဇာတ္စကားမ်ားပါတဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။ ဘုရင္စာ၊ ၀န္စာတုိ႔ကအစ မင္းသား မင္းသမီး၊ လူရႊင္ေတာ္အေခၚ ခြန္းေထာက္သျဖန္၊ ေတာေတာင္ အေၾကာင္း၊ နဂါး၊ ဂဠဳန္၊ ကုမ္ၻာန္၊ ယက္ၡ စတဲ့ ဇာတ္သုံး စကားလုံး အေျပာအဆုိေတြစုံလင္ေအာင္ပါတဲ့ စာအုပ္ ေလးပါ။ အဲဒီေခတ္ေဟာင္းစာအုပ္ေလးရဲ႕ တန္ဖုိးက အဖုံးေပၚမွာ တစ္က်ပ္ ႏွစ္ပဲ လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဒစ္ၥေနးစာအုပ္က ငါးက်ပ္၊ အဲဒီစြယ္စုံ ကဗ်ာ့ဘဏ္တိုက္ စာအုပ္ေလးက တစ္ဆယ္က်ပ္နဲ႔ စာေရးသူ၀ယ္ခဲ့ၿပီး ငါးရတဲ့ တံငါလို ၀မ္းသာအားရ စာဖတ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ အိမ္ကုိသုတ္ေျခတင္ၿပီး အျမန္ျပန္လာ ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခါကာလတုန္းက စာေရးသူဟာ ျမန္မာ့ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ပထမဆုံး ““႐ိုးသားတဲ့ ဖုိးသခြား”” ဆိုတဲ့ ကာတြန္း႐ုပ္ရွင္ကို ႐ိုက္ကူးထုတ္လႊင့္ျပသၿပီးတဲ့ေနာက္ မွာ ႐ုပ္သံ/တီဗီြမွာ ကုန္ပစ္ၥည္းေၾကာ္ျငာေတြစတင္ ထုတ္လႊင့္ျပသခြင့္ျပဳေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာေခတ္ဦးကာလအစ ႀကံဳႀကိဳက္ေနတာေၾကာင့္ အဲဒီတုန္းက ေႁမြႏွစ္ေကာင္ ေပြး၊ ၀ဲ၊ ယားနာေပ်ာက္ေဆးေၾကာ္ျငာ႐ိုက္ကူးေပးခဲ့ရာက ေၾကာ္ျငာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားလက္ခံ႐ိုက္ကူးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။  

ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူတို႔ဟာ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေၾကာ္ျငာ ေခတ္ဦးစတင္႐ိုက္ကူးခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေရး သူနဲ႔အတူ ေၾကာ္ျငာေနရာ၀င္ေရာက္လာသူက ႐ုပ္ရွင္ မင္းသားႀကီး ဦးျမင့္စိုးပါ။ သူက ဒီဇင္ဘာမ်က္ခုံးေမြးဆြဲခဲတံ ေၾကာ္ျငာနဲ႔စတင္၀င္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ေၾကာ္ျငာက ေကသီပန္ေသြးေဆးေၾကာ္ျငာပါ။ အဲဒီ ေၾကာ္ျငာသ႐ုပ္ေဆာင္ေလး မ်ဳိးသႏ္ၲာထြန္းဟာ အဲဒီကစၿပီး ထင္ရွားတဲ့သ႐ုပ္ေဆာင္မင္းသမီးျဖစ္လာခဲ့ရတာပါ။ ယခု အကယ္ဒမီ မ်ဳိးသႏ္ၲာထြန္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စာေရးသူနဲ႔အတူ စတူဒီယိုထဲမွာ ႐ိုက္ကူးတည္းျဖတ္ျပဳလုပ္ေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ ကိုစန္း ေအာင္ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူကိုယ္တုိင္ေရးစပ္ထားတဲ့ ပန္-ပန္-ပန္ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းနဲ႔ ထက္ထက္မုိးဦးနဲ႔ ကုိယ္တုိင္ ေရႊဆုိင္ေၾကာ္ျငာ႐ိုက္ခဲ့ရာက ထက္ထက္မုိးဦး ထင္ရွားလာ ခဲ့သလို သူကိုယ္တုိင္လည္း စူပါဒါ႐ိုက္တာျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္မွာေတာ့ ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနအတြက္ လူရႊင္ေတာ္ ကိုေမတ္ၱာတုိ႔ရဲ႕ ေအးေအးျမင့္န႔ဲ တစ္ခိုင္လုံးေရႊအၿငိမ့္ခြင္ မ်ား ႐ိုက္ကူးေအာင္ျမင္လာခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႐ုပ္/သံစတူဒီယိုထဲမွာ စာေရးသူနဲ႔ ေတြ႕ဆုံတုိင္း ကိုေမတ္ၱာက ေၾကာ္ျငာကာတြန္းထဲကလို အမယ္ေလး ေလးေလး-ယားလုိက္တာ ကယ္ၾကပါအုံးလို႔ သူ႔တစ္ကိုယ္လုံးကုတ္ၿပီး ရယ္စရာေနာက္ေျပာင္ျပေလ့ရွိ တာေၾကာင့္ အလြန္ပဲ ရင္းႏွီးခင္မင္ၾကပါတယ္။ 

အဲဒါေၾကာင့္ သဘင္၊ အႏုပညာ၊ စာေပ၊ အလကၤာ ေျမာက္တဲ့ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္တုိက္””စာအုပ္ေလးကို သူ႔အတြက္ အလြန္အသုံး၀င္တန္ဖိုးရွိမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ ကိုေမတ္ၱာကို ေပးျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကေလး အမွတ္တရလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္တာကို လူရႊင္ေတာ္ ကုိေမတ္ၱာက လက္ႏွစ္ဖက္ နဖူးထက္တင္ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ကန္ေတာ့ၿပီး စာေရးသူ ေပးလုိက္တဲ့ ဒီတစ္ဆယ္က်ပ္တန္ စာအုပ္ေလးဟာ သူ႔ အတြက္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ တန္ဖုိးႀကီးမားလွပါေၾကာင္း အထူးေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားပါတယ္။ တစ္ေန႔ စာေရးသူဟာ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားစတူဒီယို အေပၚထပ္မွာရွိတဲ့ တည္းျဖတ္၊ အသံသြင္းခန္းထဲမွာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကားဆက္ေနတုန္း စာေရးသူအား ကူညီ တည္းျဖတ္ေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ အႀကီးတန္းစက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္က ကာတြန္းဆရာကုိ ဆရာႀကီးဦးသုခက ေတြ႕ခ်င္လို႔တဲ့ဗ်။ ဆရာႀကီး ႐ုပ္/သံ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲမွာ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးနဲ႔ စကားေျပာေန ၾကတယ္။ ေစာင့္ၿပီးေတြ႕လိုက္ပါ။ တီးတိုးညင္သာတဲ့ သူ႔ေလသံကုိၾကားရတဲ့ စာေရးသူဟာ ကုိယ့္နားကိုပင္ မယုံ ၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္သြားၿပီး ဆရာႀကီးနဲ႔တကယ့္ ကိုေတြ႕ခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ အခုေတာ့ ဆရာႀကီးကုိယ္တုိင္ ကပင္ ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ၀မ္းပန္းတသာ တအံ့တၾသ နဲ႔ကားဆက္ခန္းက အျမန္ဆုံးဆင္းၿပီး ဆရာႀကီးရွိတဲ့ ႐ုပ္/သံ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲ အေျပးထြက္လာခဲ့တာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ႐ုပ္/သံ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ျပန္ထြက္လာ တာကို ၿပံဳးၿပီး အ႐ုိအေသျပဳႏႈတ္ဆက္ရင္း အခန္းထဲ ၀င္လိုက္ေတာ့ ဆရာႀကီးဟာ ဆုိဖာဆက္တီေပၚမွာ ထုိင္ေနရာက ထလာၿပီး စာေရးသူရဲ႕လက္ကို ကိုင္စြဲ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး က်ဳပ္ ကုိေဖစန္းရဲ႕ (ေႁမြႏွစ္ေကာင္) ေဆးေၾကာ္ျငာကာတြန္းကုိ သေဘာက်လြန္းလို႔ ေတြ႕ခ်င္ တာပါဗ်။ ဒီလုိပဲ အႏုပညာသမားပီပီ ႐ုိးရွင္းစြာေျပာၿပီး သူ႔အနီးထုိင္ခုံမွာ ထုိင္ေစပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အလြန္မွတ္ၪဏ္ပါရမီေကာင္းလွတဲ့ ဆရာႀကီးက စာေရးသူရဲ႕ ေၾကာ္ျငာထဲက စာသားစကား လုံးေတြနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံး တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ အဖုအထစ္မရွိ ရြတ္ဆုိေျပာျပတာကို စာေရးသူရဲ႕ စိတ္ထဲက အထူးကို ခ်ီးက်ဴးအံ့ၾသေနမိပါတယ္။

ပထမပဏာမ အစပ်ဳိးၿပီး ဆရာႀကီးေျပာပုံက ဒီလိုပါ။ အမယ္ေလး ေလးေလး ယားလုိက္တာ ကုတ္ရတာ လည္း မသက္သာ ကယ္ၾကပါအံုးတဲ့။ ဒီေတာ့ ေဆးဘူး ကာတြန္း႐ုပ္၀င္လာၿပီး ဒီမွာ မိတ္ေဆြ ေပြး၊ ၀ဲ၊ ႏွင္းခူ၊ ယားနာထူလို႔ မပူနဲ႔ေရာ့ ..ယူ.. လိမ္းတဲ့ သိပ္ေကာင္းတယ္။ ဒီေတာ့ ယားေနတဲ့အ႐ုပ္ေလးက ဟာ ဟုတ္ပါ့ မကုတ္ ရဘူး။ ေပ်ာက္ၿပီ အဲဒါက ဘာေဆးလဲ။ ကဲ ေမးၿပီေပါ့ေနာ္။ ဒီေတာ့ ေဆးဘူးကာတြန္း႐ုပ္က အဲဒါ ေဆးတကာ့ ထိပ္ေခါင္ ေႁမြႏွစ္ေကာင္ေပါ့တဲ့။ အဲဒီစာသားေလးေတြလည္း ဆရာသေဘာက်တယ္။ ဘယ္သူေရးေပးတာလဲ။ အဲဒီလို ဆရာႀကီးက ဆက္ေမးေတာ့ စာေရးသူက ေၾကာ္ျငာအပ္ ကတည္းက စိတ္ကူးရၿပီး ကိုယ္တုိင္ေကာက္ေရးလိုက္ တာပါလို႔ ျပန္လည္ေျပာျပေတာ့ ဆရာႀကီးက စာေရးသူရဲ႕ လက္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ဆင့္ဆြဲကိုင္အားေပးလုိက္ရာ က စာလည္းေကာင္းတယ္။ အ႐ုပ္လည္းေကာင္းတယ္။ စိတ္ကူးလည္းေကာင္းတယ္။ အဲဒါေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ကဲကဲ အလုပ္ရွိက ဆက္ၿပီးသြားလုပ္ပါလို႔ ဆရာႀကီးက ခြင့္ျပဳ လိုက္တာနဲ႔ စာေရးသူက မတ္တတ္ရပ္ရင္း ဆရာႀကီးကို လက္အုပ္ခ်ီကန္ေတာ့ၿပီး ဧည့္ခန္းထဲက လွည့္အျပန္ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ဒုတိယ၀င္ေရာက္လာသူက လူရႊင္ေတာ္ ကိုေမတ္ၱာပါ။ 

ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူဟာ ကိုေမတ္ၱာနဲ႔အတူ ဆက္တီကုလားထုိင္မွာ ၀င္ထုိင္လုိက္ရ ျပန္ပါတယ္။ ကိုေမတ္ၱာက သားတို႔ ဒီမွာ ေအးေအးျမင့္တုိ႔နဲ႔ တစ္ညလံုး အၿငိမ့္ခြင္႐ုိက္ၾကမွာပါ။ ဆရာႀကီး ေရာက္ေန တယ္ၾကားသိရလို႔ ဆရာႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ လာတာပါလို႔ေျပာၿပီး ဇာတ္အၿငိမ့္သဘင္ကိစ္ၥေတြ ဆက္ေျပာျဖစ္ၾကျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခြင့္ႀကံဳခုိက္ စာေရးသူက ရွားရွားပါးပါး ဇာတ္စာ၊ ဇာတ္စကားအလကၤာေတြပါတဲ့ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္ တုိက္””စာအုပ္ေလး ကိုေမတ္ၱာကိုေပးလိုက္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ ဆရာႀကီးက ထုိင္ရာက သူ႔နဖူးျပင္ကို လက္ဖ၀ါးနဲ႔႐ိုက္ၿပီး ဟာ အဲဒီ ကဗ်ာ့ဘဏ္တုိက္စာအုပ္ကို ဟိုငယ္စဥ္စာေရးဆရာဘ၀ကတည္းက လိုခ်င္လြန္းလို႔ ရွာခဲ့တာ၊ ခုအသက္အရြယ္ထိ လုံး၀ရွာမေတြ႕မိဘူးကြာ။ ကိုေမတ္ၱာကံထူးတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုေမတ္ၱာက ဆရာႀကီးလုိအပ္ရင္ ျပန္လည္ထပ္ဆင့္ေမတ္ၱာလက္ေဆာင္ကန္ေတာ့ပါမယ္ လို႔ ေျပာေပမယ့္ ဆရာႀကီးက ဒီစာအုပ္ဟာ ကိုေမတ္ၱာတို႔လို အနာဂတ္သဘင္အႏုပညာရွင္ေတြအတြက္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာေပျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ဆင့္ကမ္းပညာအေမြထိန္းသိမ္း ဖို႔ အမွာစကားေျပာၾကားၿပီးေနာက္ အားလုံးဆရာႀကီးကို ႐ို႐ိုေသေသ ကန္ေတာ့ၿပီး ကိုေမတ္ၱာက အၿငိမ့္အဖြဲ႕ရွိရာ စတူဒီယို (ႀ)ဘက္ ထြက္သြားသလို စာေရးသူက အေပၚ ထပ္မွာရွိတဲ့ တည္းျဖတ္ကားဆက္ခန္းေပၚ တက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးကေတာ့ အဲကြန္းလႊတ္ထားတဲ့ ဧည့္ခန္းမ ႀကီးထဲရွိ ဆက္တီ ကုလားထိုင္ေပၚမွာ တစ္ကိုယ္တည္း မ်က္စိ စုံမွိတ္ၿပီး တရား႐ႈမွတ္က်န္ရစ္ေနမည္ ထင္ပါ သတည္း။ စာႂကြငး္ - အဲဒဲီအခ်ိန္ကစာေရးသနူ အတ ူ ေၾကာျ္ငာ ကာတြန း္ ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္ကူး ေပးခၾ့ဲကသ ူ ႐ုပ/္ သံ၀၀န္ထ မး္းအႀကးီး တန္းအင္ဂ်င္နီယာ စက္အဖြဲ႕သားမ်ားမွာ ကိုျမင့္ေအာင္ ေခၚ ယခုအခါ ျမန္မာေတးသီခ်င္းသံစဥ္မ်ားနဲ႔ ထင္ရွား ေနတ ့ဲ အဆို ေက်ာ ္ ေတးသံ
ရွ င္ရာဇာ၀ငး္တင၊့္ ဥးီး ျပည္သိန း္း ၊ ကိုျမသန္း၊ ကိုေမာင္ေမာင္သန္းတုိ႔ျဖစ္ၾကၿပီး အသံသြင္း တည္းျဖတ္ကားဆက္ေပးသူက အင္ဂ်င္နီယာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးဦးသုခရဲ႕ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္”” ဇာတ္လမ္းကို အစအဆုံးတည္းျဖတ္ကားဆက္ေပးသူဟာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ဟာ အႏုပညာအစဥ္အလာ ႀကီးမားခဲ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္က ေခတ္ေဟာင္းေရဒီယုိဓာတ္ျပား အဆုိေက်ာ္ ေဒၚလီလီၾကဴၫြန္႔ရဲ႕သား ျဖစ္ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းဂုဏ္ျပဳေဖာ္ျပအပ္ပါ၏။ ။

 +ကာတြန္းေဖစန္း+

 အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားဌာနအတြက္ တီဗီြအစီအစဥ္မွာ ထုတ္လႊင့္ျပသဖို႔ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္””ဇာတ္လမ္းကို ဆရာႀကီးစတင္႐ုိက္ကူးေနစဥ္ ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ ေဟာလိ၀ုဒ္လို႔ဆုိရမယ့္ (ရွစ္မုိင္)ရွိ ေအ၀မ္း႐ုပ္ရွင္ၿခံႀကီးထဲကုိ ႐ုပ္ရွင္ခေရဇီျဖစ္တဲ့ စာေရးသူ ေစာေစာစီးစီးပဲ ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက မိမိကုိ ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ဗီဒီယုိကုမ္ၸဏီမွ ထုတ္လုပ္သူ ကိုထြန္းလြင္က တာ၀န္ ေပးအပ္ထားလို႔ ေအ၀မ္းၿခံထဲမွာေနတဲ့ ေရႊေဂါင္းေျပာင္ ကုိတိုးၫြန္႔နဲ႔ ေတြ႕ဆုံၿပီး ဆရာရင္းျဖစ္သူ ကာတြန္း ဦးေအာင္ရွိန္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေက်ာ္ စုံေထာက္ႀကီး ဦးရွံစားနဲ႔ ဦးဒိန္းေဒါင္ ဇာတ္လမ္း႐ုိက္ကူးၾကဖို႔ ကိစ္ၥေျပာဆုိၾကဖို႔ပါ။ ေနာက္ တစ္ခုက ေအ၀မ္းၿခံထဲမွာ ဆရာႀကီး ဦးသုခရဲ႕ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္”” ႐ုိက္ကူးေနတဲ့ သတင္း စကားၾကားသိရလို႔ ဆရာႀကီးနဲ႔လည္း ေတြ႕ဆံုလိုၿပီး ဆရာႀကီး ႐ုိက္ကြင္းမွာ ႐ုပ္ရွင္ပညာဆည္းပူးေလ့လာ လုိတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႐ုိက္ကြင္းအလုပ္ကိစ္ၥေတြ မ်ားေနတာ ေၾကာင့္ ဆရာႀကီးနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေတြ႕ဆုံဖုိ႔ အခြင့္မႀကံဳခဲ့ရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႐ႈတင္ထမင္းစားၿပီး အျခားတစ္ေနရာ ႐ုိက္ကြင္းေျပာင္းေရႊ႕ၾကမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ စာေရးသူဟာ ေအ၀မ္းၿခံထဲက ျပန္ထြက္လာခဲ့ၿပီး ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္မွာ အိမ္ျပန္ဖို႔ကားေစာင့္ေနရတာၾကာတာနဲ႔ ေဆာင္းရာသီ ကာလဆုိေတာ့ ရွစ္မုိင္ကေနၿပီး က်ဳိက္၀ုိင္းဘုရားလမ္း အတိုင္း ကုန္းေၾကာင္းခရီး လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာခဲ့ ပါတယ္။

 ဒီအခ်ိန္က စာေရးသူဟာ မာလာၿမိဳင္အုတ္က်င္း လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေနထိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္လာရင္းက အင္းစိန္သမုိင္းလမ္းဆုံ လမ္း၀ ေရာက္ေတာ့ လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ၀တ္ၳဳစာအုပ္ အေဟာင္းေတြ စုပုံခင္းက်င္းေရာင္းခ်ေနတာေတြ႕ရလို႔ စာသမားပီပီ စာအုပ္ပုံထဲမွာ ရွာေဖြၾကည့္႐ႈရာက စာေရး ဆရာ ေအးမြန္ ဘာသာျပန္ဆုိေရးသားတဲ့ ကမ္ၻာေက်ာ္ ကာတြန္း႐ုပ္ရွင္၀ိဇ္ၨာ ေ၀ါ့ဒစ္ၥေနးရဲ႕ အတ္ၳဳပ္ၸတိ္ၱစာအုပ္ ထူကေလးတစ္အုပ္နဲ႔အတူ ပူးတြဲေနတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္း ေလးက စာေရးဆရာရဲ႕ နာမည္ကုိေတာ့ ၾကာလို႔ခပ္ေမ့ေမ့ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ““ဦးပန္းရည္””လို႔ထင္ပါတယ္။ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္တိုက္”” ဆုိတဲ့ ရွားရွားပါးပါး ဇာတ္အၿငိမ့္သဘင္သမားပညာရွင္ မ်ားအတြက္ အလြန္အသုံး၀င္အဖိုးတန္လွတဲ့ ဇာတ္စာ၊ ဇာတ္စကားမ်ားပါတဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။ ဘုရင္စာ၊ ၀န္စာတုိ႔ကအစ မင္းသား မင္းသမီး၊ လူရႊင္ေတာ္အေခၚ ခြန္းေထာက္သျဖန္၊ ေတာေတာင္ အေၾကာင္း၊ နဂါး၊ ဂဠဳန္၊ ကုမ္ၻာန္၊ ယက္ၡ စတဲ့ ဇာတ္သုံး စကားလုံး အေျပာအဆုိေတြစုံလင္ေအာင္ပါတဲ့ စာအုပ္ ေလးပါ။ အဲဒီေခတ္ေဟာင္းစာအုပ္ေလးရဲ႕ တန္ဖုိးက အဖုံးေပၚမွာ တစ္က်ပ္ ႏွစ္ပဲ လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဒစ္ၥေနးစာအုပ္က ငါးက်ပ္၊ အဲဒီစြယ္စုံ ကဗ်ာ့ဘဏ္တိုက္ စာအုပ္ေလးက တစ္ဆယ္က်ပ္နဲ႔ စာေရးသူ၀ယ္ခဲ့ၿပီး ငါးရတဲ့ တံငါလို ၀မ္းသာအားရ စာဖတ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ အိမ္ကုိသုတ္ေျခတင္ၿပီး အျမန္ျပန္လာ ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခါကာလတုန္းက စာေရးသူဟာ ျမန္မာ့ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ပထမဆုံး ““႐ိုးသားတဲ့ ဖုိးသခြား”” ဆိုတဲ့ ကာတြန္း႐ုပ္ရွင္ကို ႐ိုက္ကူးထုတ္လႊင့္ျပသၿပီးတဲ့ေနာက္ မွာ ႐ုပ္သံ/တီဗီြမွာ ကုန္ပစ္ၥည္းေၾကာ္ျငာေတြစတင္ ထုတ္လႊင့္ျပသခြင့္ျပဳေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာေခတ္ဦးကာလအစ ႀကံဳႀကိဳက္ေနတာေၾကာင့္ အဲဒီတုန္းက ေႁမြႏွစ္ေကာင္ ေပြး၊ ၀ဲ၊ ယားနာေပ်ာက္ေဆးေၾကာ္ျငာ႐ိုက္ကူးေပးခဲ့ရာက ေၾကာ္ျငာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားလက္ခံ႐ိုက္ကူးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။  

ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူတို႔ဟာ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေၾကာ္ျငာ ေခတ္ဦးစတင္႐ိုက္ကူးခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေရး သူနဲ႔အတူ ေၾကာ္ျငာေနရာ၀င္ေရာက္လာသူက ႐ုပ္ရွင္ မင္းသားႀကီး ဦးျမင့္စိုးပါ။ သူက ဒီဇင္ဘာမ်က္ခုံးေမြးဆြဲခဲတံ ေၾကာ္ျငာနဲ႔စတင္၀င္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ေၾကာ္ျငာက ေကသီပန္ေသြးေဆးေၾကာ္ျငာပါ။ အဲဒီ ေၾကာ္ျငာသ႐ုပ္ေဆာင္ေလး မ်ဳိးသႏ္ၲာထြန္းဟာ အဲဒီကစၿပီး ထင္ရွားတဲ့သ႐ုပ္ေဆာင္မင္းသမီးျဖစ္လာခဲ့ရတာပါ။ ယခု အကယ္ဒမီ မ်ဳိးသႏ္ၲာထြန္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စာေရးသူနဲ႔အတူ စတူဒီယိုထဲမွာ ႐ိုက္ကူးတည္းျဖတ္ျပဳလုပ္ေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ ကိုစန္း ေအာင္ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူကိုယ္တုိင္ေရးစပ္ထားတဲ့ ပန္-ပန္-ပန္ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းနဲ႔ ထက္ထက္မုိးဦးနဲ႔ ကုိယ္တုိင္ ေရႊဆုိင္ေၾကာ္ျငာ႐ိုက္ခဲ့ရာက ထက္ထက္မုိးဦး ထင္ရွားလာ ခဲ့သလို သူကိုယ္တုိင္လည္း စူပါဒါ႐ိုက္တာျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္မွာေတာ့ ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနအတြက္ လူရႊင္ေတာ္ ကိုေမတ္ၱာတုိ႔ရဲ႕ ေအးေအးျမင့္န႔ဲ တစ္ခိုင္လုံးေရႊအၿငိမ့္ခြင္ မ်ား ႐ိုက္ကူးေအာင္ျမင္လာခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႐ုပ္/သံစတူဒီယိုထဲမွာ စာေရးသူနဲ႔ ေတြ႕ဆုံတုိင္း ကိုေမတ္ၱာက ေၾကာ္ျငာကာတြန္းထဲကလို အမယ္ေလး ေလးေလး-ယားလုိက္တာ ကယ္ၾကပါအုံးလို႔ သူ႔တစ္ကိုယ္လုံးကုတ္ၿပီး ရယ္စရာေနာက္ေျပာင္ျပေလ့ရွိ တာေၾကာင့္ အလြန္ပဲ ရင္းႏွီးခင္မင္ၾကပါတယ္။ 

အဲဒါေၾကာင့္ သဘင္၊ အႏုပညာ၊ စာေပ၊ အလကၤာ ေျမာက္တဲ့ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္တုိက္””စာအုပ္ေလးကို သူ႔အတြက္ အလြန္အသုံး၀င္တန္ဖိုးရွိမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ ကိုေမတ္ၱာကို ေပးျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကေလး အမွတ္တရလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္တာကို လူရႊင္ေတာ္ ကုိေမတ္ၱာက လက္ႏွစ္ဖက္ နဖူးထက္တင္ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ကန္ေတာ့ၿပီး စာေရးသူ ေပးလုိက္တဲ့ ဒီတစ္ဆယ္က်ပ္တန္ စာအုပ္ေလးဟာ သူ႔ အတြက္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ တန္ဖုိးႀကီးမားလွပါေၾကာင္း အထူးေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားပါတယ္။ တစ္ေန႔ စာေရးသူဟာ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားစတူဒီယို အေပၚထပ္မွာရွိတဲ့ တည္းျဖတ္၊ အသံသြင္းခန္းထဲမွာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကားဆက္ေနတုန္း စာေရးသူအား ကူညီ တည္းျဖတ္ေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ အႀကီးတန္းစက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္က ကာတြန္းဆရာကုိ ဆရာႀကီးဦးသုခက ေတြ႕ခ်င္လို႔တဲ့ဗ်။ ဆရာႀကီး ႐ုပ္/သံ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲမွာ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးနဲ႔ စကားေျပာေန ၾကတယ္။ ေစာင့္ၿပီးေတြ႕လိုက္ပါ။ တီးတိုးညင္သာတဲ့ သူ႔ေလသံကုိၾကားရတဲ့ စာေရးသူဟာ ကုိယ့္နားကိုပင္ မယုံ ၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္သြားၿပီး ဆရာႀကီးနဲ႔တကယ့္ ကိုေတြ႕ခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ အခုေတာ့ ဆရာႀကီးကုိယ္တုိင္ ကပင္ ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ၀မ္းပန္းတသာ တအံ့တၾသ နဲ႔ကားဆက္ခန္းက အျမန္ဆုံးဆင္းၿပီး ဆရာႀကီးရွိတဲ့ ႐ုပ္/သံ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲ အေျပးထြက္လာခဲ့တာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ႐ုပ္/သံ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ျပန္ထြက္လာ တာကို ၿပံဳးၿပီး အ႐ုိအေသျပဳႏႈတ္ဆက္ရင္း အခန္းထဲ ၀င္လိုက္ေတာ့ ဆရာႀကီးဟာ ဆုိဖာဆက္တီေပၚမွာ ထုိင္ေနရာက ထလာၿပီး စာေရးသူရဲ႕လက္ကို ကိုင္စြဲ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး က်ဳပ္ ကုိေဖစန္းရဲ႕ (ေႁမြႏွစ္ေကာင္) ေဆးေၾကာ္ျငာကာတြန္းကုိ သေဘာက်လြန္းလို႔ ေတြ႕ခ်င္ တာပါဗ်။ ဒီလုိပဲ အႏုပညာသမားပီပီ ႐ုိးရွင္းစြာေျပာၿပီး သူ႔အနီးထုိင္ခုံမွာ ထုိင္ေစပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အလြန္မွတ္ၪဏ္ပါရမီေကာင္းလွတဲ့ ဆရာႀကီးက စာေရးသူရဲ႕ ေၾကာ္ျငာထဲက စာသားစကား လုံးေတြနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံး တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ အဖုအထစ္မရွိ ရြတ္ဆုိေျပာျပတာကို စာေရးသူရဲ႕ စိတ္ထဲက အထူးကို ခ်ီးက်ဴးအံ့ၾသေနမိပါတယ္။

ပထမပဏာမ အစပ်ဳိးၿပီး ဆရာႀကီးေျပာပုံက ဒီလိုပါ။ အမယ္ေလး ေလးေလး ယားလုိက္တာ ကုတ္ရတာ လည္း မသက္သာ ကယ္ၾကပါအံုးတဲ့။ ဒီေတာ့ ေဆးဘူး ကာတြန္း႐ုပ္၀င္လာၿပီး ဒီမွာ မိတ္ေဆြ ေပြး၊ ၀ဲ၊ ႏွင္းခူ၊ ယားနာထူလို႔ မပူနဲ႔ေရာ့ ..ယူ.. လိမ္းတဲ့ သိပ္ေကာင္းတယ္။ ဒီေတာ့ ယားေနတဲ့အ႐ုပ္ေလးက ဟာ ဟုတ္ပါ့ မကုတ္ ရဘူး။ ေပ်ာက္ၿပီ အဲဒါက ဘာေဆးလဲ။ ကဲ ေမးၿပီေပါ့ေနာ္။ ဒီေတာ့ ေဆးဘူးကာတြန္း႐ုပ္က အဲဒါ ေဆးတကာ့ ထိပ္ေခါင္ ေႁမြႏွစ္ေကာင္ေပါ့တဲ့။ အဲဒီစာသားေလးေတြလည္း ဆရာသေဘာက်တယ္။ ဘယ္သူေရးေပးတာလဲ။ အဲဒီလို ဆရာႀကီးက ဆက္ေမးေတာ့ စာေရးသူက ေၾကာ္ျငာအပ္ ကတည္းက စိတ္ကူးရၿပီး ကိုယ္တုိင္ေကာက္ေရးလိုက္ တာပါလို႔ ျပန္လည္ေျပာျပေတာ့ ဆရာႀကီးက စာေရးသူရဲ႕ လက္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ဆင့္ဆြဲကိုင္အားေပးလုိက္ရာ က စာလည္းေကာင္းတယ္။ အ႐ုပ္လည္းေကာင္းတယ္။ စိတ္ကူးလည္းေကာင္းတယ္။ အဲဒါေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ကဲကဲ အလုပ္ရွိက ဆက္ၿပီးသြားလုပ္ပါလို႔ ဆရာႀကီးက ခြင့္ျပဳ လိုက္တာနဲ႔ စာေရးသူက မတ္တတ္ရပ္ရင္း ဆရာႀကီးကို လက္အုပ္ခ်ီကန္ေတာ့ၿပီး ဧည့္ခန္းထဲက လွည့္အျပန္ ဧည့္ခန္းမႀကီးထဲ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ဒုတိယ၀င္ေရာက္လာသူက လူရႊင္ေတာ္ ကိုေမတ္ၱာပါ။ 

ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူဟာ ကိုေမတ္ၱာနဲ႔အတူ ဆက္တီကုလားထုိင္မွာ ၀င္ထုိင္လုိက္ရ ျပန္ပါတယ္။ ကိုေမတ္ၱာက သားတို႔ ဒီမွာ ေအးေအးျမင့္တုိ႔နဲ႔ တစ္ညလံုး အၿငိမ့္ခြင္႐ုိက္ၾကမွာပါ။ ဆရာႀကီး ေရာက္ေန တယ္ၾကားသိရလို႔ ဆရာႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္ကန္ေတာ့ လာတာပါလို႔ေျပာၿပီး ဇာတ္အၿငိမ့္သဘင္ကိစ္ၥေတြ ဆက္ေျပာျဖစ္ၾကျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခြင့္ႀကံဳခုိက္ စာေရးသူက ရွားရွားပါးပါး ဇာတ္စာ၊ ဇာတ္စကားအလကၤာေတြပါတဲ့ ““ကဗ်ာ့ဘဏ္ တုိက္””စာအုပ္ေလး ကိုေမတ္ၱာကိုေပးလိုက္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ ဆရာႀကီးက ထုိင္ရာက သူ႔နဖူးျပင္ကို လက္ဖ၀ါးနဲ႔႐ိုက္ၿပီး ဟာ အဲဒီ ကဗ်ာ့ဘဏ္တုိက္စာအုပ္ကို ဟိုငယ္စဥ္စာေရးဆရာဘ၀ကတည္းက လိုခ်င္လြန္းလို႔ ရွာခဲ့တာ၊ ခုအသက္အရြယ္ထိ လုံး၀ရွာမေတြ႕မိဘူးကြာ။ ကိုေမတ္ၱာကံထူးတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုေမတ္ၱာက ဆရာႀကီးလုိအပ္ရင္ ျပန္လည္ထပ္ဆင့္ေမတ္ၱာလက္ေဆာင္ကန္ေတာ့ပါမယ္ လို႔ ေျပာေပမယ့္ ဆရာႀကီးက ဒီစာအုပ္ဟာ ကိုေမတ္ၱာတို႔လို အနာဂတ္သဘင္အႏုပညာရွင္ေတြအတြက္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာေပျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ဆင့္ကမ္းပညာအေမြထိန္းသိမ္း ဖို႔ အမွာစကားေျပာၾကားၿပီးေနာက္ အားလုံးဆရာႀကီးကို ႐ို႐ိုေသေသ ကန္ေတာ့ၿပီး ကိုေမတ္ၱာက အၿငိမ့္အဖြဲ႕ရွိရာ စတူဒီယို (ႀ)ဘက္ ထြက္သြားသလို စာေရးသူက အေပၚ ထပ္မွာရွိတဲ့ တည္းျဖတ္ကားဆက္ခန္းေပၚ တက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးကေတာ့ အဲကြန္းလႊတ္ထားတဲ့ ဧည့္ခန္းမ ႀကီးထဲရွိ ဆက္တီ ကုလားထိုင္ေပၚမွာ တစ္ကိုယ္တည္း မ်က္စိ စုံမွိတ္ၿပီး တရား႐ႈမွတ္က်န္ရစ္ေနမည္ ထင္ပါ သတည္း။ စာႂကြငး္ - အဲဒဲီအခ်ိန္ကစာေရးသနူ အတ ူ ေၾကာျ္ငာ ကာတြန း္ ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္ကူး ေပးခၾ့ဲကသ ူ ႐ုပ/္ သံ၀၀န္ထ မး္းအႀကးီး တန္းအင္ဂ်င္နီယာ စက္အဖြဲ႕သားမ်ားမွာ ကိုျမင့္ေအာင္ ေခၚ ယခုအခါ ျမန္မာေတးသီခ်င္းသံစဥ္မ်ားနဲ႔ ထင္ရွား ေနတ ့ဲ အဆို ေက်ာ ္ ေတးသံ
ရွ င္ရာဇာ၀ငး္တင၊့္ ဥးီး ျပည္သိန း္း ၊ ကိုျမသန္း၊ ကိုေမာင္ေမာင္သန္းတုိ႔ျဖစ္ၾကၿပီး အသံသြင္း တည္းျဖတ္ကားဆက္ေပးသူက အင္ဂ်င္နီယာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးဦးသုခရဲ႕ ““ရဟန္းစားေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္”” ဇာတ္လမ္းကို အစအဆုံးတည္းျဖတ္ကားဆက္ေပးသူဟာ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ကိုမင္းေဂါင္ေက်ာ္ဟာ အႏုပညာအစဥ္အလာ ႀကီးမားခဲ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္က ေခတ္ေဟာင္းေရဒီယုိဓာတ္ျပား အဆုိေက်ာ္ ေဒၚလီလီၾကဴၫြန္႔ရဲ႕သား ျဖစ္ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းဂုဏ္ျပဳေဖာ္ျပအပ္ပါ၏။ ။

 +ကာတြန္းေဖစန္း+