တစ္နည္းအားျဖင့္ သမိုင္း ကေဖာ္ျပေသာ ပုဂ္ၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည္။ ထိုအထဲ တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမလည္း ပါ၀င္သည္။ ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမကို အာရွေန၀န္းနီ၊ လြတ္လပ္ေရးမီး႐ွဴးတန္ေဆာင္၊ လြတ္လပ္ေရး မ်ဳိးေစ့ခ်သူ၊ လြတ္လပ္ေရးလမ္းျပၾကယ္ စသည္ ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးတင္စားေခၚေ၀ၚၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ အာရွတိုက္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးတြင္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳေပးခဲ့ ျခင္းကို သမိုင္းကေဖာ္ျပေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔သည္ (၇၅) ႏွစ္ေျမာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေန႔ျဖစ္ သည္။ ထိုေန႔တြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံၿမိဳ႕အခ်ဳိ႕၌ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပ ၾကေလသည္။
**ငယ္စဥ္ဘ၀ဥတ္ၱမ**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ၁၈၇၉ ခု ဒီဇင္ ဘာ ၂၈ ရက္ (၁၂၄၁ ခု ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္)တြင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ႐ူပရပ္ကြက္၌ ကုန္သည္ ဦးျမသာဦးႏွင့္ ေဒၚေအာင္ႂကြျဖဴတို႔မွ ေမြးဖြား ေသာ သားဦးရတနာျဖစ္သည္။ ငယ္အမည္မွာ ေပၚထြန္းေအာင္ျဖစ္သည္။ ညီငယ္ ေက်ာ္ထြန္း ေအာင္ႏွင့္ ညီမငယ္ မအိမ္စိုးသည္ ေမြးခ်င္း မ်ားျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က စစ္ေတြၿမိဳ႕ ေရႊေစတီ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ထံတြင္ ဗုဒ္ၶစာေပမ်ားကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံသည္ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႔၏ လက္ေအာက္ က်ေရာက္ ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စာတတ္မ်ားသည္ အရာရာတြင္ လူရာ၀င္ေနသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ အဂၤလိပ္စာသင္လို သျဖင့္ မိဘမ်ားထံခြင့္ေတာင္းသည္။ မိဘမ်ားက အဂၤလိပ္စာတတ္သြားလွ်င္ မိမိတို႔ႏွင့္ေ၀းကြာ သြားမည္ကိုစိုးရိမ္၍ ခြင့္မေပးခဲ့ေခ်။ သို႔ေသာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ပူဆာသျဖင့္ ေနာက္ဆံုး၌ ခြင့္ေပး လိုက္ရသည္။ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ ညီငယ္ ေက်ာ္ထြန္းေအာင္ႏွင့္အတူ ထိုစဥ္က စစ္ေတြၿမိဳ႕ ရွိ အဂၤလိပ္ေက်ာင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာသင္ ယူၾကသည္။ ၪဏ္ပညာထက္ျမက္သည္။ လံု႔လ ၀ီရိယရွိသည္။ မဟုတ္မခံေသာစိတ္ရွိသည္။ ထိုစဥ္က ငါးတန္းစာေမးပြဲ၌ ဒုတိယဆုရသည္ ကို မေက်နပ္၍ ညီငယ္ေက်ာ္ထြန္းေအာင္ ကိုေခၚယူကာ သူတို႔ရရွိေသာဆုမ်ားကို ကစ္ၦပ နဒီေခၚ ကုလားတန္ျမစ္ထဲသို႔လႊင့္ပစ္ၿပီး ““ဒုတိယ ဆုရ၍ မေက်နပ္၊ ပထမရေအာင္ ႀကိဳးစားမည္”” ဟု ႀကိမ္း၀ါးခဲ့သည္။ ေနာက္ႏွစ္တြင္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦးစလံုး ပထမရခဲ့သည္။
အသက္ ၁၆ႏွစ္သို႔အေရာက္တြင္ ေရႊေစတီဆရာေတာ္ထံ တြင္ မိဘႏွစ္ပါးက ရွင္သာမေဏျပဳေပးခဲ့သည္။ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ ရွင္ဥတ္ၱမျဖစ္လာၿပီး ေက်ာ္ထြန္းေအာင္သည္ ရွင္အရိယျဖစ္လာသည္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေလာင္းလ်ာသည္ ငယ္စဥ္ က ပညာသင္ဘ၀တြင္ ပညာကို လြယ္လြယ္ႏွင့္ ရလာသည္မဟုတ္။ အေမွာက္ပေယာဂမ်ား ၾကားမွ ခက္ခက္ခဲခဲ ကုတ္ကုတ္ကတ္ကတ္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။ ရွင္ဥတ္ၱမသည္ ပခုက္ၠဴၿမိဳ႕ ေရစႀကိဳစာသင္တိုက္ႀကီးတြင္လည္း ဗုဒ္ၶစာေပ မ်ားသင္ၾကားခဲ့သည္။ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ ၂ လအ၀င္ ၁၈၉၉ ခုတြင္ ပခုက္ၠဴၿမိဳ႕၌ ရဟန္း အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူသည္။ သက္ၠတႏွင့္ အဂၤလိပ္စာကို တတ္ေျမာက္လိုသျဖင့္ အိႏ္ၵိယ ႏိုင္ငံကာလကတ္ၱားသို႔တိုင္ သြားေရာက္သင္ယူ ခဲ့သည္။
**ျပည္ပခရီးႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ျမန္မာတစ္မ်ဳိး သားလံုး နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က်ေရာက္ေန သျဖင့္ လြတ္ေျမာက္လိုစိတ္မ်ား ျပင္းျပခဲ့သည္။ စာေပဗဟုသုတႏွင့္ ေဒသႏ္ၲရဗဟုသုတမ်ား ရွိမွသာ ေဟာေျပာစည္း႐ံုးႏိုင္မည္ျဖစ္၍ ျပည္ပ ႏိုင္ငံအသီးသီးသို႔သြားေရာက္ကာ ဘာသာ စာေပမ်ားႏွင့္ ဗဟုသုတရရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔သာမက ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပညာတတ္သူမ်ားမွာ အလြန္နည္းပါးသည္။ အဂၤလိပ္တို႔ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔ စာတတ္ေျမာက္လွ်င္ မိမိ တို႔ မတရားအုပ္ခ်ဳပ္ထားသည္မ်ားကို သိျမင္ မည္ျဖစ္၍ ပညာေရးကို ဖိႏွိပ္ထားသည္။ ဤၾကားထဲ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္၊ ပါဠိ၊ နာဂရီ၊ ဘဂၤလီ၊ သက္ၠတ၊ တိဗက္ႏွင့္ ျပင္ သစ္ဘာသာစကားမ်ားကို တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ယူခဲ့သည္မွာအံ့ၾသေလာက္ေပသည္။ ျပည္ပ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လွည့္လည္ပညာဆည္းပူးရင္း အာရွတိုက္သားတို႔ ဖိႏွိပ္ခံဘ၀ ေရာက္ေနရ သည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာရွ တိုက္သားတို႔အား လြတ္ေျမာက္လိုေသာဆႏ္ၵ ျပင္းျပလာခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္ ရွိေနစဥ္ အတြင္း ဂ်ပန္တက္ၠသိုလ္၌ ျမန္မာစာ ပါေမာက္ၡ အျဖစ္ လစာမယူဘဲသင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ ျပည္၏ လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာ ဆြန္ယက္ဆင္အား ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၌ရွိေနစဥ္ နည္း ေပးလမ္းျပမႈမ်ားေပးခဲ့သည္။
**ဆရာေတာ္ႏွင့္အတုယူစရာမ်ား**
အဂၤလိပ္တို႔ ဖိႏွိပ္ေနသည့္ၾကားမွ ဘာသာ စာေပမ်ားကို မရမေနႀကိဳးစားခဲ့ပံု၊ ဒုတိယဆု ကို လႊင့္ပစ္ၿပီး ပထမရေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ပံုမ်ား သည္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ အတုယူစရာမ်ားျဖစ္သည္။ ပ်ံလြန္ေတာ္မူ သည္အထိ ရဟန္းဘ၀၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း၊ ေဒါသအာဃာတကို လံုး၀ပယ္ထားျခင္း၊ ျမင္ေတြ႕ရသမွ် အႏ္ၲရာယ္ကို သည္းခံျခင္းတို႔ သည္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အတုယူ စရာျဖစ္သည္။ အေပၚယံ ပကာသနကို ဥေပက္ၡာျပဳျခင္း၊ အတ္ၱဟိတထက္ ပရဟိတ အတြက္ေဆာင္ရြက္ကာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ခဲ့ျခင္း မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ လူမႈေရး သမားမ်ားအတြက္ စံနမူနာယူထိုက္ေသာ အခ်က္ မ်ားျဖစ္သည္။
**ဆရာေတာ္ႏွင့္၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔ လွည့္လည္တရားေဟာေနစဥ္အတြင္း မိမိတို႔အမ်ဳိးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကရန္၊ မိမိတို႔ ဘာသာ ထြန္းကားေအာင္ေဆာင္ရြက္ၾကရန္၊ ဗုဒ္ၶ သာသနာေတာ္ မကြယ္ေပ်ာက္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္၊ မိမိတို႔ျပည္တြင္းျဖစ္ အ၀တ္အထည္မ်ားကို ၀တ္ဆင္ၾကရန္၊ ဘာသာတစ္ခုကိုတစ္ခု ေစာ္ကားျခင္း မျပဳၾက ရန္၊ အဂၤလိပ္တို႔အား အၾကမ္းမဖက္ဆန္႔က်င္ ေရးမ်ား ျပဳလုပ္ၾကရန္၊ မိမိတို႔လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ စည္းလံုးညီညြတ္ၾကရန္ ေဟာေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေလ့လာသိရွိရသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့ကာ အႀကိမ္ႀကိမ္ေဆး႐ံု တက္ခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ ေဆး႐ံုတက္ရင္း ၁၉၃၉ ခု စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ (၁၃၀၁ ခု ၀ါေခါင္ လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္)ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ ေဆး႐ံုႀကီး၌ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ယေန႔အခ်ိန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၌ ျပည္ေထာင္စုဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ခ်ီတက္ ေနရာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေဟာေျပာခဲ့ သကဲ့သို႔ မိမိတို႔အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္၊ ဘာသာတစ္ခုကတစ္ခုကို ေစာ္ကားျခင္းမျပဳၾကရန္၊ မိမိတို႔ညီညြတ္မွ မိမိ တို႔ႏိုင္ငံ တိုးတက္မည္ျဖစ္ရာ ၀ံသာႏုရက္ၡိတ တရားမ်ား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မွ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံသည္ ကမ္ၻာတည္သေရြ႕ အဓြန္႔ရွည္ေန ေပမည္။ သို႔ျဖစ္၍ ၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား ထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရေပမည္။ ဆရာေတာ္သည္ ရခိုင္တစ္မ်ဳိးသားလံုး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္မဟုတ္ေပ။ ျပည္ ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေတာ္က ၁၉၆၁ ခု ဇန္န၀ါရီ ၁၇ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကန္ ေတာ္မင္ပန္းျခံကို ဦးဥတ္ၱမပန္းျခံအျဖစ္ အမည္ ေျပာင္းကာ ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ၾကာ လာေသာအခါ ကန္ေတာ္မင္ပန္းျခံ ျပန္ျဖစ္ သြားခဲ့ရသည္။ အဆိုပါ ပန္းျခံကို ဦးဥတ္ၱမ ပန္းျခံအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါရန္ တင္ျပထား ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလက္ထက္တြင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွစ၍ ဦးဥတ္ၱမေန႔အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေန႔မွသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ကမ္ၻာရွည္သေရြ႕ တည္ျမဲေနေစရန္ ၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား ထြန္းကားေအာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါရန္။
+ေလး၀တီထြန္းေစာခိုင္+
တစ္နည္းအားျဖင့္ သမိုင္း ကေဖာ္ျပေသာ ပုဂ္ၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည္။ ထိုအထဲ တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမလည္း ပါ၀င္သည္။ ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမကို အာရွေန၀န္းနီ၊ လြတ္လပ္ေရးမီး႐ွဴးတန္ေဆာင္၊ လြတ္လပ္ေရး မ်ဳိးေစ့ခ်သူ၊ လြတ္လပ္ေရးလမ္းျပၾကယ္ စသည္ ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးတင္စားေခၚေ၀ၚၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ အာရွတိုက္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးတြင္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳေပးခဲ့ ျခင္းကို သမိုင္းကေဖာ္ျပေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔သည္ (၇၅) ႏွစ္ေျမာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေန႔ျဖစ္ သည္။ ထိုေန႔တြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံၿမိဳ႕အခ်ဳိ႕၌ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပ ၾကေလသည္။
**ငယ္စဥ္ဘ၀ဥတ္ၱမ**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ၁၈၇၉ ခု ဒီဇင္ ဘာ ၂၈ ရက္ (၁၂၄၁ ခု ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္)တြင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ႐ူပရပ္ကြက္၌ ကုန္သည္ ဦးျမသာဦးႏွင့္ ေဒၚေအာင္ႂကြျဖဴတို႔မွ ေမြးဖြား ေသာ သားဦးရတနာျဖစ္သည္။ ငယ္အမည္မွာ ေပၚထြန္းေအာင္ျဖစ္သည္။ ညီငယ္ ေက်ာ္ထြန္း ေအာင္ႏွင့္ ညီမငယ္ မအိမ္စိုးသည္ ေမြးခ်င္း မ်ားျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က စစ္ေတြၿမိဳ႕ ေရႊေစတီ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ထံတြင္ ဗုဒ္ၶစာေပမ်ားကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံသည္ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႔၏ လက္ေအာက္ က်ေရာက္ ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စာတတ္မ်ားသည္ အရာရာတြင္ လူရာ၀င္ေနသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ အဂၤလိပ္စာသင္လို သျဖင့္ မိဘမ်ားထံခြင့္ေတာင္းသည္။ မိဘမ်ားက အဂၤလိပ္စာတတ္သြားလွ်င္ မိမိတို႔ႏွင့္ေ၀းကြာ သြားမည္ကိုစိုးရိမ္၍ ခြင့္မေပးခဲ့ေခ်။ သို႔ေသာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ပူဆာသျဖင့္ ေနာက္ဆံုး၌ ခြင့္ေပး လိုက္ရသည္။ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ ညီငယ္ ေက်ာ္ထြန္းေအာင္ႏွင့္အတူ ထိုစဥ္က စစ္ေတြၿမိဳ႕ ရွိ အဂၤလိပ္ေက်ာင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာသင္ ယူၾကသည္။ ၪဏ္ပညာထက္ျမက္သည္။ လံု႔လ ၀ီရိယရွိသည္။ မဟုတ္မခံေသာစိတ္ရွိသည္။ ထိုစဥ္က ငါးတန္းစာေမးပြဲ၌ ဒုတိယဆုရသည္ ကို မေက်နပ္၍ ညီငယ္ေက်ာ္ထြန္းေအာင္ ကိုေခၚယူကာ သူတို႔ရရွိေသာဆုမ်ားကို ကစ္ၦပ နဒီေခၚ ကုလားတန္ျမစ္ထဲသို႔လႊင့္ပစ္ၿပီး ““ဒုတိယ ဆုရ၍ မေက်နပ္၊ ပထမရေအာင္ ႀကိဳးစားမည္”” ဟု ႀကိမ္း၀ါးခဲ့သည္။ ေနာက္ႏွစ္တြင္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦးစလံုး ပထမရခဲ့သည္။
အသက္ ၁၆ႏွစ္သို႔အေရာက္တြင္ ေရႊေစတီဆရာေတာ္ထံ တြင္ မိဘႏွစ္ပါးက ရွင္သာမေဏျပဳေပးခဲ့သည္။ ေပၚထြန္းေအာင္သည္ ရွင္ဥတ္ၱမျဖစ္လာၿပီး ေက်ာ္ထြန္းေအာင္သည္ ရွင္အရိယျဖစ္လာသည္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေလာင္းလ်ာသည္ ငယ္စဥ္ က ပညာသင္ဘ၀တြင္ ပညာကို လြယ္လြယ္ႏွင့္ ရလာသည္မဟုတ္။ အေမွာက္ပေယာဂမ်ား ၾကားမွ ခက္ခက္ခဲခဲ ကုတ္ကုတ္ကတ္ကတ္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။ ရွင္ဥတ္ၱမသည္ ပခုက္ၠဴၿမိဳ႕ ေရစႀကိဳစာသင္တိုက္ႀကီးတြင္လည္း ဗုဒ္ၶစာေပ မ်ားသင္ၾကားခဲ့သည္။ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ ၂ လအ၀င္ ၁၈၉၉ ခုတြင္ ပခုက္ၠဴၿမိဳ႕၌ ရဟန္း အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူသည္။ သက္ၠတႏွင့္ အဂၤလိပ္စာကို တတ္ေျမာက္လိုသျဖင့္ အိႏ္ၵိယ ႏိုင္ငံကာလကတ္ၱားသို႔တိုင္ သြားေရာက္သင္ယူ ခဲ့သည္။
**ျပည္ပခရီးႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ျမန္မာတစ္မ်ဳိး သားလံုး နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က်ေရာက္ေန သျဖင့္ လြတ္ေျမာက္လိုစိတ္မ်ား ျပင္းျပခဲ့သည္။ စာေပဗဟုသုတႏွင့္ ေဒသႏ္ၲရဗဟုသုတမ်ား ရွိမွသာ ေဟာေျပာစည္း႐ံုးႏိုင္မည္ျဖစ္၍ ျပည္ပ ႏိုင္ငံအသီးသီးသို႔သြားေရာက္ကာ ဘာသာ စာေပမ်ားႏွင့္ ဗဟုသုတရရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔သာမက ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပညာတတ္သူမ်ားမွာ အလြန္နည္းပါးသည္။ အဂၤလိပ္တို႔ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔ စာတတ္ေျမာက္လွ်င္ မိမိ တို႔ မတရားအုပ္ခ်ဳပ္ထားသည္မ်ားကို သိျမင္ မည္ျဖစ္၍ ပညာေရးကို ဖိႏွိပ္ထားသည္။ ဤၾကားထဲ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္၊ ပါဠိ၊ နာဂရီ၊ ဘဂၤလီ၊ သက္ၠတ၊ တိဗက္ႏွင့္ ျပင္ သစ္ဘာသာစကားမ်ားကို တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ယူခဲ့သည္မွာအံ့ၾသေလာက္ေပသည္။ ျပည္ပ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လွည့္လည္ပညာဆည္းပူးရင္း အာရွတိုက္သားတို႔ ဖိႏွိပ္ခံဘ၀ ေရာက္ေနရ သည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာရွ တိုက္သားတို႔အား လြတ္ေျမာက္လိုေသာဆႏ္ၵ ျပင္းျပလာခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္ ရွိေနစဥ္ အတြင္း ဂ်ပန္တက္ၠသိုလ္၌ ျမန္မာစာ ပါေမာက္ၡ အျဖစ္ လစာမယူဘဲသင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ ျပည္၏ လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာ ဆြန္ယက္ဆင္အား ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၌ရွိေနစဥ္ နည္း ေပးလမ္းျပမႈမ်ားေပးခဲ့သည္။
**ဆရာေတာ္ႏွင့္အတုယူစရာမ်ား**
အဂၤလိပ္တို႔ ဖိႏွိပ္ေနသည့္ၾကားမွ ဘာသာ စာေပမ်ားကို မရမေနႀကိဳးစားခဲ့ပံု၊ ဒုတိယဆု ကို လႊင့္ပစ္ၿပီး ပထမရေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ပံုမ်ား သည္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ အတုယူစရာမ်ားျဖစ္သည္။ ပ်ံလြန္ေတာ္မူ သည္အထိ ရဟန္းဘ၀၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း၊ ေဒါသအာဃာတကို လံုး၀ပယ္ထားျခင္း၊ ျမင္ေတြ႕ရသမွ် အႏ္ၲရာယ္ကို သည္းခံျခင္းတို႔ သည္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အတုယူ စရာျဖစ္သည္။ အေပၚယံ ပကာသနကို ဥေပက္ၡာျပဳျခင္း၊ အတ္ၱဟိတထက္ ပရဟိတ အတြက္ေဆာင္ရြက္ကာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ခဲ့ျခင္း မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ လူမႈေရး သမားမ်ားအတြက္ စံနမူနာယူထိုက္ေသာ အခ်က္ မ်ားျဖစ္သည္။
**ဆရာေတာ္ႏွင့္၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား**
ဆရာေတာ္ဦးဥတ္ၱမသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔ လွည့္လည္တရားေဟာေနစဥ္အတြင္း မိမိတို႔အမ်ဳိးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကရန္၊ မိမိတို႔ ဘာသာ ထြန္းကားေအာင္ေဆာင္ရြက္ၾကရန္၊ ဗုဒ္ၶ သာသနာေတာ္ မကြယ္ေပ်ာက္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္၊ မိမိတို႔ျပည္တြင္းျဖစ္ အ၀တ္အထည္မ်ားကို ၀တ္ဆင္ၾကရန္၊ ဘာသာတစ္ခုကိုတစ္ခု ေစာ္ကားျခင္း မျပဳၾက ရန္၊ အဂၤလိပ္တို႔အား အၾကမ္းမဖက္ဆန္႔က်င္ ေရးမ်ား ျပဳလုပ္ၾကရန္၊ မိမိတို႔လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ စည္းလံုးညီညြတ္ၾကရန္ ေဟာေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေလ့လာသိရွိရသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့ကာ အႀကိမ္ႀကိမ္ေဆး႐ံု တက္ခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ ေဆး႐ံုတက္ရင္း ၁၉၃၉ ခု စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ (၁၃၀၁ ခု ၀ါေခါင္ လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္)ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ ေဆး႐ံုႀကီး၌ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ယေန႔အခ်ိန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၌ ျပည္ေထာင္စုဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ခ်ီတက္ ေနရာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေဟာေျပာခဲ့ သကဲ့သို႔ မိမိတို႔အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္၊ ဘာသာတစ္ခုကတစ္ခုကို ေစာ္ကားျခင္းမျပဳၾကရန္၊ မိမိတို႔ညီညြတ္မွ မိမိ တို႔ႏိုင္ငံ တိုးတက္မည္ျဖစ္ရာ ၀ံသာႏုရက္ၡိတ တရားမ်ား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မွ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံသည္ ကမ္ၻာတည္သေရြ႕ အဓြန္႔ရွည္ေန ေပမည္။ သို႔ျဖစ္၍ ၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား ထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရေပမည္။ ဆရာေတာ္သည္ ရခိုင္တစ္မ်ဳိးသားလံုး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္မဟုတ္ေပ။ ျပည္ ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေတာ္က ၁၉၆၁ ခု ဇန္န၀ါရီ ၁၇ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကန္ ေတာ္မင္ပန္းျခံကို ဦးဥတ္ၱမပန္းျခံအျဖစ္ အမည္ ေျပာင္းကာ ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ၾကာ လာေသာအခါ ကန္ေတာ္မင္ပန္းျခံ ျပန္ျဖစ္ သြားခဲ့ရသည္။ အဆိုပါ ပန္းျခံကို ဦးဥတ္ၱမ ပန္းျခံအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါရန္ တင္ျပထား ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရလက္ထက္တြင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွစ၍ ဦးဥတ္ၱမေန႔အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဆရာေတာ္ ဦးဥတ္ၱမေန႔မွသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ကမ္ၻာရွည္သေရြ႕ တည္ျမဲေနေစရန္ ၀ံသာႏုရက္ၡိတတရား ထြန္းကားေအာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါရန္။
+ေလး၀တီထြန္းေစာခိုင္+
No comments:
Post a Comment