ေဖာက္ျပန္မႈႀကီးထဲ အသစ္စက္စက္ စံုလံုးကန္းကာ အေတြးအေခၚမ်ား ေနာက္ျပန္ျပီးလဲ အတၱလက္နဲ ့ေဘာင္းဘီခြ်တ္ စစ္မိုးတမ္ေအာက္မွာ...
ေရွ ့ဆက္လက္ အေႀကာင္းမညီညြတ္လို ့စိုးရိမ္ေႀကာက္စရာ ေျမ
ရက္ရက္စက္စက္ မုသားစကားမ်ား ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲျမဲ၀တ္ဆင္ရင္း
ေလျဖတ္ေနတဲ့ လူနာကို ကုေပးရသလို ေခတ္မွာ ၊ ပိုလီယိုစဲြေနေသာ မိန္ ့ခြန္းမ်ား ေရငတ္သလို ျငိမ္းခ်မ္းေရးငတ္ေနတဲ့ စနစ္မွာ
လက္ပံေတာင္း လယ္သူမႀကီး ေသနတ္လုေျပး ျပန္ျပီလား...။
ေပ်ာက္ဆံုးကာနီး ေတာင္တန္းမ်ား ေတာက္ေခါက္သံ ႀကားရင္
အေတြးဆိုးေတြ စကၠန္ ့မျပတ္ ေက်းလက္မ်ား ထမ္းပိုးရင္း အေမွာင္ထဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ ျမိဳ ့ျုပအိမ္မက္မ်ား
ရဲြ ့ေနတဲ့ ဘ၀ကိုမွ တည့္တည့္ထိမွန္တဲ့ က်ည္ဆံ ခရစၥမတ္ဟာ
အပစ္အခတ္ေတြနဲ ့သကၠရာဇ္မ်ား ညစ္ပတ္ေနတယ္..။
ေပါက္ေဖာ္တို ့အိမ္မွာ လွ်ပ္စစ္မီး အလင္းျဖစ္ဖို ့
ငါတို ့သတို ့သမီးလို တပတ္ရစ္ ျမစ္က
ေရကို မလြတ္မလပ္ ပုခံုးနဲ ့ထမ္းတင္ခဲ့တယ္
ခုေတာ့ ေနာက္ဆံုးခရီးကို လိုက္ပါပို ့ရသလို
ျမစ္မ်ားရဲ ့အသုဘမွာ ငိုေႀကြးသံ ေခတ္နံရံမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနတယ္..။
ေတာင္ကြယ္ ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ကိုမွ
မေယာင္မလည္ မခ်ိတင္ကဲ ေလျပည္ညင္းက သတိရသလိုမ်ိဳး
အနာဂတ္ဟာ ဖိနပ္ေပ်ာက္သလို ေရဗူးေပါက္သလို ျဖစ္လည္း
အေမ့အိမ္ကို သတိရမိ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပေနတဲ့ အလံေတြ ျမင္တိုင္း
မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ျပန္ဆိုခ်င္ေသာ ကမၻာမေႀက သီခ်င္းမ်ား
တိုင္းျပည္မရိွလို ့အိုင္စတိုင္းဟာ ဒုကၡသည္တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္
ေ၇ႊထက္စစ္တဲ့ လူသားအရင္းအျမစ္ ဒုကၡသည္ဟာ
ကမၻာေျမကို ကယ္တင္ခဲ့တာ သိဖို ့ေကာင္းတယ္..။
သန္းေခါင္ထက္နက္တဲ့ ညမ်ား မေရွာင္ပဲ ေခ်ာက္ထဲက ျမိဳ ့ျပကို
တည့္တည့္တိုးစဲ ျပကၡဒိန္ေပၚ မရပ္မနား ကပ္ဖားေနေသာ ျပႆဒါးရက္စဲြမ်ား ပေထြးအေခၚေကာင္းလို ့အေတြးအေခၚေဟာင္း နဲ
့ေခါင္းေပါင္း၀တ္ ျမိဳ ့ေတာ္၊ ေဖာက္ျပန္ျခင္းကို အေဖာ္လုပ္ကာ
ျပႆသနာမ်ား မႀကာခဏ ကိုယ္ေယာင္ထင္ျပ
ႏွင္းပု၀ါျခံဳထားတဲ့ ေတာင္တန္းမ်ား မျငိမ္းမခ်မ္း ၊ယမ္းေငြ ့နဲ ့နပမ္းလံုးေနတယ္..။
ေသြးေႀကာထဲ ေတြးေတာေနတာက
လူေျပာသူေျပာမ်ားတဲ့ ဂုဏ္သေရ သိကၡာရိွတဲ့ လူႀကီးမင္းမ်ား
အရွက္ေႀကာကင္းကာ ကမၻာပတ္ျပီး
ပိုက္ဆံေတြ လက္ျဖန္ ့ေတာင္းရင္း ရက္ရက္ေရာေရာ
က်ည္ဆံကို ပန္းလို ပန္ထားတဲ့ ေတာင္တန္းမ်ား
လတ္တေလာ အေျမာက္ဆံေတြသာ
အေ၀းက ခရစၥမတ္ လက္ေဆာင္ရခဲ့တယ္..။
စစ္မီးေတာက္ထဲမွာ... ပင္လယ္ သမုဒၵရာလို
စစ္က ပိုင္းျခား မားမားမတ္မတ္ေတာင္တန္းလို
စစ္က ဆီးကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ား လယ္ယာေျမလို
ေပ်ာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးမွာ ျမိဳ ့ျပမ်ား လမ္းေပ်ာက္
ေက်းလက္မ်ား ေတာက္ေခါက္ ျမစ္မ်ား စစ္မွာ ေရတိမ္ နစ္ေနတယ္...။
+ေအာင္ခိုင္ျမင့္+
၂၄ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၁၄
ေဖာက္ျပန္မႈႀကီးထဲ အသစ္စက္စက္ စံုလံုးကန္းကာ အေတြးအေခၚမ်ား ေနာက္ျပန္ျပီးလဲ အတၱလက္နဲ ့ေဘာင္းဘီခြ်တ္ စစ္မိုးတမ္ေအာက္မွာ...
ေရွ ့ဆက္လက္ အေႀကာင္းမညီညြတ္လို ့စိုးရိမ္ေႀကာက္စရာ ေျမ
ရက္ရက္စက္စက္ မုသားစကားမ်ား ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲျမဲ၀တ္ဆင္ရင္း
ေလျဖတ္ေနတဲ့ လူနာကို ကုေပးရသလို ေခတ္မွာ ၊ ပိုလီယိုစဲြေနေသာ မိန္ ့ခြန္းမ်ား ေရငတ္သလို ျငိမ္းခ်မ္းေရးငတ္ေနတဲ့ စနစ္မွာ
လက္ပံေတာင္း လယ္သူမႀကီး ေသနတ္လုေျပး ျပန္ျပီလား...။
ေပ်ာက္ဆံုးကာနီး ေတာင္တန္းမ်ား ေတာက္ေခါက္သံ ႀကားရင္
အေတြးဆိုးေတြ စကၠန္ ့မျပတ္ ေက်းလက္မ်ား ထမ္းပိုးရင္း အေမွာင္ထဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ ျမိဳ ့ျုပအိမ္မက္မ်ား
ရဲြ ့ေနတဲ့ ဘ၀ကိုမွ တည့္တည့္ထိမွန္တဲ့ က်ည္ဆံ ခရစၥမတ္ဟာ
အပစ္အခတ္ေတြနဲ ့သကၠရာဇ္မ်ား ညစ္ပတ္ေနတယ္..။
ေပါက္ေဖာ္တို ့အိမ္မွာ လွ်ပ္စစ္မီး အလင္းျဖစ္ဖို ့
ငါတို ့သတို ့သမီးလို တပတ္ရစ္ ျမစ္က
ေရကို မလြတ္မလပ္ ပုခံုးနဲ ့ထမ္းတင္ခဲ့တယ္
ခုေတာ့ ေနာက္ဆံုးခရီးကို လိုက္ပါပို ့ရသလို
ျမစ္မ်ားရဲ ့အသုဘမွာ ငိုေႀကြးသံ ေခတ္နံရံမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနတယ္..။
ေတာင္ကြယ္ ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ကိုမွ
မေယာင္မလည္ မခ်ိတင္ကဲ ေလျပည္ညင္းက သတိရသလိုမ်ိဳး
အနာဂတ္ဟာ ဖိနပ္ေပ်ာက္သလို ေရဗူးေပါက္သလို ျဖစ္လည္း
အေမ့အိမ္ကို သတိရမိ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပေနတဲ့ အလံေတြ ျမင္တိုင္း
မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ျပန္ဆိုခ်င္ေသာ ကမၻာမေႀက သီခ်င္းမ်ား
တိုင္းျပည္မရိွလို ့အိုင္စတိုင္းဟာ ဒုကၡသည္တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္
ေ၇ႊထက္စစ္တဲ့ လူသားအရင္းအျမစ္ ဒုကၡသည္ဟာ
ကမၻာေျမကို ကယ္တင္ခဲ့တာ သိဖို ့ေကာင္းတယ္..။
သန္းေခါင္ထက္နက္တဲ့ ညမ်ား မေရွာင္ပဲ ေခ်ာက္ထဲက ျမိဳ ့ျပကို
တည့္တည့္တိုးစဲ ျပကၡဒိန္ေပၚ မရပ္မနား ကပ္ဖားေနေသာ ျပႆဒါးရက္စဲြမ်ား ပေထြးအေခၚေကာင္းလို ့အေတြးအေခၚေဟာင္း နဲ
့ေခါင္းေပါင္း၀တ္ ျမိဳ ့ေတာ္၊ ေဖာက္ျပန္ျခင္းကို အေဖာ္လုပ္ကာ
ျပႆသနာမ်ား မႀကာခဏ ကိုယ္ေယာင္ထင္ျပ
ႏွင္းပု၀ါျခံဳထားတဲ့ ေတာင္တန္းမ်ား မျငိမ္းမခ်မ္း ၊ယမ္းေငြ ့နဲ ့နပမ္းလံုးေနတယ္..။
ေသြးေႀကာထဲ ေတြးေတာေနတာက
လူေျပာသူေျပာမ်ားတဲ့ ဂုဏ္သေရ သိကၡာရိွတဲ့ လူႀကီးမင္းမ်ား
အရွက္ေႀကာကင္းကာ ကမၻာပတ္ျပီး
ပိုက္ဆံေတြ လက္ျဖန္ ့ေတာင္းရင္း ရက္ရက္ေရာေရာ
က်ည္ဆံကို ပန္းလို ပန္ထားတဲ့ ေတာင္တန္းမ်ား
လတ္တေလာ အေျမာက္ဆံေတြသာ
အေ၀းက ခရစၥမတ္ လက္ေဆာင္ရခဲ့တယ္..။
စစ္မီးေတာက္ထဲမွာ... ပင္လယ္ သမုဒၵရာလို
စစ္က ပိုင္းျခား မားမားမတ္မတ္ေတာင္တန္းလို
စစ္က ဆီးကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ား လယ္ယာေျမလို
ေပ်ာက္ဆံုး ေနာက္ဆံုးမွာ ျမိဳ ့ျပမ်ား လမ္းေပ်ာက္
ေက်းလက္မ်ား ေတာက္ေခါက္ ျမစ္မ်ား စစ္မွာ ေရတိမ္ နစ္ေနတယ္...။
+ေအာင္ခိုင္ျမင့္+
၂၄ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၁၄
No comments:
Post a Comment