အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ၊ သင္ ဘယ္ဘံုဘ၀မွာလဲ၊ ငါတို႔ကို လြတ္လပ္ေရးေပးအံုး…..

>

** (ပုဂံျပည္မွ ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ ၉၆၇ ုႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ အမွတ္တရ )**
**Shwezigon Pagoda**


`အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ၊ အသင္ ဘယ္ဘံုဘ၀မွာလဲ၊ ငါတို႔ကို လြတ္လပ္ေရးေပးအံုး (လြတ္လပ္ေရး..အတို႔ကို.. ေပးပါခလွဲ႔)´
ဤအသံဗလံမ်ားက ယခုအခါ စၾကာ၀ဠာအႏွံ႔ က်ယ္ျပန္႔စြာထြက္ေပၚ၍ လာပါသည္တမံု႔။ မလာလို႔ ခံနုိင္ရိုးလား။ ဟိုးလြန္ခဲ့သည့္ ေအဒီ (၁၀၄၄)ခုႏွစ္က ပုဂံျပည္ႀကီးကို သိမ္းပိုက္စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ အနိရုဒၶ (ေခၚ) အေနာ္ရထာ ဘုရင္၏ (၃၃)ႏွစ္တာ ပေဒသရာဇ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြင္းမွ အဖိႏွိပ္ခံ နတ္ေဒ၀တာမ်ား၊ အရည္းႀကီးမ်ား၊ လူမ်ားက ႏွစ္ေပါင္း ၆၉၇ ခုႏွစ္ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ယခုအခါ တဖန္ျပန္လည္၍ လြတ္လပ္ေရး ေတာင္းလာၾကပါၿပီေကာလား။
ကိုင္း- ကိုင္း၊ နားေထာင္လက္စနဲ႔ ဆက္ၿပီးနားေထာင္ၾကပါအံုး။
ေဟာ…. ပုဂံျပည္သားေတြေျပာၾကာတာက….။
`ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ ဆိုသူႀကီးေရ…။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ ပုဂံျပည္က ေရႊစည္းခံုေစတီႀကီး အပါအ၀င္ ခင္ဗ်ားေရွ႕က ဘိုးေလာင္းေတာ္ ေဘးေလာင္းေတာ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ပ်ဴေစာထီးမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ ဗူးဘုရားတို႔၊ ခင္ဗ်ားေနာက္က သားေျမးေတြျဖစ္ၾကတဲ့ က်န္စစ္သားမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ အာနႏၵာ ဘုရား၊ အေလာင္းစည္သူမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ သဗၺညဳ ဘုရား၊ အဖသတ္မင္း- နရသူရဲ႕ ဓမၼရံႀကီး ဘုရားေတြ အပါအ၀င္ ရွိရွိသမွ်ေသာ ပုဂံက ဘုရားမွန္သမွ်ဟာ န၀တ၊ နအဖ ဆိုတဲ့ စစ္မိစၧာ ေကာင္ေတြရဲ႕ လက္ခ်က္နဲ႔ ေရွးေဟာင္းဘုရားဆိုတဲ့ အမည္ပဲရွိၿပီး အတြင္းက ေရွးေဟာင္းဌာပနာမွန္သမွ်ကို စစ္မိစၧာေကာင္ေတြရဲ႕ ဘ႑ာျဖစ္ေစခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ကာ သင့္ဆီက ဆံုးရံႈးသြားတဲ့ လြတ္လပ္ေရးကို ငါတို႔က အခုေတာင္းၿပီ။ အဲဒါသင္ေပးဖို႔ ျပင္ေပေတာ့ အေနာ္ရထာ။´
ေဟာ… ဟိုဘက္က ပုဂံျပည္သား နတ္စိမ္းမ်ား ေျပာၾကားတာကိုလည္း တခ်က္နားေထာင္ၾကည့္ပါအံုး။

`ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္အေနာ္ရထာ၊ အတို႔ (ငါတို႔)ဟာ သင္နတ္ေလွာင္ခ်ဳိိင့္ထဲ ထည့္သြင္းၿပီး အက်ဥ္းခ်ထားခဲ့တဲ့ အယူတိမ္းလို႔ ဂ်တ္ပိန္း (အဲေလ) အယူတိမ္းလို႔ နတ္စိမ္းျဖစ္ၾကသူေတြပဲေဟ့။ အသင္က ငါတို႔ကို တျခားပုဂံျပည္သားေတြလို နတ္စိမ္းဆိုၿပီး မကိုးကြယ္ခ်င္ရင္ေတာင္ ေဘာ္ဒါအေပါင္းအသင္း က႑အေနနဲ႔ အထာထားရင္ေတာင္ အခုလို လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆိုမွာ မဟုတ္ဘူး။ သင္ကသာ နတ္ေလွာင္ခ်ဳိင့္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ (နတ္ေထာင္)ဆိုၿပီး လုပ္ထားခဲ့ေပမယ့္ သင့္သားေတာ္ က်န္စစ္သားမင္းလက္ထက္က်ေတာ့ ငါတို႔ကို ျပန္လည္လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။ ေဟာ… အခု ၂၀ ရာစုနဲ႔ ၂၁ ရာစုကိုပဲၾကည့္….။ ငါတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆိုသူ လူ ၁၀ ေယာက္ရွိရင္ လူ (၆-၇) ေယာက္ေလာက္ဟာ ဟိုးတေကာင္းေခတ္က အစိမ္းေသ ေသခဲ့တဲ့ ပန္းပဲ ေမာင္တင့္တယ္ နတ္စိမ္းကို အိမ္ဦးခန္းမွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်ိတ္ဆြဲၾကရတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒါ ငါတို႔ ပုဂံေခတ္ထက္ ေစာတဲ့ တေကာင္းေခတ္က နတ္စိမ္းဟ။ ေဟာ… သင္ကေတာ့ ငါတို႔ကို နတ္ေလွာင္ခ်ဳိင့္ေတြ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ အခု န၀တ၊ နအဖ ေတြအသံုးခ်လို႔ လူေတြ အယူလြဲေအာင္ ငါတို႔ နတ္စိမ္းေတြကုိပဲ ျပန္ၿပီးဇန္းတင္ရတာမဟုတ္လား။
အဲဒါေၾကာင့္…. ၂၁ ရာစု နုိင္ငံေရးေဗဒမွာ `အယူသည္းမွ အရူးသီ´မွာမို႔လို႔ ေပးကြလြတ္လပ္ေရး။ မေပး… ေပး… ေပး… ေပး… ေပး… ေပး…. ေပး… လြတ္လပ္ေရးေပးကြ။´
ဟိုးအေ၀းတေနရာမွာ စုရံုး စုရံုးရပ္ေနၾကတဲ့ အရည္းႀကီးမ်ားကလည္း တစခန္းထျပန္သည္။ `ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ၊ သင့္ေနာင္ေတာ္ က်ည္းစိုးမင္း၊ စုကၠေတးမင္းတို႔ကေတာင္ ငါတို႔ရဲ႕ အရည္းႀကီးသာသနာကို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ျပဳခဲ့ရေသးတာ သင့္လက္ထက္(ေအဒီ ၁၀၄၄-၁၀၇၇)က်ခါမွ သထံုျပည္က ေရာက္လာတဲ့ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ရွင္အရဟံကို အားကိုးၿပီး (ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ)ေလးဘာေလးနဲ႔။ အခု န၀တ၊ နအဖ စစ္မိစၧာေတြေခတ္မွာ ေရပန္းစားလွတဲ့ ေဗဒင္၊ လကၡဏာ၊ ယတိယၾတာ၊ ဂါထာ၊ အင္းအုိင္၊ လက္ဖြဲ႔၊ မႏၱရား၊ စတာေတြဟာ `ေရငုပ္၊ မီးလွံဳ၊ တံုးခုန္၊ ဇယ္ခတ္´ဆိုတဲ့ လမ္းစဥ္ေတြကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ ငါတို႔အရည္းႀကီး သာသနာ၀င္ေတြရဲ႕ အလုပ္ေတြပဲကြ။ မင္း လက္ထက္မွာ ငါတို႔ရဲ႕ ဆံုးရံႈးခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးကို အခု ေတာင္းၿပီကြ။ ဒီေတာ့ ေပးဆိုရင္ အခုေပး… လြတ္လပ္ေရးေပး´
အဲဒီေနာက္ လြန္ခဲ့ေသာ ေအဒီ ၁၁ ရာစု ဆီမွ ပုဂံျပည္သားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နတ္စိမ္းမ်ား၊ အရည္းႀကီးမ်ား၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ားတို႔သည္ ေအဒီ ၁၀၄၄ ခုႏွစ္က ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ လြတ္လပ္ေရးႀကီးအတြက္ ယခု ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ စၾကာ၀ဠာသမဂၢ အေဆာက္အအံုႀကီးေရွ႕၌ ၉၆၇ ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္အေနျဖင့္ ထိုင္လိုက္ ထလုိက္၊ ကုန္းလိုက္၊ ကြလိုက္၊ အေနအထားေပါင္းစံုျဖင့္ သပိတ္တုိက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေလကုန္သတည္း။ ။




**ႀကံဖန္ေရးသားသူ- ဆန္တာကေလာ့စ္ (ေခတၱ- အဂၤပူ)**

** (ပုဂံျပည္မွ ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ ၉၆၇ ုႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ အမွတ္တရ )**
**Shwezigon Pagoda**


`အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ၊ အသင္ ဘယ္ဘံုဘ၀မွာလဲ၊ ငါတို႔ကို လြတ္လပ္ေရးေပးအံုး (လြတ္လပ္ေရး..အတို႔ကို.. ေပးပါခလွဲ႔)´
ဤအသံဗလံမ်ားက ယခုအခါ စၾကာ၀ဠာအႏွံ႔ က်ယ္ျပန္႔စြာထြက္ေပၚ၍ လာပါသည္တမံု႔။ မလာလို႔ ခံနုိင္ရိုးလား။ ဟိုးလြန္ခဲ့သည့္ ေအဒီ (၁၀၄၄)ခုႏွစ္က ပုဂံျပည္ႀကီးကို သိမ္းပိုက္စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ အနိရုဒၶ (ေခၚ) အေနာ္ရထာ ဘုရင္၏ (၃၃)ႏွစ္တာ ပေဒသရာဇ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြင္းမွ အဖိႏွိပ္ခံ နတ္ေဒ၀တာမ်ား၊ အရည္းႀကီးမ်ား၊ လူမ်ားက ႏွစ္ေပါင္း ၆၉၇ ခုႏွစ္ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ယခုအခါ တဖန္ျပန္လည္၍ လြတ္လပ္ေရး ေတာင္းလာၾကပါၿပီေကာလား။
ကိုင္း- ကိုင္း၊ နားေထာင္လက္စနဲ႔ ဆက္ၿပီးနားေထာင္ၾကပါအံုး။
ေဟာ…. ပုဂံျပည္သားေတြေျပာၾကာတာက….။
`ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ ဆိုသူႀကီးေရ…။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ ပုဂံျပည္က ေရႊစည္းခံုေစတီႀကီး အပါအ၀င္ ခင္ဗ်ားေရွ႕က ဘိုးေလာင္းေတာ္ ေဘးေလာင္းေတာ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ပ်ဴေစာထီးမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ ဗူးဘုရားတို႔၊ ခင္ဗ်ားေနာက္က သားေျမးေတြျဖစ္ၾကတဲ့ က်န္စစ္သားမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ အာနႏၵာ ဘုရား၊ အေလာင္းစည္သူမင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ သဗၺညဳ ဘုရား၊ အဖသတ္မင္း- နရသူရဲ႕ ဓမၼရံႀကီး ဘုရားေတြ အပါအ၀င္ ရွိရွိသမွ်ေသာ ပုဂံက ဘုရားမွန္သမွ်ဟာ န၀တ၊ နအဖ ဆိုတဲ့ စစ္မိစၧာ ေကာင္ေတြရဲ႕ လက္ခ်က္နဲ႔ ေရွးေဟာင္းဘုရားဆိုတဲ့ အမည္ပဲရွိၿပီး အတြင္းက ေရွးေဟာင္းဌာပနာမွန္သမွ်ကို စစ္မိစၧာေကာင္ေတြရဲ႕ ဘ႑ာျဖစ္ေစခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ကာ သင့္ဆီက ဆံုးရံႈးသြားတဲ့ လြတ္လပ္ေရးကို ငါတို႔က အခုေတာင္းၿပီ။ အဲဒါသင္ေပးဖို႔ ျပင္ေပေတာ့ အေနာ္ရထာ။´
ေဟာ… ဟိုဘက္က ပုဂံျပည္သား နတ္စိမ္းမ်ား ေျပာၾကားတာကိုလည္း တခ်က္နားေထာင္ၾကည့္ပါအံုး။

`ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္အေနာ္ရထာ၊ အတို႔ (ငါတို႔)ဟာ သင္နတ္ေလွာင္ခ်ဳိိင့္ထဲ ထည့္သြင္းၿပီး အက်ဥ္းခ်ထားခဲ့တဲ့ အယူတိမ္းလို႔ ဂ်တ္ပိန္း (အဲေလ) အယူတိမ္းလို႔ နတ္စိမ္းျဖစ္ၾကသူေတြပဲေဟ့။ အသင္က ငါတို႔ကို တျခားပုဂံျပည္သားေတြလို နတ္စိမ္းဆိုၿပီး မကိုးကြယ္ခ်င္ရင္ေတာင္ ေဘာ္ဒါအေပါင္းအသင္း က႑အေနနဲ႔ အထာထားရင္ေတာင္ အခုလို လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆိုမွာ မဟုတ္ဘူး။ သင္ကသာ နတ္ေလွာင္ခ်ဳိင့္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ (နတ္ေထာင္)ဆိုၿပီး လုပ္ထားခဲ့ေပမယ့္ သင့္သားေတာ္ က်န္စစ္သားမင္းလက္ထက္က်ေတာ့ ငါတို႔ကို ျပန္လည္လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။ ေဟာ… အခု ၂၀ ရာစုနဲ႔ ၂၁ ရာစုကိုပဲၾကည့္….။ ငါတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆိုသူ လူ ၁၀ ေယာက္ရွိရင္ လူ (၆-၇) ေယာက္ေလာက္ဟာ ဟိုးတေကာင္းေခတ္က အစိမ္းေသ ေသခဲ့တဲ့ ပန္းပဲ ေမာင္တင့္တယ္ နတ္စိမ္းကို အိမ္ဦးခန္းမွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်ိတ္ဆြဲၾကရတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒါ ငါတို႔ ပုဂံေခတ္ထက္ ေစာတဲ့ တေကာင္းေခတ္က နတ္စိမ္းဟ။ ေဟာ… သင္ကေတာ့ ငါတို႔ကို နတ္ေလွာင္ခ်ဳိင့္ေတြ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ အခု န၀တ၊ နအဖ ေတြအသံုးခ်လို႔ လူေတြ အယူလြဲေအာင္ ငါတို႔ နတ္စိမ္းေတြကုိပဲ ျပန္ၿပီးဇန္းတင္ရတာမဟုတ္လား။
အဲဒါေၾကာင့္…. ၂၁ ရာစု နုိင္ငံေရးေဗဒမွာ `အယူသည္းမွ အရူးသီ´မွာမို႔လို႔ ေပးကြလြတ္လပ္ေရး။ မေပး… ေပး… ေပး… ေပး… ေပး… ေပး…. ေပး… လြတ္လပ္ေရးေပးကြ။´
ဟိုးအေ၀းတေနရာမွာ စုရံုး စုရံုးရပ္ေနၾကတဲ့ အရည္းႀကီးမ်ားကလည္း တစခန္းထျပန္သည္။ `ဗ်ဳိ႕… အိုဘယ့္ အေနာ္ရထာ၊ သင့္ေနာင္ေတာ္ က်ည္းစိုးမင္း၊ စုကၠေတးမင္းတို႔ကေတာင္ ငါတို႔ရဲ႕ အရည္းႀကီးသာသနာကို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ျပဳခဲ့ရေသးတာ သင့္လက္ထက္(ေအဒီ ၁၀၄၄-၁၀၇၇)က်ခါမွ သထံုျပည္က ေရာက္လာတဲ့ မိုးက်ေရႊကိုယ္ ရွင္အရဟံကို အားကိုးၿပီး (ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ)ေလးဘာေလးနဲ႔။ အခု န၀တ၊ နအဖ စစ္မိစၧာေတြေခတ္မွာ ေရပန္းစားလွတဲ့ ေဗဒင္၊ လကၡဏာ၊ ယတိယၾတာ၊ ဂါထာ၊ အင္းအုိင္၊ လက္ဖြဲ႔၊ မႏၱရား၊ စတာေတြဟာ `ေရငုပ္၊ မီးလွံဳ၊ တံုးခုန္၊ ဇယ္ခတ္´ဆိုတဲ့ လမ္းစဥ္ေတြကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ ငါတို႔အရည္းႀကီး သာသနာ၀င္ေတြရဲ႕ အလုပ္ေတြပဲကြ။ မင္း လက္ထက္မွာ ငါတို႔ရဲ႕ ဆံုးရံႈးခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးကို အခု ေတာင္းၿပီကြ။ ဒီေတာ့ ေပးဆိုရင္ အခုေပး… လြတ္လပ္ေရးေပး´
အဲဒီေနာက္ လြန္ခဲ့ေသာ ေအဒီ ၁၁ ရာစု ဆီမွ ပုဂံျပည္သားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ နတ္စိမ္းမ်ား၊ အရည္းႀကီးမ်ား၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ားတို႔သည္ ေအဒီ ၁၀၄၄ ခုႏွစ္က ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ လြတ္လပ္ေရးႀကီးအတြက္ ယခု ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ စၾကာ၀ဠာသမဂၢ အေဆာက္အအံုႀကီးေရွ႕၌ ၉၆၇ ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္အေနျဖင့္ ထိုင္လိုက္ ထလုိက္၊ ကုန္းလိုက္၊ ကြလိုက္၊ အေနအထားေပါင္းစံုျဖင့္ သပိတ္တုိက္ပြဲ ဆင္ႏြဲၾကေလကုန္သတည္း။ ။




**ႀကံဖန္ေရးသားသူ- ဆန္တာကေလာ့စ္ (ေခတၱ- အဂၤပူ)**